Świnica :)

[e.annette]

Witam,
W lipcu za cel swoich wędrówek stawiam sobie Świnicę. Mam w związku z tym
pytanko: Który ze szlaków jest najbezpieczniejszy? Czy wejście od Przełęczy
Liliowe czy od Czarnego Stawu Przełęczą Zawrat? Przypuszczam, że pierwsza
trasa jest nieco łatwiejsza. Czy rękawice są niezbędne?
Mam za sobą już kilka mniejszych szczytów m.in. Kościelec w zeszłym roku,
więc mam nadzieję, że poradzę sobie ze Świnicą.
Dzięki za wskazówki!
Pozdrawiam. :)

[billy.the.kid]

łatwiej raczej od liliowego. a jesli będzie zimno to i dwie pary rekawic.

Poradzisz :)

[weekenda]

Dla mnie Świnica w porównaniu z Kościelcem to bułka z masłem vs stary
sucharek :) W Tatrach przecież nie chodzi o wysokość.

Na Świnicy są sztuczne zabezpieczenia, Kościelec to kamień i Twoje
umiejętności. Jedna droga dla wchodzących i schodzących a na Świnicy w sumie
dwupasmowa arteria.

Dasz radę! :)

[smerf1600]

ja dzis obrucilem koscielec i potem swinice i sam nie wiem gdzie mialem wiecej
trudnosci. swinica jednak chyba trudniejsza ale przy koncowce samej ale
powiedzialbym ze w sumie zblizone trudnoscia bo na koscielcu tez sie trzeba w
kilku miejscach powspinac przy uzyciu raczek :D i co ciekawe, na swinicy dzis w
przewadze byly kobiety, niekoniecznie mlode :D

[weekenda]

wiesz... kobieta jak wino :D

Porównując Kościelec ze Świnicą miałam na myśli trudności netto (jeśli można
użyć takiego kryterium). Na Kościelcu nie ma żadnych sztucznych ułatwień, jest
jedna droga w obie strony i w zasadzie na całej trasie jest mało miejsc gdzie
można się spokojnie minąć. No i jest jedno stosunkowo problemtyczne i
niebezpieczne miejsce przed samym szczytem.

Na Świnicy są sztuczne ułatwienia. Koniec kropka. Trasa jest, poza dojściem na
szczyt, przelotowa i jest sporo miejsca na mijanki. I dlatego moim zdaniem
wejście na Świnicę jest dużo łatwiejsze niż na Kościelec.
:)

[andy85]

Zgadzam sie z Tobą w zupełności. Trudna trasa ubezpieczona łańcuchami przestaje
w zasadzie być trudną. Może być niebezpieczna ze względu na brawurę i nieuwagę.
Natomiast pozbawiona łańcuchów staję się naprawdę trudna.
Tak jest w przypadku Świnicy i Kościelca, na którym nie możesz pozwolć sobie na
fałszywy krok, bo nie ma łańcucha do przytrzymania.

[tomek.sawyer]

Nie da się ukryć, że z tych dwóch górek, które wymieniacie (Świnica i Kościelec)
to najfajniejsza jest ta grań między nimi. Korci mnie już od dłuższego czasu -
przeszedł to może ktoś z was?

[e.annette]

Witam ponownie,
Dziękuję za wszystkie odpowiedzi na mój post. :)
Wchodząc w zeszłym roku na Kościelec (po raz pierwszy) rzeczywiście natknęłam
się na dwa dość ciężkawe jak dla mnie miejsca. Ale mój wrodzony upór
spowodował, że pomimo braku wsparcia (niestety tego dnia szłam sama) pokonałam
trudności i mój mały lęk wysokości. :) Niestety na Świnicę nie starczyło mi już
czasu. :( Dlatego podczas lipcowego wyjazdu chciałabym zobaczyć panoramę Tatr
rownież z tego szczytu.
Jestem zdania, że zamiary trzeba mierzyć podług sił, a trudności pokonywać w
zgodzie ze swoimi umiejętnościami i dlatego wierzę, że podołam. :)Dziękuję za
doping Tobie weekenda. :) Wydajesz mi się rozsądną i rzeczową osóbką.
Zazdroszczę wszystkim mającym możliwość wyjazdu w góry poza sezonem letnim!!!
Ja ze względu na wykonywany zawód nie mogę włóczyć się po szlakach inną porą
roku. :(
Dopiero od kilku lat jeżdzę w góry, ale to jest jedyne miejsce na ziemi, gdzie
mogę pomimo całodniowego zmęczenia odpocząć i naładować akumulatory.
Czy moglibyście polecić mi inne szczyty stosunkowo zbliżone pod względem
trudności ich pokonania do wspomnianego Kościelca czy Świnicy?
Z góry dziękuję. :)
Pozdr.

[elfikus]

Polecam Szpiglasowy Wierch, jest łatwiejszy od wyżej wspomnianych, łańcuchy o
ile dobrze pamiętam, tylko na podejściu pod przełęcz od strony Piątki. Jeśli
czujesz się na siłach uderzaj na kolejne odcinki Orej Perci: Granaty, KOzi,
grań Buczynowych Turni...

Przełęcz Mięguszowiecka.

[serwal]

Polecam trasę na Przełęcz Mięguszowiecką pod Chłopkiem. Szlak jest jeden - od
Czarnego Stawu pod Rysami przez Kazalnicę.

do Serwala

[weekenda]

posłuchaj chłopie.

Nie znam Cię, jestes chyba nowy na tym forum. Nawet nie zdajesz sobie sprawy
ilu ludzi RÓŻNYCH czyta to forum i rózne inne fora górskie. I ilu nie robi
ŻADNEGO wysiłku aby sprawdzić czy to, co ktoś napisze jest prawdą.

Jestem w Tatrach kilka/kilkanaście razy w roku i chcąc niechcąc słyszę co tam
sie wyrabia... co ludzie wygaduja i skąd mają taką wiedzę. Zdziwiłbys się,
gdybys nausznie i naocznie się przekonał, ilu ludzi swoją JEDYNĄ wiedzę o
Górach czerpie z forów... Strach się bać.

Ja wiem - selekcja naturalna itd. Ale nie dokładaj sie do tego co natura i tak
zrobi...

[e.annette]

Przyznaję, że niektóre szlaki nie są jeszcze w moim zasięgu. Nie odważyłabym
się jeszcze wybrać na Orlą Perć ani na Przełęcz Mięguszowiecką. Ponieważ jak
wspomniałam góry odwiedzam tylko raz w roku, więc zdaję sobie sprawę z mojej
formy fizycznej i umiejętności. Czytam wypowiedzi/wskazówki na forum, ale
podchodzę do nich zdroworozsądkowo. Forum nie jest dla mnie wyrocznią, według
której planuję swoje wyjście w góry.
Rzeczywiście spora część ludzi za bardzo sugeruje się opinią innych i pcha się
tam, gdzie droga życia może im się niepostrzeżenie przerwać... :(
Pozdrawiam!

To Ty Anetko

[weekenda]

wierz mi... oczęta szeroko otwierałam i czerpałam głęboki oddech dla takich-
innych turystów... ale...

... jest cała masa takich, dla których jeden wpis na (jakimkolwiek) forum jest
wyrocznią...

więc... ?

[e.annette]

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałam kontekst Twojej wypowiedzi weekendo?
Sugerując się tytułem - uważasz, ze ja należę do osób, które biorą pod uwagę
opinię innych, o czym na pewno świadczy moja obecność na tym forum i zapytanie
skierowane do forumowiczów. Potwierdzam, w pewnym stopniu na pewno tak jest.
Ale nie idę ślepo drogą, którą wskażą mi inni. Nie jest wstydem dla mnie
zawrócić ze szlaku, który w danym momencie wydaje mi się trudny do przejścia.
Przyznaję, że z każdym kolejnym wyjazdem mój "apetyt" wzrasta, to normalna
kolei rzeczy. Lecz staram się, staram zachować rozwagę i obym tą rozwagą
kierowała się jak najdłużej!
Ty weekendo jesteś takim głosem rozsądku na tym forum!
A inni? Hmm...no, cóż do jednych on trafi, a do innych nie.

Nie, to nie było do Ciebie Anetko :)

[weekenda]

chodziło mi o podkreślenie, że trzeba się zastanowić czy komuś jakimś słowem
nie zrobimy krzywdy. W taki czy inny sposób.

I to nie jest tak, że wszystkim wszystko wolno. To nie tak, że każdy może pisać
co mu dusza i ślina podpowie. Bo to chore.

Po prostu wystarczy chwileczkę pomyśleć przed wciśnięciem kolejnego klawisza.

[tomek.sawyer]

Tak, tak! Rozumiem. "Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej."

Moim skromnym zdaniem podobnej trudności to będą szczyty na Orlej Perci,
Przełęcz pod Chłopkiem i Rysy. Ale ja mam trochę inną "skalę" trudności.

[kodam3]

Wchodziłam na Świnicę od Czarnego Stawu,przez Zawrat.A schodziłam przez
Liliowe.Rękawice warto mieć.I myślę,że sobie świetnie poradzisz.

[taka_sobie1]

Ja byłam właśnie 20, od przełęczy swinickiej wchodziłam i jest super, rekawice
wg mnie troche się przydaja zeby sobieopuszków nie pościerać i jak dla mnie
jedno takie miejsce jest trudniejsze gdzie trzeba bardziej sie postarać tuz przy
wejsciu na sam wierzchołek.....chyba byłam niekoniecznie młodą kobieta na tej
świnicy:(

[e.annette]

Jak mi tęskno...na razie tylko palcem po mapie.:( Przed wakacjami robię się
monotematyczna.:) W ciągu roku pozostaje mi żyć wspomnieniami. One też są
piękne.:)
A co do wieku - przede wszystkim liczy się młodość ducha.:)
Pozdrawiam! :)

[emem78]

Jak nie byłaś polecam Starorobociański Wierch. Trudności technicznych nie ma,
jest daleko i ciężko. Ale w zamian piękne widoki (+ możesz wejść i zejść
różnymi szlakami).

[e.annette]

Okey, dzięki, rozważę...
Rzeczywiście dróg wejścia (ew. zejścia jest wiele), a które byś polecił?

[emem78]

Najciekawiej byłoby wchodzić przez Ornak, ale z przechodzeniem całej
Kościeliskiej czy Chochołowskiej to długa wyprawa, ewentualnie czarny szlak na
Siwą Przełęcz. Zejście przez Trzydniowiański Wierch i tam albo przez Doline
Jarząbczą i do schroniska na Chochołowskiej (szybkie zejście w dół ale niezbyt
ładna dolina bo tną tam drzewa) albo przez Krowi Żleb (nie używałem).
Warto mieć sporo wody bo powyżej lasu nie ma strumyków a jest sie tam długo :)

[e.annette]

Dzięki za przybliżenie trasy. Jeśli zdecyduję się obrać ten kierunek nie
omieszkam skorzystać ze wskazówek. ;D

[kiwit74]

Ja wchodziłem od Kasprowego. Bardzo piękna trasa, czasem przydatne są
rekawiczki. Trochę zdrowego rozsądku i na pewno dasz radę. Pozdrawiam.

[andy85]

Wątek stary i może e.anette już schodzi ze Świnicy, ale może inni jeszcze
przeczytają.
Faktycznie weekenda ma zupełną rację, że ludzie swoje wiadomości o górach i
szlakach czerpią głównie z forum i opowieści znajomych, co to już... Dopiero na
miejscu okazuje się jak wygląda rzeczywistość. Pełni animuszu prą na Świnicę,
dochodzą do Zawratu i: albo do przodu albo do Murowańca. Jeżeli do przodu to pół
biedy, bo cały czas naprzód i wzrok skierowany w górę, natomiast jeżeli w dół,
to też pół biedy, bo schodzi się dość łagodnie. Niestety wszystko do czasu, bo
po kilkunastu krokach trzeba spojrzeć w dół. I, o rany, w życiu czegoś takiego
nie widziałem. Na forum nikt o tym nie wspominał. Zaczynają działać zmysły,
włącza się logika, opanowuje strach, nogi drętwieją, łapy się trzęsą, a tu
trzeba odwrócić się tyłem, złapać łańcuch i pogrążyć sie w otchłani. I...
zawisnąć na łańcuchu jak śledź oczekując na instrukcje kolegi z dołu, gdzie
można znaleźć miejsce na podparcie stopy.
Ci, którzy poszli prosto mają jeszcze kilkanaście minut komfortu psychicznego i
dopiero przy kolejnym zejściu doznają podobnego uczucia.
Łatwo się wchodzi nawet na najtrudniejsze szlaki, gorzej jak trzeba spojrzeć w
dół i zejść po prawie pionowej ścianie.

Rozpisałem się, ale może ktoś się zreflektuje i... zacznie tak jak ja zaczynałem.
Przez kilka lat poznawałem szlaki Fatry i Małej Fatry, Tatr Zachodnich. Trasy i
piękne, i również trudne pozwoliły mi na oswojenie się z górami, ekspozycjami
nieporównywalnymi do Tatr Wysokich, ale zdobyte doświadczenie pozwoliło
swobodnie poruszać się na najtrudnieszych szlakach. Bez lęku i obaw.
Gdybym rozpoczął swoją przygodę z górami od najwyższych grani, to już nie
miałbym "wyższych" celów i nie wiem, czy początek przygody nie byłby jej końcem.
Naprawdę łatwo nabrać lęku przed kolejnymi wyprawami po takich ekstremalnych i
nieudanych wyczynach.
Spotykałem wiele osób, które obiecywały, że "to już ostatni raz". Może to i dobrze.

[franc81]

Pewnie masz trochę racji w tym, co mówisz, ale...No właśnie. Gdyby każdy musiał
zdobywać doświadczenie tak, jak to opisujesz, to pewnie w Tatry Wysokie wybrałby
się dopiero przed 40-stką. Nie twierdzę, że doświadczenie nie jest potrzebne, bo
jak najbardziej jest, ale uważam, że metoda małych kroczków nie jest potrzebna
każdemu. W Tatrach byłem już kilka razy i za każdym z nich chodziłam raczej po
łagodnych szlakach. Z łańcuchami miałem do czynienia praktycznie tylko na
Giewoncie. A jakie jest podejście na Giewont, wie każdy. W górach na pierwszy
rzut oka widać, czy ludzie znaleźli się tam przypadkiem, czy też idealnie pasują
do tego miejsca. Ostatnio po raz pierwszy w życiu przechodziłem Orlą. Nigdy
wcześniej, jak już pisałem, nie byłem na tak trudnym szlaku. Możesz mi wierzyć
lub nie, ale ani przez chwile serce nie zabiło mi mocniej i wydaje mi się, że
radziłem sobie całkiem nieźle. Oczywiście pogoda była bardzo dobra. Pewnie
inaczej to wyglądałoby, gdyby szlak był mokry po obfitym deszczu. Ale wtedy
każdy szlak jest trudny, nie tylko Orla. Wracając do niedzielnych turystów,
niektórzy ludzie tak nieporadnie radzą sobie w górach, że wydaje mi się, iż w
ogóle nie powinni wychodzić na trudny szlak. A oni pchają się na najtrudniejsze
trasy. Chodzą bardzo niepewnie i blokują przejście innym. Nie twierdzę, że w
ogóle nie powinni chodzić po górach, ale doliny też mają swój urok, więc to
chyba prędzej byłoby miejsce dla nich. Więc, doświadczenie jest potrzebne, ale
tylko od predyspozycji zależy, czy trzeba przez kilka lat łazikować po
mniejszych górach, bo wybrać się w wyższe, czy też wystarczy rok lub dwa. To
pojęcie całkowicie względne...

[e.annette]

Witam!

Ponieważ to ja rozpoczęłam ten wątek, więc napiszę kilka słów na jego
zakończenie.
Wpierw jednak podzielę się swoimi wrażeniami z mojego tygodniowego pobytu w
Tatrach. Lepszej pogody nie mogłam sobie wymarzyć - tylko przez jeden dzień
deszcz przymusił mnie do pozostania na dole tzn. w Zakopcu. Na Świnicę wybrałam
się dopiero w szóstym dniu mojego wędrowania szlakami. Nie chodziło o kondycję,
bo nad nią pracuję całym rokiem. Chciałam się upewnić w swojej decyzji, co do
wejścia na ten szczyt. Wybrałam się wpierw m.in. na Szpiglasa, Wrota
Chałubińskiego, Wołowca, Czerwone Wierchy...i po tym Świnica. Weszłam czarnym
szlakiem od Murowańca na Świnicką Przełęcz, było ok. 11-ej, szczyt dopiero się
odsłaniał. Przyznam, że samo wejście na Świnicę nie przysporzyło mi problemu.
Ponieważ po trasie zyskałam sympatycznych towarzyszy, którzy pokonywali drogę
nie raz, postanowiłam zejść z nimi do Zawratu i w dół do Czanego Stawu. Z
zejściem do Zawratu też nie miałam większych trudności. Dopiero rozsądek
odezwał się przy zejściu z Zawratu i tu już z większą rozwagą i ostrożnością
stawiałam każdy krok. Wynikało to bardziej z tego, że jednak preferuję
wchodzenie niż schodzenie ze szczytu. Chociaż adrenalinki tez nieco było.
Żałuję tylko, że mgła nie pozwoliła mi nacieszyć oczu widokami ze szczytu. :(

Wcześniej chodziłam sporo po Tatrach Zachodnich i nie ujmując uroku tamtejszym
szczytom zdecydowanie preferuję skaliste Tatry Wysokie. Na Orlą Perć jeszcze
przez jakiś czas na pewno się nie wybiorę. Lubię wracać w miejsca już poznane
wielokrotnie, zanim zdecyduję się na następny krok. Tak, zdecydowanie jestem
zwolenniczką metody małych kroczków, co nie oznacza, że mam zatrzymać się na
dolinach. Po prostu przejście kilkukrotne pewnych szlaków powoduje, że wciąż na
nowo je odkrywam. Jednocześnie nabieram doświadczenia i większej odwagi na
dalsze wyprawy. Co do blokowania przejścia na trudniejszych przejściach. Ja
osobiście wolę spokojnie i z ostrożnością stawiać następne kroki, niż iść do
przodu z zuchwałym wyrazem twarzy ryzykując swoim życiem. Co innego wprawni
taternicy. Zresztą każdemu, nawet bardzo doświadczonemu turyście noga może się
powinąć. Oczywiście nikomu tego nie życzę. Więc proszę jednak o wyrozumiałość,
sprawność przyjdzie z czasem i z doświadczeniem.

Pozdrawiam!



"Marzenia wymagają sporo pracy".