baraqs
14.05.08, 13:20
Polska jako jedyny kraj w całej Unii Europejskiej nie refunduje
insuliny Lantus, której fiolka kosztuje 55-80zł, a chorzy często
potrzebują takich fiolek miesięcznie aż 5, co daje nam 400zł, do
tego jeżeli mamy cukrzycę typ.1 tak jak u mnie, to trzeba kupić
Humalog, czyli dodatkowe 50zł, maść przeciw łuszczycową 20zł,
preparaty przeciw grzybiczne (chodzi o grzybicę paznokci, jest to
częsta przypadłość chorych na cukrzycę) 20-30zł, antydepresanty
Stimuloton, Neurotop, czyli mamy kolejne 50zł, a dieta kosztuje, oj
kosztuje, i tego raczej nie da się tak łatwo wyliczyć.
Przyjmijmy zatem, że na wszystkie leki wydaję miesięcznie 600zł, czy
to mało?
Kolejny etap,to wspominana dieta, czyli kolejne 400-600zł, czy w
takim wypadku politycy nie mogą sprawić, by chociaż Lantus został
wpisany na listę leków refundowanych?
To nie są środki antykoncepcyjne, to leki ratujące życie!!!
Mój kolega 32 letni umarł na cukrzycę, znam wiele osób które
borykają się z powikłaniami, Panowie z naszego Rządu pomóżcie chorym.
Czy mamy was błagać o refundację Lantus-a?
Jeżeli trzeba będziemy błagać.
Wielu z nas tak jak i ja, ma jeszcze rodzinę, mam 3 dzieci, i żonę,
a wydając 1200zł miesięcznie na siebie, co mi zostaje na życie?
Stańcie wy, tak jak i ja staję przed własną córką, i powiedzcie
swoim dzieciom, tak ja mówię swojej córce, że nie pojedzie na
wycieczkę, bo tatuś nie ma za co jej wysłać, że nie kupię jej tego,
czy tamtego, bo po prostu wydaję na leki.
To nie jest sprawiedliwe, aby wydawać kupę kasy na wysyłanie naszych
do Iraku, Afganistanu, a nie móc, a może nie chcieć pomóc chorym na
cukrzycę, męczącym się codziennie ze swoją chorobą, i borykającym
się z problemami finansowymi.
Pozwólcie chociaż bezrobotnym, i rencistom skorzystać z refundacji
tej insuliny, nie wspominam o tych, którzy pracują i mają pieniądze,
ale mówię tu o tych, którzy są w najgorszym połozeniu, którym nie
wystarcza na chleb.
W Polsce jest bardzo wielu chorych na cukrzycę, czeo chorych stać na
posiadanie pomp insulinowych, często też ludzie chorzy pracują, ale
rzadziej spotykamy się, ale jednak spotykamy, z ludźmi żyjącymi w
biedzie, i dla tejich ludzi powinniście nieść pomoc.
Tragedie zdarzają się na całym świecie, trzęsienia ziemi, powodzie,
ale u nas też są tragedie, czasami ukryte w czterech scianach, gdy
rodzina płacze, bo nie ma za co opłacić rachunku za prąd, czynszu,
lub która zostaje skazana na eksmisję, bo wydawała pieniądze na
leki, a nie płaciła zobowiązań wobec właściciela budynku w którym
mieszka, wobec elektrowni...
Nie żądam od was darmowych pieniędzy, pomóżcie najbiedniejszym
refundująć insulinę potrzebną przecież nam do życia.
Z pozdrowieniami
Marek Gutowski
Białystok