PORONIŁAM :-((

[roksana78]

gdy w październiku dowiedziałam się, że jestem w 6 tygodniu ciązy skakałam z
radości, byłam z mężem bardzo szczęsliwa... Stan ciąży znosiłam bardzo
dobrze, nie miałam żadnych krwawień ani dolegliwości, jednak w listopadzie
nadszedł dzień, gdy nagle dostałam krwotok, gdy trafiłam do szpitala
powiedziano mi, ze płód jest obumarły (był to 11-12 tydzień ciązy) ... nawet
nie da się opisać co wtedy przeżyłam, do dziś płaczę, choć minął juz miesiąc..
na wyniku ze skrobanki napisali mi "krwotok doczesnej i brak kosmków".. nie
mam pojęcia jak to interpretować..??
do mojego lekarza pójdę dopiero za tydzień ...
inna sprawa, to to, że każdy z lekarzy zaleca inny termin zajścia w kolejną
ciąże, jeden zaleca rok przerwy, inny 6 m-cy, a jeszcze inny tylko 3 m-ce..
poza tym teraz, to boję się być w kolejnej ciąży, nie chce przechodzić tego
samego poraz kolejny ((
dziewczyny pocieszcie mnie dobrym słowem... dzięki

[Gość: Paola]

Szkoda mi Ciebie. Tak bardzo się cieszyliście. Nie wiem, czy pocieszą Cię moje
słowa, ale widzisz każdy dźwiga swój krzyż. Jedna z nas nie może zajść w
ciążę, druga nie może donosić.....ale ja już na pewno nie chciałabym być na
miejscu tej, co urodziła dziecko i trzymała je w ramionach martwe...bo wierz,
że i takie są przypadki. Inny krzyż od nas ma np. koleżanka z forum Kasialu,
której umarła mama. Co w takich sytuacjach robić? Po każdej nocy z wiarą i
nadzieją wypatrywać dnia jutrzejszego. Przecież nie ma nikogo na świecie, komu
spełniłyby się wszystkie marzenia. Zawsze coś musi nie wyjść. Tak już jest.
Ale powinniśmy doceniać to co jest nam dane, ja nie mogę mieć zajść w
upragnioną ciążę,ale mam wspaniałego męża, z którym jestem szczęśliwa. A moja
znajoma ma np. dziecko, a nie ma męża i pragnie mieć kogoś takiego przy sobie,
jak ja mam, w trudach życia. I tak obie sobie zadrościmy.
Tak więc pomyśl o tym, kogo cudownego masz obok siebie, dostrzeż te rzeczy, a
zrobi Ci się radośniej. Pozdrawiam.

[roksana78]

dzięki serdeczne za słowa pocieszenia, pomogły mi Twoje słowa... może
faktycznie nie potrafię docenić tego co już mam, np wspaniałego męża...
najgorsze jest to, że człowiek, to nigdy nie jest nasycony, zawsze mu mało...
od dziś będę się cieszyć najmniejszą drobnostką, dzięki Paola
pozdrówka

[Gość: srubka]

Uwazam cie za bardzo madra kobiete Paola, jakkolwiek pogodzenie sie z tym co
nam w zyciu nie wychodzi jest takie trudne...

[Gość: Anka]

Boże,jak dobrze znam Twój ból...Minęło pół roku,kiedy straciłam swoje
maleństwo,a kiedy sobie to przypomnę to płacze jakby to było wczoraj.Nie ma
rady na ból,trzeba przez to przejść.Mi też lekarze mówili,ze po 3 mies.można
się starac,ale jednak lepiej poczekac,wiele czynników się na to sklada-nawet
psychika.Musimy się trzymać,pozdrawiam cię serdecznie,pa

[Gość: joljolka]

doskonale cie rozumiem roksano
ja poronilam 2 x i wiem ze zadne slowa nie przyniosa ci w tej chwili
pocieszenia ale gdy bylam w drugiej ciazy to nagle nie wiem skad dostalam tyle
neergii i optymizmu ze wierzylam ze bedzie dobrze to bylo najlepsze lekarstow
na moja dusze nie chce tu powiedziec ze zapomian sie o tym ale mozna zyc z tym
bolem i rozpacza , a starac sie zaczelismy po pierwszym poronieniu po 3 mies
po 2 po 6 tygodniach

[roksana78]

jejku Jola, to jest straszne
przeżywać dwa razy to samo, jak to musi boleć!!!!!!
mam jednak nadzieję, że i na nas kiedyś przyjdzie czas i urodzimy zdrowe,
śliczne dzidzie
pozdrówka Jolu

[Gość: joljolka]

tez mam taka nadieje, czekam na test we wtorek i wierze ze w koncu musi sie
udac w koncu nasze aniolki chyba tam na gorze czuwaja nad nami pozdrawiam tez
i trzymaj sie moze to banalne ale czas leczy rany

[zibi62]

ja też przerabiałm to dwa razy, za drugim poronilam w 22 tyg.Do tej pory śni
mi się to po nocach. Teraz znów staram się zajśc w ciążę i nie wiem dlaczego
ale mam w sobie tyle wiary i optymizmu, że musi sie mu udać. W końcu
dziewczyny, czy my możemy być aż tak pechowe, no same powiedzcie?! a zresztą
bardzo wierzę, w to że Bóg daje nam tyle, ile jesteśmy w stanie udżwigąc.
Rozumiem Twój ból, ale ma rację Paola, zauważ ile dobrych rzeczy w życiu ćię
spotkało, ja oprócz tego borykam się z bardzo ciężko chorobą mamy, ale wiem że
mam wiele rzeczy, za które powinnam być wdzięczna. Mam nadzieję, że kiedyś
będę dziękować za cud macierzyństwa, czego i Wam życzę.

[Gość: martka_k]

Rozumiem - moja sytuacja byla prawie identyczna. Tylko w czerwcu. Starac sie
zaczelismy po trzech cyklach, za przyzwoleniem mojej ginekolozki i jak na razie
nic z tego nie wychodzi... Z wiara i optymizmem tez nie najlepiej - glownie
jednak skladam sie ze stanow lekowych, choc juz troche mniej niz na poczatku,
ale jednak. Mam nadzieje, ze poradzisz sobie z tym lepiej
I tego zycze. No i, oczywiscie, bezproblemowego donoszenia nastepnej fasolki

[alfa36]

W środę mialam zabieg, a dokładnie miesiąc wczesniej zobaczylam dwie upragnione
rożowe kreski. Nie wiem jak sie pozbieram. Do tej pory bylo nieźle, od momentu,
kiedy sie dowiedziałam, że będę miala zabieg, do samego zabiegu (tydzień)
radziłam sobie świetnie (zresztą pomogl mi w tym mój mąż). Teraz przyjechalam
do domu, jestem przez najbliższy tydzien na zwolnieniu i chyba to był najgorszy
pomysł, teraz siedzę i myślę. Nie wiem , co będzie dalej. Trafiłam na
fantastycznego lekarza, który bardzo mnie pocieszał, ale boję się tego że moze
mnie to jeszcze kiedys spotkać

[roksana78]

Alfa nie siedz za długo na zwolnieniu, jesli fizycznie bedziesz sie lepiej
czula... bo siedząc w domu, psychicznie się wykończysz... ja po zabiegu
siedziałam 2 tygodnie w domu i znosialam ten ból znacznie gorzej niż teraz,
chodząc do pracy....

DZIWCZYNY dzięki Wam za słowa pocieszenie, macie rację: trzeba mieć nadzieję i
być optymistką!!!
życzę Wam wszystkim i sobie powodzenia w przyszłości ))

[Gość: Fionka]

Alfa, dlaczego mialas zabieg? Czy sama chcialas czy lekarz nalegal? U mnie
stwierdzono poronienie zatrzymane 1 grudnia. Ciaza przestala sie rozwijac w 6
tygodniu, teraz jest 9 tydzien. Konsultowalam sie z 2 lekarzami, jeden zalecal
zabieg (mial byc wczoraj), ale nie naciskal, powiedzial, ze moge czekac na
samoistne poronienie. Drugi zalecil czekanie, podobno przez najblizsze 2-3
tygodnie powinnam poronic samoistnie, bo to jest lepsze dla organizmu. I ja
czekam. Zdecydowalismy z mezem, ze do chwili, az bedzie cos zle, bedziemy
czekac... Coz jeszcze, czekalismy na ta ciaze 10 lat i nawet szkodla slow co
czujemy. ALe tak jak dziewczyny odpisaly kasilu, wszystko trzeba przejsc.
Odpisz, dlaczego odbyl sie zabieg, czy zaczelas wczesniej krwawic?
Fionka

[Gość: Anka]

Fionko,uważam że to straszne,że każa Ci czekać.Nie dość,że cierpisz to musisz
nosić marwe maleństwo.Przecież to może być dla Ciebie niebezpieczne!Czasami
płód obumiera,a ciąża trwa nadal i może to trwać długo.Moja szwagierka to
przeszła-płód obumarł w 7-8 tyg.a ona dowiedziała sie o tym w 13tyg!Myślała,że
wszystko jest ok,dobrze się czuła,ale już wdało się zakażenie gdyby nie
rutynowe badanie to niewiadomo co mogłoby sie stac.Lepiej zdecyduj się na
zabieg,dzisiaj dają żel na wywołanie i naprawdę są delikatni bo wiedzą
przecież,że chcemy mieć dzieci.Trzymaj się,jeszcze będziemy miały maluszki,pa

[Gość: martka_k]

Fionko,
dziwie sie Twojemu lekarzowi - ja tez mialam taka sytuacje, poronienie nie
zaczelo sie samoistnie ale lekarze zgodnie twierdzili, ze to jest niebezpieczne
dla mojego zdrowia!!! Zabieg odbywa sie najpierw wywolujac poronienie,
dostajesz tabletke dopochwowa, dopiero jak juz wszystko z ciebie wyjdzie i jest
pelne rozwarcie wykonuje sie czyszczenie. I tak czyszczenie trzeba zrobic, to
jest ten niebezpieczny element, bo kiedys przeprowadzany przy zamknietej szyjce
macicy, ale i tak go trzeba pzreprowadzic i robia Ci go w pelnym rozwarciu. Nie
czekaj na poronienie samoistne, nie wiesz, co sie tam dzieje, Fionko, to jest
martwa tkanka, chcesz dostac zakazenia i w ogole nie moc miec dzieci?

doFionki

[Gość: alfa36]

Kiedy pierwszy raz poszłam do gina (wg mnie był to 5 tydzien wg lekarza 7)
zrobił mi USG i bardzo sie na czymś zastanawial. Kolejna wizyta 2 tyg poźniej.
Stwierdził wtedy, że ciąża nie rozwija się prawidłowo i potrzebny jest zabieg.
Nie zdecydowałam sie jednak. Nostepnego dnia kolejny lekarz - gin stwierdziła,
żeby jeszcze poczekać. Czekalam. Tydzień po wizycie u pierwszego trzeci, ktory
potwierdził diagnoze o martwej ciąży. W końcu znalazlam sie w szpitalu, gdzie
jeszcze kolejny powiedział to samo. Nikt nie nalegal, doszlam do wniosku, że
jeśli mowią to samo, to mają rację. Lekarz powiedział też,ze oni właściwoe
przyśpieszają to, co za kilka tygodni przyjdzie samoistnie. Ja jestem pewna co
do ich diagnozy. Przestały mnie bolec piersi, nie odczuwalam mdłości. Jestem
już po. Dokladnie miesiac po ujrzeniu dwóch kresek miałam zabieg...

[Gość: Fionka]

Anka, Ci lekarze nie sa bezduszni, ze mi kazali czekac, wlasciwie tylko jeden,
bo pierwszy zaplanowal zabieg na 11 gurdnia. Skasowalam zabieg a on powiedizal,
ze wlasciwie moge troche poczekac jesli sie dobrze czuje. Nadal czekam na
samostne poronienie. ALe wiecie to niezupelnie jest tak, ze trzeba juz,
natychmiast usuwac ciaze, ktora sie nie rozwija. Przez te 2 tygodnie od 1
grudnia przelecialm mnostwo forow, rowniez anglojezycznych i - nie ma
jednoznacznej opinii, sa dziewczyny, ktore zaluja, ze nie czekaly na poronienie
i takie, ktore w brode sobie pluja, ze nie polecialy od razu na zabieg.
Wszystko zalezy od psychiki, od roznych planow zyciowych, od tego, czy COS sie
zacznie, np. duze krwawienia, bole. U mnie nie zaczyna sie nic. Nie ma plamien,
bole rzadkie, od kilku dni obserwuje tylko prawdopodobnie zakazenie
drozdzakiem, choc posiew sprzed wlasnie tygodnia byl OK. WIem, ze nie moge
czekac za dlugo, moja granica bedzie przyszly tydzien, kiedy zacznie sie 11
tydzien ciazy, jesli nic sie nie stanie samoistnie - decyduje sie na zabieg. A
dlaczego nie chce sie na zabieg decydowac wczesniej? Wlasnie z powodow
psychicznych - jakie to uczucie usuwac swoja pierwsza wymarzona przez lata
ciaze, chocby nawet juz obumarla? - a takze, poniewaz boje sie uszkodzenia
wysciolki macicyi tego, ze juz nigdy w ciaze nie zajde. A ja, w odroznieniu od
femelespirit kochanej, mam jeszcze mniej czasu, skonczone 35 lat wiec czekanie
po zabiegu przepisowych 6 msc to dopiero wiecznosc! I rowniez jak mialam 30 lat
to wydawalo mi sie ze kobiety, ktore jeszcze chca dziecko kolo 40-tki to stare
wariatki. No coz.
Do alfy - wiec jednak zdecydowalas sie na zabieg? Napisalas, ze, zaden z
lekarzy Cie nie naciskal, a jednak. Napisz, dlaczego? Zdaje sobie sprawe, ze
nie uciekne od tej sytuacji, ze musze COS zrobic, modle sie, zebym nie musiala,
ale jesli bedzie trzeba - zrobie i mam nadzieje, ze to bedzie dobra decyzja.

[kasialu]

Roksano rozumiem Twój ból bo sama przechodziłam podobną sytuację. Wiem, że
boli, ale wiem też że jest nadzieja na lepsze jutro. Pozdrawiam.

[femalespirit]

Roksana, Fionka, dziewczyny, tak mi przykro . Wierzcie, ze wiem, co
czujecie. To okropne. Budze sie rano i nie chce mi sie wstawac. Nic mnie nie
interesuje. Nie chce mi sie przygotowywac do Swiat. Ze strachem mysle, co
bedzie teraz i ze strachem mysle o tym, ze kiedy znow zajde w ciaze (jesli sie
w ogole uda...) to cala przezyje w smiertelnym strachu... Trzeba nam czasu.
Wczoraj jeszcze mialam bardzo silne bole i zaczelo sie mocne krwawienie, dzis
tylko krwawienie. Lekarze uznali, ze z powodu tak wczesnej ciazy (6. tydzien
liczac od OM) raczej nie bedzie zabiegu, poronie naturalnie. Badanie usg w
szpitalu wykazalo pusta macice i jajowody. Zmierzono mi trzy razy bHCG. Szybko
spadalo i ponoc ten spadek bHCG jest kluczowy - jesli jest szybki, dojdzie do
poronienia naturalnego. I takie jest lepsze dla kobiety, ktora nie ma dzieci -
po lyzeczkowaniu zawsze istnieje ryzyko zrostow i powiklan, macica goi sie
okolo pol roku - tyle trzeba czekac, by wznowic starania, a w moim wieku, to
dlugo. Za pol roku bede miala 31 lat. Poronienie naturalne moze byc
niebezpieczne tylko wtedy gdy sie opoznia, bo moze dojsc do zakazenia jak
napisalyscie. Trzeba wiec co tydzien sprawdzac bHCG. Ja mam kontrole 19
grudnia - jesli sie okaze ze bHCG jest ponizej 5 to bedzie oznaczalo, ze sprawa
sie zakonczyla i mam czekac na pierwszy normalny okres (ok. 6 tygodni). Jesli
nie, to czeka mnie zabieg. To bHCG przy obumarlej ciazy bierze sie z tego, ze
nie zostaly jeszcze wydalone przez organizm resztki tkanek, nawet nie tyle
samego zarodka co pecherzyka plodowego, bo wszystkie te tkanki produkuja bHCG.
Poronienie naturalne psychicznie jest bardzo trudne - bo w piatek jak
wypisywali mnie ze szpitala mialam tylko slabe plamienie i swiadomosc, ze w
mojej macicy sa jeszcze szczatki martwej Fasolki i musze czekac, az organizm
zacznie poronienie. Ale zaczelo sie to juz wczoraj i czuje cos w rodzaju ulgi,
jesli moze byc mowa o jakiejkolwiek uldze w tej sytuacji. Teraz trzeba czasu.
Nowe starania wedlug lekarki ze szpitala mozna zaczac za pol roku, wedlug
innego lekarza za trzy miesiace, ale najczesciej slysze, ze po naturalnym
poronieniu wczesnej ciazy mozna sie starac w pierwszym cyklu po normalnej
miesiaczce. Ja sadze, ze najpierw sie przebadamy - pewnie w Invimedzie. Kolejny
raz tego nie przezyje...

[brita5]

Kochana Roksano! Tylko sie nie zalamuj. Ja poronilam w zeszlym tygodniu,
Aniolek mial 6 tygodni. Pierszy dzien to histeria, drugi, trzeci i czwarty to
placz i doly. Niby rozumeime ze poronienia ma tyle kobiet, i rozumiem ze jezeli
cos bylo nie tak to lepiej ze tak sie stalo teraz a nie pozniej. Jednoczesnie
mam zal do siebie ze nie potrwafilam utrzymac tej ciazy. Zastanawiam sie czy to
to ze pilam kawe, biegalam na silowni, lecialam samolotem, pilam wino
spowodowalo ze poronilam. Nie wiem. Przyczyny wielu poronien sa nie znane.
Nie czekaj z kolejna ciaza. Niby lekarze sugeruja zeby czekac do pierwszej
normalnej miesiaczki. Ja mam kolezanki ktore 2tyg po poronieniu zaszly w ciaze
i maja zdrowe piekne dzieci. Ja nie wiem czy psychicznie bede gotowa juz za 2
tyg ale na pewno bede bardzo szybko zaczynac kolejne proby.
Tlumacze sobie ze w sumie to nie jest tak zle, przynajmniej wiem ze moge byc w
ciazy a jest tu tyle dziewczyn ktore lecza sie latami i nic. Nie wiem czy to
pocieszenie dla ciebie. Trzymaj sie i tylko sie nie zalamuj.
Britta

[buba1]

Dziewczyny tylko się nie obwiniajcie, bardzo rzadko nasze zachowanie ma wpływ
na poronienie. Ja po pierwszym poronieniu też szukałam winy w sobie, w zbyt
długim siedzeniu w pracy, piciu kawy itp. Po drugim poronieniu, kiedy prawie
cały czas leżałam, już wiedziałam że wina nie leży w moim zachowaniu.
Chciałabym bardzo Was pocieszyć, ale sama niestety jeszcze nie doczekałam się
kolejnej ciaży, od pierwszego poronienia minie w Wigilię 2 lata i ból w sercu
jest. Tylko nadzieja na ciążę pomaga i listy dziewczyn którym się udało.
I nie czekajcie z próbami zbyt długo, 2-3 miesiące wystarczą, ja czekałam
dłużej i uważam że był to czas stracony.

Życzę Wam dorodnych bobasków w nadchodzącym roku

[brita5]

Dzieki za slowa pocieszenia. Teraz jest mi b ciezko ale wiem ze bedzie dobrze i
ze juz niedlugo znowu bede w ciazy.

[agaguta]

Cześć dziewczyny! Ja też poroniłam. Byłam w 6tyg i pojechałam na narty a teraz
nie mogę sobie tego wybaczyć! zaszłam w ciążę po 3 miesiącach po ślubie nie
wiedziałam że będę miała takie kłopoty z zajściem. Nieznoszę zjazdów
rodzinnych i tych pytań - a wy kiedy będziecie mieć dzidziusia! Mam ochotę
krzyczeć!

[maretina]

agaguta napisała:

> Cześć dziewczyny! Ja też poroniłam. Byłam w 6tyg i pojechałam na narty a
teraz
> nie mogę sobie tego wybaczyć! zaszłam w ciążę po 3 miesiącach po ślubie nie
> wiedziałam że będę miała takie kłopoty z zajściem. Nieznoszę zjazdów
> rodzinnych i tych pytań - a wy kiedy będziecie mieć dzidziusia! Mam ochotę
> krzyczeć!

do mnie dzwonia kolezanki ze szkoly sredniej, ktore sa w ciazy i ciagle zadaja
pytanie ( mimo wiedzy o moim poronieniu), "no a kiedy wy? na co
czekacie?".doluje mnie to, przestalam do nich dzwonic.nie maja poczucia taktu i
delikatnosci

[lidek0]

Wiem jak bardzonie chcesz przechodzić przez to ponownie dlatego warto zrobić
badania przed kolejną ciążą. Poniższa lista została stworzona przez dzieczyny z
maluchowego forum.:
"Jeszcze raz wstukuję informacje o tym, jakie działania można podjąć aby
ustalić przyczynę poronienia i zmniejszyć prawdopodobieństwo następnego.
Wszystkim dziewczynom dziekuję za uzupełnienia do poprzedniej wersji.

Niestety główną przyczyną poronień jest po prostu wada genetyczna dzidziusia,
gdyż czlowiek to bardzo skomplikowany organizm, ktory trudno "powielić"; czesto
rodzice są zupełnie zdrowi, a ciąża kończy się poronieniem. Przed tym nie można
się niestety zabezpieczyć. W innych przypadkach może pomóc:

1. Szczepienie przeciw grypie - okres osiągania odporności 2 tygodnie

2. Szczepienie przeciw żółtaczce - odporność pojawia sie już po miesiącu od
pierwszego szczepienia, z tym że z każdym kolejnym szczepieniem poziom
przeciwciał rośnie (Engerix)

3. Badanie kariotypu
Częstość występowania nieprawidłowości chromosomalnych wśród rodziców z
powtarzającymi się niepowodzeniami ciąży ocenia się na 3-5 proc. Spośród
zaburzeń na pierwszym miejscu wymienia się zrównoważoną translokację, na drugim
translokację Robertsona .
Pary, u których wszystkie poronienia wystąpiły w I trymestrze ciąży mają
większe prawdopodobieństwo posiadania translokacji niż pary, u których
poronienia dokonywały się w późniejszym czasie. W innych opracowaniach jako
równorzędną z translokacją przyczynę nawracających poronień wymienia się
mozaicyzm, który zwykle dotyczy kobiet. Mozaicyzm matczynego chromosomu X
doprowadza do poronienia u 50 proc. dotkniętych tą nieprawidłowością kobiet, co
prawdopodobnie jest spowodowane płodową monosomią chromosomu X. Na dalszym
miejscu jako przyczyny poronień nawracających znajdują się delecje i inwersje
chromosomów

4. Wykrycie wad anatomicznych
(ultrasonografia - nieinwazyjna,
histerosalpingografia HSG - rentgen przy podanym domacicznie kontraście,
histeroskopia - wprowadzenie endoskopu do jamy macicy)
Tylko niewielka liczba kobiet ze zmianami strukturalnymi macicy doświadcza
trudności w donoszeniu ciąży, zaś odsetek udanych ciąż wśród kobiet z
nieleczonymi i leczonymi chirurgicznie wadami macicy jest podobny (wyłączywszy
grupę z częściową przegrodą macicy).
Uwaga! Poronienie zakończone zabiegiem łyżeczkowania może się przyczynić do
powstania zrostów przy ujściach jajowodów.

5. Badania hormonalne (endokrynologiczne) oraz obserwacja cyklu
Prawidłowa faza lutealna jest rezultatem normalnego wzrostu pęcherzyków
jajnikowych i każdy czynnik, który zaburza dojrzewanie pęcherzyków wpływa na
stan fazy lutealnej. Okazuje się, że zwiększona sekrecja LH podczas
folikulogenezy ma niekorzystny wpływ na zapłodnienie, implantację i rozwój
wczesnej ciąży, tak więc niemożność zajścia w ciążę i poronienia nawracające
mogą być wywoływane tym samym czynnikiem.
Defekt fazy lutealnej może być wynikiem nie tylko niskiego stężenia
progesteronu, ale także nieprawidłowej odpowiedzi endometrium na progesteron.

6. Badania immunologiczne
Nieprawidłowości alloimmunogenne (na partnera) - szczepionki (nie stwierdzono
ich skuteczności)
Autoimmunologiczne (na wlasne komorki). Przyczyny poronień nawracających są
najczęściej rozpatrywane w aspekcie zespołu antyfosfolipidowego. Zespół ten
został po raz pierwszy opisany przez Harrisa w 1987 roku i obejmuje
współistnienie przeciwciał antyfosfolipidowych, w skład których wchodzą
antykoagulant tocznia i przeciwciała antykardiolipidowe z poronieniami
nawracającymi, chorobą zakrzepową lub trombocytopenią.
Największym problemem jest brak standaryzowanych, laboratoryjnych testów do
wykrywania przeciwciał antyfosfolipidowych. Za test z wyboru do wykrycia
antykoagulanta tocznia uznano test Russela z jadem żmii (dRVVT), który jest
bardziej czuły niż czas tromboplastynowy (APTT) lub czas kefalinowo-kaolinowy.
Natomiast przeciwciała antykardiolipinowe IgG i IgM są wykrywane przy pomocy
testów enzymatycznych.
Leczenie: podawanie aspiryny oraz heparyny
Leczenie małymi dawkami aspiryny poprawia rokowanie ciąży, natomiast połączenie
aspiryny i heparyny w sposób istotny zwiększa szansę urodzenia zdrowego
dziecka. Odsetek żywych urodzeń przy leczeniu tylko aspiryną wynosił 42,
podczas gdy przy połączeniu aspiryny i heparyny wzrósł aż do 71 proc. Taka
kombinacja umożliwia prawidłową implantację zarodka we wczesnym okresie ciąży i
zapobiega zmianom zakrzepowym w naczyniach macicy i łożyska.
Badania w Warszawie robi
Samodzielna Pracownia Krzepnięcia Krwi i Hemostazy Instytutu Hematologii i
Transfuzjologii w Warszawie, prof. Stanisław Łopaciuk (badania na przeciwciała
antykardiolipinowe)
W przychodni - konsulatcje hematologiczne dla kobiet w ciąży lek. med. Izabella
Kopeć
Zgłoszenia pacjentów pierwszorazowych pon - pt godz. 9.00 - 13.00.
00-957 Warszawa ul. Chocimska 5
centrala tel. [phone]
fax [phone]
Ogólnych informacji dotyczących uslug medycznych udziela: Dział Obsługi
Działalności Leczniczej tel. [phone] wew. 269.

Ośrodek Leczenia Nieplodności
Klinika Poloznictwa i Ginekologii AM w Warszawie
Kier. prof. dr hab. med. Longin Marianowski
Pl. Starynkiewicza 1/3; 02-015 Warszawa
tel/fax. [phone]
tel. [phone], wew. 1430
www.klinika.prv.pl

7. Badania antyinfekcyjne
różyczka
toksoplazmoza
cytomegalowirus
opryszczka
listerioza
Chlamydia trachomatis
Badania na chlamydie w Warszawie robi Akademia Medyczna, Instytut Wenerologii,
ul. Nowogrodzka 82 , Warszawa, tel. [phone], koszt zł. 40

8 Badania nasienia.
Przyczyną poronienia przy pustym jaju płodowym może byc obecność bakterii w
nasieniu partnera.

Warto również podkreślić, że poza troskliwą opieką we wczesnej ciąży,
szczególnie kobiet z nieokreśloną przyczyną poronień, udowodnioną korzyść daje
jedynie leczenie heparyną i aspiryną w przypadku zespołu antyfosfolipidowego
oraz histeroskopowa lub konwencjonalna korekcja chirurgiczna w przypadku wad
macicy, np. macicy z przegrodą."

do lidek

[emmilka]

Droga Lidek!
Doceniam, że wszędzie, gdzie pada pytanie o poronienie dajesz ten wyczerpujacy
post, ale nie ukrywam, ze troche sie irytuje widzac go na roznych
listach/forach i to po raz n-ty. Mam propozycje - moze zaloze strone www,
wstawie tam Twoj post i bedziesz wysylac link?
Jestem po podobnych przejsciach i czasem chce zwyczajnie sie pożalić, albo
spróbować kogoś podnieść na duchu psychicznie a nie tylko listą badań, która
jest to BARDZO WAŻNA I CENNA.
Pozdrawiam, daj znać co sądzisz o propozycji strony
E.

[Gość: Kalina]

Popieram! Doceniam dobre intencje Lidek, ale też mnie irytuje, jak po raz setny
trafiam na ten post...

[Gość: mirka]

Ja tez sie podpisuje po dziewczynami. Szczerze powiedziawszy mam troche dosc
lidka rad i wklejania tego samego postu po raz kolejny. Lidka, my tez potrafimy
szukac wiadomosci na internecie.

[lidek0]

Roksany jakoś to nie zirytowało a to jej watek. Moich postów możesz nie czytać,
ten był skierowany tak na prawdę to autorki wątku.

[gusia29]

Przechodzilam to samo. Kiedy dowiedzialam sie, ze jestem w ciazy bylam bardzo
szczesliwa, niestety nie bylo mi dane cieszyc sie tym zbyt dlugo w 9 tygodniu
zaczelam plamic i poronilam. Poszlam na USG i serduszko mojego bobaska juz nie
bilo. Bylam bardzo zalamana i nie wiedzialam jak sobie z tym poradzic. Moj
lekarz jako facet byl bardzo konkretny ale i niedelikatny powiedzial mi, ze
lepiej, ze tak sie stalo nizby miala pani urodzic chore dziecko. Bylam bardzo
oburzona ale w pewien sposob pomoglo mi to zrozumiec, ze natura sama kontroluje
takie rzeczy.
W druga ciaze zaszlam (niespodzianka!!!) po roku ale nie chcialam wczesniej bo
sie balam. Pierwsze 12 tygodni bylo ciezkie bo co szlam siku to balam sie
spojrzec czy nie plamie, ale postanowilam, ze jezeli mam miec dziecko to tak
bedzie. Nie traktowalam siebie jako osoby "chorej" czyli dodatkowe lezenia,
malo ruchu itp, tylko w miare mozliwosci staralam sie zyc normalnie.
Dzisiaj Maciek ma 22 miesiace i jest cudowny. Napewno wszysko dobrze bedzie z
druga ciaza nie martw sie na zapas. Czas leczy rany i szczerze powiedziawszy
juz nawet nie mysle o tamtej straconej ciazy.
Trzymaj sie cieplo i badz dobrej mysli ))

[asiz]

Bardzo mi przykro, że straciłaś dzidziusia, ja jestem w podobnej sytuacji,
tyle, że u mnie to już rok, 15 stycznia minie rok a ja dalej nie moge
zapomnieć. Ciągle płaczę i wydaje mi się, że nikt nie rozumie co czuję, wiem
jednak, że w podobnej sytuacji są setki innych dziewczyn. Wierze w Ciebie, że
sobie poradzisz i doczekasz się fajowego bobaska. Lekarz, który prowadził
moja ciążę kazał odczekać 6 m., aby organizm odpoczął. Z kolei inny, do
którego stwierdził, że wystarczą 3 m. Jeżeli będziesz szuła sie na siłach,
zwłaszcza psychicznych, to myślę, że możesz zacząć sie starać. Trzymam za
ciebie kciuki i wierzę, że uda ci się!

[Gość: Fionka]

Wpisalam sie na tym watku w polowie grudnia... teraz jestem juz 16 dni po
zabiegu. Jak pisalam wyzej do samego zabiegu nie plamilam, nie krwawilam,
czulam sie swietnie, tylko moja Fasolka na USG 24 grudnia (najgorsza pora z
mozliwych, takiej WIgilii nie chce nigdy w zyciu!) byla coraz mniejsza i
mniejsza..., lekarz, ten sam, ktory namawial do dluugiego czekania, powiedzial,
ze rzeczywiscie nie ma na co czekac. Pojechalam na zabieg jak na sciecie, w
szpitalu pielegniarki byly swietne, pocieszaly mnie po swojemu (oczywiscie od
razu ryczalam jak bobr) itd itp. Na drugi dzien poszlam normalnie do pracy, nie
chcialam siedziec sama w domu. Bol byl w normie, krwawienie skonczylo sie po
okolo 10 dniach, nadal plamie i troche pobolewania w brzuchu, ale minimalne,
fizycznie doszlam do siebie. Psychicznie jeden wielki dol, wlasciwie to sie
rozdwoilam, jedna Ja ryczy na zawolanie 15 razy dziennie a w chwilach
samotnosci doslownie wyje i tego juz pohamowac nie moge, druga Ja intensywnie
pracuje, zajmuje sie domem, zalatwia milion spraw i mowi sobie, ze nie takie
rzeczy ludzie przezywaja, ze moglo byc gorzej, ze jeszcze moge urodzic dziecko
bo jeszcze troszke czasu mam (ale tylko troszke!), ze przeciez ja to wszystko
wiem i rozumiem!!!!! To jest ta Ja Rozsadna, ktora teraz pisze. Mam caly czas
nadzieje, ze urodze dziecko, ze mimo ze obrazilam sie chwilowo na Pana Boga
(doslownie zarzucilam Mu, ze nie bede sie modlic o marchewke!!!!) to mi
wybaczy, przygarnie i uczyni kiedys, moze za kilka miesiecy, rok,
najszczesliwsza osoba na swiecie. To mnie trzyma.
Pozdrawiam
Fionka

[Gość: srubka]

Tak bedzie Fionka...zobaczysz Trzymaj sie i badz dzielna

[Gość: Sandra]

Mnie spotkało to samo, to był 12 tydzień. Od początku ciąży bardzo dobrze się
czułam więc gdy zaczęłam plamić i na USG okazało się że dzidziuś od jakiegoś
czasu się nie rozwija (te słowa pamiętam do dziś: dziecku niestety nie bije
serduszko i nie rusza się)byłam kompletnie załamana. Dzidziusia planowaliśmy od
dawna, miesiące starań i taki finał...ale minęło 8 miesięcy i znowu byłam w
ciąży. obecnie jestem mamą zdrowego rocznego chłopczyka więc głowa do góry nie
jest nam łatwo ja wiem to doskonale ale nie rezygnuj bo na pewno wam się uda.
pozdrawiam Sandra

[roksana78]

Sandro, bardzo miło to usłyszeć (tj. przeczytać )
Bardzo chciałabym byc w kolejnej ciązy, ale póki co musze jeszcze kilka
miesiecy odczekać według zaleceń doktorka
Mam nadzieję, a to jest najważniejsze, pozdrawiam

[Gość: Sandra]

Ile lekarz zalecił wam odczekać? Bo nam trzy miesiące. Po tych trzech
zaczęliśmy się z mężem starać no i wszystko trwało 8 miesięcy. Wiem, że to i
tak nie długo ale były to najdłuższe miesiące mego życia. Ja też bałam się
znowu zajść w ciążę ale jeszcze bardziej bałam się tego, że w ciąży nie będę i
nie będzie mi dane trzymać w ramionach swojego dzidziuśia. Chęć posiadania
małej kruszynki była silniejsza od strachu. Więc odczekajcie i starajcie się.
POWODZENIA!!!! Trzymam za was kciuki.

[moniqueee]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=11916