podział obowiązków

[Gość: aga]

Mam problem z podziałem obowiązków domowych. Mój szanowny małżonek nie kwapi
się do wykonywania części codziennych prac domowych. Próbowałam prośbą,
awanturą ale nic nie pomaga. Nie oznacza to oczywiście, że nic nie robi ale
jest totalnie niesystematyczny co powoduje, że mam do wyboru sama myć gary albo
przez dwa tygodnie oglądać pleśń w zlewie (on myje tylko to co akurat jest mu
potrzebne), odkurzać albo poczekać aż łaskawie po miesiącu stwierdzi, że jest
nieodkurzone. Pranie może wisieć w łazience tygodniami. Obydwoje pracujemy. Czy
macie jakiś pomysł co z tym zrobić?
aga

[Gość: fnoll]

heh, heh, heh :-)))))))))))))
brzmi znajomo - tylko troche z drugiej strony ;-)
nie mam pojecia co zrobic, ale jestem przekonany, ze nie warto sprawy stawiac
na ostrzu noza i toczyc o nie wojny, bo czlowiek swych nawykow nie wyzbywa sie
z dnia na dzien, trzeba raczej uzgodnic jakis wspolny plan piecioletni i
stopniowo wychowywac sie nawzajem - bo pewnie i jemu dokuczaja jakies twoje
nawyki, na wstepie mozecie zgodzic sie np. na jeden dzien tak jak on lubi
(plesn) i jeden tak jak ty (polysk) - oczywiscie sprzatajac i balaganiac razem!

pozdrowienia i powodzenia - a jak znajdziesz zlota recepte to koniecznie sie
nia podziel!

[Gość: Ania1]

Mam podobny problem.Myslalam o tym zeby pochowac normalne naczynia i kupic
jednorazówki, worek ze śmieciami stawiam przed drzwiami wyjściowymi(wychodzi
pierwszy- musi zobaczyć),a poza tym robie się posępna i niekontaktowa(po jakims
czasie probuje do mnie dotrzec), a ja mu mówię jak mi zle i ciężko-krzyki nigdy
nie pomagają(odwrotnie).

[Gość: aga]

od jakiego czasu stosujesz sztuczki z posępnością, bo podejrzewam,że po
miesiącu przestanie działać.

[iiana]

No, no, no. To ladnego meza sobie Pani wybrala. Ja mam 23 lata, mieszkam z
chlopakiem i podzial obowiazkow jest, bo ustalilismy, ze bedzie to zwiazek
partnerski. Jesli ja gotuje obiad, to nie sama, ale z Pawlem. Mamy zadania
podzielone na w miare rowne czesci i nikt sie nie miga. To ze Pawel pracuje i
przychodzi do domu dopiero o 18, w niczym go nie usprawiedliwia. Przychodzi, to
dopiero wtedy bierzemy sie za obiad. Oczywiscie w wyjatkowych sytuacjach, jesli
wiemy, ze zaraz po pracy musimy gdzies wyjsc, to z racji tego, ze jestem w domu
pierwsza zdarza sie, ze ugotuje obiad, ale Pawel musi wtedy zmyc wszystkie
naczynia. I tak ze wszystkim. Ustalilismy, ze jestesmy doroslymi ludzmi i nikt
nikogo nie bedzie nianczyl. Jesli chodzi o pranie, to kazdy pierze swoje
rzeczy. Tak samo wszystkie inne obowiazki, dlatego patrzac na Pani sytuacje,
szczerze wspolczuje, ale z drugiej strony, mysle, ze Pani sama sie przyczynila,
niejako pozwalajac na zaistnienie takiej sytuacji. Pozdrawiam i zycze
powodzenia we wprowadzaniu nowych partnerskich, zasad.

[Gość: fnoll]

Bez urazy, ale to co opisalas wyglada jak pruski dryl ;-), ale jesli
obydwoje tak zdecydowaliscie - to faktycznie, jest to wynik stosowania
zasad partnerskich.
Uwazam, ze "partnerskosc" jakiegos zwiazku to wlasnie sposob podejmowania w nim
decyzji - a nie dzielenie obowiazkow rowno na pol, bo to prowadzi do absurdow i
niewygodnych rozwiazan. W naszym malzenstwie na przyklad rozdzial obowiazkow
jest bardzo nierownomierny (pewne rzeczy robie glownie ja, pewne glownie moja
zona) i elastyczny, to znaczy nie trzymamy sie twardo roznych postanowien, ale
zaleznie od sytuacji idziemy sobie nawzajem na rozne ustepstwa. Grunt to zeby
czuc sie razem dobrze i umiec wspolnie podejmowac decyzje, wsluchujac sie
nawzajem w swe racje.
Jak ktos lubi miec dyscypline i przejrzysty podzial rol - spoko, ale nie mow,
ze jest to warunkiem "partnerskosci", to tylko jedna z odmian.

Pozdrawiam.

[Gość: olga]

no gratuluje to sie pani naprawde udalo
mojego faceta to raczej nie dopuszczam do prania bo po prostu pralki wlaczyc
nie potrafi, walcze tez z naczyniami odkurzaniem itp. na szczescie lubi gotowac
i robi to lepiej ode mnie
wiec jest tak ja piore, on gotuje,a reszta jakos daje sobie rade...

[Gość: jatko]

Historia "stara jak świat". Nawet swego czasu powstało powiedzonko o podziale
praw i obowiązków - "Jedni mają prawa a drugie obowiązki".
To taki czarny humor.
W rzeczywistości nie musi być tak źle. W zasadzie naczyń nie myję, w zasadzie
nie odkurzam, nie gotuję; ale też nie każę mojej żonie przybijać gwoździ,
naprawiać zamków, uszczelek itp. Tak się złozyło, że w moim mieszkaniu od
bardzo długiego czasu trwa remont więc pracochłonność zadań damskich i męskich
jest porównywalna. Jeszcze nie wiem jak to będzie, kiedy skończy się nawał tych
męskich obowiązków, okaże się.

Myślę, że jakimś rozwiązaniem jest podzielić się w taki sposób, by to co się
robi w jakiś sposób odpowiadało charakterowi, zdolnościom, zainteresowaniom.
Jakoś nie bardzo potrafię sobie wyobraźć, by ktoś, kto nigdy nie sprzątał,
nagle zaczął to robić.

[Gość: ania1]

List Iiany brzmi dla mnie absurdalnie.Taki podział obowiązków może trwać przez
miesiąc? Jeśli piorę swoje rzeczy w pralce, to przecież idiotyzmem jest pranie
swoich rzeczy oddzielnie(białe pierze się z białymi itd- moje rzeczy nie
wypełnią całej pralki).Trzymanie się sztywno podziału obowiązków jest
nierozsądne.Wyobrazcie sobie sytuację:wracam z pracy wcześniej od partnera(bo
on ma akurat więcej pracy)i chociaż naczynia mi śmierdzą, obiadu nie ma, kosz
na brudne ubrania jest pełen, to ja nic nie robię bo to akurat nie do mnie
należy.
A poza tym jak słusznie Jatko stwierdził istnieją jeszcze męskie zajęcia np mój
mąż nie pozwoliłby mi nigdy na dzwiganie zakupów(jeśli poszliśmy po nie
wspólnie).
Mój mąż nie lubi tych prac domowych, staram się na nim to różnie wymuszać.
A poza tym nie zmywa, nie pomaga przy obiedzie, no to idziemy na obiad do
jakiejś niedrogiej restauracyjki(miło,odprężająco, bezstresowo i on płaci).
Zostawia skarpetki,hm czasem majtki na fotelu, to kłade je na komputerze(potem
pamięta).

[Gość: aga]

pomysł z majtkami na komputerze kupuję!!!!
aga

[Gość: rosa]

Aniu 1, podsunęłaś mi ciekawe rozwiązanie z majtkami, otóż jutro włożę majtki
mojego lubego do teczki z którą paraduje do pracy; wyobrażasz sobie miny
klientów, he,he,he. Gorąco polecam !!!

[Gość: kama]

Mysle, ze po ukonczeniu remontu stanie sie jasne, ze zona ma 100% wiecej
obowiazkow, niestety. Co do zainteresowan etc, to ja raczej uwazam, ze jesli
ktos nigdy nie sprzatal, to nie swiadczy to o nim najlepiej (ktoz to robil
zatem? Mamusia zapewne)i powinien zaczac, bo to naturalny element codziennego
funkcjonowania. Mnie rowniez nie fascynuja gary, wole pomalowac kredens. No i
co wtedy?

[Gość: brn]

Gość portalu: jatko napisał(a):

> Historia "stara jak świat". Nawet swego czasu powstało powiedzonko o podziale
> praw i obowiązków - "Jedni mają prawa a drugie obowiązki".
> To taki czarny humor.
> W rzeczywistości nie musi być tak źle. W zasadzie naczyń nie myję, w zasadzie
> nie odkurzam, nie gotuję; ale też nie każę mojej żonie przybijać gwoździ,
> naprawiać zamków, uszczelek itp. Tak się złozyło, że w moim mieszkaniu od
> bardzo długiego czasu trwa remont więc pracochłonność zadań damskich i męskich
> jest porównywalna. Jeszcze nie wiem jak to będzie, kiedy skończy się nawał tych
>
> męskich obowiązków, okaże się.
>
> Myślę, że jakimś rozwiązaniem jest podzielić się w taki sposób, by to co się
> robi w jakiś sposób odpowiadało charakterowi, zdolnościom, zainteresowaniom.
> Jakoś nie bardzo potrafię sobie wyobraźć, by ktoś, kto nigdy nie sprzątał,
> nagle zaczął to robić.


Skąd ja to znam...
Te hasła o "naturalnej skłonności", "wrodzonych predyspozycjach" - słyszę to od
pięciu lat. I mam tego dość.
Gościu śniegowy - z choinki się urwałeś?

[Gość: Sławek]

Skarpetki i majtki na komputerze ? Fuuuj ! Ja rozumiem na telewizorze, lodówce,
wieży, ale na komputerze ? Ja bardzo proszę ograniczcie drastyczność i
okrucieństwo w swoich wypowiedziach ! Przecież tu mogą dzieci zajrzeć. :-)

[Gość: kianka]

A ja, obserwujac siebie, facetow i swoje zycie z nimi, i ocerajac sie o
problem "podzialu obowiazkow" doszlam do nastepujacych wnioskow:
- kobiety maja mniejsza tolerancje na balagan; zauwazylam, ze do walki z nim
mobilizuje obecnosc faceta; kiedy go nie ma w lodowce pusto, fura prasowania,
stan wyjsciowych rajstop ="0", w lazience - "nielac, w chalupie -
"rozgardiasz", a w glowie marzenia o 5-komorowym zlewozmywaku.
po nastaniu faceta, "porzadkujemy" swoje i przy okazji JEGO zycie, i szlag nas
trafia kiedy zostaje to niedocenione i lekcewazone.
- wiekszosci facetom balagan nie przeszkadza; nie przywizuja wagi do takich
dupereli; a w zyciu kieruja sie realizacja aktualnych potrzeb: jak glodny -
ucheta kielbasy lub pojdzie do knajpy, ciuchy pobiera do wyczerpania zapasow, a
sprzata....to niestety podlega czynnikow niezglebionym, ale fakt - takie zrywy
sie zdarzaja;
- podejrzewam, ze to kobiety narzucaja pewne standardy, bez ktorych faceci moga
sie obejsc, a kobietki tak naprawde tez...
tkwimy w jakims blednym kole, napedzanym enigmatycznymi wzorcami, modelami
uprowadzonymi z domow rodz., opinia otoczenia i wydumanymi przez nas samych (bo
obie strony w roznych kwestiach postepuja podobnie) potrzebami partnerow;
- konczac; wmawiam mojemu lubemu, ze najprzystojniej wyglada w niewyprasowanym,
ubostwiam kiedy mi przeszkadza w obieraniu marchewki, i nie ma sobie rownych w
myciu okien....
- i dziala.... (jeszcze...hehehee)

[Gość: Edda]

skad ja to znam :-) to trwalo 2 lata
wscieklosc kiedy po raz kolejny sprzatalam po ukochanym, kiedy on dyskretnie
wynajdowal weekendowe zajecia, a ja walczylam z kurzem, praniem, prasowaniem,
garami, etc. (czy Wy panowie wiecie ile to pracy wymaga?)
ukochany wracal rozanielony, a ja mialam blyskawice w oczach
znalazlam sposob! genialny w swojej prostocie
zatrudnilam pania do pomocy - raz na 2 tyg wykonuje wszystkie ciezkie prace -
mycie okien, szorowanie kafelkow i co tam potrzeba...
a rachunek - wystawiam ukochanemu :-)))
kiedy ma do wyboru - wsciekla kobiete w domu (chociaz czystym domu) a niewielki
rachunek (daje dorobic do pensji bardziej potrzebujacym niz ja) - nawet nie
mruga okiem i placi
a ja moge czytac, czytac, czytac... i sie usmiechac w sobotni wieczor

[iiana]

Alescie na mnie naskoczyli. Chyba zle wyjasnilam. W naszym zwiazku nie ma
nakazow, po prostu oboe jestesmy doroslymi ldzmi, ktorzy sa odpowiedzialni za
siebie, odpowiedzialnosc to jest tez sprzatanie po sobie. Ktos napisal, ze
przeciez nie bedzie siedzial z zalozonymi rekami jak cos jest brudne. No o to
chodzi, ze ja nie siedze przy brudnych naczyniach w zlewie i nieupranym praniu
itp. bo jak juz wczesniej wspomnialam takie rzeczy zalatwiamy od reki i nigdy
sie jeszcze nie zdarzylo aby nieumyte naczynia staly w zlewie. Myjemy je zaraz
jak nie sa juz nam potrzebne, czyli np.zaraz po obiedzie. Oboje jestesmy z tego
zadowoleni. Takie sprzatanie powoduje, ze tak naprawde zawsze jest wlasciwie
czysto i nie martwimy sie: o Boze, a kto teraz bedzie sprzatal!

[Gość: Malwina]

Ja siedze. Siedze sobie przy nieumytych garach i stercie do prania poniewaz ucze sie (nareszcie)
korzystac z zycia, nie, nie jak pijany wolnoscia szczeniak, korzystac z przyjemnych momentow, tzn
jesli przychodze z pracy wykonczona, siadam na kanapie, slucham muzyki, czytam ksiazke i gary
czekaja. Jezeli leci film ktory mam ochote obejrzec, pranie piszczy zalosnie.
Radze zapoznac sie jak najwczesniej z pojeciem przyjemnosci i pozwolic sobie na nie. To trudne bo nie
figuruje w programie wychowawczym, zwlaszcza dziewczynek.
I stanowczo protestuje przeciwko tej manii oceniania osoby damskiej na podstawie "czystosci", domowe
obowiazki i sposob w jaki sie je wykonuje nie maja nic wspolnego z ocena moralna osoby.
Mozna miec serce na dloni i 6 maszyn do uprasowania !

[Gość: Ellen]

Jest też przyjemność (autentyczna), którą się odczuwa po wejściu do czystej
kuchni i otwieraniu szafki z czystą bielizną.
Mnie bałagan autentycznie przygnębia i pozbawia zdolności funkcjonowania.

Ile ludzi, tyle typów przyjemności.

[Gość: Mifun]

Mam do tego podobne podejście. Nie ma mowy żebyn się udręczała sprzątaniem. Z
moim chłopakiem nie ustalaliśmy żadnego sztywnego podziału obowiązków i chyba
jakoś sobie radzimy.Ostatnio nie chce mu się chować łachów do szafy i trzyma je
na fotelu. Przykryłam je kocem, żeby mnie nie denerwowało i już.

[Gość: dina]

U nas każdy robi to , czego mniej nie znosi: ja gotuje ( zrobienie super-
obiadku zajmuje mi 20 minut podczas czytania gazety) - on zmywa, ja segreguje
rzeczy i wrzucam je do pralki i pilnuje - on rozwiesza ( fuj!), ja prasuje bo
lubię- on prasuje , bo twierdz , ze mu zepsuje koszule ( ja???), ja sprzątam
pokoje - on łazienke i kuchnie ( czasami inaczej)...To żaden terror. Oboje
wiemy, że KTOŚ to musi zrobić , więc oboje jakoś dzielimy to "chałupnictwo".Z
kolei ja go nie popedzam, kiedy w zlewie stoi sterta garów, bo wiem, że
wcześniej czy później pozmywa( do upomnienia dochodzi kiedy nie majuz na czym
jeść).I nikt sie specjalnie nie miga , bo o oboje na tyle siebie szanujemy, że
nie zrzucamy na siebie obowiązków. A wiecie ile takie wspólne sprzatanie i
gotownie może przynieść miłych skutków? ;-)

[Gość: karina]

Gość portalu: dina napisał(a):

> U nas każdy robi to , czego mniej nie znosi (...)
>To żaden terror. Oboje
> wiemy, że KTOŚ to musi zrobić , więc oboje jakoś dzielimy to "chałupnictwo".
>I nikt sie specjalnie nie miga , bo o oboje na tyle siebie szanujemy, że
> nie zrzucamy na siebie obowiązków. A wiecie ile takie wspólne sprzatanie i
> gotownie może przynieść miłych skutków? ;-)

U mnie jest podobnie, ale mysle,ze to wszystko zalezy od osob zainteresowanych,
ich osobowosci, dojrzalosci(?) i umiejetnosci dogrania sie. Jesli jedna strona
lubi czysto, a drugiej plesn nie przeszkadza i pierwsza strona cierpi (rozumiem,
ze nie omawiamy tu przypadkow nawiedzonego, terroryzujacego perfekcjonizmu i 'nad-
czystosci'), to najwyrazniej cos szwankuje w zwiazku, partnerstwie i komunikacji,
i to po obu stronach. Sytuacja, w ktorej jedna osoba zasuwa i wcale jej to nie
cieszy, jest chora.
Goraczki dostaje, gdy slysze kawalki niektorych panow, ze oni uszczelki, a
partnerka reszta. Takie teksty sa usprawiedliwione, gdy mieszka sie na budowie.
Jesli ani rozne pomysly typu majtki ani spokojna rozmowa i gotowosc do negocjacji
nie pomagaja, no coz... Widocznie trzeba zabrac zabawki i zmienic piaskownice.
Niektore zwiazki nie dzialaja pod wspolnym dachem. A jesli juz sie jest mezem i
zona... moze lepiej wrocic do stanu poprzedniego, randkowego? A jesli sie ma
dzieci... hmm, naprawde nie wiem. W ogole sprawy praktyczne omawia sie przed
decyzja o slubie czy wspolnym zamieszkaniu, przykro mi.

[Gość: królik]

1.po pierwsze należy przed wspólnym zamieszkaniem ustalić jakie mamy poglądy na
temat obowiązków dmowych i dogadać się, jeśli facet uważa,że kobieta ma
obowiązek być sprzątaczką, kucharką itd. to od Ciebie zależy, czy się z takim
zwiąesz.
2. konsekwencja w działaniu, co oznacza nie robienie po nim porządków, jak lubi
zapach starych skarpet po co mu tą przyjemność odbierać:)), jeśli mamy
podział ,że ja gotuję on zmywa naczynia, to jeśli już wszystkie pokryły się
pleśnią po prostu powiedzieć sorry ale nie mam w czym podać obiadu.
Jeśli on nie ma poczucia obowiązku to i ty się za bardzo nie przejmuj.
3. Chwalić go za to, że się wywiązuje z zadań domowych.
A tak w ogóle to wydaje mi się, że tą szkołe panowie powinni przejść w
rodzinnym domu, ale mamy często odpuszczają chłopcą i potem ich żony maja
problem.
4. więc pamiętać trzeba o wychowaniu syna.
powodzenia

[nefretete1]

Moja rada jest następująca: zostaw to wszystko i też nic nie rób.Trochę
pocierpisz w bałaganie, ale twoja druga polowa będzie musiała umyc sobie kubek,
wyprać koszulę, wyprasować itp., jeśli będzie chciał zjeść to będzie musiał sobie
ugotować itd.. Może to potrwa, ale wtedy doceni co stracił. Na pewno są rzeczy,
których nie cierpi robić albo po prostu nie umie.Poprosi Cię o pomoc.I to jest
dobry moment do negocjacji. Ty zgodzisz się np. wyprasować mu koszulę, ale za to
stwierdzisz, że worek ze śmieciami jest cężki i może w zamian za koszulę on
wyrzuci ze trzy razy śmieci.Tak powoli dojdziecie do tego co kto umie i woli
robić i podział sam się uformuje.

[Gość: Biala]

Gość portalu: aga napisał(a):

> Mam problem z podziałem obowiązków domowych. Mój szanowny małżonek nie kwapi
> się do wykonywania części codziennych prac domowych. Próbowałam prośbą,
> awanturą ale nic nie pomaga. Nie oznacza to oczywiście, że nic nie robi ale
> jest totalnie niesystematyczny co powoduje, że mam do wyboru sama myć gary albo
>
> przez dwa tygodnie oglądać pleśń w zlewie (on myje tylko to co akurat jest mu
> potrzebne), odkurzać albo poczekać aż łaskawie po miesiącu stwierdzi, że jest
> nieodkurzone. Pranie może wisieć w łazience tygodniami. Obydwoje pracujemy. Czy
>
> macie jakiś pomysł co z tym zrobić?
> aga

Ukatrupic! Mozna tez nie robic nic przez miesiac, dwa lub zarobic sie na smierc.
Powiedz mu albo rybka albo akwarium. Widocznie mamusia za niego wszystko robila.
A moze Bozia raczek nie dala. Ile juz tak tyrasz? Moze sama od poczatku go
przyzwyczailas a on sie teraz dziwi co ty od niego chcesz, przeciez zawsze tak
bylo. Wyglada na to, ze jest bardzo wygodny. Nie pierz jego rzeczy, nie prasuj,
nie gotuj, nie sprzataj. Zobacz jak dlugo tak wytrzyma. Powodzenia

[Gość: Papas]

Trudno jest cokolwiek Ci doradzić, ponieważ oboje jesteście dorosłymi ludzmi.
Robię w domu prawie wszystko,gotuję, remontuję, sporzątam,także piorę,prasuję,
czyli jednym słowem robię za tzw.Marysię.Uwielbiam jednak te prace i jeżeli
trzeba to sam się do tego "zmuszam".Moja luba wciąż mnie powstrzymuje, niestety
ja to lubię i basta.Rozładowuję w ten sposób stresy,i wiele obciążeń
wynikających z pracy.Nienawidzę telewizji może dlatego jest to dla mnie
łatwiejsze.Podczas tych wszystkich zajęć mam czas na słuchanie radia a wtedy
jeszcze bardziej chce mi się to wszystko wykonywać.Dzięki temu nasz dom jest
oazą spokoju i miejscem w którym chce się być.Moja żona pracuje bardzo dużo i
do godzin póżno wieczornych dlatego też muszę jej w tym wszystkim pomagać dzięki
temu mamy ogromnie dużo czasu dla siebie jak również dla dzieci.Jeżdzimy wtedy
w góry.Ponadto oboje kochamy nasz ogród a wogóle bardzo lubimy razem wykonywać
różne czynnośći.Ona umie posługiwać się tak kosiarką jak i wiertarką a nawet
szlifierką itp.narzędziami, co nadzoruję i ciągle ją czegoś nowego uczę.
Powiem Ci że razem także ostatnio naprawialiśmy samochód wymienialiśmy tłumik,
była szczęśliwa kiedy samodzielnie pod moim nadzorem udało się jej zainstalować
to urządzenie. Ja zaś zdecydowanie lepiej gotuję od niej i powiem Ci właśnie
to wszystko bardzo nasz łączy i oboje jesteśmy szczęśliwi mogąc tak bardzo się
uzupełniać. Ciągle razem poznajemy nowe sprawy a oboje jesteśmy już trochę po
czterdziestce. Sądzę że nerwami nie zdziałasz niczego spróbuj innych metod
może delikatnego ironicznego zawstydzania męża równocześnie razem z nim
zmywając naczynia, wspólnego gotowania, czy też mycia okien. Jako facet jednak
bardzo Ci współczuję i życzę odpornośći i cierpliwośći - powodzenia
pozdrawiam

[babcia-sapcia]

mam przed soba mala ksiazeczke autorstwa Jacka Pulikowskiego.
Cytuje:
Wezmy najprostsza czynnosc: zmywanie naczyn. Domaganie sie, by natychmiast po
wypiciu herbaty maz umyl po sobie szklanke jest trudne do spelnienia (akurat
odpoczywa), malo satysfakcjoujace, czasem wrecz irytujace...
Znacznie latwiej mezczyznie jest zmyc stos naczyn po duzym rodzinnym przyjeciu.
To jest dla niego konkretna robota: bedzie dzialal planowo -
posegreguje,porozklada na stosiki; bedzie pracowal wytrwale, systematycznie, do
konca.
Jezeli zona odpowiednio podziekuje i pochwali, ze zrobil duzo, sprawnie,
porzadnie(nie:ladnie), to maz bedzie chetnie takie prace wykonywal.Jezeli
skrytykuje, ze nachlapal na podloge i nawet nie raczyl zetrzec, ze nalal za duzo
{lub za malo) plynu do mycia naczyn, ze szklo wyplukal w zbyt zimnej wodzie
(preciez szklo plucze sie we wrzatku}, ze salaterke odstawil nie na te polke
(to przeciez nawet dzieci wiedza, gdzie sie odstawia salaterke), ze w ogole, to
ona dziekuje za taka pomoc - to niech potem sie nie dziwi, ze maz nie chce
pomagac w domu...
Wydaje sie, ze glowna przeszkoda w rozdziale prac na bardziej meskie i bardziej
kobiece jest gloszone przez kulture (utopijne, by nie powiedziec - idiotyczbe}
przekonanie, iz sprawiedliwosc polega na identycznym dzieleniu zadan. W imie
tak pojetej sprawiedliwosci maz z zona powinni na przemian nosic wegiel z
piwnicy, a pilot w polowie lotu powinien sie zamieniac rolami ze stewardessa...
Normalny, kochajacy chlopak, odpowiednio zmotywowany, jest naprawde w stanie
przyslowiowe gory przenosic..
A ilez dziewczyn nie potrafi powiedziec, czego oczekuje od narzeczonego! Czasem
odnosi sie wrazenie, ze jedyna ich troska jest, zeby on sie tylko nie
rozmyslil...
Nie stawia mu zadnych wymagan...
Koniec cytatu.
Pozdrawiam -Sapcia