Jak często

[rekin.ludojad]

chcielibyście w nocy z kimś naprawdę porozmawiać
i za chwilę wydaje się wam, że jednak nikogo nie ma?
i to nie jest "singlowanie w związku", ale bolesna samość.
czas wziąć książkę. dobranoc i dobrego ciąągnącego się
weekendu.

[koss.ania]

czasem sie zdarza, i wtedy naprawde nikogo nie ma..nie musi byc to noc, zdarza
sie i za dnia..

[czarny.onyks]

ale nocą samotność dopada nas mackami z kazdej strony...
i dusi...

w dzień jest inaczej
za duzo sie dzieje, więcej hałasu....
a nocą...
życie zwalnie
i pojawia się cisza i samotność, którą trudno zagłuszyć...

[koss.ania]

zgadzam sie w zupelnosci, pytanie jak to zwalczyc, ja nie potrafie wtedy wziac
ksiazki do reki i sie zaczytywac..

[czarny.onyks]

ja nie walczę
jestem zbyt zmęczona nocą, więc padam do łóżka i nie myślę

[rekin.ludojad]

Książka, niegłupi artykuł dają konieczne rozhuśtanie, rozbujanie myśli. Impuls
do zrobienia kolejnego kroku. Położenie się i myślenie "jest źle" zabija.
Cieszę się, że odpowiedzieliście. Czyli ta samotność to jakaś przypadłość, która
nie objawia się za dnia.
Zaczytywanie się daje jakąś ucieczkę do innego świata, bo ja wiem, czy
równoległego? Zdarza się.

[cafe_girl]

Bo w nocy wyłażą z kątów wszystkie strachy

[sorrento_8]

rekin.ludojad napisał:

> chcielibyście w nocy z kimś naprawdę porozmawiać
> i za chwilę wydaje się wam, że jednak nikogo nie ma?

za często...

[cafe_girl]

rekin.ludojad napisał:

> chcielibyście w nocy z kimś naprawdę porozmawiać
> i za chwilę wydaje się wam, że jednak nikogo nie ma?
ostatnio coraz częściej
i trudno się przyzwyczaić po tym jak kiedyś było tak, że o każdej porze było z
kim porozmawiać

!!!

[alo_ha]

Szanowne Forumostwo proszę nie dramatyzować tylko wziąć się w garść !!!

[ovis_ammon]

przeczytalam ostatnio ksiazke Obermannovej, nie zeby to byla jakas liteatura
nadajaca sie nawet w tej kadencji na liste lektur, ale jedna rzecz byla dla
mnie ciekawa
Pani-Autorka twierdzi, ze doroslosc polega miedzy innymi na uswiadomieniu sobie
faktu ze zawsze jestesmy tak naprawde sami
i cos w tym chyba jest
a cala sytuacja jest dowodem, ze ksiazka moze byc calkiem niezlym interlokutorem

[pomysl.po.wypiciu]

uff pod tym wzgledem doroslem bez czytania ksiazki :]

[ovis_ammon]

a ja mialam zludzenia, o slodka naiwnosci!

[rekin.ludojad]

Koło łóżka leżał sobie dodatek do Polityki z 26 maja. Rozmowa z
psychoonkologiem, niezwykle poruszająca. Mądra. I także o tym, że jesteśmy
samotni niezależnie od faktu, ilu dookoła nas ludzi. I że depresja będzie
chorobą XXI wieku. Bo jesteśmy samotni w znaczeniu braku wsparcia społecznego.
Nie mamy z kim naprawdę porozmawiać. Nie umiemy?
Tak przy okazji - jakie macie zdanie nt. pracy w wielkich korporacjach? Coraz
częściej myślę, iż odczłowieczają. Niesłusznie?

[ovis_ammon]

rekin.ludojad napisał:
> Koło łóżka leżał sobie dodatek do Polityki z 26 maja. Rozmowa z
> psychoonkologiem, niezwykle poruszająca. Mądra. I także o tym, że jesteśmy
> samotni niezależnie od faktu, ilu dookoła nas ludzi. I że depresja będzie
> chorobą XXI wieku. Bo jesteśmy samotni w znaczeniu braku wsparcia społecznego.
> Nie mamy z kim naprawdę porozmawiać. Nie umiemy?

hm... sami - czyli to o czym pisalysmy z Ireną O. - to nie do konca to samo co
samotni
ale masz racje, wiezy spoleczne, przynajmniej te do ktorych ludzie byli
przyzwyczajeni od poczatku pojawienia sie zycia spolecznego, wlasciwie sa w
rozkladzie
ale pojawiaja sie nowe - chociazby to, ze mozemy sobie teraz napisac pare slow,
to ze coraz bardziej role rodziny przejmuja przyjaciele, nasi partnerzy staja
sie przyjaciolmi, przyjaciele partnerami, obce osoby udzielaja sobie wsparcia w
ramach przeroznych grup...., zmienia sie struktura, organizacja wiezi
spolecznych, wszytko sie staje plynne, mniej ustrukturalizowane
pytanie tylko czy wszyscy beda w stanie odnalezc swoje miejsce w takim
spoleczenstwie

> Tak przy okazji - jakie macie zdanie nt. pracy w wielkich korporacjach? Coraz
> częściej myślę, iż odczłowieczają. Niesłusznie?
niestety nie mam doswadczen w tym zakresie, pracowalam w jednej duzej, starej i
na wskros polskiej i jak sie pozniej przekonalam po malej, nowej, zachodniej ta
duza-stara-polska byla znacznie lepiej zarzadzana i znacznie mniej
indoktrynowala pracownikow
mam za to znajomych w duzych korporacjach - i naprawde duzo zalezy od tego czy
sie dasz czy nie, czy postarasz sie wyciagnac to co dla Ciebie dobre (rozwoj +
kasa) bez sprzedawania duszy i calego swojego wolnego czasu

[rekin.ludojad]

Jeśli chodzi o internetowe grupy wsparcia - są czymś bardzo cennym. Nie wiem, bo
nie znam, jak funkcjonują rzeczywiste grupy oferujące wzajemne wsparcie ich
uczestnikom.
Nie chcę wchodzić w zbanalizowaną śieżkę "znieczulica/anonimowość/brak
kontaktów międzysąsiedzkich", bo to za proste. Bardziej interesuje mnie brak
otwartości między ludźmi. Chamstwo ze strachu. Udaję, że jest fajnie, zamiatam
pod dywan, bo...?

ps

[rekin.ludojad]

Owa psychoonkolog mówi wprost o obowiązku uznania własnej słabości (dzisiejsze
wagary z pracy fajne były, konsekwencje mam poniżej pleców
Czy obecny świat pozwala na słabość? Czy podtrzymają mnie/Ciebie, jeśli będę
chciał się na trochę wywalić? Nie...Kopną. Z satysfakcją. Czego się boją?

[ovis_ammon]

Nie do konca chyba rozumiem o co Ci chodzi, ale postaram sie ustosunkowac do
tego co mi sie wydaje ze napisales.

> Bardziej interesuje mnie brak otwartości między ludźmi. Chamstwo ze strachu.
> Udaję, że jest fajnie, zamiatam pod dywan, bo...?

Kurcze, i same banaly mi przychodza do glowy.

Kiedy sie boimy? Kiedy cos nam zagraza. Boimy sie otwartosci bo swiadomie lub
nie uwazamy ze mozemy zostac skrzywdzeni. Czy mamy tak od dziecka? Podobno nie.
Czy nasze zle doswiadczenia zawsze powoduja zamkniecie? Chyba nie. Dlaczego
jedni sie zamykaja a inni nie? hm... Moze u jednych potrzeba bycia z innymi
jest silniejsza od strachu a u innych nie? Moze ktos skrzywdzony zostal na sile
wepchniety miedzy ludzi (jakies grupy wsparcia) i to mu pomoglo.
Brak otwartosci - nie tylko strach, ale tez np. inne priorytety i swiadomosc ze
otwarcie sie na innych spowoduje byc moze jakies przywiazanie do tych innych i
zamiast zrobic jeszcze jakis projekcik albo zdobyc mt.everest, bede wolal - o
zgrozo - isc z kims na piwo, tez egocentryzm, niezauwazanie ze inni maja jakies
uczucia, czesto wtedy kiedy nie zauwaza sie juz nawet wlasnych uczuc, bo sa
zbedne, nieefektywne i tylko przeszkadzaja.

Chamstwo - nie tylko strach ale tez zachowania grupowe - walka o pozycje badz
jej manifestacja. Ale przeciez chamstwo nie wiaze sie z brakiem otwartosci.....

A jak udaje ze jest fajnie (bo normy spoleczne, bo olewam wiec nie budzi to
zadnych emocji nawet negatywnych, bo mam projekt na jutro do zrobienia i nie
mam czasu) to oczywiscie brak otwartosci i szczerosci ale co to ma wspolnego z
chamstem....

> Czy obecny świat pozwala na słabość? Czy podtrzymają mnie/Ciebie, jeśli będę
> chciał się na trochę wywalić? Nie...Kopną. Z satysfakcją. Czego się boją?

Tu sie z Toba nie zgodze. Wszystko zalezy od tego jaka masz rodzine,
przyjaciol, znajomych. Od maja nie mam pracy, nie bylam w stanie dluzej
wytrzymac. Na dodatek na raie sama mysl ze mam isc znow na etat powoduje zwrot
wszystkiego z wczorajsza kolacja wlacznie. I nikt, nawet moi super-ulozeni
rodzice, nie doluja mnie w tej sytuacji.
A dlaczego niektorzy jednak kopia? - Pewnie dla tego samego powodu dla ktorego
wiesza sie koty na drzewach. Bo nieprawda ze nie kopie sie lezacego. Efekt np.
fali w wojsku, albo moze lepiej efekt opierdzielania przez kolejnych
przelozonych w dol. Frustracje trzeba jakos wyladowac.


troche te moje mysli niezbyt poskladane, a raczej strasznie haslowe, ale nie da
sie tak w pare minut

[z przykroscia musze przerwac nasza konwersacje ale chyba trzeba juz sie
polozyc.... spokojnej nocy zatem]

[mascarponea]

Coś w tym jest...jednak w moim odczuciu, to nie otoczenie - to my sami nie
pozwalamy sobie często na słabość. Niejako właśnie dopasowując się do
wspomnianego świata. Świata ludzi sukcesu. To taka "logika koła". Poniekąd nie
ma się już siły, ale w niektórych stanach trwa się nieustannie. Wszystko to
popycha nas w stronę wspomnianej na początku "samotności w tłumie"... pytanie
tylko, czy taka samotność bardziej nas ubogaca, czy też staje się przyczyną
naszej frustracji?

[tysia131]

Czesto? to tez jest umowna sprawa, ale ja nie o tym... mnie przedwczoraj to
zlapalo - lezalam w lozku, ryczalam jak bobr, wilam sie z bolu (bo byl on
niemalze namacalny) i mialam ochote wielka z kims pogadac, ale zaraz tez
uswiadomilam sobie ze raczej nie mam z kim... To znaczy mam przyjaciol i pewnie
nie mieliby mi za zle ze ich obudzialm w srodku nocy, ale... Nie zrozumieliby
tego co mialam, co chcialam przekazac... Czlowiek mi mo wszystko jest sam ze
swoimi emocjami, tylko ty sam wiesz co przezywasz, jak to przezywasz i jak to
jest wazne dla ciebie...

[rekin.ludojad]

...oczywiście, ale ktoś może potrzymać Cię wtedy za rękę, przelać otuchę, siłę,
powiedzieć, że ból minie. Albo pomoże uczynić go znośniejszym. Jesteśmy wobec
siebie bardzo nieuważni. Dlaczego?

[rosa_portogallo]

Trudne pytania rekinie zadajesz...Ciekawe. Ja czesto nie mam z kim porozmawiac,
wlasnie noca...Staram sie wtedy czyms zajac, by nie myslec zbyt wiele - tv,
ksiazka, internet. Czasem noca ide na spacer z psem i odkrywam ze nie wszyscy
spia...Chcialabym miec inny tryb zycia, by nocy wogole nie bylo (poranne
wstawanie, wczesny sen). Dlaczego jestesmy nieuwazni? Mysle, ze wielu ludzi jest
zafiksowanych na wlasnych problemach, obsesjach, fantazjach i nie ma glowy do
zajecia sie tymi, ktorzy sa obok. Przyzwyczailam sie. Nie wymagam juz tego od
swiata. Czasami od blizszych osob, co nie oznacza, ze zawsze dostane:] Krotko
moge opisac swoj stan jako pogodzenie z samotnoscia. Mam nadzieje, ze nie na
zawsze. Ale tego nigdy nie wiadomo...

[m_s_z]

Nigdy. W nocy śpię jak zabita.

Czasami czuję się strasznie prostacko na tle tych wszystkich egzystencjalnych
dylematów, które się tu ostatnio pojawiają

--
10063703

[joannab36]

Nigdy nie mam takiej ochoty, w nocy staram się zasnąć natychmiast po
przyłożeniu głowy do poduszki i przeważnie mi się to udaje.
Rzadko się rozklejam, ale wtedy tym bardziej wolę być sama, bo nie chcę swoimi
problemami obciążać innych.