Strach przed operacja..

[viola61]

Za 2 tygodnie mam miec operacje.Termin wyznaczony a ja coraz gorzej sie
czuje.Dopadaja mnie leki i obawy.Wszyscy mi mowia ze najwazniejsze jest
pozytywne nastawienie.Ja nie potrafie zmienic swojego nastawienia.Czuje sie
jak skazaniec.Nie wyobrazam sobie,ze moge tam isc z wlasnej woli i polozyc sie
na stół.
W zyciu przezyłam 2 cesarki z pełna narkoza ale bylo to 20 lat temu.Byłam
młodsza i silniejsza.Zreszta rodzic dzieci to sama radosc.
Niestety 14 lat temu przeszłam silną depresje ktora udało sie wyleczyć.Ale
zanim utrafiono lekami w depresje to troche mnie nameczyli.Po tych przezyciach
pozostal mi lęk przed lekami.Jestem trudnym pacjentem do leczenia.A tu
perspektywa operacji,narkozy, lekow uspokajających.Od czasu wyleczenia
depresji jedyna tabletka,która wziełam to był paracetamol i tak go brałam w
ostatecznosci.
Może znajdzie sie ktos kto pomoze mi przełamac ten strach?Wiem,ze czasu jest
malo ale jak to zrobic aby zmienic nastawienie do operacji i zaczac myslec
pozytywnie?Boję sie,że na sali operacyjnej wpadne w panike i nic nie beda
mogli ze mna zrobic....Pomozcie mi....

[solaris_38]

z tym, nastawieniem to nei do konca tak w tym przypadku
podobno operacje udają sie lepiej osobom które miały większy poziom stresu
przed operacją
myślę ze stres przygotowuje organizm na poważną ingerencję jaka jest zabieg
wiec bój sie ile wlezie
w razie czego mają sposoby żeby sobie poradzić z niesfornym pacjentem

no sa to przęycia ekstremalne
ale z drugiej strony niektórzy dla tych emocji i adrenaliny skacza z mosów na
linie czy pdoobne takie

ale już po zabiegu to faktycznie trzeba wierzyć że wszystko sie uda i być dobrej
myśli i w podobnym nastroju



t

[asidoo]

13 maja przeszłam operację chirurgiczną, która była zaplanowana. Nie bałam się,
bo wiedziałam, że mam dobrego chirurga.
Wytłumaczyłam sobie, że niejedna osoba ubzdyngala się do nieprzytomności a potem
jest jeszcze pobita. Operacja to to samo, tylko z ręki fachowca :))

[paolo.89]

Spokojnie:) Ja przeszedlem dwie operacje pod pelna narkozą. 1-wsza w
wieku 10 lat, druga 18 lat.

Prawdopodobnie zostaniesz leko uspiona juz na korytarzu, albo w
salce przedoperacyjnej, a nawet jesli nie, to zrobią to mozliwie
najwczensiej.

Zastrzyk jest w wenflon, wiec NIC nie boli! A po kilku sekunad juz
zasniesz i nawet sie nie zorientujesz kiedy! Ja np. po przebudzeniu
sie po operacji, pytalem sie ludzi..."no kiedy mnie w koncu zoperują
bo sie juz niecierpliwie..." a to juz bylo po operacji!!! :)))

Spokojnie, podejdz do tego na luzie!!!

[unbreakable]

Wiolu,
w swym 24 letnim życiu przeszłam 2 operacje. Jedną ratującą życie (narkoza) i
jedną planowaną (znieczulenie dolędźwiowe).
Jeśli zdecydowałaś się na operację, tzn. że jest ci potrzebna, ułatwi ci życie,
ustrzeże przed większym niebezpieczeństwem. I tak to traktuj. Jako środek do
osiągnięcia celu.

Stres Ci nie minie. Dopiero w szpitalu cię trochę ogłupią i wierz mi, będzie ci
wtedy wszystko jedno;)

[viola61]

Dziekuje Wam za słowa otuchy.
Najbardziej przeraza mnie mysl jaki bedzie moj stan po operacji.Czy dam rade
walczyc z bolem,osłabieniem.Naczytalam sie o roznych powiklaniach,bezdechach i
moj strach jest ogromny.Zreszta dziwnym trafem tylko takie teksty wyłapuję,nie
widze zadnych pozytywow w tym co czytam i słyszę.
Zabieg mam miec zrobiony metoda laparoskopowa(kamica pecherzyka
zolciowego),martwie sie czy to tylko kamienie tak mi daja popalic.Czy nie
wyniknie w trakcie cos innego.Sami widzicie,jak sie nakrecam.
Myslalam o pojsciu do psychologa,moze zmienil by moj tok myslenia.Ale do zabiegu
zostalo tylko 12 dni :-(
Czy Tez sie tak baliscie i mieliscie taka platanine mysli???

[viola61]

Jeszcze jedno co mnie meczy-jestem palaczem :-(
Jak palacze przechodza zabiegi,narkoze?Tez słyszałam rozne cuda.Teraz nerwy nie
pozwalaja mi przestac palic chociaz bardzo bym chciala.
Gdy mialam cesarki nie byłam palaczem....

[unbreakable]

Wiolu, moja mama miesiąc temu też miała usuwany woreczek laparoskopem!
Strasznie bała się narkozy i w ogóle wszystkiego, ale czuje się super!
Faktycznie mogą po operacji dziać się różne rzeczy, a najmniej przyjemne są
chyba wymioty, ale to nie dzieje się u wszystkich! Przez pierwsze 2 dni odchodzi
powoli narkoza i wtedy będziesz rozdrażniona, zdenerwowana i w ogóle. Poza tym
stres wtedy wychodzi i nie oszukujmy się - będziesz marudzić. Ale cały czas po
operacji pielęgniarki skutecznie "znieczulają", a wychodząc ze szpitala
dostaniesz receptę na leki przeciwbólowe - wierz mi - skuteczne.

Jeśli przeszłaś przez cesarki, to w przypadku bólu itd nic nowego cię nie
spotka. Możesz się tylko bardziej denerwować...

trzymam kciuki

[viola61]

Dziekuje za słowa pocieszenia.
Najbardziej jednak boję się odczuc od strony psychiki.Pod tym względem i w tym
przypadku czuje się słaba,wprost przerażona.
unbreakable a jak Twojej mamie się oddychało po tej operacji,czy miala jakies
kłopoty z oddechem?Podobno tak sie dzieje po tym powietrzu,ktore wpuszczają do
jamy brzusznej,przeraza mnie to.Jak długo trwał zabieg i czy dostała
tzw."głupiego jasia"przed.Strasznie boje sie tego właśnie ogłupienia.Może mama
podzieli sie doświadczeniem?
Pozdrawiam

[unbreakable]

Mama dostała głupiego jasia... Ciężko jej się oddychało i przez 2 dni bolał ją
kark, co było wynikiem lekkiego zapalenia mięśni, a to jest normalne po narkozie.

Zabieg trwał nieco ponad godzinę, razem z usypianie i wybudzaniem. Mama miała
kruszone kamienie, bo były za duże, żeby móc je wyciągnąć bez większego
krojenia, ale udało się je skruszyć.

Głupiego jasia się nie bój, to najlepsza rzecz jaka może ci się trafić w szpitalu;).

tutaj masz link do forum, gdzie na pewno wszyscy udzielą Ci wyczerpujących
informacji:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=30099

[viola61]

Jakie duze były kamienie skoro musieli je rozkruszac?
O tym nie myślałam wogóle;-(
Czy w jakis sposob pomogli mamie w problemach z oddychaniem czy sama musiała
sobie poradzić?
Jakie są odczucia po "głupim jasiu"?nigdy go nie miałam więc nie mogę sobie tego
wyobrazic.To tabletka czy zastrzyk?
Przepraszam,ze tak nudze ale to jeszcze budzi moj niepokoj.
Może w koncu sie uspokoje:-))
Pozdrawiam

[unbreakable]

> Jakie duze były kamienie skoro musieli je rozkruszac?

Większe niż 1 cm.

> O tym nie myślałam wogóle;-(

Nikt o tym nie myśli. Po prostu jak jest potrzeba to kruszą i tyle;)

> Czy w jakis sposob pomogli mamie w problemach z oddychaniem czy sama musiała
> sobie poradzić?

na oddychanie to akurat niewiele mogą pomóc.
i problemy z oddychaniem objawiają się płytkim oddechem, problemem z nabraniem
powietrza, niż jakimś duszeniem się...

to jest po prostu nieprzyjemne, ale nie trzeba temu jakoś strasznie radzić...


> Jakie są odczucia po "głupim jasiu"?nigdy go nie miałam więc nie mogę sobie tego
> wyobrazic.To tabletka czy zastrzyk?

zastrzyk.
po prostu czujesz się jak po 2 kieliszkach wina + skręcie;)
lekko, wesoło, bez paniki...


> Przepraszam,ze tak nudze ale to jeszcze budzi moj niepokoj.
> Może w koncu sie uspokoje:-))


pamiętaj, że każdy inaczej wszystko przeżywa.
nie czytaj zbyt wiele, bo naczytasz się tyle o negatywnych skutkach, że
autosugestia zrobi swoje i będziesz miała wszystkie skutki uboczne świata...

[gabrielle]

Strach jest całkowicie normalny. Nie bój się tego, że się boisz. Też przerobiłam
panikę przed operacją, więc wiem, co czujesz. Głupiego jasia dostaniesz pewnie
jeszcze na sali na oddziale. Po tym nie wolno wstawać, bo zakręci ci się w
głowie i jeszcze rąbniesz się w łeb. Z guzem na środku czoła to nie do twarzy
jest i jeszcze kłopot dla lekarzy. Leżałaś kiedyś na kanapie myśląc: o kurde,
jaka ja jestem zmęczona i jak mi się wstać nie chce, dlaczego herbata sama się
nie zrobi? Tak się człowiek czuje po głupim jasiu. Wstać się nie chce. Zresztą,
nie ma po co.

Na sali podłączą cię do różnych kabelków, sznurków i innych dupereli, cały czas
pewnie będą do ciebie gadać różne głupoty (pierścionek zaręczynowy pielęgniarki
w oczach mi stoi), potem powiedzą "a teraz podam pani narkozę" a po chwili
"HAAAAAALOOOOOO? CZY PANI MNIE SŁYYYYSZYYYYYYYY?", bo już będzie po.

Po narkozie to owszem, możesz mieć nudności (i tak pewnie dzień przed nie
pozwolą ci jeść, więc nie będziesz miała czym rzygać:), ale wtedy spokooooojnie,
przez nos sobie oddychaj, licz plamy na ścianie (jak nie będzie, to się
pozastanawiaj, ile jest kwiatków na łące i nie leż w panice: ojezu, bede rzygać,
ojezu, będę mieć zylion skutków ubocznych, powikłań, wyrosną mi rogi, skrzydła i
będę fruwać. Żadne motylem jestem, tylko jestem pacjent, leżę plackiem i mam
wszystko w dupie.

I NATYCHMIAST WYŁĄCZ GOOGLA. W ogóle komputer. Idź poczytać "Kubusia Puchatka".
Takie szukanie to tylko do nerwicy doprowadza. A co myślałaś? Że ktoś będzie
pisał, że się po narkozie czuł świetnie? A skąd!! On się pocieszy, że nic mu nie
było i pogalopuje dalej.

O właśnie. Weź dużo do czytania. W szpitalu są straszne nudy.
Fajnie, że laparoskopowo. Rach, ciach, trzy gustowne blizny na brzuchu i po krzyku.

[gabrielle]

A i jeszcze...

Wiecie, jakie są plusy pełnej narkozy?

Bo nie słyszysz, jak chirurg z anestezjologiem opowiadają sobie dowcipy.

DOBRE dowcipy, cholerniki jedne. Leż tu na stole nieruchomo i spróbuj się nie śmiać.

[gabrielle]

Rany, czy ja opuszczę ten temat?:)

Mnie po narkozie, na drugi dzień, jak już pozwolili wstać i przespacerować się
po korytarzu (pogalopowałam do kibla, jezu, jaka ulga) zlazła wierzchnia warstwa
naskórka. Żałowałam, że nie miałam ze sobą jakiegokolwiek peelingu, ale
poradziłam sobie jakoś. Jaką ja fajną skórę miałam po tym tygodniu w szpitalu.
Naskórek zlazł, żadnych nowych zanieczyszczeń, przymusowa dieta, tzn. woda
mineralna i pozytywne nastawienie. No tyłek niemowlęcia niemalże. Organizm
oczyszczony, jak ta lala.

Szukaj pozytywów:)

[tiuia]

Nie tylko takie. Ja np. w czasie cesarki słyszałam rozmowę operujących mnie. Jeden pytał:
"Tak?"
a drugi odpowiadał
"Tak, tylko trochę w lewo. O tak. Nie, nie. O teraz dobrze.'

Masakra, mówię wam! Na szczęście miałam głupiego jasia albo inny ogłupiacz, bo jakoś nie prysnęłam im z tej leżanki:D

Potem się skapowałam, że ten jeden to lekarz, a drugi to student.
Tak więc narkoza ma parę plusów.

[irena1949]

Idę dzisiaj do szpitala i będę miała zabieg też dzisiaj.Nie
powiem,że się nie boję.To nic przyjemnego ale jestem świadoma
tego,że lekarze mi pomogą i może być tylko lepiej.Kochana,głowa do
góry.Przeżyłam już ciężką operację 3 lata temu.Wygladam jak
Frankenstein/jestem tak pocięta/ale dziękuję mojemu lekarzowi,że
podarował mi drugie życie.Pamietaj,po operacji jest tylko lepiej.

[tiuia]

Może przyjmij tą operację za coś nieuchronnego. Za fakt, który się wydarzy niezależnie od strachu. A jak coś ma się stać tak czy siak, nie warto sobie tym zaprzątać głowy dopóki się nie stanie.

No i jeszcze jedno. Nie myśl, że za 2 tygodnie będziesz mieć operację. Pomyśl, że za 15 dni będziesz już po operacji;)

[unbreakable]

taka operacja to przede wszystkim profilaktyka nowotworu... i to jest najwiekszy
plus! nie wolno się załamywać. lepiej iść na planowaną operację, niż być
operowaną w ataku z 15 cm szwem.

[gklej]

nie myśl, o tym,że musisz iść na tą operację staraj się zapominać,
też miałam operację, na słowa lekarza operacja, ogarniał mnie wielki
strach, okropnie się bałam, rano w dzień operacji podali mi zastrzyk
na zobojętnienie, ja czekałam tydzień, miałam wtedy 47 lat.
Musisz sobie jakoś to przetłumaczyć, że po operacji będzie juz tylko
lepiej.
Trzymam za Ciebie kciuki,żeby wszystko się udało.

[azimkaitd]

Miałam operację rok temu..bardzo powazną.I..wyobraz sobie,ze nie chciałam nic na
uspokojenie,szłam b.spokojna...sama się zdecydowałam..chociaz,tak naprawdę..nie
musiałam <mięsniaki>.Nikogo przy mnie nie było..byłam sama.Miałam tak mocna
siłę,ze sama nie wierzę w to teraz.. Wszystko jest dobrze..doszłam b.szybko do
siebie..po 2 tyg.byłam na chodzie całkowicie...nawet pojechałam do miasta..Głowa
do góry...!!!!!

[ice_ice]

Witaj Violu
Rozumiem, co przechodzisz. Ja o tym, że będzie operacja dowiedziałam się 2 dni
przed samą operacją. W zasadzie zamieszania było sporo, ale i tak te dwa dni
chodziłam jak skazaniec, opętania rozmyślaniami o tym, jak to ktoś usnął i się
nie obudził albo jak u kogoś nie zadziałała narkoza i czuwał cała operację. W
takiej sytuacji największe głupoty potrafią człowieka osaczyć. Powiem więcej -
teraz wydaje mi się to już całkiem głupie, ale wtedy byłam chora ze strachu,
spisałam testament i złożyłam w firmie w kasie pancernej. Kiedy wywozili mnie na
salkę przedoperacyjną, czułam bicie serca i adrenalinę jak przed skokiem, ktoś
tu słusznie porównał :D

Wszystko się dobrze skończyło, myślę, że powinnaś o tym jak najwięcej rozmawiać
z jakąś zaufaną przyjaciółką, nawet mamą, czy siostrą, która świadomie zniesie 2
tygodnie gadania o jednym i tym samym, po to, aby Ci ulżyć. Naprawdę, rozmowa to
świetny sposób na oswojenie lęków. Byle sie nie nakręcać samemu...

Po operacji byłam tak przejęta faktem, że w ogóle żyję, że chwyciłam za telefon
i zaczęłam obdzwaniać rodzinę, chociaż nikt nic nie rozumiał, tak bełkotałam :D

Pozdrawiam gorąco, będę trzymać kciuki. Pomyśl, ile osób będzie Ci teraz dobrze
życzyło :)

[talking_head]

Wrzuć swoje życie na luz. przynajmniej teraz, przed
zabiegiem. Spacery, ciepłe kąpiele, dobra książka do poduszki,
dzien przed pójściem do szpitala kino, najlepiej sensacyjne
z wartką akcją. najważniejsze zaszczep się przeciwko żółtaczce,
są teraz zastrzyki działąjace szybko.
Przeszedłem 4 operacje w tym jedną b. poważną i ... żyję !
Głowa do góry, trzymam kciuki !

[viola61]

Jestescie naprawdę KOCHANI.
Czytajac Was posmiałam sie i popłakałam-na przemian.
Moich bliskich nie chcę zamęczać swoimi obawami,lękami bo i tak widzę,że sie
denerwują.
Tyle lat już chodzę z tymi kamieniami i z bólami,że jestem poprostu nimi
udręczona.Ale tez w jakiś sposób przyzwyczajona,że je mam.Boję się tylko zeby
nie było gorzej po zabiegu.Terazniejsze bóle znam-obawiam się nowych,nieznanych.
Bardzo sie cieszę że jesteście i mnie pocieszacie.Mam nadzieje,że starczy Wam
cierpliwosci i jakos ze mna wytrzymacie te 10 dni.
Obiecuje,że po wszystkim oddam to innym z nawiąską :-)))
Pozdrawiam cieplutko.

[paul8550]

Minimum narkozy, odmow glupiego jasia, minimum srodkow znieczulajacych i
bedziesz sie czula znacznie lepiej, kolega bykl na przyjeciu w dzien po zabiegu.

[4tore]

Hm, co tzn. minimum narkozy i srodkow znieczulajacych - ma czuc, ze
zyje? Przeciez ma spac i nic nie odczuwac.
A glupi jas tak zwany jest lagodniejszy niz np. 20 lat temu. Ludzie,
przeciez medycyna zrobila kolosalne postepy, a wiekszosc pewnie
mysle, ze zostana uspieni eterem albo chloroformem...
Autorce watku polecam odstawienie palenia - nawet dwa dni przed
zabiegiem lepsze niz nic.

[zabers]

2 tygodnie to jeszcze kupa czasu, a najgorsze jest bezczynne czekanie. jeśli mozesz, idź do kina, umów się z koleżanką na plotki (i to nie raz)albo zaproś ją do siebie, wyskocz gdzieś w miłym towarzystwie. I nie wstydź się mówić o swoich obawach. Wygadanie się też pomaga odgonić strachy. Powodzenia :)

[gabrielle]

Nie wiem, jaka jest twoja sytuacja zawodowo-rodzinna, ale jeśli możesz, to RÓB
COŚ. Jeśli pracujesz, to pracuj, w pracy skup się na robocie, a nie na myśleniu.
Wracasz do domu? Też coś rób. Idź na spacer, rowerek, szydełkowanie, malowanie
ścian mieszkania w drobne kwiatki, cokolwiek. Nie wolno dopuścić do sytuacji, w
której będziesz siedzieć i gapić się w ścianę. Rób masę odstresowujących rzeczy.
Idź do lasu, zbieraj patyczki, potem je wyrzuć po jednym, kop dołki w piasku.
MASZ PRAWO. Nie ma, że nie wypada. Idź na huśtawki, MASZ PRAWO. U mnie sprawdza
się świetnie:)

W ubiegłym roku najpierw oblałam duży egzamin w sesji letniej i się
zamartwiałam. Potem się o sobie dowiedziałam megagalaktycznej rzeczy, w obliczu
której oblany egzamin był pikusiem.

Jednak dzięki temu, że miałam co robić, czyli kuć do poprawki, NIE ZWARIOWAŁAM.

O i tak. Czyjaś rada tu dobra była. Mów, ględź na ten temat. Nie bój się
zamęczyć rodziny. Od tego jest. Jeśli możesz w nich mieć teraz wsparcie, to
ciesz się jak prosię w deszcz i korzystaj.

[tomkaz7]

Masz racje gabrielle, a zeby tych ktorzy ciagle rozmyslaja oderwac na chwile i
zajac czyms polecam ten link rozrywka.yeba.pl/show.php?id=2871 Na penwo
na pare chwil oderwiecie sie od natloku problemow codziennosci. Czasem lepiej
przeprowadzic operacje, troche strachu fakt ale potem problem z glowy ;)


gabrielle napisała:

> Nie wiem, jaka jest twoja sytuacja zawodowo-rodzinna, ale jeśli możesz, to RÓB
> COŚ. Jeśli pracujesz, to pracuj, w pracy skup się na robocie, a nie na myśleniu
> .
> Wracasz do domu? Też coś rób. Idź na spacer, rowerek, szydełkowanie, malowanie
> ścian mieszkania w drobne kwiatki, cokolwiek. Nie wolno dopuścić do sytuacji, w
> której będziesz siedzieć i gapić się w ścianę. Rób masę odstresowujących rzeczy
> .
> Idź do lasu, zbieraj patyczki, potem je wyrzuć po jednym, kop dołki w piasku.
> MASZ PRAWO. Nie ma, że nie wypada. Idź na huśtawki, MASZ PRAWO. U mnie sprawdza
> się świetnie:)
>
> W ubiegłym roku najpierw oblałam duży egzamin w sesji letniej i się
> zamartwiałam. Potem się o sobie dowiedziałam megagalaktycznej rzeczy, w obliczu
> której oblany egzamin był pikusiem.
>
> Jednak dzięki temu, że miałam co robić, czyli kuć do poprawki, NIE ZWARIOWAŁAM.
>
>
> O i tak. Czyjaś rada tu dobra była. Mów, ględź na ten temat. Nie bój się
> zamęczyć rodziny. Od tego jest. Jeśli możesz w nich mieć teraz wsparcie, to
> ciesz się jak prosię w deszcz i korzystaj.

[tukee]

Viola. Biegnę podnieść Cię na duchu. Z lektury Twojego pierwszego posta
myślałam, że to coś bardzo poważnego. A usunięcie kamieni laparoskopią to jest
wybawienie. Miałam to samo. Teraz zero stresu. Byłam w szpitalu jednodniowym. O
godz 10 przygotowanie do operacji o 12 na salę i narkoza i zero wspomnień.
Później przebudzenie i na drugi dzień w południe byłam juz w domu. Trzeba
poleżeć dwa, trzy dni a poźniej dieta no i jednak ostrożność. Nie bój nic.
Jeśli wiesz co to kolka (potworny ból nie wiadomo czego i jednocześnie
wszystkiego wynikający z przemieszczania sie tych kamieni) to po operacji
będziesz szczęśliwym człowiekiem. Zobaczysz jaka to ulga :) Po laparoskopii
zostaje maleńka niewidoczna blizna około 1 cm - max na dwa szwy. Jeśli masz
pytania to pisz do mnie na pocztę gazetową. Głowa do góry :))

Co Ty wiesz o strachu....

[grogreg]

....narkoza, lezanka, mili ludzie w okolo...luksusy.
Mialas kiedys usuwana 8 z dlutowaniem? Nie? To nic jeszcze nie przeylas
:)

[4tore]

W tym niehumanitarnym kraju nie ma srodkow znieczulajacych miejscowo?

cos sie komplikuje...

[viola61]

Od wczoraj leze z angina i temperatura:-(
Dzisiaj mam wizyte u mojego chirurga,mam nadzieje ze sie do niego
doczłapie.Chyba przez ten stres osłabił sie moj organizm.
Pod koniec maja nerki teraz angina.Na dodatek dostałam opryszczke na
ustach.Jestem słaba i załamana.Przed wizyta u lekarza miałam zrobic świeże
badania.Nie mogłam bo w poniedziałek dostałam okres a w srode ta angina.Gardło
boli strasznie no i ta temperatura(w nocy 38 stopni)teraz 37,4 bo wziełam
codipar.I co będzie dalej????

[4tore]

typowa reakcja na przewlekly stres.
Nic nie bedzie.
Przejdziesz odpowiednia kuracje i ew. termin zostanie przesuniety.

[mikanm]

Violu,

Ja miałam usuwany pęcherzyk żółciowy. Co prawda nie przez kamienie,
ale przyczyna nie jest najważniejsza. Także laparoskopowo. I mogę Ci
powiedzieć jakie ja miałam odczucia, co widziałam i co przeżylam
(leżałam na chirurgii gdzie prawie same "kamienice" operowali -
kamienice czyli woreczki z kamieniami :D).

Stresu nie da się zahamować. Nie dostalam głupiego jasia, ale
tabletkę ogłupiającą. Troszkę kręcilo mi się w głowie, ale stresik
konkretny. Masz do tego prawo. I absolutnie tym się nie przejmuj.
Lekarze nie takich panikarzy operują. Nie stresuj się tym ze się
stresujesz :)))
Obudzisz się na bank i nie będziesz miała żadnych bezdechów. Uwierz
mi, po prostu nie. Dziurki po laparoskopii wcale nie bolą tak mocno -
ja na drugi dzień nie potrzebowałam już nic przeciwbolowego choć
pielęgniarki proponowały.
Pamiętaj, że to jednak ranki i masz brawo marudzić że boli. Masz
prawo sykać, narzekać, jęczeć. A dusznosć po operacji jest ledwie
dostrzegalna.
Przede wszystkim jednak przestaną Cię boleć pęcherzyk i naciskające
kamienie. I tak jak ktoś napisał wyżej - będziesz szczęśliwym
czlowiekem. Ranki po laparoskopii naprawdę szybko i bezboleśnie się
goją, nie przysparzają problemów. W szpitalu w ktorym leżalam na 3
dzień po operacji wypisywali do domu.
I pisze Ci to panikarz nieprzeciętny! Powodzenia!

[turzyca]

Tylko nie bierz asporyny/polopiryny (przed operacja nie powinno sie ich brac). A
poza tym to naprawde prawdopodobnie reakcja na stres, opryszczka to juz z cala
pewnoscia, czesc z moich znajomych dostawala opryszczki przed ciezszymi sesjami
na studiach.
Wyleczysz angine, zrobisz badania, przejdziesz operacje i w koncu nie beda Ci
kamyczki doskwierac. Mila perspektywa. :)

[olka981]

mnie tez czeka operacja i tak sie potwornie boje ze odwlekam jak
moge i nie wiem czy bede miala odwage powiedz zeby mi zrobili termin
na laporoskopie i czy mozna brac jakies tabletki na uspokojenie -
stres wykonczy do operacji

głowa do góry

[doomicella]

Miałam laparoskopię w 2004 roku. Bałam się jak jasna cholera, ale
nie miałam wyboru. Bałam się cokolwiek zjeść, żeby nie dostać
kolejnego ataku. Dzień zaczynałam od zapoznania się z info w jakim
szpitalu jest ostry dyżur chirurgiczny. Jak był kiepski szpital, to
w tym dniu niemal głodowałam, bo bałam sie że wyląduję tam w trybie
natychmiastowym. Bałam sie, ale z drugiej strony oczekiwałam terminu.
Przed zabiegiem dostałam tabletkę, pomogło, wyciszyłam sie. Narkoza
to jakiś moment dosłownie. Anestezjolog zadał krótkie, sympatyczne
pytanie, odpowiedziałam i już zasnęłam.
Po wybudzeniu byłam bardzo słaba, ale to dlatego że trwało to u mnie
dość długo, kamieni było masakrycznie dużo, kruszyły sie przy
wyciąganiu i musieli mnie "dopompować".
Przez jakieś dwa tygodnie bolał mnie bark i ramie. Myślałam, że może
w czasie zabiegu jakoś mi rękę za bardzo odchylono na bok. Ale to
bolało od tego pompowania. Wtedy podrazniona może zostać przepona i
jakiś nerw. Przeszło po ok. 2-3 tyg.
Nie wymiotowałam, nie miałam absolutnie żadnych nudności, chociaz
bardzo się tego obawiałam.
Tak jak powiedzieli przedmówcy. Pomyśl, że jest duża szansa, że
ustąpią twoje dolegliwości. Zajmij się czymś. To najlepsza rada.
Ja jestem też niezły hipohomdryk. Nie czytaj już nic w necie, nie
nakręcaj się. Bać się będziesz, to oczywiste, ale myśl pozytywnie.
Jak coś to napisz na priva.
I daj znać jak już będziesz po :-))

[spinline]

W zyciu przezyłam 2 cesarki z pełna narkoza ale bylo to 20 lat
temu.Byłam
młodsza i silniejsza.Zreszta rodzic dzieci to sama radosc.
..............................

[spinline]

W zyciu przezyłam 2 cesarki z pełna narkoza ale bylo to 20 lat
temu.Byłam
młodsza i silniejsza.Zreszta rodzic dzieci to sama radosc.
..............................

[spinline]

W zyciu przezyłam 2 cesarki z pełna narkoza ale bylo to 20 lat
temu.Byłam
młodsza i silniejsza.Zreszta rodzic dzieci to sama radosc.
,,,,,,,,,,,,

Miec cesarke, a rodzic naturalnie to raczej nie to samo.
I rodzenie dzieci to nie jest radosc. To jest potworny bol i
cierpienie.

[viola61]

do spinline:Wiesz kiedys tak od razu tej cesarki nie robili. Musiałas swoje
wycierpiec zanim zapadła decyzja o cięciu.U mnie po wielu trudach i bojach na
porodówce ,gdy wysiadły nerki i przyszła temperatura 39 stopni zdecydowali,ze
bedzie cięcie.
Jako matka, mimo wszystko,mimo przezytych bóli i cierpienia ktore tez przeszłam
(pewnie tak jak i Ty)twierdze,ze rodzenie dzieci to sama RADOSC.
Pozdrawiam

[mona.blue]

Mi się wydawało, że tak bardzo się nie boję operacji, a jak weszłam
na salę operacyjną to w ryk ;)

Ale tak poważnie myślę, że trzeba ufać w Opatrzność :)

[viola61]

To już dzisiaj.Za 3 godz mam wstawic sie do szpitala.Strasznie sie boje
wszystkiego co bedzie przed i po zabiegu.
No ale coz-postanowiłam-musze isc.Zreszta tak zbyt długo zwlekałam z
operacja.Strasznie sie boje :-(
Pozdrawiam Was.
Trzymajcie kciuki

[ferro2]

Trzymam, zycze powodzenia, wszystko bedzie dobrze:))))))

[mona.blue]

Viola, trzymaj się :)

Strach ma wielkie oczy, nie poddawaj mu się.

[viola61]

Witam moich Pocieszycieli.
Zawiadamiam,ze jestem po operacji.Zabieg odbył sie tak jak był zaplanowany czyli
wczoraj 20 czerwca.Na stół operacyjny weszłam o godz. 16.45.Dzisiaj o 15-tej
wypisano mnie do domu.
Narazie jestem słaba i obolała ale jak nabiore sił to sie odezwie.
Narazie chciałam podziekowac wszystkim,ktorzy pocieszali mnie dobrym
słowem-pomogliscie mi w tym oczekiwaniu na zabieg.DZIEKUJE

[mjtj]

Kochani, ja mam mięsniaka 6cm i straszne dolegliwosci czyli okropny
bol kręgosłupa i bardzo obfite miesiączki ze skrzepami.ogólnie czuje
się slabo, boli mnie często glowa i w podbrzuszu. Mój lekarz już
dawno zaproponował mi zabieg ale jakoś zwlekałam.Teraz widzę że
chyba nie ma innego wyjścia. W środe jadę jeszcze na konsultację do
pani profesor Markowskiej do Poznania jeżeli powie mi to samo w
listopadzie ide na operację.Z tego co mowił lekarz oszczędza mi
jajniki. Operację będę miec na Polnej w poznaniu.....jeżeli ktoś był
tam operowany proszę podzielcie się opinią. Boję sie strasznie.

[mathias_sammer]

czego tak naprawde sie boisz? narkozy? ciecia? bolu pooperacyjnego?
sprobuj zdefiniowac swoj strach- a zobaczysz ze ma tylko wielkie
oczy. taki wiesz no.. wytrzeszcz:)
m.s.

czy

[mathias_sammer]

wlasnie cie operuja?
:)
m.s.