Zamieszkać razem

[Gość: ona]

Witajcie , chciałam poznac wasze zdanie, wasze doświadczenie na temat
zamieszkania razem. Spotykam się od dwuch lat z meżczyzną, oboje jesteśmy po
przejściach. Podczas tych świat mój partner zapytał mnie co ja na to abyśmy
razem zamieszkali ( on by się wprowadził do mnie z psem i córka, ja mam
syna). Jak wy poradziliście sobie z nauczeniem się znów mieszkać pod jednym
dachem z facetem, ( mieszkam od 5 lat tylko z synkiem), nieukrywam że jaksieś
tam przyzwyczajenia mam. Jak poukładac soebie to wszytsko.
Pozdrawiam

Sprobuj jak chcesz

[Gość: Hubert]

Najwyzej nie wyjdzie.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: krish]

hubert, pytanie mrzmialo:

jakie sa wasze doswiadczenia!!!

jak sobie poradziliscie!!!

nie moge...

MARUSIU PRZYBADZ I TU

[Gość: Hubert]

Czy ja naruszam jakies reguly forum? Czy ja musze udowadniac ze moje wypowiedzi
nie sa off-topic.
Jesli nie, to w czym problem?

Pozdrawiam Hubert

[beznadziejna2]

Gość portalu: krish napisał(a):

> hubert, pytanie mrzmialo:
>
> jakie sa wasze doswiadczenia!!!
>
> jak sobie poradziliscie!!!


kirsch to odpowiedz Ty,


a ja mysle ,
ze warto spobowac byc razem,
najwyzej nie wyjdzie,
w co nie wierze.
Napewno sie Wam uda,
sama podobnych doswiadczen,
nie mam,

>
> nie moge...
>
> MARUSIU PRZYBADZ I TU

[Gość: ona]

Jakoś mało jest ludzi aby podzielić się swymi doświadczeniami.... czy wszytskie
próby były nie udane ? No nic mam nadzieje że ktoś coś napisze jeszcze ?
Pozdrawiam

[nezzi]

Ej pesymistko :)
A może takich prób po prostu nie było?
To chyba bardziej optymistyczne, co? :)

[Gość: Hubert]

Ja mialem troche podobnie, ale nie z partnerka, tylko z rodzicami, z ktorymi
musialem w pewnym momencie ponownie zamieszkac. Mysle, ze to dobry przyklad, bo
wczesniej bylo miedzy nami duzo jakigos napiecia a we mnie lęku. Po ponownym
zamieszkaniu z nimi (troche w sobie w miedzyczasie przerobilem) duzo wiecej
luzu, wzajemnego zaufania, mozliwosci wykazania sie wyuczona w miedzyczasie
asertywnoscia itd. Bardzo pozytywne doswiadczenie. Ze skoro z rodzicami moge
stworzyc zdrowe zwiazki, to co dopiero z innymi ludzmi.

Pozdrawiam Hubert

[ramyus]

Wszyscy piecioro (lacznie z pasem) bedziecie musieli pojsc na szereg
kompromisow.

[Gość: Ona]

No właśnie o tego psa się rozchodzi, a muszę powiedzieć że jest to wielki
psiak. Nie wiem jak będę reagowac na jego kłaki na dywanie, na bałagan po
nim... , nigdy nie miałam psa, i troszkę mnie to przeraża. Bardzo chcę
zamieszkać z TYM mężczyzną i z jednej strony bardzo się cieszę, bo wspanaie
jest czuć że ktoś czeka w domku lub za chwilkę przyjdzie. Że razem będzi,
kończyć dzień i zaczynać kolejny. Wszystko inne umiem sobie poukładać.. jak się
pomieścimy jakie przemeblowanie zrobić itp. Ale jakoś mnie ostydza w tym
wszytskim ten psiak. :(

[sol_bianca]

A jesteś pewna, że TEN akurat pies robi bałagan w domu? Kłaków się uniknąć nie
da, ale może poza tym jest spokojny? Jaki jest w ogóle twój stosunek do psa, czy
cię lubi, czy się dogadujecie? Może spróbuj najpierw zaprzyjaźnić się z psem. To
żywe stworzenie, które stanie się członkiem waszej rodziny. Też ma uczucia i też
będzie mu trudno przystosować się do nowej sytuacji.

[k_i_k_a]

po prostu spróbuj... :) Bo jak sądzę nie ma innego sposobu, psa przeciez się
nie pozbędzie :) A swoją drogą - może się do niego przekonasz. Moja świętej
pamięci babcia, gdy zobaczyła, że dostałam psa oświadczyła: "Ja po nim sprzątać
nie będę! Zapomnijcie!". A potem... była psa największą przyjaciłoką, odchodził
od zmysłów, gdy przychodziła :)

No i wreszcie... to okrutne, co napiszę, ale... psy nie żyją wiecznie... Nie
rezygnowałabym tak łatwo z kogoś dla mnie ważnego... :) Powodzenia życzę,
jakąkolwiek decyzję podejmiesz :)

[Gość: ona]

chcę spróbowac, może faktycznie wyolbrzymiam problem, ale jest to dla mnie coś
nowego. A po za tym tak bardzo mi zależy aby było dobrze i chcę dalej iść przez
życie z TYM meżczyzną.
A co do psa to jest taki pies jak w serialu "Rodzina zastepcza" Polsat -
Śliniak. I wiem ze troszke bałagani! jak sama nazwa wskazuje ;)
Pozdrawiam

[k_i_k_a]

oczywiście, że zamieszkać!!! A jak inaczej chcesz budować normalny, trwały,
bliski związek (jeśli chcesz)?
Najpierw sobie odpowiedz na pytanie, czy chcesz z tym facetem spędzić życie.
Jeśli nie masz watpliwości, że chcesz z nim być - to na co czekać? Aż
nabierzesz jeszcze więcej solowych przyzwyczajeń?
Mnie dość szybko w życiu przychodziło zamieszkanie z partnerami. I sądzę, że to
całkiem dobrze. Szybko mogłam się przekonać, czy jestem w stanie tolerować jego
pozostawianie kubków i łyżeczek, jego wyciskanie pasty tuż przy nakrętce czy
ustawiczne gubienie pilota... Wiem, to trywialne i banalne rzeczy, ale z nich
składa się życie. I do czasu aż ludzie nie spróbują być ze sobą na całego,
łącznie z zamieszkaniem razem, pozostają w fazie kreacji, niedomówień,
udawania... Przebywając ze sobą pod jednym dachem udawać się już tak dobrze nie
da. Dlatego jestem gorącą zwolenniczka zamieszkania razem. Pomyśl sama - do
czego prowadzi związek "dochodzący"? Przecież chyba nie umacnia więzi między
Wami. W dużej mierze opieracie się jeszcze na swoich wyobrażeniach,
oczekiwaniach, przypuszczeniach...
No a poza tym... to co chyba dla mnie jest najważniejsze - chciałabym mieć
kiedyś poczucie, że mam do kogo wracać. Że czeka na mnie w domu TEN mężczyzna,
że przytuli mnie, że zrobi kąpiel, poda kawę. I że ja go przygarnę do siebie,
gdy wróci zmęczony, zrobię kolację, pomasuję kark... Ale to moje. Jeśli Ty masz
inne oczekiwania - nie podejmuj tego kroku. Ja - nie wahałabym się ani
chwili... choć też mieszkam 5 lat sama z synem :)
pozdrawiam

[rachela180]

Zamieszkaj i i powyprowadzaj parę razy psa na spacer.

Wez kazda uwage do serca a nie tylko osobiste dosw

[Gość: Dora]

To bedziecie stanowic tzw. blended family . Osobistych doswiadczen w tym
zakresie nie mam, ale ogladalam pere programow na ten temat. Ogolnie ludzie
borykali sie z podobnymi problemami jak kazda para plus kwestia przystosowania
sie w tej nowej rodzinie dzieci, oraz traktowania tych dzieci przez
wspolpartnera oraz traktowania wzajemnego wsrod samych dzieci . U was jeszcze
dochodzi ten uroczy piesek. Mysle, ze jesli facet jest odpowiedzialny i sam
radzil sobie z corka to znajdziecie jakies metody ktore beda pracowac w waszej
nowej rodzinie. Swiat sie zmienia i takich zlepianych rodzin bedzie coraz
wiecej, wiec dlaczego mielibyscie do konca zycia zyc sami? Jesli widzisz szanse
na szczescie , zyjecie jako samotni rodzice i widzicie szanse powodzenia dla
waszej rodziny to jak najbardziej sprobujcie. Co do psa to nie wypowiadam sie
bo duze psy to nie moja specjalnosc, ale duzy pies tez moze byc milym
zwierzatkiem. Jemu tez trzeba dac szanse na szczescie rodzinne. Duzo dobrej
woli ze strony wszystkich, duzo milosci i duzo elastycznosci oraz poczucia
humory, otwarcia na zmiany. W jakim wieku sa wasze dzieci i jak widzisz sie w
roli mamy tej dziewczynki?

[Gość: ona]

Masz racje świat się zmienia i jest coraz więcej takich rodzin z klejonych mam
nadzieje tylko że ta moja "nowa" rodzina będzie jak najbardziej normalna. Zdaje
sobie sprawe że dla każdego z nas będzie to nowość i każde z nas będzie musiało
się nauczyż wielu spraw i pójść na kompromisy. Ma ndzieje że sie uda.
Mój parnet ma dobry kontak z moim synem bardzo się lubią i bardzo dobrze
dogadują się.Ja również staram się aby Jego córka miała we mie przyjaciółke,
choc jest już duża bo ma 14 lat i jak to w tym wieku bywa, przyjaciółka ojca
jest odbierana jako rywalką mam nadzieje że u nas tak nie jest.
Pozdrawiam

[Gość: gość]

Ja tez mam podobny "problem", planujemy zamieszkać razem. Mój partner planuje
przy okazji tego wielkie zmiany w moim mieszkniu , chce meble zminieć
przebudowac balkon a na nim zrobić wielkie akwaruym, jakoś boję się że jak nam
nie wyjdzie to zostane z tym wszytskim , co mam zrobić ?:(

[Gość: witch-witch]

Może nie od razu przeprowadzić sie na całego ale mieszkać stopniowo. Np podczas
weekendów. Juz po tak krótkim czasie zauważysz co czujesz i czy to jest to.
Osbiście ten pan wprowadzający się do ciebie, mnie się nie podoba. Mam złe
wibracje, co do takich chłopów, lecz cóż sama ocenisz.

[Gość: ona]

dlaczego Ci nie podoba, jakie to są te złe wibacje