naiwność

[Gość: czarownica]

ostatnio usłyszałam od zanjomego, ze jestem naiwna
czy to można "leczyć"?
jak mam żyć, żeby sobie nie zaszkodzić?

[cossa]

nic tak nie uleczy Cie z naiwnosci jak zycie ;) (hhehe)
ale moze nie jest tak zle? "jak Ci powiedza raz, zes
osiol - wysmiej, jak drugi - zastanow sie, a jak trzeci
raz uslyszysz to samo - idz i kup sobie siodlo":)
wprawdzie osobiscie sie do tego nie stosuje, ale jakims
tam wymiernikiem moze byc. czy zdarzylo sie to juz kiedys?:)

cossa

Gość portalu: czarownica napisał(a):

> ostatnio usłyszałam od zanjomego, ze jestem naiwna
> czy to można "leczyć"?
> jak mam żyć, żeby sobie nie zaszkodzić?

[Gość: czarownica]

cossa napisała:

> nic tak nie uleczy Cie z naiwnosci jak zycie ;) (hhehe)

właśnie o to chodzi, żeby siebie takim życiem nie zniszczyć....
da się jakoś tego uniknąć?

> ale moze nie jest tak zle? "jak Ci powiedza raz, zes
> osiol - wysmiej, jak drugi - zastanow sie, a jak trzeci
> raz uslyszysz to samo - idz i kup sobie siodlo":)
> wprawdzie osobiscie sie do tego nie stosuje, ale jakims
> tam wymiernikiem moze byc. czy zdarzylo sie to juz kiedys?:)

tak- to nie pierwsza taka opinia....
czy to znaczy, ze nie ma dla mnie miejsca na świecie?
przecież ja chce właśnie zyć normalnie.....

>
> cossa

[cossa]

Gość portalu: czarownica napisał(a):

> cossa napisała:
>
> > nic tak nie uleczy Cie z naiwnosci jak zycie ;) (hhehe)
>
> właśnie o to chodzi, żeby siebie takim życiem nie
zniszczyć....
> da się jakoś tego uniknąć?

stanowczo wole ufnosc od naiwnosci. a dla wielu moze byc
to okresenie tej samej cechy. nie ubedzie Cie i nie
musisz sie zmieniac, by byc mniej naiwna. nie wiem z czym
Ci sie kojarzy czlowiek, ktory nie jest naiwny. jaki jest
ten obraz? wydaje mi sie, ze eliminowanie naiwnosci jest
jednym z etapow dojrzewania (nie mylic z biologicznym).
mozesz byc ufna, ale nie naiwna.


> tak- to nie pierwsza taka opinia....

to masz jeszcze dwie przed soba ;) moze nie ma co sie
zawczasu martwic?:) a w jakich to bylo okolicznosciach?

> czy to znaczy, ze nie ma dla mnie miejsca na świecie?
> przecież ja chce właśnie zyć normalnie.....

slucham?? a dla kogo jest miejce? a dla kogo nie ma??
ciekawa jestem tej klasyfikacji:)

cossa

[lallka]

ja jednak wole naiwnosc od wyrachowania.

[cossa]

a nie ma nic posrodku?

lallka napisała:

> ja jednak wole naiwnosc od wyrachowania.

[Gość: run_a]

"naiwnie" wierzyłam w pomyślność kilku spraw, które
"racjonalista" uznał za stracone - i udało się. Częściej
naiwnośc mi pomaga niż szkodzi. jak dla mnie - można
wygodnie z nią żyć (naiwność może mieć coś wspólnego z
ufnością i otymizmem).
pzdr. run_a

[Gość: Alla]

To ze ktos inny ma na nasz temat okreslona opinie, swiadczy tylko i wylacznie o
tymze znajomym, nie o tobie. Swiadczy o jego postrzeganiu ciebie, a nie o tym
jaka jestes naprawde.
Wiec nie przywiazuj sie za bardzo do tego co uslyszalas. Moze wcale nie jestes
naiwna, tylko ten znajomy ma skrzywione spojrzenie.

Leczenie? Balsam na porost duszy?

[beton-stal]

Gość portalu: czarownica napisał(a):

> ostatnio usłyszałam od zanjomego, ze jestem naiwna
> czy to można "leczyć"?
> jak mam żyć, żeby sobie nie zaszkodzić?

Wbrew pozorom to nie jest ani śmieszny, ani mało istotny problem. Naiwność to
taki stan umysłu, kiedy wydaje ci się, że cały świat i ludzie na nim
funkcjonuje na zasadzie prostego mechanizmu: to, co słyszę, widzę i czuję,
jest szczere i prawdziwe. A tak nie jest.
Czy to można leczyć? Nie sądzę. Uważam, że naiwność jest efektem pewnej (hm,
boję się użyć tego słowa) dysfunkcji emocjonalnej. Wbrew pozorom nasze decyzje
i osądy nie są czysto racjonalne, a ocena stanu emocjonalnego innych osób jest
równie ważna jak ocena treści ich wypowiedzi. Mówiąc w dużym skrócie - twój
mózg po prostu funkcjonuje tak a nie inaczej.
Aby sobie poradzić ze swoją naiwnością, trzeba się pozbyć... swojej naiwności.
To nie żart. Musisz wyrobić w sobie nawyk zadawania sobie pytań, poddawania w
wątpliwość, kwestionowania itd. To nie znaczy, że masz popaść w drugą
skrajność i przemienić się w maniakalnego łowcę spisków, ale musisz od czasu
do czasu zadać sobie pytanie, czy dana osoba mówi to, co mówi, bo tak myśli
czy dlatego że chce w ten sposób coś osiągnąć. Oczywiście, nie będziesz
potrafiła sobie odpowiedzieć na to pytanie, ale potem - tj. znając skutki
zachowania tej osoby - będziesz mogła sobie powiedzieć: "aha, czyli wtedy
kłamała" albo "oho, można jej zaufać". Zawsze jest szansa, że takie post-
factum-refleksje (pardon my French!) zmniejszą kiedyś stopień twojej naiwności.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

> Zawsze jest szansa, że takie post-
> factum-refleksje (pardon my French!) zmniejszą kiedyś stopień twojej
naiwności.

Moim zdaniem naiwnosc jest cecha dodatnia - oznacza pozytywny, a priori (nie ch
bedzie, ze to francais :-), stosunek do ludzi. Sam uwazam sie za naiwnego i z
duma to podkreslam. Problemy maja ci nienaiwni, czyli wyrachowani,
zaklamani, "mataczaści".
Oczywiscie naiwni czasem przegrywaja. Np. slyszac na swoim slubie przysiege
dochowania wiernosci biora to doslownie, zamiast parskac smiechem, wiedzac, ze
ta cala przysiega jest, w ustach partnera, zapewne "dla jaj". Tym niemniej
naiwni wygrywaja na pewnym planie - zachowuja czyste sumienie i moga spojrzec w
twarz sobie i ludziom.

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Moim zdaniem naiwnosc jest cecha dodatnia - oznacza pozytywny, a priori
> (niech bedzie, ze to francais :-), stosunek do ludzi. Sam uwazam sie za
> naiwnego i z duma to podkreslam.

Pożycz stówę. Albo dwie.

> Problemy maja ci nienaiwni, czyli wyrachowani, zaklamani, "mataczaści".

Uważam się za osobę umiarkowanie wyrachowaną i dobrze mi z tym.

> Oczywiscie naiwni czasem przegrywaja. Np. slyszac na swoim slubie przysiege
> dochowania wiernosci biora to doslownie, zamiast parskac smiechem, wiedzac,
> ze ta cala przysiega jest, w ustach partnera, zapewne "dla jaj".

Ej, bez taniej demagogii proszę. Nie znam osoby, wyrachowanej czy naiwnej,
która nie traktowałaby serio przysięgi małżeńskiej. I nie znam osoby, która
nie liczyłaby się z tym, że kiedyś może się zdarzyć, że zostanie zdradzona.
Albo że sama zdradzi.

> Tym niemniej naiwni wygrywaja na pewnym planie - zachowuja czyste sumienie i
> moga spojrzec w twarz sobie i ludziom.

Sugerujesz, że jako osoba nienaiwna mam nieczyste sumienie? Że jestem bandytą
i łobuzem? Oj, panie, jak na osobę naiwną masz zbytnią łatwość ferowania
wyroków wobec ludzi, których zupełnie nie znasz.

[procesor]

> Gość portalu: Przemek napisał(a):
> > Moim zdaniem naiwnosc jest cecha dodatnia - oznacza pozytywny, a priori
> > (niech bedzie, ze to francais :-), stosunek do ludzi. Sam uwazam sie za
> > naiwnego i z duma to podkreslam.

beton-stal odpisał:>
> Pożycz stówę. Albo dwie.

NAIWNY NIE ZNACZY ŻE GŁUPI!
:))

[beton-stal]

procesor napisała:

> beton-stal odpisał:>
> > Pożycz stówę. Albo dwie.
>
> NAIWNY NIE ZNACZY ŻE GŁUPI!

Ale ja chcę tylko pożyczyś dwie stówy. Przecież oddam.

Baj de łej - może poproszę w takim razie definicję naiwności.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

>
> Ej, bez taniej demagogii proszę. Nie znam osoby, wyrachowanej czy naiwnej,
> która nie traktowałaby serio przysięgi małżeńskiej. I nie znam osoby, która
> nie liczyłaby się z tym, że kiedyś może się zdarzyć, że zostanie zdradzona.
> Albo że sama zdradzi.

Jest wewnetrzna sprzecznosc w cytowanej wypowiedzi.
Jesli traktuje serio, to nie dopuszcza mozliwosci, ze zdradzi!
Jesli naiwna, to rowniez nie dopuszcza mozliwosci ze zostanie zdradzona.
Jesli "umiarkowanie wyrachowana" to zapewne liczy sie z taka mozliwoscia.

> Sugerujesz, że jako osoba nienaiwna mam nieczyste sumienie?

Nie! To nieporozumienie. Nienaiwnosc to warunek konieczny, ale nie
wystarczajacy do wjscia w konflikt z sumieniem. Naiwny nikogo nie skrzywdzi, a
nienaiwny moze skrzywdzic, ale nie musi! Moze pozostac przyzwoitym czlowiekiem,
z duza podejrzliwoscia podchodzacym do innych.

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Jest wewnetrzna sprzecznosc w cytowanej wypowiedzi.
> Jesli traktuje serio, to nie dopuszcza mozliwosci, ze zdradzi!
> Jesli naiwna, to rowniez nie dopuszcza mozliwosci ze zostanie zdradzona.
> Jesli "umiarkowanie wyrachowana" to zapewne liczy sie z taka mozliwoscia.

Czy nigdy nie słyszałeś o czymś takim jak realizm? Składając deklarację
małżeńską wypowiadam słowa, w które wierzę: "nie opuszczę, do śmierci, kocham,
nie zdradzę" itp. Zakładam, że druga strona też jest szczera. Ale wiem, że
życie to nie bajka i wszystko się może wydarzyć. Na pewno, kiedy zostanę
zdradzony, będę się czuł oszukany, ale nie mogę powiedzieć, że nigdy nie
przyszło mi do głowy, że kiedykolwiek coś takiego się wydarzy. Bo zawsze
trzeba zachować margines błędu.

> Nie! To nieporozumienie. Nienaiwnosc to warunek konieczny, ale nie
> wystarczajacy do wjscia w konflikt z sumieniem. Naiwny nikogo nie skrzywdzi,
> a nienaiwny moze skrzywdzic, ale nie musi! Moze pozostac przyzwoitym
> czlowiekiem, z duza podejrzliwoscia podchodzacym do innych.

To po co było całe to pieprzenie o czystym sumieniu? Skoro mogą je zachować i
naiwni, i nienaiwni, to argument był do dupy.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

> Czy nigdy nie słyszałeś o czymś takim jak realizm? Składając deklarację
> małżeńską wypowiadam słowa, w które wierzę: "nie opuszczę, do śmierci,
kocham,
> nie zdradzę" itp. Zakładam, że druga strona też jest szczera. Ale wiem, że
> życie to nie bajka i wszystko się może wydarzyć.

Jak ja lubie takie argumenty... Zycie jest takie, jakim my je tworzymy. Jesli
bedziesz chcial dotrzymac przysiegi, to jej dotrzymasz. Jesli podejmiesz
decyzje, by ja zlamac, to odium spada na Ciebie. To samo dotyczy wspolmalzonka.

> To po co było całe to pieprzenie o czystym sumieniu? Skoro mogą je zachować i
> naiwni, i nienaiwni, to argument był do dupy.

:-)
Wszyscy naiwni i nie wszyscy nienaiwni. A wiec naiwnosc cos jednak jest warta -
daje pewnosc, podczas gdy nienaiwnosc jedynie szanse na zachowanie czystego
sumienia.

Pewność

[jmx]

Naiwnośc daje pewność - cierpienia. Bo człowiek ma nieziszczalne i nierealne
oczekiwania - tak wobec siebie jak i wobec innych.

"Tyle wiemy o sobie na ile nas sprawdzono"

[alfika]

Zbyt pozytywne znaczenie nadaje się naiwności. Jeśli postawić ją jako
przeciwieństwo wyrachowania.
A jeśli trochę zmienić podejście i uznać wyrachowanie przeciwieństwem
prostolinijności (to nie to samo co naiwność)? A naiwność przeciwieństwem
zdrowego realizmu?
Cóż, wtedy naiwność straci swój wątpliwy urok i może nie wyrządzi tyle krzywdy
swoim oderwaniem od faktów, realiów, prawdy.

Alfiko

[jmx]

Właśnie o tym pisałam.

[alfika]

Dlatego pozwoliłam sobie rozwinąć myśl :)))
Pozdrawiam.

[beton-stal]

jmx napisała:

> Naiwnośc daje pewność - cierpienia.

To plus czy minus naiwności? Wiesz, nie chciałbym się pomylić.

> Bo człowiek ma nieziszczalne i nierealne oczekiwania - tak wobec siebie jak
> i wobec innych.

To pora zejść na ziemię.

> "Tyle wiemy o sobie na ile nas sprawdzono"

To cytat z protokołu pokontrolnego NIK-u czy z jakiegoś bardziej uduchowionego
źródła?

[jmx]

beton-stal napisał:

> jmx napisała:
>
> > Naiwnośc daje pewność - cierpienia.
>
> To plus czy minus naiwności? Wiesz, nie chciałbym się pomylić.

To zależy. Jak ktoś lubi cierpieć, stawiać sobie wygórowane cele, którym nie
sprosta...


> > Bo człowiek ma nieziszczalne i nierealne oczekiwania - tak wobec siebie ja
> k
> > i wobec innych.
>
> To pora zejść na ziemię.

Do mnie te słowa? Ja jestem na ziemi i dobrze mi z tym.


> > "Tyle wiemy o sobie na ile nas sprawdzono"
>
> To cytat z protokołu pokontrolnego NIK-u czy z jakiegoś bardziej
uduchowionego
> źródła?

Zofia Nałkowska "Medaliony".

[Gość: Przemek]

jmx napisała:

>
> Naiwnośc daje pewność - cierpienia. Bo człowiek ma nieziszczalne i nierealne
> oczekiwania - tak wobec siebie jak i wobec innych.

Niekoniecznie tak. Raczej wysokie wymagania wobec siebie (calkiem realne!)
przenosi na innych, ktorzy nie potrafia stanac na wysokosci zadania. Wracajac
do przykladu z przysiega: sam jest w stanie sie z niej wywiazac i wywiazuje
sie - wobec tego oczekuje tego samego od partnera, co jest oczywista
naiwnoscia.

[jmx]

Powiem Ci coś - nic tak nie boli jak urażona miłość własna i świadomość - "jak
mogłem/am tak zrobić?!". Z przekonania o własnej doskonałości wyrasta się
powoli i to bolesna nauka...

[Gość: Przemek]

jmx napisała:

> Powiem Ci coś - nic tak nie boli jak urażona miłość własna i świadomość -
"jak
> mogłem/am tak zrobić?!".

"Tak" to znaczy jak? Zle, niegodnie? Recepta jest prosta - nalezy unikac
postepkow, po ktorych chce sie rzygac widzac swoja gebe w lustrze.

Czasem wydaje mi sie, ze niektorzy ludzie sa wyjatkowo odporni na torsje
wywolane nieczystym sumieniem. Jutro ide do sadu jako obwiniony o spowodowanie
kolizji, w wyniku klamliwych zeznan rzeczywistego sprawcy wypadku i jego
kolesia (cofali swoj pojazd, najechali na moj stojacy, a potem zgodnie
oswiadczyli, ze... to ja najechalem na nich z tylu!). Zwrocilem sie do sprawcy
cytatem "nie mow falszywego swiadectwa przeciw blizniemu swemu", a ten
odpowiedzial... ze jest niewierzacy i jego to nie dotyczy. O tempora, o mores!

> Z przekonania o własnej doskonałości wyrasta się
> powoli i to bolesna nauka...

Zdaje sie ze mylisz slowo "doskonalosc" ze slowem "elementarna przyzwoitosc".
Z elementarnej przyzwoitosci lepiej nie wyrastac - i z przekonania o niej takze.


>

[jmx]

"Należy unikać" - święte słowa. Tylko, niestety, nie da się czasem uniknąc
złego. Czasem złe dla kogoś jest dobrem dla nas. A czasem można komuś zrobić
krzywdę niechcący, nieświadomie. Chciało się dobrze a wyszło...


> Zdaje sie ze mylisz slowo "doskonalosc" ze slowem "elementarna przyzwoitosc".
> Z elementarnej przyzwoitosci lepiej nie wyrastac - i z przekonania o niej
takze.
Nie, nie mylę. Dostrzegam różnicę pomiędzy stwierdzeniem "nigdy tego nie
zrobię" a "będę się starał do tego nie dopuścić".
To pierwsze to dla mnie doskonałość, to drugie - przyzwoitość.

[Gość: Przemek]

jmx napisała:

> "Należy unikać" - święte słowa. Tylko, niestety, nie da się czasem uniknąc
> złego.

Pisze "nalezy unikac" - to znaczy ze nie mam na mysli rzeczy niemozliwych do
unikniecia.

> Czasem złe dla kogoś jest dobrem dla nas.

Bylbym bardzo ostrozny przy wypowiadaniu takich sadow. Wszystko zalezy od tego,
jak dazymy do tego naszego dobra. Przyklad: jest jedna posada i 2 kandydatow -
jesli wygram bo bylem lepszy, to nie ma powodow do wyrzutow sumienia, jesli
wygram, bo "podlozylem swinie", to powinienem sie wstydzic.


>A czasem można komuś zrobić
> krzywdę niechcący, nieświadomie. Chciało się dobrze a wyszło...

Jest wielka roznica miedzy dzialaniem z premedytacja, a niechcacy. Np.
morderstwo i potracenie pieszego. Wyrzuty sumienia tez powinny byc adekwatne do
winy.

> Nie, nie mylę. Dostrzegam różnicę pomiędzy stwierdzeniem "nigdy tego nie
> zrobię" a "będę się starał do tego nie dopuścić".
> To pierwsze to dla mnie doskonałość, to drugie - przyzwoitość.
>

Jesli chodzi o dzialania zaplanowane to nie ma roznicy miedzy "nie zrobie"
a "bede sie staral". Jesli sie rzeczywiscie starasz to nie zrobisz. Problem
jest w dzialaniach "niechcacy".
Np. jesli postanowie, ze nie zamorduje, nie zdradze, itd. to tego nie zrobie.
Nie moge jednak powiedziec ze nigdy nie przyczynie sie do smierci czlowieka, bo
nastepnego dnia moge przejechac pieszego.

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Jak ja lubie takie argumenty... Zycie jest takie, jakim my je tworzymy.

Ja tak napisałem? Gdzie? Kiedy?

> Jesli bedziesz chcial dotrzymac przysiegi, to jej dotrzymasz.

Jasne. Ale druga strona może być mniej wytrwała. I trzeba się z tym liczyć.
Ryzyko jest wkalkulowane w związek, w miłość itp., co zresztą dodaje całości
odrobiny pikanterii.

> Jesli podejmiesz decyzje, by ja zlamac, to odium spada na Ciebie. To samo
> dotyczy wspolmalzonka.

Mogę zapisać do sztambucha to wiekopomne odkrycie?

> Wszyscy naiwni i nie wszyscy nienaiwni. A wiec naiwnosc cos jednak jest
> warta - daje pewnosc, podczas gdy nienaiwnosc jedynie szanse na zachowanie
> czystego sumienia.

Głębia twych przemyśleń powala mnie z nóg i rozorywa mi serce wraz z mózgiem.
I jaką to pewność daje ci naiwność? Że znowu dałeś się wyrolować?

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

> Gość portalu: Przemek napisał(a):
> Jak ja lubie takie argumenty... Zycie jest takie, jakim my je tworzymy.
>
> Ja tak napisałem? Gdzie? Kiedy?

Napisales: "Ale wiem, że życie to nie bajka i wszystko się może wydarzyć"
Jest to argument z serii (jak to sam okresliles) do d..., bo zycie jest wlasnie
takie, jakim my go tworzymy. To my, ludzie, decydujemy, czy jest "bajka" czy
pieklem.
>
> Jasne. Ale druga strona może być mniej wytrwała. I trzeba się z tym liczyć.
> Ryzyko jest wkalkulowane w związek, w miłość itp., co zresztą dodaje całości
> odrobiny pikanterii.

Dziekuje za taka pikanterie... Kojarzy sie z rosyjska ruletka.

>
> > Jesli podejmiesz decyzje, by ja zlamac, to odium spada na Ciebie. To samo
> > dotyczy wspolmalzonka.
>
> Mogę zapisać do sztambucha to wiekopomne odkrycie?

Dla wielu jest to rzeczywiscie odkrycie :-) - bo nie traktuja oni czlowieka jak
istote rozumna i odpowiedzialna za swoje czyny. Przyswieca im wizja czlowieka
miotanego namietnosciami, nad ktorymi nie jest w stanie zapanowac, w zwiazku z
czym mozna go zawsze usprawiedliwic i zwolnic z odpowiedzialnosci. Taka wizja
czlowieka jest mi obca.

>
> Głębia twych przemyśleń powala mnie z nóg i rozorywa mi serce wraz z mózgiem.

Powyzsze zdanie jest calkowicie "niemerytoryczne", wobec czego nie bede sie do
niego ustosunkowywal.

> I jaką to pewność daje ci naiwność? Że znowu dałeś się wyrolować?

Pewnosc, ze ja nikogo nie wyroluje - to sie bardziej liczy.

Tak naprawde to jestem naiwny, ale nie bezgranicznie, ucze sie na bledach :-)

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Napisales: "Ale wiem, że życie to nie bajka i wszystko się może wydarzyć"

Tak. Napisałem tyle i nic więcej. I proszę na przyszłość nie wkładać mi w usta
słów, których nie wypowiedziałem.

> Jest to argument z serii (jak to sam okresliles) do d..., bo zycie jest
> wlasnie takie, jakim my go tworzymy. To my, ludzie, decydujemy, czy
> jest "bajka" czy pieklem.

Kolego, to, że życie swoje w całości wykuwasz "własnymy ręcamy", to twój
argument, więc jeśli wyciągasz z niego jakieś wnioski, to z łaski swej nie
mów, że są to moje przemyślenia.
Ad rem - pisząc, że życie to nie bajka, miałem na myśli, że bez względu na to,
kto, kiedy, jak i gdzie, chce swoje życie kontrolować (albo już kontroluje),
owo życie jest nieprzewidywalne. I czy jesteś naiwny, czy - nie, powinieneś
się z tym liczyć.

> Dziekuje za taka pikanterie... Kojarzy sie z rosyjska ruletka.

Kto nie rzyzykuje, ten nie wygrywa. Ja na przykład nie grywam w rosyjską
ruletkę (jak również w chińską, norweską czy kenijską), więc omija mnie ryzyko
utraty życia, ale i satysfakcja ze stawiania czoła śmierci. Ot, życie.

> Dla wielu jest to rzeczywiscie odkrycie :-) - bo nie traktuja oni czlowieka
> jak istote rozumna i odpowiedzialna za swoje czyny. Przyswieca im wizja
> czlowieka miotanego namietnosciami, nad ktorymi nie jest w stanie zapanowac,
> w zwiazku z czym mozna go zawsze usprawiedliwic i zwolnic z
> odpowiedzialnosci. Taka wizja czlowieka jest mi obca.

Mnie nie. Życie mnie tego nauczyło.
Możesz to zapisać do swojego pamiętnika.

> Powyzsze zdanie jest calkowicie "niemerytoryczne", wobec czego nie bede sie
> do niego ustosunkowywal.

Czemu jesteś taki zimny i niewyluowany?

> Pewnosc, ze ja nikogo nie wyroluje - to sie bardziej liczy.

Naprawdę jesteś tego w 100% pewien? Możesz z ręką na sercu (albo innym
organie, jak wolisz) przysiąc, że nigdy i nikomu nie zrobisz wbrew?

> Tak naprawde to jestem naiwny, ale nie bezgranicznie, ucze sie na bledach :-)

To mi zadałeś klina, bo dla mnie właśnie uczenie się na własnych błędach jest
dowodem bycia nie-naiwnym.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

> Ad rem - pisząc, że życie to nie bajka, miałem na myśli, że bez względu na
to,
> kto, kiedy, jak i gdzie, chce swoje życie kontrolować (albo już kontroluje),
> owo życie jest nieprzewidywalne. I czy jesteś naiwny, czy - nie, powinieneś
> się z tym liczyć.

Z tym sie moge zgodzic.

> > .......nie traktuja oni czlowieka
> > jak istote rozumna i odpowiedzialna za swoje czyny. Przyswieca im wizja
> > czlowieka miotanego namietnosciami, nad ktorymi nie jest w stanie zapanowa
> c,
> > w zwiazku z czym mozna go zawsze usprawiedliwic i zwolnic z
> > odpowiedzialnosci. Taka wizja czlowieka jest mi obca.
>
> Mnie nie. Życie mnie tego nauczyło.
> Możesz to zapisać do swojego pamiętnika.

Mozemy w tej sytuacji podpisac protokol rozbieznosci - i tyle.

>
> Czemu jesteś taki zimny i niewyluowany?

Bo nie dalem sie sprowokowc do "pyskowki"?

>
> > Pewnosc, ze ja nikogo nie wyroluje - to sie bardziej liczy.
>
> Naprawdę jesteś tego w 100% pewien?

Jesli zostane naiwny (a o tym dyskutujemy) - to tak.
Ale z tej mojej naiwnosci juz tak wiele nie zostalo - moze bardziej sie nia
przechwalam, niz praktykuje :-)

>
> > Tak naprawde to jestem naiwny, ale nie bezgranicznie, ucze sie na bledach
>
> To mi zadałeś klina, bo dla mnie właśnie uczenie się na własnych błędach jest
> dowodem bycia nie-naiwnym.

Naiwny jestem a priori - jak poprosisz mnie o pozyczke, to Ci pozycze (jak bede
mial z czego - dzis nie probuj, bo corka zabrala cala "kase" i pojechala nad
morze :-). Ale jak nie oddasz, to drugi raz Ci juz nie pozycze - bo ucze sie na
bledach.

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> > Ad rem - pisząc, że życie to nie bajka, miałem na myśli, że bez względu na
> > to, kto, kiedy, jak i gdzie, chce swoje życie kontrolować (albo już
> > kontroluje), owo życie jest nieprzewidywalne. I czy jesteś naiwny, czy -\
> > nie, powinieneś się z tym liczyć.
>
> Z tym sie moge zgodzic.

Cieszę się, bo to właśnie kwintesencja realizmu życiowego.

> Mozemy w tej sytuacji podpisac protokol rozbieznosci - i tyle.

Czy to by nie wyrachowanie? Człowiek naiwny chyba wierzy, że przekona wreszcie
swojego dyksutanta.

> Bo nie dalem sie sprowokowc do "pyskowki"?

Nie. Bo czasem bije od ciebie taka nudna świętoszkowata powaga.

> Jesli zostane naiwny (a o tym dyskutujemy) - to tak.

To gratuluję. Zawsze, kiedy słyszę kogoś tak jak ty przekonanego o swojej
poprawności (szeroko rozumianej), to dla mnie sygnał, aby takiej osobie nie
wierzyć. Bo ja nie mogę powiedzieć, że nigdy nikomu nie zrobię nic złego.

> Ale z tej mojej naiwnosci juz tak wiele nie zostalo - moze bardziej sie nia
> przechwalam, niz praktykuje :-)

To pytanie raczej nie do mnie.

> Naiwny jestem a priori - jak poprosisz mnie o pozyczke, to Ci pozycze (jak
> bede mial z czego - dzis nie probuj, bo corka zabrala cala "kase" i
> pojechala nad morze :-). Ale jak nie oddasz, to drugi raz Ci juz nie
> pozycze - bo ucze sie na bledach.

I ja bym zrobił to samo. Więc gdzie tu naiwność? Przecież to jest typowe
trzymanie się ziemi i niebujanie w obłokach. Czy wyrachowanie? Po trosze, ale
przede wszystkim - realizm.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

> > Mozemy w tej sytuacji podpisac protokol rozbieznosci - i tyle.
>
> Czy to by nie wyrachowanie? Człowiek naiwny chyba wierzy, że przekona
wreszcie
> swojego dyksutanta.

Rzeczywiscie juz niewiele zostalo z mojej naiwnosci... a cieszylem sie kiedys
opinia "najbardziej naiwnego na roku".

>
> Nie. Bo czasem bije od ciebie taka nudna świętoszkowata powaga.

Bronie pewnych wartosci, co nie wszystkim moze byc w smak. Jesli jestem przy
tym nudny, to chetnie dolicze to do rachunku.

> Bo ja nie mogę powiedzieć, że nigdy nikomu nie zrobię nic złego.
>

Tez nie moge, jesli chodzi o dzialania pod wplywem chwilowego impulsu. Np.
gdybym byl wczoraj przy tym, jak mojej corce jakis dran wyrwal z reki telefon
komorkowy, to w pierwszym odruchu rzucilbym sie na niego, co mogloby sie
skonczyc uszkodzeniem ciala. Po zlapaniu drania, jednak bym juz go nie uderzyl.

Z naiwnosci zostalo mi to nieustajace zdziwienie: Dlaczego ktos obrabowal moja
corke? Dlaczego kierowca ciezarowki, po spowodowaniu stluczki, klamliwie
oskarzyl mnie o sprawstwo? Dlaczego ktos, kto przysiega wiernosc, nagle
oswiadcza, ze go to nie obowiazuje, bo "jest teraz innym czlowiekiem"? (to
ostatnie proponuje zastosowac w banku: wziac kredyt a potem szybko "stac sie
innym czlowiekiem" :-))

[Gość: gb]

Optymistyczne jest to, że ci, którzy maja całkiem przyzwoite podejście do
życia, jeszcze się kłócą o to, który ma lepsze :)))

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Rzeczywiscie juz niewiele zostalo z mojej naiwnosci... a cieszylem sie
> kiedys opinia "najbardziej naiwnego na roku".

A czym to się objawiało? Pytam, dlatego że niektóre twoje wypowiedzi świadczą
o realistycznym i rozsądnym podejściu do życia. Może po prostu dojrzałeś
emocjonalnie? Ale to powód do radości raczej niż do smutku. Wiem, o czym
mówię, bo sam kiedyś przejawiałem bardzo idealistyczne podejście do
rzeczywistości.

> Bronie pewnych wartosci, co nie wszystkim moze byc w smak. Jesli jestem przy
> tym nudny, to chetnie dolicze to do rachunku.

Powiem szczerze - trochę nudne i przesadzone wydaje mi się stawianie naiwności
na świętym piedestale.

> Tez nie moge, jesli chodzi o dzialania pod wplywem chwilowego impulsu. Np.
> gdybym byl wczoraj przy tym, jak mojej corce jakis dran wyrwal z reki
> telefon komorkowy, to w pierwszym odruchu rzucilbym sie na niego, co mogloby
> sie skonczyc uszkodzeniem ciala. Po zlapaniu drania, jednak bym juz go nie
> uderzyl.

Skąd ta pewność, Ojcze Święty? Nie mam dzieci, ale sądzę, że gdyby ktoś robił
krzywdę mojemu dziecku, to trudno byłoby mi się pohamować.

> Z naiwnosci zostalo mi to nieustajace zdziwienie: Dlaczego ktos obrabowal
> moja corke? Dlaczego kierowca ciezarowki, po spowodowaniu stluczki,
> klamliwie oskarzyl mnie o sprawstwo? Dlaczego ktos, kto przysiega wiernosc,
> nagle oswiadcza, ze go to nie obowiazuje, bo "jest teraz innym czlowiekiem"?
> (to ostatnie proponuje zastosowac w banku: wziac kredyt a potem szybko "stac
> sie innym czlowiekiem" :-))

Bo trudniej jest uczciwie pracować niż być bandytą. Trudniej jest przyznać się
do błędu niż kłamać. Trudniej jest wreszcie zadać sobie wysiłek i spróbować
zrozumieć uczucia innej osoby niż powiedzieć: "to nie mój problem". A ludzie z
reguły wolą łatwiejsze rozwiązania.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

>... a cieszylem sie
> > kiedys opinia "najbardziej naiwnego na roku".
>
> A czym to się objawiało?

Chyba w dawaniu wiary wypowiedziom kolegow. Cos z tego musialo pozostac, bo
jeszcze dzis koledzy z pracy potrafia mnie przywitac rewelacja tylu "cofneli
dotacje, nie bedzie wyplaty", ja zaczynam "bluzgac", a koledzy sie ciesza w
duchu. Oczywiscie po chwili okazuje sie, ze nic takiego nie nastapilo.
Jednak coraz trudniej jest mnie przylapac na latwowiernosci.

> Powiem szczerze - trochę nudne i przesadzone wydaje mi się stawianie
naiwności
> na świętym piedestale.

Byc moze inaczej rozumiemy naiwnosc. Wg mnie naiwny to taki, ktory dziwi sie,
jak ktos postapi niegodnie, a nienaiwny dziwi sie, jak ktos sie zachowa
przyzwoicie.

> Skąd ta pewność, Ojcze Święty? Nie mam dzieci, ale sądzę, że gdyby ktoś robił
> krzywdę mojemu dziecku, to trudno byłoby mi się pohamować.
>
Byc moze moglbym zabic pod wplywem impulsu w obronie dziecka, nawet mienia (w
znaczeniu polskim i rosyjskim :-), ale nie wyobrazam sobie, ze zblizam sie do
zlapanego i zwiazanego i z zimna krwia podrzynam mu gardlo.

> A ludzie z
> reguły wolą łatwiejsze rozwiązania.

Tez lubie isc na latwizne, ale nie cudzym kosztem.

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Chyba w dawaniu wiary wypowiedziom kolegow. Cos z tego musialo pozostac, bo
> jeszcze dzis koledzy z pracy potrafia mnie przywitac rewelacja tylu "cofneli
> dotacje, nie bedzie wyplaty", ja zaczynam "bluzgac", a koledzy sie ciesza w
> duchu. Oczywiscie po chwili okazuje sie, ze nic takiego nie nastapilo.
> Jednak coraz trudniej jest mnie przylapac na latwowiernosci.

Cóż, jesteś łatwowierny, ale czy naiwny? Naiwny to ktoś, komu przy
podejmowaniu mniej lub bardziej ważnych decyzji życiowych można wmówić
wszystko. Każdy co jakiś czas daje się nabrać na czyjś mądry bądź głupi kawał,
ale każdy powinien biorąc dużą pożyczkę przeczytać umowę przed podpisaniem
albo nawet wziąć jej niepodpisany tekst i pokazać komuś, komu ufa. A niestety
znam ludzi, którzy najpierw podpisują, potem czytają, a na końcu - myślą. A
potem twierdzą, że ten pan od umowy mówił, że wszystko będzie dobrze, żeby się
nie martwić, że ta umowa to tylko formalność bez znaczenia itp. To jest
nawiność.

> Byc moze inaczej rozumiemy naiwnosc. Wg mnie naiwny to taki, ktory dziwi
> sie, jak ktos postapi niegodnie, a nienaiwny dziwi sie, jak ktos sie zachowa
> przyzwoicie.

Rzeczywiście, inaczej rozumiemy naiwność.

> Byc moze moglbym zabic pod wplywem impulsu w obronie dziecka, nawet mienia
> (w znaczeniu polskim i rosyjskim :-), ale nie wyobrazam sobie, ze zblizam
> sie do zlapanego i zwiazanego i z zimna krwia podrzynam mu gardlo.

Toteż ja nic nie wspominałem od razu o podrzynaniu gardła. Chodziło mi o to,
że nie potrafię powiedzieć, że w sytuacji kryzysowej zachowam się tak i tak.

> Tez lubie isc na latwizne, ale nie cudzym kosztem.

Dlatego nie jesteś bandytą. Ja również.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

>
> Rzeczywiście, inaczej rozumiemy naiwność.

To niech bedzie, ze jestem latwowierny i raczej przychylnie nastawiony do
kazdego (poki sie na nim nie zawiode).

> Chodziło mi o to,
> że nie potrafię powiedzieć, że w sytuacji kryzysowej zachowam się tak i tak.
>

Masz racje. Pod wielkim naciskiem czlowiek moze sie ugiac i postapic wbrew
sobie.

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> To niech bedzie, ze jestem latwowierny i raczej przychylnie nastawiony do
> kazdego (poki sie na nim nie zawiode).

To niemal jak ja. Może nie jestem łatwowierny, ale udzielam na dzień dobry
kredytu zaufania i sympatii.

> Masz racje. Pod wielkim naciskiem czlowiek moze sie ugiac i postapic wbrew
> sobie.

Nie w tym rzecz. Waląc po łbie bandytę, który atakuje twoje dziecko, nie
działasz wbrew sobie. Inaczej musiałbyś przyznać, że w głębi ducha wolałbyś
tłuc swoje dziecko.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

>> Pod wielkim naciskiem czlowiek moze sie ugiac i postapic wbrew sobie.
>
> Nie w tym rzecz. Waląc po łbie bandytę, który atakuje twoje dziecko, nie
> działasz wbrew sobie.

Myslalem o innych sytuacjach. Np. o kompromisach, w ktore sie czlowiek wikla
chcac przezyc w systemie totalitarnym. Nawet tacy "krysztalowi" ludzie jak
Herbert, stawiali sie na wezwanie w ubecji i odpowiadali uprzejmie na pytania,
zeby dostac paszport, zamiast huknac juz z progu "Wy pacholki moskiewskie!" :-)

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Myslalem o innych sytuacjach. Np. o kompromisach, w ktore sie czlowiek wikla
> chcac przezyc w systemie totalitarnym. Nawet tacy "krysztalowi" ludzie jak
> Herbert, stawiali sie na wezwanie w ubecji i odpowiadali uprzejmie na
> pytania, zeby dostac paszport, zamiast huknac juz z progu "Wy pacholki
> moskiewskie!" :-)

Rozumiem, ale to już nie jest kwestia naiwności, tylko działania pod presją
siły wyższej. Choć znajdą się szaleńcy, którzy będą twierdzić, że nawet w
takich okolicznościach należy zrobić to i tamo. Ciekawe, jak sami by się
zachowali w takiej sytuacji...

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:

> Choć znajdą się szaleńcy, którzy będą twierdzić, że nawet w
> takich okolicznościach należy zrobić to i tamo. Ciekawe, jak sami by się
> zachowali w takiej sytuacji...

Sa ludzie, ktorzy potrafili "sie zachowac" i w gorszych sytuacjach. Np. niejaki
Maksymilian Kolbe. Ja jednak do takiej kategorii ludzi nie naleze...

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Sa ludzie, ktorzy potrafili "sie zachowac" i w gorszych sytuacjach. Np.
> niejaki Maksymilian Kolbe.
> Ja jednak do takiej kategorii ludzi nie naleze...

Ja również, ale to naprawdę nie ma nic wspólnego z naiwnością.

[Gość: Przemek]

beton-stal napisał:


>
> ...ale to naprawdę nie ma nic wspólnego z naiwnością.

Fakt, nie utrzymalem sie, moim zwyczajem, w temacie.
Chyba wypada zakonczyc dyskusje, rowniez z powodu mojego wyjazdu.
Pozdr.

[beton-stal]

Gość portalu: Przemek napisał(a):

> Chyba wypada zakonczyc dyskusje, rowniez z powodu mojego wyjazdu.

Szerokiej drogi!

[Gość: Martyna]

Gość portalu: czarownica napisał(a):

> ostatnio usłyszałam od zanjomego, ze jestem naiwna
> czy to można "leczyć"?
> jak mam żyć, żeby sobie nie zaszkodzić?


A czy on to powiedzial po jakijes sytuacji czy Twojej uwadze, czy tak
generalnie? Warto by sie przyjrzec ktore z Twoich zachowan sa naiwne.
I poza tym nie jest za dobrze myslec o sobie jestem naiwna , bo naiwnaosc nie
jest Toba. Moze zachowujesz sie czasami naiwnie ale nie Ty jestes wiecej niz
tylko naiwnoscia .Wiele osob tk mysli ale schemat a takiego myslenia :
jestem naiwna czy
jestem... plus cecha jest nieprecyzyjne i toksyczne dla naszych emocji.

[lallka]

naiwnosc czesto szkodzi w zyciu, czasem pomaga, ale z tego nie da sie wyleczyc.
podobnie jak z innych "chorob"

W Tworkach

[komandos57]

Kuracja orczykiem po chrapach.

[Gość: Imagine]

Gość portalu: czarownica napisał(a):

> ostatnio usłyszałam od zanjomego, ze jestem naiwna
> czy to można "leczyć"?
> jak mam żyć, żeby sobie nie zaszkodzić?
mam takie dziwne przeczucie, ze leczyc to sie powinien twoj znajomy.
a ty ufaj tak jak dawniej. masz brylant w srodku.
Pozdr, Imagine.

[lallka2]

> Gość portalu: czarownica napisał(a):
>
> > ostatnio usłyszałam od zanjomego, ze jestem naiwna
> > czy to można "leczyć"?
> > jak mam żyć, żeby sobie nie zaszkodzić?
> mam takie dziwne przeczucie, ze leczyc to sie powinien twoj znajomy.
> a ty ufaj tak jak dawniej. masz brylant w srodku.
> Pozdr, Imagine.
na dobre ta ufnosc jej nie wychodzi. juz nie wie, kto jest kim i co mysli.