BRAK APETYTU STRES

[roman57]

Witam mam 25 lat i pomyślałem ze to jest najwlasciwsze miejsce na moje
pytanie. Otoz chcialabym nabrać trochę masy ważę 62 kg na 180cm a problem w
tym ze wcale nie mam apetytu i jestem znerwicowany i całymi dniami prawie nic
nie jem na cały dzień zjem dwi lub trzy kromki chleba tylko palę z nerwów
paczkę dziennie co zrobić żeby przytyć ??? bo jak tak dalej pujdzie to ...
może są jakieś leki , ktoś mi kidyś wspominał o MEGACE ... pomocy !!! ?

[roman57]

Czy ktoś by mi mógł coś doradzić ???

[magdalena7777]

Aby przytyć trzeba jeść, zapewniam iż jest to sposób empirycznie przezemnie
sprawdzony... odżywiac sie w miarę zdrowo,jeść często co3=4 godziny; ciemne
pieczywo, warzywka, owoce, ryby, nabiał, różnorakie jogurty, chude mięsko,pić
jakieś soczki etc., możesz też sprobować odżywczych nutri drinków czy jak to tam
sie nazywa (są chyba dostepne w aptekach).

Ale przede wszystkim należy zlikwidowzć przyczynę braku apetytu... piszesz o
stresie, jednak jest to stwierdzenie nazbyt ogólne bym mogła poradzić Ci cos
więcej niż wizytę u psychologa, i może jogę lub tai chi, ponoc wyciszają co po
niektórych...

[karola971]

Musisz poprostu zwiekszyć dawkę jedzenia. Nie przytyjesz nigdy ciągle żyjąc z
stresie. Nie martw sie tym wszystkim tak bardzo i dbaj o zdrowie bo pamiętaj ze
masz tylko jedno. Spóbuj się przypinowac i kiedy masz już palixc papierosa
szybko zmien go na batonika albo kanapeczke. Powodzenia

[roman57]

To zaczeło się gdy zmarł mój ojciec 10 miesięcy temu ubyło mi przez ten czas 12
kg ,i brałem przez ten czas LERIVON 90mg a dzisiaj już tego nie biore , ale
moje życie się od tego czasu radykalnie zmieniło i niepodoba mi się aktualny
stan żeczy dlatego ten stres i nerwica i niema wizji żeby się coś zmieniło a do
tego wyglądm jak chodząca nędza dlatego chcę przytyć a na tekie odżywianie jak
tu piszecie trzeba mieć czas i pieniądze a ja ani tego ani tego nie mam za wiele

[magdalena7777]

Przynajmniej chcesz przytyć... to już coś... spróbój chociaż zwiększyć porcje i
jedz w miarę często, inaczej się nie da... brak czasu to zwykła wymówka, a
pieniądze, cóż niestety coś jeść trzeba, niewszystko jednak jest tak drogie by
sobie tego odmawiać...

Nerwica... skądś to znam... mi pomógł psychoterapeuta...

Może spróbój jakoś się zmotywować do życia,do jedzenia - jeżeli dalej będziesz
odżywiał się w taki sposób twój organizm kiedyś wreszcie sie zbuntuje, nie
chodzi o to że będziesz wyglądał gorzej niż teraz, ale o skrajne wyniszczenie
Twojego organizmu (ale półki co nie jest jeszcze zle...)

Uwierz w to że jednak coś zależy od ciebie, że to nie nieuchronne złośliwe fatum
tylko coś co da sie przezwyciężyć... Strata ojca to ciężka sprawa, jednak życie
toczy się dalej i jak mniemam Twój ojciec z pewnością chciałby by powodziło Ci
się jak najlepiej, zapewne też życzył by sobie być był w dobrej formie. Zawsze
jest jakaś nadzieja na zmianę, nawet gdy nie widzimy już wyjścia, nawet gdy mamy
dość, gdy nie mamy już siły na nic...
Zmiany w Twoim życiu zależą w dużej mierze od Ciebie - musisz w to uwierzyć,
może nie będzie łątwo (nigdy nie jest), ale trzeba próbować, działać...

[aammsstt]

Pomysl,że twój świętej pamięci ojciec nie byłby szczęsliwy widząc, że żyjesz
tak jak zyjesz - stres, paczka papierosów dziennie, brak jedzenia. Ludzie
umierają i nie ma powodu, żeby się karac za ich odejscie...tak sie poprostu
dzieje. Jestes młodym facetem - jesli zamierzasz przekazać nazwisko twojego
ojca dalej to nie powinieneś wyniszczać swojego organizmu brakiem jedzenia -
zadbaj o siebie...

[artur.kalinski]

Śmierć bliskiej osoby to zazwyczaj duży stres. Zazwyczaj reagujemy nadmiernym
przejedzeniem, albo odwrotnie ograniczeniem spożywania posiłków do minimum.
Przede wszystkim warto byś zaczął od próby pogodzenia się z tym co miało
miejsce, to ułatwi Ci uporządkowanie wszelkich pozostałych aspektów życia, które
uległy zachwianiu. Rzeczywiście warto się przemóc i zacząć jeść- to jedyne
wyjście, jeśli nie chcesz doprowadzić się do wyniszczenia. Najodpowiedniejsze
będą na początek posiłki niewielkie, ale spożywane często. Kiedy organizm
zacznie powoli odzyskiwać siły fizyczne, a umożliwisz mu to poprzez urozmaicone
posiłki, być może stopniowo zaczniesz też odbudowywać także siły psychiczne.