To nie ten

[Gość: żona]

Drodzy, czy ktokolwiek z Was miał takie odczucie, że Wasza żona/mąż nie są
Wam przeznaczeni? Ja nie mam o czym z moim mężem rozmawiać, on nie ma żadnych
zainteresowań, tylko praca i - idzie spać... A jesteśmy dopiero rok po
ślubie. Jestem załamana. Widzę, że to nie był dobry wybór, ale kto wiedział w
momencie zauroczenia??? Boże, co robić? Jesteśmy przed 30, a życie wali się
na głowę. A najgorsze jest uczucie, że mogłam wybrać kogoś innego. I
zastanawianie się, jak by było, gdybym wybrała tego drugiego... Czy miałyście
kiedyś takie uczucie? Jestem załamana moim myśleniem, moim mężem, swoim
życiem.

[dundee_girl]

Ja tez jestem zalamana jak czytam takie posty. To czym sie kierowalas w wyborze
pana malzonka? bo jesli nie macie podobnych zainteresowan to co? jest
przystojny, bogaty?

[Gość: carduus]

No właśnie! Ludzie, jak można! Małżeństwo to nie zabawa w ślub i biały welon.
Po co kobieto miałaś głowę rok temu? Tylko dla ozdoby? Bo osamotniony kadłub
wyglądałby głupio w pięknej, białej sukni? Jak się nie myśli, to poźniej zbiera
się takie kwiatki.
Jak tu wierzyć w ludzi:-(((

carduus
PS. Sorry, chyba się uniosłam nieco, ale szlag mnie trafia najjaśniejszy, jak
słyszę takie rzeczy.

[Gość: ryba]

Gość portalu: carduus napisał(a):

> No właśnie! Ludzie, jak można! Małżeństwo to nie zabawa w ślub i biały welon.
> Po co kobieto miałaś głowę rok temu? Tylko dla ozdoby? Bo osamotniony kadłub
> wyglądałby głupio w pięknej, białej sukni? Jak się nie myśli, to poźniej
zbiera
>
> się takie kwiatki.
> Jak tu wierzyć w ludzi:-(((
>
> carduus
> PS. Sorry, chyba się uniosłam nieco, ale szlag mnie trafia najjaśniejszy, jak
> słyszę takie rzeczy.

Carduus, to nie jest fair co napisalas. Co ten facet zlego robi? Ze pracuje i
potem spi? Moze jest zmeczony, moze duzo pracuje zeby swojej rodzinie zapewnic
jak najlepszy byt. Czy len jest lepszy? Mysle rowniez ze nie powinnas
potwierdzac ze dziewczyna zrobila blad wychodzac za niego.
Nie dziwie jej sie ze czuje sie samotna i w zwiazku z tym glupie mysli chodza
jej po glowie, ale mysle ze powinna porozmawiac ze swoim mezem w celu
zbalansowania jego i jej czasu.

Pozdrowienia

P.S Ide do pracy

[Gość: carduus]

Gość portalu: ryba napisał(a):

> Carduus, to nie jest fair co napisalas. Co ten facet zlego robi? Ze pracuje i
> potem spi? Moze jest zmeczony, moze duzo pracuje zeby swojej rodzinie
zapewnic
> jak najlepszy byt. Czy len jest lepszy?
***************
Ja nie pisałam o mężu. Chociaż faktycznie, to, że żyje tylko pracą, jest
sygnałem, że i z jego srtony decyzja o ślubie, nie była chyba do końca
przemyślana. Jak najlepszy byt, powiadasz. Nie samym chlebem żyje człowiek. Na
miejscu jakiejkolwiek zaniedbywanej żony, wolałabym, żeby na konto wpłynęło
nieco mniej pieniędzy, a w zamian za to, żeby mój mąż spędzil trochę czasu z
rodziną. Ale tutaj akurat nie o to chodzi.

Mysle rowniez ze nie powinnas
> potwierdzac ze dziewczyna zrobila blad wychodzac za niego.
> Nie dziwie jej sie ze czuje sie samotna i w zwiazku z tym glupie mysli chodza
> jej po glowie, ale mysle ze powinna porozmawiac ze swoim mezem w celu
> zbalansowania jego i jej czasu.
******************
Słuchaj, ona napisała, że mają całkiem inne zainteresowania, że nie mają ze
sobą o czym rozmawiać, praktycznie rzecz biorąc, są sobie obcy. Mieszkają pod
jednym dachem, jedzą przy jednym stole (pewnie nie za często), śpią w jednym
łóżku, ale NIE MAJĄ ZE SOBĄ O CZYM ROZMAWIAĆ! To nie tylko problem czasu, który
on poświęca wyłącznie na pracę. To problem zupełnie odmiennych postaw
życiowych, innych zainteresowań, innych wrażliwości? Na czym tu budować
rodzinę? Na kawałku papierka? Na naiwnych wyobrażeniach o pięknym ślubie i
jeszcze piękniejszym życiu? Na wspólnym telewizorze, mebalch?
A szlag mnie trafia, kiedy ktoś, kto po roku, stwierdza , że to nie to, czego
oczekiwał, bo nie ma o czym z tą drugą osobą rozmawiać. To przed ślubem nie
było czasu się nad tym zastanowić? A teraz nagle rozpacz, bo ona źle się czuje
w małżeństwie. Trzeba było trochę pomyśleć, a nie brać ślub, nie wiadomo po co.
Zresztą, przecież, nie wszystko stracone. Ona nie pisze nic o dzieciach, więc
sądzę, że ich nie mają. Majątek, jaki by nie był, to tylko rzeczy, można
podzielić. Oprócz tych paru przedmiotów i wspólnego prawa do ich użytkowania
chyba nic ich nie łączy, więc trzeba rozmówić się jasno z mężem i rozejść się.
A na przyszłość być mądrzejszym.

carduus

[Gość: ryba]

Gość portalu: carduus napisał(a):

> Gość portalu: ryba napisał(a):
>
> > Carduus, to nie jest fair co napisalas. Co ten facet zlego robi? Ze pracuj
> e i
> > potem spi? Moze jest zmeczony, moze duzo pracuje zeby swojej rodzinie
> zapewnic
> > jak najlepszy byt. Czy len jest lepszy?
> ***************
> Ja nie pisałam o mężu. Chociaż faktycznie, to, że żyje tylko pracą, jest
> sygnałem, że i z jego srtony decyzja o ślubie, nie była chyba do końca
> przemyślana. Jak najlepszy byt, powiadasz. Nie samym chlebem żyje człowiek.
Na
> miejscu jakiejkolwiek zaniedbywanej żony, wolałabym, żeby na konto wpłynęło
> nieco mniej pieniędzy, a w zamian za to, żeby mój mąż spędzil trochę czasu z
> rodziną. Ale tutaj akurat nie o to chodzi.
>
> Mysle rowniez ze nie powinnas
> > potwierdzac ze dziewczyna zrobila blad wychodzac za niego.
> > Nie dziwie jej sie ze czuje sie samotna i w zwiazku z tym glupie mysli cho
> dza
> > jej po glowie, ale mysle ze powinna porozmawiac ze swoim mezem w celu
> > zbalansowania jego i jej czasu.
> ******************
> Słuchaj, ona napisała, że mają całkiem inne zainteresowania, że nie mają ze
> sobą o czym rozmawiać, praktycznie rzecz biorąc, są sobie obcy. Mieszkają pod
> jednym dachem, jedzą przy jednym stole (pewnie nie za często), śpią w jednym
> łóżku, ale NIE MAJĄ ZE SOBĄ O CZYM ROZMAWIAĆ! To nie tylko problem czasu,
który
>
> on poświęca wyłącznie na pracę. To problem zupełnie odmiennych postaw
> życiowych, innych zainteresowań, innych wrażliwości? Na czym tu budować
> rodzinę? Na kawałku papierka? Na naiwnych wyobrażeniach o pięknym ślubie i
> jeszcze piękniejszym życiu? Na wspólnym telewizorze, mebalch?
> A szlag mnie trafia, kiedy ktoś, kto po roku, stwierdza , że to nie to, czego
> oczekiwał, bo nie ma o czym z tą drugą osobą rozmawiać. To przed ślubem nie
> było czasu się nad tym zastanowić? A teraz nagle rozpacz, bo ona źle się
czuje
>
> w małżeństwie. Trzeba było trochę pomyśleć, a nie brać ślub, nie wiadomo po
co.
>
> Zresztą, przecież, nie wszystko stracone. Ona nie pisze nic o dzieciach, więc
> sądzę, że ich nie mają. Majątek, jaki by nie był, to tylko rzeczy, można
> podzielić. Oprócz tych paru przedmiotów i wspólnego prawa do ich użytkowania
> chyba nic ich nie łączy, więc trzeba rozmówić się jasno z mężem i rozejść
się.
> A na przyszłość być mądrzejszym.
>
> carduus
>
Carduus, wrocilem z pracy i jestem jeszcze bardziej otepiony niz przed ranna
kawa, ale postanowilem Ci odpisac.

1. Ani Ty ani ja nie wiemy dlaczego ten facet tyle pracuje. W dzisiejszych
czasach moze to byc pogon za pieniadzem, albo moze po prostu nie ma wyboru i
pracuje zeby nie stracic pracy..
2. Autorka postu nie napisala ze maja rozne zainteresowania, napisala ze on
nie ma zadnych zainteresowan. To jest jej stwierdzenie i znowu ani Ty ani ja
nie wiemy czy sluszne.
3. Napisalas - "Nie maja ze soba o czym rozmawiac" i ze to nie problem czasu
tylko...Byc moze, ale mysle ze po roku oni sie jeszcze nie "dotarli", ale tylko
mysle.

Sumujac to wszystko, nadal mysle ze autorka postu podala za malo informacji aby
faceta uznac za malo troskliwego, czy sugerowac rozwod.

Byc moze znasz zycie bardziej niz ja, ale tak na wszelki wypadek zalecalbym
troche ostroznosci, szczegolnie w przypadku mlodego malzenstwa ktore tak
naprawde dopiero sie poznaje.

Pozdrowienia

[Gość: carduus]

> 1. Ani Ty ani ja nie wiemy dlaczego ten facet tyle pracuje. W dzisiejszych
> czasach moze to byc pogon za pieniadzem, albo moze po prostu nie ma wyboru i
> pracuje zeby nie stracic pracy..
************************
Ale to, dlaczego on tyle pracuje chyba nie jest aż tak istotne. Choćby nawet
pracował 12 godziń dziennie przez 6 dni w tygodniu, to zawsze zostaje ten jeden
dzień. I to jest już ich sprawa, jak ten dzień spędzają. Gdyby chcieli mogliby
sobie w ciągu tego jednego dnia dać z siebie tle, żeby starczyło na cały
następny trudny tydzień. Myślę, że gdyby związek był ok., to taki post w ogóle
by się tu nie pojawił. A jeśli nie jest ok. i to po roku trwania małżeństwa, to
na pewno nie będzie lepiej. Naiwnością jest chyba sądzić, że jeśli teraz jest
źle, to za pięć lat będzie lepiej. Nie będzie. Może być tylko gorzej.


> 2. Autorka postu nie napisala ze maja rozne zainteresowania, napisala ze on
> nie ma zadnych zainteresowan. To jest jej stwierdzenie i znowu ani Ty ani ja
> nie wiemy czy sluszne.
*********************
Słuchaj uwierz mi, w tej sytuacji nie może być lepiej. Może być tylko gorzej.
Bo codzienność, bo kłopoty, bo to, bo tamto. To może brzmi dość cynicznie, ale
takie jest życie. Od nas zależy, jak sobie będziemy radzić z życiem. Autorka
wątku już jest pewna: "to nie ten", napisała. Więc po co był ślub, po co ta
cała wielka ceremonia, po co ten papier niczego nie gwarantujący? Jak się
dorosli ludzie decydują wziąć ślub, to powinni wiedzieć dlaczego. Wiedzieć, a
nie żeby im się zdawało, bo byli zauroczeni. Najgorsze chyba co można zrobic,
to ulec pierwszemu zauroczeniu i na łeb na szyję w małżeństwo. Trochę zdrowego
rozsądku w takim momencie życia jeszcze nikomu nie zaszkodziło, niezależnie od
tego, co mówią niektórzy nieuleczalni romantycy, że rozsądek zabija romantyzm.
A niech zabija, jeżeli tylko ma pomóc uniknąć podjęcia głupiej decyzji, z
której później bardzo trudno się wyplątać.


> 3. Napisalas - "Nie maja ze soba o czym rozmawiac" i ze to nie problem czasu
> tylko...Byc moze, ale mysle ze po roku oni sie jeszcze nie "dotarli", ale
tylko
>
> mysle.
>
> Sumujac to wszystko, nadal mysle ze autorka postu podala za malo informacji
aby
>
> faceta uznac za malo troskliwego, czy sugerowac rozwod.
>
> Byc moze znasz zycie bardziej niz ja, ale tak na wszelki wypadek zalecalbym
> troche ostroznosci, szczegolnie w przypadku mlodego malzenstwa ktore tak
> naprawde dopiero sie poznaje.
**************
Ha! Starowinką nie jestem. Sama mam układ modelowy i wręcz obrzydliwie
spokojny, żadnych sensacji, żadnych wątpliwości i innych takich. Ale chyba
właśnie dlatego, że trochę się w życiu napatrzyłam jak ludzie sobie umiejętnie
marnują życie (zapewniam Cię, że niektórzy są w tym mistrzami) i na szczęście
trochę się na ich błędach nauczyłam. I zastanawiałam się nad wyborem i szukałam
wątpliwości i dopiero, kiedy doszłam do wniosku, że nie mam się do czego
przyczepić podjęłam decyzję. Mojemu obrzydliwie rozsądnemu podejściu do życia
to zawdzięczam.
A wracając do "sytuacji młodego małżeństwa, które dopiero się poznaje" to Ci
powiem, że na poznawanie to był czas przed ślubem. Teraz to oni się już znają.
Naprawdę myślisz, że wspólnego mieszkania to za mało, żeby się poznać? No może
i tak. Na pewno jednak to wystarczy, żeby dowiedzieć się, że "To nie ten". I
autorka wątku już to wie. Niestety.


carduus

>

[Gość: ryba]

Carduus,

Przekonalas mnie, zarowno do swoich postow jak rowniez i figury.)))

Pozdrowienia,

Zazdrosny,

ryba

[Gość: carduus]

Do postów to rozumiem. Ale do figury? Co Ty wiesz o mojej figurze? Wszak ta
wirtualna może się nijak mieć do tej rzeczywistej:-)))

carduus
zakłopotana
PS A Ty ZAZDROSNY? Nic nie rozumiem.

[olek13]

Gość portalu: żona napisał(a):

> Jestem załamana moim myśleniem, moim mężem, swoim życiem.

To teraz uspokój się, najlepiej głęboko oddychając. Potem zastanów się, czego chcesz, co dla ciebie jest najlepsze. Zapisz to, punkt po punkcie. Potem czytaj po kolei i z rozwagą opisz (wszystkie za i przeciw). Jeśli przy którymś punkcie pojawią się silne emocje, to poczuj je, nie wypierając. Poczuj, co one znaczą, do czego miały Cię nakłonić, zastanów się, dlaczego.
Gdy po kilku dniach już będziesz pewna czego tak naprawdę chcesz, zrób to.

Powodzenia

[Gość: panna]

słuchaj, według mnie to jest tak: rok temu podjełaś jakąś decyzję - teraz tez
możesz podjąć decyzję: możesz zdecydować się np. odejść od męża (ślub teraz to
chyba zadna ostateczność), możesz zdecydowac się pracowac nad waszym związkiem
nie oczekując w tym pomocy z jeg ostrony (w końcu jest to TWOJ związek), możesz
zdecydowac się nie robić nic.
Każdy popełnia błędy.
Ja np. tez załuję, ze nie wyszłam jeszcze za mąz.
Pozdrawiam

[duszek_]

Gość portalu: żona napisał(a):

> Drodzy,

Droga zono!

> czy ktokolwiek z Was miał takie odczucie, że Wasza żona/mąż nie są
> Wam przeznaczeni?
> Ja nie mam o czym z moim mężem rozmawiać, on nie ma żadnych
> zainteresowań, tylko praca i - idzie spać... A jesteśmy dopiero rok po
> ślubie. Jestem załamana. Widzę, że to nie był dobry wybór, ale kto wiedział w
> momencie zauroczenia??? Boże, co robić? Jesteśmy przed 30, a życie wali się
> na głowę. A najgorsze jest uczucie, że mogłam wybrać kogoś innego. I
> zastanawianie się, jak by było, gdybym wybrała tego drugiego... Czy miałyście
> kiedyś takie uczucie? Jestem załamana moim myśleniem, moim mężem, swoim
> życiem.

Mam dokladnie takie samo odczucie - moja zona nie byla mi pisana.
Nie rozmawiamy od dluzszego czasu (ponad rok). Ja pracuje i mam
zainteresowania, ktore ja wkurzaja. Wracam z pracy jednej i drugiej i... ide
spac. Cale szczescie.
Ona w zamian za to nie pracuje i nie ma zainteresowan.
Jestesmy 4 lata po slubie i na dwa dni przed zlozeniem pozwu o rozwod.
Nie byla to milosc od pierwszego wejrzenia, ale potezne zauroczenie. Teraz po
latach wydaje mi sie, ze tylko jednostronne, a malzenstwo - wylacznie z
rozsadku. Za kilka dni koncze 30 lat i zycie wali mi sie na glowe.
Zal straconych 8 lat...
I wcale nie zastanawiam sie, jak to byloby, gdybym byl z kims innym.
Ja to wiem. Niedawno mialem namiastke prawdziwej milosci. Raczej "prawdziwej",
bo okazalo sie, ze strzelalem na oslep. Efekt? Zlamane serce, zalamanie nerwowe
i niechec do zycia. I teraz wiem, ze problem tkwi we mnie. I wcale nie chodzi o
to, ze ja nie potrafie kochac... Za szybko sie angazuje, dajac z siebie od razu
wszystko. I pozniej zostaje z niczym..., taki wyekspoa
Teraz chce zmienic wszystko - prace, miejsce zamieszkania etc. Chce uciec na
drugi koniec POlski, zaczac wszystko zupelnie od zera. Tylko coraz powazniej
obawiam sie, ze jednak mi sie to nie uda...

D.

ucieczka?

[Gość: inka_sama]

Wybacz duszku...
Mnie tu kiedyś zjechano za "uciekanie" przed problemami - ale ja "uciekałam" na
spacery by przemysleć spokojnie problem, wyciszyc emocje i móc zacząć od
początku spokojnie. I to pomagało.
Ale ty chesz uciekac dużo dalej. Tylko że przed soba nie uciekniesz. Nie
uciekaj by znaleźć się dalej. Sam stwierdziłeś że prolem jest w tobie - więc
sam wyjazd nic nie da. Choć MOŻE pomóc jeśli to oderwanie pozwoli ci uporac
sie z tym co w tobie.

Obydwoje z autorka wątku jesteście niezadowoleni z partnerów. Zawsze gdy czytam
coś takiego myslę - ale czemu oni się w ogóle pobrali??? Tyle osób żyje na
karte rowerową w zgodzie przez wiele lat - a czemu oni zdecydowali sie na ślub
i teraz tak szybko rezygnuja? Zauroczenie... Zwykle tak się to wyjaśnia. Ale to
powód by miec żal TYLKO do siebie. Bo pozwoliło się sobie na stworzenie iluzji
drugiej osoby. Nie pokochało się rzezcywistego człowieka z krwi i kości - a to
jakim chcielibysmy by on był...
Nie chce by wyszło że ja to taka mądra jestem i nigdy nie miałąm watpliwości.
Bardzo kochałam mojego męża - ale czasem miałam go dość jak cholera! Ani ja ani
on nie byliśmy aniołami... Tylko że nigdy nie traciłam świadomości że doskonale
wiedziałam jaki on jest gdy się pobieraliśmy! Znałam wszystkie jego wady ZANIM
się pobraliśmy , wiedziałam na co sie decyduje. I kochałam go razem z tymi
wadami i pomimo nich.
A wy?
Co kryje sie za słowem zauroczenie?
Co sprawiło ze zauroczyła was ta właśnie osoba - tak barzdo że aż
przysięgliście jej dozgonną miłość?

Myślę o was z sympatia... Każdemu coś w życiu się poplącze. Szkoda że wam sie
nie udało. A może?... Duszek juz przekroczył pewną barierę ale żona? Może to
tylko kryzys? Niejeden trafia się w małżeństwie. Może przypomnijcie sobie z
mężem jak to było gdy byliscie para zakochanych?
Przede wszystkim porozmawiaj z nim. A nie z obcymi ludźmi czyli z nami.
Najpierw on.

[ponpon]

Wyjątek potwierdza regułę. A może jednak reguła potwierdza wyjątek. Czy jeżeli
dziś się nam wydaje, że białe jest białe - to tak jest czy jeszcze nie
doszliśmy do tego, że tak nie jest. Jak mawiał Tytus z Tytusa, Romka i A'tomka:
PRECZ Z PRECZEM!!!

[Gość: carduus]

Inko droga, hołd Ci sćielę pode stopy!!!
Jak Ty to robisz, to opanowanie? Ja się zaraz wściekam i wrzeszczę, że sami
sobie winni, a w Tobie tyle wyrozumienia!

carduus
w nieustającym podziwie

[Gość: inka_sama]

Bo pisanie jest wolniejsze od mówienia...
Chciałabym w realu tak spokojnie do wszystkiego podchodzić. Czasem się udaje,
pracuje nad tym ale... Człowiek nie jest doskonały.
Tu mozna ochłonać, przemyśleć, wykasować co sie napisało jesli po przeczytaniu
się inaczej zechce sformułować wnioski. Słowo ptakiem wyleci, ech...

Carduus ty mnie tak nie chwal bo sie zarumienię po raz pierwszy w życiu!

[_szwedka]

Ciesz sie ze tylko 8 lat a nie cale zycie :)
Masz 30 lat, cale zycie przed Toba. Ciesz sie bo zaczyna sie pisac nowy
rozdzial w Twojej ksiedze.
Jest wiele kobiet ktore chetnie dadza ci to czego Ty chcesz i potrafia docenic
ciebie. Teraz potrzebujesz troche spokoju, czasu. Moze urlop w gorach? Z dala
od miasta, pracy, bylej zony.
A ONA zjawi sie...kiedys. A ze jestes juz starszy to bedziesz widziec ja bez
rozowych okularow, taka jaka jest. Bez zauroczenia.
Powodzenia

[kamill_a]

Macie dzieci? Czy próbowaliście już wszystkiego: rozmawiać, spotkania z
psychologiem i inne? Czy zrobiliście wszystko co możliwe żeby ratować wasz
związek? Ja Walcze o mężą już 9 m-ęcy! On żąda rozwodu ja nie poddaje się,
kocham go, walcze, zmieniam w sobie co moge, rozmawiam! Pozdrawiam

[Gość: ikka]

Droga żono.
Zastanawiasz sie, czy dobrze wybralas,pewnie nie musialabys zadawac sobie
takich pytan gdyby Twoj zwiazek byl idealny (dla Ciebie), gdybys czula sie w
nim dobrze. Posłuchaj,gdy moj wybor okazuje sie nietrafiony, tez zastanawiam
sie co by bylo gdybym postapila inaczej. Ale coz, nie posiadam madrosci calego
swiata i popelniam bledy.

Mam pytanie, przypuszczam, ze od momentu poznania do malzenstwa uplynelo troche
czasu, i o czym wtedy rozmawialiscie, bo chyba przeciez o czym musieliscie
rozmawiac, zauroczenie swoja droga, wiem troche moze znieksztalac obraz
realistyczny, ale to nie jest wytlumaczenie.
Skoro Twoj maz nie ma zainteresowan, to moze poszukajcie sobie wspolnych, badz
sprobuj zainteresowac go swoimi.
A MOZE to ze maz wraca z pracy i spi, to jest sygnal ze w zwiazku cos sie
dzieje niepokojacego, moze on tez czuje, ze nie ma o czym z Toba rozmawiac, bo
zauroczenie minelo i teraz tak naprawde nie ma juz nic.

PS. Chyba troche za dlugo, przepraszam.

[Gość: lisette]

Droga zono,


Widze, ze rutyna zabija wasz zwiazek. Rutyna i nuda dnia codziennego. Tak bywa
w kazdym zwiazku predzej czy pozniej. Zmiana osoby nie ma z tym nic wspolnego.
Kazdy nawet najwspanialszy model po jakims czasie sie nudzi. W ten sposob
mozesz zmieniac mezow, jak gwiazda filmowa. Po siodmym czy osmym moze cie
olsni, ze dziewiaty raz to nie ma juz sensu, bo znow dojdziesz do tego samego
krytycznego momentu, kiedy w wasz zwiazek wda sie nuda i rutyna. I znow ten sam
klops.

Brak zainteresowan - a moze maz jest zmeczony tym tyraniem i nie ma sily?
Wymysl cos fajnego, zeby ozywic wasz zwiazek - moze wypad w gory jesienia jest
cudownie, albo cos innego przyjemnego dla was obojga i dla kazdego z osobna.
Dobrze miec jakas jedna pasje razem i jakas inna osobno. Razem to moze chociaz
wypad do kina dzis wieczorem, czy zapisanie sie na jakies sport. Nie, no musi
cos byc co zaskoczy. Tyle jest mozliwosci spedzania czasu. Badz kreatywna. Zrob
mezowi wyklad, ze jak tak bedzie tyrac to sie wypali, wiec moze zrobicie cos
fajnego razem - zeby uzupelnic energie i nabrac checi do zycia. Jak pogra
troche w pilke z kumplami to mu sie zrobi lepiej i przestanie byc taki dretwy.
Sobie nie wyobrazasz jaki moj maz jest dretwy -typowy komputerowiec nie
wysciubiajacy nosa poza ekran. Poza tym mumia egipska. Ciagle cos wymyslam,
zeby sie nie nudzic. Zainteresowania ma inne niz ja, ale zawsze jest o czym
pogadac. Ja to stymuluje, bo juz dawno nasz zwiazek by diabli wzieli. O zwiazek
trzeba zabiegac i go budowac. Moge zmienic meza na lepszy model, ale w sumie po
co - z innym tez moze byc problem, a wole problemy ktore znam niz jakies nowe.
Zreszta przyciagamy zawsze tych samych ludzi - bo jestesmy tacy jacy jestesmy.
nawet jak opuscisz swojego meza, to ten nowy okaze sie bardzo podobny -
przyciagaja nas okreslone typy, choc na poczatku moze sie wydawac, ze ten nowy
jest inny. Twoj maz na poczatku tez wydawal sie inny niz jest teraz - przeciez
inaczej za niego bys nie wyszla. Historia sie wiecznie powtarza.

Sprobuj troche powalczyc, a jak nie da rady to zostaw go bez poczucia winy.
Teraz cos czuje, ze sie tym gryziesz, ale nie ma sensu sie gryzc - dzialaj a
potem decyduj. Koniec kropka.

PS. Moj typ: proponuje zaczac od pysznego zarcia - co lubi ten twoj maz to mu
ugotuj, nakryj fajnie do stolu, swiece, wino/piwo itp itd. Moj maz jest
strasznie wybredny, ale jak dostaje capraccio z orzeszkami pod sosem balsamico
i skruszalego zajaczka z ziolami pieczonego w winie, to od razu go cos natchnie
i kombinuje jak by mi tu teraz sprawic przyjemnosc. Przygotuj jakis temat do
konwersacji, wlacz muzyke, ktora lubicie oboje.
Tu przypomina mi sie monolog "kobiety pracujacej": O widze, ze klopoty w domu,
to pewnie pani wypieka? Role kobiety w domu moze pelnic tylko prawdziwa
kobieta. Bylam kiedys gosposia u profesora N. Kiedy profesora oskarzono o
plagiat i w nazwano w bardzo powaznym pismie szarlatanem i oszustem, profesor
poszedl do gabinetu porzadkowac papiery przed samobojstwem, a profesorowa do
kuchni. Zapach ciasta ze sliwkami unosil sie po calym domu, centralny uklad
trawienny nastawil sie na trawienie i po chwili wszyscy siedzieli juz przy
herbacie. O samobojstwie nie bylo mowy".

[Gość: Bacha]

Droga Lisette,
dziekuję Ci bardzo. Przede wszystkim, że nie naskoczyłaś na mnie od razu.
Przecież każdy chce mieć jak najlepiej w życiu, być szczęśliwy, wychodząc za
mąż też myślałam, że euforia trwać będzie wiecznie. A nie trwa... Dzięki za
rady, postaram się rozruszać tego mojego męża, który szczerze mówiąc wcale nie
pracuje za ciężko, normalna praca w biurze, a śpi, bo lubi. A ja wolę żyć, bo
życie ucieka za szybko.
Zrobię wszystko, żeby żyć z moim mężem.
Pozdrawiam,

[Gość: Malwina]

"bo w tym caly jest ambaras zeby dwoje chcialo naraz"
Sama nie poradzisz

[Gość: Imagine]

Gość portalu: Malwina napisał(a):

> "bo w tym caly jest ambaras zeby dwoje chcialo naraz"
> Sama nie poradzisz

I tu Malwina, po raz pierwszy sie z Toba zgadzam. Dlatego nie wierze w zadne
winka, piwka i inne trele morele. Jesli zaczyna sie aranzowac intymne wieczory,
podgotowywac zajaczki dal kogos, przynosic ukradkiem jakies bilety do kina, to
o co w tym wszystkim chodzi ? Nie wierze ze ktos moze odreagowywac i potem
"zyc dlugo i szczesliwie". Dopoki nie ma dzieci w zwiazku polecalbym zwiewanie
pierwszym pociagiem.
pozdr, Imagine.

[Gość: weronika]

jesli juz po roku masz takie rpoblemy i nie macie dzieci to wiej kobieto gdzie pieprz rosnie, pamietaj ze
zyje sie tylko raz i kazdy ma prawo do popelnienia bledu
pozdrawiam

[Gość: Zunia]

Dbalam o swoje malzenstwo. Dlugo ale juz nie mam sily. Wczoraj poslzismy na
kolacje i ........ nie mielismy o czym ze soba rozmawiac. Maz siedzial i
studiowal menu, ja ukladalam serwetke. I nie chce tak dalej zyc. Dzieci nie ma.
Ale ciagle boje sie odejsc - a jak kiedys ktos powiedzial najgorszy powod zeby
zostac to strach przed odejsciem. A u mnie ten strach jest wielki.
Podrawiam

[kamill_a]

To tak jak w moim przypadku! Tylko, że u nas jest dziecko - 5-letnia córka!
Strach przed odejściem, strach przed tym co nowe, nieznane! Pozdrawiam

[wierzba_b]

Rany... jak czytam te wszystkie posty w tym temacie, to dziękuję niebiosom, że
mężczyznę mojego życia poznałam w drugiej klasie liceum. Czasem już mnie
wścieka to czekanie na wspólny dom (jesteśmy razem już sześć i pół roku "na
przychodne", ile tak można?), ale dzięki temu mieliśmy naprawdę mnóstwo czasu,
żeby się dokładnie poznać. Wiemy, w co wchodzimy - wliczając w to również
schematy funkcjnowania naszych rodzinnych domów, kwestia, nad którą rzadko da
się zastanowić przy krótkim stażu związku, a która jest cholernie ważna.
Żono - jeśli jesteś pewna, że to "nie ten", to się nie ma nad czym
zastanawiać, wiej póki czas (tzn. póki nie ma dzieci). Pomyśl tylko, czy ta
twoja "pewność" nie ma równie kruchych podstaw, co pewność "to ten", kiedy za
niego wychodziłaś. A na przyszłość - nie wychodź za mąż za faceta, którego
znasz krócej niż rok i z którym nie spędziłaś przynajmniej jednych wakacji (to
wprawdzie nie to samo co życie codzienne, ale daje dobre wyobrażenie o byciu z
daną osobą przez 24 godziny na dobę).

[Gość: weronika]

nie uwazasz moja droga przedmówczymi że ludzie sie zmieniają. Można z kims spędzic wiele lat a on za
dwa lata bedzie kims innym bo np. zwolnia go z pracy albo przeciwnie awansuje i nic poza tym nie bedzie
juz widzial. Czasami jak sie to wszystko czyta to widac prosta maksyme: punkt widzenia zalezy od punktu
siedzenia. Oczywiscie ze ktos kto nie ma klopotw malzenskich nie pojmie ze nie trzeba byc lekkomyslnym
czy tez nie dbac o malzenstwo zeby sie kiełbasiło. czasami po prostu tak jest, ja sama sie zmienilam
baaardzo w czasie trwania małżeństwa i tak samo moj mąż. Czasmi takie zmiany zagraja a czasami nie.
pozdrawiam