Egoizm singla

[feliciae]

Tak właśnie rano dziś sie zaczęłam zastanawiac -że jak ktoś przed pewien
(trochę dłuższy) czas jest sam, to ciężko mu się potem przestawić z myslenia
"ja" na "my"...
A wspólne zamieszkanie - to dopiero musi być cieżka próba!! Na przykład
posiłki... Sama wielokrotnie mówiłam, że jestem dosyć zapracowaną osobą - raz,
ze trzeba bedzie zwolnić tempo i się przestawić.
Dwa - właśnie, jedzenie... Moze nie powinnam tego głośno mowić, ale czesto mam
w lodowce tylko jogurt i... jakoś zyje. Uwielbiam gotować - ale tylko, jak
mam dla kogo. Dla siebie samej... - nie, mija sie z celem. Bo cel to
sprawienie przyjemości drugiej osobie.
A jesli znow zaczyna sie z kims byc, trzeba wracac wczesniej do domu i.. no
coz, miło byłoby czasami dla tej drugiej osoby, ktora tez pewnie wroci
niewcześnie, przygotować jakiś ciepły posiłek... Samej będąc zmęczoną i marząc
o tym tylko, zeby juz sie połozyc do cieplego łóżeczka.

Jasne, cudownie jest myslec o tym, ze w tym ciepłym łózeczku bedzie sie do
kogo przytulic!!, ale pozostają jeszcze te nasze zwyczajne strony
codzienności...

[jesienny_ludzik]

Feliciae, może trzeba zadbać najpierw o siebie? To znaczy - dla samej siebie
chce mi się gotować, więc dla Ukochanego/Ukochanej też? Przygotowanie ciepłego
posiłku to wcale nie kwestia dużej ilości pracy czy czasu...

Daję Tobie to, co daję sobie. Jak myślisz?

[feliciae]

) Mówisz jak moja mama - oczywiście racja. Tylko ja jestem akurat w tej
kwestii minimalistką - sobie wolę kupić dobre perfumy niż zjeść (wiem,
głupio), ale dla tego Kogoś...ooo, to już co innego. Wtedy mogę cały dzień w
kuchni siedzieć.

Hmmm.... a tak poważniej mówiąc... No, muszę to sobie przemyśleć. "Daję Tobie
to, co daję sobie". Podoba mi się. Zwykle dawałam więcej i było to dla mnie
naturalne. Może to błąd. Może na pewno.

to znaczy, że...

[jesienny_ludzik]

ale potraktuj to, co napiszę z przymrużeniem oka:

że stawiasz tego kogoś na piedestale. a Ty numer dwa.

p.s. moje "moniaki" dzielę tak, że na perfumy (dobre!) ma starczyć, książkę
(rzadziej niż kiedyś, ale czuję się w pewien sposób nasycona), na ubranie, na
jedzenie też. jak sama nazwa wskazuje, nie mam ich dużo. w delikatesach, ale
mniej

zoba, już dwie osoby powiedziały Ci, że coś nie tak

Wróciwszy do Twojej tezy

[jesienny_ludzik]

egoizm, ale zdrowy. taki, który potem będzie mógł, umiał i chciał podzielić się
z tym wybranym. dla siebie też warto się starać. autopsja

przyznaję, że kiedyś mobilizowałam się bardziej, gdy był *ktoś*. teraz żyję dla
siebie, maluję usta dla siebie i patrz zdanie pierwsze.

[altu]

hm.. wydaje mi się, że kobiety mają w sobie nieco za dużo (nad)opiekuńczości,
którą idealnie na chłopa przerzucają. pewnie jakby dziecko było, to chłop byłby
na (dużo) dalszym planie.

dla mnie to niejako normalne, że chłopa wypadałoby nakarmić, zwłaszcza, gdy
dużo i ciężko pracuje. ale w sytuacji gdyby on byłby w domu, to pewnie
wymagałabym (no, może nie aż tak), żebym po przyjściu z pracy coś ciepłego i
dobrego zjadła. nawet głupie podgrzanie wczorajszego obiadu już by mnie
ucieszyło.

a tak, z tym gotowaniem, to jest tak, że gotuję. ale dla siebie jakby mniej mi
się chciało i nie zawsze coś wykwintnego. a jak chlop jest w życiu to tak,
jakbym się bardziej starała (przez żołądek? do serca?)

a ogólnie pojęty egoizm, zdrowy egoizm, jest wskazany

[etap biegnięcia ciupasem po pracy do domu, żeby chłopowi obiad gotować, bo
biedak przyjdzie głodny i zmeczony, mam nadzieję, ze mam juz za sobą. z małego
głodu jeszcze nikt nie umarł a chłop, jak jest zdrowy i normalny, ma dwie
rączki i kawałek rozumku, coby sobie coś samemu zrobić do jedzenia..]

[feliciae]

Dzisiejszego ranka znów stwierdziłam, że oj, musze nad soba popracować - coby do
norm społecznych sparowanych móc w sposób łagodny a elastyczny powrócić...

Ostatnia randka - fajna, ale rano oczywiście niedospana, bo w środku tygodnia;
kolejne dni - zapracowane, pozne powroty do domu (bo praca), jakies wyjazdy... I
wstałam dzis rano - śpiąca - kombinując, co by tu zrobić, zeby na randkę sie
umowic, ale... wyspac sie rownoczesnie i zrobic to wszystko w pracy, co mam do
zrobienia!!;>

Odzwyczaiłam się, jedym słowem... Poukładałam sobie życie i okazuje się, ze choć
cały czas byłam nastawiona na to, ze te klocki sa tylko tymczasowo w ten a nie
inny sposob ułożone, to okazuje się, ze nie takie proste to wszystko...
I tak mnie to niepokoi, bo zawsze uwazałam siebie za elastyczną osobę i
potrafiącą się dostosowac do nowej sytuacji. A nie takie to jednak proste - po
dłuższej chwili bycia samej...

Co gorsza - potencjalny randkowicz równie zapracowany, jeśli ma podobne
przemyślenia, to...hmmmmmmm........