Mam dość!!!!!!!!!!!!!!!

[karolcia44]

Z niczym się nie wyrabiam...A w dodatku CODZIENNIE mijam w drodze do pracy
mamusię w ciąży idącą za rączkę ze starszym maluchem. Też tak chcę!!!Patrzę
jak czas ucieka a ja nawet nie wiem czy mam owulację.Tylko ciągle ta
luteina..........Na przytulanie też straciłam ochotę. Co
robić??????????!!!!!!!!!!!!!!!! !

[kinga38]

nie zalamuj sie!!!!!musisz wierzyc ,ze Ty tez kiedys bedziesz mamusia!!!!
zobaczysz napewno sie uda!!!

[karolcia44]

Może niektórzy stwierdzą, że panikuję albo, że mam już przecież jedno maleństwo
bo ja już mam 4 letnią Emilkę ale zawsze chciałam aby miała rodzeństwo i
wreszcie nadarza się okazja. Bardzo mi brakuje drugiego maluszka...Niestety
przez te głupie zastrzyki mam wszystkie cykle rozlegulowane i nie wiem nawet
ile jeszcze potrwa powrót do normy.

echhh

[juch]

Jestem w takiej samej sytuacji, nie słucham rad typu - będzie dobrze, trzeba
wierzyć, uda sie...
Mi się nie udaje, straciłam dwie ciąże, nic nie jest w stanie mnie pocieszyć.
Rozumiem Cię doskonale, odwracam wzrok od kobiet w ciąży, nie spotykam się z
koleżankami, które mają już brzuchy, wszystkim im zazdroszę i nie boję się tego
słowa - ZAZDROSZCZĘ.
W czym my jestesmy gorsze, co jest w nas takiego, że żadne dziecko nie chce do
nas przyjść. Powiem Ci, że przeklinam los, ludzi,lekarzy....Boga - nie pomogli
mi!
I najlepsze co możesz w tej chwili zrobić to pozłościć się jak ja, wykrzyczeć,
wyrzucić żal to bardziej pomoże niż słuchanie rad, że będzie dobrze...
Wypłacz się, zamknij się w domu i wybecz tą całą złość i dopiero wtedy powiedz
sobie - będzie dobrze...
Justyna

[tromysza]

justyna ma rację. Nic dodać, nic ująć.

[tromysza]

juch, nie justyna. A może to justyna?

[portalegre]

Spokojnie Już wkrótce będziesz iść tak rano ze swoimi pociechami i
zazdrościć kobietom idącym do pracy Tak jak one teraz zazdroszczą Tobie.
Zobaczysz, ze tak bedzie!

[juch]

Przepraszam dziewczyny, ale mam dzisiaj doła po negatywnym teście, poza tym
same wiecie, dzieci nie ma, czas leci a ja coraz starsza i brzydsza

[tromysza]

o, to tak jak ja. Za pół roku kończę 29lat. yyyyyyy

[delta.x]

Witaj, jestem z tobą, też przeklinam zastrzyk, który uważam za przyczynę moich
niepowodzeń...
Wiem co czujesz (też mam już córeczkę), jesteśmy w bardzo podobnej sutuacji.
I też mam już dość tej okropnej luteiny, w którą przestałam już wierzyć.
Natomiast jakoś wierzę w czas. Wierzę, że tylko czas - cierpliwość jest szansą.
Zastrzyk bardzo długo wywiera wpływ na naszą płodność (wg ulotki nawet do 32
miesięcy) więc tłumaczę sobie, że ja widocznie należę do tych kobiet, które
muszą czekać aż 30 miesięcy, są takie, które zaszły po tym zastrzyku po 2
miesiącach (spotkałam na forum taką). I czekam, próbuję się leczyć ale nic
więcej nie mogę zrobić.
Trzynaj się mocno, nie jesteś sama, jak chcesz to pisz na priw, razem walczyć
jest raźniej
Pozdrawiam.

Justynko

[beciaf]

Justynko, to co napisałaś do Karolci, jest dziś dla mnie bardzo aktualne... nie zwykłam się tak odkrywać, wogóle mało piszę na forum raczej czytam, ale wątek "mam dość" jest dziś wyjątkowo kuszący...
dziś przyszła @ - spodziewałam się, bo niby dlaczego miałoby być inaczej? przecież zawsze przychodzi... zobaczenie 2 kresek, albo fasolki na USG jest dla mnie czymś zupełnie abstrakcyjnym, jak wygrana w totka... trudno mi sobie to nawet wyobrazić. Dziś już nie mam siły płakać, nie mam siły się złościć, nie mam siły wierzyć, nie mam siły już walczyć... mam 34 lata, 7 lat starań... jeden Aniołek w niebie...
już chyba nie będzie dobrze...

Beciuf

[juch]

Marna ze mnie pocieszycielka, ale choć mam mniejszy staż starań chyba potrafię
Cię zrozumieć i właśnie wczoraj czułam się dokładnie tak samo, dziś trochę
przeszło, ale to wróci jak dostanę @.
Słuchaj jak nie lubisz pisać na forum to napisz do mnie jak będziesz miała
ochotę - [e-mail]

Pozdrawiam

[beciaf]

Dzięki za słowa pocieszenia i propozycję - to dla mnie ważne. Dziś już nie taplam się w swoim nieszczęściu, tylko staram się z niego wyjść... Dużo wczoraj myślałam, podjęłam parę decyzji i wiem, że muszę przywrócić sprawom w moim życiu odpowiednie proporcje... nie będzie to łatwe, ale chyba konieczne. Jeżeli jest mi przeznaczone, to muszę nauczyć się na nie czekać, nie mogę próbować zdobyć go za wszelką cenę, tylko dlatego, że tego pragnę...
zresztą nie wiem, może głupoty plotę... to wszystko jest jeszcze we mnie zbyt emocjonalne, niepoukładane.
To takie dobre uczucie, wiedzieć, że jest się rozumianym, że ktoś współodczuwa.
Dzięki, pozdrawiam i ...ciekawa jestem jaka jest Twoja historia...

[juch]

Beciu jak możesz to daj mi swój mail, opiszę Ci swoją historię, ale nie tu,
chyba nie jestem jeszcze gotowa, by tu ględzić o sobie, tym bardziej, że
opowieść moja jest naprawdę nieciekawa i podejrzewam, że nie każdy miałby
ochotę tego czytać

[beciaf]

Jasne, już daję! Chyba najlepiej gazetowy: [e-mail],
pozdrawiam serdecznie i czekam na maila.