zaklęcia

[iwan_w]

z Wierszyków z dzieciństwa wyodrębniam nowy wątek:

iwan_w:

Czy to prawda, że u ludzi chorych na schizofrenię wypowiadanie określonych
słów nabiera charakteru magicznego zaklęcia? Czytałem o tym w pewnej
książeczce, tyle, że nie było to dziełko psychologiczne.

Mój kolega, u którego zdiagnozowano schizofrenię, ma swoje "zaklęcie", które
brzmi (mniej więcej) następująco: jest Bóg, ludzie są dobrzy, jest nadzieja.
Podobno wielokrotne, uporczywe powtarzanie tych słów pomaga mu w cięższych
okresach - dynamizuje nastrój, redukuje lęk.

Czy rola terapeutyczna tego typu "zaklęć" jest potwierdzona przez
psychologię/psychiatrię, ma charakter powszechny? W jakiej mierze dotyczy
chorych na schizofrenię, a w jakiej innych (dotkniętych innymi chorobami
psychicznymi lub zdrowych, dotkniętych - że tak ogólnie to ujmę -
przejściowymi stanami obniżenia nastroju)?

Zetta napisała:

To, co opisales, wyglada jak afirmacja - tylko jakie jest
pytanie? 'Amatorskie' afirmacje stosuje sie chyba od zawsze ('jakos to
bedzie', 'nie ma tego zlego...'), tak samo jak magiczne przedmioty.



Czy afirmacja jest pojęciem funkcjonującym w psychologii?
Z tego, co napisałaś, wynika też, że istnieją afirmacje nie
tylko "amatorskie".

Generalnie, chodzi mi o słowa, nabierające charakteru zaklęć magicznych.
Krótkie zdania oznajmiające. U mojego kolegi nie jest to zwykłe, jednorazowe,
wypowiedziane mimochodem "jakoś tam będzie." Słowa, które przytoczyłem,
wypowiada na głos, z naciskiem, wielokrotnie je powtarza. Przywołuje jak
gdyby określoną, pozytywną wizję świata, która została mu odebrana.


Macie swoje własne "zaklęcia"? Pomagają?

mam ostatnio coś, co

[kvinna]

brzmi jak nazwa popularnego operatora telefonii komórkowej.
Wypuszczam ustatmi powietrze i tę hm mantrę.

:)

Odpręża.

Aha, spo-koj-nie, też do siebie gadam. I podobne.
Prztyczek: widzę tu bardziej czerpanie z medytacji/ćwiczeń oddechowych. Naukę-
psychologię zostawiłabym w spokoju.

:)

[ziemiomorze]

Jasne - afirmacje stosuje sie w nowoczesnej terapii.
Mam wrazenie, ze w ogole powiedzenie czegos daje mozliwosc wiekszego
doswiadczenia wypowiadanej tresci niz jej pomyslenie. Pare razy widzialam, jak
ktos mial problem z powiedzeniem jakiegos waznego dla siebie zdania (typu 'mam
prawo do nienawisci do rodzicow' np) - blokady byly tak silne, ze problem byl
fizyczny, gardlo sciskalo sie tak mocno, ze ta osoba nie mogla wydac z siebie
dzwieku. Powtarzanie takiej waznej tresci na glos ma podobno dlugotrwale i
spektakularne skutki, bo zapada ona w nieswiadomosc i stamtad dziala.
A, i jak twierdza znani mi praktycy afirmacji - ona musi byc sprytnie ulozona,
to znaczy krotka, prosta i z dobrze dobranymi slowami. (Slynne 'zasluguje na
milosc' zostalo przez mojego znajomego skrytykowane, bo 'zaslugiwac' zaklada,
ze najpierw trzeba cos zrobic lub kims sie stac, aby za to dostac milosc).

> Generalnie, chodzi mi o słowa, nabierające charakteru zaklęć magicznych.
> Krótkie zdania oznajmiające. U mojego kolegi nie jest to zwykłe, jednorazowe,
> wypowiedziane mimochodem "jakoś tam będzie." Słowa, które przytoczyłem,
> wypowiada na głos, z naciskiem, wielokrotnie je powtarza. Przywołuje jak
> gdyby określoną, pozytywną wizję świata, która została mu odebrana.

Techniki afirmacyjne opieraja sie na zalozeniu ze 'rzeczywistosc jest taka,
jaka mylisz, ze jest'; jest to dzialanie terapeutyczne, dazace do zmiany
postawy wobec siebie i rzeczywistosci.

> Macie swoje własne "zaklęcia"? Pomagają?

Nie mam, chyba wyroslam. Jesli chce cos zaczarowac, to raczej nie mowie, ale
robie tworczego.

zed

modlitwy?

[kvinna]

Też.
Ale-nie te klepane mechanicznie.

[ziemiomorze]

kvinna napisała:

> Też.
> Ale-nie te klepane mechanicznie.

Ehehe - ktore? 'Aniele strozu'?
Nie znam takich, ktore 'czaruja'; predzej
Desiderata

Ale w afirmacjach chodzi troche o cos innego - odklamanie pewnego podswiadomego
programu, ktory realizujemy (odmawianiu sobie praw do roznych rzeczy, braku
lacznosci z uczuciami, zycie w leku itd). Z tego, co wiem, afirmacji uzywa sie
jako jednej z technik pracy z uzaleznionymi i ich rodzinami.

z.

kochanie...

[kvinna]

Wywalam język.

;)

Przerabiałam jakieś Sondry Ray i innych.
I pisałam: Ja,..., coś tam :)
__
Dlaczego właściwie się śmiejesz z "Anioła Stróża"?
Tak na boku: wiersz Twardowskiego jest piękny.

"Aniele Boży Stróżu mój Ty nie stój jak ta lala, tylko coś tam coś tam w te
pędy..."

Wcale mi nie głupio, że jeśli już rozmawiam z Niebem, to z Maryją. Bo ma w
sobie coś ludzkiego. Jest hm osobowa. Osoba. Troska, ciepło, takie tam.
Czułość.

To ja się pośmieję z Desideraty. "Jest wieczna jak trawa". Czyżby?

Ja tam będę się upierać przy łączeniu z oddechem (zwyczajna medytacja). Potem
jest łatwiej (pogłębiony oddech, wyciszenie; Zetta? Będą się śmiać, ale - czym
oddychasz? Bo ja już od jakiegoś czasu brzuchem :) Czyli prawidłowo) "gadać do
siebie", wypuszczając złe emocje. Na przykład. Choćby.

[ziemiomorze]

kvinna napisała:
> Przerabiałam jakieś Sondry Ray i innych.
> I pisałam: Ja,..., coś tam :)

Nie mam jej w jakims wielkim uwazaniu, nie.
Ale wiem, ze afirmacje dzialaja - widzialam.

> Dlaczego właściwie się śmiejesz z "Anioła Stróża"?

Nie smieje sie. Nie podoba mi sie modlitwa po prostu.

> Wcale mi nie głupio, że jeśli już rozmawiam z Niebem, to z Maryją. Bo ma w
> sobie coś ludzkiego. Jest hm osobowa. Osoba. Troska, ciepło, takie tam.
> Czułość.

Aha - ja uwaznie czytalam to, co pisalas o swoim ojcu i nie dziwi mnie, ze
wolisz z Maryja.

> To ja się pośmieję z Desideraty. "Jest wieczna jak trawa". Czyżby?

Alez tyżby.

> Ja tam będę się upierać przy łączeniu z oddechem (zwyczajna medytacja). Potem
> jest łatwiej (pogłębiony oddech, wyciszenie; Zetta? Będą się śmiać, ale -
czym
> oddychasz? Bo ja już od jakiegoś czasu brzuchem :) Czyli prawidłowo) "gadać
do
> siebie", wypuszczając złe emocje. Na przykład. Choćby.

Brzuchem oddycham od czasu kolek aktorskich w liceum.
Wywalanie emocji oddechem jest ok, ale ja wole je potrzymac w sobie i poczuc
najpierw. Obejrzec cos, zanim wyrzuce, i podziekowac ze przyszlo.

Ostatnio nie gadam do siebie, tylko spiewam.
Za kilkadziesiat lat bede zeswirowana staruszka,
zet

o brzuchu i emocjach

[kvinna]

Poważnie: nie ma niebezpieczeństwa, że się ugotuję, jeśli te złe emocje
najpierw przetrzymam w brzuchu? I podziękuję?

Nie, dziękuję.

[wykrywacz.klamcow]

Co to sa "zle emocje"?

no jak to?

[kvinna]

agresja, nienawiść, mordercze zapędy/instynkty

nie doświadczasz?

(nie macie wrażenia, że u kobiet (?) myśli i emocje zastanawiająco często
wymieszane jak w tygielku niemalże?)

[wykrywacz.klamcow]

Doswiadczam. Tylko nie nazwalbym tego "zlymi" emocjami.

[ziemiomorze]

wykrywacz.klamcow napisał:

> Doswiadczam. Tylko nie nazwalbym tego "zlymi" emocjami.

A ja bym nazwala 'zlymi', ale nie zlymi.

zehehet

[ziemiomorze]

kvinna napisała:

> Poważnie: nie ma niebezpieczeństwa, że się ugotuję, jeśli te złe emocje
> najpierw przetrzymam w brzuchu? I podziękuję?
>
> Nie, dziękuję.

Pomysl o zlosci jak o dziecku. Wkurzona, podskakujaca, piecioletnia Ania - i
co? Przyszla tak z niczego i trzeba wyrzucic czy lepiej porozmawiac?
Niebezpieczenstwo czego?
z.

cholera,

[kvinna]

przyznaję, że jestem całością.
Zdarza mi się myśleć stopami (Estes pisała o widzeniu piersiami, ładne, co nie?)

Rozszczepić się mam? Być "ponad"?

Poczekaj. To ja mam z tą podskakującą rozmawiać, aha...
Wyprowadzę ją na spacer.

[ziemiomorze]

kvinna napisała:

Jesli wywalisz tego dzieciaka, tak jak wywalasz inne, to nie jestes caloscia.
Sa ladne dzieci, ktore bierzesz na kolana i brzydkie, ktore wywalasz zanim
spytasz, co sie stalo.
No a one, skoro je wywalasz drzwiami, wracaja oknem.

Nie wiem, co 'masz' byc czy robic. Wiem, ze ja roboczo jestem i tymi emocjami i
kims doroslym, kto jest sie w stanie nimi zaopiekowac i zrozumiec.

Uh, placze sie w tych metaforach
z.

odkłamanie czy zafałszowanie?

[iwan_w]

ziemiomorze napisała:

> Ale w afirmacjach chodzi troche o cos innego - odklamanie pewnego
podswiadomego programu, ktory realizujemy (odmawianiu sobie praw do roznych
rzeczy, braku lacznosci z uczuciami, zycie w leku itd). Z tego, co wiem,
afirmacji uzywa sie jako jednej z technik pracy z uzaleznionymi i ich rodzinami.



Brzmi to dla mnie enigmatycznie.

Jeżeli mówimy o "odkłamaniu", chodzi o to, że - brakuje mi odpowiednich słów -
obiektywizujemy, odkrywamy obiektywny wizerunek własnej osoby, rzeczywistości?

Tłumaczymy sobie, że mamy prawo do tego i tamtego, bo tak rzeczywiście jest, a
tylko w naszych głowach powstał obraz zafałszowany, czy też może wpajamy w
siebie przekonanie, że prawo do tego i tamtego mamy, chociaż tak naprawdę
jesteśmy go - w świetle, powiedzmy, określonego systemu wartości - pozbawieni?

Podawałaś przykład: "mam prawo nienawidzić własnych rodziców." Chodzi o
likwidację poczucia winy niezależnie od tego, co jest przyczyną uczucia
nienawiści? Niezależnie od tego, czy ma ono realne, obiektywne podstawy, czy
zasługuje na usprawiedliwienie?

To tak - chyba trochę bardziej z punktu widzenia etyki.

Bardziej kontrastowo - czy złodziej stosując zaklęcie: "miałem prawo ukraść,
więc wszystko jest w porządku", korzysta z technik afirmacyjnych?


Hmmm. Tak sobie myślę, że dzięki technikom afirmacyjnym możemy tyleż
odkłamywać, co fałszować obraz nas samych i otoczenia.


Co jest punktem odniesienia? Tylko i wyłącznie dobro stosującego techniki?

[ziemiomorze]

> Jeżeli mówimy o "odkłamaniu", chodzi o to, że - brakuje mi odpowiednich słów -
> obiektywizujemy, odkrywamy obiektywny wizerunek własnej osoby, rzeczywistości?

Tez. To ma byc tez przedluzenie pozywytnego myslenia, o ktorym ktos tu nizej
pisal.

> Tłumaczymy sobie, że mamy prawo do tego i tamtego, bo tak rzeczywiście jest,
a
> tylko w naszych głowach powstał obraz zafałszowany, czy też może wpajamy w
> siebie przekonanie, że prawo do tego i tamtego mamy, chociaż tak naprawdę
> jesteśmy go - w świetle, powiedzmy, określonego systemu wartości - pozbawieni?

Mysle, ze afirmacji mozna uzyc i do tego, i do tego.
Afirmacji uzywaja np sprzedawcy Amwaya, wbijajac sobie do glowy rozne glupstwa.
W terapii, podejrzewam, uzywa sie jej zgodnie z etyka - inaczej to raczej nie
mialoby sensu, nie sadzisz?

> Podawałaś przykład: "mam prawo nienawidzić własnych rodziców." Chodzi o
> likwidację poczucia winy niezależnie od tego, co jest przyczyną uczucia
> nienawiści? Niezależnie od tego, czy ma ono realne, obiektywne podstawy, czy
> zasługuje na usprawiedliwienie?

No, iwan - a jak Ci sie wydaje?
Co to by miala byc za terapia, ktora uczy nienawisci do bogu ducha winnych
ludzi?

> Bardziej kontrastowo - czy złodziej stosując zaklęcie: "miałem prawo ukraść,
> więc wszystko jest w porządku", korzysta z technik afirmacyjnych?

Nie. Korzysta z procesu racjonalizacji.

> Hmmm. Tak sobie myślę, że dzięki technikom afirmacyjnym możemy tyleż
> odkłamywać, co fałszować obraz nas samych i otoczenia.

Tak - a wrzatkiem mozna sobie i oparzyc reke i zaparzyc herbate, a wysokim
obcasem mozna wbic gwozdz w sciane albo wykluc komus oko...
W zasadzie wiekszosci wynalazkow mozna uzyc tak, aby komus zrobic krzywde.

> Co jest punktem odniesienia? Tylko i wyłącznie dobro stosującego techniki?

W terapii - takiej, jaka znam ja - w zasadzie nie ma podzialu na dobro osoby i
jej otoczenia. Afirmacje, podejrzewam, uklada sie tak, aby sprzyjaly i
afirmowanemu i jego srodowisku.

z.

[iwan_w]

ziemiomorze napisała:


> Mysle, ze afirmacji mozna uzyc i do tego, i do tego.
> Afirmacji uzywaja np sprzedawcy Amwaya, wbijajac sobie do glowy rozne
glupstwa.
> W terapii, podejrzewam, uzywa sie jej zgodnie z etyka - inaczej to raczej nie
> mialoby sensu, nie sadzisz?

To zależy, z czyjego punktu widzenia. Jeżeli poddawany terapii miałby poczuć
się lepiej - z jego punktu widzenia miałoby to sens, a o etykę mniejsza.


Zetto, a tutaj?


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=14469520&a=14476071

I jeszcze pytanie o schizofreników. Czy u nich wiara w sprawczą moc słów
nabiera jakiejśc szczególnej, silniejszej niż u reszty siły?

[iwan_w]

ziemiomorze napisała:

>
> Jasne - afirmacje stosuje sie w nowoczesnej terapii.
> Mam wrazenie, ze w ogole powiedzenie czegos daje mozliwosc wiekszego
> doswiadczenia wypowiadanej tresci niz jej pomyslenie.

A napisanie czegoś (to jest, jednego z zaklęć)? Pewnie daje możliwość głębszego
doświadczenia wyrażonej w ten sposób treści, niż jej pomyślenie. Ale większego
też niż jej (takie zdecydowane, napastliwe, wielokrotne) wypowiedzenie?


> Techniki afirmacyjne opieraja sie na zalozeniu ze 'rzeczywistosc jest taka,
> jaka mylisz, ze jest'; jest to dzialanie terapeutyczne, dazace do zmiany
> postawy wobec siebie i rzeczywistosci.

Ale. Czy to możliwe, aby ktoś korzystając z technik afirmacyjnych uwierzył,
dajmy na to, w Boga albo ludzi (ich dobro)?


> > Macie swoje własne "zaklęcia"? Pomagają?
>
> Nie mam, chyba wyroslam. Jesli chce cos zaczarowac, to raczej nie mowie, ale
> robie tworczego.

Mogłabyś o tym coś więcej powiedzieć, Zetto? Co twórczego robisz, jakiego
rodzaju działalność masz na myśli?

[ziemiomorze]

iwan_w napisał:
> A napisanie czegoś (to jest, jednego z zaklęć)? Pewnie daje możliwość
> głębszego
> doświadczenia wyrażonej w ten sposób treści, niż jej pomyślenie. Ale
> większego też niż jej (takie zdecydowane, napastliwe, wielokrotne)
> wypowiedzenie?

Podejrzewam, ze to zalezy od osoby - jej (termin chyba NLPowski) 'kanalu
wrazliwosci' - jednym lepiej tak, innym inaczej. Mysle jednak, ze nawet jesli
na kogos bardziej dziala pisanie i tak powinien afirmacje powtorzyc na glos
choc pare razy - inaczej nie da sie jej poczuc w ciele.

> Ale. Czy to możliwe, aby ktoś korzystając z technik afirmacyjnych uwierzył,
> dajmy na to, w Boga albo ludzi (ich dobro)?

Czyli uprac komus mozg? Nie wiem - wyobrazam sobie, ze to by sie dalo zrobic,
ale nie prosta afirmacja, tylko czyms odrobine bardziej zaawansowanym. No i -
kwestia trwalosci tego - na ile takie sztucznie wpojone, niekoniecznie
prawdziwe przekonanie okazaloby sie odporne na fakty.

> Mogłabyś o tym coś więcej powiedzieć, Zetto? Co twórczego robisz, jakiego
> rodzaju działalność masz na myśli?

Wczoraj to byla moussaka, a generalnie nic wielkiego - jakas dzialalnosc
dekoratorska np.

> jeszcze pytanie o schizofreników. Czy u nich wiara w sprawczą moc słów
> nabiera jakiejśc szczególnej, silniejszej niż u reszty siły?

Nie mam pojecia.
z.

[iwan_w]

ziemiomorze napisała:

> > Ale. Czy to możliwe, aby ktoś korzystając z technik afirmacyjnych uwierzy
> ł,
> > dajmy na to, w Boga albo ludzi (ich dobro)?
>
> Czyli uprac komus mozg? Nie wiem - wyobrazam sobie, ze to by sie dalo zrobic,
> ale nie prosta afirmacja, tylko czyms odrobine bardziej zaawansowanym. No i -
> kwestia trwalosci tego - na ile takie sztucznie wpojone, niekoniecznie
> prawdziwe przekonanie okazaloby sie odporne na fakty.


Co mogłoby być tym czymś "odrobinę bardziej zaawansowanym"?

Znasz jakieś opracowania na taki lub zbliżony temat? Coś godnego polecenia?

[ziemiomorze]

iwan_w napisał:
> Co mogłoby być tym czymś "odrobinę bardziej zaawansowanym"?

No nie wiem - wyobrazam sobie, ze do wtlaczania w glowe jakiegos zdania
trzebaby bylo obiekt zdeprywowac. Czemu pytasz?

> Znasz jakieś opracowania na taki lub zbliżony temat? Coś godnego polecenia?

Kvinny sie spytaj chyba. I - guglaj - tak albo podobnie:
www.google.pl/search?hl=pl&ie=UTF-8&q=afirmacja+terapia&lr=
www.google.pl/search?hl=pl&ie=UTF-8&q=afirmacja+NLP&lr=

[iwan_w]

ziemiomorze napisała:

> No nie wiem - wyobrazam sobie, ze do wtlaczania w glowe jakiegos zdania
> trzebaby bylo obiekt zdeprywowac. Czemu pytasz?


To ciekawe zagadnienie. Wtłoczyć komuś do głowy np. wiarę w Boga. Komuś, kto
nie wierzy, chociaż chciałby. Dokonać takiego przewartościowania.


> > Znasz jakieś opracowania na taki lub zbliżony temat? Coś godnego poleceni
> a?
>
> Kvinny sie spytaj chyba. I - guglaj - tak albo podobnie:
> www.google.pl/search?hl=pl&ie=UTF-8&q=afirmacja+terapia&lr=
> www.google.pl/search?hl=pl&ie=UTF-8&q=afirmacja+NLP&lr=
>

Dzięki, ale myślałem o namiarach na coś radykalniejszego, o czym wspominałaś.
Coś do prania mózgu.

Ty? iwan_w? Dlaczego mnie nie pytasz?

[kvinna]

Spróbuję poszukać.
Na przyszły tydzień, choć sam temat nigdy specjalnie nie wydał mi się zabawny.
Nasunęło mi się ad hoc SEKTY.

Rozmawiałam kiedyś z niegłupim kolesiem, który był czas jakiś w Rodzinie. Jako
spadek zostały mu próby manipulowania innymi, ale kłócąc się z nim strasznie
zawsze mu mówiłam, że nie na wszytskich to działa, że można przejrzeć sekciarza
i nie dać się wciągnąć. Szczególnie wtedy, jeśli człowiek ma zaspokojone
podstawowe potrzeby (dach nad głową, ma co jeść, nie jest jakoś mocno
osamotniony).

Hm, przyznaję, że Krishnaici po jakimś festiwalu tak jakoś zakręcili moim 16-
letnim umysłem, że pomyślałam "A może by tak w Bieszczady? do nich?" Uff,
przeszło.

To tyle jeśli chodzi o anegdoty.
Materiał merytoryczny dla Iwana Groźnego ;) niebawem.

a już sądziłem, że na dziś koniec z logowaniem ;)

[iwan_w]

Trzeba Ci wiedzieć, że moje lenistwo w porze upałów osiąga apogeum:)

Co do mojej prośby - być może źle się wyraziłem, ale idzie mi nie tyle o
manipulację umysłami innych, co o wbicie sobie samemu do głowy określonego
poglądu/przekonania, z własnej woli, świadomie, samodzielnie lub przy pomocy
specjalistów. Dlatego nawiązanie do sekt wydaje mi się nie do końca adekwatne.

A tak między słowami - obejrzałaś wczorajszy film Coppoli? Bo mnie uśpiły
alkohol, upał i zmęczenie...

o...Ty mówisz :)

[kvinna]

Tylko słuchałam. Szukałam ośmiu zagubionych biletów do kina (firma rzuca
czasem) i się k... zgubiły...

Całkiem utalentowana kobieta, ta Coppola. Parę ładnych zdjeć, ale generalnie
okres adolescencji przygnębiający bardzo.

Co do Twojej prośby - czyżby chodziło Ci o programowanie? Chcesz być psem
Pawłowa? Bo ja tam wolę między b(odźcem) a r(eakcją) jeszcze coś tam mieć.
Myśli jakieś... Chyba, że chodzi o ziewanie, mruganie okiem. To wtedy
bezwarunkowo.

;)

Jest taka książka St. Miki (psycholog społeczny), gdzie o skutecznych zmianach
samego siebie, a wcześniej myślenia. Tytułu nie pamiętam, ale coś w tym stylu.

A może konkrety?

[iwan_w]

aaaadoooleeesceeencjaaaa

(sprawdzić w kopaliński online)

konkrety? jakie konkrety?

Sprawdziłeś?

[kvinna]

Jeśli napiszesz, czego właściwie w tej przepastnej torbie poszukujesz, to
będzie łatwiej dokądś Cię przekierować.

Indoktrynacja? Samego siebie?
A może chcesz skuteczniej podrywać?

p.s. dojrzewanie, po prostu.

Tu pada. A u Ciebie?

S. Mikę? no-no

[iwan_w]

Empik wprawdzie wizytowałem nie dalej jak wczoraj (są efekty), ale zaklęć nie
poszukiwałem, nazwiska Miki nie pamiętałem.



p.s. domyśliłem się, po prostu:)

Zakładasz, że u mnie może nie padać kiedy u Ciebie tak?

Psycholog społeczny

[kvinna]

Masz: Jak modyfikować własne zachowania (tę czytałam na pewno, chyba seria
Logos, ostatnie wyd. chyba 92 r.

Możesz sobie zajrzeć też tu: Mika "O różnych drogach samodoskonalenia". Tę
przerzuciłam.

Trochę "obok", ale o temat ociera się, ociera.

Co pan szanowny kupił w empiku?

Chmurzy się.

[iwan_w]

Dzięki za namiary.

Pan kupił dwie księgi: Księgę podróży Werbera i Księgę herbaty Kakuzo. Objętość
każdej z nich skromna (mały format, około stu stron), cena nie, więc się wahał,
ale ostatecznie zdecydował, że tak.

Wrażenia z przejrzenia - świetny, poetycki styl; księga pierwsza o mnie/o
Tobie, księga druga bardziej o tao i zen niż herbacie.


Czas na mnie,

tym razem nie ma piwa,

do jutra dam radę;)

uśmiech

[kvinna]

życz mi, aby Mój Mężczyzna był do Ciebie troszkę podobny. W zen. I w herbacie ;)
(bo jeszcze go nie ma ;) kiedyś był, teraz nie ma, bywa)

To jeszcze jedna wskazówka:

Kawabata Yasunari.

"Śpiące piękności"
"Głos góry"
"Tysiąc żurawi"
i inne.

Literatura japońska to jest to.

I "Sedno rzeczy".
Natsume Soseki.

Bywajcie, Groźny.

[ziemiomorze]

iwan_w napisał:
> To ciekawe zagadnienie. Wtłoczyć komuś do głowy np. wiarę w Boga. Komuś, kto
> nie wierzy, chociaż chciałby. Dokonać takiego przewartościowania.

Takie rzeczy sie robilo i robi - najwiekszy rozkwit technik prania mozgu
nastapil chyba w zeszlym stuleciu, robili to Japonczycy, Amerykanie, Chinczycy
i ZSSR. Wtlaczali rozne rzeczy - wiare w Boga pewnie tez by sie dalo. Nadal -
jest pytanie, jak to sie 'sprawdza w praniu'.

> Dzięki, ale myślałem o namiarach na coś radykalniejszego, o czym wspominałaś.
> Coś do prania mózgu.

Domowo chcesz robic?
Czemu Cie to interesuje?

z.

[iwan_w]

ziemiomorze napisała:

> Domowo chcesz robic?
> Czemu Cie to interesuje?
>
> z.

Póki co, to wyłącznie TEOretyczne zainteresowanie. Póki co:)

[Gość: baba zona]

> Macie swoje własne "zaklęcia"? Pomagają?

Jasne, ze tak :))
Tyle ze w moim przypadku dzialaja raczej jako wyarykulowane pozytywne myslenie.

[iwan_w]

Nie wiem, czy i ja nie powinienem zaaplikować sobie kilku zastrzyków tego
rodzaju;)

[Gość: baba zona]

Polecam, sa skuteczne ;))))

[walon_tkowa]

iwan_w napisał:

> z Wierszyków z dzieciństwa wyodrębniam nowy wątek:
>
> iwan_w:
>
> Czy to prawda, że u ludzi chorych na schizofrenię wypowiadanie określonych
> słów nabiera charakteru magicznego zaklęcia? Czytałem o tym w pewnej
> książeczce, tyle, że nie było to dziełko psychologiczne.
>
> Mój kolega, u którego zdiagnozowano schizofrenię, ma swoje "zaklęcie", które
> brzmi (mniej więcej) następująco: jest Bóg, ludzie są dobrzy, jest nadzieja.
> Podobno wielokrotne, uporczywe powtarzanie tych słów pomaga mu w cięższych
> okresach - dynamizuje nastrój, redukuje lęk.
>
> Czy rola terapeutyczna tego typu "zaklęć" jest potwierdzona przez
> psychologię/psychiatrię, ma charakter powszechny? W jakiej mierze dotyczy
> chorych na schizofrenię, a w jakiej innych (dotkniętych innymi chorobami
> psychicznymi lub zdrowych, dotkniętych - że tak ogólnie to ujmę -
> przejściowymi stanami obniżenia nastroju)?
>
> Zetta napisała:
>
> To, co opisales, wyglada jak afirmacja - tylko jakie jest
> pytanie? 'Amatorskie' afirmacje stosuje sie chyba od zawsze ('jakos to
> bedzie', 'nie ma tego zlego...'), tak samo jak magiczne przedmioty.
>
>
>
> Czy afirmacja jest pojęciem funkcjonującym w psychologii?
> Z tego, co napisałaś, wynika też, że istnieją afirmacje nie
> tylko "amatorskie".
>
> Generalnie, chodzi mi o słowa, nabierające charakteru zaklęć magicznych.
> Krótkie zdania oznajmiające. U mojego kolegi nie jest to zwykłe, jednorazowe,
> wypowiedziane mimochodem "jakoś tam będzie." Słowa, które przytoczyłem,
> wypowiada na głos, z naciskiem, wielokrotnie je powtarza. Przywołuje jak
> gdyby określoną, pozytywną wizję świata, która została mu odebrana.
>
>
> Macie swoje własne "zaklęcia"? Pomagają?



znasz bajke o slimaku?

konczylo sie to, zdaje sie, stwierdzeniem : "za duzo mowisz".

[iwan_w]

walon_tkowa napisała:

> iwan_w napisał:
>
> > z Wierszyków z dzieciństwa wyodrębniam nowy wątek:
> >
> > iwan_w:
> >
> > Czy to prawda, że u ludzi chorych na schizofrenię wypowiadanie określonyc
> h
> > słów nabiera charakteru magicznego zaklęcia? Czytałem o tym w pewnej
> > książeczce, tyle, że nie było to dziełko psychologiczne.
> >
> > Mój kolega, u którego zdiagnozowano schizofrenię, ma swoje "zaklęcie", kt
> óre
> > brzmi (mniej więcej) następująco: jest Bóg, ludzie są dobrzy, jest nadzie
> ja.
> > Podobno wielokrotne, uporczywe powtarzanie tych słów pomaga mu w cięższyc
> h
> > okresach - dynamizuje nastrój, redukuje lęk.
> >
> > Czy rola terapeutyczna tego typu "zaklęć" jest potwierdzona przez
> > psychologię/psychiatrię, ma charakter powszechny? W jakiej mierze dotyczy
>
> > chorych na schizofrenię, a w jakiej innych (dotkniętych innymi chorobami
> > psychicznymi lub zdrowych, dotkniętych - że tak ogólnie to ujmę -
> > przejściowymi stanami obniżenia nastroju)?
> >
> > Zetta napisała:
> >
> > To, co opisales, wyglada jak afirmacja - tylko jakie jest
> > pytanie? 'Amatorskie' afirmacje stosuje sie chyba od zawsze ('jakos to
> > bedzie', 'nie ma tego zlego...'), tak samo jak magiczne przedmioty.
> >
> >
> >
> > Czy afirmacja jest pojęciem funkcjonującym w psychologii?
> > Z tego, co napisałaś, wynika też, że istnieją afirmacje nie
> > tylko "amatorskie".
> >
> > Generalnie, chodzi mi o słowa, nabierające charakteru zaklęć magicznych.
> > Krótkie zdania oznajmiające. U mojego kolegi nie jest to zwykłe, jednoraz
> owe,
> > wypowiedziane mimochodem "jakoś tam będzie." Słowa, które przytoczyłem,
> > wypowiada na głos, z naciskiem, wielokrotnie je powtarza. Przywołuje jak
> > gdyby określoną, pozytywną wizję świata, która została mu odebrana.
> >
> >
> > Macie swoje własne "zaklęcia"? Pomagają?
>
>
>
> znasz bajke o slimaku?
>
> konczylo sie to, zdaje sie, stwierdzeniem : "za duzo mowisz".


Nie znam bajki o slimaku.

[amelia7]

Niektóre z wyczytanych gdzieś:

To co nas nie zabija, czyni nas silniejszymi.

Śpiesz sie powoli.

Nikt sie mistrzem nie urodził.

Żyj teraźniejszością. Przeszłości nie zmienisz, przyszłośc jest nieznana.

I z tradycji AA:

Zostaw, oddaj Bogu.

Powoli, lecz pewnie.

to chyba bardziej sentencje...

[kvinna]

Albo mądrości ludowe (które lubię).

Chyba najbardziej afirmacyjne są te z AA...

[amelia7]

Faktycznie, afirmacje to to nie są :)

Ale sa to sentencje, które mi często pomagają (i wiele innych). Jakoś nie lubię
wmawiania sobie, że jest się wspaniałym, pięknym i bogatym. Bardziej pomaga mi
pozytywne myslenie, ale nie w takiej prymitywnej postaci, tylko np. to, co
pisze Anselm Grun.

[mskaiq]

Nasze uczucia maja bardzo silny wplyw na nasze mysli. Jesli czujemy sie zle
nasze mysli sa rowniez negatywne. To samo jest prawdziwe w przeciwna strone.
Jesli nasze mysli sa pozytywne przenosza sie one na sfere uczuc, zaczynamy sie
czuc fizycznie lepiej. Jesli mysli sa negatywne nasze fizyczne odczucia rowniez.
Serdeczne pozdrowienia.

[Gość: Prezo]

moje afirmacje to ...tekst Boba Marleja ktory zawrze mi pomaga i towarzyszy -chociaz niewiele mam z regge wspolnego
..."ewry thing gonna be on right,ewry thing gonna be on righ" -spiewam to sobie
... a jak ide na randke.."jestem przystojny , pożądany, odważny " ...i taki sie staje !