Czy tylko....

[Gość: Gabi]

uczymy się ( lub nie ) na własnych błędach wychodząc z założenia, że cudze
nas nie dotyczą.
Czy powinniśmy uczyć się na błędach popełnianych przez innych. Oszczędzamy
sobie wtedy goryczy porażki, bolesnego rozczarowania , wysokich kosztów
naprawiania oraz trudu przywracania normalnego stanu rzeczy.

[jesien0]

.... bo nam się wydaje że nam się właśnie uda....
pomijamy doświadczenia innych... bo to mo9że była inna sytuacja, inne
uwarunkowania... itd.
nadzieja zawsze umiera ostatnia...

[Gość: Gabi]

Tak, nadzieja nie tylko umiera ostatnia , ale jest jeszcze matką.....

[jesien0]

> Tak, nadzieja nie tylko umiera ostatnia , ale jest jeszcze matką.....

no tak..., ale może też tych, którym się udało.... na przykład przezwyciężyć
raka...

dwie osoby u których stwierdzono chorobę... jeden poddaje się operacji,
niestety umiera...
czy to oznacza że ten drugi nie ma spróbować ?

[Gość: Gabi]

tu nie chodzi o podejmowanie tego typu decyzji , raczej o stosunki międzyludzkie

[niepokorna_]

Gość portalu: Gabi napisał(a):

> Tak, nadzieja nie tylko umiera ostatnia , ale jest jeszcze matką.....
...i jak kazda Matka kocha swoje dzieci.
Nikt i nic nie chroni nas przed popelnianiem bledow. To tak jak z pieniedzmi
zarobionymi przez siebie. Wlasne wybory sa cenniejsze od tych narzucanych.

[Gość: Imagine]

ja bym raczej zamienil slowo blad na doswiadczenie, wynikajace wlasnie z bledu.
uczymy sie w ten sposob, z czyichs doswiadczen, od pierwszego dnia. uczac sie
matematyki, uczymy sie doswiadczen tych, ktorzy popelniali bledy, az w koncu
doszli do jakichs rezultatow, czyli wlasnych doswiadczen. uczac sie jezyka
mowionego, przechodzimy przez czyjes doswiadczenia, obserwujac usta matki, ojca
czy nauczyciela itp, itd. nie ma ucieczki od nauki z tym tylko, ze to co do nas
dociera, jest w wiekszosci przypadkow druga strona bledu, czyli poprawnym
sposobem dokonania czegokolwiek. bledy niejako schowane sa pod ziemia a to co
obserwujemy to rezultat wyjscia z blednych sytuacji czy prob. moze to wlasnie
mylic ale dla bystrego obserwatora bedzie jasne, ze za "piekna drozka do celu"
kryje sie cala gama wielu pokolen, ktore bladzily, by nam ta drozke umozliwic.
Imagine.

[Gość: Gabi]

Tu nie chodzi o matematykę lecz o prozę ( życia).
Każde następne pokolenie popełnia te same błędy mimo rodzicielskich przestróg.
Nie ma więc prostego przenoszenia doświadczeń.

[r.richelieu]

jakich doświadczeń? Matka zaufała sanatoryjnemu uwodzicielowi z czarnym wąsem
to przestrzega córcię przed czarnymi wąsami? Ilu ludziuf tyle doświadczeń i
matka nie jest w stanie przeżyć wszystkich możliwości żyć, by córci pokazać
właściwy sposób

[Gość: Gabi]

przestrzega raczej przed wszelakimi uwodzicielami , a nie tylko czarnymi wasami

[r.richelieu]

i co z tego przestrzegania wynika. Poza szczęśliwymi trafami złotych środków
albo matki se "leją na wychowanei" albo przestrzegają do tego stopnia, że
córcia ma zahamowania

[procesor]

Kardynałko - powaznie mama cie przed tymi wąsami pzestrzegała??
:)

Jakoś autobiograficznie zabrzmiało.

lubię uczyć się na błędach

[Gość: frustro]

cudzych, jednak nie na wszystkich

[Gość: Gabi]

rozumny i wybiórczy z Ciebie człek

[Gość: frustro]

widzę,że stosunki dobrze nam sie układają... Wychodzę więc teraz a potem
postaram się wejść...

[Gość: Gabi]

tylko czy spotkamy sie w znów w tym samym miejscu i czasie?

[Gość: frustro]

a miejsce i czas (nie) jest w sam raz... czy duzo tu nas?

[Gość: Luty]

Porazki nie istnieja...powtarzam sie , ale trudno bede sie powtarzal..

[Gość: thais]

> Porazki nie istnieja...powtarzam sie , ale trudno bede sie powtarzal..


możesz to rozszerzyć ?

[procesor]

Gość portalu: thais napisał(a):
> > Porazki nie istnieja...powtarzam sie , ale trudno bede sie powtarzal..

> możesz to rozszerzyć ?


Nawet porażkę można wykorzystać dla własnego rozwoju - tzn. właśnie uczyć sie
na błędach.

Do włąsnych błędów mamy lepsza pamiec - o cudzych zwykle zapominamy. Stąd na
włąsnych lepiej sie uczymy. No i pewnie dochodzi pycha "jemu nie wyszło - ale
MNIE sie uda!". No i potem zdziwienie "no, jednak i mnie się nie udało..:("

:))

[Gość: thais]

> > > Porazki nie istnieja...

To skąd tyle łez, smutku, rozczarowań, depresji ..??
Powinniśmy skakać z radości, bo znów życie nas czegoś nauczyło ???
To ja już wolę być najtępszym uczniem w szkole świata....:)

[procesor]

Gość portalu: thais napisał(a):
> > > > Porazki nie istnieja...
>
> To skąd tyle łez, smutku, rozczarowań, depresji ..??
> Powinniśmy skakać z radości, bo znów życie nas czegoś nauczyło ???
> To ja już wolę być najtępszym uczniem w szkole świata....:)

A znasz to ? Co nas nie zabije to nas wzmmocni.

Nie chodzi o to by się podkłądac żeby zmądrzec. Ale ludzie to takie dziwne
stworzenia że najbardziej mądrzeją gdy coś trudnego ich w życiu spotyka.

Zauważ że wielu naprawde pogodnych starszych ludzi ma za soba wiele
dramatycznych przezyć. Trudne życie nie musi być smutnym zyciem.
Smutek w pierwszej chwili, rozpacz czy depresja - nie powinny byc wieczne. To
jak wieczne repetowanie klasy. A tu trzeba wyciagnąć wnioskii, wyprostowac sie
i iść dalej.

[cossa]

opasle tomiska cudzych opowiesci
nie sa w stanie oddac tego co przezywamy w ulamku sekundy
korzystasz z cudzych doswiadczen?

pozdr.cossa