Diana Nyad - zwycieżczyni. Podziwiam.

[pierogi_z_jagodami]

64 lata, jest niesamowita, wzruszyłam się oglądając wszystkie wiadomości o niej, napatrzyłam się dzisiaj rano, bo sobie wyszukałam. Powiedziała tak kiedy dopłynęła - "never, never give up!!!", bo to była piąta próba, tym razem udana.
Przepłynęła 177 km z Kuby na Florydę w nieco ponad dwa dni, a dokładnie w 52 godziny, 54 minuty i 18 sekund. Szacunek. Widziałam kiedyś człowieka który przebiegł kilka dni, był ultramaratończykiem, też patrzyłam na niego jak na UFO, młody mężczyzna, drobny i skromny, tyci, żaden mięśniak (leciał żywieniowo na samej "trawie")
Została pierwszą osobą, która przepłynęła te wody bez klatki przeciw rekinom (Sky News).
Jej zespół używał sprzętu, który odstraszał niebezpieczne ryby polem elektrycznym. Płynąca z przodu łódź liną wyznaczała pływaczce właściwą trasę.
Miała na sobie tylko maskę silikonową i gumowe buty chroniące przed poparzeniami przez meduzy. Właśnie one były przyczyną niepowodzenia ostatniej próby sprzed roku. Wtedy rzepłynęła 96 kilometrów.
Wcześniejsze próby (pierwsza w 1978 roku) nie powiodły się ze względu na zmęczenie.

• American endurance swimmer Diana Nyad sets out to reach Florida from Havana

Ja chyba strasznie cenię ludzi, którzy przekroczyli swoje granice, mają silę, determinację, upór, pasje, hmmm.. po prostu wielki podziw!

[misia007]

Tez widziałam,no faktycznie wyczyn!

[natla]

Jasne, że podziwiam. Podziwiam każdy większy wyczyn powyżej 50-tki, bo to świadczy o sile charakteru. Mój Ojciec (mam dziś chyba Dzień Ojca) po 70-tce zdobywał jeszcze najwyższe szczyty tatrzańskie i to w jakiej formie ......
Nawet zaczynam już czasem siebie podziwiać Jeszcze dużo potrafimy, tylko trzeba chcieć, nie można kapcanieć. Mówię to jako seniorka tego forum

[pierogi_z_jagodami]

hej, ja siebie też już zaczęłam podziwiać, wreszcie

zobacz, jaki to mało ciekawy temat, nie to co polityka albo dupa_maryni...

[izis52]

Bardzo podziwiam wyczyn Diany. Niektórzy już szpilują, że miała obstawę towarzyszącą. Niechby sami z tą obstawą choćby Wisłę w poprzek.... Warto się popodziwiać za każde najdrobniejsze choćby zwycięstwo nad niemocą, czasem. Większość tutejszych forumek, forumów ma spore osiągnięcia w różnych zmaganiach i pewnie dzięki temu buzuje energią . Gdy wpada się w jakiś dołek, wtedy konieczny jest jakiś sukces, nawet niewielki. Do swoich zaliczam - dobre trzymanie się na rowerze, w siodle też, jak jest okazja. Z innej beczki nie przemija moja ciekawość ludzi, świata, co skłania do różnych wyczynów. Pochwalicie się ?

[misia007]

Pochwalić się?Cóż niezmiernie się cieszę,że udało mi się pokonać dolegliwości zdrowotne,"wyjść z kul" i poruszać się normalnie .Cieszę się ale nie podziwiam się za to.Fakt to moja determinacja i upór to sprawiły ale zrobiłam to dla siebie i sama z tego odnoszę korzyści.Podziwiam natomiast ludzi,którzy robią coś dla innych, bezinteresownie ,zawsze nie w porę , potrafią rzucić wszystko i pomóc.

[amityr]

We łbie się babie poprzewracało z dobrobytu. Jakby stanęła co dzień przy maszynie do robienia np zup w proszku i wyrobiła narzuconą normę, a pot spływał po nogach bo majtochy całe mokre ,to by dopiero biła rekordy.

[pierogi_z_jagodami]

zrób parę pompek i przysiadów amityr, dotlenisz się, to może ci się dowcip wyostrzy bo jeszcze słabiutko dzisiaj

[misia007]

Kiedyś bardzo podziwiałam takich ludzi,ich dokonania ,walkę z własną słabością żeby osiągnąć cel a z nim sławę i...stać się wzorem do naśladowania.Wydawało mi się to takie heroiczne ale również piękne i romantyczne.Do czasu.Oglądałam czas jakiś temu relację z wejścia naszych himalaistów na kolejny 8 tysięcznik zimą i doszło do mnie ,że oni tam na dachu świata są przez momencik,chwilunię ,nawet się dobrze nie mogą rozejrzeć bo w te pędy trzeba na dół ,żeby nie zamarznąć.I dla tej chwili warto ryzykować życiem?

[natla]

Misiu, bo góry, to takie utwierdzenie sie, ile jeszcze mogę, a poza tym rodzaj choroby u wspinaczkowców. Bardzo łatwo się nią zarazić. Jak sobie dziś przypomnę majowe zdobycie Babiej ( nie porównuję z Himalajami ), to dziś nie mogę uwierzyć, że z tym ciągnącym we wszystkie strony świata psem, z moją obolałą i opuchniętą nogą, w burzy i gradzie wlazłam i zlazłam, nie robiąc sobie przy tym krzywdy. A naprawdę był to dla mnie wysiłek olbrzymi i samozaparcie na granicy wytrzymałości.
Kiedyś pisałam, że w ciepłym morzu, mając 20 kilka lat przepłynęłam 2 km z plaży do cypla i z powrotem. Był to duży wysiłek młodej kobiety, oceniony brawami przez setki plażowiczów i ....TYLKO 173 km mniej niż bohaterka wątku NO!
Więc jak ona to zrobiła będąc prawie moją równolatką, to naprawdę nie wiem.
Ale mnie zdopingowała i znów wróciłam na szlak kijkowy po miesięcznym dole. Po drodze znalazłam letnią siłownię i dzięki temu byłam 2,5 h w porządnym ruchu. Od razu sie lepiej czuję, energia mnie rozpiera. Idę dziś z nogą do dra, więc będę bojowa.

[pierogi_z_jagodami]

bo o to chodzi, żeby gonić króliczka

[pierogi_z_jagodami]

Podziwiam Dianę, bo sama byłam zawsze bardzo chorowita i słabiutka, 15 lat temu zwykłe wejście na Rusinową Polanę było dla mnie wielkim wyczynem, a jednak przeżyłam Teraz jestem młoda, zdrowa i bogata i mam wielkie plany.... to poczucie, że życie jest przede mną - bezcenne...

Poza tym jestem zdolna do uczenia się ciągle nowych rzeczy i zamierzam jeszcze wielu się nauczyć i wiele zrobić (pracować do końca życia, nauczyć się grać na pewnym instrumencie, poznać w miarę gładko 5 obcych języków, ew. przenieść się na południe w cieplejszy klimat i zacząć życie od nowa). To co osiągnęłam w przeszłości jest w tej chwili nieważne, bo przeszłość to rojenia, sen, wielki nieobecny

[filip505]

....widzicie do czego moze doprowadzic pasja,determinacja,itp,
wiec warto to miec w zyciu,nie znaczy zaraz zeby swiatowe rekordy bic,
ale wlasne,przynajmiej z wiekiem nie odpadac mocno od nich,
.....amityr,zupki moze robic kazdy,moze prawie,wielka determinacje
w jakims celu mmiewaja nieliczni,zaskakujesz mnie,nie ta kategoria,
......pierogi,nie zgadzam sie ze przeszlosc jest niewazna,dzieki niej jestesmy
tym kim jestesmy,to ona nas uksztaltowala,dobre I zle z niej doswiadczenia,

[misia007]

Natlo pamiętam twoją wyprawę doskonale ale poszłaś tam dla przyjemności mniemam,dla podziwiania widoków i cieszenia się zdrowym wypoczynkiem.To różnica spora.Twoją pasję kijkową podzielam bo kocham z nimi chodzić i energię z tego czerpię niesamowitą ale to nie znaczy,ze polecę na nich do Krakowa,żeby coś sobie lub komuś udowodnić.Z lekarzem powodzenia życzę.
Co do przeszlości to podzielam całkowicie zdanie Filipa.A ,ze historia lubi się powtarzać to lepiej ja jednak znać i się z nią liczyć.

[natla]

Przede wszystkim poszłam, żeby sie sprawdzić. Nad przyjemnościami z tego się nie zastanawiałam, bo chodzenie po górach wyssałam z mlekiem matki i to zawsze jest frajda
Podobnie z chodzeniem po plaży z kijami. Oczywiście sprawia mi to radochę, ale ..... ciągle chcę dłużej i dalej. Skoro stać mnie na prawie 20 km, to dlaczego nie spróbować 80 (tyle ode mnie do Krakowa)

[misia007]

Natlo,opamiętaj się, plisss.Wysiłek fizyczny jak najbardziej ale systematyczny bez efektownych wyczynów.No a jak już lecisz z kijkami to się trochę porozglądaj ,podelektuj łonem natury.Coś dla ciała ale i dla ....ducha.

[filip505]

.....ale misiu czasami dobrze tak dac se........do lez,wylac
"pot" z kazdej komorki,ale przesadzic nie nalezy,jak na tym
swiecie dobrze,

[amityr]

To wszystko ze zblazowania.Są oczywiście wyjątki.

[filip505]

.....rozne sa motywacje,ale najwazniejsze ze sa,

[pierogi_z_jagodami]

tak cie to boli ?

a kiedy mężczyźni biegają w maratonach albo kopią piłkę nożną czy graja w tenisa, albo golfa i mają wyniki (nie słyszałam co prawda, żeby w tym wieku mężczyźni mieli jakieś osiągi bo oni nieco kapcieją mocniej w tym wieku niż panie)... to też uważasz że ze zblazowania?
czy oni po prostu normalni są?

ciekawi mnie że irytuje cię tylko damska mega aktywność czy mężczyzn też, a może wszyscy ludzie powinni siedzieć w domach i się tylko wyzłośliwiać na sąsiadów albo narzekać do wyboru - na żydokomunę, sukienkowych, tuska, islamistów i cyganów (co ich na oczy nie widzieli zresztą)? no może jeszcze pograć w remika przy herbatce i obejrzeć dziennik, i to jest correct?

[misia007]

Co do mnie to niski widać mam ten próg obronny bo .....byle co mnie cieszy.Co do innych to tak myślę,że różne potrzeby mamy i niekoniecznie to samo musi nas zadowalać.Nieważne Co ,ważne żeby Coś.I nie musi to być wcale coś elitarnego,wyszukanego,ekstremalnego ,tylko coś takiego co nam pasuje.

[pierogi_z_jagodami]

jasne, nikt nikomu nie każe pływać przez dwie doby

A wiecie ....

[natla]

.....co? Chodzę teraz intensywnie (już 3 dzień ) po naszym olbrzymim, cudnym Parku Kultury i jestem zachwycona ilością ludzi ( młodych, starych, chorych, wysportowanych obu płci, a właściwie zapewne trzech płci) uprawiających cokolwiek : kijki, rolki, rowery, biegi ćwiczenia na siłowni zew., gimkę indywidualną. Wszyscy przyjemni, uśmiechnięci i kontaktowi. Każdy ćwiczy na miarę swoich możliwości, nikt się niczemu nie dziwi. I co najśmieszniejsze, spotykam też ludzi, często młodych, otyłych, kobiety na obcasach w widocznie niewygodnych ale "eleganckich" butach, którzy są pochmurni, z pretensją w masce twarzy, kroczących dystyngowanym niedzielnym krokiem. I aż sie prosi, podać im kijki i odpowiednie buty i zaprosić do "roboty".

[misia007]

A mnie się wydaje,ze w ogóle teraz ludzie u nas jacyś weselsi.Sąsiadów to zawsze miałam fajnych ale w pobliskim parku uśmiechnięci od ucha do ucha babcie i dziadkowie,na ławeczkach sobie siedzą, spacerują ,w szachy grają.Na terenie zabaw rozbawione mamy plotkują pilnując pociech.Na bazarku sprzedawcy grzeczni,mili ,akuratni.Gdzie te ponuraki widujecie?

[natla]

Niestety, dużo pretensjonalnych ponuraków jeszcze jest, ale masz rację, idzie ku lepszemu. Najwięcej radości życia widzę u równolatków, często schorowanych, ale ruszających się. Najgorzej mają leniwi.

[pierogi_z_jagodami]

dzisiaj jechałam autobusem i widziałam cale stado suchych i mało sympatycznych staruszek, albo moje sąsiadki, pokrzywione jakieś, z tego wszystkiego ich nie czasem rozpoznaję, bo wszystkie dla mnie są jednakowe, ubrane tak - krótko mówiąc - bez koncepcji, z siwymi krótkimi jednakowymi włosami i bardzo jakieś takie zastygłe w swoim nijakim wyrazie twarzy, nie wiem jak to nazwać.. czasem się zdarza rodzynek... ale to rzadkość... hurtem narzekają na co się da, ostatnio jedna mnie omija, chyba dlatego, bo jej powiedziałam że mi się tu na naszym osiedlu wszystko podoba i bardzo dobrze mi się tu mieszka, no straszne... bo moim największym sukcesem jest to że jestem bardzo szczęśliwa, niewiarygodnie wprost szczęśliwa .. aż się wstyd przyznać w obecnej sytuacji

[natla]

A Ty Misieńko myślisz, że ja jak idę z kijami, to mam zamknięte oczy?

[misia007]

Oczywiście Natlo ,że masz otwarte ale można patrzeć i nie widzieć.Jak chodziłam o kulach,wolniej niż normalnie to zaczęłam zauważać rzeczy ,które w normalnym tempie idąc mi umykały.Idę z kijkami bo łatwiej,przyjemniej ale moim celem nie jest nabijanie kilometrów tylko czysty relaks.
Się rozglądam pierogi po moich koleżaneczkach i żadnej niezadowolonej,skrzywionej nie uświadczam. Każda coś ma,jakiegoś powiedzmy bzika ,który jej kopa daje ,żeby chciało się z łózka ....radośnie trwać.

[misia007]

Z łózka wstać, oczywiscie!

[pierogi_z_jagodami]

Kiedy się człowiek dobrze namęczy, endorfinek, serotoninek naprodukuje od cholery, tak się sam naraja własnym zmęczeniem i tą całą własną chemią - to widoki jeszcze piękniejsze, bo jak wieść niesie, istotą wysiłku fizycznego jest to że działa jak pigułki szczęścia misiu, to jest naturalny mechanizm obronny organizmu, jednocześnie odświeża się umysł, znika zmęczenia, ma się więcej energii. Kto kto nie doświadczył - nie wie. Prawda li to natelko?

Może dlatego niektórzy ludzie są nieszczęśliwi, narzekają, sapią, zaciśnięte ustka trzymają, wzrok twardy pielęgnują albo mają melancholijne podejście, bo za mało się męczą? Pewnie dlatego pani która robi zupki w Chinach nie odczuje tego co pani która płynie przez dwie doby. I sądzę, że to prawda, że kiedy człowiek zaspokoi swoje podstawowe potrzeby, sięga dalej... i o to chodzi. Tacy ludzie jak Diana pokazują nam drogę. Jakby ludzie w Polsce więcej uprawiali sportu dla siebie, chodzili z kijami po 40 kilosów, albo pływali, biegali, chodzili i męczyli się więcej, i to nie tylko na starość, a przez całe życie, byliby zdrowsi i szczęśliwsi (oraz bardziej niezależni mentalnie od zewnętrznych źródeł szczęścia, cokolwiek to znaczy )

[pierogi_z_jagodami]

bo tak w ogóle to popatrzcie naokoło, co robią 64 letnie osoby, czekają na emeryturę, czasem są bez pracy albo coś tam ściubolą na czarno... jak często są pełni goryczy i takiej przegranej postawy (narzekanie, opowiadanie o chorobach, paranoja i nieufność), czy jeszcze pracują nad sobą? (o ile kiedykolwiek to robili), jakie mają marzenia? czy je w ogóle mają? przecież kiedy człowiek gubi marzenia i cele, to umiera, czyż nie? ta wspaniała pracowita i uparta kobieta powiedziała - never give up! i to jest kwintesencja życia każdego z nas

bardzo jej gratuluję

[polnaro]

Nie miałam sposobności podziwiania Diany Nyad, ale chylę głowę przed młodą mamą, która kolejny dzień, uparcie, uczy chodzić na odległej plaźy swoje niepełosrawne dziecko.

[filip505]

.....ja nie chyle,wprost nie rozumiem czemu na odleglej,
I tacy ludzie maja prawo zyc wsrod nas,pelnoprawnie,

[polnaro]

Błąd w myśleniu.Zupełnie nie w tym rzecz. Plaźa odległa, bo potrzebny spokój, a tłum nie sprzyja rehabilitacji i chyba krępowałby nastolatkę. Zresztą i dla nas to miejsce było najfajniejsze z wielu. Chyba wyskoczyłeś z konopii wprost do maliniaka.

[pierogi_z_jagodami]

wiesz co, Polnaro, mam znajomą, która wychowywała samotnie córkę na wózku inwalidzkim, szczęśliwie dziewczynka była neurologicznie i psychicznie w porządku, oprócz tego był też syn - zdrowy, tatuś pożeglował w siną dal.. więc wiem jak to wygląda ... ta cudowna, wrażliwa, inteligentna i piękna kobieta, poetka z zamiłowania i duszy, musiała sama w pojedynkę wykreować niezłą kasę, bo koszty wychowania dzieciaka z niepełnosprawnością to kosmos, udało się, dziewczynka skończyła szkolę, ma zawód i może być niezależna, nie żebrać w opiece społecznej, dla mojej koleżanki skończyło się to prochami psychiatrycznymi, taka była cena tej ciężkiej, ponad jej siły pracy, też podziwiam jej upór, determinację i przede wszystkim inteligencję... żebyś wiedziała jaka to niezwykła kobieta ... ale.. ale artykuł był akurat o wspaniałej 64 latce i tego się będę trzymać, o dzielnych kobietach - matkach innym razem... jest wspaniała i chciałabym mieć taką kondycję w jej wieku, no, to już niedługo, pracuję nad tym codziennie oprócz sobót i niedziel, och, jutro wolne, nie będę się pocić na macie, łał, "święto lasu"....