czy niesmiała osoba moze zostać nauczycielem?

[beata825]

[illona]

Hej,
zawsze chciałam być nauczycielką....
oczywiście miałam też inne marzenia...
piosenkarką też chciałam być... nie wyszło...
zostałam... nie powiem :-)
zawód o którym nie marzyłam,
ale jest fajny :-)
Więc Słonko...
bycie nauczycielem to świetny sposób na wyleczenie się z nieśmiałości...
lepszych naprawdę nie widzę :-)
To jest takie niby rzucenie na głębokie wody...
stąd rozumiem lęk...
ale sama sobie odpowiedz...
Wreszcie musisz się na coś odważyć... przełamać, pokonać... a to świetny
sposób... dzieciaczki są urocze :-)))

Działaj !!!!

Ilona

[alicja-ciekawska]

moze ,znam osobiscie taka ktora zostala nauczycielka.
a tak niesmialej osoby jak ona,to nigdy wiecej nie widzialam.

dzieki! jestescie kochane!

[beata825]

[illona]

Spróbuj wystukać kilka literek w odpowiedzi... oprócz tytułku
zobaczysz, że będzie Ci lżej....

Przełamuj się powoli, ale systematycznie :-)
Buziaczki :-)

[witch-witch]

Często właśnie osoby nieśmiale są niezwykle inteligentne i mają duzo ciekawego
do powiedzenia światu. Czasami lepiej jest zrozumieć ten fakt i docenić swoją
wartość i zaszczycić ludzi swoim nietuzinkowym sposobem myślenia.

Jeżeli miewasz fobie typu wypowiadanie się przed nieznanymi ludzmi. Możesz
pokonac to poprzez specjalną technikę z terapeutą, który pomoże ci pozbyć się
tej fobii.

Osoby nieśmiałe często bywają doskonałymi nauczycielami ale jeżeli przy tym są
niezwykle wrażliwe to raczej nad ich wrażliwością bym się zastanawiała, bo zawód
nauczyciela jest dosc cięzki i trzeba być bardzo silnym i odpornym psychicznie.

no prosze!

[komandos57]

witch-witch napisała:

> Często właśnie osoby nieśmiale są niezwykle inteligentne i mają duzo ciekawego
> do powiedzenia światu.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ty jestes smiala,nieprawdaz?

[beata825]

no wiec z moja niesmiałoscia to róznie bywa..czasem zalezy po prostu od dnia,
ale na pewno wystepowanie przed duzo grupa ludzi byłoby dla mnie problemem.
Często tez rozmawiając z kimś kto nie jest mi bliski nie potrafie patrzec w
oczy...to mnie tez troche męczy ale walcze z tym, tylko ze znowu zamiast skupic
sie na rozmowie skupiam sie na patrzeniu w oczy ;) wiem ze to smiesznie
brzmi....
a jesli chodzi o wrazliwosc to nieskromnie przyznaje ze ja posiadam i to chyba
nawet jakas nadwrazliwosc, to mnie tez męczy, ze nie potrafie po prostu
przyziemnie spojrzec na niektóre sprawy, dlatego nie wiem czy sie nadaje,
mysle ze najlepszym wyjsciem byłaby dla mnie praca w jakiejs szkole językowej w
której sa zwykle małe grupy i co najwazniejsze ludzi którzy chca sie uczyc
dzieki za rady i pozdrawiam!

[thistle1]

może zostać,jestem tego przykładem,ale...to przynosi dużo przykrości,momentów
zwątpienia,niskiego poczucia wartości,jeśli naprawdę jesteś nieśmiała...każde
zebranie z rodzicami czy rozmowy indywidualne to męka.robisz dużo,a i tak
czujesz się niedowartościowana,ludzie nie doceniają cichych i spokojnych
mrówek,tylko małpy,które robią wokół siebie mnóstwo hałasu.takie głośne osoby
uważane są za te,które panują nad sytuacją i są kompetentne a te niepewne siebie
to dla nich osoby nie brane na poważnie,a to jest złudne.nieśmiała osoba może
być doskonałym nauczycielem dla dzieci,ale sa niestety te przeszkody...,chociaż
tylko w głowie nieśmiałej osoby,ale są.ja jestem taka,że daję sobie jeździć po
głowie wszystkim wokół i jestem od czarnej roboty,a wokół mnie pełno ''Ojców
Dyrektorów'',ktorzy mówią mi co mam robić,ja oczywiście ich nie słucham,tylko
robię po swojemu,jestem dobrze zorganizowana,ale często się zdarza,że ''Ojcowie
Dyrektorzy''przypisują sobie zasługi za moją pracę,np.przygotuję spotkanie ze
znaną osobistością i latam jak z pieprzem,żeby się wszystko udało i ludzie byli
zadowoleni,a w tym czasie ''Ojcowie Dyrektorzy''obfotografują się z tą znaną
osobistością z każdej strony i włączają sobie do awansu,że brali udział w
spotkaniu.sorry,że marudzę,sama sobie jestem winna,że nie lubię,nie umiem być na
świeczniku,ale chcę Ci powiedzieć,abyś zastanowiła się,czy nadajesz się do tego
najmniej docenianego w Polsce zawodu i pokonywania własnych problemów
emocjonalnych w kontakcie z wymagajacymi rodzicami.nie daj się stłamsić.

[yoosh]

Zostać - może spoko,bo dyrekcja przyjmując do pracy patrzy na kwalifikacje a
nie stosuje testów charakteru.

Ja sobie poradzisz z tym w praktyce- to inne pytanie.
Wszystko zalezy od:

twoich pozostalych cech osobowości prócz niesmialości.Uważam,że do pracy ze
wspolczesną mlodzieżą potrzebna jest spora doza stanowczości/nie mylić z
upartością/,elastyczności w dzialaniu,konsekwencji ,pomyslowości,poczucia
humoru,dystansu ale i otwartości.Typowy zakompleksialy introwertyk może czuć
się w tym zawodzie nieswojo.

miejsca,w którym przyjdzie ci uczyć i typu szkoly.Jeśli trafisz do męskiej
klasy jakiegoś technikum,do rozwydzrzonych nastolatków z gimnazjum-to niech cię
Bóg ma w swojej opiece,bo inaczej może kosz na śmieci wylądować ci na glowie.