Wkurzający współpracownik

[frodo100]

W mojej pracy był okres, że przyjęto sporo osób (w tym także i
mnie). Razem ze mną została przyjeta osoba, ktora miała podobne
wykształcenie,, podobne doświadczenie w pracy (czyli żadne, bo
swieżo po studiach).
Już po kilku tygodniach zaczeła sprawiać wrażenie doświadczonego
pracownika. Wrażenie-bo w zasadzie powtarzała to co już ktoś
powiedział, na naradach odzywała sie jak tylko miała zaledwie
mgliste pojęcie o temacie. Ja niestety należę do osób, które jak się
na czymś nie znają lub nie wiedzą czegoś do końca to sie nie
wypowiadają. No i niestety na tym trace. Bo ów osoba ma przydzielane
coraz ciekawsze i prestiżowe zadania, a ja mam wrażenie, że od 2
lat ruszyłam się zaledwie o kroczek. Sama uważam się za osobę
ambitną, w życiu staram się robić dodatkowe rzeczy (kursy, szkolenia
itp. takze z zakresu komunikacji interpersonalnej), mam wiele
zdolności, o których ze względu na własna niską samoocenę nie
rozpowiadam. Nie robie zamieszania wokół własnej osoby,w
przeciwieństwie do owej "koleżanki" jestem osoba skromną w
kontaktach z innymi (owszem na pismie mogę sie wszystkim pochwalić).
Co mam zrobić, zeby być dostrzeżoną w pracy?Jaką przybrać postawę
wobec"koleżanki", bo mnie strasznie irytuje juz sam jej widok.

[maureen2]

zapewne pracujesz razem z sznagrilą,a na to trudno coś poradzić

[frodo100]

maureen2 napisała:

> zapewne pracujesz razem z sznagrilą,a na to trudno coś poradzić
Raczej nie.
Opisana tu sprawa to raczej mój problem z umiejętnościami
społecznymi, bo jeśli ta sfera będzie OK to podejrzewam, ze zniknie
problem wkurzającej kolezanki.

[piesbaskervill]

jeżeli ktoś codzienie wysypuje ci śmiecie z kosza na biurko,to nie
ma takiej metody psychologicznej aby to polubić,co gorsza nie ma też
takiej potrzeby,chyba,że ktoś ci wmówi,że jest to zachowanie OK i
dla twojego dobra.

[frodo100]

piesbaskervill napisał:

> jeżeli ktoś codzienie wysypuje ci śmiecie z kosza na biurko,to
nie
> ma takiej metody psychologicznej aby to polubić,co gorsza nie ma
też
> takiej potrzeby,chyba,że ktoś ci wmówi,że jest to zachowanie OK i
> dla twojego dobra.
Nikt mi śmieci nie wysypuje. Tu chodzi raczej o swego rodzaju grę
psychologiczną, której zasady nie wszystkie znam.

[piesbaskervill]

oczekujesz zapewne,że ktoś na fp poprawi ci "samoocenę" i coś napi-
sze o twojej rodzinie ?

[frodo100]

piesbaskervill napisał:

> oczekujesz zapewne,że ktoś na fp poprawi ci "samoocenę" i coś
napi-
> sze o twojej rodzinie ?
Nie, tego nie oczekuję. Oczekuję praktycznych porad od osób ktore
miały podobny problem lub się na tym znają.

[piesbaskervill]

niestety,nie znam się na tym

[marciia]

dlaczego uwazasz ze ona nie ma prawa byc taka jaka jest. dlaczego az
tak cie to irytuje? cos w tobie jest takiego co krzyczy i cierpi w
odpowiedzi na zachowanie wspolpracownika. musisz zajac sie tym i to
pokochac:)

[frodo100]

Prawda jest taka, ze w zetknięciu z taka osobą wychodzą moje
nieumiejętności i po prostu to, że jestem od niej gorsza w tych
sprawach. A że mam okropną przypadłośc w porównywaniu się do innych,
więc są tego efekty.Myslę,że sporo zalezy tu od wychowania i od
podejścia moich rodziców. Są kochani, ale sposób w jaki byłam
wychowywana doprowadził do tego ,że jestem nieasertywna, mam niskie
poczucie własnej wartości (mimo, iż wiem ze wiele wiem i potrafie),
nie wyrażam wlasnego zdania (zeby komus nie podpaść i powiedzieć mu
to co chce usłyszeć) i zawsze jestem w cieniu, bo wolę się nie
narzucać. Podobno byłam neigrzecznym dzieckiem, właziłam pod dywany,
w kosciele nie umiałam usiedzieć, mysle, że małe zaczatki ADHD (choć
pewnie wtedy nikt nie wiedział co to jest). ROdzice tak mnie
utemperowali (szczególnei na otrzeby chodzenia do szkoły), że nie
przypominam tamtej dizewczynki. Czasami moge być niewidoczna,
siedzieć spokojnie w jednym miejscu i się w ogóle nie odzywać.
Pamietam już w przedzkolu taka sie zrobiłam. To zawsze inne dzieci
dostawały istotne role w przedstwieniach, sadzane były w ipierwszych
rzędach do zdjęcia. Sprawy nie rozwiązane 20 lat temu potrafią dać o
sobie znać.
Czy można to zmienić??

[brunon.4]

Analiza przyczyn jest fajna (zwłaszcza dla płaconemu od czasu
terapeuty :), ale niewiele moim zdaniem daje w kewstiach
psychologicznych.
Czy da się zrobić? - przecież już miałaś szkolenia z asertywności. I
co? Nic nie pomogło?

[brunon.4]

Szare myszki nie awansują.
Mnie akurat to cieszy :))), ale jeśli Ty chcesz awansować, musisz
przestać być szarą myszką.
Masz dobrą nauczycielkę - opisaną przez Ciebie koleżankę.

pozdrawiam, Bruno Szary

[frodo100]

To mam się do niej upodobnić, robić to co ona??Już raz to
przerabiałam. Niestety kazdy ma inny temperament-ja zazwyczaj jestem
abrdzo spokojną osobą i nie lubie robić wokół siebie zamieszania.
Choć w sumie niezłe byłoby to zaskoczenie, gdy oto zmeiniam sie z
szarej myszki w lwice salonową. Tylko niestety to takie łatwe nie
jest.

[brunon.4]

> To mam się do niej upodobnić, robić to co ona??Już raz to
> przerabiałam. Niestety kazdy ma inny temperament-ja zazwyczaj
jestem abrdzo spokojną osobą i nie lubie robić wokół siebie
zamieszania.

Albo rybki, albo akwarium ...
No, prawda - można jeszcze awansować drogą samoobronową...

> Choć w sumie niezłe byłoby to zaskoczenie, gdy oto zmeiniam sie z
> szarej myszki w lwice salonową. Tylko niestety to takie łatwe nie
> jest.

A kto obiecywał, że będzie łatwo?...

[marciia]

Tak sie zastanawiam co jest twoim wiekszym problemem- bycie
dostrzezona czy zazdrosc wobec kogos kto lepiej sobie radzi w pracy?

Rozumiem ze dopoki ona sie nie pojawila to dobrze sie czulas w pracy
i nie mialas takich problemow?

Im bardziej ja krytykujesz (nawet w myslach), oceniasz, porownujesz
sie tym bardziej sie od niej oddzielasz, tym bardziej jej nie
lubisz, tym wiecej cie ona irytuje. Jeszcze troche i zaczniesz ja
szczerze nienawidziec tylko dlatego ze jest inna i ze ma cos czego
nie masz ty.
Rozumiem cie poniewaz tez bylam taka. Nawet dzisiaj tez jeszcze
zdarza mi sie wpadac w utarte schematy w roznych sytuacjach
zyciowych. Ja po prostu mam tak ze lubie czuc sie ofiara.

[versowoman]

frodo - z Twoim temperamentem tez mozesz manipulowac otoczeniem.
Ucz sie od rzeczonej koleżanki - gwarantuję Ci że Twoje samopoczucie
się polepszy i zapomnisz o małej grze jeśli tylko osiągniesz jakieś
sukcesy. Pamiętaj- ten kto dużo gada a mało robi w sprzyjających
warunkach zostanie prezydentem:) a TY jego doradcą. Współczuję z
całego serca szefostwa- widać nie zauważają tępoty, pozerstwa i
żenady .

[frodo100]

ja tam zawsze sie dobrze czułam w roli asystenta. Na cwiczeniach z
negocjacji byłam prawą ręką negocjatora (lidera). Zapisywałam
ustalenia,,, obserwowałam (w tym jestem najlepsza) i podpowiadałam
mu jaki argument mamy w danym momencie dać.
Mielismy na kursie 2 sytuacje,w ktorych zachowalam sie diametralnie
różnie. Była praca grupach. Raz trafiłam do grupy, wktorej był silny
lider. Ja najzwyczajniej w swiecie usunełam sie w cień, bo zeby
dojść do glos trzeba było "siły" (tej psychicznej:|)
Drugim razem trafiłam do spokojnej grupy w zasadzie bez lidera.
Aktywnie uczestniczyłam w jej pracach, wypowiadałam sie, decyzje
były podejmowane wspólnie. Te dwa moje zachowania zostay dostrzeżone
przez trenerkę. Jednym słowem mam aspiracje i sie szarpie, jak się
nie mogę dorwać do koryta.

[brunon.4]

A to Ty w Poznaniu pracujesz?.

[frodo100]

Nie pracuję w Poznaniu, a dlaczego pytasz??

[brunon.4]

Gazeta.pl Forum Regionalne Wielkopolskie Poznań

Po godzinach

Wkurzający współpracownik
Autor: frodo100