Chcę to zrobić :(

Jusoiw, odezwij się, co u Ciebie?

[reniatoja]

Sorki, że na tak długo zniknęłam...

[jusow]

Dzisiaj mnie naszło i poczytałam raz jeszcze wszystkie Wasze rady i naprawdę
dziękuję za wszystko. Mam już całkiem pokaźny brzuszek i w sumie jest
nieźle, naprawdę nie mogę narzekać, ale mimo wszystko jest mi często smutno.
Nie mogę wiecznie się oskarżać za to co narobiłam, ale z jednej strony
akceptuję moje dziecko i cieszę się, że jest tam we mnie a z drugiej jest mi
żal, że tak poskładało się moje życie. Co do konkretów to po prostu tyle się
działo, ze nie miałam siły na bieżąco pisać, bo co chwilę zmieniałam zdanie i
sama nie wiem czego chciałam. No... powiedziałam ojcu dziecka o ciąży. Chciałam
go jakoś przygotować, ale nie umiałam, bo był taki beztroski czy jak to nazwać,
wtedy jak się spotkaliśmy,. taki nieświadomy i nawijający, że czułam złośc i mu
powiedziałam w sumie zaraz. I oczywiście szok totalny. tego jego "Ku...
WIEDZIAŁEM, miałem PRZECZUCIE" - tego hasła nie zapomnę do końca życia W
sumie też się zszoknęłam, że on mi zaraz uwierzył i jak twierdził miał
przeczucie, że przesadził, bo podobno on nigdy nie idzie na całość itp. Nic w
sumie więcej nie gadał i miał zadzwonić, ale się długo nie odzywał, coś ponad
tydzień. Teraz z perspektywy tych kilku miesięcy wydaje mi się to strasznie
odległe i jakieś takie niewyraźne. Bo sie poukładało chyba dobrze. Tomek, bo on
tak ma na imię, troche jakby nawet jest ze mną. Tzn. nie, nie tak! Stanęło na
tym, że gdy dziecko się urodzi to on chce zrobić test na ustalenie ojcostwa.
Żeby miał pewność. Ale też mi powiedział, że jesli dziecko nie jest jego to i
tak będzie mi trochę pomagał. Bo mogłoby być jego. Jak będzie jego to mówi, ze
je uzna. A czemu mnie szlag trafia? Bo gdybym cofnęła czas to chciałabym miec
takiego kogoś jak Tomek. Tylko inaczej. Bez tego dzidziusia. Bo on jakby mnie
nie widzi tylko mnie z dzieckiem. Nie umiem tego wyjaśnić. Chodzi mi chyba o
to, że fajnie byłoby zacząć od początku. Bo on non stop odemnie jakby ucieka.
Powiedziałam juz na roku i rodzicom. W akademiku obyło się bez sensacji,
utrzymujemy wersję, że byliśmy parą, ale rozstaliśmy się nim wiedziałam o
ciąży... . Taka wersja, bo nie chcę, zeby ktokolwiek wiedział, że tak wpadłam z
obcym kimś. I Tomek też nie chce. To samo powiedziałam rodzicom. Myślałam, ze
zareagują gorzej. Już wolę , że bardziej po nich spłynęło, zresztą nie wiem,
niz awantury. Nie mam na nie siły. W ogóle to szczerze gadać mogę tylko z tą
kumpelą z gór. I ona stuka się w czoło, że ja naprawdę mam wymagania nie z tej
planety. Facet nie umył rąk, nie wykpił mnie, Tomek pracuje i naprawdę
deklaruje pomoc finansową, rodzice nawet pewnie też. A ja nie dziękuję Bogu...
dziękuję!!! ... tylko może jestem całkiem rozregulowana hormonalnie, ale... .
Rany, chyba nikt tu nic nie zrozumie z tego bełkotu, sorry, nigdy nie umiałam
pisac w "jasny" sposób i chyba dlatego tak zamilkłam W każdym razie dzidzi
nie usunęłam i wiem, że to dobrze. I ciesze się, ze wszystko idzie dobrze i
będe starała się podołać z drugim rokiem i nic nie zawalić i mam wsparcie itd.
Jest dobrze. Staram się w to wierzyc, bo to przecież prawda... . Z Tomkiem
spotykamy się dosyć często i nawet często dzwoni, pyta jak się czuję... mówi,
że potem gdy dzidziuś się urodzi to powie swoim rodzicom. Chciałabym, żeby był
ze mną bliżej, ale to chyba niemożliwe. Za dużo chcę. Pewnie tak. Mama zawsze
mi wypominała, ze ja to wiecznie jestem niezadowolona i teraz myślę, że coś w
tym jest, bo mogłoby byc tysiąc razy gorzej a we mnie non stop poczucie, ze
chcę więcej... chciałabym cofnąć czas, niewykonalne i nie o tym powinnam
myśleć... wiem...w sumie to nie wiem jak postępowac z Tomkiem, żeby on troche
widział też mnie...

[mamaanieli]

wiesz co? a ja sobie myśle, że mądra jesteś cholernie kobieta. I życie Ci się
ułoży! dużo gorzej robią dziewczyny, które rzucają się na ojca dziecka tylko
dlatego, ze nim jest. takie zwiazki szybko się rozbijają, a nawet jeśli nie -
dziewczyna cierpi. Dużo zdrowia, samozaparcia, miłości do dziecak życzyć Ci nie
muszę, bo będzie wielka Daawaj znać co z Tobą. A może potzrebujesz jakichs
ubranek? Coś skombinuję. A co do Tomka... Wiesz, z tego co piszesz, to jeszcze
może coć z niego być

[nati1011]

Jusow, dobra z ciebie dziewczyna. Zobaczysz, wszystko się ułoży.
Ja chcę ci coś powiedzieć odnośnie Tomka. Jeżeli tak się tobą interesuje, to
może jest szansa? Nie warto nic robić na siłe, ale daj mu trochę czasu. Jak
dziecko się urodzi, pozwól mu na obecność w jego życiu. Niech kompie, chodzi na
spacery, - zachęcaj go delikatnie. Ale nie na siłę - faceci to takie
stworzenia, które musza mieć pewność, że o wszystkim sami decydują. Jak tylko
mają wrażenie, że coś im się narzuca, uciekają gdzie pieprz rośnie. Tomek zdał
pierwszy test - poczuł się odpowiedzialny, to dobrze wróży. W ostateczności,
będziesz mieć w nim przyjaciela. I jest to możliwe nawet jeżeli okarze się, że
to jednak nie jego dziecko. Mężczyźni do pewnych rzeczy muszą dorosnąć.

Mój mąż też długo traktował mnie jak "dodatek do córki". najpierw inkubator, a
potem mleczarnię. Nasz początek nie byłk może tak dramatyczny jak wasz, ale mój
miły to też typ lekkoducha, skaczącego z kwiatka na kwiatek. W porywach miał
nawet 3 dziewczyny naraz. Ja oczywiście o wszystkim dowiedziałam się, jak już
było za późno, tzn. dziecko w drodze. A może po prostu nie chciałam pewnych
rzeczy widzieć? W łzach to nie tylko kompać, ale chyba pływać bym mogła. Dużo
mnie kosztowało zanim naprawdę poczuł się ojcem i mężem. Ale udało się,
niedługo będze nasza 10- rocznica ślubu. Bo tak naprawdę, miłość to nie jest
uczucie, motyle w brzuchu i ciągła euforia. Milość, to decyzja. Podejmuję
decyzję, że będę cie kochać. Dziś, jutro, zawsze.... Jak będziesz chory i
brzydki, jak nie zafundujesz mi nowego porsche, jak czasem doprowadzisz mnie do
szału... to też będę cie kochać. Kocham cię nie za coś, ale pomimo czegoś. Ale,
żeby do tego dojść, trzeba lat i ... wielu łez, przeważnie kobiecych. I
niestety, ale przeważnie, to kobieta musi się napracować. Spróbuj, szanse są
duże. Jest coś co was bardzo silnie wiąże ))
I przepraszam, jest jeden przypadek milości automatycznej - niedługo się do
ciebie uśmiechnie. Miłość matki do dziecka, jest przeważnie automatyczna i
bezwarunkowa - bo przecież, jak dziecko doprowadzi cię do szału (a zdarzy się
to nie jeden raz) to nie przestaniesz go kochać. Szkoda, że taką miłością nie
umiemy kochać naszych mężów i żon...

[winna74]

popełniłaś błąd, ale teraz zachowałaś się jak CZŁOWIEK
podziwiam cię szczerze, uważam ż ejesteś dobrym człowiekiem i kto wie może twój
TOmek też to doceni i dojrzy w Tobie wlaśnie te cechy i zapomni o tym poczatku

Czytaj UWAŻNIE całą korespondencję!!! :(

[olamka1]

Bo wyskakujesz jak Filip z konopii. Jusow już od pół roku wie, że urodzi!!! I
nie masz prawa dokopywać oceniająco o przespaniu się z dwoma facetami i
odwadze!!! Wstrętne. Plus nie baw się w swatkę dziecięcą, od tego są inni!
Wkurzają mnie takie posty, gdy ktoś po łebkach przeczyta o jaki problem biega i
zaczyna sie wymądrzać, żeby tylko zaistnieć na forum!

Bo nawet nie spojrzałaś na datę postu...

[olamka1]

Trochę uwagi na przyszłość. Jusow będzie przykro jak to przeczyta...
Podziwiam tę dziewczynę. Widać, że ostro zbiera w kawałki to swoje życie.
Powodzenia Jusow!!!

[kizdam47]

Usunęłam post Nat.london, bo rzeczywiście niektóre sformułowania tam zawarte
były wstrętne.
Dziwi mnie, jak często kobiety, które dokonały aborcji, a po czasie zrozumiały
podłość swego czynu, jak osoby te potrafia łatwo ocenić i skrytykować inne
osoby, dopuszczające chociażby myśl o aborcji. Mam tu na mysli szczególnie
jeszcze jedną osobę, goszcząca do niedawna również na forum ukrytym. Ja wiem,
że kobiety te bardzo cierpią, ale niedopuszczalna rzeczą jest obrażanie i
dołowanie zdesperowanych osób, stojących przed trudnymi decyzjami. "Miałaś
odwage p*** się z dwoma, miej odwagę urodzić" - do p*** sie z dwoma nie
potrzeba żadnej odwagi, do urodzenia dziecka, którego ojcostwa nie jest się
pewnym odwagi jednak potrzeba. Co oczywiście nie tłumaczy ewentualnego
dokonania aborcji.
Podobnież szokujące były dla mnie słowa skierowane przez jedną z forumowiczek
pod adresem jednej z uczestniczek forum ukrytego, rozważającej aborcję,
że "jest dla niej nikim" + inne epitety. Wściekłośc mnie ogarnia jak czytam
takie teksty, ja tez cierpię z powodu dokonanej aborcji po dziś dzień, jedno
ale wiem: nie oceniaj, a jeśli nie możesz sie powtrzymać zrób to w kulturalny
sposób. Bo Ciebie Nat też ktoś może ocenić bardzo surowo, a Twoja skrucha po
fakcie nie musi stanowić żadnego usprawiedliwienia. Bo w sumie kto jest lepszy:
Ty, która żałujesz, ale dokonałaś aborcji czy Jusów, która jak pisałaś - p***
się z dwoma, ale pomimo tego, ze nie ma pewności, kto jest ojcem dziecka -
urodzi je?

[nati1011]

dziękuję kizdam za Twoją reakcję. Miałam ochotę napisać coś podobnego, ale
doszłam do wniosku, że ja mimo wszystko jestem tylko osobą postronną i nie
zawsze powinnam się mieszać.

Jestem przerażona ogromem agresji jaki towarzyszy "dyskusjom" o aborcji. Jestem
przekonana, że komentarze w stylu Nat.london, nikomu w niczym nie pomogą,
chyba, żeby zagłuszyć własne wyrzuty sumienia.

Bardzo się cieszę, że jesteście na tym forum. Jest to jedno z nielicznych
miejsc, gdzie mogą schronić się kobiety dotknięte nieszczęściem aborcji, lub
tylko borykające się z jej pokusą. Tym bardziej nie ma tu miejca na dołowanie i
poniewieranie. Przecież gdyby tak ktoś potraktował dziewczynę, która właśnie
się wacha, to jakby sam zabił jej dziecko.

[16111976q]

jusow ja Cię PODZIWIAM, że się pozbierałaś. No niesamowite. Jeśli przetrwałaś
taki SZOK to dasz sobie radę w życiu. Wierzę w to całym sercem. Mimo tego, że
popełniłaś taki gówniarski błąd, bo mało kto nie popełnia błędów. JEŚLI JESTEŚ
W WARSZAWIE TO BARDZO CHĘTNIE CI POMOGĘ. Daj znać! Trzymam kciuki za Ciebie i
maleństwo.

[antosiczek]

jusow...jestes mądrą młodą kobietą! Owszem, może być ciężko- ale poradzisz
sobie. Wierzę w Ciebie.

[addda1]

przypadkiem trafilam na ten watek,ale tak mnie wkrecil,ze zapomnialam o bozym
swiecie. cudownie ze podjelas taka a nie inna decyzje. ja z kolei chcialabym
byc w ciazy. nie jestem jeszcze mezatka,ale mam stalego partnera,on w rozsadny
sposob tlumaczy,ze na razie nie mozemy sobie pozwolic na dziecko,poniewaz
jestesmy w strasznej sytuacji finansowej,i wiem ze ma 100% racji. jednak gdzies
tam w srodku czuje ze jestem juz biologicznie gotowa.
JUSOW pisz co u Ciebie!!!
trzymam kciuki i pozdrawiam goraco!!!

[lost76]

JUSOW!!!!!!! Trzymam kciuki i Ci gratuluje kochana z całego serca!!! Dawno tu
nie zaglądałam... Jakbyś potrzebowała kiedyś jakiejś pomocy, jakiejkolwiek,
pisz do mnie śmiało, bez oporów! [e-mail] jestem z Warszawy.

JUSOW

[madzia1708]

napisz, co u Ciebie )
Pozdrawiam

[myszboz]

Witaj jusow. Niesamowita i piękna jest Twoja decyzja.Dasz radę na pewno.
Pozdrawiam. Jeżeli potzrebujesz jakiejs pomocy, to pisz [e-mail]

[linda50]

Przyłączam się do życzeń na tej nowej wybranej drodze. Kiedy masz termin
porodu? Myślę, że Ci się w życiu ułoży. Każdy z nas popełnia w życiu błędy.
Wielu krzywdzi innych. Dobrze, że taka była Twoja decyzja.
Ważne, żebyś teraz już nie popełniała kolejnych błędów. Mam na myśli Twoje
kontakty z Tomkiem. Dobrze, że mu wszystko szczerze powiedziałaś. Pamiętaj, że
dla niego to jest podobna sytuacja jak dla Ciebie. On prawdopodobnie też wstydzi
się tego jak to się stało. Jest od Ciebie starszy, ale pamiętaj, że faceci z
reguły później dojrzewają w tych sprawach. Najważniejsze, żebyś budowała relacje
z nim na zasadzie szczerości.
Urodzi się dziecko, które w połowie "pochodzi z Ciebie" a w drugiej połowie z
niego( mam na myśli geny). Ono jest niewinne. Ma prawo na godne życie. Mimo, że
wstydzicie się tego, co zrobiliście ono (dziecko) jest dobre i może wszystko na
waszej drodze zmienić. Ono jest wartością samą w sobie. I myślę, że bardzo
chciało być na tym świecie skoro :zdecydowało się" na taką drogę zaistnienia. W
moim życiu było troszkę podobnie. Z chłopakiem definitywnie zerwałam, gdy nie
wiedziałam, że jestem w ciąży. Trudno było nam obojgu zaakceptować tę sytuację.
W końcu się pobraliśmy. Mamy troje dzieci i jesteśmy prawie 25 lat po ślubie.
Bardzo chcieliśmy trwać razem. I dobrze nam z sobą. I miłość między nami jest.
Życzę Ci dobrych relacji z Tomkiem. Bądź dzielna i pisz - po rozwiązaniu też

[martishia7]

Przeczytałam starannie cały wątek.Powiem szczerze,na początku myślałam,że chyba jesteś głupia,że
nie lecisz usunąć czym prędze(przepraszam, nie chciałam Cię urazić,takie były moje odczucia),ale po
przeczytaniu wszystkiego gratuluję Ci decyzji, odwagi, no i odrobiny szczęścia,że wszystko w miarę się
ułożyło.
Ja na pewno nie podjęłabym takiej decyzji.
Gratuluję i życzę dużo szczęścia.
Mam nadzieję,że z ojcem dziecka znajdziecie bliskość i uczucie żeby razem zbudować rodzinę.To
byłoby zakończenie niemalże bajkowe,ale zasługujesz na nie,ze względu na swoją odwagę.Gdyby tak
pomyślnie się nie ułożyło,to powiem jako studentka prawa:jeżeli testy DNA wykarzą ojcostwo,to facet
nie robi Ci łaski uznając dziecko! Idziesz do sądu i sprawa jest prosta jak drut.Pewnie nie stać Cię na
adwokata,ale jakby co to poszukaj jakiejś fundacji pomagającej kobietom, na pewno mają jakieś
zaprzyjaźnione papugi, które pomogą pro publico bono.I gdyby facet jednak się rozmyślił,to nie wstydź
się wystąpić o alimenty. To jego psi obowiązek, niezależnie od okoliczności powstania ciąży.
Mam nadzieję jednak,że nie będzie takiej potrzeby.
Trzymaj się i napisz co i jak.

[k.r77]

Śledzę wątek od samego początku.
J. trzymałam i trzymam za Ciebie kciuki, jesteś wielka

naprawde podziwiam cie JESUW

[aniqa1]

moj podziw dla ciebie nie zna granic!!!!! twoja historia pewnie uratuje
niejedno dzieciatko i to mnie bardzo cieszy.gdy przeczytalam twoj pierwszy post
nie mialam o tobie dobrego zdania a teraz jest ono calkowicie odmienne .ja tez
zaszlam w nieplanowana ciaze ale wszystko sie z czasem ulozylo i jest dobrze
ciesze sie z mojego urwisa to moje najwieksze szczescie .jestes dzielna
dziewczyna wierze ze dasz rade ze wszystko sie ulozy a jak bedziesz
potrzebowala pomocy jakiejs rady czy chocby porozmawiac to daje ci moj nr
880187269 aneczka. jezeli bedziesz chciala to przesle ci ciuszki dla dzidziusia
bo mam ich cala gore niektore wcale nieuzywane . prosze napisz ktory to juz
miesiac??? jak sie czujesz

[nina190]

trzymam kciuki i wierze ze sie wszysto dobrze skonczy

[dyzurna]

po raz 2 jestem na tym forum , bedac tu dawno parenascie tygodni temu zalozylas
watek ze chesz to zrobic, bardzo sie wahalas na poczatku. czytalam o tym.
przyznam sie ze zajzalam tu tylko ze wzgledu na twoj post by zobaczyc jaka
decyzje podjelas. i nie masz pojecia jak strasznie sie ucieszylam z twojej
decyzji, jak bardzo cie podziwiam! trzymam za ciebie kciuki i wiem ze sie
wszystko dobrze ulozy. jest bardzo madra dziewczyna !!! jak znow tu zajrze moze
juz bedziesz poporodzie
jesli cos potrzebujesz pisz na gazetowego

Aniqa, Dyzurna

[jol5.po]

popatrzcie jaka tutaj niesamowita historia
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20823&w=32966274
jestem z tą dziewczyną w kontakcie, jeśli chcecie i możecie pomóc na pewno tutaj
też się przyda wsparcie

[lilki88]

powiem Ci tylko tyle NIE RÓB tego co z tego ze niewiesz kim jest ojciec co z
tego ze go nieznasz ale swoje dziecko poznasz!!! ono jest tak samo twoje jak i
jego tez zaszlam w ciaze i nawet mi namysl nieprzyszlo zeby zabic!!! jestem
teraz w 35tyg ciazy nosze w sobie chlopca!!! uwierz bedziesz zalowac na poczatku
jest trudno ale jak ja dalamn rade ty tez dasz pa

[jusow]

Dzisiaj mnie naszło, bo przecież w sumie rok temu byłam w tym dole, że chciałam
usunąć Dopiero od kilku dni mam znowu internet i odszukałam ten mój wątek.
Naprawdę Wam dziękuję za takie słowa otuchy, czytałam dużo postów dopiero
dzisiaj I dziękuję za wszystkie propozycje pomocy w ubrankach, naprawdę
jesteście wspaniałe. Dziewczyny, napiszę Wam trochę co u mnie. Moja Dziewczynka
ma już prawie cztery miesiące. Normalnie nie mogę czasem w to uwierzyć, że po
prostu jest i taka już duża. Ja się przy niej właściwie dopiero teraz, przez
ostatnie kilka tygodni - odnalazłam, bo początek był dla mnie trudny, nawet z
jej zaakceptowaniem a teraz ją kocham, bardzo. Jest nieźle męcząca a przede
wszystkim miałam duży problem ze spaniem, gdyż budziła się średnio co 25 minut -
przez całą noc. Ale od kilku tygodni jest dobrze, potrafi przespać w kawałku
nawet 4 godziny, więc jakoś stanęłam na nogi a nie jestem wieczny zombi.
Pozbierałam się. Dziewczyny, mieszkam w akademiku i jakoś sobie pomalutku radzę.
Karmię piersią i Mała jest jak na razie odpukać zdrowiutka. Kochane, finansowo
jest słabiutko, ale wiecie, nie oceńcie mnie źle, ale nie chcę nikomu kto zna
moją historię podać adresu... . Chciałabym bardzo dla Małej te wszystkie rzeczy,
ale nie chcę absolutnie, żeby ktoś wiedział o tamtej historii - że jest takim
dzieckiem z przypadku jaki przytrafił się głupiej Mamie co to nawet nie wie kto
jest tatuśkiem. Nie chcę żeby ktoś to wiedział. Nigdy. Dziewczyny, wolę nie
ryzykować, bo ludzie są wredni plus dziękuję bardzo za to, żeby moja Mała kiedyś
się dowiedziała od kogoś życzliwego. Wie tylko tamta moja koleżanka - no to już
trudno - ufam, że jest w porządku. No i Tomek. Ale wszyscy wiedzą, że niby
kiedyś byliśmy około roku razem ale się rozstaliśmy nim jeszcze wiedziałam, że
jestem w ciąży. Wersja według Tomka idealna dla wszystkich, bez żadnych brudów i
też tak myślę. I dziękuję za słowa otuchy, ale na serio – chcę być anonimowa.
Jakoś sobie radzę finansowo. Tomek przychodzi do Małej co 2-3 dni na kilka
godzin. Daje mi kasę. Moi Rodzice mi za bardzo nie pomagają, ale to mam gdzieś.
Do października mam przerwę ze studiami, ale myślę, że dam radę je ciągnąć, bo
trzy dziewczyny bardzo mi też pomagają a jedna też ma dziecko i myślę, że jakoś
to będzie. Dała mi przedwczoraj fajny wózek, prawie nowy, bo ona już jeździ ze
spacerówką i wczoraj zrobiłam inaugurację wózka i cieszę się z takich rzeczy.
Pierwszy wózek też dostałam od mamy studentki a z tego naprawdę jestem
zadowolona. Tomek raczej nie będzie chciał być ze mną. Nie mam w sumie siły w to
wnikać, jestem taka zmęczona i normalnie świruję chyba, że jakby uwierzyłam jak
mitoman w wersję, że się rozstaliśmy . Przecież nigdy nie byliśmy razem. Nie
mam siły, żeby o niego powalczyć jak mi radził ktoś na innym forum, chociaż on
chyba nie ma nikogo. Nie wiem. Dziewczyny, to forum Aborcja m.in. odciągnęło
mnie od decyzji usunięcia ciąży. Gdy czytam wątki dziewczyn, które to zrobiły i
teraz żałują to już normalnie wolę te moje złe dni, gdy brakuje sił i chęci na
cokolwiek. Bo jednak taka mała istotka strasznie dużo daje. Nie wiem jak to
wyrazić, ale nadaje jakby sens wszystkiemu. Naprawdę. Że jakby jest tak, że
nawet jak myślę, że o wiele prościej by było, gdyby jej nie było w moim życiu –
to jednak z nią życie moje ma wartość, nie wiem, chyba się zagmatwałam. Chodzi o
to, że to poczucie miłości jest takie drogie i ważne, że wolę ją mieć niż nie
mieć. Ufffffff... dziewczyny, dzięki raz jeszcze, ze byłyście dla mnie serio
wsparciem. W realu też mam życzliwe osoby, ale tu jest mi dobrze, bo niczego nie
muszę grać tylko można mówić jak jest.

[anies821]

Czytałam Twoja historię i naprawdę jestem wzruszona Jesteś cudowną kobietą,
która pomimo błędu dźwignęła się, ma pokorę ( trzeba ją miećby przyjąć coś od
kogoś) i Twoja córka też będzie prawdziwą kobietą. Trzymaj się!!

[nati1011]

Jusow dzielna z ciebie dziewczyna. I rozsądna. Gdybyś jednak czegoś
potrzebowała, to zawsze możesz poodać adres jakiejś koleżanki czy kolegi.
Oczywiście już poza forum na maila.

Te pierwsze miesiące są najtrudniejsze, ale potem już po mału leci. Jestem pod
wrażeniem zachowania Tomka. Daj mu trochę czasu. To że tak bardzo wam pomaga i
przychodzi do małej na kilka godzin to naprawdę duży gest ze strony faceta. Daj
sobie i jemu trochę czasu. Kto wie? Sprawdził się w bardzo trudnej sytuacji, to
bardzo dobrze o nim świadczy.

Życzę wam wiele dobrego. I mam nadzieję, że uda ci się niedługo przespać choć
jedną noc w całości )

:]

[czarodziejka87]

No..bardzo rozsadna.. Nie ma na swiecie nic rozsadniejszego niz
bzykac sie po pijanemu z obcymi facetami, jakby bylo ich wiecej to
wybor wsrod tatusiow bylby zapewnie jeszcze wiekszy. Biedne dziecko,
miec taka matke to prawdziwa hanba

[kizdam47]

Też się kurde wzruszyłam. Naprawdę mnie ta cała historia poruszyła. Gratuluję
dziewczynki i naprawde podziwiam za wszystko co dla niej (i dla siebie
zrobiłaś). Życzę wszystkiego najlepszego.

[jol5.po]

piękne co piszesz,
ogromne gratulacje dla małej dziewczynki
jesteś bardzo dzielną mamą)

[kasik12121]

Czytajac ten post zaczelam sie fizycznie dusic. Przypomnial mi sie moj strach.
Post smutny.

[olda_2]

tak trzymaj jusow , ty to jesteś kobita! super mama !
serdecznie gratuluję córeczki i podziwiam dzielną mamę
dużo szczęścia i radości dla was
Jestem pewna , że los ofiaruje wam jeszcze wiele dobrego
pozdrawiam

czekałam na wieści od Ciebie Jusow :O)

[madzia1708]

jestes wielka ) kochana, dobra i mądra matka z Ciebie )
Żyć się chce, jak się czyta takie posty )

Zdrowia i szczęścia Wam życzę )
Pozdrawiam
magda


-----
kAcPeRkIsĄoK ;O)
Mój osobisty ma już

[hancik5]

Jusow, brak mi słów...
Jesteś, jesteś... Wielka, jak ktoś napisał...

Twoje dziecko ma niesamowitą mamę...Chylę czoła przed Tobą...

[kashakar33]

Jestem pod wrażeniem, jesteś niesamowitą dziewczyną. Dopiero dzisiaj trafiłam na
to forum i przeczytałam Twoją historię. Nawet nie jestem w stanie wyobrazić
sobie, co przeżyłaś. Wierzę, że powiedzie Ci się w życiu, może zabrzmi to
trywialnie, ale Twój wybór jeszcze zaowocuje. Wszystko, co przeżyłaś - ma
głębszy sens. Szkoda, że nie chcesz podać swojego adresu, bo mam sporo fajnych
ubranek po mojej córeczce, która ma obecnie 3 latka. Twoja córcia będzie Cię
baaaaardzo kochać. Zobaczysz jakie to piękne, gdy zacznie do Ciebie mówić "Mamo"
- dla tego prostego słowa warto urodzić. Trzymam kciuki!

[reniatoja]

Kochana Jusow, twoja historia naprawdę chwyta za serce, jest taka... pozytywna.
Jesteś wspaniała, życzę Tobie i twojej córeczce prawdziwego szczęścia w życiu,
zasługujecie na wszystko co najlepsze. Pisz częściej co u Ciebie słychać.

[kasialu]

Jusów chylę czoła..... za poszukiwanie pomocy, za odwagę, za mądrosć, za to, że
nie wybrałaś pozornie tylko najprostszego wyjścia. Pozdrawiam.

[olivia38]

Pierwszy raz rycze czytajac jakies forum. Niesamowita historia. Dziecko niby
male , bezbronne jak pozwoli mu sie urodzic, zyc zmienia zycie , nadaje mu sens.
Oby dziewczynka zdrowo sie chowala!!

[wikayaffer]

prosze cie jesli tego nie zrobilas jeszcze to nie rob tego.twoje dziecko cie
kocha i ty napewno tez je pokochasz ona juz nie moze sie doczekac kiedys cie
zobaczy a kiedy pierwszy raz powie"mama" bedziesz plakac ze szczescia urodz to
dziecko bo to jest dar

Wikayaffer-czytaj chociaż daty pierwszych postów

[inia33]

jeśli ci się całego wątku nie chce czytać!
dziewczyna te rozterki miała ponad rok temu, więc twoje rady są mocno spóźnione
a parę postów wyżej napisała, jaką decyzję podjęła
można sobie zadać minimum trudu i nie wypisywać trochę nieaktualnie

Co u Ciebie Jusow??

[madzia1708]

Pisz jak Maleńka? Co u Ciebie? Jak z Tomkiem?

JUSOW Wklejam twoją wypowiedz z emamy

[nati1011]

mam nadzieję że mi wybaczysz

jusow 23.10.07, 21:57 Odpowiedz forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?
f=20823&w=40847614&s=0
Nie występuję na emamie pod tym nickiem, mam inny, gdyż nie chcę,
żeby
ktokolwiek wiedział w jaki sposób poczęła się moja Córeczka.
Wymazałam to z
pamięci, ale wierz mi, byłam/jestem w sto razy gorszej sytuacji niż
ty. I jestem
młodsza i jestem aktualnie na drugim roku. I powiem ci, że... da
się
Posłuchaj, wiem co jest najgorsze w podjęciu decyzji o urodzeniu czy
aborcji.
To, że musisz podjąć DECYZJĘ, gdy dziecko w Twoim brzuszku jest ci
jeszcze
dokładnie obojętne lub wręcz nienawistne. Wtedy, gdy człowiek nie ma
pojęcia co
to jest miłość matki do dziecka. Wydaje się taka abstrakcyjna.
Wszyscy wokół na
forach ci wmawiają jak będziesz żałowała aborcji, że to właśnie
aborcja spieprzy
ci życie a tobie wydaje się, ze życie to spieprzy ci właśnie to
dziecko. To
właśnie dlatego odwiedzenie kogoś od aborcji jest takie cholernie
trudne. Bo tak
trudno przekonać - że gdy już urodzisz to pokochasz tak
niewyobrażalnie, że
odjazd! A jak usuniesz to spore szanse są niestety na to, że NIGDY
nie wymażesz
tego z pamięci i wyrzuty sumienia cię zatrują. Ja urodziłam. Co mnie
przekonało?
Głównie czytanie forum Aborcja - autentyczny ból kobiet trwający
latami po
aborcji. Byłam nieszczęśliwa po tym co mi się przydarzyło i czułam,
że jak usunę
to wcale ale to wcale nie poczuję się lepiej. Bałam się urodzić -
bałam się
usunąć. Nie usunęłam. Ale to rozpatrywałam. I daję sobie radę. Od
ojca dziecka
dostaję kilka stów miesięcznie, raz więcej raz mniej. Przychodzi,
zabiera Małą
na spacery ale już wiem, że nigdy nie będziemy razem. Mieszkam w
akademiku.Rodzice mi mało pomagają. Pomagają mi inne rodziny
studenckie (to
rodzinny akademik). Moja Córeczka ma dziesięć miesięcy a ja dorosłam
w
rakietowym tempie I wiesz co mi daje siłę? Może to zabrzmi
infantylnie, ale
to, że od 7 miesięcy ciąży i dziesięciu miesięcy życia mojej
Córeczki - nie mam
sobie NIC do
zarzucenia Mam teraz cholernie wysokie poczucie własnej wartości
i wiem, że
całe życie przede mną. Gdybym usunęła wtedy tę ciążę - uważam, że
czułabym się
jak szmata. Uwierz - jeśli urodzisz to dziecko - nie będzie lekko.
Ale kto
powiedział, że BEZ dziecka byłoby??? Urodzisz i zobaczysz jak życie
stanie
się... łatwiejsze. Nie zwariowałam. Serio!!! Odejdą wszystkie ZŁE
emocje, wredne
dylematy, zatruwające myśli... . Będziesz zmęczona, ale ZDROWYM
zmęczeniem. I
będziesz kochała. To w tym będzie najważniejsze.

[kasikback]

''I wiesz co mi daje siłę? Może to zabrzmi infantylnie, ale to, że
od 7 miesięcy ciąży i dziesięciu miesięcy życia mojej Córeczki - nie
mamsobie NIC dozarzucenia Mam teraz cholernie wysokie poczucie
własnej wartości i wiem, że całe życie przede mną. Gdybym usunęła
wtedy tę ciążę - uważam, że czułabym sięjak szmata. Uwierz - jeśli
urodzisz to dziecko - nie będzie lekko. Ale kto powiedział, że BEZ
dziecka byłoby??? Urodzisz i zobaczysz jak życie stanie się...
łatwiejsze. Nie zwariowałam. Serio!!! Odejdą wszystkie ZŁE emocje,
wredne dylematy, zatruwające myśli... . Będziesz zmęczona, ale
ZDROWYM zmęczeniem.

w 100% sie zgadzam z cytatem:

a) nic sobie w tym wzgledzie nie zarzucam-rozne osoby, roznie
probowaly mi wmowic moje wczesne macierzynstwo-moge sie tylko
pogodnie usmuiechnac
b) tak,tak-poczucie wlanej wartosci-uroslo jak nigdy w zyciu.. Nigdy
nie bylam siebie tak pewna, jak po ciazy, pordize, pierwszych
miesiacach..jak teraz..
c) tak-cale zycie przede mna: wlasnie z dzieckiem,
tylko z dziekciem mozna poznac zycie naprawde, mozna sprawdzic
ludzi, relacje z innymi, samego siebie..
d) tak-po usuniueciu- jak szmata, nie inaczej..
e) zycie jest latwiejsze po urodzeniu, mniej sie przjemujesz, mniej
rani, docenia sie rzeczy wazne.. przy dziecku 'przegladasz na oczy'
f) tak-najgorsze ze wszyscy mysla inaczej
g) zdrowe zmeczenie.. i poczucie splenienia