Dodaj do ulubionych

hemiton-co to za lek?

23.08.06, 21:30
będę wdzięczna za wszelkie informacje.
Obserwuj wątek
    • to_jaaa Re: hemiton-co to za lek? 23.08.06, 21:32
      Obniżajacy ciśnienie krwi. A reszta zapewne jest w ulotce ;-)
    • tigerness.74 Re: hemiton-co to za lek? 23.08.06, 22:58
      Hemiton to inaczej klonidyna: "clonidine (nazwa międzynarodowa)
      Działanie: Klonidyna jest lekiem obniżającym ciśnienie tętnicze krwi. Działając
      na receptory adrenergiczne alfa 2, powoduje ona rozkurcz naczyń krwionośnych.
      Lek nie zmniejsza przepływu krwi przez nerki. Po podaniu doustnym efekt
      działania obserwuje się już po około 30-60 min. Maksymalne działanie osiąga po
      3-4 h, a całkowite jego działanie wynosi 12 h. W 60% jest wydalany z moczem, a
      w 30% - z żółcią.
      Wskazania: Lek wskazany jest w leczeniu nadciśnienia samoistnego, a także
      nadciśnienia występującego w przebiegu chorób nerek.
      Przeciwwskazania: Lek przeciwwskazany jest w nadwrażliwości na klonidynę oraz u
      kobiet w ciąży. Leku nie należy stosować także u pacjentów z chorym węzłem
      zatokowym oraz z chorobami wątroby i nerek. U chorych z cukrzycę leczonych
      insuliną istnieje ryzyko wystąpienia spadku poziomu cukru we krwi. Ostrożnie
      należy podawać pacjentom z niewydolnością krążenia mózgowego i obwodowego.
      Działania uboczne: Pacjenci przyjmujący klonidynę mogą się uskarżać na uczucie
      suchości w jamie ustnej, senność, osłabienie, utrata łaknienia, zaparcia i
      zmęczenie. Objawy te zazwyczaj ustępują po tygodniu od rozpoczęcia terapii.
      Mogą także wystąpić nudności, bóle i zawroty głowy, spadki ciśnienia
      tętniczego, bolesność gruczołów sutkowych, impotencja. Do rzadkości należą
      stany depresyjne, zaburzenia snu oraz skórne reakcje alergiczne. W przypadku
      przyjmowania dużych dawek obserwowano paradoksalny wzrost ciśnienia tętniczego
      i poziomu glukozy we krwi oraz zaburzenia rytmu serca. U chorych z
      niewydolnością nerek mogą wystąpić obrzęki.
      Interakcje: Leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki moczopędne oraz leki z
      grupy beta-blokerów nasilają działanie klonidyny. Osłabiać jej działanie mogą
      niesteroidowe leki przeciwzapalne i trójcykliczne leki przeciwdepresyjne.
      Stosowana razem z glikozydami naparstnicy może powodować zwolnienie akcji
      serca. Klonidyna znacznie nasila działanie alkoholu i leków nasennych i
      uspokajających.
      Dawkowanie: Lek produkowany jest w postaci tabletek 0,075 mg. Lek stosuje się
      doustnie, początkowo 0,075 mg 2 razy dziennie. Stopniowo dawkę można zwiększać
      do 0,15 mg 3 razy dziennie w zależności indywidualnej tolerancji leku przez
      pacjenta.
      Uwagi: Lek należy odstawiać stopniowo. Przy nagłym odstawieniu istnieje ryzyko
      nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego. Lek może upośledzać zdolność do
      prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Nie zaleca się
      stosowania preparatu u dzieci poniżej 12 roku życia
    • znajomykrulika Re: hemiton-co to za lek? 23.08.06, 23:27
      Kiedyś ok. 20 lat temu był stosowany na detoksie w czasie odstawienia
      narkotyków. Były to czasy naszego polskiego kompotu i innych tp. wynalazków.
      Czy teraz stosuje się go w terapii narkomanów nie wiem.
      • tigerness.74 Re: hemiton-co to za lek? 23.08.06, 23:46
        Oj chyba pomyliłeś Hemiton z Metadonem-opioidowym lekiem przeciwbólowy,
        pochodną difenylopropylaminy-stosowanym na detoksie i kiedyś, i teraz.
        • agakoziorowska Re: hemiton-co to za lek? 24.08.06, 07:52
          a jesteś z Polski? bo u nas b.rzadko sie go sprzedaje...

          inna ulotka klonidyny (czytania nigdy za wiele):

          Działanie: Pochodna imidazoliny, działa poprzez pobudzenie presynaptycznego
          receptora a2. Hamuje uwalnianie noradrenaliny z zakończeń nerwowych na obwodzie
          oraz w OUN. W wyniku tego dochodzi do rozkurczu naczyń krwionośnych i obniżenia
          ciśnienia tętniczego. Większe dawki mogą pobudzać receptor a1 i podwyższać
          ciśnienie tętnicze. Nie stwierdza się zaburzeń hemodynamicznych (lub są
          niewielkiego stopnia) zależnych od zmiany położenia ciała lub wysiłku
          fizycznego. Nie zmniejsza przepływu nerkowego. Podczas przewlekłego stosowania
          obserwuje się zmniejszenie oporu obwodowego. Po podaniu p.o. obniżenie ciśnienia
          występuje 30-60 min po podaniu, maksymalny spadek po 2-4 h, działanie
          hipotensyjne utrzymuje się przez 8 h. W surowicy osiąga maksymalne stężenie po
          3-5 h. t1/2 wynosi 10-20 h. Wydalana jest głównie przez nerki, ok. 20% z kałem.
          Obniża zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe.

          Wskazania: Nadciśnienie tętnicze.

          Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, niewydolność
          nerek i(lub) wątroby, stany depresyjne, zespół Raynauda, zespół chorego węzła
          zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub III°, przebiegający z ciężką
          bradyarytmią. Ostrożnie w przypadku: guza chromochłonnego, umiarkowanej
          bradyarytmii, niewydolności krążenia mózgowego lub obwodowego, polineuropatii i
          zaparć. W niewydolności nerek wymagane jest staranne dostosowanie dawek.
          Monitorować dokładnie pacjentów z niewydolnością serca i zaawansowaną chorobą
          wieńcową. Nie zaleca się stosowania u dzieci do 12. rż.

          Interakcje: Nasilenie działania hipotensyjnego podczas równoległego stosowania
          diuretyków, leków rozszerzających naczynia krwionośne, diety o małej zawartości
          sodu. Zmniejszenie działania hipotensyjnego podczas równoległego stosowania
          trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, niesteroidowych leków
          przeciwzapalnych. Zwiększone ryzyko bradykardii lub bloku
          przedsionkowo-komorowego podczas stosowania z b-adrenolitykami i glikozydami
          naparstnicy. Klonidyna nasila działanie alkoholu etylowego, leków nasennych i
          uspokajających.

          Działanie niepożądane: Na początku leczenia suchość w ustach, nadmierne
          uspokojenie, ustępujące do tygodnia bez potrzeby zmniejszenia dawki. Rzadko
          obserwowano zaburzenia snu, zaparcia, osłabienie libido, hipotonię ortostatyczną
          niewielkiego stopnia. Sporadycznie omamy, stany depresyjne, zaburzenia
          percepcji, ginekomastię, reakcje uczuleniowe, ból ślinianek przyusznych,
          zmniejszenie częstotliwości rytmu serca, drętwienie kończyn, zaburzenia czucia,
          zmniejszenie wydzielania łez. U chorych ze współistnieniem zaburzeń wytwarzania
          i przewodzenia bodźców w układzie przewodzącym istnieje zwiększone ryzyko
          wystąpienia zaburzeń rytmu. Stosowanie dużych dawek może powodować hiperglikemię.

          Ciąża i laktacja: Kategoria C. Zachować ostrożność w okresie karmienia piersią.

          Dawkowanie: Dorośli: p.o. początkowo 0,075 mg 2 razy na dobę. W przypadku dobrej
          tolerancji można zwiększyć indywidualnie i stopniowo do dawki 0,15 mg 3 razy na
          dobę. Dawkę podtrzymującą ustala się na podstawie odpowiedzi klinicznej i
          tolerancji leku.

          Uwagi: Podczas leczenia regularnie monitorować ciśnienie tętnicze. W przypadku
          blokady układu adrenergicznego, z powodu możliwości nadmiernego wyrzutu
          katecholamin, klonidynę należy stopniowo odstawiać dopiero po stopniowym
          odstawieniu b-adrenolityku. U chorych z niewydolnością nerek podawać ostrożnie,
          nie przekraczać dawki 0,3 mg/d. W razie dłuższego stosowania klonidyny jej wpływ
          hipotensyjny na ciśnienie tętnicze zmniejsza się. Podczas leczenia chorzy nie
          powinni prowadzić pojazdów mechanicznych. U chorych z nadciśnieniem tętniczym
          pochodzenia nerkowego wskazane okresowe badanie ogólne moczu.
        • efendix Re: hemiton-co to za lek? 10.04.23, 11:14
          Nic nie pomylił. Metadon wszedł dużo później, był na zapisy i trzeba było się dostać na tzw. program (długi staż, wiele nieudanych prób zerwania z nalogiem, itd). Na detoxach podawali hemiton, później niby polski odpowiednik imporel, hydroksyzyne, zastrzyki że skopilaminą i aspirynę o ile mieli z darów. Relanim tylko w przypadku ataku padaczki. Czyli wychodziło się prawie na sucho. Imporer znosił niektóre obiawy odstawienne, jak np.biegunkę. W tamtych czasach nikt jeszcze nie słyszał o metadonie. Podejrzewam, że i teraz nie jest stosowany na detoxach, tym bardziej, że teraz są uzależnienia od innych środków niż opiatowe. Metadon to był program z którym wiązało się na lata a nie, żeby komuś pomóc przejść tzw.glody heroinowe.
      • efendix Re: hemiton-co to za lek? 10.04.23, 10:41
        Dokładnie. Później zastąpili go niby polskim odpowiednikiem imporel, który nie działał już tak dobrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka