witam!

[antonina_74]

Witam wszystkie mamy, zapraszam na forum do dyskusji!

Jestem mamą 4,5 letniego Kuby który od 2 lat czyta i 7-miesięcznej Zosi która
na razie nie wykazuje specjalnych uzdolnień

Pozdrawiam,
Antonina

[pia_]

Witam,
jestem mamą 8,5 miesięcznej Jagody, która choć nie chodzi jeszcze, nie
raczkuje, ani samodzielnie nie umie usiąść, to może będzie najmłodszą
śpiewaczką operową w dziejach historii ). Ale na poważnie: bardzo
chciałabym, aby Jagoda nauczyła się wcześnie czytać, bo sama uwielbiam książki
i czytanie i pamiętam, że już w przedszkolu żałowałam, ze nie potrafię sama
czytać. Mam w domu nawet specjalne książki o nauce czytania, matematyki i
muzyki od okresu niemowlęcego. Co Ty o tym sądzisz i w jaki sposób Twój synek
nauczył się czytać?

[dorotaww]

Witam ja jestem mama 7 letniego Kuby i 3 letniej Natalii
kuba czyta sam od niedawna , ale od d awna dodaje, odejmuje, mnoży i czyta
książki z biologii. Zna sie na państwach, budowie robaczków i tp.

[antonina_74]

Witaj!
cieszę się że tu trafiłaś!
Nie poradzę Ci nic mądrego w temacie metod uczenia bo mój syn nauczył się
czytać zupełnie sam. Wszelkie stymulacje z mojej strony zaczęły się kiedy już
odkryłam że Kuba czyta. Postaram się wieczorem jak znajdę wolną chwilę napisać
dłużej jak to u nas wyglądało.
Pozdrawiam,
Antonina

[kasiaczekroza]

Jestem mamą 8 letniej Marty i 3 miesięcznego Antka.Marta czyta od 4 roku
zycia.Od 6 roku zycia pisze wiersze i opowiadania, troche się tego
uzbierało.Napisała nawet "książkę"dla Antka, którą dostał gdy wróciłam z nim ze
szpitala do domu.Obecnie jest uczennicą I klasy ogólnokształcącej szkoły
muzycznej i jest wzorową uczennicą.Jest szalonie pomysłowa, konstruje różne
dziwne urządzenia, pisze dalej książki, gazetki dla dzieci i kilka razy
dziennie czyta Antkowi ksiązki.
A Antoś?uroczy pogodny bobas, śle bezzębne usmiechy i piszczy z zachwytu nad
swoją pierwszą materiałową książeczką.

No wychwaliłam te moje dzieci , że hej.
Pozdrawiam Kasia

[mmmd]

Serdecznie wszystkich witam. Jestem mama 3 chlopcow. Najstaszy, Antek, jest tez
z tej grupy uzdolnionych. Trudno o tym 'szybko' napisac, bo to zyciowa ksiega
sama w sobie z cala gama zalet, jak i wad nadmiaru talentow. Brzmi to ponuro
(przepraszam!), ale dojrzewanie geniusza nie bywa najlatwiejsze (cos na osobny
watek?). Jasiek (6 lat) i Witek (4 lata) mocnymi krokami podazaja za
najstarszym bratem, choc ich uzdolnienia maja inny charakter.
Ciesze sie, ze powstalo osobne forum. Nie wiem jakie sa Wasze doswiadczenia,
ale moje pokazalo, iz wychowywanie dziecka uzdolnionego jest dosc samotne.
Problemy z jakimi sie czlowiek spotyka w praktyce, kwitowane sa czesto
lakonicznie "Co sie martwisz, dziecko jest madre". Mam wiec wielka nadzieje, iz
na tym forum swobodnie bedziemy mogli porozmawiac o naszych dzieciach,
radosciach i smutkach.
Pozdrawiam.
Malgosia

[antonina_74]

Witaj Malgosiu!
Doskonale rozumiem co napisalas o wychowaniu dziecka uzdolnionego. Tez spotykam
sie z wieloma problemami choc Kuba ma dopiero 4 lata, i boje sie okresu
szkolnego, bo wiem od podszewki jaka jest szkola publiczna w Polsce
Zaraz zaloze nowy watek - a przy okazji zaznaczam, to Wasze forum, zakładajcie
watki, kazdy nowy temat mile widziany!
pozdrawiam,
Antonina

[annaz_wawa]

hej !!!
dzieki za to forum bo myslałam ,że tylko ja mam ten problem i że z moim
dzieckiem jest coś nie tak.
Mój synek Marcin ma prawie 8 lat właśnie kończy pierwsza klase a ja mam
szczerze powiedziawszy dość. Uczy sie bardzo, bardzo dobrze, czyta biegle od 2
lat , niedawno przeczytał w ciągu miesiąca 5 tomów Harrego Potera i zapamietał
bardzo wiele szczegółów, mnoży i liczy bardzo dobrze, pisze ładnie choć nie
lubi pisac i kolorować, jest raczej ścisłowcem(umysł matematyczny), uwielbia
sie uczyć geografii zna prawie wszystkie stolice świata i wie gdzie leży jakie
państwo potrafi wymienic z kim sąsiaduje itp.
Jednak pobyt w szkole to ciągłe uwagi za złe zachowanie tz. nadmierna
gadatliwość i ruchliwość.Ma dość dużo kolegów i jest raczej lubiany.
Jednak ciągle słysze mamo ja sie nudze w szkole te zadania są takie nudne? I
czasmi opadaja mi ręce bo jak patrze na to co on robi i wiem jakie ma
wiadomości to faktycznie dodawanie w zakresie 20 to straszna nuda.
No ale sie rozpisałam. Mam zdolne i niesforne dziecko. Czemu wraz ze
zdolnościami nie idzie w parze rozwój emocjonalny. Czemu dzieci zdolne są też
dziećmi sprawiającymi kłopoty wychowawcze?
Moze uda nam sie na tym forum odpowiedzieć na te i inne pytania.
Pozdrawiam wszystkie dumne i strapione mamy małych geniuszy.
ania mama marcina

[antonina_74]

Witaj Aniu, gratuluję Ci zdolnego synka!
Tak sobie myślę że to nic dziwnego że Marcin się nudzi. A zastanawiałaś się
nad "przeskoczeniem" jednej klasy? Może gdyby np. poszedł z I klasy prosto do
III to wreszcie trafiłby na poziom rozwijający dla niego? Zanim ktoś na mnie
nawrzeszczy że próbuję Cię zachęcić do zamęczania dziecka, napiszę że sama
przeszłam taką drogę z klasy I prosto do III i żyję
Pozdrawiam serdecznie,
Antonina

[silije.amj]

Witajcie! Jestem mamą 4,5 letniej Julki, która czyta od 3 urodzin, teraz też
pisze, biegle liczy, uwielbia wszelkie łamigłówki, ma świetną pamięć wzrokową.
Mam też 7-miesięczną Emilkę, rozkoszną i cudną, ale na forum wpisuję się dla
Julii rzecz jasna. Bardzo się cieszę, że ktoś zaczął (Antonina! kiedy się
urodził Kuba?), moja zdolna Julka nie ma łatwego charakteru to fakt, teraz
chodzi do 5-latków, choc powinna do 4-latków (jest z 3 stycznia 2000), a ja nie
wiem, co dalej, no nie mogę powiedzieć żeby równie szybko dojrzewała
emocjonalnie. Będę zaglądać.

[antonina_74]

Witaj i zaglądaj do nas! Ostatnio tu pusto (wakacje?) ale mam nadzieję że forum
odżyje.
Kuba jest 3 mies. starszy od Julki (5/10/99) ale b. podobnie się rozwija
Oprócz tego że nie liczy biegle, tzn. umie policzyć do 1000 ale nie wykonuje
działań. Za to czyta, pisze i (nowość ostatnio rysuje pomieszczenia i
budynki w perspektywie...
Kuba odwrotnie niż Julia "zimował" w maluchach 2 lata, ale od wczoraj wreszcie
jest w starszakach! (czyli w swojej i ciut starszej grupie wiekowej).
Ale z rozwojem emocjonalnym też mamy różne historie... o nieśmiałości pisałam
szerzej w wątku o zdolnościach społecznych.
pozdrawiam i do poczytania!
Antonina

[lilunia]

Coz.... Czytam Was od dawna ale wstydzilam sie przyznac
Widze, ze mam dziecko (5 lat ) troche inne niz inne dzieci , wyraznie
uzdolnione ruchowo ( nic nie bylo tutaj,na razie przynajmniej, na ten temat ),
dosc bystre ( wykazuje zainteresowania geograficzno-historyczne - trudne
pytania zadaje )i bardzo waleczne ( typ zwyciezcy - nie wiem po kim? ) . Nie
wchodze na razie w temat gleboko ( szkola: nie dotyczy), ale czytam z
zainteresowaniem.
pozdrawiam
lila