Kochajmy siebie samych

[mica1]

Wlasnie jestem po lekturze ksiazki Nathaniela Brandena " Szesc filarow
wlasnej wartosci" { Six Pillars of Self-Esteem"},znalazlam tam taka oto
porade:"" Przestan caly czas myslec,ze kogos krepujesz,ze komus
przeszkadzasz.Jesli ludziom sie to nie podoba, upomna sie o swoje. A jesli
nie beda mieli odwagi, to juz ich problem."To bardzo amerykanske,moja mama
uczyla mnie zawsze, zyj tak aby innnym ludziom bylo z toba dobrze,czyli nie
przeszkadzaj,badz cicha i pokorna ,tylko co ja z tego mam?Powiedzcie mi czy
kochajac siebie samych ," przeszkadzajac innym ", osiagamy apogeum wlasnego "
Ja",czy faktycznie zakreslamy "terytorium" dla siebie samych .Mam z tym duzy
problem, wydaje mi sie, ze jestem spychsna na margines zycia,robie to czego
oczekuja ode mnie bliscy,oraz samo zycie{ha ha}.

[mskaiq]

Mysle ze warto polaczyc oba te podejscia. Nie mozna myslec ze kogos ciagle
krepujesz bo dzialasz przeciwko Sobie, budzisz w Sobie strach do ludzi.
Bedziesz sie ich bala, unikala a w taki sposob wcale ludziom nie bedzie z Toba
dobrze.
Od Mamy wez to ze nie nalezy dzialac przeciwko innym ale nie dlatego aby unikac
problemow z innymi ale dlatego ze lubisz ludzi.
Zeby jednak lubic ludzi musisz polubic Siebie, bez tego akceptowac innych.
Serdeczne pozdrowienia.

[m_kshaka]

Mysle, ze mamy swoim dzieciom szczegolnie dziewczynka staraja sie narzucic
sposob postepowania zakodowanych w nas od wiekow kobieta ma byc mila, cicha i
pokorna. Nie powiem ze pochwalam feminizm czy zbytn duzo smialosc ale to co
wpajaja nam nasze matki czesto sklania nas do kompleksow i niskiej samooceny
mamy byc cicho i mezczyzna ma rzadzic. Nie pochwalam tez tej ksiazki bo jesli
prawda jest to co o niej piszesz oznacza to ze jest napisana dla egoistow ktorzy
nie zauwazaja innych. Mysle ze najlepiej to znalezc w sobie cechy ktore
wyroazniaja z tlumu i po prostu p[ostarac sie byc soba czlowiekiem ktory zna
swoja wartosc i kocha sie ale miloscia madra

[maureen2]

tylko kochając siebie i przeszkadzając innym jesteśmy sobą i realizujemy siebie

[wojtek324]

uwazalbym jednak na przepisy Kodeksu karnego, by sie w tym przeszkadzaniu za
daleko nie posunac, bo moga byc wtedy klopoty z (samo)realizacja.

[aquarius72]

Imperatyw praktyczny : postępować wobec innych tak, jak oczekiwałabyś, by oni
postępowali wobec Ciebie :-)

[procesor]

mica1 napisała:
> To bardzo amerykanske,moja mama
> uczyla mnie zawsze, zyj tak aby innnym ludziom bylo z toba dobrze,czyli nie
> przeszkadzaj,badz cicha i pokorna ,tylko co ja z tego mam?

wszystko zalezy od interpretacji
jesli jestes zadowolona z życia to i innym jest dobzre z tobą żyć

to nie oznacza że musisz iść po trupach do celu - tak samo jak bycie dobrym dla
innych nie oznacza robienia wszytskiego na co ONI mają ochotę :)

czasem bycie dobrym dla kogoś wymaga żeby go do roboty pogonic a nie dawac sie
wykorzystywac i np. wychowac kaleke co ma dwie lewe ręce i nie umie zrobic
prania czy ugotowa cosbie najprostszego posiłku..

szacunek do siebie i do innych, rozsadek i nie stawianie siebie w roli ofiary

bo ta rola ofiary czasem jest chętnie przyjmowana - zawsze mozna powiedziec "a
bo inni mnie tak wykorzystują"..
no to sie nie daj wykorzystywać!

[hubkulik]

Tylko kochajac i akceptujac siebie mozesz byc naprawde wartosciowa i cenna dla
innych. W innym przypadku beda sie prawdopodobnie Toba wyslugiwac dla wlasnych
egoistycznych celow, bedziesz latwym lupem wszelkich manipulantow.
Doceniajac siebie, zauwazajac to, co jest w Tobie cenne i wartosciowe oddajesz
czesc Bogu, ktory Cie stworzyl. Ponadto odkrywajac piekno i wartosc w sobie
zaczynasz jednoczesnie zauwazac to, co piekne, wartosciowe w innych ludziach,
nawet jesli oni sami tego nie dostrzegaja. W ten sposob stajesz sie dla nich
atrakcyjna i wartosciowa, bo przypominasz im o tym, za czym tesknia, co jest
ich prawdziwym skarbem w sercu. Przyciagasz ich czysta milosc, na tym poziomie
zaczynasz tworzyc zwiazki. Gdy kochasz i akceptujesz siebie nie musisz żądać od
innych akceptacji i przestajesz byc zalezna od ich uwagi, akceptacji. Stajesz
sie dojrzala osoba, ktora czerpie energie zyciowa z nieskonczonego bogactwa i
piekna obecnego zawsze wewnatrz.
Bedac swiadomym tego bogactwa mozna sie w koncu odprezyc, wziac gleboki oddech
w piersi i zyc szczesliwie pelnia zycia.

Pozdrawiam Hubert