historia stara jak świat, byliśmy i było dobrze

[pszczolka6]

później się popsuło, ja odeszłam - chciałam wrócić , on już nie chciał.
Nie, nie było nikogo innego.
Kłótnie i spora odległość...
Wróciliśmy na krótko i znowu nic.
Problem w tym, że nie potrafimy bez siebie funkcjonować. Tworzy to
tzw "toksyczny związek". Kocham go , ale nie możemy ze sobą wytrzymać.

Jak to możliwe, że kiedy kogoś nie ma tęsknimy i kochamy, a jak już jest
blisko to jakby nie czujemy.
Jakoś nie chce mi się wierzyć w przyjaźń z byłymi,
Ciągły kontakt z nim na zasadach niby przyjaźni tak naprawde mnie truje,
cofam się zamiast iść do przodu.
Żyje w jakiejś paranoi,

Wiem, że jedyne wyjście z tej sytuacji to zanik kontaktów, ale to takie
trudne. W#szystkich "nowych" podświadomie odpycham , co śmieszne ze strachu
przed odkochaniem.

Boje się, bo choć to głupie , wciąż podświadomie czekam że powie mi że
jestem dla niego wszystkim.
Nie wiem jak mam się od tego uwolnić, jak pogodzić się z rostaniem, kiedy on
wciąż zostawia nadzieje, a raczej maleńką iskierke.

Chyba pójde na spacer , taka ładna pogoda, nie chce rozmyślać i się
zamartwiać.

"Oczywiście, że chciałabym usłyszeć że warto o kogoś walczyć bo czasami
ludzie wracają, ale chyba bardziej przyda mi się kubeł zimniej wody ( byle
nie za)

[Gość: Imagine]

A skad ta szostka po pszczolce ?

[mareczekkk]

ha, ha, ha

[cossa]

a ja mysle, ze kochasz wyobrazenie osoby, a nie nia
sama:) i dlatego boisz sie odkochac:)

c.

[Gość: oak]

cossa napisała:

> a ja mysle, ze kochasz wyobrazenie osoby, a nie nia
> sama:) i dlatego boisz sie odkochac:)
>
> c.
Cosso masz taką formułkę ukutą na stałe ? Bo do tego wątku pasuje jak chrzan do
lodów. A co ten gość jest winny, że Panienka najpierw chciała, potem nie, potem
znowu jej się zachciało. A może on pamięta i nie potrafi sobie zrobić prania
mózgu, może każdego dnia czeka z niepokojem na "odchodzę".
Ona pisze w formie "MY" i to dla ciebie załatwia sprawę. Opinii tego człowieka
w ogóle nie bierzesz pod uwagę.
Ty oceniasz wyobrażenie tej osoby a nie ją samą, czyż nie ? I tak jest Ok ?
Dla Ciebie ten gośc nie wart jest by go pokochać, bo dostał kopa w brzuch i
pamieta jak bolało, tak ?
Gratuluję i nie życzę.
Dobranoc
oak

[cossa]

oo.. jakos nie zauwazylam takiego rodzyneczka. oaku - mam
nadzieje, ze bedziesz konatynuowal. (zakladam, ze jestes m)

Gość portalu: oak napisał(a):

> Cosso masz taką formułkę ukutą na stałe ?

nie zauwazylam. ale skoro tak twierdzisz. jesli czesto o
tym mowie to znaczy, ze w ten sposob mysle. tak
postrzegam relacje miedzy ludzmi. czy to bledne? moze.
ale nie sadze, by ktokolwiek mial prawo to komentowac.
mozesz mi powiedziec cos konkretniejszego niz to, ze moja
wypowiedz pasuje do tego watku jak chrzan do lodow?

>A co ten gość jest winny, że Panienka najpierw chciała,
potem nie, potem znowu jej się zachciało. A może on
pamięta i nie potrafi sobie zrobić prania mózgu, może
każdego dnia czeka z niepokojem na "odchodzę".

?? gdzie ja cos o tym chlopaku napisalam?? heh.. cos mi
sie wydaje, ze jesli ja sobie cos ukulam to nie jestesm
w osamotniona.

> Ona pisze w formie "MY" i to dla ciebie załatwia sprawę.

niczego nie zalatwilo. nie wiem czego sie doszukales w
slowach, ktore napisalam. cos mi podszeptuje, ze masz juz
jakies o mnie wyrobione zdanie i ofkors - masz do tego
prawo, ale dlaczego akurat pod ta wypowiedzia?

Opinii tego człowieka
> w ogóle nie bierzesz pod uwagę.

a gdzie jest ta opinia? pszczolka pytala jak sie uporac
ze SWOIM problemem.

> Ty oceniasz wyobrażenie tej osoby a nie ją samą, czyż
nie ? I tak jest Ok ?

pierwsza rzecz - nikogo nie ocenilam. druga rzecz -
wydaje mi sie, ze to jest powod wiekszosci nieporozumien
w kontaktach miedzyudzkich. zycie wyobrazeniami. to MOJE
ZDANIE i poki nie powiesz mi czegos konkretnego - gdzie
MOGE sie mylic, a nie MUSZE - bede je miala dopoki ja
tego nie zechce zmienic. wiec badz laskaw nie oceniaj Ty
mnie. nie oceniaj moich pogladow. moge byc w Twoich i
wielu innych oczach idiotka - nie zalezy mi na tym. nie
zalezy, bo nie uszanowales mojej wypowiedzi. obraziles
mnie osobiscie, a nie utosunkowales sie to tego to co
powiedzialam.

> Dla Ciebie ten gośc nie wart jest by go pokochać, bo
dostał kopa w brzuch i
> pamieta jak bolało, tak ?

widzisz, nie wiem czy zrozumieles to co napisalam tak jak
chcialam to wyrazic. to, ze sa dwie dobre rekawiczki nie
oznacza, ze moga tworzyc pare. to, ze pszczolka moze miec
wyobrazenie inne niz jest faktyczny czlowiek nie oznacza,
ze on jest gorszy. moze byc dwoje bardzo dobrych,
wspanialych ludzi, ale nie bede za cholere do siebie
pasowali.

> Gratuluję i nie życzę.

gratulujesz mi malego rozumku i nie zyczysz czego?
nieczego ma sie rozumiec?

ja chce byc tylko dobrze zrozumiana, ale uszanuje, ze nie
kazdemu na tym zalezy.

cossa

[Gość: oak]

o: > Cosso masz taką formułkę ukutą na stałe ?
C: > nie zauwazylam. ale skoro tak twierdzisz.
o(today): to chyba forma pytająca, czy też mi się tak tylko wydaje ?

o: >A co ten gość .......
C: > ?? gdzie ja cos o tym chlopaku napisalam??
o(today): o tym niżej

C: > heh.. cos mi sie wydaje, ze jesli ja sobie cos ukulam to nie jestesm w
osamotniona.
o(today): wydaje Ci się

C: > a gdzie jest ta opinia? pszczolka pytala jak sie uporac
ze SWOIM problemem.
o(today):A fakt, rzeczywiście żadnej jego opinii, nie ma, wiesz też to
zauważyłem )

o(today):dalej pozwolisz, że nie będę już cytował, bo cała reszta i tak rozbija
sie o słowo "wyobrażenie". I choć masz rację całkowitą, że można pod to
leksykalnie podciągnąć fakt, iż są to osoby rózne bez wskazywania palcem kto
gorszy kto lepszy. To jeszcze nie spotkałem się z przypadkiem, żeby ktoś chciał
przez to wyrazić (w takim temacie jak ten), że ta osoba jest LEPSZA niż
wyobrażenie o niej, bądź INNA, niż wyobrazenie o niej.
Skwitowałaś to (ten wątek) krótką lakoniczną sentencją, aż zbyt pospolitą by
mniemać, że nasiąkniętą szlachetnym przekonaniem o jedynie nie przystawaniu do
siebie tych dwóch kawałków układanki. Wybacz tak to zrozumiałem. Pomyliłem się.
Przepraszam.
A po za tym bajki bardzo bardzo lubię, często czytam, tylko wiary w nie już mi
nie staje.


C: > gratulujesz mi malego rozumku i nie zyczysz czego?
o(today):> gratuluję - wiary w to iż kto krzyczy ma niewątpliwie głos /czytaj:
kto pierwszy napisze (tu), ten ma rację/
nie życzę - okazji do odegrania roli w spektaklu "wybacz mi, bo mnie zwiódł/a i
zjadłem(am)"

C: > ja chce byc tylko dobrze zrozumiana,
o(today): > niech ci się spełni, to o czym tylko zamarzysz, każdy tam jakieś
marzenia ma
C:> ale uszanuje, ze nie kazdemu na tym zalezy.
o(today): Bóg Ci zapłać.

oak

[cossa]

dziekuje za odpowiedz. nie bede juz robierala na czesci pierwsze tego co
napisales. czasem miewam "kolopoty" z wyrazeniem tego co chce powiedziec, gdyz
wiele dzieje sie w glowie, a czasem nie zauwazam, ze nie napisalam wszystkiego
wystarczajaco jasno. dlatego bardzo sobie cenie ludzi, z ktorymi rozumiem sie
bez slow (ale to na marginesie)

dziekuje, ze podjales sie realizacji po czesci moich marzen. i moze kiedys
zagram ta ta role o ktorej mowisz. jesli moj sposob postrzegania swiata
zawiedzie - wejde na forum i zobacze - moze ktos poda mi inny zloty srodek.

cossa

[Gość: oak]

cossa napisała:
> dziekuje, ze podjales sie realizacji po czesci moich marzen. i moze kiedys
> zagram ta ta role o ktorej mowisz. jesli moj sposob postrzegania swiata
> zawiedzie - wejde na forum i zobacze - moze ktos poda mi inny zloty srodek.

nie dziękuj, bo nie ma z co. Nie było moim zamiarem w najmniejszym stopniu
przyczyniać się do spełniania Twych marzeń. Jeśli tak wyszło - ot wypadek przy
pracy, zdarzyło się omyłkowo. Tak samo jak nie zamierzam podawać Ci
żadnego "złotego" środka na wypadek, gdyby ci się postrzeganie nie sprawdziło.

ostań w zdrowiu
oak

[cossa]

grrr.. cos jeszcze? :)

Gość portalu: oak napisał(a):

> nie dziękuj, bo nie ma z co. Nie było moim zamiarem w
najmniejszym stopniu
> przyczyniać się do spełniania Twych marzeń. Jeśli tak
wyszło - ot wypadek przy
> pracy, zdarzyło się omyłkowo. Tak samo jak nie
zamierzam podawać Ci
> żadnego "złotego" środka na wypadek, gdyby ci się
postrzeganie nie sprawdziło.
>
> ostań w zdrowiu
> oak

jakbym czytała swoje słowa...

[kahula]

Z nami było tak samo. Byliśmy razem przez 7 lat. Kochaliśmy się bardzo mocno,
ale nasz związek był taki "opuchnięty" od ciągłych kłótni i wzajemnego ranienia
się. Kiedy go nie widziałam tęskniłam okrutnie, kiedy wracał z pracy po chwili
miałam go już dość i byłam wściekła. On czuł podobnie.
Czasem, gdy potrafilismy zapomnieć o kłótni płakaliśmy razem przytuleni do
siebie, że jest tak a nie inaczej. Bo razem źle, a osobno jeszcze gorzej.
Próbowałam zrywać wielokrotnie, ale kiedy tylko On zaczynał się pakować, znów
rzucaliśmy się sobie w ramiona. Było cudownie. Dlatego nie miałam siły odejść.
Wiedziałam jednak, że to nie jest dla mnie dobre i że nie odnajdziemy razem
szczęścia, wiecznie będziemy się kłócić pod byle pretekstem. Nie potrafię i nie
chcę Ci niczego radzić.
Ja zerwałam. Prawie rok temu. Wydawało mi się, że tym razem się uda.
Wciąż mieszkaliśmy jednak razem, więc na dobrą sprawę nic to nie zmieniło.
Bałam się momentu, kiedy zobaczę jak On pakuje swoje rzeczy i odchodzi.
Myślałam, że tego nie zniosę. To co mnie spotkało było okrutnie bolesne -
zginął w wypadku samochodowym. I to ja musiałam pakować Jego rzeczy i zawieźć
Jego rodzicom.
Bardzo, bardzo go kocham. Nigdy nie powiem mu wielu rzeczy ale myślę, że On wie
co czuję i że na zawsze będzie ze mną.
Z perspektywy tych wydarzeń widzę, że musieliśmy się rozstać. Nasz związek był
szalony, cudowny, ale w czasach beztroski. Kiedy się poznaliśmy mielismy po 18
lat. Gdy zaczęły się problemy nie potrafiliśmy się wspierać ani rozmawiać.
Przez Jego śmierć widzę wszystko inaczej. Dała mi ona możliwość spojrzenia na
własne zachowanie bardziej obiektywnie. Teraz wiem, że i ja jestem winna temu
jak to wszystko wyglądało. Wcześniej winiłam tylko Jego. Teraz potrafiłabym
łagodzić napięcia między nami, rozładowywać stresy. Byłabym dla Niego lepsza.
Ale już nie będę miała okazji. Paradoksalnie - po Jego śmierci wiem już jak
naprawić nasz związek. Ale co mi z tego...

Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę dużo, dużo siły!

[pszczolka6]

Teraz to ja czytam jakby swój tekst, poza końcówką ....przykro mi.

[marylka1980]

W opisanej przez ciebie historii ja siedziałam dwa lata,

Razem z moim "ukochanym" jak mi się wtedy zdawało, nie mogliśmy się rozstać.
Bałam sie tak naprawde chyba samotności, tego że bez niego nie moge
prosperować, myliłam się.

Potrafiłam nawet lepiej, bo nikt mnie nie gasił, nie krytykował.

Dużo czasu mineło nim poznałam kogoś, z kim spięcia zdarzają się rzadko,
prawie w ogóle (wcześniej nie wiedziałam, że sie tak da - myślałam,że kłótnie
w związku są czymś normalnym)
Teraz jest radość i spokój.

Trzeba niestety pozwolić odejść. Można zachować dobre stosunki, choć nie za
bliskie.

Nic nie radze, życze lepszej miłości

pozdrawiam

czy myslicie ze mozna 'to wyleczyc'?

[Gość: kulka]

[Gość: kulka]

czy w ogole mozna "wyleczyc" toksyczny zwiazek czy od razu trzeba pojac takie
drastyczne kroki jak odejsc i zranic?
probował ktos?
moze dzieki psychiatrze sie uda??

[pszczolka6]

Minął zaledwie miesiąc a ja już żyje w zupełnie innym świecie.
Poznałam kogoś przy kim odzyskałam swoją wartość...................
Czy warto tkwić w związku, w którym nie jest się do końca szczęśliwym?
Nie wiem
Jedno jest pewne czas pozwala zapomnieć, a nowa miłość znowu zakwitnąć.



z pozdrowieniami