Zamki, pałace i dworki na Górnym Śląsku

Grobniki

[capretta]

Zamek z 1559 r. wielokrotnie przebudowywany przez co pozbawiony swych cech
stylowych.
www.staff.amu.edu.pl/~twlange/Grobniki01.jpg

Klisino

[capretta]

Barokowy palac wybudwny w polowie XVII w., obecnie jest to Dom Opieki
Społecznej.

Nasiedle

[capretta]

Barokowy pałac z 1730 r.

Wysoka

[capretta]

Barokowy pałac z końca XVII w.

Chrósty

[capretta]

Ruiny pałacu z XVIII w. Do dziś zachował się zespół dworski.

Sławięcice

[capretta]

Pałac wybudowany przez księcia Hugo von Hohenlohe.

Większyce

[capretta]

Pałac powstał pod koniec XIX w. na miejscu dawniejszego. Otoczony przepięknym
parkiem z egzotycznymi drzewami.

Dobra

[capretta]

To tu znajdują się ruiny pałacu wybudowanego w w XVIII w. w stylu barokowym.
Niestety budowla została bardzo zniszczona. Jeden z mieszkańców Zabrza wykupił
ruiny palacu i teraz prowadzi prace remontowe.

[ziegel]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=30163&w=45843353

Kujawy

[capretta]

Klasycystyczny pałac z XIXw.
Niestety ruina ... a może ktoś już kupił ten teren i prace ruszyły?

Ujazd Śląski

[capretta]

Nad Kłodnicą w XVI wieku prawdopodobnie biskupi wrocławscy zbudowali murowany
zamek na fundamentach dawniejszej budowli. Przebudowywany w każdym kolejnym
stuleciu, aż do wieku XIX, został tak naprawdę zniszczony dopiero w 1945 roku.
Do dzisiaj zachowały się główne mury zabudowy.

Rozkochów

[capretta]

Piętrowy pałac w kształcie podkowy z XVIII.

Piorunkowice

[capretta]

We wsi znajduje się zabytkowy pałac z przełomu XVII i XVIII w. otoczony
wspaniałym parkiem uznanym za zabytek kultury. Obiekt ten obecnie nie jest
użytkowany, przeprowadzono w nim jedynie prace zabezpieczające.

Ciepielowice

[capretta]

W tej miejscowości znajdziecie dworek wybudowany w 1800 r. Teraz niestety jest
zrujnowany.

Niewodniki

[capretta]

Kiedyś piękny pałac, dziś hotel z restauracją.
www.hotele.pl/niewodniki_hotel_palace.html

Kopice

[capretta]

Pałac neogotycki wybudowany około 1865 r. Był własnością Schaffgotschów.
www.ga.com.pl/kopice.htm

[broneknotgeld]

Kopice

Pod Grodkowym te Kopice
Ło tym dyć pewnikym wiycie.

[broneknotgeld]

Hynryk Kaspar von Sierstorpff (1783)

Tyn grof - se wcale to niy wydowo
Jaky łod nowa pałac zbudowoł
Z Opola Rudolpf kunsztym wzbogacioł
Ze klasycyzmym przeca niy stracioł.

[montenegro99]

www.kopice.prv.pl/

a Będzin

[nenia1]

już był? A jeśli nawet to jeszcze raz - polecam!

zamki.res.pl/bedzin.htm

[kropa75]

Ja Będzina nie polecam jako atrakcji samej w sobie. Wybierając się na wycieczkę
tylko i wyłącznie na ten zamek można się mocno rozczarować. Przy okazji innych
atrakcji to owszem. Na tym zamku, a w zasadzie na tym co z niego zostało, mamy
co robić do pół godziny, ani chwili więcej.

Chudów

[prznocun]

Chudów koło Gliwic
www.zamekchudow.pl

Ornontowice

[capretta]

www.ornontowice.pl/index.php?act=gmina&id=113

Bycina

[capretta]

Pałac Paczyńskich
bycina.za.pl/gallery.html

Kamieniec - gmina Zbrosławice

[capretta]

pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ac_w_Kamie%C5%84cu

Pałac w Kopaninie

[capretta]

pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ac_w_Kopaninie

Pałac w Szałszy

[capretta]

pl.wikipedia.org/wiki/Pa%C5%82ac_w_Sza%C5%82szy

Pałac w Łubiu

[capretta]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=639&w=23284322&a=44281867

Racibórz cz.1

[capretta]

Racibórz i okolice. W królestwie gotyku, w krainie pałaców
Nie ma tu kopalnianych hałd, dymiących kominów, setek samochodów. Jest ogrom
zieleni, niepowtarzalne zabytki i cisza Raciborza nie można obejrzeć w jeden
dzień. Trzeba zakotwiczyć tu na dłużej.

- Chcesz poznać Polskę, poznaj najpierw miejsca, gdzie ona się zaczyna! - mówią
raciborzanie. I mają rację. Już w Chałupkach na granicy z Czechami witają nas
przepiękne meandry Odry, obszar unikalny na skalę europejską. Dalej - stare
przygraniczne twierdze i okazałe szlacheckie rezydencje lśniące do dziś swoim
blaskiem lub jako malownicze ruiny tonące w parkach pełnych pomnikowych drzew.
Krzyżanowicki pałac Lichnowskich pokochali Beethoven i Liszt. Rudy uwielbiał
cesarz Wilhelm II i jego rodzina. Zamek w Raciborzu zapamiętał król Jan III
Sobieski, bo został tu - jak pisał do swojej Marysieńki - ograny w karty przez
szpetną damę. Łubowice rozsławił Joseph von Eichendorff, ikona niemieckiego
romantyzmu (obok Goethego). Wreszcie Racibórz to jedyne na Górnym Śląsku
królestwo gotyku. Próżno gdzie indziej szukać aż tylu zgromadzonych w jednym
miejscu XIII- i XIV-wiecznych zabytków po Piastach: zamek, kościoły,
fortyfikacje. No i najważniejsze - cały powiat raciborski objedziemy rowerem, a
przy dobrej pogodzie zobaczymy na południowym horyzoncie bajkowy widok - Bramę
Morawską, czyli przedzielone pasma Sudetów i Karpat.

***

Być w Raciborzu i nie zobaczyć Dżed-Amonet-ius-anch, to tak, jakby odprawić
wesele bez orkiestry. Dżed to najstarsza raciborzanka - ma 2,8 tys. lat i
pochodzi z Egiptu. W połowie XIX w. baron von Rothschild chciał ją podarować
swojej ukochanej. Ta odrzuciła nietypowy prezent i dzięki temu mumia jest dziś
najważniejszym eksponatem w raciborskim muzeum. Na wystawie „W krainie Ozyrysa”
można obejrzeć też oryginalny, barwny kartonaż, dwa sarkofagi i urny kanopskie.
Jest też ekspozycja dawnych foteli i narzędzi dentystycznych (jedyna w Polsce)
oraz nekropolia Piastów i Przemyślidów, czyli odkryte w latach 90. XX w.
średniowieczne i nowożytne grobowce, do których można zajrzeć (muzeum czynne
wtorek-piątek, 9-16, weekendy 10-14, bilet - 3, ulgowy - 2, przewodnik - 20 od
grupy, lekcja muzealna - 1 zł, fotografowanie i filmowanie - 5,
www.muzeum.raciborz.pl).

Spośród gotyckich zabytków miasta najważniejszy jest XIII-wieczny zamek
książęcy na Ostrogu - dawna rezydencja władców opolsko-raciborskich. Stanął na
miejscu grodu warownego wymienionego w "Kronice" Galla Anonima z 1108 r. (w
przyszłym roku Racibórz będzie obchodził 900-lecie). Zamek otaczają dwie linie
murów obronnych. Zachował się książęcy dom zamkowy z krużgankami i kaplica św.
Tomasza Becketa zwana śląską Sainte-Chapelle. Znawcy nie mają wątpliwości, że
to najciekawszy tego typu zabytek w Polsce. Świątynię wzniósł po 1292 r. książę
Przemysł, a biskup wrocławski Tomasz II w podzięce za pojednanie z księciem
Henrykiem IV Probusem wyniósł ją do rangi kolegiaty. Częścią zamku jest XVI-
wieczny browar książęcy, najstarszy na Górnym Śląsku, czynny do dziś. Zamek
czeka na odbudowę. Jego architekturę można podziwiać podczas spacerów po parku
zamkowym wzdłuż starego koryta Odry.

***

Z Ostroga przez most zamkowy na Odrze przejdziemy do starego miasta lokowanego
na prawie zachodnim już przed 1217 r. Pierwszymi raciborzanami byli sprowadzeni
przez księcia Kazimierza osadnicy z Flandrii i Walonii. Około 1205 r. wznieśli
tuż przy południowo-wschodnim narożu rynku kościół Wniebowzięcia Najświętszej
Maryi Panny zwany farnym. Świątynia odbudowana po pożarze z 1300 r. zachowała
XIV-wieczną gotycką bryłę. W 1416 r. przeniesiono tu z zamku kolegiatę. W
prezbiterium zwraca uwagę monumentalny barokowy ołtarz z lat 1656-60, a w
Kaplicy Polskiej tablica z piaskowca - świadectwo największego w dziejach
miasta pożaru z 1574 r. (kościół można zwiedzać przez cały dzień).

We wschodniej pierzei rynku stoi gotycki kościół św. Jakuba, wzniesiony w
połowie XIII w., przebudowany po pożarze z 1300 r. To dawna świątynia klasztoru
dominikanów, sprowadzonych tu w latach 30. XIII w. Ich przeorem był Wincenty z
Kielczy, domniemany autor zaginionej kroniki, z której korzystał Jan Długosz.
Wincenty zapisał w niej słynne zdanie "gorze szo nam stalo" (przydarzyło nam
się nieszczęście), jakie książę Henryk Pobożny wypowiedział pod Legnicą na
widok klęski swoich wojsk (badacze uważają, że dokonał tego właśnie w
Raciborzu). Jako że słowa Henryka są starsze od słynnego "Daj, ać ja pobruszę,
a ty poczywaj" z Księgi henrykowskiej (1241), zatem to na Górnym Śląsku po raz
pierwszy utrwalono na piśmie naszą mowę ojczystą. Warto znaleźć się w miejscu,
gdzie do tego doszło (wnętrze kościoła można oglądać z otwartej przez cały
dzień kruchty pod chórem).

Z rynku ulicą Chopina dotrzemy do kościoła św. Ducha konsekrowanego w 1334 r.
Dawniej była to świątynia konwentu dominikanek, a dziś muzeum (tu zobaczymy
mumię egipską). We wnętrzu zachowała się m.in. empora (chór) mniszek, na
zachodniej ścianie monumentalny fresk "Salve Regina" z XVII w., zaś w dawnym
prezbiterium pochodzące z tego samego okresu malowidło "Adoracja Ducha Św.".

Dopełnieniem gotyckich wrażeń będzie spacer wzdłuż obwarowań z XIII/XIV w.
Zachowały się w wielu miejscach, ale najciekawsze są przy ul. Batorego (dawnej
okalały dominikańskie ogrody), ul. Drzymały (fragment najsilniej umocnionych i
najwyższych niegdyś fortyfikacji) oraz Basztowej, gdzie stoi także renesansowa
wieża więzienna.

Nie można ominąć starówki, czyli ul. Długiej, wzdłuż której zobaczymy ciągi XIX-
wiecznych kamienic odbudowanych po zniszczeniach z 1945 r. Dawniej stały tu
ławy chlebowe, a na końcu ulicy był targ zbożowy. Teraz to pasaż handlowy.

***

Po spotkaniach z zabytkami zajrzyjmy do restauracji. Królową regionalnego jadła
jest rolada, czyli zraz wołowy zawijany z cebulą, korniszonem, wędzoną słoniną
i kiełbasą, polany sosem na śmietanie, serwowany z kluskami i modrą kapustą
(rosół i rolada z kluskami 15-30 zł). Górnoślązacy z niekłamanym nabożeństwem
kładą ten produkt na swoim niedzielnym stole, bo cenią sobie nade wszystko
jedzenie treściwe. To, niestety, zła wiadomość dla miłośników lekkiej kuchni,
choć i ci znajdą coś dla siebie w bogatym jadłospisie. W centrum znajdziemy
kilka dobrych lokali, m.in. Brax'ton w rynku (w głębokich mieszczańskich
piwnicach), Vena (ul. Nowa), Hetmańska (ul. Długa) czy Polonia (pl. Dworcowy).
Cena zestawu (z obowiązkowym rosołem na pierwsze danie) waha się od 30 do 50
zł. Piwoszom polecamy piwo Racibor, nazwane tak na cześć legendarnego księcia
Pomorza, warzone w browarze zamkowym. Trunek ten leżakuje jak niegdyś w
lochach, głęboko pod ziemią.

***

A po obiedzie spacer. Przyrodnik nie przejdzie obojętnie obok rezerwatu
Łężczok - założyli go ojcowie cystersi z Rud prawie 700 lat temu. Średniowiecze
stawy hodowlane to dziś ostoja dzikiego ptactwa, unikalnych okazów fauny i
flory, zobaczymy tu np. owadożerną rosiczkę. Rześkie powietrze "smakuje" tak
samo jak to na Mazurach. Godzinami w niezwykłej ciszy można słuchać śpiewu
ptaków, a wieczorem podziwiać zachodzące słońce (jedyny minus to komary). Kiedy
na początku XX w. w Łężczoku polował cesarz Wilhelm II, książę von Ratibor
zgromadził tysiące ptaków, które z ukrycia wypuszczono wprost pod lufę
monarchy. Dowiedział się o tym berliński dziennikarz. Po artykule o patykiem na
wodzie pisanych myśliwskich sukcesach kajzera, wybuchł jeden z najgłośniejszych
dworskich skandali. Łężczok znajduje się przy wyjeździe z Raciborza (najłatwiej
trafić od strony dzielnicy Markowiece w kierunku Gliwic, na terenie rezerwatu
obowiązuje zakaz ruchu). Pełen wrażeń spacer i obserwacje zajmą nam kilka
godzin.

[capretta]

Kilkaset metrów dzieli Łężczok od lasu Obora (kierujemy się z Markowic na
Rybnik) z Arboretum Bramy Morawskiej. Ten dawny las książęcy dziś jest
ulubionym miejscem spacerowym raciborzan. U progu lasu wita nas duża kamienna
brama. Dalej prowadzi ścieżka edukacyjna z szeregiem tablic informacyjnych.
Niemałą atrakcją jest zoo (czynne od świtu do zmierzchu) oraz kolekcje roślin.
Zimą Obora to raj dla saneczkarzy - jest tu duży tor zjazdowy.

W podraciborskich lasach, tuż nad rdzawą rzeką Rudą ukryte jest pocysterskie
opactwo zamienione na początku XIX w. na siedzibę książąt von Ratibor (ok. 20
km od Raciborza w kierunku Gliwic). Ileż to ważnych osób tu gościło! Nieutulona
w bólu po stracie synka księżna Wiktoria (córka królowej angielskiej,
późniejsza cesarzowa Niemiec), kanclerz Klodwig von Hohenlohe, liczni książęta,
no i sam Wilhelm II. Zniszczony w 1945 r. pałac jest dziś odbudowywany przez
diecezję gliwicką. Część pomieszczeń można zwiedzać popołudniami w weekendy.
Polecamy jedną z największych w Polsce kolekcji pisanek z całego świata.

W pełnej krasie prezentuje się pocysterski kościół Wniebowzięcia Najświętszej
Marii Panny z surowym gotyckim wnętrzem oraz unikalną barokową kaplicą mariacką
z cudownym obrazem Matki Boskiej Pokornej (otwarty przez cały dzień). Do
spacerów kusi przypałacowy park, a na przejażdżkę lasami możemy się wybrać
zabytkową kolejką wąskotorową (stacja w Rudach za kościołem św. Magdaleny,
codziennie od godz. 9 do zmroku na trasie Rudy - Paproć - Rudy, bilet 6 zł,
ulgowy 4, grupy 2 zł od osoby). Na stacji w Rudach obejrzymy zabytkowy dworzec
oraz parowozownię zamienioną na małe muzeum techniki
(www.dev01.nazwa.pl).

Rudy mają swoje miejsce w historii polskiej kultury. To tu znaleziono słynny
katalog magii mnicha Rudolfa, czyli XIV-wieczny traktat o dobrej spowiedzi
(dziś w Zbiorach Specjalnych Uniwersytetu Wrocławskiego). "Już Ewa, pierwsza
matka, przekazała zarazek bałwochwalstwa - wsączony jej przez diabła pod
postacią węża - swoim córkom, to znaczy głupim kobietom chcącym więcej wiedzieć
niż przystoi" - perorował Rudolf we wstępie do swego słynnego dzieła
opisującego magiczne praktyki i zabobony wieśniaków.

Lasy wokół Rud pełne są malowniczych uroczysk, XIX-wiecznych leśniczówek, a
pamiętający ogromny pożar z 1992 r. mogą zajrzeć na odnowione pożarzysko między
Brantolką a Kuźnią Raciborską. Prowadzi tędy fragment najnowocześniejszej na
Śląsku ścieżki rowerowej, tzw. rudzkiej pętli (16 km, punkty widokowe, altanki,
tablice opisujące faunę i florę).
Na koniec zostawmy sobie Łubowice w gminie Rudnik (droga nr 45 Racibórz -
Opole), starą wieś na nadodrzańskim wzgórzu. Tu w 1788 r. urodził się poeta
Joseph von Eichendorff (zm.1857). Tu też w pradziejach było potężne grodzisko
kultury łużyckiej. We wsi zachowały się ruiny pałacu, jest też muzeum
archeologiczne (zwiedzanie izby i muzeum po uzgodnieniu, szczegóły na
www.eichendorff-zentrum.vdg.pl).
Pobożni powinni wstąpić do XVII-wiecznego drewnianego kościółka św. Krzyża w
Pietrowicach Wielkich (około 10 km od Raciborza drogą na Kietrz i Głubczyce).
Schowane w dolince pątnicze miejsce słynie z cudownego obrazu Jezusa i źródełka
z leczniczą wodą. Co roku w drugi dzień Wielkanocy odbywają się tu słynne
procesje i festyny konne. Kościół otwarty jest tylko w czasie nabożeństw, ale
wnętrze można obejrzeć z kruchty przez specjalną kratę. Przez cały dzień można
zaczerpnąć rześkiej wody z cudownego źródełka.

serwisy.gazeta.pl/turystyka/1,71718,3908119.html?as=1&ias=2&startsz=x

Chudów

[capretta]

www.zamekchudow.pl/
zamki.net.pl/zamki/chudow/chudow.php
Złoty skarb wykopany pod zamkiem

Sto średniowiecznych monet wykopali archeolodzy na zamku w Chudowie. - Takiego
znaleziska nie mieliśmy na Śląsku od ponad 30 lat - nie kryje entuzjazmu Jacek
Pierzak, archeolog z Biura Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.
Na monety naukowcy natrafili podczas prac wykopaliskowych na dziedzińcu
chudowskiego zamku. Pod jednym z drewnianych elementów konstrukcji odnaleźli
zbitą grudę wielkości pięści. - To była zwarta skorupa. Na początku nawet nie
zdawaliśmy sobie sprawy, na jak cenne znalezisko natrafiliśmy - opowiada
Przemysław Nocuń, archeolog, szef fundacji Zamek Chudów.

Dopiero po oczyszczeniu okazało się, że gruda to prawdziwy skarb. Kryła 97 tzw.
brakteatów - cienkich, jednostronnie wybijanych monet. Chudowskie brakteaty
były schowane w lnianej lub płóciennej sakiewce, która uległa rozkładowi.
Monety są z XV wieku. Mają od 8 do 10 milimetrów średnicy i pochodzą ze
śląskich mennic w Opolu, Legnicy i Świdnicy. Zostały wybite ze stopu srebra i
miedzi. - Właśnie dlatego, że są tak cienkie, łatwo ulegają zniszczeniu i
należą do niezwykle cennych znalezisk - wyjaśnia Nocuń. - Poza tym jedna z
monet to prawdziwy rarytas. Ma wybitą literę T. Do tej pory odnaleziono tylko
cztery takie brakteaty. Niektórzy uważają, że pochodzą ze średniowiecznej
mennicy w Toszku, o której istnienie do dziś spierają się historycy - dodaje.

Najmłodsze z monet pochodzą z ostatniego ćwierćwiecza XV wieku. To pozwoliło
ustalić, że skarb został zakopany około 1475 roku. Jaka była wartość skarbu z
Chudowa w średniowieczu i ile wart jest dziś, pozwolą ocenić dopiero
szczegółowe badania numizmatyczne.

- To rewelacyjne odkrycie. W województwie śląskim bardzo rzadko udaje się
odnaleźć średniowieczne monety. A tak duża ilość to już prawdziwa sensacja.
Poza tym znalezisko jest niezwykle prestiżowe dla samego Chudowa. Jest kolejnym
potwierdzeniem, że zamek był siedzibą rycerską już w średniowieczu. Być może
sakiewka należała właśnie do któregoś z Chudowskich, którzy mieszkali tutaj,
zanim powstał jeszcze zamek murowany - mówi Pierzak.

miasta.gazeta.pl/katowice/1,35019,3998817.html

[capretta]

gliwice.naszemiasto.pl/wydarzenia/728814.html
Chudów: Na naszych oczach zamek odkrywa tajemnice przodków
11.05.2007
Okolice chudowskiego zamku są, zdaniem archeologów, najlepiej przebadanym
miejscem w Polsce. A jeszcze kilka lat temu zamek był pomazaną sprajem ruiną,
którą zarastały chwasty. Dziś jest miejscem, które tętni życiem, za sprawą
założonej w 1995 roku Fundacji Zamek Chudów.

Zbudowany w XVI wieku renesansowy zamek należał do Jana Gierałtowskiego,
właściciela Chudowa. Fundacja założona przez Andrzeja Sośnierza, wówczas
lekarza wojewódzkiego, a później prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia,
pieczołowicie odtworzyła mury i wieżę, w której znajduje się muzeum gromadzące
tutejsze znaleziska. Przywrócono wygląd dawnych zamkowych pomieszczeń. W jednym
z nich znajduje się nawet wykusz latryny - jedyny, na jaki udało się natrafić
na Śląsku. W ostatnich miesiącach archeolodzy natknęli się na zbiór prawie stu
brakteatów, czyli wybitych z cienkiego stopu srebrnych monet. Natomiast
odnaleziony na dnie studni dysk znajduje się w rękach specjalistów z Biskupina.
Być może uda im się odpowiedzieć na pytanie, jakie było przeznaczenie
przedmiotu, z którego pozostała jedynie połowa. Celem Fundacji jest także
odtworzenie budynku dawnego spichlerza.

Chudów stał się znany z corocznych Jarmarków Średniowiecznych. Od 2000 roku,
kiedy imprezę zorganizowano po raz pierwszy, do Chudowa zajrzało kilka tysięcy
osób. W trakcie imprezy odtwarzane są realia późnego średniowiecza.

Na podzamczu stają kramy z wyrobami rzemieślników prezentujących ceramiczne
naczynia czy broń, słychać szczęk oręża, a ubrane w stroje z epoki białogłowy
przechadzają się po zamkowych włościach. Jarmarkowi towarzyszą występy zespołów
muzyki średniowiecznej. Latem co tydzień odbywają się tu tematyczne imprezy. W
tym roku zainaugurowało je teatralne widowisko z okazji 3 Maja.
Tradycją "Spotkań na zamku w Chudowie" jest też święto ziemniaka i festiwal
walk w błocie.

Agnieszka Czapelka, prezeska Koła Gospodyń Wiejskich w Chudowie, nie ukrywa, że
puchnie z dumy, gdy ludzie mówią: "Chudów to ta miejscowość, gdzie jest ten
świetny zamek". Takie zdanie pani Agnieszka usłyszała w Zakopanem.

- Gdyby nie Fundacja, zamkowe kamienie zdobiłyby wszystkie skalniaki w
okolicy! - śmieje się prezeska chudowskich gospodyń. - Dziś, dzięki fundacji,
zamek zaczął wokół skupiać ludzi. Niektórzy znaleźli przy nim pracę, inni
odkryli swoją fascynację historią. Zamek stał się naszym centrum kultury.

Wiesław Paszek, chudowski radny, wspomina, że już jako nastolatek był
zafascynowany zamkiem. Bywało, że razem ze szkolnymi kolegami rozbijali na
podzamczu namioty lub zaszywali się w ruinach i snuli mroczne opowieści o jego
historii.

- Każdy z nas miał oczywiście plan, by odszukać tajemne lochy. Dziś zamek nic
nie stracił ze swej tajemniczości, mimo że dzięki ludziom z Fundacji tak dużo
się tu zmieniło. Przy czym to nie jest typowe muzeum. Do zamkowej wieży można
wejść bez znienawidzonych przez dzieciaki muzealnych kapci, a historia, dzięki
pracy archeologów, na naszych oczach odkrywa swe tajemnice - mówi Wiesław
Paszek, który wykorzystał ten fenomen najpierw dzięki unijnym pieniądzom,
zachęcając młodzież do projektu "Młodzi archeolodzy", a następnie zakładając
stowarzyszenie Centrum Ochrony Zabytków Gminy Gierałtowice.