SM

[netha]

Czy komuś u kogo stwierdzono SM może się starać o pierwszą grupę inwalidztwa?

[Gość: kask]

Sorki ale mam pytanko kiedy u ciebie stwierdzono sm i czym Ci się objawiało?

[Gość: netha]

Z SM zetknęłam się osobiście ale nie jest to choroba którą stwierdzono u mnie.
Jestem przekonana że inni którzy wzięli udział w dyskusji bedą bardziej
kompetentni aby powiedzieć coś na temat objawów. Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: Mariusz]

Przepraszam ale wtrącę sie w rozpoczynającą się dyskusję. SM jest chorobą,
która może dawać bardzo różne objawy, ma okresy zaostrzeń i remisji.
Diagnostyka zwłaszcza na początku jest często bardzo trudna, wymaga wykonania
wielu badań celem wykluczenia innych chorób. Diagnostyką SM zajmują się
neurolodzy. Obawiam się, że porównywanie na forum przez was objawów
doprowadzi do całkowicie błędnych wniosków. SM rozpoznanje się na podstawie
obiektywnych objawów (stwierdzanych w badaniu) i badań dodatkowych (m.in.
badanie białek płynu mózgowo-rdzeniowego, rezonansu magnetycznego, potencjałów
wywołanych) dlatego wymienianie dolegliwości doprowadzi do całkowicie błędnych
wniosków, bardzo wiele chorób (zaburzeń psychogennych także) może dawać,
zwłaszcza dla laików podobne dolegliwości.
Kask jeżeli obawiasz się, że masz SM to powinieneś udać się do neurologa!
Co do renty to zależy od stopnia zaburzeń neurologicznych- wielu chorych w
okresie remisji, często przez długi czas nie ma istotnych objawów związanych z
chorobą. Pozdrawiam i nawołuje o nie stawianie definitywnych rozpoznań przez
internet zwłaszcza w tak trudnych diagnostycznie chorobach.

[Gość: hydrogen]

Oczywiście wizyta u neurologa jest konieczna. Ja tylko dodam, że wbrew
ponującym poglądom SM nie jest chorobą całkowicie nieuleczalną. Bardzo dobre
efekty można uzyskać wprowadzając Żywienie optymalne. Gdy choroba trwa krótko
bardzo prawdopodobne jest całkowite wyleczenie. Gdy dłużej to można zastopować
postęp. Bywają przypadki spektakularne gdy chory wstaje z wózka inwalidzkiego,
choć są to zapewne wyjątki.

Najlepiej skontaktować się z lekarzem mającym doświadczenie w leczeniu tej
choroby Żywieniem optymalnym.

Pozdrawiam

[Gość: kask]

Mariusz odpowiedz mi na jedno pytanie. Otóż byłam badana przez neurologa (
nawet dwchżadnych zmian neurologicznych nie stwierdzono, ja jednak bardzo się
boję ponieważ czytałam wiele o przypadkach w których neurolog sie nie poznał i
tylko poprzez rezonans została zdiagnozowana choroba. Czy neurolodzy po samym
badaniu mogą wykluczyć sm? ( ja od prawie roku drętwieję i mrowieję ale to
podobnież nie ma podłoża neurologicznego) Co Ty o tym myślisz?

[Gość: Ola]

Czy wy mowicie o MS - Multiple Sclerosis, czyli Stwardnienie Rozsiane?
MRI faktycznie potwierdza diagnoze pokazujac "white brain matter" ( biale
rejony).Leczenie m.i.;Rebif, Copaxone, Betaseron/Betaferon, Avonex, Antegren,
Campath-1H, 4-aminopyridine, Amantadine, etc. immunological metody jak T-Cells.
Twoje symptomy wcale nie musza oznaczac MS.

[Gość: netha]

Moje pytanie dotyczyło Stwardnienia Rozsianego...

[Gość: agulha]

Gość portalu: Ola napisał(a):

> Czy wy mowicie o MS - Multiple Sclerosis, czyli Stwardnienie Rozsiane?
> MRI faktycznie potwierdza diagnoze pokazujac "white brain matter" ( biale
> rejony).Leczenie m.i.;Rebif, Copaxone, Betaseron/Betaferon, Avonex, Antegren,
> Campath-1H, 4-aminopyridine, Amantadine, etc. immunological metody jak T-
Cells.
> Twoje symptomy wcale nie musza oznaczac MS.
Hej,Olu,
SM to łaciński skrót od sclerosis multiplex, po angielsku multiple sclerosis,
czyli MS, po polsku stwardnienie rozsiane. Widzę, że bardzo chciałabyś pomóc, i
to dobrze, niestety nie masz zupełnie rozeznania w medycynie, co widać po
cytacie. "White matter" to istota biała. W mózgu. Mózg - każdy - zawiera istotę
białą i istotę szarą, a nie żadne "białe rejony". W tekście, do którego
rzuciłaś okiem, musiało chodzić o ogniska, czyli plaki, w mózgu (lub rdzeniu),
charakterystyczne dla SM.
Metody immunologiczne z wykorzystaniem limfocytów T, bo tak to powinno brzmieć
po polsku, to z kolei jakieś szalenie ogólnikowe określenie, i też ono choremu
nic nie wnosi.
SM jest chorobą nie do końca poznaną, ale jednak poznaną lepiej, niż przez
przeczytanie dobranego na chybił trafił cytatu z jakiegoś artykułu.
MRI, a ściślej po polsku powinno się pisać MR, czyli rezonans magnetyczny,
ułatwia rozpoznanie SM, ale o nim nie przesądza, zwłaszcza przy pierwszych
rzutach.

Co do renty, nie sądzę, żeby sam fakt rozpoznania SM uprawniał do I grupy
inwalidzkiej. I grupa to osoba wymagająca stałej opieki innych ludzi. NA
PRZYKŁAD z powodu SM (zaawansowanego).

[Gość: Mariusz]

Jutro postaram się napisać więcej o drętwieniach i mrowieniach. Teraz napiszę
tylko: jeśli brak zmian w badaniu neurologicznym w okresie dolegliwości to
oznacza, że nie ma SM. Oczywiście żywieniem nie można wyleczyć SM, jeśli ktoś z
dyplomem lekarza to zaproponuje za pieniądze, to należy złożyć skargę do
Rzecznika Odpowiedzialnosci Zawodowej przy Okręgowej Izbie Lekarskiej.
Pozdrawiam. I nie siedź tak długo w nocy przy komputerze bo to też może być
przyczyną drętwień i mrowień. Pozdrawiam.

[Gość: kask]

dzięki bardzo za odpowiedź. Jak możesz napisz coś więcej o żywieniu
optymalnym . Pozdrowionka

[Gość: hydrogen]

Dieta dr Kwaśniewskiego to, w skrócie, zachowanie proporcji między białiem,
tłuszczem i węglowodanami jak 1:2,5-3,5:0,5. To przed przestrojeniem
się organizmu. Po przystosowaniu się do diety spada zapotrzebowanie na energię
i białko a ilość potrzebnych węglowodanów nie zmienia się. Stąd zalecana
proporcja przyjmuje wtedy postać 1:2,5-3,5:1. Białko i tłuszcz powinny być
głównie pochodzenia zwierzęcego.

W chorobach układu nerwowego zaleca się spożywanie więlszej ilości móżdżku.
Bardziej szczegółowee zalecenia powinien ustalić znający się na rzeczy lekarz.
Ja słyszałem, że dieta optymalna w SM powinna być bardzo niskokaloryczna.

Pozdrawiam

[Gość: Mariusz]

Poczytałem Twoje poprzednie wypowiedzi i mozna podsumować. Słusznie wykluczono
rzs bo w tej chorobie zawsze są obrzęki stawów. Byłas badana przez 2
neurologów i brak zmian w badaniu neurologicznym w czasie doleglowości
wyklucza SM (stwardnienie rozsiane). To co należy rozważyć to rtg kręgosłupa,
kontrolę jonogramu (zwłaszcza magnez, potas)- jeśli nie masz niewydolności
nerek to możesz w ciemno brać jakiś preparat manezu np. Magnezin 1x500mg bo
poziom w surowicy nie jest dobrym mierniki ilości magnezu w ustroju. Inne
podstawowe badania jak sądzę miałaś wykonane.
Wspominasz o depresji i nerwicy. Czestą przyczyną dolegliwości somatycznych są
tzw zaburzenia czynnosciowe, których źródło leży np. w
zaburzeniach "nerwicowych". Z tego względu uważam, że pomoc psychiatry będzie
bardzo przydatna. Nikt nie robi z Ciebie "wariatki". Zaburzenia nerwicowe mogą
objawiać się jako np. bóle w klatce piersiowej, bóle brzucha, duszność itd. i
trzeba je brać jako przyczyne dolegliwości. Poza tym odradzam nadmierne
czytanie o chorobach z przypadkowych źródeł. medycyna ma to do siebie, że aby
interpretować różne objawy trzeba mieć sporą wiedzę teoretyczną i praktyczną
bo inaczej każdy z nas rozpozna u siebie dowolną chorobę (najlepszy przykład
studenci III roku medycyny- ile to chorób rozpoznawaliśmy u siebie- jeszcze to
pamiętam). Pozdrawiam.

[Gość: do Mariusza]

Dzięki bardzo za odpowiedź. Wcześniej robiłam badania krwi magnez - dobry,
jakie wg Ciebie powinnam zrobić podstawowe badania? Nie znam się na tym
zupełnie a do lekarza wolała bym udać się już z wynikami ( bo po skierowanie
nie ma sensu przynajmniej w mieście w którym mieszkam) Pozdrowionka
Aha, zapomniałabym przeczytaj to i napisz co o tm myślisz, dostałam to
wcześniej z innego postu;
Ale tak jak już pisałeś trwa to już prawie rok to chyba neurolodzy przy
zwykłym
>
> badaniu by już coś widzieli prawda? Powiedz, że tak.

Nie. Niekoniecznie. To znaczy, rozpoznania SM prawie nigdy nie stawia się na
podstawie zespołu objawów występującego jednorazowo. Istotą tej choroby jest
powtarzanie się rzutów oraz to, że dotyczą one różnych części układu
nerwowego.
Pewne okolice bywają dotknięte częściej niż inne, ale nie ma całkowitej
pewności. Może mówię chaotycznie, ale chodzi mi o to, że niepewność lekarzy co
do rozpoznania SM u osoby, która ma pewien zespół objawów utrzymujący się od
pewnego czasu i względnie stały, albo "falujący", jest zupełnie naturalna. SM
ma inną dynamikę. Nagły rzut, stopniowe ustępowanie, zdrowie, potem innego
(zwykle) rodzaju nagły rzut itd.

[Gość: Mariusz]

Pisałem wyraźnie, o prawidłowym badaniu neurologicznym w trakcie utrzymujących
się dolegliwości. Poza tym rzut najczęściej pozostawia mniejsze lub większe
ubytki neurologiczne (stwierdzane w badaniu neurologicznym). Pozostańmy przy
tym, że nie masz SM i naucz się cieszyć tym. Pozdrawiam.

[Gość: do]

[Gość: do]

[Gość: do Mariusza]

Jeszcze raz dzięki za odpowiedź chyba mam fobię na tym punkcie. Nie męczę Cię
już jeszcze raz pozdrowionka hej

[medka]

droga kasko,
juz wielokrotnie pislas o tym, ze dretwiejesz, ale dosc trudno od Ciebei
wydoobyc- jaki charakter maja dretwienia, a to jest kluczowe.
piszesz, ze obawiasz sie sm- bo "slyszalas ze wielu lekarzy nie rozpoznalo".
zapewniam Cie, ze wieksze obawy budzi rozpoznanie sm na wyrost- a nie
rozpoznanie innej choroby- dajacej objawy sm- a bedacej np uleczalna (a jest
ich- wierz mi wiele).
coz- nie ma praktycznie skutecznego leczenia sm. troche to przykra prawda- ale
niestety tak jest (stan mojej wiedzy- 2002). owszem stosuje sie kilka- bardzo
drogich lekow- ale ich skutecznosc nie jest jednoznaczna, - i jesli - to
niewielka, a objawy uboczne bywaja ucizliwe(jak napisalam prof czlonkowska-
czesto lepiej przeznaczyc te pieniadze na dobra rehabilitacje i leczenie
objawowe choroby). to tylko taka dygresja.

jesli chodzi o Ciebie-
wydaje mi sie bardzo malo prawdopodobne- chociaz nie wykluczone, ale na
podstawie twych bardzo skromnych opisow trudno cos wnioskowac (zaznaczam- ze
ogolnie- bardzo trudno wnioskowac- przez internet- i trzeba to robic z bardzo
duza ostroznoscia)- ale naprawde bardzo malo prawdopodobne.
jesli chcesz byc spokojna- zrob sobie rezonans magnetyczny. znowu -
prawodopodobienstwo ze nie masz zmian jest niemal bliskie zeru.

natomiast- czy mialas robione badania w kierunku polineuropatii, i jesli tak to
jakie.
pomocne moze byc rowniez, jesli troche bardziej dokladnie opisesz swoje
dretwienia.

pozdrawiam

m

[Gość: Mariusz]

Przyjmujemy, że Kaska była 2xbadana przez neurologa i nie stwierdzono
odchyleń, w tym cech polineuropatii.
Na marginesie wg. Wytycznych International Panel on the Diagnosis of Multiple
Sclerosis (Annals of Neurology 2001) bez objawów klinicznych stwierdzanych
obiektywnie! nie można rozpoznać SM. Zaufajmy więc neurologom, którzy badali
Cię. Pozdrawiam.

DO MARIUSZA

[Gość: Mateo]

Ja też jestem zaniepokojony objawami jakie u mnie występują. Jakieś 3 miesiące
temu zaczął mnie bardzo boleć kręgosłup w okolicach krzyża z promieniowaniem do
przodu (tak jakby bolał rzołądek i niżej). Następnie pojawiło się mrowienie nóg
a później rąk. Po około 10 dniach wszystko ustąpiło. Teraz od paru dni sytuacja
się powtarza. Najpierw ból w okolicy krzyża a teraz mrowienie i ból (lekki ale
cały czas) pleców i rąk. Przy poprzednim "ataku" wykonałem RTG kręgosłupa.
Wykazało ono lumbalizację kręgu S1 (o ile dobrze pamiętam) i staw rzekomy
pomiędzy tym kręgiem i kością krzyżową. Badany miałem także mocz. Jest ok.
Także poczytałem sporo o SM i stąd moje obawy. Proszę Mariusza o odpowiedź czy
to może być to.

DO MARIUSZA PYTANIE O SM !!!

[Gość: Mateo]

Ja też jestem zaniepokojony objawami jakie u mnie występują. Jakieś 3 miesiące
temu zaczął mnie bardzo boleć kręgosłup w okolicach krzyża z promieniowaniem do
przodu (tak jakby bolał rzołądek i niżej). Następnie pojawiło się mrowienie nóg
a później rąk. Po około 10 dniach wszystko ustąpiło. Teraz od paru dni sytuacja
się powtarza. Najpierw ból w okolicy krzyża a teraz mrowienie i ból (lekki ale
cały czas) pleców i rąk. Przy poprzednim "ataku" wykonałem RTG kręgosłupa.
Wykazało ono lumbalizację kręgu S1 (o ile dobrze pamiętam) i staw rzekomy
pomiędzy tym kręgiem i kością krzyżową. Badany miałem także mocz. Jest ok.
Także poczytałem sporo o SM i stąd moje obawy. Proszę Mariusza o odpowiedź czy
to może być to.

[Gość: ajax]

Po co sie zastanawiasz nad SM, jak wyniki badan wyraznie wskazuja, ze Twoje
objawy wynikaja z problemow z kregoslupem??? Lecz kregoslup zamiast wymyslac
glupoty! bez obrazy :)
pozdrawiam
ajax

[Gość: Mateo]

Wszystko ok ale dlaczego mi cierpną ręce skoro ewentualne problemy mam z
odcinkiem lędźwiowym. I dlaczego ma to formę takich nawrotów po czym prawie
całkowicie ustają objawy. Oczywiście że mam nadzieję że to nie SM ale ponieważ
sporo o tym poczytałem więc mimo wszystko się obawiam.

[Gość: Mariusz]

Już odpisuję. Objawy, o których piszesz przemawiają, że przyczyną dolegliwości
są zmiany w kręgosłupie. Ręce mogą drętwieć z powodu współistniejących zmian w
kręgosłupie szyjnym.
Uspokajam więc, ale jednocześnie powinieneś udać się do neurologa aby to
potwierdzić, a następnie zabrać się za leczenie. W przypadku zmian
zwyrodnieniowych oznacza to głównie odpowiednią rehabilitację oraz nauczenie
się jak zachowywać się aby nie przeciążać kręgosłupa.
Dla tego typu dolegliwości typowe jest także okresowe nasilanie się oraz
ustępowanie (na tym opiera się skuteczność różnych kosmodysków itd).
Pozdrawiam.

[Gość: Mich]

Dziękuję bardzo. RTG robiłem odcinka szyjnego i lędźwiowego ale na odcinku
szyjnym nic nie zauważono. Na odcinku lędźwiowym tak jak pisałem. Dodatkowo
wpadłem teraz w panikę. Mam taki ból ściskający kaltkę piersiową i między
łopatkami a także takie zaciskanie się szczęki oraz ból skroni i "czoła" tak że
aż tak dziwnie mi się patrzy. Czy to na pewno nie jest SM ?

[Gość: netha]

Cieszę się bardzo żę rozgorzała dyskusja na temat SM bo szczerze móiąc
zdziwiłam się żę nie nikt nie poruszył tu tego tematu kiedy weszłam i szukałam
odpowiedzi na moje pytanie. Dyskusja trwa ale ja nie uzyskałąm odpowiedzi.
Jeśli ktoś orientuję się jak to jest z grupą inwalidztwa przy SM to bardzo
proszę o odpowiedz. Pozdrawiam.

[kryniagr]

netha napisała:

> Czy komuś u kogo stwierdzono SM może się starać o pierwszą grupę inwalidztwa?
Moze i powinna. W mojej rodzinie mamy taki przypadek ,osoba ta otrzymala rente
ta najnizsza ale otrzymala.

SM

[ypsilon]

Aby otrzymać w obecnych czasach rentę - to trzeba duzo wytrwałości i "zdrowia".
Mój mąż choruje na SM ponad 20 lat, póki mógł, to pracował, w okresach
zaostrzeń po prostu zawieszał działalnośc i siedział w domu. Nie szedł na rentę
od razu po stwierdzeniu choroby, aby się nie poddać, nie poczuć "chorym" i nie
zacząć chorować. Ale 2 lata temu nastąpił ostry rzut, ścięło go dosłownie z
nóg. Lekarz kierujący powiedziała, że powinien dostać II grupę na stałe.
Niestety dostał III na rok. Więc odwołanie do sądu pracy, czekanie, nerwy - to
wszystko raczej nie sprzyja rehabilitacji. Wyrok sądu był pozytywny - II gr. na
dwa lata, teraz po drugiej komisji I gr. na rok. Ale ile przy tym zachodu w ZUS-
ie - tam panuje jakaś paranoja. Lekarka na komisji stwierdziła, że dostanie I
gr, ale żeby nie być posądzoną o łapówkę, wołała innych lekarzy, aby to razem z
nią stwierdzili. A ja siedziałam na korytarzu z kulami, a plecy mnie bolały od
prowadzenia chłopa z samochodu.
A jeśli chodzi o leczenie - ciekawa jestem, dla kogo ono jest. Ceny powalają
zdrowych na kolana. Jedyna propozycja leczenia, jaką otrzymalismy, to sterydy.
Rehabilitacja i owszem, ale ja jestem do 17-tej w pracy, więc kto dowiezie? Ale
chyba najbardziej destrukcyjna dla chorego jest bezczynność. Zwłaszcza jeśli
wszesniej był dośc zajętą osobą.

[Gość: ami]

Włączam sie do tego wątku nie bez przyczyny: moja mama od ponad trzydziestu lat
choruje na SM. Między pierwszym rzutem (po urodzeniu drugiego dziecka)
a "powrotem" choroby minęło około 16 lat. Od połowy lat 80 stan zdrowia mamy
bardzo stopniowo się pogarszał, a taki prawdziwy rzut nastąpił po kolejnych
dziesięciu latach. Wtedy przeszła na rentę, ale kondycja, a raczej jej brak
była krytyczna. Wtedy z miejsca orzeczono jej I grupą inwalidztwa (mimo
upokarzającego "badania", np. lekarz bez ostrzeżenia popchnął ją sprawdzając
czy nie symuluje, że ledwo stoi - oczywiście bardzo się potłukła) Obecnie jest
całkowicie (wiem co piszę!) zależna od pomocy innych i ma dalej I grupę bez
łaski, ale i szans na poprawę :o(.
Kontaktując się z osobami chorymi na SM nigdy nie spotkałam się z
chęcią "dobrowolnego" przejścia na rentę. Ludzie ci, dopiero "położeni"
przyznają się do słabości i "korzystają" z tej formy "zarobkowania". Ile mogą
kurczowo trzymają się normalnego życia. Dlatego przyznanie im I grupy
inwalidzkiej nie jest żadną grzecznością tylko psim obowiązkiem urzędasów i
orzeczników ZUS.
Ypsilon, życzę Ci dużo wytrwałości i siły, a Twojemu mężowi szybkiej remisji!

[Gość: tester]

art


czyli madry sztuke zawsze bedzie ogladal w wersjach sado-maso