Co powinnam zrobić?

[mychazosia]

Dziecko opowiada że spotkała ją przykrośc w przedszkolu.
Pani dawała cukierki dzieciom , wszystkie dzieci dostały , jedna
dziewczynka nawet dwa , inne dzieci po jednym , ona nie dostała.
Pytam dlaczego.Dziecko odpowiada że dlatego że nie skończyła na czas
pisania literek.Pytam dlaczego nie skończyła na czas.Odpowiada że
dzieci ją rozpraszały.

Co powinnam zrobić?Próbować romawiać z paniami?Z góry wiem że to nic
nie da.Panie poczują się zaatakowane , stwierdzą że dziecko kłamie a
mama jest wariatką i czepia się szczegółów.
Olać sprawe i przetrzymac do końca roku szkolnego?

Dziecko opowiedziało o tym babci i ojcu przez telefon.
Babcia stwierdziła że kupi jej całe kilo cukierków i żeby olać
sprawę , bo jak coś powiem , to panie sie uprzedzą do dziecka i do
mnie.Ojciec jest cudzoziemcem i mieszka za granicą i stwierdził (bo
to nie pierwsza taka sytuacja kiedy dziecko jest traktowane inaczej
niz pozostałe , tyle że wcześniej panie o czymś zapomniały lub
przeoczyły) więc stwierdził że to "faszystowskie" metody i że jego
dziecko jest w Polsce dyskryminowane.
A ja myślę że panie mnie nie lubia i mszczą sie na dziecku.
Co o tym sądzicie?
Próbować rozmawiać z paniami , czy zacisnąć zęby i olać temat?
Dziecko ma od początku problemy z koncentracją i rozprasza ją
wszystko co sie wokół dzieje.Wątpię żeby panie lub pani psycholog to
zauważyły ale jak im o tym powiem to i tak stwierdzą, że nie mam
racji albo jescze gorzej że próbuję je uczyć , że sie wtrącam i tym
podobne bzdury.

[kozica111]

oj, ja bym dala popalic.I od razu poszlabym do dyrektora.

[veroy]

uczysz dziecko w ten sposob - przez przyklad - czepiania sie i
pretensji jako sposobu dochodzenia do swojego a takze tego, ze
mamusia o wszystko zadba. nie sadze tez, by dobrze na nie wplynela
swiadomosc, ze z jego powodu <dorosli> maja jakies <sprawy> . wiem,
ze mu tego nie powiesz, ze tego "popalenia" by nie widzialo, ale
zapewniam cie, zdawaloby sobie sprawe - i to wystarczy.

[rzezba_zywiolow]

Przede wszystkim zapanuj nad własnymi emocjami, nastawieniem.
(...)
Z góry wiem że to nic (...)Panie poczują się zaatakowane , stwierdzą że dziecko
kłamie a > mama jest wariatką i czepia się szczegółów.
(...)A ja myślę że panie mnie nie lubią i mszczą sie na dziecku.
(...)czy zacisnąć zęby???
(...)Wątpię żeby panie lub pani psycholog...
(...)
Twoje dziecko widzi więcej niż ja czytając Twe słowa!
Dziecko Ciebie obserwuje, jeśli w taki sposób interesujesz się jej postępami w
szkole, nie powinien dziwić fakt, ze się rozprasza, może jest tak nerwowe jak matka?

Dziecko powinno przede wszystkim czuć się bezpiecznie w domu. W szkole
najczęściej wychodzi to różnie. W sumie problemem nie jest to, ze nie dostała
cukierka ale to, że ma problemy z koncentracją i na tym właśnie powinnaś się skupić.

Powinnaś nauczyć dziecko radzić sobie z emocjami.

Gdyby to było moje dziecko...Poszedłbym z dzieckiem do cukiernika i wybralibyśmy
10 najpiękniejszych cukierków i poprosił córkę by dała je nauczycielce.
Myślę, że córka przy tym powinna dopowiedzieć(albo napisać na laurce, jeśli nie
ma odwagi), że było jest przykro gdy późno skończyła literki ale najbardziej
przykro, gdy nie otrzymała nagrody za jej wysiłek.

Dziecko powinno nauczyć się przy tej okazji, że warto radzić sobie ze smutkiem,
bólem wystawiając na przeciw jej broń najznakomitszą, jej przeciwieństwo.

[mychazosia]

rzezba_zywiolow napisał:


nie dostała

> Gdyby to było moje dziecko...Poszedłbym z dzieckiem do cukiernika
i wybralibyśm
> y
> 10 najpiękniejszych cukierków i poprosił córkę by dała je
nauczycielce.
> Myślę, że córka przy tym powinna dopowiedzieć(albo napisać na
laurce, jeśli nie
> ma odwagi), że było jest przykro gdy późno skończyła literki ale
najbardziej
> przykro, gdy nie otrzymała nagrody za jej wysiłek.
>
> Dziecko powinno nauczyć się przy tej okazji, że warto radzić sobie
ze smutkiem,
> bólem wystawiając na przeciw jej broń najznakomitszą, jej
przeciwieństwo.

Pomysł bardzo mi się spodobał , ale Mała się nie
zgodziła.Powiedziała że pani ją będzie pytała dlaczego tak zrobiła i
że znowu będzie czuła sie tak jakby zrobila coś złego , tak jak było
z opaską.

Z opaską było tak że dziewczynka zdjeła Małej opaskę z włosów i ja
złamała.Nie zrobiła tego celowo , pewnie chciała sprawdzić czy
opaska się złamie czy nie.
Gdy sie rozpłakała, pani (inna pani nie ta od cukierków) cały czas
ją karciła za to że placze:"Nic sie nie stało , nic sie nie stało ,
taka opaska?Przecież to grosze kosztuje.Czego ty płaczesz jak nic
sie przecież nie stało"
Mała czuła sie podwójnie zle.Dziewczynka złamała jej opaskę a pani
ją zganiła, że placze a na koniec powiedziała że klamie , bo opaska
spadła na podłogę i sama się złamała.

Według mnie pani powinna była zwrócić delikatnie uwagę dziewczynce ,
która złamała opaskę i powiedzieć żeby powiedziała Małej
słowo "przepraszam" a potem dać się małej wypłakać.
Na koniec dowiedziałam się od pani że to ja jestem wszystkiemu
winna , bo mam problemy i jestem wariatką.Prosiłam panią , żebysmy
nie rozmawiały o tym przy dziecku ale pani nie ustepowała mimo ze
juz była ubrana.Ja mogę być wariatka ale wobec tego nie jestem
jedyna i chyba jednak wykonująć swój zawód popełniam znacznie mniej
błędów a ludzie na nas przeważnie "napadają".

No cóz trzydzieści kilka lat temu( przypomniałam sobie teraz), że za
to że płakałam w przedszkolu dostawałam od dyrektorki wieszakiem do
ubrań po rękach.A że dyrektorka była przyjaciółką mojej babci , to
nigdy nikomu o tym nie powiedziałam.Myslę że chyba jednak nie
powinno sie tłumić emocji w dzieciach , bo wyjdą w życiu dorosłym.
Na psychologi się nie znam więc mogę się mylić

[mychazosia]

> Dziecko powinno przede wszystkim czuć się bezpiecznie w domu. W
szkole
> najczęściej wychodzi to różnie. W sumie problemem nie jest to, ze
nie dostała
> cukierka ale to, że ma problemy z koncentracją i na tym właśnie
powinnaś się sk
> upić.
>
> Powinnaś nauczyć dziecko radzić sobie z emocjami.
>

To prawda.Powinnam.

[gadagad]

Być może dziecko ma problemy z koncentracją,warto to sprawdzić,ale nie sądzę by
jakieś nadzwyczajne.Dzieci nie zegarki,nie muszą wszystkie "chodzić" tak
samo.Nie należy tego zrobić tak by córka się poczuła naprawdę gorsza, i że
wychowawczyni miała rację,że ją "odrzuciła".Dzieci są mądre i warto z nią
"dorośle" porozmawiać o tym,że dorośli nie są tym,że są dorośli doskonali,że
wychowawczyni zachowała się tak jak nie powinna.I że pewnie już się jej "nie
wychowa".Dla dziecka nauczyciel jest autorytetem i przy takim zachowaniu dziecko
może nabrać przekonania,że jest gorsze,sprawiedliwie traktowane jako outsider,co
może rzutować na dalszą naukę,przekonanie,że nie potrafi osiągnąć sukcesu.W
takim wypadku uszczuplenie autorytetu wychowawczyni nie zaszkodzi.Tak aby
jednocześnie dziecko rozumiało,że to nie powód,by się zachowywało w stosunku do
nauczyciela niegrzecznie.Natomiast pomysły,by wyrządzić nauczycielce jakąś
"krzywdę",hecami z poniżaniem jej cukierkami,za to co zrobiła ,jest zupełnie bez
sensu i dziecko to lepiej instynktownie odgadło.

[mychazosia]

Dziękuję.
Mała jest mądra i wierzę że sobie poradzi.

[veroy]

ja bym olała skoro to sie zdarzylo raz. gdyby zdarzylo sie drugi raz
wlasciwie tez. dopiero za trzecim, bedac pewna ze to nie
niedopatrzenie interweniowalabym i delikatnie zwrocila uwage
odpowiedniej osobie, ze moje dziecko czuje sie pokrzywdzone i nie
wiem jak mam sie do tego odnosic, jak wlasciwie sytuacja wyglada
(trzeba wysluchac obu stron by miec pelny obraz)?
odradzam pretensje i gwlatowne dzialanie - ani podpadac nie warto,
ani dziecko nie powinno nawet podejrzewac, ze w zwiazku z nim
dorosli maja jakies problemy.

[kozica111]

A ja pamietam podobne sytuacje ze swojego dziecinstwa.Minelo sporo
lat a ja czuje zal i to glownie do rodzicow ktorzy wlasnie 'olewali"
sprawe, a ja to odbieralam jako solidaryzowanie sie z nauczycielami.
Czulam ze nie mam praw.
Wyobrazcie sobie taka sytacje.Jestescie dorosli - wigilia w
pracy.Szef podchodzi do wszystkich pracownikow podaje reke, sklada
zyczenia....omija tylko was, wszyscy to widza...omija bo
zawaliliscie termin oddania sprawozdania.
Jak sie czujecie?Jestescie dorosli, znacie zycie gierki...ale
czujecie sie parszywie.A dziecko wielu rzecy nie rozumie i dla niego
to jest dramat.Jak ta kobieta mogla zrobic cos takiego?Co innego
gdyby mala byla niegrzeczna , nieposluszna, a ona tylko nie zdazyla.

[grzehuu]

>Jak ta kobieta mogla zrobic cos takiego?Co innego
> gdyby mala byla niegrzeczna , nieposluszna, a ona tylko nie zdazyla.

Trudno stwierdzić teraz czy dziecko było czy nie było grzeczne, nie znamy do
końca charakteru dziecka również biorąc pod uwage że dzieci zawsze "kolorują"
swoje wypowiedzi jeśli coś przeskrobią, podchodził bym do tego "olewając". Po za
tym jak już większość zauważyła problem jest koncentracji, skoro się wierciło to
nic nie napisało , nie wypełniło polecenia wychowawcy, czyli dostało jak gdyby
"jedynkę" co konsekwencją było nie dostanie cukierka... Czy matka będzie w
podstawówce i gimnazjum i w liceum latać do nauczycielek bo dziecko nie mogło
się skupić i dostało jedynkę ?? Trzeba nauczyć radzenia sobie w każdej sytuacji

[rzezba_zywiolow]

Jak już mówiłem, najważniejsze to opanować emocje! SWOJE emocje.
Ten szef popełnił wielki błąd i jestem pewien, że większa, jak nie wszyscy są po
Twojej stronie, więc fakt że uczynił to publicznie pośród dorosłych powinien
Tobie pomóc.
Potem, także zgodnie z Tym co powiedziałem, przeciw chamstwu, znęcaniu się
powinno się wytoczyć najlepszą broń. Podejść do szefa i złożyć mu życzenia i
wrazić żal, że są rzeczy które nie powinnym mieć miejsca i ma nadzieje, że
nadchodzący rok. itd....
Zrozumie, że popełnił błąd i pewnie nabierze do nas szacunku...Jeśli jest dorosły...

Jak postąpić gdy ktoś nas obrazi, poniży?

[rzezba_zywiolow]

Iść dalej, mając w sobie przekonanie iż lepiej oddać dobrem za złe.

Sam się dziwię temu co piszę. Paręnaście lat temu walczyłem, moja riposta zawsze
była szybka, zdecydowana i co najważniejsze celna.
Potrafiłem pokazać, odebrać swój honor.
Mierna satysfakcja, gdy doświadczy się efektu wynikającego z opanowania
żywiołów. Piękne rzeźby wtedy powstają.

[veroy]

Twoje porownanie wydaje mi sie nieadekwatne.
cukierek byl nagroda , nagroda sluzy _wyroznieniu_. Nie mozna
wyrozniac wszystkich, bo wyroznienie straciloby swoja funkcje.
zyczenia to nie nagroda, lecz raczej pewien rodzaj obowiazku
kulturalnego. brak zyczen i cukierka nie swiadcza tez o tym samym.

Poza tym nie mozemy, jak wspominaja inni w tym watku, uznawac wersji
dziecka bezwarunkowo. wystarczyloby, ze dziecko pominelo fakt, ze
kilkoro innych dzieci takze nie dostalo cukierka i wszytsko byloby
ok. Jedyne czego mozna sie czepiac w tej histori to fakt (o ile to
fakt) ze tak niefortunnie wyszlo ze nie dostalo cukierka jako
_jedyne_. nic wiecej - nie ma o co sie pluc ;)

[markus.kembi]

Dziecko w takim wieku musi się nauczyć nie tylko pisania literek, ale również "pracy w trudnych warunkach" (pisanie, gdy inni rozpraszają) i przede wszystkim - radzenia sobie z odrzuceniem. W przeciwnym razie, taka osoba już jako dorosła - skoro podano już w tym wątku taki przykład - gdy szef nie poda jej ręki, bo się obraził, rozpłacze sie po przyjściu do domu, a może nawet od razu, a przynajmniej będzie taką sprawę długo rozpamiętywała.

[kozica111]

Gdyby 3 pierwszych dzieci dostalo cukierka byloby ok.Ale tu dziecko
jako jedyne nie dostalo...To jest tylko dziecko.To nie tak ze ono
poczulo sie nie nagrodzone ono poczulo sie upokorzone i
napietnowane.Bez sensu jak dla mnie.Pozytywna motywacja jest dobra,
a ta tylko doprowadzila do frustracji.Dziwne ze zakladacie ze
dziecko koloryzuje, moi rodzice tez tak uwazali.Skonczylo sie na tym
ze stosuje obecnie filozofie; jak umiesz liczyc , licz tylko na
siebie.Nie umiem przyjac pomocy, wsparcia.To mi nie pomaga w zyciu.

[markus.kembi]

kozica111 napisała:

> Gdyby 3 pierwszych dzieci dostalo cukierka byloby ok.Ale tu dziecko
> jako jedyne nie dostalo...
_____________________________________

Świat nie jest OK. Życie nie jest OK. A przynajmniej nie zawsze. I do tego trzeba się stopniowo przyzwyczajać.

[kozica111]

Nie jest ok, wlasnie dlatego ze nic nie robimy.

[spinline]

Najlepiej by bylo zmienic te przedszkole na inne.

Ja pracowalam wiele lat temu jako nauczyciel przedmiotu, w szkole
tu za granica. Teraz ucze doroslych.Ale pracujac z dziecmi nie
jedno widzilam.

Uwazam ze nic nie robiac- robisz zle. Musisz zdecydowanie nie
baczac na konskekwencje bronic swojego dzicka. To bardzo wazne dla
rozwoju jej poczucia bezpieczenstwa i psychiki.

Jezlei nawet panie beda postepowac dalej negatywnie to sa instancje
nadrzedne, gdzie mozesz sie udac i opisac sprawe traktowania
twojego dziecka.
Ja bym zrobila to od razu udala sie do Instancji nad szkolami, czy
jakie tam sa w kraju i opisala sytuacje proszac o porade.

Nigdy nie pozwolilabym, aby moje dziecko ktos kzrywdzil bezkarnie!!

[veroy]

mam wrazenie ,ze robicie z igly widly...

spinline napisała:
> Najlepiej by bylo zmienic te przedszkole na inne.
>

swietny pomysl, na pewno szybko zapomni o glupim cukierku jak nagle
znajdzie sie w grupie zupelnie nieznanych osob, ktore ze soba sie
dawno poznaly i zgraly.

> Uwazam ze nic nie robiac- robisz zle. Musisz zdecydowanie nie
> baczac na konskekwencje bronic swojego dzicka. To bardzo wazne dla
> rozwoju jej poczucia bezpieczenstwa i psychiki.

bron dziecka przed niedostaniem nagrody. zmien mu przedszkole, taka
zmiana na pewno zbawiennie wplynie na jego poczucie bezpieczenstwa,
ktore poniekad wynika m.in z ustabilizowanej sytuacji.

> Jezlei nawet panie beda postepowac dalej negatywnie to sa
instancje
> nadrzedne, gdzie mozesz sie udac i opisac sprawe traktowania
> twojego dziecka.

panie postepuja zdecydowanie negatywnie, nie dajac twojemu dziecku
nagrody. jak zalatwisz zmiane przedszkola skocz przy okazji do
sądu ;)

> Nigdy nie pozwolilabym, aby moje dziecko ktos kzrywdzil bezkarnie!!

i do "faktu". slogan na okladke juz wymyslony, jeszcze tylko zdjecie
wielkiego cukierka i placzacego dziecka ;)

Tak serio : przede wszystkim troche zdrowego rozsadku. nie
wyolbrzumiajmy faktów : dziecko nie dostaly nagrody. jedyne ,czego
mozna sie czepiac, to to, ze wg jego wersji nie dostalo jej jako
jedyne. faktycznie lepiej ,gdyby trojka najlepszych dostala cukierki
i glupio, jak tylko jedno nie dostalo, ale nie robmy wielkiej sprawy
z czegos, co moglo wyniknac ze zwyklego niedopatrzenia...

[spinline]

Nie bede zaglebiac sie w tresc twojego artykulu. Jednak powiem ze
nie rozumiesz i nie masz swiadomosci jak dziecko odbiera to
srodowisko w jakim sie znalazlo.
To co jest dla ciebie droba sprawa, dla malego dziecka jest calym
swiatem.

kazda szkola kazde przedszkole ma swoje wlasne prawa jakimi sie
kieruje i granice jakie ustalaja dorosli. Nie jest nigdzie
powiedziane, ze zmieniajac przedszkole na inne dziecko wpadnie z
dessczu pod rynne. W innym przedszkolu moga pracowac inne panie,
moga byc inne dzieci. I moze taki system bezdusznych kar i nagrod
wobec malych dzieci nie istnieje. Gdzie juz od zarania uczy sie
dziecka konkurencji, poczucia przegranej.

Moje dzieci wychowalam za granica i nigdy panie w przedzkolu nie
stosowaly tego typu nagrod wobec dzieci. Wszyskie dzieci byly rowne
i rowno nagradzane. Nigdy w przedszkolu cos takiego sie nie
wydarzylo, ani w szkole gdzie pracowalam.

W sumie to dziecko powinny te panie przeprosic, za to ze ominely ja
w nagradzaniu. Dla malego dziecka to bardzo wazna sprawa.

[veroy]

rozumiem i mam swiadomosc, jak dziecko odbiera. zdaje sobie sprawe,
ze takie blachostki w tym wieku sa calym swiatem i sprawa niezwykle
powazna, wiem, ze przedszkolanka zachowala sie nieprofesjonalnie i
absolutnie nie popieram wprowadzania nagrod i kar w wieku
przedszkolnym.

niemniej uwazam, ze rozwiazania jakie proponujesz sa zbyt powazne i
mimo wszytsko nieadekwatne do sytuacji.

Dziecko bardziej od cukierka przezyloby tak drastyczna i nagla
zmiane jak zmiana przedszkola i bez wzgledu na to, jak zostalo by
tam przyjete (z uwagi na wiek raczej nie byloby z tym problemu)
byloby to dla niego niesamowitym stresem , pomijajac juz fakt wplywu
calej sytuacji "swiata doroslych" -bo z tego ,ze cos sie stalo i ze
to sie stalo przez nie zdawaloby sobie sprawe, chocby matka bardzo
to ukrywala.

Gdybym znalazla sie w sytuacji autorki watku, wytlumaczylam dziecku,
ze pani na pewno nie zrobila tego specjalnie ,ze byc moze zapomniala
dac mu cukierek i nastepnym razem pewnie sie uda. Z rozmowa z
odpowiednimi osobami w przedszkolu poczekalabym do momentu, gydby
sytuacja powtorzyla sie lub spytala przy okazji odbierania dziecka,
czy nagradzanie cukierkami jest na porzadku dziennym. gdyby sie
okazalo ,ze tak, wyrazilabym swoje zastrzezenia, niemniej na pewno
nie poruszalabym z tego powodu nieba i ziemi, ani nie robila
niepotzrebnych awantur.
Nie przyszloby mi do glowy podejrzewac przedszkolanki o niewiadomego
pochodzenia niechec do mojego dziecka ani o to, ze sytuacja mialaby
sie powtarzac - to mi wyglada jak niedopatrzenie i jestem
przekonana, ze pani, ktora wtedy ten blad popelnila zwyczajnie nie
przemyslala do konca swego zachowania.

[spinline]

czy szkoly jest koniecznoscia.
zapominasz o zdolnosciach przysposabiajacych dziecka do nowych
warunkow.Male dziecko przyspasabia sie szybciej niz dorosly
czlowiek.
W dobrych warunkach dziecko nie odczuwa negatywnego stresu w
zwiazku ze zmiana przedszkola, w ktorym wyraznie zle sie czulo i
nie wspolgralo z reszta dzieci w grupie.
Przedszkole, gdzie w ten sposob wyroznia sie dzieci jak powyzej
opisane nie nalezy do przedszkoli gdzie np. ja poslalabym moje
dziecko.

A usprawiedliwianie pani za "blad w pracy" nie ma sensu.
Przedszkolanki koncza 5 letnie wyksztalcenie pedagoiczne i maja na
tyle wiedzy, aby wiedziec, ze takie zachowanie wobec dzieci ma
negatywny wplyw na ich przyszly rozwoj i samopoczucie.

I to nie jest tam jakas bagatela czy blahostka, tylko calkiem
powazna sprawa.

[veroy]

piszesz :
czasami zmiana przedszkola czy szkoly jest koniecznoscia

czasami...

> zapominasz o zdolnosciach przysposabiajacych dziecka do nowych
> warunkow.Male dziecko przyspasabia sie szybciej niz dorosly
> czlowiek.

sama o tym pisalam wczesniej. nie ma problemu z odnalezieniem sie w
nowej sytuacji gdy mowa o tak malym dziecku, ale kazda zmiana jest
stresujaca sama w sobie. W sytuacji o ktorej mowimy taka zmiana ,
moim zdaniem, przynioslaby wiecej szkody niz pozytku.

> W dobrych warunkach dziecko nie odczuwa negatywnego stresu w
> zwiazku ze zmiana przedszkola, w ktorym wyraznie zle sie czulo i
> nie wspolgralo z reszta dzieci w grupie.

Autorka nie wspomina, by dziecko zle sie czulo i nie wspolgralo z
reszta grupy .

> Przedszkole, gdzie w ten sposob wyroznia sie dzieci jak powyzej
> opisane nie nalezy do przedszkoli gdzie np. ja poslalabym moje
> dziecko.

wysiagasz tak powazny wniosek na podstawie jednego incydentu ?
To tak, jakbys stwierdzila, ze wszytskie matki sa zlymi matkami, bo
nie ma zadnej, ktora ani razu nie popelnila bledu wychowawczego.

> A usprawiedliwianie pani za "blad w pracy" nie ma sensu.
> Przedszkolanki koncza 5 letnie wyksztalcenie pedagoiczne i maja na
> tyle wiedzy, aby wiedziec, ze takie zachowanie wobec dzieci ma
> negatywny wplyw na ich przyszly rozwoj i samopoczucie.

rozumiem, ze fakt skonczenia studiow (czy innej formy przygotowania
do zawodu) powinienl czynic czlowieka zawodowo nieomylnym ?

> I to nie jest tam jakas bagatela czy blahostka, tylko calkiem
> powazna sprawa.

mysle, ze dziecko po takim wytlumaczeniu, jakie przedstawialam w
poprzednim poscie spokojnie daloby sobie rade. gorzej, gdy
zachowanie doroslych sugeruje dziecku, ze cos zlego sie stalo.

[spinline]

o ktorej mowimy taka zmiana ,
moim zdaniem, przynioslaby wiecej szkody niz pozytku.
....
A skad ty to wiesz? Masz dzieci?Albo jestes nawiedzonym jasnowidzem?
Pewnie nie masz dzieci,stad twoja autoprojekcja sytuacji.


A ile ludzi zmienia miejsce zamieszkania, gdzie dziecko nie tylko
przedszkole zmienia, ale i dom. I dzieje sie wtedy jakas tragedia?

Poza tym autorka watku wyraznie pisze, ze dziecko zle sie
koncentruje w tym miejscu a i ona sama nie jest mile widziana przez
personel przedszkola i ze podejrzewa personel o akcje zemsty na
dziecku. Stad moja rada- zamiast szukac niepotrzebnych konfliktow z
tymi ludzmi, zmienic przedszkole na lepsze.

Poza tym czy mi sie wydaje, veroy, cos czesto "wsiadasz" na moje
wpisy, albo mi sie tak wydaje - wiec z bastuj i uszanuj, ze ktos
inny ma inne zdanie niz twoje.

[mychazosia]

spinline napisała:

> A ile ludzi zmienia miejsce zamieszkania, gdzie dziecko nie tylko
> przedszkole zmienia, ale i dom. I dzieje sie wtedy jakas tragedia?
>
> Poza tym autorka watku wyraznie pisze, ze dziecko zle sie
> koncentruje w tym miejscu a i ona sama nie jest mile widziana
przez
> personel przedszkola i ze podejrzewa personel o akcje zemsty na
> dziecku. Stad moja rada- zamiast szukac niepotrzebnych konfliktow
z
> tymi ludzmi, zmienic przedszkole na lepsze.

Przepraszam , powinnam była wyjasnić wcześniej:
Przedszkole w sumie jest dobre i jest kilka pań , które dziecko
bardzo lubi.Zaprzyjazniła się też z koleżankami.
Problem z koncentracją ma wszędzie i od zawsze.
I kilka zmian i przeprowadzek ma już za sobą.

Dziękuje Wam Wszystkim za rady , bardzo mi pomogły przemyśleć
wszystko jeszcze raz.

ps.Nie chciałabym żebyście sie posprzeczały z powodu mojego wątku.

[spinline]

To co jest dobre dla jednego nie jest dobre dla drugiego.W sumie
niby takie dobre przedszkole, a jednak juz od zarania uczy i wdraza
dzieci w tzw. "wyscig szczurow" ktory do tego nagradza rzeczami
cennymi dla maluchow. Przeciez slodycze dla takich malych osob to
caly skarb:=)))

Przedszkole w sumie jest dobre i jest kilka pań

[mychazosia]

W sumie dobre, w porównaniu z innymi przedszkolami w okolicy.
Zostało kilka miesięcy i potem szkoła.
Nawet sobie nie chcę wyobrażać co nas czeka w szkole.

[spinline]

mychazosia napisała:

> W sumie dobre, w porównaniu z innymi przedszkolami w okolicy.
> Zostało kilka miesięcy i potem szkoła.
> Nawet sobie nie chcę wyobrażać co nas czeka w szkole.
....
To tak piszac ten tekst tobie na dobranoc.
W naprawde dobrym przedszkolu jest miejsce na obopulna komunikacje,
jest w niej miejsce na otwartosc i na szczera obustronna krytke.

Czasami trzeba skrytykowac panie w przedszkolu, a czasami trzeba
skrtykowac rodzicow.

To sie dzieje caly czas. W Szwecji tego typu dialogi ikomunkacja
jest norma obowiazujaca na codzien.

Nikt tu sie nie gryzie z myslami, ze pani przedszkolanka pod moja
niebobecnosc pojedzie sobie po dziecku w zemscie za moja uwage. No
niech by ona sprobowala!

Natomiast w tym gorzej prosperujacym przedszkolu komunikacja
pomiedzy personalem a rodzicami to masa niedomowien, podejrzliwosci
wobec personelu co posiredno z rodzica przechodzi na dziecko
pozniej owe dziecko pokazuje to poprzez rozne zajecia i zabawy z
rowienikami i swoim stosunkiem do personelu.

To tak na marginesie sprawy wnisoki wyciagniaj sama.

[mychazosia]

Oczywiście masz rację.
Ale żeby znaleźć to dobre zamiast "dobrego" musiałabym wyjechać z
Polski.
Tu jedyne porozumienie rodzic-nauczyciel , polega na finansowaniu
wycieczek czy imprez i uczestniczeniu w nich.

[veroy]

> Poza tym czy mi sie wydaje, veroy, cos czesto "wsiadasz" na moje
> wpisy,(...)

nie wydaje ci sie. to taki sam spisek jak spisek przedszkolanek
przeciwko dziecku autorki. poradz sobie zmiane forum ;)

[gadagad]

Na tym etapie nauki jest to zachowanie wyjątkowo nieprofesjonalne i szkodliwe w
rozwoju umiejętności uczenia się u dziecka.Zgłoszenie takiego zachowania
pedagoga,powinno wywołać aferę,ale pewnie nie w tym "miejscu na ziemi".Z drugiej
strony dziecko może mieć zburzenia koncentracji,może być jeszcze nie dojrzałe
do szkolnego systemu nauki,co nauczyciel powinien zauważyć i dziecku pomóc,a nie
zniechęcać je do uczenia.

Tylko dyplomacja i takt

[renebenay]

Twoje dziecko jest warte wiecej anizeli caly wagon cukierkow.Poprostu wytlumacz
dziecku aby w razie ponownego rozdawania cukierkow poprostu odmowila wziecia
jakichkolwiek nagrod-slodyczyczy bo np takich nie lubi,to nie jest wazne czy
dziecko zasluzylo na cukierek albo nie bo przedewszystkim tej przypadkowej
wychowawczyni nalezy pokazac jaka jest glupia.

[gadagad]

Żaden tam wyścig szczurów,ale złe metody mobilizacji tak młodej
psychiki,prowadzące do wycofania się,straty chęci uczenia się,strachu do
zabierania się do nauki w ogóle,straty ciekawości.Dzieci chętnie się uczą,ale
jeśli czują się za to karane,ta chęć się blokuje.Wszystkie dzieci muszą być
nagradzane,wtedy jeśli któreś proporcjonalnie nieco więcej,dopiero to daje
mobilizujący efekt.

[mychazosia]

gadagad napisała:

> Żaden tam wyścig szczurów,ale złe metody mobilizacji tak młodej
> psychiki,prowadzące do wycofania się,straty chęci uczenia
się,strachu do
> zabierania się do nauki w ogóle,straty ciekawości.Dzieci chętnie
się uczą,ale
> jeśli czują się za to karane,ta chęć się blokuje.Wszystkie dzieci
muszą być
> nagradzane,wtedy jeśli któreś proporcjonalnie nieco więcej,dopiero
to daje
> mobilizujący efekt.

Dziś mi opowiedziała z rozpromienioną twarzą i nieukrywana radością
ze spotkała ją niespodzianka: Pani rozdawała tym dzieciom , ktore
miały cos do dokończenia po to zeby skończyły , a jej nie dala
zeszytu mimo ze miała nieskończone te nieszczęsne literki za które
nie dostała cukierków.

Pani robi ogromne postępy z każdym dniem wieksze, żeby zniechęcić
moje dziecko do nauki albo żeby sie nas pozbyć z przedskola.

Idę o zakład, że jak sie będę chciała za dwa dni od pani dowiedzieć
o wyniki w nauce mojego dziecka to sie okaże że jest najgorsza w
klasie.

[gadagad]

Być może nauczycielka stara się manipulować z córką,by stworzyć "fakty"
udowadniające jej ocenę dziecka.Może tak, aby się dziecko nie zorientowało,że ma
to związek z przedszkolem,zabrać ją na przygotowane spotkanie z
psychologiem,które będzie odbierać jak lekcję czy zabawę,przy którym psycholog
wyda opinię o dziecku.Tak aby nie szło dalej z krzywdzącą "diagnozą" z
przedszkola.A jeżeli jest możliwość zmiany na przyjaźniejsze przedszkole,trzeba
to zrobić,bo walka z nauczycielem bywa długa,a na dziecku się odbija każdy dzień
pobytu w nieprzyjaznej atmosferze.Starsze dzieci,mając dobre pierwsze podstawy i
psychiczne nastawienie do nauki,radzą sobie ze stresem i dziwactwami
nauczycieli.Wierzę,że może tu odgrywać rolę cudzoziemskość jednego z
rodziców,bo choć to paranoidalne,zdarza się, sama taką sytuację
przeżyłam.Bezinteresowna niechęć i potrzeba udowodnienia,że jest gorsze.Na pewno
trzeba jak najszybciej zmienić sytuację dziecka.Udowadnianie,że nauczycielka
postępuje niewłaściwie jest drugorzędne.U mnie to zdało egzamin,choć syn dalej
wspomina koszmar pierwszego roku nauki.Ale dobra zmiana sprawiła,że dalsza nauka
poszła mu wspaniale i bez żadnych dramatów.

[mychazosia]

Zmiana przedszkola jest niemożliwa z dwóch powodów.Nie ma nigdzie
wolnych miejsc.Poza tym to jej czwarte przedszkole.Pierwsze
zamknięto.W dugim przeszłyśmy horror taki, że to co teraz opisuję
jest niczym w porównaniu.W trzeciwm nas nie chciano , a to czwarte i
myślałam, że ostatnie.Z inteligentnego dziecka zrobią mi nieuka a ja
na to będę patrzeć nie mogąc nic zrobić , jak zwykle.

Poza tym nie wiem jak rozmawiać z tymi ludzmi , żeby cokolwiek
zrozumieli.
Czasem jak to wszystko obserwuję to dochodzę do wniosku że jedynym
wyjściem byłoby wyłożyć ze dwa tysiące złotych, albo więcej na "radę
rodziców" i wtedy byłabym wspaniała matką a moje dziecko świetnym
uczniem.

[gadagad]

Cóż,w takim razie trzeba się pomęczyć do końca roku i liczyć na lepszą sytuację
w szkole.Też nie miałam możliwości zmiany w pierwszym roku nauki,zwłaszcza,że
zależało mi na znalezieniu naprawdę sympatycznej i rozwijającej zdolności
dziecka szkoły.W tym czasie musiałam bardziej zająć się "nauką" dziecka w
domu.Nie tyle poświęcając więcej czasu,ale wykorzystując czas na odkręcanie
złego podejścia nauczycielki i syn nie stracił ani chęci do uczenia się, ani
wiary,że potrafi.Problem dla niego stał się wyłącznie personalny i nawet pomogło
mu to w dalszych relacjach z nauczycielami.A przed pójściem do nowej szkoły
nawiązałam kontakt z nauczycielami,dyrektorem szkoły,przedstawiając potrzebę
pozytywnego nastawienia dziecka do szkoły,ale tak aby nie wywoływać odruchu
zawodowej solidarności z nieudaną nauczycielką.I dalej potoczyło się wszystko
zupełnie normalnie.Pomimo wyraźnej indywidualności syn był w dalszej nauce
zawsze traktowany pozytywnie,a wyniki osiągał świetne.Poprzednią nauczycielką
nie interesowałam się,wiem,że trwała w poprzednim miejscu,pomimo wyraźnych
błędów pedagogicznych ,też w ramach zawodowej solidarności,bronienia jej przed
"złymi" rodzicami,ale dowiedziałam się,że w końcu, po dalszym roku ją
zwolniono.A "płacenie" za pozytywny stosunek do dziecka nic nie daje,ponieważ
wywołuje eskalacje żądań,właśnie przez dalsze złe traktowanie dziecka,aby wymóc
kolejne dobre traktowanie przez "datki".Na pewno kontakt z dobrym psychologiem
nie zaszkodzi,choćby po to by umieć całą sytuację potraktować pozytywnie.

[veroy]

Zachowanie przedszkolanki jest bulwersujace i nie do przyjecia,
jednak z drugiej strony jak czytam powyzszy post - nie wspominalas,
ze w innym przedszkolu rownierz byly problemy i ze zostalo
zmienione, slowa "z inteligentnego dziecka zrobią mi nieuka(...)"
dopelniaja obrazu rozhisteryzowanej mamusi.

Zdaje sobie sprawe, ze prawda moze byc rzeczywiscie taka ,jak
opisujesz, brzmi jednak nieprawdopodobnie, brzmi, jakby wszyscy byli
zli i przeciwko wam. Dlaczego przedszkolance mialoby zalezec na
pozbyciu sie kogos z przedszkola i robieniu konkretnemu dziecku
przykrosci ? Dlaczego akurat wy ? dlaczego - jak domniemniam - nie
pierwszy raz wy ? Probowalas rozmawiac z ta pania ? skoro w gre nie
wchodzi zmiana przedszkola ,to musisz zalatwiac to w obrebie tego.
Radze najpierw pogadac z przedszkolanka i nie leciec od razu do
dyrektora. opanowanie i brak emocji to podstawa sukcesu w takich
sprawach.

[gadagad]

Opisana sytuacja dziecka najprawdopodobniej jest realna i ono ponosi tu
najprawdopodobniej szkodę.Nie ma sensu w postach radzić jak wychować
nauczycielkę,ani wychowywać matki.W sytuacji tak konfliktowej potrzebny jest
ktoś realny,kto pomoże zrozumieć w czym tkwi problem i pomoże go rozwiązać dla
dobra dziecka.Ponieważ to matka jest najbardziej emocjonalnie zainteresowana
dobrem dziecka,jej należy doradzić działanie i dlatego poradzenie się
neutralnego psychologa sugeruję,po to by pomógł w działaniu.To czy ktoś
histeryzuje,czy nie,ma pełną racje czy częściową nic nie zmienia na fakcie,że
dziecko rozpoczyna naukę nabierając złych mechanizmów.Nawet jeśli nauczycielka
nie akceptuje charakteru rodzica mając ku temu powody,nie powinno dochodzić do
opisanych sytuacji.

[veroy]

nie przecze niczemu ,co piszesz, jedynie niepokoi mnie ,ze to nie
pierwszy problem z przedszkolem i nastawienie matki, ktora wyszla z
zalozenia ze wszedzie z jej inteligentnego dziecka chca zrobic osla.
wszyscy zli i przeciwko nim ? -sama chyba przyzansz, ze brzmi nieco
nieprawdopodobnie. Moglabym zgadywac, ze inne dzieci i matki
problemow w tych samych przedszkolach nie mialy, to z kolei
wskazywaloby, ze problem moze nie tkwic w przedszkolu. Przyznam, ze
ciezko mi tu sugerowac, ze problem tkwic moze w matce, logika i
rozsadek karze jednak brac pod uwage te opcje.

Pomysl z psychologiem wydaje mi sie dobry, moze rozwiazac problem do
konca, o ile problem - tak jak sugerowalam, tkwi wylacznie w matku i
dziecku. psycholog nic nie ma do przedszkola , jesli przedszkolanka
faktycznie ma jakis problem ,za ktory obrywa sie dziecku, to
psycholog ktory oddzialuje z matka i dzieckiem na przedszkolanke nie
wplynie. Dlatego poza psychologiem uwazam ,ze matka powinna zaczac
od rozmowy z tamta pania.

[mychazosia]

Droga Veroy:Nie chcę się ani usprawiedliwiać ani nikogo oskarżać.
Od lat uważam , że jeśli pojawia się problem , należy go rozwiązać.
A podstawą do rozwiązania problemu jest dialog.Tyle że do dialogu
potrzeba chęci z obu stron.Tych chęci w tym innym przedszkolu nie
było(delikatnie mówiąc) , dlatego teraz (w tym obecnym), szukam
rady, bo się obawiam , że jakakolwiek próba dialogu z mojej strony
może się skończyć niepotrzebną awanturą a tego nie chcę.
Chce to rozwiązać w sposób jak najbardziej delikatny.

(Co do innych matek to skarżyły sie po cichu, nie wszystkie
oczywiście.Ale to już było) )

Wierz mi że nie uważam , że wszyscy są przeciwko mnie , bo tak nie
jest , po prostu zwątpiłam że potrafię to właściwie rozwiązać.
Obawiam się że spotkam się z murem niezrozumienia i nie będę umiała
sobie z tym poradzić, a moja kondycja psychiczna jest znacznie
gorsza niż rok czy dwa lata temu.

[veroy]

nie wymagam od ciebie usprawiedliwiania, jak pisalam : ciezko mi
bylo wysnuc przypuszczenie, ze wina moze lezec w tobie - wlasnie
dlatego, ze nie sprawiasz wrazenia szukajacej dziury w calym i
przesadnie zapatrzonej w dziecko mamusi, wydajesz sie miec zupelnie
zdrowe podejscie do sprawy.

piszesz ,ze w poprzednim przedszkolu checi do dialogu nie bylo, ale
nie mozesz zakladac ze w tym bedzie podobnie - w koncu z tego powodu
przedszkole chyba zmienialas ? szukasz rady, ale tu wlasciwie nie ma
nic do poradzenia ,tu masz tylko b.waski wybor wyjsc :jedno, ktorego
zreszta nie pochwalalam odpadlo - zmiana przedszkola nie wchodzi w
gre z przyczyn, ktore opisalas. Drugie - olac sprawe - odpada z
przyczyn oczywistych. Trzecie - dialog, ktorego sie obawiasz. wiecej
nie widze, nic innego ci nie pozostaje. Rozwaz tez, kto pojdzie
porozmawiac . jesli podejrzewasz, ze ta pani ma cos przeciwko tobie,
moze lepiej wyslac meza ?

[solaris_38]

dziecko jeśli jest wrażliwe i skłonne do rozpraszania się
będzie takich sytuacji mieć bardzo dużo

to okazja aby nauczyć je jak sobie z tym radzić
ponieważ ty sama sobie z tym nie radzisz
może lepiej pracować razem z psychologiem

[mychazosia]

solaris_38 napisała:

> dziecko jeśli jest wrażliwe i skłonne do rozpraszania się
> będzie takich sytuacji mieć bardzo dużo
>
> to okazja aby nauczyć je jak sobie z tym radzić
> ponieważ ty sama sobie z tym nie radzisz
> może lepiej pracować razem z psychologiem
>

Tak.Jest jedna dobra psycholog , tyle że dojazd zajmie mi trzy
godziny.Ale pewnie warto.

[lacido]

wg mnie
najlepiej byłoby zapytać dyrektora przedszkola jaką oni mają "politykę" tzn
system kar i nagród, jakie są procedury przy niektórych zachowaniach itp.Kiedyś
przez przypadek usłyszałam jak nauczycielka w ŻŁOBKU opowiedziała ojcu dziecka
ze syn był na rozmowie u pani dyrektor bo był taki niegrzeczny <lol>
Ja nie chciałabym żeby moje dziecko jadło w żłobku cukierki :)
Nie wiem co to za panie w tym przedszkolu pracują, przecież wiadomo ze nagrody
są bardziej motywujące i to te dzieci które mają większe problemy trzeba
bardziej motywować.

Gdy emocje opadły

[mychazosia]

myślę że kompromis z otoczeniem jaki powinnam zawrzeć odnośnie
przedszkola będzie polegał na zignorowaniu tego incydentu.
Nie będę ryzykować dyskusji , nie tym razem.
O odnowieniu wizyt u psychologa dziecka powinnam pomyśleć , bo
zbliża się czas szkoły a z tego co obserwuję dokoła łatwo nie
będzie...

Pozdrawiam Wszystkich , dziękuję za wpisy i cieszę się że mogłam się
do was zwrócić z moim problemem.