Nie umiem nic

[mgrzemow]

Bez histerii.

Nieprawda, że nic nie umiesz. Umiesz:
- obchodzić się z dziećmi
- prawdopodobnie nieźle gotujesz
- jako matka musiałaś panować nad całym domem więc umiesz przypilnować wielu
spraw na raz
- prawdopodobnie umiesz planować wydatki - podejrzewam, że chłop wojskowy nie
zarabia tyle, żebyś nie musiała liczyć
- i na pewno umiesz wiele innych rzeczy o których nie ma pojęcia nikt poza tobą

A jeśli chodzi o konkrety to masz nieskończoną ilość możliwości - tylko papieżem
i prezydentem USA nie możesz zostać... ;-)
Konkretne pomysły to np:
- nauczycielka/przedszkolanka - jak nie masz dość pracy z dziećmi to dość
oczywisty wybór.
- sekretarka / administratorka - radzisz sobie z pieniędzmi i umiesz opanować
chaos. Tu wejść będzie trudniej - na początek może przez jakąś fundację?
Popracujesz za friko parę miesięcy i udowodnisz potencjalnemu pracodawcy że
umiesz. A przy okazji wyrwiesz się z domu, poznasz nowych ludzi.

Głowa do góry i walcz. Życie chłoszcze, ale to nie znaczy, że mamy się poddawać :)

Zdobądź jakieś kwalifikacje, na przykład

[pgakagi]

prawo jazdy. Pogadaj z mężem o twoim problemie i poproś o pomoc. Zwłaszcza jeśli
macie samochód, poproś męża o podstawowe szkolenie - myślę że może cię nauczyć
podstawowych i przydatnych rzeczy. Potem kurs i prawko.

[juz-jesien]

Prawo jazdy mam ;)

[forencka]

Jest jedno rozwiązanie doskonałe. Otwórz własną małą firmę. Masz
zabezpieczenie finansowe, więc nie stawiasz wszystkiego na jedną
kartę. Zyski też mogą być minimalne, a może się uda nawet zarobić...
Zrób to co umiesz, bo umiesz - sklepik z odzieżą ciążową, może mały
spożywczak (Żabka choćby), sklepik z akcesoriami dziecięcymi, a
może internetowy ze zdrową żywnością. Coś co lubisz. Może
gastronomia drobna? Piekarnia Fornetti? Albo drobne usługi - agencję
niań, korepetycje. Albo coś przez allegro - używane ciuszki dla
dzieci, outlet z ciuchami itp. To chyba jedyne sensowne i do tego z
możliwością sukcesu, wyjście. Powodzenia

[sikorka68]

Nie ma ludzi, którzy nic nie umieją. Mogą nie chcieć, albo w siebie nie wierzyć-
ale jakby dobrze przeanalizować- zawsze coś się znajdzie...

a może praca charytatywna?

[delayla]

W jakimś schronisku dla zwierząt czy domu dziecka?
Skoro chodzi głownie o wypełnienie czasu, a nie zarobek...
Sądzę, że taka praca może być bardzo satysfakcjonująca, a takich ludzi zawsze
potrzeba... pomyśl o tym:)

[sikorka68]

"> i mam cholernie małe poczucie własnej wartości"

Przesadziłaś. Od samego początku popełniłaś błąd: nie zadbałaś o siebie.
Wybrałaś człowieka, który prowadzi jakieś tam życie i pociągną za sobą- ok.
Tylko ty nie umiałaś się w tym znaleźć. Ja też nie pracuję zawodowo i to już
dłuższy czas. Jednak jedno co mam, to zainteresowania- taki mój świat. Każdy,
nawet pracujący powinien coś takiego mieć. Jakiś ułamek wolnego czasu
przeznaczyć dla siebie. Człowiek staje się bardziej ciekawy. Na razie masz
studia- i ok. Nie prawda, że po 40-ce nie będziesz mieć pracy. To będzie zależeć
od ciebie i twojego uporu. Poza studiami znajdź sobie hobby. Takich ludzi się
bardziej docenia, nawet jeżeli nie pracują, a ty też będziesz się lepiej czuła.

P.S. W osobnym poście

[sikorka68]

Wczoraj był temat: mama- "kura domowa" Dziś znów kolejna "kura" się żali.
Poznałam ze trzy takie typowe kury nie pracujące i każda elegancka i radosna.
Odchowały dzieci i teraz cieszą się wolnym czasem i wnukami.
Taka refleksja: mam nadzieję, że to nie jest jakaś manipulacja nami- kobietami.
Wmawianie, że kobieta może się realizować tylko w pracy. W każdym innym
przypadku jest przegrana- tak wcale nie musi być. Nie ma jednego słusznego
modelu życia. Rożnie ludziom się układa i należy to szanować.
Ja też myślałam, że będę pracować, ale stało się inaczej. Czy czuję się
przegrana- nie. Pomyślałam i znalazłam sobie coś innego. Czy straciłam kontakt
ze światem- nie, ale to też moja zasługa, zadbałam o to.
Wszystko można, tylko trzeba myśleć.

To tez jest sztuka n/t

[jan_stereo]

[dyn-ex]

juz-jesien napisała:
.Zresztą się nie dziwię.Przecież nic konkretnego nie umiem.
> Czuję się jak w złotej klatce


xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
i pewnie chcialabys miec w tej klatce bazanta, ktory by sluchal
twoich bzdetow, pusta bzdziagwo.
Dziwie sie ze facet trzyma takiego darmozjada pustego ktory tylko
kopci z zadka

W jakim wieku masz dzieci, juz-jesien??

[ewra77]

j/w
I z góry dziękuję za odpowiedź :)

[juz-jesien]

ewra77 napisała:

> j/w
> I z góry dziękuję za odpowiedź :)
A jakie to ma znaczenie w kontekście całego wątku?

[marguyu]

Tak naprawde, to jeszcze jestes bardzo mloda i mozesz wszystko
zmienic w swoim zyciu.
Pracodawcy nie sa toba zainteresowani? No to stworz wlasna firme.
Zastanow sie nad tym co chcialabys robic, co naprawde umiesz, czego
musisz sie nauczyc i dzialaj.
Powodzenia :)

[ewra77]

Hm, po prostu mam trochę inną sytuację, niemniej podobną. Mam dzieci
w wieku 9 i pół oraz 8 lat. Gdy były młodsze (w przedszkolu)
pracowałam, ale gdy zaczeła się szkoła, odrabianie lekcji, rzuciłam
robotę. Wieć zastanawiam się w jakim wieku dzieci stają się mniej
absorbujące, gdy ma się poczucie nadmiaru wolnego czasu... Tylko o
to mi chodziło i dlatego zadałam pytanie...

[timurek1]

trzeba było myśleć wcześniej, a nie teraz zawracac głowę pierdołami.
takich jak ty jest mnóstwo, którzy myślą ... i ..... głowa,a potem
reszta. wcale mi cie nie żal. jak ktoś nie pracuje- a może to kij mu
w oko.....

Załóż lokalna gazetę

[altspringe]

Załóż lokalną gazetę. Takie małe miasteczka idealne na ten rodzaj zajęcia.
Wielkiej filozofii w tym nie ma, nakładów rozruchowych też niewiele trzeba jak
się wie co i jak. A przy tym ruchliwe i wypełniające czas zajęcie. No i jakieś
tam finanse z tego mogą być.

[norjana]

Nawet nie wiesz jaki czuję żal i niechęć gdy czytam to co piszesz.
Takie paniusie jak Ty i Tobie podobne, to dla mnie osoby nieodpowiedzialne i
żerujące na innych, w tym przypadku Waszych mężach. Nie potrafię zrozumieć
waszego pójścia po najmniejszej linii oporu, welonu i produkcji dzieci tak
szybko jak się da. Może dlatego, że na poważnie zaczęłam pracować na III roku
studiów, a wcześniej sprzątałam, udzielałam korepetycji, pracowałam w recepcji,
jako hostessa, żeby zarobić na swoje potrzeby. Skończyłam studia później niż
inni, bo uważałam,że wykształcenie magisterskie (nie mówiąc o de facto kupnym
tytule z którejś z prywatnych uczelni) ma teraz każdy - doświadczenie zawodowe w
wieku 24 lat, mało kto.
Mam teraz 31 lat, pracuję w pełnym wymiarze od ośmiu lat i dzięki Bogu jestem
wolna, niezależna i nie wiszę na cudzej kieszeni.
To ostatnie wydaje mi się najokropniejsze i w ogóle nie do zrozumienia. Jak
można przez lata wisieć na własnym mężu i doprowadzić do sytuacji gdy nawet
szminkę kupuje się za cudze? przecież to jest upokarzające!!!!
Nawet nie jesteś dorosła, bo w ogóle nie jesteś samodzielna; nic nie
umiesz,niewiele wiesz a przede wszystkim tego jak wygląda prawdziwe życie.
Miałam taką koleżankę jak Ty. I wiesz co? umiała się tylko nad sobą użalać np.
na forum internetowym i mówić, że ona by chciała ale nie wie. To było 6 lat
temu, do tej
pory nic nie zmieniła w swoim życiu. Patrzę na nią i widzę, że nie ma lepszej
recepty na zmarnowanie sobie życia jak narobienie dzieci i wygodne uwieszenie
się na mężu. Takie kobiety kończą jak amonity w okresie kredy, kiedy pływały w
żarciu, nie musiały nic robić ani o nic walczyć i finalnie cofnęły się w rozwoju.

[swintuch_jeden]

W życiu nie przeczytałem głupszej i nic nie wnoszącej do wątku
opini.Twoja postawa aż kapie jadem po oczach,a sam fakt posiadania
przez autorkę dzieci powoduje u Ciebie dziką agresję.Jesteś dowodem
na to że tytuł magistra( zapewne renomowanej,państwowej uczelni) nie
likwiduje wrodzonego buractwa.Masz wykształcenie ale do bycia
wykształconą osobą Ci daleko.Takie
niedopchnięte,bezdzietne,samorealizujące się kobiety siedzą całymi
dniami na forach astrologicznych pytając gwiazd i księżyca jak i co
zmienić w życiu i kiedy ktoś w końcu je pokocha.A na starośc kończą
w Domu Opieki ,płacąc za to słono, ponieważ nie mają nikogo,kto by
za darmo podtarł im wykształconą dupę.I to jest dopiero
upokarzające!!!
Autorko,nie słuchaj tych bzdur niewydymanych idiotek,myśl o
sobie,realizuj swoje zamierzenia,kochaj męża i ciesz się
dziećmi.Chcieć to móc !

[sonic84]

Takie
> niedopchnięte,bezdzietne,samorealizujące się kobiety siedzą całymi
> dniami na forach astrologicznych pytając gwiazd i księżyca jak i co
> zmienić w życiu i kiedy ktoś w końcu je pokocha.A na starośc kończą
> w Domu Opieki ,płacąc za to słono, ponieważ nie mają nikogo,kto by
> za darmo podtarł im wykształconą dupę.I to jest dopiero
> upokarzające!!!

Wiesz ja w szpitalu bardzo często widuję staruszki będące matkami kilkorga
dzieci.Nikt ich nie odwiedza,nikt też nie wyraża ochoty na to,aby zaopiekować
się matką po wypisaniu jej ze szpitala (wobec czego rodzinka z niesamowitym
zapałem protestuje,bo to przecież kłopot).Dzieci tych kobiet nie pochodzą z
najniższych,przeżartych patologią szczebli społecznych.Ot,z pozoru normalni
wykształceni ludzie,dzieci kobiet,które jak autorka wątku na pierwszym planie
stawiały tylko dom.
W ostatecznym rozrachunku każdy zostaje sam,niestety...
A te kobiety,które oddawały się pracy i które tak ostro krytykujesz mają
przynajmniej kasę na to,aby opłacić sobie opiekunkę albo sensowny dom opieki
(tzn czysty ,z pełnymi wygodami)i nie umierają na szpitalnym łóżku albo w
zimnym,obskurnym mieszkaniu-samotnie,bo przecież dziatwa w pracy albo na emigracji.

[sonic84]

Poza tym,jeśli ktoś tu jest burakiem to właśnie ty, o czym świadczą prostackie
inwektywy w twoim poście.

[forencka]

Nikt cie nie chce pewnie, ptaszynko :P

[majenkir]

Jesli masz warunki lokalowe i lubisz dzieci to moze zaloz domowe
przedszkole?

[Gość: ja mam to samo]

38 lat i co dalej? Każdy mówi powinnaś iś do pracy .Tylko Gdzie?
Popadam w depresje.

Krakowianka

[sophie80]

Czasami tak w życiu jest, że chociaż ma się wszystko to jednak czegoś brakuje. Bardzo dobrze, że zaczęłaś robić coś dla siebie. Pracą się nie przejmuj, albo ją znajdziesz albo ona znajdzie Ciebie. Najważniejsze abyś znalazła coś co wypełni Twój wolny czas, jakieś hobby.