Subtelny kanibalizm ?

[hookean]

Martwe ciało spoczywa pod powierzchnia ziemi, jej niegdyś żywy umysł
pozostawia po sobie jeno martwy szary galaretowaty mózg rozkładający się
teraz jak i reszta ciała, w procesie tym, gorliwy wkład mają różne wijące się
żyjątka. Ich udział jest jednak bardziej w skali makro, w tej materii
drobniejszej na poziomie, cząsteczek białka, molekuł, atomów martwego ciała
pośredniczy już gleba, gdzie mknące podziemne strumienie dają życiodajne soki
wszelakim drzewkom owocowym, roślinom w tym i powszechnej trawie, zbożu,
pszenicy...
W przypadku rozkładu rzecznego, pośredniczy jeno woda i ewentualne karpie
wigilijne. Owi wijący się mali pośrednicy wypełzają czasami na powierzchnię,
gdzie czyha już nań nasz drób kochany. Pośrednicy staja się zatem czasem
coraz bardziej treściwi i inteligentni, ale to jeszcze nie koniec.
Przychodzący do ekskluzywnej restauracji człowiek mający w głowie najbardziej
nawet humanitarne treści, zamówi czasami coś z mlekiem pochodzącym od
łaciatego pośrednika pasącego się na wiadomo jak odżywionych łąkach. Przy
obiedzie pojawić się może ryba, bądź drób miłujący wszelakie bytujące w
glebie robactwo. Ostatecznie więc, żywy człowiek odzyskuje te śladowe ilości
nieistniejącego już przedstawiciela swego gatunku, kto wie ile „martwych
myśli” ludzkich: złości, miłości, bólu, tęsknoty, itd. w postaci
postrzępionych wiązań chemicznych przedostało się do naszego codziennego
posiłku, ile molekuł, atomów, będących kiedyś częścią żyjącego ciała
konkretnej osoby zawartych jest np. w owocowych przetworach naszej
sympatycznej babuni ;-)

Tak cos mnie przy kolacji naszło ;-)

[ta_mar_ta]

Smacznego :)))

[re_ne]

A jeszcze gorzej jak przyjdzie kanibal do restauracji i zamowi clawna, a potem
jeszcze wybrzydza ze smiesznie smakuje! :)))

Rene

[Gość: Aton]

WYKŁAD O KRĄŻENIU MATERII

(Alternatywnie: Wykład o przemianie)

...więc była raz sobie żabka zbudowana z mnóstwa atomów
(bo z atomów wszystko się składa, począwszy od żabek do domów
I do ludzi. Z atomów ty się składasz i twoja ciocia),
Ale wracajmy do żabki. Otóż tę żabkę zjadł bocian,
I strawił ją dokładnie paskudny bocian ladaco,
I śliczną, zieloną żabkę przerobił, nie powiem wam na co,
I to coś spadło na ziemię. Była wiosna, świeciło słonko,
I wietrzyk przyniósł z daleka jakieś nieduże nasionko,
I usadził je na tej hm... żabce, i przeszedł jeden dzionek
I drugi, i z tego nasionka wylazł od dołu korzonek,
A od góry to znowuż łodyżka, czy - jeśli wolicie - szypułka,
I kwiatek na tej szypułce, a na kwiatku usiadła pszczółka
I kroplę miodu wyjęła pyszczkiem czy może łapką,
Nie myśląc wcale o tym, że ten miód był niedawno żabką.
Więc podsumujmy: Część żabki bocianowi wrosła w pierze,
Część jest w ziemi, część w kwiatku, część w miodzie, który
pszczółka właśnie bierze.
Lecz nim go zaniesie do ula, to trochę uszczknie czułką
I połknie, i ciut tej żabki stanie się właśnie pszczółką,
A resztę, zawartą w miodzie, zjedzą na śniadanie dzieci,
I tak się początkowa żabka po całym świecie rozleci,
A każdy atom w czymś innym, ba! Nawet w innym kraju!
Ale, być może, za milion lał te atomy się znowu spotkają
Zgodnie z rachunkiem prawdopodobieństwa, i po króciutkiej
odsapce
Powiedzą: - Toż myśmy przecież już były raz w jednej żabce!!!
I zaczną się ściskać, całować, i będzie wielka laba,
A potem się zastanowią: - Czy my znowu jesteśmy żaba?
Ba! Któż to może wiedzieć? Ten twór, zupełnie nowy,
To może być żaba - rzekotka lub Żabka Alojzy, księgowy,
Lub... zresztą któż wszystkie ewentualności wymieni?
O rany... koledzy... to straszne, z czego my jesteśmy
zrobieni!!!

www.waligorski.art.pl/liryka.phtml?litera=w&nazwa=288

[vicca]

To się fachowo nazywa przemiana materii i chyba nie ma czym się martwić skoro
dzięki temu mamy takie fantastyczne wisienki - na przykład ;))

Poczęstuj się :)
Vicca