Miłość z internetu - dyskusja

[kragmel1]

Kto nie ma pojęcia i tego nie przeżył sam na własnej skórze i chce
tylko wyśmiać i poszydzić z kogoś, że upadł na głowę itp. ten niech
nic lepiej nie pisze i niech żałuje ;)

Pytanie proste.
Kto z Was przeżył miłość w internecie, może źle sformułowałam
pytanie - kto kogoś poznał w sieci, poczuł coś wyjątkowego,
rozmawiał powiedzmy pół roku, potem się spotkał i to wszystko
przeniosło się do prawdziwego świata?
Ja jestem tego przykładem, parę lat temu miałam taka historię i 2-
letni piękny związek. A teraz po paru latach znowu mnie to spotyka,
tyle, że jeszcze bardziej mnie to dotyka niż kiedyś. I zastanawiam
czy po raz drugi w życiu uśmiechnie się do mnie szczęście.

[akwarysta84]

Poprostu masz gadane w sieci i realu.

[brak-chmur]

[brak-chmur]

Prawdziwe życie i prawdziwe uczucia rodzą się i trwają w świecie realnym, na
szczęście:)

[jan_stereo]

brak-chmur napisała:

> Prawdziwe życie i prawdziwe uczucia rodzą się i trwają w świecie realnym..

tak mi cos wygladalo, ze Ty tu sciemniasz generalnie i falszem jedzie od szanownej pani :D

[shangri.la]

Dlaczego zarzucasz mi brak szczerości, Janie?

[jan_stereo]

shangri.la napisała:

> Dlaczego zarzucasz mi brak szczerości, Janie?

czytam to co piszesz, ze w necie, to tylko sciema, w opozycji do swtierdzenia, ze prawda tylko w realu...

[shangri.la]

Niedostateczny z czytania ze zrozumieniem!:)
Nadinterpertacja tak daleko idąca, że wypaczająca całkowicie sens mojej wypowiedzi.

[jan_stereo]

shangri.la napisała:

> Niedostateczny z czytania ze zrozumieniem!:)

"Prawdziwe życie i prawdziwe uczucia rodzą się i trwają w świecie realnym, na szczęście:)"

Moze to Ty masz problemy z pisaniem i nie kumasz tego co wystukalas ?

> Nadinterpertacja tak daleko idąca, że wypaczająca całkowicie sens mojej wypowiedzi.

ta, to zinterpretuj te swoja wypowiedz w sposob wlasciwy...

[shangri.la]

Sorry, ale nie wiedziałam, że inteligentnemu człowiekowi należy pisać komentarz
do postów:)
Ale nie lubię niedomówień i bardzo nie lubie, gdy ktoś wkłada mi w usta słowa,
które nie maja nic wspólnego z treścia moich postów.

Ludzie na necie się pzonają, rozmawiają, klikają, wymieniają opinie, myśli ,
wrażenia....po drugiej stronie monitora ten drugi ludzik tworzy sobie obraz
swojej netowej sympatii. Obraz fałszywy i wypaczony, bo zbudowany WYłąCZNIE na
słowach.
Krótko mówiąc , wiesz o tej drugiej osobie TYLKO TYLE I DOKłADNIE TO, co on chce
ci przekazać.
Dlatego, jeśli uważasz, że kochasz na etapie klikania, oszukujesz sam siebie.
Tylko w świecie realnym rodzi się uczucie między LUDżMI z krwi i kości, którzy
nie tylko mówią, ale widza, obserwuja, analizują.
Ale taże dotykają, całują sie, tulą do siebie, spędzają ze sobą czas i
obdarowują wzajemnie tym, co mają najlepszego.
Wystarczy przypisów?;)

[jan_stereo]

shangri.la napisała:


>Ludzie na necie się pzonają, rozmawiają, klikają, wymieniają opinie, >myśli ,wrażenia....po drugiej stronie monitora ten drugi ludzik >tworzy sobie obraz swojej netowej sympatii. Obraz fałszywy i > wypaczony, bo zbudowany WYłąCZNIE na słowach.

A nie mozna napisac, ze niepelny, tylko zaraz falszywy ?

Znaczy, ze to co tutaj o sobie piszesz nadaje sie jedynie na falszywy obraz Ciebie :D Czyli dobrze zintepretowalem Twoje slowa, a Ty sie tyle naskrobalas ponizej, i to pewnie tylko to co chcialas powiedziec, czyli Falszywy wizerunek swoj budujesz :D

> Krótko mówiąc , wiesz o tej drugiej osobie TYLKO TYLE I DOKłADNIE TO, co on chce ci przekazać.

w realu tez tak mozna..

[shangri.la]

Tak, dzięki za zrozumienie:)
Masz wyłącznie fałszywy obraz mnie, realnie żyjacej osoby.
Twój obraz jest zbudowany wyłącznie na moich słowach, jakie tu piszę, na moich
opiniach, które tutaj prezentuję, na poglądach, które niezmiennie głoszę od lat
i konsekwentnie się pod nimi podpisuję.
Ale Twój obraz osoby posługujacej się nickami shangri.la/brak-chmur to wyłącznie
Twój własny obraz przefiltrowany przez Twoje doświadczenia, skojarzenia,
porównania...
Ja nie jestem nickiem, Janie...;)
Ja jestem kobietą, matką nauczycielem, koleżanką , kochanką, ale nie jestem tą
osobą, której obraz sobie spreparowałeś i której nieustannie się czepiasz w
przypływie złego humoru:)
Dobrej nocki, życzę;)

[jan_stereo]

shangri.la napisała:

> Masz wyłącznie fałszywy obraz mnie, realnie żyjacej osoby.
> Twój obraz jest zbudowany wyłącznie na moich słowach, jakie tu piszę, na moich opiniach, które tutaj prezentuję, na poglądach, które niezmiennie głoszę od lat i konsekwentnie się pod nimi podpisuję.

hehe...to akurat od poczatku wyziera z Twoich slow,tyle ze ja nie nazwalbym tego zupelnie falszem, bo z tego zawsze mozna sobie jakis (niepelny)obraz Twojego myslenia (!) zbudowac.

> Ale Twój obraz osoby posługujacej się nickami shangri.la/brak-chmur to wyłącznie Twój własny obraz przefiltrowany przez Twoje doświadczenia, skojarzenia,porównania...

nie mam zadnego obrazu Shangrili ani braku chmur, pamietam jedynie ze cos tam gadalas o tym i owym,dalszych fantazji nigdy nie snulem, to wszystko :"))

> Ja nie jestem nickiem, Janie...;)
> Ja jestem kobietą, matką nauczycielem, koleżanką , kochanką, ale nie jestem tą osobą, której obraz sobie spreparowałeś i której nieustannie się czepiasz w przypływie złego humoru:)

rozmawiam z Toba,taka odmiana minimalna,.. a te odkrycia powyzej to dla kogo, o tym ze jestes kobieta i nauczycielka, matka i kochanka, trabilas juz wiele razy, za pomoca slow..

> Dobrej nocki, życzę;)

nawzajem..

[brak-chmur]

Hmm....nie snułeś fantazji?
Nie byłbyś facetem:)))

[jan_stereo]

brak-chmur napisała:

> Hmm....nie snułeś fantazji?

a co niby mialem w tych fantazjach snuc ?

> Nie byłbyś facetem:)))

raczej Ty nie bylabys ukomplementowana :")))

jak to dobrze, ze Jan przerzucil swe

[fantastic-lula]

cisnienie na Ciebie Shangrila
milego dnia wszystkim :)))

I tak i nie - Droga Pani

[obrotowy]

shangri.la napisała:

> Masz wyłącznie fałszywy obraz mnie, realnie żyjacej osoby.

Niekoniecznie. I rzecz jasna zalezy to od Ciebie.
Gdy piszesz nieprawde o sobie - to rzecz jasna - ten obraz jest
falszywy.
Gdy piszesz PRAWDE o sobie - to ten obraz jest prawdziwy
tyle, ze NIEPELNY.

Dla przykladu nadmieniam, ze po pierwszej (realnej) randce tez ma
sie niepelny, chociaz przeciez prawdziwy obraz danej osoby.

[brak-chmur]

Z Janem lubię się czasem poprzekomarzać:)
A tak naprawdę...."I don't care what they think, I don't care what they know..."

[obrotowy]

brak-chmur napisała:

> Z Janem lubię się czasem poprzekomarzać:)
> A tak naprawdę...."I don't care what they think, I don't care what
they know...
> "

Przypuszczam, ze w wymiarze osobistym istotnie tak jest, natomiast
zdaje sie, inaczej w wymiarze zawodowo-naukowym, pravda?

[brak-chmur]

Zawodowo zajmuję się nauczaniem realnych ludzi ,a nie pouczaniem wirtualnych
nicków:)
Moja praca wolontariacka natomist wiąże się z koniecznością dokonywania sporej
ilości tłumaczeń, czyli kontaktu z monitorem.
Dlaczego nie poprzekomarzać się z jakimś miłym , złośliwcem typu Jan S., w
ramach urozmaicenia?:)

Drogi Pani Porodowa...

[obrotowy]

brak-chmur napisała:
Moja praca wolontariacka...

Nie pamietam dokladnie, jak to bylo...
ale jakos tak chyba...

"Zywiec i wszystko Jasne" :)

[spinline]

Jezeli ci dobrze to w czym problem, kazda historia jest inna i
zadna nie musi sie powtarzac.

[cosette_cosette]

jestem zdania, że "miłości" przez internet nie są dobrym sposobem na szukanie drugiej połówki. oczywiście zdarzają się wyjątki, ale... jednak są to wyjątki! poznałam kilku facetów przez neta. rozmawiałam z nimi przez gg, skypea etc., z jednym z nich rozmawiam tak od ponad dwóch lat, spotkałam się z nimi w realu i powiem jedno - choć w mailach pisali mi różne piękne słówka, mi również dobrze się z nimi rozmawiało i, że tak powiem, "momenty były" ;) to za każdym razem spotkanie w realu okazywało się totalną porażką.. nie wiem dlaczego. mogłabym rozpocząć teraz wywody na temat tego, że w realu nie da się udawać, że inaczej toczą się rozmowy, ale wydaje mi się, że to raczej nie wszystkie powody. psycholodzy do dzieła :) rozkminiajcie temat :)

[shangri.la]

Ale neologizm, ech....

Kłamców, oszustów, oszołomów i psycholi jest na świecie mnóstwo.
W świecie realnym znacznie łatwiej takiego rozpracować.
Net ma swoje ograniczenia, co daje im pole do popisu.

[jan_stereo]

shangri.la napisała:


> Kłamców, oszustów, oszołomów i psycholi jest na świecie mnóstwo.
> W świecie realnym znacznie łatwiej takiego rozpracować.

zdaje sie, ze rozpracowywalas w obu swiatach takich typow, w obu z marnym rezultatem, zatem tu wiele zalezy od umiejetnosci,a niekonicznie od samego srodowiska.

> Net ma swoje ograniczenia, co daje im pole do popisu.

tak, te ograniczenia daja im pole do popisu :"))

tylko mi tu nie wyj, ze malo milo bylo..

[shangri.la]

Twoje myślenie idzie tradycyjnie w niewłaściwym kierunku, sorry;)
Moje fatalne w skutkach znajomości NAWIąZYWAłAM na necie, ale w odpowiednim
czasie przenosiłam do realu.
Gdybym tych osobników poznała w świecie realnym, nie mieli by szans w
przedbiegach....

[jan_stereo]

shangri.la napisała:

> Moje fatalne w skutkach znajomości NAWIąZYWAłAM na necie, ale w odpowiednim czasie przenosiłam do realu.

no i w tym realu trwaly bodaj dalej, czy tez natychmiast zanikaly ?

> Gdybym tych osobników poznała w świecie realnym, nie mieli by szans w przedbiegach....

pewnie Ty tez bys nie miala :D

[shangri.la]

Gdyby nie trwały w realnym świecie, wogóle by ich ich nie było.
A za wielkie szczęście mogłabym uważać 'brak szans' u psycholi, jakich spotkałam.
Niestety było inaczej...;(

[leda16]

Widocznie takich typów w necie szukasz i takich przyciągasz, skoro upierdliwie tkwisz na forum, gdzie o te typy najłatwiej. Ja dzięki netowi poznałam sporo ciekawych ludzi, zwiedziłam calutką Europę, zyskałam przyjaciół. Odwiedzamy się, mailujemy. Ty włóczysz napotkanych w necie ludzi po prokuraturze, więc najwyraźniej brak Ci dystanu do wszystkiego łącznie z własną osobą.

[kragmel1]

Rozmawiam z nim już 4 miesiące a za parę tygodni się spotkamy :)
Ja to już kiedyś przeżyłam więc jestem żywym przykładem, że przez
internet można przeżyć coś niezwykłego, tylko nie wiem czy szczęście
uśmiechnie się do mnie po raz drugi. Gdyby nie internet, to nigdy
bym go nie poznała i uważam, że internet to w sumie takie samo
miejsce jak każde inne.

Mówicie o porażkach w realu z takimi znajomymi a ciekawa jestem jak
niektóre Wasze rozmowy wyglądały. Jakiś czat lokalny, gdzie wiadomo
kto czego szuka i dyskusja w stylu: "Cze! Cze! Co słychać? Gdzie
mieszkasz? Jak wyglądasz? Spotkamy się?" Czyż nie tak wyglądają te
niektóre rozmowy? :) I ile z tymi osobami i o czym romzawiacie zanim
się spotkacie? 1 dzień, góra 1-2 tygodnie? To nie dziwię się, że to
porażki, bo to zwykła desperacja, spotkać się z jak największą
ilością osób a nuż widelec kogoś się spotka.

I tak, w sieci można udawać ale wydaje mi się, że tylko do pewnego
momentu, tak samo jak i w realu. Wiadomo, że się trochę idealizuje
osobę z którą się rozmawia ale jak się z kimś gada pół roku o
wszystkim to myślę, że udawać się tyle nie da. I oczywista sprawa,
że dopiero jak się spojrzy w oczy tej osobie w realu to będzie
wiadomo wszystko a do tej pory...można się zastanawiać i męczyć :)

Ja z tym kimś kiedyś rozmawiałam ponad pół roku zanim się
spotkaliśmy i nie spotkaliśmy się na żadnym czacie ani forum dla
samotnych desperatów, i w tamtym przypadku i w tym obecnym połączyła
mnie z tymi ludźmi wspólna pasja, zupełnie przypadkiem i z żadnym z
nim na początku znajomości nie planowałam spotkania bo i jeden i
drugi mieszkali daleko ode mnie a z tym teraz dzielą mnie aż tysiące
kilometrów i on przyjedzie specjalnie dla mnie tutaj a ja się boję,
że szczęście się już do mnie nie uśmiechnie...

[brak-chmur]

Przypadek nr 1....znajomość z Sympatii. Dokładnie 10 miesiecy klikania całymi
godzinami, kilka razy dziennie. Informatyk;) Czułości , wyznania z jego strony i
dzisiątki próśb o spotkanie. Intuicja mówi "nie".
Jego propozycja wspólnego wyjazdu do Egiptu, włącznie z pożyczeniem mi na ten
cel kasy. To był dobry "chwyt' na mnie:) Fantastyczne 10 dni w Sharm, powrót,
jego łzy na peronie i ......ech. Resztę zresetowałam.:(

[kragmel1]

No a kto siedzi w ogóle na jakiejś Sympatii? Sami desperaci i to
jeszcze jawni desperaci! I znowu 10 miesięcy klikania? To rozumiem,
że dzielił Was conajmniej ocean??? I te dziesiątki próśb o
spotkanie, śmieszne, skoro ktoś siedzi na jakiejś sympatii to
oczywiste jest po co tam siedzi, m.in. po to żeby się właśnie z kimś
spotkać i poznać. I jeszcze dać się nabrać na jakiś Egipt i pożyczać
kasę od obcego faceta??? A skąd te jego łzy na peronie? A kasę mu
chociaż oddałaś? ;) Czy może spłaciłaś w naturze w Sharm el Szejk? ;)

[bene_gesserit]

Wsrod mojego bliskiego otoczenia znam trzy zwiazki, ktore zaczely
sie na necie. W tym dwa malzenstwa, jedno 5, drugie 7 lat, oba z
duzymi widokami na przyszlosc. Ja sama poznalam mojego faceta na
forum Gazety i wszystko wskazuje na to, ze bedziemy ze soba
dozywotnio :)

Net to swietne miejsce na poznanie kogos nowego, nowe przyjaznie i
milosci. Kiedys bylo inaczej, ale teraz kazdy moze w kazdym wieku i
z kazdego miejsca na swiecie, poznawac i przyjaznic sie z nowymi
ludzmi. Wazne jest, zeby dosc szybko przeniesc znajomosc z netu do
realu i sprawdzic, czy zwiazek to wytrzyma - ot i cala tajemnica.

[monaga]

Witajcie!
Miłość z internetu jest możliwa tak jak w realu. Sama poznałam
swojego męża przez net, jesteśmy małżeństwem 5 lat i mamy 4-letniego
synka. Najpierw przypadkowa rozmowa na czacie, podczas której
śmiałam się jak nigdy dotąd; potem e-mail jeden, drugi, rozmowy
przez tel. i cotygodniowe randki czatowe przy muzyce na tym samym
kanale radiowym:-) Wreszcie spotkanie i ... jesteśmy ciągle razem.
Mieliśmy po prostu odrobinę szczęścia:-)

[zocha16]

Ja poznałam mojego obecnego męża na necie i jesteśmy razem już 6 lat.
Fakt, że w realu zobaczylismy się juz po tygodniu klikania, a nie po
paru miesiącach. Może to ma jakieś znaczenie a może nie. Nie wiem.
My jestesmy razem szczęśliwi.

[kragmel1]

Super :)
I pewnie mieliście stresa przed pierwszym spotkaniem, no nie?
Pierwsze spojrzenie jest chyba najgorsze :)
Ja to chyba wykituję od tego czekania a tu jeszcze parę ładnych
tygodni :(
A jeśli nie będzie tak dobrze jak w sieci to chyba umrę :(

[arwen8]

kragmel1 napisała:

> kto kogoś poznał w sieci, poczuł coś wyjątkowego, rozmawiał
> powiedzmy pół roku, potem się spotkał i to wszystko przeniosło się > do prawdziwego świata?

W ten sposób poznałam mojego Ukochanego Męża 4 lata temu. Właśnie obchodziliśmy drugą rocznicę ślubu.

Przez pierwsze 7 miesięcy komunikowaliśmy się wyłącznie przez maile i GG. Potem dołączyły do tego rozmowy telefoniczne. Poraz pierwszy spotkaliśmy się dopiero po 9 miesiącach znajomości (dzielił nas Ocean). Po 3 tygodniach bycia ze sobą postanowiliśmy się pobrać. Ślub odbył się rok później.

Wspólnie tworzymy nasze szczęśliwe, świadome i całkowicie spełnione Małżeństwo. W "realu" jesteśmy dokładnie tacy sami jak w "necie". Od samego początku nie było udawania, flirtowania, chęci pokazania się tylko z najlepszej strony. Postawiliśmy na szczerość i bycie sobą. Dlatego nam się udało.

[brak-chmur]

Przypadek nr 2....starszy, żonaty , stateczny pan poznany na czacie.
Z gatunku tych, co "żona go nie rozumie i wcale ze sobą nie śpią".
Od początku stawiałam sprawę jano, że romanse mnie interesują, więc przystał na
wirtualno-telefoniczną "przyjażń", aby tylko nie stracić ze mna kontaktu. Dwa
lata sporadycznego klikania( to nie był informatyk:) i wiele, wiele godzin
codziennych niemal rozmów telefonicznych. Jego serdeczności, zainteresowanie,
wspieranie i adorowanie były sympatyczne, ale wciaż niczego mu nie obiecywałam,
chociaż wspominał o możliwości porzucenia dla mnie małżonki.
Po ponad roku wirtualnej znajomości przyjeżdża na jeden dzień do mojego miasta.
Rok póżniej propnuje wspólny wyjazd w góry i tuż po powrocie deklaruje dozgonną
"miłość , wierność i że cie nie opuszczę..". Zalatwiam mu pracę, ustalamy datę i
godzinę(!) jego przyjazdu.....RESET.

[gocha033]

brak-chmur napisała:
deklaruje dozgonną "miłość , wierność i że cie nie opuszczę..".
Zalatwiam mu pracę, ustalamy datę i godzinę(!)jego przyjazdu.....
RESET.

Nie zrozumialam. To komu sie nagle odechcialo? - jemu czy Tobie?

[brak-chmur]

Czy ja sprawiam wrażeniem kobiety, której się coś "odwiduje"? Która bawi się
innymi i wykorzystuje ich?

[gocha033]

brak-chmur napisała:

> Czy ja sprawiam wrażeniem kobiety, której się coś "odwiduje"?
Która bawi się innymi i wykorzystuje ich?

Ja tam nie wiem, ale powyzej pisalas, ze pobawic sie wirtualnie
jasiem stereo - to przyjemnosc. Mam wiec rozumiec, ze w realu,
to tylko na powaznie? Jesli to tak, to przepraszam.

Gocha

[brak-chmur]

Sorry, ale jest zasadnicza różnica między Jasiem, Złotym, Paradoxem, Akwarystą ,
których nie znam realnie i nie mam ochoty poznawać a mężczyznami, z którymi po
długich miesiącach klikania , decyduję się spotkać, których obdarzam zaufaniem,
a z czasem uczuciem.....

[brak-chmur]

pl.youtube.com/watch?v=ryZCHb1W8OI
Zamiast przypadku nr 3;)

[shangri.la]

,,...prawdziwie cenne jest nie to,co myślą inni,
ale to,co robimy My.
Nikt nie jest tak ślepy,by pewnego dnia
nie przejrzeć na oczy i zobaczyć,
że najważniejsza w życiu
jest prawdziwa miłość,
która pokonuje wszelkie bariery...,,


William Wharton

[kragmel1]

Sorry brak-chmur ale ta historia jest taka nudna, że nie wiem. Albo
ją napisałaś w taki właśnie sposób - "starszy, żonaty , stateczny
pan poznany na czacie" - co za desperacja i jeszcze na czacie :)
"...więc przystał na wirtualno-telefoniczną "przyjażń", aby tylko
nie stracić ze mna kontaktu", - czyli lepsze to niż nic.
"Dwa lata sporadycznego klikania( to nie był informatyk:)" - o boże
dlaczego aż 2 lata? Przecież to jakaś udręka musiała być bo gdyby
była jakaś ekscytacja to 2 lata do spotkania by się nie zabierał,
nawet jakby mieszkał w Nowej Zelandii :)
"Jego serdeczności, zainteresowanie, wspieranie i adorowanie były
sympatyczne" - serdeczności sympatyczne? No ok, ale chyba, że macie
po 70 lat.
"Zalatwiam mu pracę, ustalamy datę i godzinę(!) jego
przyjazdu....." - a co to jakiś nieudacznik był, że musiałaś mu
pracę załatwiać? I po co mu ją w ogóle załatwiałaś?
Ta historia jest dla mnie nudna jak flaki z olejem i wcale się nie
dziwię, że w końcu nic z tego nie wyszło. Może powiedziałam zbyt
dosadnie ale tak właśnie myślę.

[blue_red]

Oj Shan! Brawo , napisałaś to co chciałaś. Tylko czy to ja byłem tym bee?
Potrafisz się wybielać. Gratuluje. Ten starszy od niej to ja. Blue_red.

[shangri.la]

Tak się składa, że prawdziwy blue-red, czyli rzeczywisty "bohater" mojego postu,
skomentowałby go zupełnie inaczej.
A ty jesteś nędznym klonem; baskervillem lub wampirem, więc nie zabieraj głosu
na temat , o którym nie masz zielonego pojęcia.

[blue_red]

shangri.la napisała:

> Tak się składa, że prawdziwy blue-red, czyli rzeczywisty "bohater" mojego postu
> ,
> skomentowałby go zupełnie inaczej.

A jak by go skomentował ?




> A ty jesteś nędznym klonem; baskervillem lub wampirem, więc nie zabieraj głosu
> na temat , o którym nie masz zielonego pojęcia.

Uparcie widzisz tego Wampira. Dowaliłaś mi tym starszym panem, przecież to
tylko 8 lat. A Erneścik był młodszy o ile? Chyba o 16? To co on myślał o tobie?
Starsza pani z wymaganiami?

[shangri.la]

No , teraz już wiem, którym z wymienionych potworów jesteś:)

A jeśli kiedykolwiek chcesz się podszywać pod b-r, to weż pod uwagę, że on
przyjmniej JEST ŚWIADOM zła, jakim się kierował i przyznaje się otwarcie do
krzywdy, jaką mi wyrządził.

A teraz znikaj! A kysz!

[blue_red]

shangri.la napisała:

> Tak się składa, że prawdziwy blue-red, czyli rzeczywisty "bohater" mojego postu
> ,
> skomentowałby go zupełnie inaczej.
> A ty jesteś nędznym klonem; baskervillem lub wampirem, więc nie zabieraj głosu
> na temat , o którym nie masz zielonego pojęcia.

Dlaczego zostałem wywalony? Przecież ja nie jestem klonem! To już mnie nie
wolno się ustosunkować do postu Shan? Shan ! To Ty już masz takie wpływy?
Naprawdę?

[kragmel1]

arwen8 to wspaniale :) A bałaś się pierwszego spotkania? :)
Przeprowadziłaś się za ocean? Nas też dzielą tysiące kilometrów i on
do mnie specjalnie przyleci po paru miesiącach rozmów w sieci :) I
nie wiem co to będzie...

[arwen8]

kragmel1 napisała:

> A bałaś się pierwszego spotkania?

Nie, raczej nie mogłam się doczekać. Nie wiedziałam, jakie dokladnie będzie (na dodatek na lotnisku!), ale miałam mocne przeczucie, że będzie udane. Wskazywały na to 9 miesięcy niesamowicie szczerych codziennych rozmów i łączące nas podobieństwa. Nie pomyliłam się :)

> Przeprowadziłaś się za ocean?

Nie, przeprowadziłam się do Polski zza oceanu :)

[kragmel1]

Super arwen :):):)
U mnie też wskazuje wszystko, że będzie zajebiście ale przecież 100%
pewności mieć nie można :( i dlatego tak mnie to trochę męczy...
Jeszcze nawet nie wiem jakie ja mam przeczucie ale nastawiam się
raczej na coś wspaniałego ale i tak gdzieś w głębi nastawiam się i
na bolesne rozczarowanie i moje cierpienie...ale bardziej wierzę w
coś dobrego i złych myśli nie dopuszczam do siebie.
Nie wiem jaka była Wasz sytuacja ale u mnie to nie jest lub nie
będzie takie proste gdyż jedna ze stron ma różne zobowiązania...

Ale Twoja historia i tak napawa mnie optymizmem i tak szyko
zdecydowaliście się podjąć tak ważne decyzje, dla mnie to szaleństwo
ale ja też tak lubię! :)

[kragmel1]

arwen a nie miałam podczas tych 9 miesięcy chwil zwątpienia? Bo ja
właśnie dziś mam, złapałam taki dół, że normalnie jakbym nie była w
pracy, to bym siadła i wyła ze swojej głupoty :( Strasznie za nim
tęsknię i czasem łapię takie doły i pytania, które mnie dręczą - po
co to wszystko, czy jest w ogóle na co i na kogo czekać, co będzie
jak się spotkamy i nie będzie tak jakbym chciała, a jak on mnie
oszukuje? Choć z tym ostatnim pytaniem to chyba już przesadziłam :)
ale lepiej chyba zachować trochę zdrowego rozumu. Nie miałaś takich
myśli? Zazwyczaj w weekendy zajmujemy się swoim życiem i trochę
mniej wtedy rozmawiamy i mi chyba jakaś szajba z tęsknoty dziś w pon
odbiła a nie chciałabym strzelać jakichś fochów przed nim i
pokazywać mu, że mam zły nastrój bo ostatnio naraziłam go na dość
duży stres ale nie przypuszczałam, że aż tak zareaguje, dowiedziałam
sie przynajmniej coś więcej dzieki temu o nim. Trochę mnie poniosło
i naskoczyłam na niego, myślałam, że się nie przejmie a on strasznie
się przejął i nie wiedział co zrobić, pokazał wtedy, że mu naprawdę
na mnie zależy. Ale ja po prostu dziś mam taki nastrój, że aż nie
mogę... :( Arwen powiedz, że Ty też tak miałaś bo mam taką czasem
presję wewnętrzną, że aż ciężko to znieść i jakbym miała siłę to bym
to przerwała albo przynajmniej spotkała się z nim jak z kolegą na
luzie i bez presji a nie tak, że od tego być może będzie zależeć
moje życie... Rozumiesz mnie? Bo jeśli tyle miesięcy gadania pójdzie
na nic i będę cierpieć tylko ja, to ja się załamię... :(

[arwen8]

kragmel1 napisała:

> arwen a nie miałam podczas tych 9 miesięcy chwil zwątpienia?

Nie, nie miałam ani jednej takiej chwili. Miałam natomiast wiele chwil (nawet miesięcy) zwątpienia przed moim pierwszym małżenstwem, a znałam ex-meża około 5 lat zanim się pobraliśmy. Później żałowałam, że nie posłuchałąm swojej "intuicji", że nie zaufałam tym wątpliwościom. Zaoszczędziłabym wówczas 9 lat trudnego małżeństwa, które od początku nie miało szans (zbyt wiele nas różniło).

> Nie miałaś takich myśli?

Nie, nie miałam.

"Po co to wszystko?" - doskonale wiedziałam po co - by wreszcie być z osobą, która postrzega świat w podobny sposób jak ja, myśli i czuje podobnie, ma podobne pasje i marzenia, wyznaje te same wartości. Mając tyle podobieństw można RAZEM stworzyć piękny, spełniony związek. Dla mnie to było bardzo ważne.

"Czy jest w ogóle na co i na kogo czekać?" - dla mnie to było oczywiste, ponieważ wiedziałam, że spotkałam Osobę wartościową, niepowtarzalną, piękną, całkowicie w moim "typie".

"Co będzie jak się spotkamy i nie będzie tak jakbym chciała?" - nie mieliśmy wobec siebie jakichś nieziemskich, nierealnych fantazji i oczekiwań. Postawiliśmy na spontaniczność i zaufanie dla własnej intuicji. Zresztą od początku wiedzieliśmy, że "w realu" będzie dobrze, ponieważ było nam ze sobą dobrze od samego początku. Bo od samego początku nie było udawania. Takie rzeczy da się wyczuć.

"A jak on mnie oszukuje?" - takie pytanie w ogóle się nie pojawiło w moim umyśle. Wiedziałam, że nie jestem oszukiwana. Miałam wcześniej okazję do innych internetowych znajomości, rozmawiałam z psycholami, frustratami, filozofami, "romantykami", flirciarzami, etc., a więc potrafiłam odróżnić Osobę szczerą i godną zaufania od całej rzeszy internetowych palantów. Ta Osoba była szczera nie tylko w stosunku do mnie, ale też wobec wszystkich innych. Nie miałam wątpliwości.

Kragmel, moja historia może nie mieć nic wspólnego z Twoją. ważne jest byśw słuchiwała się w swoje własne uczucia, wątpliwości, lęki i pragnienia. Ważne byś rozmawiała szczerze ze swoim Znajomym. To Twoje życie i Twoje decyzje. Powodzenia!

[kragmel1]

arwen8 dzięki, że ze mną tu piszesz bo mi naprawdę wiele to daje, te
rozmowy z Tobą :) Podziwiam Cię, naprawdę jeśli nie miałaś ani
jednej chwili zwątpienia w ciągu tych miesięcy, nie wiem czy mnie
dobrze zrozumiałaś ale ja zwątpienia też nie mam. No, ale jakiś
margines, że coś może się udać niestety jest i nie wierzę, że nie
miałaś też takich obaw :)
Nigdy się nie widzieliście, tyle ze sobą tylko pisaliście a tu nagle
stanęliście twarzą w twarz, dla mnie to będzie na początku stres,
który wiem, że później minie. Ja też wiem, że skoro tak ze sobą
rozmawiamy to jesteśmy podobni i myślimy podobnie, choć nasza
znajomość nie miała miłego początku bo trochę się posprzeczaliśmy,
ale nas połączyły głównie wspólne pasje a potem okazało się, że i
marzenia i inne sprawy. Czuję, że byłoby mi z nim dobrze, on jest
trochę starszy ode mnie ale to tylko świadczy, że jest dojrzały i
mam nadzieję, że wie co robi. On specjalnie dla mnie przyjedzie z
naprawdę daleka, a ja chcę żeby znalazł, to czego szuka. On
twierdzi, że już jest prawie pewny, że znalazł i, że jestem warta
wszystkiego :) A ja w to po prostu nie mogę uwierzyć :) bo jest
między nami taka wspaniała więź, że to się w głowie nie mieści, że
mogło się coś takiego zdarzyć :)

[arwen8]

kragmel1 napisała:

> ale przecież 100% pewności mieć nie można

Można, można :)

> Nie wiem jaka była Wasz sytuacja ale u mnie to nie jest lub nie
> będzie takie proste gdyż jedna ze stron ma różne zobowiązania...

"Nasza sytuacja" była dość skomplikowana. Kiedy poznaliśmy się byłam mężatką z 8-letnim "stażem" (na szczęscie bez dzieci), miałam odpowiedzialną pracę na wysokim stanowisku, wysokie zarobki, olbrzymi dom z 30-letnim kredytem, etc. Nie żałuję jednak rezygnacji z tych wszystkich "dóbr", ponieważ dopiero teraz czuję się szczęśliwa i spełniona. W moim przypadku warto było postawić wszystko na jedną kartę.

> tak szyko zdecydowaliście się podjąć tak ważne decyzje, dla mnie
> to szaleństwo

Dla osób postronnych mogło to rzeczywiście wyglądać jak "szaleństwo". A jednak nasza decyzja była świadoma i dobrze przemyślana. Doskonale wiedzieliśmy dlaczego nasze poprzednie związki nie powiodły się; mieliśmy takie same wartości, światopogląd, potrzeby, oczekiwania, pasje i marzenia; byliśmy emocjonalnie niezależni od naszych rodziców; byliśmy ze sobą szczerzy i potrafiliśmy rozmawiać na każdy temat. Nie mieliśmy wątpliwości, że nasze małżeństwo jest słuszną decyzją. I nie pomyliliśmy się.

[kragmel1]

W takim razie zazdroszczę tej pewności w 100% Albo powiem inaczej,
ja mam pewność co do siebie w 100%, że on mi się tak samo spodoba w
realu jak w sieci, ale nie mam już 100% pewności w drugą stronę :)

arwen bardzo mi się podoba Twoja historia :) Nasza sytacja też jest
albo będzie skomplikowana bo to on ma żonę i dziecko też...i on też
ma podobne problemy do Twoich...I gdyby nie dziecko to...

Dla mnie to, co zrobiliście to było szaleństwo ale takie pozytywne,
dla którego warto było zaryzykować. O ile pamiętam to też dość
szybko podjęliście taką decyzję :) Rozstaliście się po tym wszystkim
na jakiś czas żeby potem razem być w jednym miejscu?

[ala.l]

ja przezylam i nadal przezywam:)
i wcale nie musze sie z nim spotykac,
Wystarczy mi obecnosc jego watkow z ktrych plynie madrosc jak rzeka:)

[brak-chmur]

Luty/Msq/baskervill jest the best.
Zadna z was nawet nie wie, czy toto istnieje, ale zachwyt powszechny:)
Sorry, ale to śmieszne!:)))
Może dać wam namiary na to coś, co rozbudza waszą wyobrażnię?:)

[ala.l]

brak-chmur napisała:

> Luty/Msq/baskervill jest the best.
> Zadna z was nawet nie wie, czy toto istnieje, ale zachwyt powszechny:)
> Sorry, ale to śmieszne!:)))

-dobrze ze wzbudzamy w Tobie u-smiech:)
_na zdrowie

> Może dać wam namiary na to coś, co rozbudza waszą wyobrażnię?:)

-nie same wiemy czego szukac i co sobie wyobrazac,i z jakimi marzeniami nam jest
"po drodze":)

[mona.blue]

A ja myślałam, że dla Ali the best is Jan_stereo :)

[mona.blue]

Kim jest tem mityczny Luty i gdzie przebywa?

[shangri.la]

Zapewne tam, gdzie twój pies....w psychiatryku:)

[mona.blue]

A by the way w psychiatryku teżprzebywają ludzie godni szacunku, tak
jak wszyscy inni.

[ala.l]

mona.blue napisała:

> A ja myślałam, że dla Ali the best is Jan_stereo :)

jasieniek jest zbyt mlody dla mnie:)))
a ze cudny jest,to prawda..
jeszcze sie w wodzu podkochuje..

[mona.blue]

Nie bardzo się orientuję, Wódz to Imagiro czy nie?

I czy Luty to nie Imagiro?

To nie na moją głowę ;)

[ala.l]

mona.blue napisała:

> Nie bardzo się orientuję, Wódz to Imagiro czy nie?
>
> I czy Luty to nie Imagiro?
>
> To nie na moją głowę ;)


i slusznie..lepiej nie pytac:)
ciekawosc to pierwszy stopien do piekla:)

[mona.blue]

Ale o Lutego muszę zapytać, dlaczego wszyscy/wszystkie :P tak się
nim zachwycają? Pamiętam ten nick jeszcze z bardzo zamierzchłych
czasów ;)

[shangri.la]

Ty się zachwycasz psem z psychiatryka, pozwól się zachwycać nawiedzonym sqaw ich
"wodzem" z równie chorego miejsca:)
Bądż wyrozumiała dla netomanek, niech mają trochę radości w tym życiu....;)

[mona.blue]

Ależ ja pozwalam,ciekawam tylko czemu, ach czemu?

[ala.l]

shangri.la napisała:

> Ty się zachwycasz psem z psychiatryka, pozwól się zachwycać nawiedzonym sqaw ic
> h
> "wodzem" z równie chorego miejsca:)
> Bądż wyrozumiała dla netomanek, niech mają trochę radości w tym życiu....;)


Ty Lala! a juz Ci wyparowal z glowy ten forumowicz biedny ktorego netowo
molestowalas?

[mona.blue]

Nie tylko netowo, złożyła na niego doniesienie na policję.

[ala.l]

mona.blue napisała:

> Nie tylko netowo, złożyła na niego doniesienie na policję.

:)))no wlasnie..nawet policje molestowala:)))

moje forumiaki maja ze mna bezpieczniej:)))

[shangri.la]

...to wyłącznie REALNIE;)

[ala.l]

shangri.la napisała:

> ...to wyłącznie REALNIE;)


no tak..wlasciwie
co jest realne a co nie jest,oto jest pytanie:))

[shangri.la]

Zdażyłam zauważyć, że tobie myli się już rzeczywistość z netem, ale na szczęście
ta przypadłość nie dotyczy każdego tutaj.

[ala.l]

shangri.la napisała:

> Zdażyłam zauważyć, że tobie myli się już rzeczywistość z netem, ale na szczęści
> e
> ta przypadłość nie dotyczy każdego tutaj.


nie pisz do mnie z malej litery,bo sie obraze:(

fajnie ze zauwazasz:)))

[mona.blue]

shangri.la napisała:

> ...to wyłącznie REALNIE;)

No, chyba nie. W co drugim poście jest odniesienie do psa.

[mona.blue]

Ale nie pamiętam co pisał.

[ala.l]

mona.blue napisała:

> Ale o Lutego muszę zapytać, dlaczego wszyscy/wszystkie :P tak się
> nim zachwycają? Pamiętam ten nick jeszcze z bardzo zamierzchłych
> czasów ;)

nie wiem cza wszystkie..
wiem ze mnie,jego tajemniczosc pociaga..
lubie zagadki ktorych nie lubie rozwiazywac:)

[mona.blue]

Słyszałam, że jakieś zamknięte forum stworzył - no cóż, zamknięte.

[ala.l]

mona.blue napisała:

> Słyszałam, że jakieś zamknięte forum stworzył - no cóż, zamknięte.

Widze ze i Ciebie zaczyna interesowac,he?
nie powiem,bede miala go na wylacznosc:))

[mona.blue]

Ja wiem gdzie, ale nie wiem kto zacz, więc nie skorzystam :)

[przystojny_marek]

zgadzam się. Poza tym umiejętnie wykorzystywany net daje możliwość
poznania czegoś prawdziwego. Nalezy tylko wiedziec, gdzie szukać.

[brak-chmur]

Co sprawia,że właśnie ta kobieta i właśnie ten mężczyzna chcą się do
siebie zbliżyć? Co sprawia, że budzi się w nich pożądanie? To tajemnica. Kiedy
ich pożądanie jest jeszcze niczym nie skalane, przeżywają każdą sekundę z
namaszczeniem, w pełni świadomi, wyczekując najbardziej dogodnej chwili, by
przyjąć błogosławiony dar losu. Ci którzy zaznali takiego pożądania "w stanie
czystym", nie przyśpieszają pochopnie biegu wypadków. Wiedzą, że to, co
nieuniknione, nadejdzie, że to stać się musi, zawsze znajdzie sposób, by
zaistnieć. A kiedy ten moment nadchodzi, nie wahają się, nie tracą okazji, nie
pozwalają umknąć ani jednej cudownej chwili, potrafią uszanować doniosłość
każdej sekundy.

Paulo Coelho
Jedenaście Minut

Ktoś mi to przed chwilą umieścił na mg:)

[gapuchna]

A ja nie potrafię nawiązywać znajomości przez net i chyba cieszę się z tego.
Niestety, przyłączę się do malkontentów. Też myślę, ze wchodząc tu, nieco
czarujemy. Przecież to normalne.... i nie to jest najgorsze. Nie wiem, nie
obstaję przy swoim zdaniu, ale wydaje mi się, ze w necie jest zbyt dużo
"łowców", osób (nie wytykam płci), którzy stosują teorię: szukać dalej, może
trafi się coś fajniejszego.

[lux_occulta]

Miałam tak samo... Prawie. Tyle, że mi już mija ponad rok, kiedy pojawiło sie "coś wspaniałego" i pół roku jak go spotkałam i... miało być pięknie i nie jest. Ech, złudzenia piekna rzecz, szkoda, że takie nietrwałe. Choć... Możę jeszcze coś z tego będzie. Ale to on musi wykazać inicjatywę. Ja juz palcem nie mam zamiaru w tej sprawie ruszyć.

[gapuchna]

Z netu???

[brak-chmur]

Piekło na ziemi zaczyna się od radosnego przekomarzania na forum, słodkich
sms-ków "ciumków, tulków, dziubasków, goszków" itp
Zło zakrada się w życie niczego nieświadomej kobiety z nieśmiałym uśmiechem i
czułymi słowami , na które często czekała całe życie.
Nie daj się zwieść pozorom, bo przyjdzie ci zapłacić cenę ogromną za chwile
złudzenia, pozorów zaufania, ułudy bliskości, nadziei na uczucie.....
Nie pozwól nikomu się zniszczyć, tak jak ja pozwoliłam(!)

[tugenna]

Tak, zdecydowanie przyznaje racje Shangrili
co prawda nie lubie radykalow
a Shangrila ma poglady radykalne
jednak w jej sytuacji uzasadnione
rozumiem wiec, ze musi dac ujscie swej zlosci i rozzaleniu
na forum, na przyklad

Nie wierze w milosc internetowa :)

w kontaktach netowych ludzie czesto szukaja wypelnienia
jakiejs luki emocjonalnej w zyciu

tyle, ze ja kiedys- nawet piszac z osobami plci odmiennej
zdawalam sobie sprawe z tego od poczatku
kontrolowalam sytuacje
mimo tego, poddawalam sie czasem fali
obserwujac swoj umysl i jego reakcje z boku
ale jednak...

czas eksperymentow dawno sie zakonczyl

a krecenie sie w kolko moze przyprawic o mdlosci
predzej czy pozniej

[kragmel1]

Jakie piekło na ziemi? O czym mówisz? Bo ja Ci już napisałam co
myślę o Twoich nudnych jak flaki historyjkach z internetu a Ty coś
p... jak potłuczona. Myślisz, że jak Tobie się coś nie udało,
zresztą co z góry było do przewidzenia po tym w jaki sposób to
opisałaś, to od razu wszyscy mają mieć to samo co Ty? Otóż nie i ja
na to jestem najlepszym przykładem, bo kiedyś kpgoś tak poznałam i
stworzyłam wspaniały związek a teraz znowu mnie może to czeka...

[kanapony]

ja jestem chyba tradycjonalistką: najpierw kogoś muszę znac w realu,
mogę się wtedy zakochac nawet jeśli jest szpetny jak diabeł, to nie
ma znaczenia
a odwrotnie...

boję się takich "celowych" spotkań z osobami poznanymi w necie
nawet jeśli nie mają celu matrymonialnego

kiedyś - przed laty - korespondowałam z dziewczyną, poznałyśmy się
przez kącik w jakimś czasopiśmie młodzieżowym
przez rok chyba... świetnie nam się pisało, rozumiałyśmy się
aż postanowiłyśmy się spotkac
niby spotkanie było przyjemne - ale... coś się rozwaliło
i przestałyśmy pisac do siebie, jeszcze jakieś kartki z wakacji
były... i koniec

od tamtego czasu mam uraz/kompleks - że ktoś się mną rozczaruje i
przestanie się odzywac
bo przecież ja nie jestem taka jak na forum - jestem wredna, gruba,
brzydka i momentami okropnie nudna... normalnie, jak to w życiu

ale najgorsze ;), że czasem piszą naprawdę ciekawi ludzie - muszę
trzymac emocje na uwięzi, by nie zainteresowac się nimi tak by mi
zależało jak na mężczyznach, a to trudne bo strasznie emocjonalna ze
mnie osoba
i - rozdwojenie - pisz ciekawie, by się interesowali i chcieli
odpisac, ale! nie za ciekawie, by się zbyt nie zaczęli interesowac...

[brak-chmur]

[kanapony]

masz rację
tyle, że "byc" sobą to nie tylko wnętrze ale i opakowanie
w realu masz wszystko jak na tacy: bierzesz albo nie
a w necie...
nawet jeśli wnętrze okaże się fajne (zakładam, że nie oszukane)
to opakowanie... może przeszkadzac
a nie ukrywajmy, dla niektórych jest to ważne

[brak-chmur]

Ja widzę problem wnętrza i opakowania nieco inaczej:)
W realu skupiamy się fizjonomii. Na necie, z powodu oczywistych ograniczeń, na
wnętrzu.
I tu zaczyna się manipulacja, ponieważ
o ile wyglądem zewnętrznym nie sposób oszukać, to wykreowanie fałszywej
tożsamości jest stosunkowo łatwe, zwłaszcza po odpowiednim przeszkoleniu.
Tak więc, po kilku miesiącach radosnego klikania w słodkiej nieświadomości
spotykamy się twarzą w twarz z osobą, o której mamy już wyrobione (baradzo
pozytywne zdanie!) i którą JUZ ZDAżYLIśMY ZAAKCEPTOWAć.
W naszym mniemaniu pozostaje więc tylko postawienie przysłowiowej korpki nad i,
ale "i" jest jedynie fatamorganą, wytworem naszej wyobrażni, matrixem....

a Ty ciagle z ta manipulacja

[obrotowy]

brak-chmur napisała:
którą JUZ ZDAżYLIśMY ZAAKCEPTOWAć.
> W naszym mniemaniu pozostaje więc tylko postawienie przysłowiowej
korpki nad i, ale "i" jest jedynie fatamorganą, wytworem naszej
wyobrażni, matrixem....

bywa i tak, ale nie rob z tego reguly.
gdyz ciagle to powtarzasz

Ludzi , ktorzy maja rozum, jako taka pewnosc siebie, jasne cele i
czyste konto, nie manipuluja, tylko po prostu mowia, o co im chodzi.

Juz z tej prostej przyczyny, ze wiedza, ze klamstwo ma ktotkie nogi.
wiec nie rob ze wszystkich manipulantow, klamcow, czy kretaczy.

[kanapony]

> Ludzi , ktorzy maja rozum, jako taka pewnosc siebie, jasne cele i
> czyste konto, nie manipuluja, tylko po prostu mowia, o co im
chodzi.

zgadzam się
ale rozumiem Brak_chmur, została zraniona i to w niej siedzi

ja nie zakładam, że ludzie chcą mnie oszukac, bo sama ich nie
oszukuję
ale kilka razy byłam w sytuacjach (w realu), że facet to by i
chciał, bo mu się moje wnętrze podobało
ale opakowanie już nie

a jak będzie z kimś z netu?
na 101% taka sama sytuacja
różnica jest tylko tu, że w realu znajomośc masz nadal, a ta z netu
zwykle się kończy

Artykuł właśnie na temat:

[arwen8]

tiny.pl/k1j2

[dotyk_wiatru]

Jeden jedyny raz nie zapanowałam nad sobą w necie...Zakochałam się w
pewnym mężczyźnie...Miał niesamowite poczucie humoru, był mądry
życiowo, zaradny etc. Namawiał mnie na spotkanie kilka razy...i
tyleż samo razy pisał, że znika...Nie spodobało mi się jednak to
czego oczekiwał ode mnie...Z czasem zabiłam w sobie te uczucie,
oddałam Mu 'wolność';) chociaż nadal o Nim pamiętam, mimo ze ponad
pół roku minęło...Niemniej...miło było...:)

[kragmel1]

Skoro tyle razy namawiał na spotkanie i potem tyle razy pisał, że
znika to znaczy, że to jakiś niezrównoważony typ. I trzymać się od
takich lepiej z daleka. A co on od Ciebie wymagał, że tak to Ci się
nie podobało?

[dotyk_wiatru]

Przede wszystkim to żonaty facet, a to oznacza wieczne ukrywanie
się...W tym sensie napisałam, że nie utrzymałam emocji w
ryzach...Dla mnie to wystarczająca bariera...Gdy poznał moje zdanie
na ten temat, chciał zniknąć, nie pozwoliłam i historia powtorzyła
się kilka razy...Było jeszcze kilka spraw, które mi nie odpowiadały.
W końcu uznałam, że pora to zakończyć, bo to do niczego dobrego nie
prowadzi...To cudowny mężczyzna, ale...nie umiałabym żyć w złotej
klatce...

[kragmel1]

Ale masz myślenie z tymi żonatymi facetami. Jak żonaty facet spotyka
się z kimś na boku to nie dlatego, że jest szczęśliwy z żoną i żyje
sielance, tylko dlatego, że coś jest nie tak i to wcale nie oznacza
wiecznego ukrywania się bo gdyby tak było, to nikt by się nie
rozwodził. Jakby była prawdziwa miłość to rzucił by wszystko!

[dotyk_wiatru]

Nie do końca to tak, Kragmel:)
On nie kocha żony, to co było między nimi wypaliło się...ALE...nie
rozwiedzie się:) Powód? Nie ma zamiaru oddawać Jej firmy, na której
sukces ciężko pracował po nocach przez wiele lat...

[kragmel1]

dotyk_wiatru napisała:

> Nie do końca to tak, Kragmel:)
> On nie kocha żony, to co było między nimi wypaliło się...ALE...nie
> rozwiedzie się:) Powód? Nie ma zamiaru oddawać Jej firmy, na
której
> sukces ciężko pracował po nocach przez wiele lat...
>
Nie wierzę w takie gadki, dla mnie to tylko takie wymówki. Jak jest
prawdziwa miłość, to nic a już na pewno żadna firma na przeszkodzie
nie stanie. Jak ktoś się chce rozwieść, to to zrobi. Mam nadzieję,
że ten, którego ja poznałam i z którym się spotkam nie będzie miał
takich głupich wymówek jeśli przyjdzie co do czego.

[dotyk_wiatru]

kragmel1 napisała:
> Nie wierzę w takie gadki, dla mnie to tylko takie wymówki. Jak
jest
> prawdziwa miłość, to nic a już na pewno żadna firma na
przeszkodzie
> nie stanie. Jak ktoś się chce rozwieść, to to zrobi. Mam nadzieję,
> że ten, którego ja poznałam i z którym się spotkam nie będzie miał
> takich głupich wymówek jeśli przyjdzie co do czego.

A ja wierzę...
Prawdziwa miłość to piękne hasło...ale proza życia wymaga
nakładów...niestety...Miłością się nie wyżywisz, nie ubierzesz etc.
Było coś jeszcze...Powiedział, że musiałabym się przeprowadzić do
Jego miasta, dać Mu syna i nie ma mowy o pracy...Poszłabyś na to?

[gocha033]

dotyk_wiatru napisała:
Powiedział, że musiałabym się przeprowadzić do
Jego miasta, dać Mu syna i nie ma mowy o pracy...Poszłabyś na to?

wiele by na to poszlo, ale dlaczego pytasz?
to przeciez Twoje zycie, to Ty chyba powinnas wiedziec czy warto,
a nie pytac innych?

[dotyk_wiatru]

To pytanie do Kragmel, bo pytała mnie o to wcześniej...

[kragmel1]

Ja nie wierzę w takie gadki ale ciągle wierzę w prawdziwą miłość,
która potrafi pokonać różne przeszkody, a przeszkodę taką jak firma
to już na pewno. A co do Twojego pytania, to postawiłam się teraz na
swoim miejscu i gdybym miała się przeprowadzić, ale nie do innego
miasta ale do innego kraju, parę tysięcy km od domu, mieć z nim
dzieci, to gdyby zaszła taka możliwość, to chyba długo bym się nie
zastanawiała. Zrobiłabym to. Gdybym go kochała ponad życie to
rzuciłabym tu wszystko i pojechała.

[dotyk_wiatru]

No widzisz...U mnie powstał swego rodzaju opór...bo facet jest
starszy ode mnie o 13 lat, ma żonę, dziecko, żyje poniekąd w innym
świecie...i ten prykaz, że nie ma mowy o pracy, bycie swego rodzaju
lalką do seksu bo zapowiedział że nie jest impotentem:) itp. On nie
byłby ze mną, tylko wpadał czasem...
To nie tak Kragmel...Nie tak wygląda miłość w moim pojęciu...Stąd
taka a nie inna decyzja...

[zakochanawjegousmiechu]

Poznałam moje szczescie przez internet, na jednym z portali
randkowych, bylo to 7 miesiecy temu!
nie zakochałam sie od pierwszego wejrzenia, ale od trzeciego tak:)

Zanim spotkaalismy sie, rozmawialismy ok 1 miesiaca, dluzej nie bylo
sensu, w koncu oboje chcielismy zobaczyc sie w realu jak najszybciej.
Spotkalismy sie i tak juz zostalo....od kilku miesiecy mieszkamy
razem i planujemy wspolna przyszłosc.Zycie jest piekne....
Wszystkim Wam zycze tyle samo milosc ile ja dostalam od zycia...

[wilczeoko]

hmmm poznać , poznawałam ...ale by od razu uznać w świecie wirtualnym że to ten
jedyny TO TYLKO RAZ....czyli obecnie ...
Pół roku nigdy nie rozmawiałam by potem przenieść to w real.W 2 tygodnie byłam
gotowa określić czy mi dany mężczyzna pasuje czy nie.Nie ciągnęłam tyle tego, bo
to nie ma sensu.Przynajmniej w moim wypadku(takie me zdanie).
Tak myslepo latach ze w sumie real a sieć nie rozni nic...Tak czy siak dowiesz
sie wszystkiego co chcesz..a nawet wiecej na niekorzyść drugiej osoby (albo na
korzyść)

[kragmel1]

wilczeoko a ja się boję, że ja się dowiem na korzyść a on na
niekorzyść :)