Mam dosyć...

[gwiazda37]

Jak w temacie... mam dosyć życia, chłopa, pracy, wszystkiego......Napiszcie,
jak radzicie sobie ze stresem i mega dołami...........już nie
wytrzymuję......do diabła, wystarczy wziąść tylko sznurek........

[tofika]

Gwiazdeczko)))

[dankarol]

Gwiazdeczko jesteśmy z Tobą!!! Znam taką sytuację, wprawdzie nie z własnego
domu, ale z domu mojej koleżanki. Jakiś czas temu spotkałam (wtedy jedynie
znajomą), która wydawała mi się na skraju wyczerpania fizycznego i
psychicznego. Jedyne co mogłam zrobić to zaprosić ją do siebie do domu,
postawić herbatę i ciasteczka i namówić do wygadania się. Trwało to kilka
godzin, ale wyszła spokojniejsza (dodatkowo u niej matka wykazywałą agresję).
Potem wyszukałam jej ośrodek, gdzie za niewielką opłatą, przychodzi opiekunka
na parę godzin i tak jak powyżej poradziła Bryza wizyta u psychologa. Teraz
jeśli chce pogadać, albo wyrwać się z tego domowego kieratu wie, że zawsze
może do mnie przyjść.
Gwiazdeczko porozglądaj się wokoło, czy wśród znajomych, nawet dalszych nie ma
kogoś, kto lubi słuchać, bo wygadanie się pomaga.

[tofika]

bo Ci zaczne glosno spiewac.. bardzo lubie spiewac o gwiazdce... a slowa sa
takie:
"Mala gwiazdko powiedz mi ..
mala gwiazdko powiedz mi , czemu gdzies daleko zgaslas mi....
A to wcale nieprawda ,nie zgasla tylko na chwilke zaszla za chmurke... jak to
w zyciu bywa... ale.. skad bierzemy sily ..wciaz i wciaz... bo musimy...

[natla]

Każda ma co jakiś czas dosyć, a dziś chyba coś jest w pogodzie, bo ja też nie
wytrzymywałam ze znajomymi tego, co normalnie wytrzymuje.
Wygadaj sie do przyjaciólki, albo tu, albo jedź choć na pół dnia na "bezludna
wyspe".....szukaj za wszelką cenę relaksu.....albo odczekaj......przejdzie.

[gwiazda37]

Wstałam, jest jeszcze gorzej niż wczoraj...........wrrrrrrrrrrrr

[natla]

Gwiazdeczko, Twoja wytrzymałosć jest nieodporna na pogodę......barometr spada
i nastrój robi sie bardzo nieciekawy......przetrzymaj........współczuje Ci tego
samopoczucia....(.....
Jak mozesz włacz sobie Twoją ulubioną muzykę, byle nie łzawą......i pisz.....

[axsa]

Albo spróbuj czegoś na kształt i podobieństwo tego:

Facet wraca z pracy i widzi, jak trójka jego dzieci siedzi przed
domem,ciągle ubrana w piżamy i bawi się w błocie wśród pustych pudełek po
chińszczyźnie,porozrzucanych po całym ogródku. Drzwi do auta żony były otwarte,
podobnie jak drzwi wejściowe do
domu i nie było najmniejszego śladu po psie.
Mężczyzna wszedł do domu i zobaczył jeszcze większy bałagan.Lampa leżała
przewrócona, a chodnik zwinięty pod samą ścianę. Na środku pokoju głośno grał
telewizor na kanale z kreskówkami, a jadalnia była zarzucona zabawkami i
różnymi częściami garderoby. W kuchni nie
było lepiej: w zlewie stała góra naczyń, resztki śniadania były porozrzucane po
stole, lodówka stała szeroko otwarta, psie jedzenie było wyrzucone na podłogę,
stłuczona szklanka leżała pod stołem, a przy tylnich drzwiach
była usypana kupka z piasku. Mężczyzna szybko wbiegł na schody, depcząc przy
okazji kolejne zabawki i kolejne ciuchy, ale nie zważał na to, tylko szukał
swojej żony.
Zaniepokoił się, że może jest chora, albo że stało się coś poważnego. Zobaczył,
że spod drzwi do łazienki wypływa woda. Zajrzał do środka i zobaczył mokre
ręczniki na podłodze, rozlane mydło i kolejne porozrzucane zabawki.
Kilometry papieru toaletowego leżały porozwijane między tym wszystkim, a lustro
i ściany były wymalowane pastą do zębów.
Przyspieszył kroku i wszedł do sypialni, gdzie znalazł swoją żonę, leżącą na
łóżku w piżamie i
czytającą książkę.
Spojrzała na niego, uśmiechnęła się i zapytała jak mu minął
dzień. Popatrzył na nią z niedowierzaniem i zapytał:
- Co tu się dzisiaj działo?
Uśmiechnęła się ponownie i odpowiedziała:
- Pamiętasz, kochanie, że codziennie jak wracasz z pracy do domu, to pytasz
mnie, co ja do cholery
dziś robiłam?
- Tak - odpowiedział z niechęcią.
- Więc dziś tego nie zrobiłam.

[skrzydlate]

ja codziennie rano staram sie znaleśc rzeczy za ktore jestem wdzieczna, ze sa...
od lat chyba 6 to robie, wylazilam z dola bo bardzo głebokim załamaniu sie...
potem staram sie tak organizowac sobie prace i w ogole cały dzien zeby bylo mi
dobrze, ale konsultuje sie tylko z wlasnym ja.. moje odczuwanie przyjemnosci w
sferze uczuciowej z pracy i kontaktow z otoczeniem stawiam na pierwszym
miejscu... pozatym niektorzy zalatwiaja to magnezem i prozakiem, mnie to jakos
nie pasuje... ale ja znalazlam sobie swoją pasje i sposob na zycie... i mam
osoby do ktorych moge pojsc i sie wygadac jak potrzebuje

[regine]

Tez jestem za tym ,ze trzeba z siebie, komus "wyrzucic", to co boli...
A bol jest czase nie do zniesienia..Wiec poszukaj osoby, z ktora moglabys
pogadac ,ktora wysluchalaby Cie.Tu nie chodzi o rady i porady...ale o takie
zwykle wykrzyczenie tego co najbardziej "boli"
Wiem, ze jest to bardzo trudne...Tez przechodzilam takie "sensacje"...
Poradzisz sobie i Ty ,bo my kobiety jestesmy jednak twarde...Nie widac tego
ale ...Poradzisz sobie ze wszystkim jak niejedna z nas to zrobila...
Nie mysl o zadnym "sznurku",czy innych "uspokajaczach...To nic nie
da.Porozmawiaj z soba ,naprawde to jest dobre...Pisz na forum ,zrozumiemy
Cie ,bo niejedna przez to przechodzila....Po to jestesmy.Trzymaj sie
Gwiazdeczko i glowa do gory ) Swiat jest zbyt piekny ,aby zostac ,zyc i
podziwiac .Reszta minie nawet nie dowiesz sie jak...Kiedys usiadziesz tak jak
ja dzis i bedziesz sie usmiechac)) W ubieglym roku tez bylam w podobnej
sytuacji, swiat zawalil sie -tak mi sie zdawalo ,wcale nie ,zyje,smieje sie .A
wielka to zasluga tego forum ,tu w wirtualnym swiecie znalazlam ludzi ,ktorzy
bardzo mi pomogli..wlasnie tu u nas na Forum .ciebie tez nie zawioda...))
Pozdrawiam,glowa do gory ) REGINA

[gwiazda37]

Myślicie, że jest łatwo wygadać się, jeśli przez lata narosło tyle żalu........
Nikt mi nie powie jak mam dalej życ, nikt mi nie pomoże........sama muszę
poradzić sobie..........tylko jak?
Jedna z Was wie więcej.........mam chorą matkę po wylewie, do tej pory było
jako tako........teraz będę musiała dodatkowo jeszcze jej d....podcierać. Może
pomyślicie, że jestem niewdzięczna itp......ale mnie aż rzuca jak muszę to
robić......wzięłabym kogoś do pomocy - wiążą się z tym dodatkowe wydatki.......
Chłop........szkoda gadać.......ostatnio zmęczony bo przecież zaczął
pracować.....teraz śpi........przestało go cokolwiek interesować.........ważne
aby się najadł i przyjął pozycję horyzontalną.........
Tylko ja muszę być cały czas na chodzie, zdrowa, powinnam być wesoła i skakać
do góry jak pan i władca wraca do domu.........wrrrrrrrrrrrrrr

[natla]

Biedna jesteś......mysle, że to chwilowy kryzys......a chłop? No cóż znasz go i
wiesz jak postępować......ja w takiej sytuaacji przede wszystkim przestałabym
go "obrabiać".....niech sobie sam żarełko przygotuje, sam wyprasuje itp...
Swoja drogą, po co komu taki chłop......on powinien w takiej sytuacji na
rzęsach chodzić, żeby pomóc.....nóż mi się w kieszeni otwiera...(
Mama jest najważnejsza, choć pewnie jeszcze jesteś najgorszą córką....
Potrafisz w sobie znaleźć trochę lodu i na wszystko zimno i racjonalnie
popatrzeć?
Weź pomoc z opieki społecznej, albo opłać jakąś kobietę, a mąż w końcu może
jeść ziemniaczki z kwaśnym mlekiem przez jakiś czas...
Masz racje, nikt Ci nie moze pomóc, ale sie sama nie dołuj (dołój, zawsze z tym
mam kłopoty )
Cierpliwosci i wytrzymałosci Ci życzę.....aha i wykorzystaj przyjaciół, teraz
jest na to pora.

[gwiazda37]

Przyjaciele? grono znajomych bardzo się skurczyło.........bo już nie mogę im
poświęcić tyle czasu co wczesniej........
Chłopa też przestałam "obrabiac" i dlatego wiecznie niezadowolony.........
Z matką nigdy nie umiałam się porozumieć.........to ojciec znał wszystkie moje
tajemnice ......... bardzo mi go brakuje............
Kiedyś pisałam, że do d.......mam życie..........PRZEGRAŁAM
Najgorsze jest to, że nie potrafię wyrwać się z tego marazmu, nie potrafię już
żyć, myśleć.....
Przychodzi taki moment w życiu, że robi się rachunek sumienia.........U mnie
jest więcej na minusie..........i.........nie chce mi się żyć.........jestem
zmęczona.........

[wiktoria53]

Gwiazdo37 przeczytalam Twoje wypowiedzi i bądź pewna, że nie tylko Ty masz taki
żywot. Nie mówię tu o sobie. Wiem,że wiele osób musi opiekawać się chorymi
rodzicami czy tego chcą, czy nie.Taki jest nasz obowiązek. Myślę, że problem
tkwi nie w chorej matce lecz w Twoim małżonku.Nie możesz sobie pozwolic na
wieczne usługiwanie jemu. Szczególnie teraz kiedy musisz więcej czasu , sił,
cierpliwości poświęcić rodzicielce. Powinien jeszcze pomóc Tobie. Weź się za
niego wyznacz mu jakieś obowiązki np. zakupy.Wiem, że te moje rady nie zawsze
można wcielić w życie ale cóż można innego poradzić? Nie poddawaj się, zawsze
możesz pogadać na forum, poradzić się wyżalić się. Serdecznie Cię pozdrawiam i
życzę wiele siły i wytrwałości.

Gwiazdo.........

[wiktoria53]

Co z tym Twoim chłopem? W wątku skąd przybywamy napisałaś, że z Łodzi i bez
chłopa.Coś mi tu nie pasuje.Pozdrawiam.

[gwiazda37]

Bo w tym czasie jak pisałam wyjechał na dłużej ot zagadka wyjaśniona.........

[wrobelka2005]

Gwiazdo, to co czujesz jest normalne. Masz prawo do zalu i zlosci.Masz prawo do
przeciwstawnych uczuc. Jestes w trudnej sytuacji w ktorej potrzebujesz wsparcia
zarowno fizycznego jak i psychicznego. Opiekunowie czesto sa pozostawieni samym
sobie, przyjmuje sie jak rzecz naturalna, ze sobie poradza. A wcale tak nie
jest.Nawet najlepiej zorganizowany opiekun potrzebuje wakacji, potrzebuje wyjsc
z domu na kilka godzin w tygodniu i zapomniec.Potrzebuje zeby ktos go zauwazyl,
wysluchal. Potrzebujesz zadbac o siebie, o swoje zdrowie. I potrzebujesz czuc ze
jestes kochana, wazna, ze czas, ktory mija nie jest czasem straconym na
poswiecenie sie czemus, do czego nie jestes gotowa. Pozdrawiam Cie serdecznie.
Wierz mi, jestes bohaterka.

[bryza102]

W zasadzie miałam już kłaść się do spania,męczący dzień miałam,ale zerknęłam na
komp...zobaczę tylko co słychać u Was,no i przeczytałam o Twoim "pieskim"
nastroju...Serdecznie współczuję,znam bardzo dobrze to wszechogarniające
poczucie bezsensu,dół,z którego nie widzi się wyjścia.Kilka lat temu przeżyłam
ciąg trgicznych wydarzeń,byłam bliska obłędu - nikt z bliskiego otoczenia nie
umiał mi pomóc...dobre rady,pocieszenia typu:to minie,nie przejmuj się,nie myśl
o tym,weż się w garść,jesteśmy z tobą,jesteś silna dasz radę/itp/,to wszystko
było OK.,ale nadal byłam sama ze swoim cierpieniem i nie umiałam sobie z tym
poradzić.Odgrodziłam się murem od świata zewnętrznego,coraz bardziej zapadałam
się w sobie,byłam bliska popełnienia samobójstwa.Czarna rozpacz....
Czy wiesz co to jest bezsilność?Byłam właśnie w takim stanie!Ja już nie dawałam
rady i zwróciłam się o pomoc do Boga.Tego nie zapomnę nigdy...padłam na kolana
i chyba pierwszy raz w życiu tak mocno - modląc się - poczułam Jego
obecność.Wstąpiła we mnie nadzieja i siła na to aby się podnieść i walczyć o
swoje życie.Następnego dnia zdobyłam adres dobrego psychologa,umówiłam
się,poszłam...Pierwsze spotkanie przepłakałam,niewiele mogłam powiedzieć...Na
następnych było już lepiej,potem jeszcze lepiej,zaczęłam się powoli
otwierać,zaczęłam mówić o sobie,o tym co tak głęboko we mnie siedziało,że nie
pozwalało żyć.Spotkania dały mi tak wiele!Dzisiaj funkcjonuję jak nigdy
przedtem,umię się zdystansować do wszelkich problemów,radzić sobie tak,aby było
ich jak najmniej,jestem pogodna,chce mi się żyć!
Spotkania z psychologiem mi pomogły,może i Ty spróbujesz?
Z całego serca życzę,abyś znalazła drogę do rozwiązania swoich problemów!
Pozdrawiam B.

[gwiazda37]

Dzięki kobitki......Od tygodnia miotam się między młotem i kowadłem.... na
codzień jestem raczej zorganizowana, daję sobie radę.........ale bywają takie
dni, tyygodnie, że mam wszystkiego powyżej dziurek nosa.......wtedy z niczym
nie daję sobie rady.....
Potrzebuję odpoczynku, jakiejś odmiany.........dlatego tak bardzo chciałam
jechać na rocznicowy zlot.........
Dzisiejszy dzień jest kolejnym dniem z czarnej serii......mam żal do wszystkich
i wszystkiego......ech, szkoda gadać.........

[pia.ed]

A jak w tej sytuacji dajesz sobie rade z dziecmi?

[natla]

Gwiazdko, Bryza ma dużo racji.......spróbuj....

[malwina52]

hej kolezanko mila wylaz juz z tego
dolka szybciutko bo przed Toba wysoka gorka,
trzymam kciuki zebys sie na nia szybciutko wdrapala,
a jak bedziesz na gorce to pomachaj,
mysle, ze jestes silna dziewczyna, ktos juz
nazwal Cie bohaterka bo to prawda,
i poradzisz sobie z dolem mega )))))

[kla-ra]

Gwiazdeczko,bardzo dobrze Cie rozumie.Przez 3 tygodnie opiekowalam sie starsza
osoba/pampersy,mycie,karmienie itp/.Nie rob z siebie bohaterki,bo tego
bohaterstwa nikt nie doceni a Ty sie zalamiesz.Pros o pomoc najbizsza
rodzine,krzycz i pros.Np. w niedziele ucieknij z domu i zostaw mezowi dom na
glowie razem z Mama,niech poczuje bezsilnosc.
"Robiac "przy Mamie nastaw glosno muzyke i wykonuj nie mile czynnosci w takt
muzyki,to rada psychologa dla mnie,pomogla.

[goskaa.l]

Podpisuję się obiema rękami pod bryzą 102.
Dobry psycholog to sukces! I nie koniecznie musi kosztować. Spróbuj poszukać
jakiego ośrodka wsparcia, pomocy rodzinie itp. To nie Twój problem, lecz całej
rodziny. Pomocy potrzebujesz i Ty i Twój mężczyzna.
Powinnaś się nauczyć zachowywać asertywnie, wnieść nieco zdrowego egoizmu do
swojego życia.
W moim mieście jest MOPK (Miejski Ośrodek Pomocy Kryzysowej). Sama korzystałam
z jego pomocy.
Wysyłam Ci na skrzynkę materiał, który może Ci pomóc, jeśli zastosujesz to, co
tam jest napisane.
I życzę powodzenia w kształtowaniu swojego życia!!!

do goskaal

[jadwiga_r]

Czy możesz też podesłać na moją skrzynkę, materiał,który przesłałaś do gwiazdy

[natla]

Gwiazdeczko, nie swiacisz nam ostatnio, co z Tobą i problemami. Jak dajesz
sobie radę?

[pia.ed]

Z gwiazdeczka chyba wszystko w porzadku, bo ostatnio widzialam jej wpis
na "piecdziesiatkach" w SYLWESTRA.

A tu pisze troche wiecej.
Chlopa ani sladu, dzieci ani sladu, okropnej matki ani sladu ...
Spedza Sylwestra sama przy komputerze!

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=23923&w=18542328&a=32954463

[gwiazda37]

Och, moje kochane .........u mnie tak sobie, trochę pracuję, trochę porządkuję
życie........