Dodaj do ulubionych

platynowa milosc:)

28.06.06, 12:22
Miłość jest to złożone pojęcie którego nie można ująć w sztywną definicję.
Często utożsamiana z uczuciem, które przejawia się w relacji do drugiej osoby
(lub obiektu), połączone z silnym pragnieniem stałego obcowania z nią, czemu
może towarzyszyć pociąg fizyczny do osoby będącej obiektem uczucia, także
jest to relacja między osobami oparta na uczuciu miłości. Od wieków jest
przedmiotem fascynacji. Obecna w sztuce, literaturze, psychologii, religii.
Uważana za sens życia ludzkiego – czyniąca prawdziwe i w pełni szczęśliwym.
Miłość jest dziwnym zjawiskiem - przeobraża ludzi tak, że czynią oni rzeczy
dawniej dla nich niewyobrażalne, osiągają nieosiągalne dotychczas cele, a
wszystko w imię wszechwładnej miłości. Można ją rownież rozumieć jako
wzajemne zaufanie, lecz owo zaufanie tak na prawdę jest tylko drobną częścią
miłości, której zdefiniować samej w sobie nie można. I choćby naukowcy dwoili
sie i troili logicznie nie wytlumaczą tego niejako "zjawiska".
Obserwuj wątek
    • mathias_sammer Platoniczna od Platona 28.06.06, 12:36

      a nie od platyny, gluptaki. A co dalej nt Wikipedia, czyli jak nie zostac
      caritasem:):

      Rodzaje miłości
      Agape (gr.) {łac. Caritas} - to typ miłości bezinteresownej, opierającej się na
      altruizmie i duchowej więzi, często motywowanej religijnie.
      Philia (gr.) {łac. Amicitia} - miłość wolna od seksu i zmysłowości,
      przyjacielska, bezinteresowna, lojalna i wierna.
      Eros (gr.) {łac. Amor} - miłość twórcza, kreatywna lub romantyczna, w której
      dominującą rolę odgrywa sentyment, tęsknota, oczarowanie, pragnienie coraz
      większej pełni.
      Seksus - miłość zmysłowa, realizująca się w zbliżeniach płciowych, miłość
      oparta na wzajemnym pożądaniu; najczęściej ma swój początek w zakochaniu.
      Narcyzm - egoizm, miłość do samego siebie.
      Miłość platoniczna - potocznie rozumiana jako miłość aseksualna, eros; Platon
      w "Uczcie" opisuje historię opowiadaną przez Arystofanesa o bardzo silnej
      istocie ludzkiej o dwu twarzach, czterech rękach, czterech nogach, plecach i
      piersiach naokoło, zagrażającej bogom. Zeus znalazł sposób by, nie zabijając
      ludzi (jak chcieli inni bogowie), osłabić ich poprzez przecięcie każdego na
      dwie połowy. Od tej pory, każdy szuka drugiej połowy, a gdy ją znajdzie, druga
      osoba, choć obca, staje się nagle bliska.
      [Edytuj]
      Teoria miłości R. J. Sternberga

      Model miłości R.I. SternbergaWedług Sternberga, miłość można opisać przy pomocy
      trzech zasadniczych składników. Są to namiętność, zaangażowanie i intymność.
      Cechy ulegają ciągłej przemianie w czasie trwania związku.

      [Edytuj]
      Intymność
      Intymność czyli bliskość to wszelkie pozytywne uczucia i działania wzmagające
      przywiązanie partnerów.

      Według Sternberga, na tak pojmowaną intymność składają się:

      pragnienie dbania o dobro partnera,
      przeżywanie szczęścia w obecności partnera i z jego powodu,
      szacunek dla partnera,
      przekonanie, że można nań liczyć w potrzebie,
      wzajemne zrozumienie,
      wzajemne dzielenie się przeżyciami i dobrami duchowymi i materialnymi,
      dawanie i otrzymywanie uczuciowego wsparcia,
      wymiana intymnych informacji,
      uważanie partnera za ważny element własnego życia;
      Emocje składające się na intymność są w dużej mierze wynikiem komunikacji
      między partnerami i rozumienia potrzeb osoby kochanej.

      Dynamika

      W początkach miłości intymność jest niska, rośnie ona stopniowo wraz z czasem
      trwania związku i jeszcze wolniej opada po osiągnięciu swego maksimum.

      [Edytuj]
      Namiętność
      Namiętność to przeżywanie silnych emocji zarówno pozytywnych jak i negatywnych.
      Gdy intensywność namiętności jest wysoka, przeżywa się takie emocje jak
      pożądanie, radość, podniecenie, tęsknotę, zazdrość, niepokój. Stanom tym
      towarzyszy silna motywacja do połączenia się z obiektem miłości, fizycznej
      bliskości, kontaktów seksualnych. Często miłość utożsamiana jest z namiętnością.

      Dynamika

      W początkowym etapie zakochiwania się namiętność jest bardzo silna i niepodatna
      na świadome kierowanie. Na to, czy w danej diadzie jest namiętność czy jej nie
      ma, nie mamy wpływu. Tak jak szybko namiętność rośnie, tak samo szybko spada i
      choć jest to fakt nieunikniony, spadek namiętności nie jest równoznaczny z
      końcem miłości.

      [Edytuj]
      Zaangażowanie
      Zaangażowanie w utrzymanie związku to wszelkie działania mające na celu
      przekształcenie miłości w trwały związek. Jest to świadoma decyzja co do tego,
      czy chcemy zostać w danym związku, czy jest on dla nas satysfakcjonujący. Jest
      to więc składnik miłości, którego nasilenie sami kontrolujemy. Silne
      zaangażowanie może być czynnikiem skutecznie podtrzymującym dany związek. W
      parach zadowolonych z małżeństwa, zaangażowanie jest zazwyczaj najsilniejszym
      składnikiem podtrzymującym uczucie miłości w danym związku.

      Dynamika

      Wraz z początkiem miłości, gdy dwoje ludzi decyduje się na bycie razem,
      zaangażowanie stopniowo rośnie. Gdy osiągnie ono swój maksymalny poziom, to
      zazwyczaj utrzymuje się na nim do końca trwania związku.

      [Edytuj]
      Fazy związku

      Model trójkątny miłości na podstawie modelu Sternberga1. Faza zakochania

      Zaczynają rozwijać się trzy składniki, przy czym najsilniej przybiera na sile
      namiętność. Pojawią się symptomy charakterystyczne dla miłości.

      2. Faza romantycznych początków

      Charakteryzuje się wzrostem intymności. Jest zazwyczaj krótkotrwała. Rozbudzeni
      namiętnością partnerzy zaczynają częściej się spotykać, rozmawiać o sobie,
      lepiej się poznawać, efektem tego jest wzrost intymności. Pojawia się także
      decyzja co do utrzymania związku i przechodzi on w fazę trzecią.

      3. Faza związku kompletnego

      Charakteryzuje się występowaniem wszystkich trzech składników. Wiąże się to
      zazwyczaj z podjęciem decyzji o ślubie, zamieszkaniu razem, a więc decyzji co
      do trwania danego związku. Jest to faza najbardziej zadowalająca dla partnerów,
      a także najbardziej nasycona emocjami. Osiągają oni najwyższy stopień
      intymności. Podobnie teraz ich zaangażowanie jest bardzo mocne. Koniec tej fazy
      jest jednoznaczny z nieuchronnym końcem namiętności. Nagłe osłabnięcie
      namiętności wyznacza wejście w fazę czwartą.

      4. Faza związku przyjacielskiego

      Jest pozbawiona składnika namiętności, który jeśli był utożsamiany z samą
      miłością, może oznaczać, że w danym związku miłość wypaliła się. Dla wielu
      ludzi wejście w fazę związku przyjacielskiego oznacza najbardziej
      satysfakcjonujący okres dla ich związku. Uwzględniając fakt, że w fazie tej
      dominuje zaangażowanie, które jest zależne od naszej woli, jak i intymność,
      która tylko po części także jest od niej zależna, możemy stwierdzić, że
      przedłużenie tej fazy jest zależne od woli obojga partnerów. Problemem może być
      dla nich podtrzymanie intymności na wysokim poziomie, a więc wzajemne zaufanie,
      lubienie się, chęć pomagania i otrzymywania pomocy. Jeśli nie uda się
      podtrzymać intymności, związek przechodzi w ostatnią z faz.

      5. Faza związku pustego

      Charakteryzuje się jedynie zaangażowaniem, które jest jedynym składnikiem
      podtrzymującym go. Diada taka jest jedynie pozostałością po miłości, gdyż
      opierając się na samym zaangażowaniu należy się liczyć z możliwością, że któryś
      z partnerów zapragnie zmiany i zrezygnuje z dalszego trwania takiego związku.
      Jest to faza, która nie musi pojawić się w związku, o ile partnerom uda się
      podtrzymać intymność. Jednak w momencie spadku intymności, zaangażowanie może
      również podtrzymywać dany związek z równie dobrym rezultatem. Jeżeli dochodzi
      do tej fazy najcześciej związek przechodzi w fazę szóstą.

      6. Rozpad związku

      za: Wojciszke B. (1998). Psychologia miłości. Intymność. Namiętność.
      Zaangażowanie.
      [Edytuj]
      Model Iry Reiss
      Model ten polega na założeniu, że w procesie miłości poszczególne składniki
      wpływają na siebie wzajemnie w zależności od stopnia nasilenia pozostałych
      komponentów. Ewolucja związku jest metaforą obrotu koła.

      1. Zrozumienie

      2. Wzajemne uzależnienie

      3. Ujawnienie siebie,

      4. Spełnianie się osobowości i realizacja potrzeb

      za: Helms D.B., Turner J.S. (1999) Rozwój człowieka
      [Edytuj]
      Teoretyczny model miłości Johna Lee
      J. Lee, wyodrębnił sześć typów miłości wzajemnie się wykluczających. Jednostkę
      może charakteryzować bądź jeden z typów miłości, bądź też może reprezentować
      ich kombinację. Lee wyróżnił trzy typy podstawowe i trzy pochodne.

      Do podstawowych zaliczamy:

      storge
      Miłość zrównoważona, czuła, przyjacielska w której partnerów silnie łączy
      intymność i założenie, że bez względu na wszystko zostaną przyjaciółmi.
      Intymność fizyczna pojawia się później i rzadko, jeśli wystąpi, staje się
      źródłem radości. Miłość tego typu porównać można do miłości między rodzeństwem.
      Najważniejsze jest by być z partnerem duchowo i jako jego najlepszy przyjaciel.
      Dla tego typu miłości drobne przeszkody są do pokonania. Nawet czasowe rozłąki
      nie stanowią dla niej problemu.

      eros
      Miłość eros jest odpowiednikiem miłości romantycznej. Charakterystyczne dla
      tego typu miłości jest zafascynow
      • mathias_sammer Re: Platoniczna od Platona 28.06.06, 12:37
        walnalem sie, gluptaku- mialo byc, jeszcze kto wejdzie i przeczyta nasza
        intymna rozmowe i sie narobi:)Na szczescie lubimy ludzi z zsadami, wiec
        kontynuuje:)

        M.S.
      • mathias_sammer Re: Platoniczna od Platonacdek 28.06.06, 12:40

        Do podstawowych zaliczamy:

        storge
        Miłość zrównoważona, czuła, przyjacielska w której partnerów silnie łączy
        intymność i założenie, że bez względu na wszystko zostaną przyjaciółmi.
        Intymność fizyczna pojawia się później i rzadko, jeśli wystąpi, staje się
        źródłem radości. Miłość tego typu porównać można do miłości między rodzeństwem.
        Najważniejsze jest by być z partnerem duchowo i jako jego najlepszy przyjaciel.
        Dla tego typu miłości drobne przeszkody są do pokonania. Nawet czasowe rozłąki
        nie stanowią dla niej problemu.

        eros
        Miłość eros jest odpowiednikiem miłości romantycznej. Charakterystyczne dla
        tego typu miłości jest zafascynowanie kochaną osobą. Osoby prezentujące ten typ
        wierzą w miłość od pierwszego wejrzenia i jest to wręcz pożądane by w taki
        właśnie sposób zakochać się i stworzyć związek doskonały, w którym miłość
        będzie wieczna. Partnerzy pragną być do siebie podobni, jak najwięcej czynności
        wykonywać wspólnie. Charakterystyczny też jest silny pociąg fizyczny, dlatego
        też dość wcześnie uwzględniany jest element seksualności. Partnerom zależy na
        tym, by drugiej osobie dostarczać jak największej ilości przyjemności, w tym
        także w sferze seksu.

        ludus
        Ludus traktuje miłość jako zabawę. W grze tej polega głównie na tym by
        zwyciężyć, a więc wykazać się większymi zdolnościami, dowieść swej wyższości
        nad partnerem. Seks w takim związku, to forma zaspokojenia jedynie własnych
        przyjemności. Jeśli w sferze seksualnej wystąpią jakieś problemy, to zamiast
        starać się je rozwiązać, przedstawiciele tego typu miłości poszukają raczej
        nowego partnera. W wyrażaniu ludus nierzadko obserwuje się koncentrację na
        własnej osobie.

        Typy te łączą się z sobą i tworzą:

        manię (jako kombinację eros i ludus),
        Miłość maniakalna jest intensywna i obsesyjna, często myśl o partnerze jest
        przyczyną ciągłego lęku przed jego utratą. Polega na stałej potrzebie
        podtrzymywania uczuć i uwagi przez partnerów, a także nieustannego rozpraszania
        wątpliwości co do wierności i zaangażowania.

        Zobacz też: wpółuzależnienie
        pragmę (ludus i storge),
        Pragma to miłość praktyczna. Przedstawiciele tego typu inwestują w miłość. Jest
        to dla nich kalkulacja zysków i strat jakie mogą osiągnąć angażując się w dany
        związek. Związek jest możliwy tylko z partnerem, który odpowiada tak kochającym
        osobom ze względu na pochodzenie i warunki życiowe.

        agape (eros i storge).
        Miłość agape jest miłością ofiarną, pełną poświęcenia i troski o drugą osobę. W
        miłości tej łatwo zapomina się o sobie myśląc o szczęściu partnera. Jest to
        moralny ideał miłości w etyce chrześcijańskiej jak i innych religii. Oznacza
        troskę o osobę kochaną bez oczekiwania czegokolwiek w zamian.

        Badania Lee wykazały, że do miłości pragmatycznej i storgicznej bardziej
        skłonne są kobiety niż mężczyźni, którzy z kolei manifestują styl erotyczny i
        ludyczny.

        za: Rostowski J. (1987). Zarys psychologii małżeństwa
        [Edytuj]
        Koncepcja Bardisa
        Bardis zakłada istnienie trzech rodzajów potrzeb:

        potrzeby fizyczne
        potrzeby psychologiczne
        potrzeby społeczne
        Gdy partnerzy zaspokajają swoje potrzeby w równej mierze i na wysokim poziomie
        miłość jest kompletna. Gdy potrzeby zaspokajane są na niskim poziomie, bądź
        tylko niektóre z nich, miłość jest niepełna.

        Uwzględniając siłę zaspokajania określonych potrzeb, Bardis podzielił miłość na
        trzy typy:

        typ Orfeusza i Eurydyki
        Potrzeby fizyczne, psychologiczne i społeczne są dostrzegane przez każdego z
        partnerów i zaspokajane na równym, zadowalającym poziomie. Jest to miłość
        silna, dająca satysfakcję obu stronom.

        typ Zeusa
        To miłość niepełna. Charakteryzuje się przecenianiem potrzeb fizycznych przez
        jednego lub obydwoje partnerów z równoczesnym niedocenianiem potrzeb
        niefizycznych.

        typ Penelopy
        Miłość Penelopy jest również odmianą miłości niepełnej. Nadmiernie cenione są
        potrzeby niefizyczne, zaś niedoceniane zostają potrzeby fizyczne.

        za: Rostowski J. (1987). Zarys psychologii małżeństwa
        [Edytuj]
        Ujęcie Ericha Fromma
        Fromm uważał, że miłość jest sztuką. Aby nauczyć się kochać, musimy postępować
        z miłością tak, jak z każdym innym rodzajem sztuki jak na przykład malarstwo
        czy muzyka. Najpierw powinniśmy opanować teorię, a później zająć się stroną
        praktyczną. Miłość jest aktywną siłą drzemiącą w człowieku. Trzeba więc nauczyć
        się wyzwalać ją, a osiągnąć to możemy poprzez działanie. Nie jest miłością
        branie, bycie kochanym, lecz prawdziwa, dojrzała miłość przejawia się przez
        obdarzanie innych tym uczuciem, jest to czynny akt dawania samego siebie innym.

        Przez czynną, dojrzałą miłość Fromm rozumiał:

        Dawanie siebie innym. Gdy więcej radości czerpie się z dawania niż brania.
        Gdy drugi człowiek, obdarzany uczuciem budzi głębokie i żywe zainteresowanie.
        Zachowaniem powinna kierować troska o dobro tej osoby.
        Odpowiedzialność za zaspokajanie potrzeb osoby kochanej, w tym głównie potrzeb
        psychicznych.
        Poszanowanie dla odmienności drugiego człowieka, pozwalanie na rozwój jego
        indywidualności.
        Staranie by jak najlepiej poznać osobę kochaną.
        Fromm wyróżnił miłość braterską, matczyną, miłość samego siebie, miłość Boga i
        miłość erotyczną. Przez tą ostatnią rozumiał miłość opartą na zespoleniu z
        drugim człowiekiem jako nie tylko uczucie, ale też decyzje, obietnice. Na
        miłość erotyczną składa się zakochanie i czynnik świadomy, a więc decyzja by
        być z drugą osobą, poświęcać jej uwagę i troskę.

        za: Fromm E. (1971). O sztuce miłości
        [Edytuj]
        Zakochanie

        PocałunekZakochanie to stan osoby zakochanej, czującej miłość.

        Charakteryzuje się obsesyjnymi myślami o tej osobie, pragnieniem przebywania z
        nią. W przypadku niedostępności obiektu miłości osoba zakochana cierpi.

        Stan zakochania wiąże się z podwyższonym poziomem fenyloetyloaminy (PEA) i
        dopaminy, powstaniem nowych pętli neuronalnych oraz reakcjami fizjologicznymi
        na osobę w której jesteśmy zakochani takimi jak pocenie się dłoni,
        przyśpieszone bicie serca (wynik działania adrenaliny). Te same reakcje
        wywołuje strach i stres. W nieco ponad połowie przypadków poziomy hormonów
        wracają do normy w ciągu 3-8 lat (choć mogą również wcześniej) od momentu
        podwyższenia. W pozostałych przypadkach pojawia sie nowy stan równowagi, za
        który odpowiada dopamina i serotonina, a który można określić jako przywiązanie.

        [Edytuj]
        Miłość w literaturze
        Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
        Cierpienia młodego Wertera Johann Wolfgang Goethe - Miłość niespełniona
        Giaur George Gordon Byron - Miłość niespełniona
        Dziady cz. II i IV Adam Mickiewicz - Miłość trudna
        Potop Henryk Sienkiewicz - Miłość spełniona
        Ogniem i Mieczem Henryk Sienkiewicz - Miłość spełniona
        Biblia - Pieśń nad Pieśniami - Miłość spełniona
        Dzieje Tristana i Izoldy - Miłość trwalsza od śmierci
        Sonety do Laury Francesco Petrarka - Miłość trwalsza od śmierci
        Romeo i Julia William Shakespeare - Miłość trwalsza od śmierci
        Miłość Czesław Miłosz - Definicja Miłości - Sens życia
        Biblia - Hymn o miłości św. Pawła - Definicja Miłości - Sens życia
        Przed sklepem jubilera. Medytacje na temat sakramentu małżeństwa przechodzące
        chwilami w dramat Karol Wojtyła - przedstawione 3 różne miłości
        Dobry Omen Terry Pratchett i Neil Gaiman- miłość przypadkiem, obok akcji i
        stereotypów
        [Edytuj]
        Miłość w sztuce
        Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
        Jaufré Rudel Anonim, XIII wiek
        Madonna z Dzieciątkiem Girolamo Pompeo Batoni
        Sen Dantego Dante Gabriel Rossetti
        Pocałunek Francesco Hayez
        Intymność (Intimite) Eugene Carriere
        Pocałunek Auguste Rodin
        Pocałunek, Trzy okresy życia ludzkiego, Spełnienie Gustav Klimt
        Objęcie Egon Schiele (skrajny ekspresjonizm)
        La Vie (Życie) Pablo Picasso
        • shangri-la Kochaj i czyń co chcesz:) n/t 28.06.06, 12:45
          • iguana1978 Re: Kochaj i czyń co chcesz:) n/t 28.06.06, 13:36
            tak śmieszna sprawa z tą miłośći, to jedyny chyba wyraz w języku miłości, który
            może oznaczać tak wiele... dlatego na tej płaszczyźnie jest tyle nieporozumień
            i rozczarowań, bo nikt tak na prawdę nie potrafi wytłumaczyć co to jest ta
            cholerna "miłość", śmieje się jak ludzie piszą, że szukają "miłości" bo tak na
            prawdę to chyba sami nie wiedzą czego szukają... temat rzeka, więc popłyńmy
            może razem coś ustalimy ;-)
            • shangri-la Re: Kochaj i czyń co chcesz:) n/t 28.06.06, 14:03
              "Czym jest miłość?
              Miłość jest uczuciem pozytywnym,
              uczuciem silnym, uczuciem tak prawdziwym,
              że dla kogoś kto kocha, wyzbycie się miłości
              jest tak samo niemożliwe, jak zamach na własne życie
              - powiedział Van Gogh, patrząc na delikatny
              woal fioletowych wzgórz, które błyszczały jak
              śniedź w porannej poświacie słońca.

              - A zatem czym jest miłość?
              - zapytał Mistrza młody uczeń.

              - Całkowitą nieobecnością lęku
              - odpowiedział Mistrz, nie
              odrywając wzroku od płótna.

              - A czego w życiu najbardziej się lękamy?
              - Miłości - odparł ponownie Mistrz,
              dając tym samym młodemu adeptowi
              sztuki wiele do myślenia"

              Skopiowane z jakiegoś forum:)
              • kowianeczka Re: Kochaj i czyń co chcesz:) n/t 28.06.06, 14:14
                Bardzo sympatyczne:)

                k.
                • iguana1978 Re: Kochaj i czyń co chcesz:) n/t 28.06.06, 14:30
                  może to ze "Śpiwu Ptaka" Antohny De Mello, poszperam, ale przyznam ciekawe
    • paco_lopez Re: platynowa milosc:) 28.06.06, 20:36
      A dla mnie to co przejawia się w stosunku do drugiej konkretnej osoby jest
      najpierw popędem seksualnym i chemią w mózgu a platynowe jest do momentu gdy te
      dwie osoby nie zejdą się na dostateczna odległosc, by nie mówić juz o
      platynowej miłości, a potem trzeba kreować takie formy relacji by nie
      uprzykrzac sobie życia i nie prowokować do tego by popęd seksualny tworzył za
      nas nowe relacje pod nazwą miłość.
      Nikt nie wpada na pomysł, ze przyjazny i życzliwy stosunek do innych to tez
      miłość, ale to daltego iz wszyscy jednak uparli sie na wyczekiwanie wielkich
      emocji bez przerwy.
      • nostradamus_pierwszy Re: platynowa milosc:) 28.06.06, 20:37
        Zonusia kazała sie wybżdzic?
      • nostradamus_pierwszy Re: platynowa milosc:) 28.06.06, 20:43
        Przerwała ci fascynujaca gre w pinball?

        :)

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka