Problem z "teściową"

[eeevii]

Wklejam z FK, może macie jakies konkretne rady jak reagować na takie
zachowanie - agresję.
Mam problem z przyszłą teściową, która - nie
znając mnie, kompletnie mnie nie akceptuje. Niestety z pewnych
powodów musze zmienić nicka.
Moja historia w skrócie wygląda tak.
Jesteśmy razem od pół roku, od miesiąca mieszkamy razem, matka
mojego partnera kompletnie mnie nie akceptuje, ze względu na to, że
mam dziecko z poprzedniego związku. Widziała mnie raz w życiu i
bardzo się jej spodobałam, do momentu, ża sie dowiedziała o dziecku.
Ja jestem samowystaczalna, mam swoje mieszkanie, pracę, studiuję,
mąż mnie zostawił, ponieważ odszedł do kochanki, która zaszła w
ciążę.
I jak widać, wiatr dalej w oczy, teściowa mierzy mnie jakąś dziwną
miarką. Nic o mnie nie wie, ale uważa, że rozwódka (choć jestem
młodsza o 4 lata od jej syna) to cytuję: puszczalska, wyrachowana
kobieta, wyćwiczona w zdobywaniu facetów, chcąca omotać i
wykorzystać finansowo jej syna ?(czyt. zagarnąć jej mieszkanie).
Żadne racjonalne argumenty do niej nie trafiają, o rozmowie nie ma
mowy.
Ostatnio jest coraz gorzej, zaczęły się smsy z wyzwiskami do mnie i
moich rodziców, pogróżki, zakaz wstepu do rodzinnego miasta mojego
R., próbuje dotrzeć do wszyts5kich jego znajomych i mnie oczerniać
przed nimi, obawiam się, że jest zdolna do wszytskiego.
Zachowania R. nie komentuję, bo jest ok, wstyd mu za matkę, jest
całkowicie po mojej str., chce sę od niej odciąć, jednak wizyty w
jego rodzinnym miasteczku są nieuniknione.
Jestem już powoli załamana.
Teściowa jest z pokolenia raczej zatwardziałych fanatyczek - 60 lat,
synek o którego się tak martwi - jedynak niedługo kończy 30. ...
Ona ode mnie złego słowa nie usłyszała. Napoisałam jej o tym, ze jej
syn jest rozbity, ze dlaczego nie chce mnie poznać, mojej rodziny,
dopiero wtedy oceniać, że chętnie byśmy ją zaprośili i zabrali
gdzieś. Na takiego smsa posypały się wyzwiska: "nie wpiep...aj się
przebiegła su.o, nie ze mną takie gierki, do garów!!"
Ja już nie wiem co robić:(

[veroy]

wydaje mi sie, ze ty nic tu nie poradzisz, z tego co piszesz wynika,
ze probowalas juz chyba wszytskiego, nie pomoglo - przykro mi.Nie
piszesz nic o ewentualnych dzialaniach twojego mezczyzny i jej syna
w kierunku zalagodzenia konfliktu. czyzby nic nie robil ? dziwi mnie
to bardzo. wydaje mi sie, z on najwiecej jest tu w stanie zrobic.
Jak dlugo trwa ta sytuacja ? jaki jest twoj kontakt z tesciem ?

[eeevii]

Teść nie żyje, teściowa jest zupełnie sama, to też utrudnia
sytuację, bo mój R. jest z nia silnie związany i jednak nie chce
robic nic przeciwko niej, jest rozdarty, choć stoi twardo po mojej
stronie. Narazie poprostu uciął z nią kontakt, gdyz każda próba
kończyła sie awanturą.
Zapowiedział matce, ze jak nie zmieni zdania, to go nie zobaczy, ale
nie chce się odcinac całkowicie, ja go rozumiem, zbliżaja sie święta
itp.

[eeevii]

Ostatnio reaguje tak, że nie chce już o tym rozmawiać, męczy go ta
sytuacja, postanowił przeczekać.

[veroy]

wydaje mi sie, ze problem moze nie tkwic wylacznie w fakcie, ze masz
dziecko z poprzedniego malzenstwa itp ale tez tesciowa byc moze
obawia sie ciebie jako konkurentki o uwage syna - jak piszesz,
zostala sama i byla z nim silnie zwiazana.
To tylko moje przypuszczenia, ale bez wzgledu na to czy sa sluszne,
w mojej opini R. pogarsza sprawe przez izolowanie sie od niej. Ona
za jego zachowanie wina obarczy ciebie i konflikt sie zaostrzy.
radzilabym raczej postepowanie odwrotne - niech syn czesto ja
odwiedza i utrzymuje kontakt, narazie bez ciebie, pozniej razem.
Niech sie oswaja.
jak wygladaly wasze wspolne odzwiedziny u tesciowej ? jak dlugo to
trwa ?

[eeevii]

Więc tak, mieszkamy w innym mieście, tam tez się poznaliśmy, więc
mamy mały kontakt.
Ja widziałam się z nia tylko raz, zareagowała bardzo pozytywnie,
wręcz cieszyła się, że taka fajna jestem, dopóki nie ikazało się, że
mam dziecko.
Wtedy poczuła sie oszukana, front się odwrócił. Zerwaliśmy na 2
miesięce przez to, R. mieszkał wtedy jeszcze razem z nią, Jednak
cały czas utrzymywaliśmy kontakt, ona wtedy nie miała pretensji, gdy
byłam tylko koleżanką. Jednak postanowiliśmy wrócić do siebie.
Ona zaczęła robioć awantury, więc się wyprowadził i właściwie od
początku stycznia mieszkamy razem.
W tym czasie R. widział się z matką 3 razy, ja wogóle.
Pojechał, jak się z nią umówił, jednak jej nie było w domu, wyszła
specjalnie.
Za drugim razem byliśmy razem, ja czekałam w aucie, on poszedł do
matki, ale zrobiła mu awanture i powiedziała, ze nie życzy sobie
rozwódek z obcymi dziećmi.
Za 3 razem też był sam u niej, dosłownie na chwilę, ale znowu
awantura i potem posypały się już sms - owe obelgi.
Początkowy plan był taki, ze on nie zrywa kontaktu z matką i jezdzi
do niej sam, ale ona robi mu awantury za każdym razem jak przyjedzie
i nie chce go słuchać, dopóki jest ze mną. On już nie chce z nią
rozmawiać.

[veroy]

jedyne co mi przychodzi do glowy to nie zniechecac sie tymi
reakcjami tesciowej i postawic na cierpliwosc - odwiedzac, dzwonic,
moze sie oswoi i przyjmie do wiadomosci. sytuacja jest trudna i
innego rozwiazania nie widze.zycze powodzenia...

[solaris_38]

przede wszystkim twój facet na pewno jest bardzo obciążony psychicznie
wychowaniem przez tak trudną matkę
jest bardzo toksyczna

szkoda ze masz taka babcie dla swoich wnuków ale to sie może przynajmniej
częściowo zmienić JEŚLI pokocha wnuki
może choć one zaznają od niej sympatii a może nie

czy tak czy tak poradzicie sobie

teściowej nie tłumacz sie

raczej okaż że nei akceptujesz jej zachowania
ona może je zmieni kiedyś
niech pamięta że WTEDY będziecie mogły spróbować jeszcze raz sie poznać i choć
względnie zaprzyjaźnić

na razie niech nei czuje ze to ona cię odrzuca a ty prosisz o jej łąskę bo to
ja tylko upewni ze masz coś na sumieniu

raczej niech poczuje że jesli sie nie

ludzie lubią bycpotzrebni

nawet nie lubiąc i nie ufając tobie
moze ? bedzie miałą ochotę na wnuki

ogólnie i tak będzie z nią kłopot zawsze wiec lepiej sie tym nie przejmować za
bardzo i pogodnie znosić uciążliwości jej skrzywdzonego i chorego charakteru

trzymaj sie :)

[eeevii]

Sytuacja się zmienia, dlatego, ze mój R. jest już tym barzdo
zmęczony. Teraz to ja chcę, żeby jechał do matki ją odwiedzić, a on
mówi, że chce odpocząć od tego tematu:( Paranoja

[solaris_38]

zastawiam sie czemu napisałaś ten list
bo na pewno nie czytasz co ci ludzie piszą

[spinline]

jak ona pisze?! ja rozumiem ze kazdy jest w stanie się
zdenerwować, jedank ta kobieta wyraznie przegina.

Nie wiem co bym zrobiła w podobnej sytuacji.

Pewnie nie chciałabym z nią jakiegolwiek kontaktu.

Z takimi ludzmi w ogole nie mozna mieć ludzkiego kontaktu z tego
co piszesz. To są extremalni ludzie.

[greengrey]

wygląda jednak,że metoda niereagowania Twojego R w stosunku do mamy-
nie zdaje egzaminu. Matka " niezatrzymywana" w swojej nienawiści
coraz bardziej się rozkręca

co ona o Tobie myśli- to myśli i pewnie długo jeszcze się, o ile w
ogóle, to nie zmieni- więc dajmy temu spokój

natomiast to co robi- to inna sprawa
chce przez to powiedzieć, że Twój R mógłby ( a może już to zrobił?)
zdecydowanie matce powiedzieć,że nie toleruje wyzywania, obmawiania,
szkalowania Ciebie i Twojej rodziny. Jeśli matka tego nie
zaprzestanie - to straci jego, syna i zostanie sama.

może taka ostateczna groźba ją trochę utemperuje, choć z tego co
piszesz o jej występach - to głowy bym nie dała

swoją drogą to wyjątkowy przypadek chamstwa

[renebenay]

To jest sprawa Twego partnera i tylko i wylacznie,najwazniejsze abys nigdy zle
nie wypowiadala sie o jego matce.Powinnas przyjac tylko ze,on ma matke ktora
powinien od czasu do czasu odwiedzic,napewno po kazdej wizycie wraca psychicznie
roztrzesiony i wtedy miej takt aby nie pytac sie jak bylo i co matka mowila-jak
bedzie chcial lub odczuje potrzebe to sam opowie.Takie konfrontacje raczej
koncza sie gdy urodzi sie dziecko,wtedy chore tesciowe nagle rozumieja swoja
glupote i sytuacja sie normalizuje.

[lalacruz]

Mam podobną sytuację z akceptacją przez teściową. I urodziłam dziecko. I na
szczęście nie po to by zrealizować receptę na chorą zazdrość o synka swojej
mamusi. Syndrom pustego gniazda.
Co jakiś czas awantura albo wielka babcia na pokaz. Przez 8 miesięcy dziecko
widziała 9 razy.
Do wszystkiego się wtrąca.
Nie ma się czym przejmować. Trzeba to zaakceptować albo jeśli bardzo Cię to
męczy odejść.

Niestety tylko kategorycznie radykalne rozwiazanie

[psychoguru]

eeevii napisała:

> syn jest rozbity, ze dlaczego nie chce
mnie poznać, mojej rodziny,
> dopiero wtedy oceniać, że chętnie byśmy ją
zaprośili i zabrali
> gdzieś. Na takiego smsa posypały się
wyzwiska: "nie wpiep...aj się
> przebiegła su.o, nie ze mną takie gierki,
do garów!!"
> Ja już nie wiem co robić:(

Niestety przy tym poziomie fanatyzmu,
agresji i chamstwa majacego formy
przestepstwa jedynym mozliwym rozwiazaniem
sytuacji jest oficjalne zerwanie stosunkow z
matka przez twojego faceta. Jezeli on nie
jest na to gotowy to ty zrezygnuj ze zwiazku.

Kategorycznie nalezy sobie wybic z glowy ze
sytuacja jakos sie ulozy, probowac ja
lagodzic, starac sie byc dobrym, myslec o
swietach, i tak dalej.

Matka tak perfidinie szczuje sadzac ze tym
odciagnie syna od ciebie. On musi byc wiec
gotowy do calkowitego zerwania z nia i
zrobic to konsekwentnie i nieodwolalnie. To
oczywiscie niezmiernie przykre ale tu jest
absolutnie jasna sytuacja: albo ty albo ona.
Jezeli on bedzie dalej choc w niewielkim
kontakcie z matka to wasz zwiazek bedzie
niszczony, ty sie wykonczysz psychicznie i
zycie bedzie sie marnowalo.

Tu nawet nie ma po co rozwazac dlaczego
matka taka jest. Skrajny fanatyzm jest
objawem braku klepek w glowie i nalezy sie
trzymac od niego z daleka. Nie ma tez sensu
probowanie zmiany tego stanu, na to jest za
pozno.

Zeby podkreslic powage zerwania, twoj facet
powinien napisac oficjalny list do matki.

Nie zaszkodziloby w nim wspomniec ze jesli
nadal bedzie jego i ciebie molestowala to
sprawie bedzie mozna nadac bieg urzedowy.

[eeevii]

Spróbuję trochę uporządkować to co napisałam.

Po pierwsze ja w żaden sposób nie zabraniam/zabraniałam mu kontaktów
z matką, poza tym, co oboje ustalimy. Było kilka prób kontaktu z nią
z jego strony (od momentu wyprowadzki w grudniu), na które ona
reagowała furią i awanturą, a R. w takiej sytuacji trzaska drzwiami
i wychodzi. Wiem, że przydałaby się im spokojna rozmowa, ale on
nauczony wieloma latami spędzonymi z matką (zawsze wszystko jkej się
nie podobało) nie umie inaczej z nią rozmawiać, a raczej wogóle nie
umie z nia rozmawiać. Twierdzi, że rozmowa z nią polega na tym kto
głośniej krzyczy i żadne argumenty do niej nie trafiają.

Po drugie jedyny stanowczy ko0ntakt jego z nią odbywał się przez
smsy, w których padło słowo, że jeżeli będzie się tak zachowywała,
to już go nigdy nie zobaczy. Bezpośredniej konfrontacji nigdy nie
było.

I teraz widzimy dwa mozliwe wyjścia z sytuacji, niestety nie wiem,
które z nich jest lepsze.
Pierwsze takie, żeby wogóle zerwać kontakt z matką, a raczej w 90%,
bo całkowiete zerwanie kontaktu nie jest możliwe. Ona jest samotna i
R. jest zbyt silnie z nią związany, zeby nie odezwać sie na święta,
czy pomóc jej w potrzebie. Ja to rozumiem.

Drugie wyjście jest takie, abym ja absolutnie nie próbowała
nawiązywc z nia żadnych bliższych relacji, natomiast on utrzymywał
relacje normalne, ale ich kontakt było stosunkowo mocno ograniczony.
Np. R. jedzie do matki, ale nie spędza z nią całego dnia tylko 2-3
godziny, sygnalizując jej wyraźnie, że chciałby spędzić czas również
ze mną - jednocześnie, ale skoro ona nie zmieniła swojego zdania, to
nie ma już więcej czasu, bo nie chce zostawiac mnie samej. Daję jej
tym samym do zrozumienia, że u nas wszystko jest ok, nic mu się nie
dzieje, a ja nie zabraniam mu kontaktu z nią.

Co o tym myślicie?:(

[eeevii]

Jest jeszcze druga sprawa, a mianowicie, wizyty w rodzinnym
miasteczku mojego partnera. Tam mieszkają wszyscy jego znajomi,
których ja dopiero poznaję, mamy tam działkę (on ma), na której
chcemy niedługo zacząć bywać.
To tez rodzi problemy, ponieważ przy ewentualnym przypadkowym
spotkaniu jego matki mogę spodziewać się awanntury. Pobyt na
działce, na którą ona może wtargnąć w każdej chwili też nie będzie
przyjemny, nie mówiąc już o reakcji jego znajomych.
Nie wiemy jak to rozwiązać.

Moja matka, która dostawała tez smsy od owej Pani radzi mi wogóle
tam nie jeździć, ale dla mnie to będzie trochę wyglądało jak
ucieczka, jakbym dała sie zastraszyć itp.

Niestety to bardzo watpliwe i ryzykowne

[psychoguru]

eeevii napisała:

> Pierwsze takie, żeby wogóle zerwać kontakt
z matką, a raczej w 90%,
> bo całkowiete zerwanie kontaktu nie jest
możliwe. Ona jest samotna i
> R. jest zbyt silnie z nią związany, zeby
nie odezwać sie na święta,
> czy pomóc jej w potrzebie. Ja to rozumiem.
> Drugie wyjście jest takie, abym ja
absolutnie nie próbowała
> nawiązywc z nia żadnych bliższych relacji,
natomiast on utrzymywał
> relacje normalne, ale ich kontakt było
stosunkowo mocno ograniczony.
> Np. R. jedzie do matki, ale nie spędza z
nią całego dnia tylko 2-3
> godziny, sygnalizując jej wyraźnie, że
chciałby spędzić czas również
> ze mną - jednocześnie, ale skoro ona nie
zmieniła swojego zdania, to
> nie ma już więcej czasu, bo nie chce
zostawiac mnie samej. Daję jej
> tym samym do zrozumienia, że u nas
wszystko jest ok, nic mu się nie
> dzieje, a ja nie zabraniam mu kontaktu z
nią.
> Co o tym myślicie?:(

Jest zrozumiale ze szukasz jakiegos
kompromisowego i kulturalnego wyjscia z
sytuacji. Niestety przy tym poziomie
agresji, braku kultury i fanatyzmu to nic
nie da. Natomiast beda bardzo powazne
zagrozenia dla waszego zwiazku. Matka nie
ustapi w podburzaniu i podminowywaniu
zwiazku, bedzie robila wszelkie mozliwe
rzeczy by go rozbic. Twoj facet bedzie
stopniowo dolowal psychicznie, to sie bedzie
na was odbijalo i w koncu moze sie zle
skonczyc. Takie sprawy rozciagniete na lata
powoduja wyczerpanie psychiczne.

Jak sie wydaje nie dostrzegasz realnego
poziomu paskudztwa w tej sprawie bo przeciez
wyzwiska i molestowanie matki wobec ciebie
to przestepstwo, mozna by jej wytoczyc
sprawe i wygrac. Nie o to tu oczywiscie
chodzi tylko zeby widziec ze ta osoba nie
cofnie sie przed niczym.

Twoj facet jest znacznie rozsadniejszy i
jesli sam chce z nia zerwac to nie nalezy
mu szukac innych "miekkich" wyjsc.

Zwraca tez uwage ze reprezentujesz znacznie
slabsza postawe psychiczna niz matka.
Tymaczasem powinnas w obliczu takiej agresji
byc znacznie bardziej stanowcza: wspomniec o
mozliwych krokach prawnych i zazadac od
facet by dokonal jednoznacznego wyboru.

Jestescie doroslymi ludzmi i wasz zwiazek
powinien miec absolutny priorytet. Calkowite
odciecie sie od matki wydaje sie tutaj
niezbedna podstawa spokojnej przyszlosci.
Jest przeciez klasycznym faktem ze tesciowa
chocby malo entuzjastyczna potrafi zatruwac
zycie a co dopiero przy takim nasileniu
nienawisci.

[eeevii]

Tak, chyba jestem słabsza psychicznie, nie pałam taką nienawiścią, a
jej nienawiść daje siłę.
Poza tym boję się publicznej konfrontacji, bo to nie przyjemne, choć
wiem, że ona nie ma racji, to przecież nie mmogę nieczego udowodnić.

Sama rok temu przeżywałam tragedię rozstania z mężem, który odszedł
do innej kobiety, z dnia na dzień, zostawiając mnie samą z dzieckiem.
Potem chciał wrócić, ale okazało sie, ze jego Pani zaszła w ciążę...
Później problemy z naszym dzieckiem itp. a teraz jeszcze jestem
niewinnie oskarżana.
Mój ex ma dobre relacje z przyszłymi teściami, choć to on okazał się
nie w porządku, poza tym zataił przed nimi fakt, że ma żonę i
dziecko (taki mały szczegół), a teraz niedługo będą mieli wnuczkę,
więc przecież się go nie wyprą.

[sisetka26]

witam
doskonale Cie rozumiem
mam bardzo bardzo podobną sytuację, z tym że nie mam dziecka, jestem
rozwódką a moja przyszła teściowa uwielbiała mnie przez pierwsze 4
miesiące, a znienawidziła jak zorientowała sie ze zwiazek robi się
poważniejszy niż z początku jej sie wydawalo
z P jestesmy juz prawie 2 lata, od ponad roku mieszkamy razem
jego matka juz 1,5 roku uprzykrza nam życie
probowaliśmy wszystkiego, bycia dobrym, udowadniania jej jak jest
nam razem świetnie, proszenia jej, P płakał, błagał, prosił o szanse
ona oczywiście jest bardziej dyplomatyczna i mowi mu zawsze "ale o
co Ci chodzi", nic Wam nie robie
a potem obrabia nas za plecami, buntuje wszystkich w koło, rodzine,
znajomych, wymyśla niestworzone historie na temat mój, mojego byłego
męża, mojego przyszlego męza i całego naszego zwiazku
kilka razy obiecała P że potrzebuje czasu zeby nas zaakceptować a
potem i tak nic z tego nie było
kilka razy jak była wypita to nawrzucała nam obu
P powoli kończyła sie cierpliwość i probował bardziej stanowczo
mowic jej ze jesli tego nie zmieni to straci z nim kontakt
nie wiele to dało
ostatnio dowiedzieliśmy sie ze w listopadzie nas obgadala przed
babcią, swoją byłą teściową ktorej nienawidzi zresztą przez całe
zycie, a potem perfidnie usiadła z nami przy wigilijnym stole jakby
nigdy nic
do mnie oczywiscie sie nie oddzywała bo udaje że mnie nie ma, a dla
P czasem potrafi być miła
po tym jak P dowiedział sie o buntowaniu babci jego cierpliwość sie
skończyła, mi długo o tym nie powiedział i nie chciał sie przyznać
dlaczego nie kontaktuje sie z matka
napisał do niej mail że przesadziła i ze nie ma prawa buntowac ludzi
i udzielac sie na nasz temat, ze nie jest zmanipulowany bo ma swoj
mozg i to co mowi to jego decyzje i przemyslenia itp
oczywiscie nie odpisała ani słowa, kontakt urwał sie do zera,
sytuacja zawisla w powietrzu, zupelnie nie wyjasniona..
ona dalej uskutecznia swoje działania, nadal obgaduje, nadal jest
najbiedniejsza, bo jej biedny syn jest przeze mnie zmanipulowany,
trzymany na smyczy i bardzo nie szczesliwy i nieswiadomy tego co
mowi i robi, to ja zniszczylam jej rodzine.. to są jej slowa ktore
nie raz mi wykrzyczała
P jest calkowicie za mna, wstydzi sie jej, nie ma wsparcia, ale ja
nie umiem sie z tym pogodzić, nie potrafie życ znienawidzona, płacze
po nocach, jestem na sklaju wyczerpania
jak spotykam ludzi to ciagle sie zastanawiam kto co wie o mnie, tym
bardziej ze wiekszosc tego co ona opowiada ludziom to bzdury przez
nia wymyslone
powoli przestaje sobie z tym radzic i mimo ze bardzo kocham P to
mysle o tym zeby poprostu odejsc bo ona nigdy nie pozwoli mi zyc, to
jak jakaś psychoza albo najgorszy thriller psychologiczny, kobieta
mnie przesladuje, grzebie w moim zyciu, obecnym i w mojej
przeszlosci, szuka kontaktu z moim bylym mezem, zachowuje sie
idiotycznie
a w jej przeknaniu to ona jest ofiarą, ona jest skrzywdzona i nic
zlego nie zrobila...
i co powinnam w tej sytuacji zrobic..?

[eeevii]

U nas narazie cisza. Tzn. nic się nie dzieje. Nie odzywamy się do
niej i ona się do nas nie odzywa.
Nie wysłał nawet R. życzeń urodzinowych. Zastanawiam się co będzie w
święta. Mamy wyjechać do moich rodziców.
R. zdarza się załamanie, mówi że to jego matka, jest samotna, nie
zasłużyła na to bo teraz została zupełnie sama, ale to on nie chce
sie do niej odezwać. Jest obrażony.

[shangri.la]

Ech....poważny problem masz dziewczyno;(
Poradziłabym Ci policję, bo to sprawdzony, znakomity sposób na wulgarnych
psycholi, a taka niestety jest ta osoba, ale w Twoim przypadku sprawa jest dużo
bardziej skomplikowana i obawiam się, że z czasem będzie się komplikować. Źli
ludzie, jak ona, mogą zrobić na prawdę wiele złego w życiu, zwłaszcza gdy mają
większy lub mniejszy wpływ na Twojego mężczyznę.
On się na razie "trzyma", ale nie wiadomo co ona jeszcze wymyśli przeciw Tobie i
w którym momencie zasieje w nim zwątpienie.
Cóż, życzę Ci powodzenia:)

Do sisetka26

[eeevii]

Mam pytanie czy Twoj P. reaguje żle na rozmowy o matce?
Bo mój R. zaczął omijać ten temat, powiedział ze musi odpocząć
psychicznie i nie chce o niej rozmawiać.

[sisetka26]

eeevii wysłałam Ci dzisiaj rano prywatna wiadomosc na www.psychologia.apl.pl
przeczytaj

[eeevii]

Wczoraj nastąpił "przełom".
R. pojechał do matki, powyztywała, potem jej przeszło, byli na
działce, było ok, a na końcu znowu sie pokłócili.
Jak tylko wspomina coś o mnie, to się kłócą.

Stwierdziliśmy, że będzie jezdził sam do matki i narazie nie
rozmawiał z nią na nasz temat, a ona jak będzie widziała, że
wszystko z nim ok, to może się przekona do mnie.

Wkurza mnie tylko to, co wygaduje ta kobieta, uważa że nie dbam o
jej synka, podaje jakiieś przykłady, kompletnie z palca wyssane:(

[annas1961]

jak jedynak to go przytnij w drzwiach raze z jego mamusia dobra
rada , wiem cos o jedynakach i ich mamusiach