samotnosc z wyboru

[wonhanys]

Dni uciekaja podobne do siebie.Juz powoli oswajam sie z mysla, ze jestem sam i
ze byc moze tak bedzie zawsze.Mam swoje latka, dziecko dorosle (przynajmniej
wg kalendarza)i choc mieszka ze mna, ma swoj swiatek.Zona odeszla dawno temu i
nawet proba sklecenia zwiazku na nowo okazala sie niewypalem.
Probowalem kogos znalezc, ale w tym wieku kazdy ma swoja przeszlosc, a jak
juz, to trzeba by przyzwyczaic sie i zaakceptowac obce w sumie
dziecko.Poznawalem kobiety rozwiedzione czy wdowy z dziecmi.
Bylem nawet z pewna kobieta i jej dzieckiem, ale okazalo sie, ze to mnie
przeroslo.Zaczalem tesknic za spokojem, swoja gazeta i cisza.
Mysle troche z niepokojem o coraz dluzszych wieczorach.
Czy rozmawiacie czasem ze soba w weekendy?
Nie jestem zle sytuowany i mam rozne hobby, ale ten brak kogos.......
A moze tesknie do tego co bylo i juz nigdy nie wroci?
Nie potrafie zaryzykowac i zaczac od nowa.
Duzo tych pytan.

[shangri-la]

W Twoim przypadku to raczej "samotnosć z wygodnictwa";)
Pozdrawiam....

P.S. Ja potrafiłabym:)

[gszesznica]

brzmi to troche jak prezentacja:)

jak trafisz na kogos ,kogo pokochasz bedziesz chcial z nim byc.

a na samotne weeckendy kup sobie pieska.
co oznacza Twoj nick?

[wonhanys]

no nie wiem czy to prezentacja:)
Tak jakoś wyszło.Siłą rzeczy nie piszemy na forach zbyt wiele o sobie.Ot jakieś
urywki z życia,wspomnienia.Napisałem to co wydawało mi się istotne.
Mam kotka, który chodzi za mną jak pies.
Mój nick, co oznacza?
Jest w nim trochę przekory.
???

[31wiosen]

co miałeś na myśli pisząc - a raczej wtrącając " Czy rozmawiacie czasem ze soba
w weekendy?"

[wonhanys]

31wiosen napisała:

> co miałeś na myśli pisząc - a raczej wtrącając " Czy rozmawiacie czasem ze
soba
>
> w weekendy?"

Może to zabrzmi trochę nienormalnie, ale czasem gdy wykonuję jakieś czynności i
doskwiera mi samotność, mówię sam do siebie co robię lub co powinienem zrobić,
ot taki rodzaj samokomunikacji.

[bszalacha]

O Boże-rozumiem to!Na pocieszenie dodam,że nie o to chodzi,by podporzadkować
sie samotnosci,ale by pozwolić życiu biegnąć wlasnym trybem.Związek z
rozwiedzionym rodzicem to niekoniecznie związek z jego dzieckiem.Ja już to
wiem/ale wczesniej też odczuwałam jako osobista porażkę/.Niech dziecko dojrzeje
do Twojego prawa dotyczacego zwiazku i cudze diecko też.one mają swoich
ojcow/matki/i to nie jest zastępstwo.Poczekaj,odpocznij od przymusu
znalezienia,idż w weekend na wycieczkę z PTTK/w kazdym mieście je organizuja/i
poznawaj nowych ludzi po to,by mieć jakieś grono.Reszta jest zawsze przypadkiem.

[wiedzma15]

ja wybrałam samotność, rozstałam się z mężem, chociaż kochałam go i kocham nadal, po prostu okazało się po 11 latach małżeństwa, że nie da się dłużej razem być.

wiem, ze będę sama, bo nie potrafię o nim zapomnieć (mamy 5-letnią córkę, drugie w drodze)i nie potrafię związać się z nikim innym, bo tylko skrzywdzę tę osobę

nie jestem sama - mam rodzinę, sprawdzonych przyjaciół, wielu znajomych, ale odczuwam samotność... brak mi tego jedynego, do którego można sie przytulić, przy którym czułabym sie bezpieczna i spełniona jako kobieta

ale wiem, że tak już zostanie, chyba że zdarzy się jakiś cud, który odmieni tego mojego "pana w poprzek"...

samotność z wyboru to nie absurd, tak czasem trzeba, choć nie każdy potrafi być sam...jesli związek niszczy jedną z osób, trzeba go zakończyć nawet wielkim kosztem

[bubster]

nigdy nie jest za późno na związek

tylko trzeba:
1) poszukać trochę a nie czekac aż przyjdzie
2) umieć pójść na kompromis

[cyberski]

JEśli się oswajasz z myślą o samotności to nie jest dobrze...
Bo to znaczy, że Twoja samotność nie jest wynikiem wyboru tylko - no właśnie czego?
Wygody, konieczności, sytuacji życiowej?
Może lepiej jak spróbujesz to przełamać, ale nic nia siłę :)))

Czytając to miałęm wrażenie, że to trochę o mnie...
Też sam wychowuję dziecko, ale ono ma dopiero 6 lat...
A samemu jestem z wyboru: tak mi po prostu lepiej

[hieroglif1]

trudno było podjąc decyzję o byciu samotnym, ale udało się. Nie miałam nie było
większych kłopotów z podejmowaniem decyzji o byciu samotnym z wyboru. Można
powiedzieć i zaryzykować stwierdzenia, że był to "wybór nałożony przesądzony z
góry", być może jakąś siłę wyższą.

[wonhanys]

a jesli moge spytac, zostalas sama po rozpadzie zwiazku?
Czy tez moze nie bylas nigdy mezatka?
Wydaje mi sie, ze inaczej jest jesli sie bylo z kims i to przez dlugie lata a
inaczej, jesli swiadomie podejmujemy wybor, ze stale zwiazki to nie dla nas.
Moj problem polega na tym, ze marze byc z kims, ale potem zniechecam sie
najmniejszymi problemami.
Tak w ogole to boje sie zeby nie wpasc z deszczu pod rynne.
Jak znalazlem wartosciowa kobiete, to ona naciskala na mnie, zebysmy byli razem,
tzn zamieszkali.Ale ja nie moglem zaakceptowac jej syna.Jak dotarlo do mnie, ze
bede z nim mieszkal conajmniej 10-15 lat, ucieklem.

[maureen2]

też bym uciekł, wiążę się z kobietą, mam ochotę z nią być, a nie z jej rodzica-
mi,przynajmniej na początku.

[7zahir]

Uczę się tzw dobrej samotnosci
i coraz lepiej sie z nią czuję.

Pomogła mi w tym ksiazka Wojciecha Kruczynskiego
pt "Wirus samotnosci"