Pomysł na życie

[samotne_miau_miau]

Witam wszystkich!
Coraz częściej myślę o tym żeby odmienić swoje życie. Mam dosyć życia w tłumie
anonimowych ludzi,pracujących do późnych godzin,a w weekendy balujących w
pubach, dla których jedyną "pasją" są pieniądze...Dosyć mam zasmrodzonej,
zabetonowanej Warszawy, której nie znoszę.Suma sumarum życie w pojedynkę jest
puste i nie ma co sciemniać, że jest inaczej, że jestem szczęśliwym, wolnym,
niezależnym singlem, z dobrą pracą i takie tam.Moi znajomi też są samotni. I
chyba im większe miasto tym trudniej o głębokie relacje.
Coraz częściej myślę o tym żeby zamieszkać w Beskidzie Żywieckim, gdzie za
plecami i góry i jezioro. Latem żagle i piesze wędrówki po górach które
kocham, zimą narty...Kupić dom(za te same pieniądze co kawalerka w stolicy)
kiedyś zrobić z niego pensjonat, kupić 2 konie i brykać na nich po
malowniczych łąkach, wieczorami pójść na spacer nad jezioro z psem... i tak
sobie żyć.
Bez sensu jest czekać na to aż spotka się drugą osobę...Życie jest krótkie,
świat piękny, tyle marzeń do zrealizowania.
Byłam teraz 5 dni w górach. Z przypadkowo poznanymi ludźmi rozmawiałam o
tematach o jakich w stolicy nie ma mowy.Tam ludzie żyją pasjami. Narty, żagle,
wędrówki po górach, konie, szybowce...
Pewien człowiek po 10 latach życia w dużym mieście pieprznął ją w kąt i
wyjechał z rodziną w Bieszczady...Kończy budować mały pensjonat.
No a Wy jaki macie pomysł, plany na własne życie? Czekacie na połówki czy sami
bierzecie życie za bary i hajda do przodu?
Pozdro

[tapatik]

Hajda do przodu.
Zmieniam swoje życie.
Czytam coraz dziwniejsze książki.
Robię rzeczy, których kiedyś nie robiłem.
Inaczej myślę.

Nie czekam na drugą połówkę. Oczywiście nie mam nic przeciwko temu, aby ją
znaleźć, ale swoje marzenia mam zamiar realizować nie oglądając się, czy jestem
sam czy z kimś.

Jeśli masz marzenia, to czemu ich nie realizujesz?
Rusz **** sprzed telewizora i zacznij działać.

[samotnosci_kres]

Rowniez pracowalem i mieszkalem przez rok czasu w Warszawie.
Szczerze niecierpialem tego miasta i wydawalo mi sie, ze nigdy nie
zdolam znalezc w nim swojej drugiej polowy. Kult pieniadza w pelni
do tego miasta pasuje. Jedna z przyczyn, iz przeprowadzilem sie do
Wroclawia byla nadzieja, ze cos sie zmieni. Niestety trudno
powiedziec abym byl teraz szczesliwy i prawde mowiac nie wierze
juz, ze w pojedynke mozna byc w pelni szczesliwym. Osobiscie
uwazam, ze na takim odludziu byloby jeszcze trudniej.
Zauwaz "Pewien człowiek po 10 latach życia w dużym mieście
pieprznął ją w kąt i wyjechał z rodziną w Bieszczady". Nie chce Cie
martwic, ale mysle, ze bez wsparcia, w pojedynke byloby to bardzo
trudne. Jesli jednak mozna w ten sposob zapelnic pustke, to jest to
genialna idea. Sa na forum tacy "szczesliwi single"?

[menk.a]

Serio twierdzicie, że to miejsce sprawia, iż brak tych połówek? Że
beton przeszkadza?
A nie uważacie, że sami kreujemy to co nas otacza w większym
stopniu, niż miejsce w którym jesteśmy? Przecież wyprowadzając się
do innego miejsca sami się zmieniamy, stąd inaczej dzieje się w
naszym życiu.
Nie twierdzę że do końca i na wszystko mamy wpływ. Bo tak jak my
wpływamy pośrednio lub bezpośrednio na życie innych, tak inni
wpływają na nasze życie.
Nie bronię Warszawy czy innym wielkich miast, ale nie demonizujmy
ich. Na całym świecie ludziom udaje się szczęśliwie żyć w różnych
miejscach, więc bez przesadyzmu.
Ale ok, wy macie inne zdanie. Nie zgadzam się. Szanuję.

głos opalony nierówno po powrocie z wakacji:

[glos_z_offu]

Καλημέρα! (Kaliméra)



Wróciłam dziś rano z wyspy greckiej, uszami i nogami jestem jeszcze tam, jeszcze
wczoraj wyspa Paxos etc., a tu sobie człowiek wraca, roślinność jakby ją ktoś
przydymił, welcome to Polska malowana ołówkiem. Szczerze powiem: ja dziękuję.
Piszę to, aby pokazać, jak wielki wpływ na człowieka może mieć klimat,
życzliwość innych, ich bezinteresowność (cudowny Grek, który tak po prostu dał
mi swoją komórkę, abym mogła zadzwonić do Pl, bo karta telefoniczna nie
sprawdziła się w żadnym z dostępnych automatów; całkiem obcy Grek, na ulicy).
Wiadomości w tv jakieś porypane, jakieś nawałnice...

Dlaczego być przypisanym do miejsca, w którym urodziliśmy się?
Walę Warszawę. Karierowiczowską, bezsensowną. Z mnóstwem pajacy (pajaców?

Dobra, to teza: W Polsce nie bardzo da się być szczęśliwym

[menk.a]

glos_z_offu napisała:
> Dobra, to teza: W Polsce nie bardzo da się być szczęśliwym
>
Głos, rozbieraj się i opalaj do rónosci

Dowód na poparcie tezy: wszyscy zamieszkujacy PL są nieszczęśliwi
A poważniej: to nie miejsce a ludzie))

Tak jest

[glos_z_offu]

Uda na przykład opalają się wolniej niż nos. Bo są głębiej?
Będzie o Grecji, ale tylko dziś. Klimat. Komary większe, szybciej latają (nie
dawały się złapać) i mocniej się wpijały. Bujność przyrody.
No i ja się pytam: jak ma nam być w tej rachitycznej Polsce dobrze?
Albo: jakie jest życie na pustyni?

[menk.a]

Mnie najszybciej opala się buźka, dekolt, plecy i brzuch.
Największy problem mam z nibynóżkami.
Generalnie jednak jestem jasna jak córka młynarza, może dlatego

A z PL emigrujmy. Ostatni gasi światło i zostawia kartkę 'do
wynajęcia' )

Nie ukrywam, ja zamierzam

[glos_z_offu]

Nie podoba mnie się tu.
Rozmawiałam z polską rezydentką na wyspie. Takie same odczucia - włącza
wiadomości i słyszy jakieś brednie, smutki i takie tam.
Rodzice jej mówią "nie wracaj tu", a ona "chyba mnie już nie kochają", a to
całkiem nie o to.

Nie chcę zasuwać w Pl jak mały samochodzik. Tacy Grecy to pono zmęczyli się już
przy narodzinach, no i wolniutko wszystko. Idę do dziewczyny z recepcji o coś
zapytać. Nalewała wodę do szklanki, w Pl już by przerwała i słuchała klienta.
Tam nalała do końca, łyknęła tabletkę, skrzywiła się itd. Pełen relaks.
Dostosowałam się. Grzecznie współczułam jej złego samopoczucia.
Chcę jak oni spieszyć się powoli Jeść rano śniadanie patrząc na opalizujące
morze. Godzinami wybierać owoce na targu. Spać po południu, gdy najgoręcej. Żyć
w nocy. Cykać jak cykada nie muszę

[dobrotka06]

Menka, ludzie to jedno a miejsce to drugie. Są miejsca które
sprzyjają i są takie, które nie sprzyjają. Ja pięc lat temu
wyniosłam tyłek z Wawy i nie zamierzam do niej nigdy wracać. W ogóle
do rzadnego wielkiego miasta. Przygnębia mnie sztuczność jaka w nich
panuje, szybkość, anonimowość, pęd do_niewiadomo_czego. Konieczność
osiągania mitycznych sukcesów. Pragnę powolnego smakowania życia,
zauważania poszczególnych dni a nie całych pór roku, radości z tego,
że zakwitł nowy kwiatek.

Wyniosłam się na wieś ale ta wieś okazała się dla mnie zbyt
cywilizowana. Zbyt podmiejska. Chcę się wynieść. W góry, w lasy,
gdziekolwiek byle dość daleko od cywilizacji. Myślałam już o
Bieszczadach, Beskidzie, Kaszubach - mimo szalonej głupoty jaka tu
panuje chcę zostać w granicach Polski. Względnie odpowiada mi
klimat, a jest kilka naprawdę pięknych miejsc gdzie można się ukryć
przed ogólnonarodowym zdebileniem. Ale, Samotne miau miau - jest
jeden problem. Taki wyczyn w pojedynkę jest nie do wykonania. Teraz
już z praktyki wiem. Prace przy domu, obejściu, zwierzętach to duże
obciążenie. Tutaj nie ma jak w mieście mimo, że to cywilizowana
wieś - tu często nie ma prądu, coś się psuje, coś urywa. Nie ze
wszsytkim człowiek poradzi sobie sam. Szczególnie jak ląduje w nowym
dla siebie otoczeniu i chce żyć z pracy a nie z zasiłku. Chcesz
mieszkać w górac, mieć zwierzęta.... Ale w środku wsi? Bo jak
barziej na odludziu to musisz wziać pod uwagę, że wtedy człowiek
musi być po trochu budowlańcem, elektrykiem, zdunem, piekarzem,
lekarzem, weterynarzem..... Korzystanie z fachowców w takim miejscu
jest utrudnione a poza tym strasznie kasożerne... Mieszkanie na wsi
to zdecydowanie większa ekwilibrystyka niż w mieście....

Ja chcę. Pragnę tak żyć. Ale wiem, że sama nie dam rady. Więc szukam
wspólników. Niekoniecznie akurat faceta, choć męska łapka często się
przydaje. Są nawet pewne zarysy. ALe.... zdranie choć dwójki ludzi
żeby chciała to samo i zrobiła ten ostateczny krok jest niezwykle
trudne. Staram się. Czasem się łamię. Ale jeszcze się nie poddaję.
Jedno wiem - sama czy nie - do miasta nie wrócę NIGDY!

A jeśli chodzi o znajdowanie połówek - ludzie powinni się znajdować
według wspólnych lub podobnych pasji i zamierzeń. Jeśli lubisz
miasto - szukaj w mieście. Ale jeśli nie lubisz to trudno żeby się
wiązać z mieszczuchem bo żadne nie będzie szczęśliwe....

dobrze mówisz,

[glos_z_offu]

zjem za Ciebie ciastko.

o tym znajdywaniu ludzi. przecież nie chodzi o jakiegoś tam człowieka, ale o
kogoś bliższego niż brat.

czepiam się dziś klimatu. po trzecim ciastku doszłam do wniosku, że ciekawe
rzeczy można robić też w mroźnym klimacie (moja ulubiona lit. Północy), ale
niech ten klimat będzie w jedną albo drugą stronę.
jeśli wybierasz umiarkowanie - nie będę się kłócić

trzymam za Ciebie kciuki, ale to pewnie wiesz

[mort_subite]

menk.a napisała:

> Serio twierdzicie, że to miejsce sprawia, iż brak tych połówek? Że
> beton przeszkadza?
> A nie uważacie, że sami kreujemy to co nas otacza w większym
> stopniu, niż miejsce w którym jesteśmy? Przecież wyprowadzając się
> do innego miejsca sami się zmieniamy, stąd inaczej dzieje się w
> naszym życiu.
> Nie twierdzę że do końca i na wszystko mamy wpływ. Bo tak jak my
> wpływamy pośrednio lub bezpośrednio na życie innych, tak inni
> wpływają na nasze życie.
> Nie bronię Warszawy czy innym wielkich miast, ale nie demonizujmy
> ich. Na całym świecie ludziom udaje się szczęśliwie żyć w różnych
> miejscach, więc bez przesadyzmu.
> Ale ok, wy macie inne zdanie. Nie zgadzam się. Szanuję.

O własnie. Trudno ująć to lepiej.
Ja WIEM, że mój problem leży we mnie. I - jakkolwiek osobiście nie
znam lwiej części osób pisujących na tym forum - śmiem przypuszczać,
że ze znaczną liczbą Was, moi drodzy, jest podobnie. Ucieczka z
miejsca zamieszkania sama w sobie niewiele zmieni. A jeśli już, to
niekoniecznie na lepsze, jako że niejako automatycznie ogranicza
(niekiedy dość drastycznie) liczbę kontaktów międzyludzkich, jakie
nawiązujemy w jakiejśtam jednostce czasu. Obawiam się, że pod tym
ostatnim względem wielkie miasto ma zdecydowanie więcej do
zaoferowania, niż leśna głusza, z najpiękniejszymi nawet widokami i
najświeższym powietrzem.
Nawet jeśli gros spotykanych na codzień ludzi "goni za pieniądzem",
to przeciez chyba łatwiej jest znaleźć kogoś "normalnego" w tej
masie, niż w bieszczadzkich ostępach. Poza tym trochę przesadzony
wydaje mi się argument o owym wyścigu szczurów, w którym uczestniczą
wszyscy bez wyjątku niemalże. Mieszkam w dużym mieście, wśród moich
znajomych są ludzie o bardzo różnych zawodach i - poza nielicznymi
przypadkami - kariera nie stanowi dla nich esencji życia. Oczywiście
Szczecin to nie Warszawa, a praca "rządowa" (jak w moim przypadku),
to nie zatrudnienie w wielkiej korporacji (choć i z takowym
pracodawcą miałem do czynienia przez niemal dekadę), ale jakoś nie
do końca chce mi się wierzyć, że różnice między stolicą
a "prowincją" były AŻ TAKIE.
Co oczywiście nie zmienia faktu, że przyjemniej byłoby mieszkać
gdzieś, gdzie powietrze jest czyste, widoki zapierają dech w
piersiach, ptaszęta świergolą jak potłuczone, a wilki zaglądają
wieczorami w okna No OK, te wilki, to w sumie można sobie
darować ;-P

My two cents

[menk.a]

Dzięki za te 2 centy)))

[sottobosco]

podpisuję się pod waszymi postami
tak właśnie mieszkam, może nie Bieszczady ale za to podlaskie lasy
i owszem, powietrze czyste, lasy, jeziora, mnóstwo zieleni, i co z tego? nie
wypełni to pustki, nie ułatwi poznania kogoś, a wręcz przeciwnie, tutaj
"prawdziwe życie" trwa tylko w sezonie letnim, zimą, wieczorami tylko wiatr hula
po ulicach i snuje się podejrzana młodzież z wielkimi psami w dużym mieście
jest możliwość spędzania czasu w różnych środowiskach, z różnymi ludźmi, u nas
ludziska zazwyczaj skupiają sie w niewielkie grupki bliskich znajomych...
no cóż, tutaj singiel nie ma łatwo, dobrze chociaż że internet dotarł

[samotne_miau_miau]

Samotny Kresie a czym według Ciebie różni się Wrocław od Warszawy? Też wielki
beton, mnóstwo napływowych ludzi...Czuję te samotnośc od Ciebie bijącą. No i
sama nie wiem jak poprawić Tobie nastrój, ubarwić spojrzenie na świat...
Nie twierdzę, że jest łatwo zmienić miejsce. To pociaga ze sobą skutki.
Wcale nie twierdzę,że w pojedynkę można być w pełni szczęsliwym. No a realizując
marzenia inne od znalezienia właściwej osoby itd mogę zwiększać ten malutki
balonik szczęścia...Do nieba nie uniesie ale może pozwoli nad kałużą przeskoczyć...
Do menki-to miasto tworzą ludzie...Ludzie pracy i pieniądza.A znalazłam się w
nim bo przyjechałam tu za facetem a potem wyszło jak wyszło. Zrezygnowałam z
pracy w rodzinnym mieście a teraz furtka zamknięta i trzeba na nowo myśleć o życiu
Co to będzie? Co to będzie? Będzie dobrze <chyba>

[anula36]

No taki Krakow od Warszawy sie rozni np, wszyscy sie znaja, prawie jak w Bieszczadach
Nie bylabym taka pewna czy pieniedzy z mieszkania w Wa-wie starczy na dom w Beskidzie Zywieckim, malopolska sie ceni ostatnio.

[menk.a]

Tak. Bo rzeczywiście tak wszyscy nienawidzimy tej anonimowości. A
jak sąsiad zagląda nam w okna, do garów, do kieszeni i wtrąca w
nasze życie to też źle.
I ten mityczny kraków. Oczywiscie każde miejsce ma inny klimat. Ale
chyba o to idzie, by Kraków nie był Warszawą ani Kobylą Łąką czy
Pcimiem Dolnym

[anula36]

Dla mnie Krakow jest codzienny,nie mityczny.
A Pcim Dolny to zupelnie inna bajka

[menk.a]

No. Punkt widzenia....
Była w Krakowie tylko kilka razy, bardzo krótko. Miło tam.

[dobrotka06]

Ja tam lubię jak sąsiad wpada do mnie z głupia frant obejrzeć
zwirzątka, albo przychodzi w lany poniedziałek ochrzcić mnie wódką i
złożyć życzenia.... A to, że wiedzą o mnie więcej niż ja sama? Bawi
mnie to. Poza tym na osiedlu w Wawie było to samo - sąsiedzi
wiedzieli o mnie znacznie więcej niż ja sama. Pamiętam jak mi oczy z
orbit wylazły jak się dowiedziałam kim jestem, co robię i ile to ja
mam. A potem myślałam, że umrę ze śmiechu....

A jednak łatwiej tak żyć, jak zaglądają ci do komina. Można tego
nie zauważać po prostu, ale jak potrzebna pomoc to zawsze kogoś się
znajdzie. Powiedziałabym że parę razy znajdowali się sami.
Bezinteresownie wyrastali jak spod ziemi. Nawet wykopać samochód,
którym zakopaliśmy się na własnym podwórku.... Pojawił się, rzucił
rower na płot, chwycił za łpatę, odkopał i zniknął. Spróbujcie to
zrobić w Wawie. Obtrąbią, obluzgają i jeszcze najchętniej w łeb
strzelą, że im utrudniacie przejazd. A jak coś się stanie z dala
od "głównego nurtu" to też powodzenia w szukaniu pomocy.

Odkąd zdradziłam się przed sąsiadem, że taką 100% abstynentką nie
jestem i od wódki nie padam, rok w rok na wielkanoc przychodzi na
parę kielichów ale przez cały potem rok naprawdę możńa na niego
liczyć. I sam się interesuje czy czegoś nie trzeba. Kilka razy
dostałam nawet spory zapas żarcia w postaci patisonów i kabaczków bo
on przyniósł takie ogromne, wyrośnięte z rozpaczą w oczach, że mu
takie wyrosły a on nie wie co się z nimi robi ja pewnie będę
wiedziała. A jakże! Pyszne były! I warzywa po cenach skupowych mogę
od niego kupić.... i cczasem zostawić gospodarstwo pod jego czujnym
okiem.
Jak mi kiedyś krowa dała dyla to z drugiego końca wsi ją ludzie
odprowadzili. Jak sie klacz na łące źrebiła a nigoko w chałupie nie
było to też siedzieli przy niej i pilnowali.... Bo oni wiedzą już, z
praktyki, ze samemu się nie da wszystkiego ogarnąć. I nawet jak
czasem udzielają idiotycznych instrukcji to robią to w dobrej
wierze, z czystej sympatii. Owszem, zdarzają się tacy, z którymi
drze się koty. Jak wszędzie. Ale jak człowiek rozdzielony hektarami
to nawet okazji do kłótni ma mniej.... Do agresji... bo zanim
przebiegnie to pole to już mu przejdzie....

Ale co kto lubi. Jak mówiłam. Nie każdy lubi pustkę. Dlatego każdy
powinien móc mieszkać w takim miejscu jakie jemu odpowiada. Bo ja
naprzykład wolę ciszę leśnej zimy. Tropienie saren, włóczenie się po
zasypanym lesie tylko ja i mój koń niż przesiadywanie w tłumie w
dusznych klubach, nadmiernie klimatyzowanych kinach czy drogich
knajpach. Mnie tam wystarczy ludzki ruch w sezonie letnim....

[menk.a]

Tak. Znam to wszystko z autopsji. Znam wieś i wiem, jak się na niej
żyje

[sottobosco]

dobrotka06 napisała:

> Ale co kto lubi. Jak mówiłam. Nie każdy lubi pustkę. Dlatego każdy
> powinien móc mieszkać w takim miejscu jakie jemu odpowiada. Bo ja
> naprzykład wolę ciszę leśnej zimy. Tropienie saren, włóczenie się po
> zasypanym lesie tylko ja i mój koń niż przesiadywanie w tłumie w
> dusznych klubach, nadmiernie klimatyzowanych kinach czy drogich
> knajpach. Mnie tam wystarczy ludzki ruch w sezonie letnim....
>

myślę że człowiek w najlepszej sytuacji jest wtedy, gdy może mieć miejsce swoje
tylko dla siebie gdy go potrzebuje i możliwość wyjścia do ludzi gdy czuje się
samotny
a u mnie, jak do tej pory życie składa się z górek i dołków
był okres gdy dobrze było mi samej ze sobą, gdy nie potrzebowałam towarzystwa i
gdy samotne spędzanie dni i tygodni, czas na zamyślenia był mi potrzebny jak
powietrze
teraz z kolei wyrywam się do ludzi, każdą wolną chwilę najchętniej spędzałabym z
kimś, miejsce w którym żyję nie wydaje się już być oazą, co najwyżej noclegownią
do której owszem, wracam chętnie, ale czas w niej spędzony nie daje już mi tej
radości co jeszcze rok, czy dwa lata temu

[samotne_miau_miau]

Biorę życie za bary bo inaczej ono weźmie mnie...Podjęłam decyzję-jestem gotowa
zamieszkać w górach oczywiście pod warunkiem pracy. Dziś dzwonię do ludzi którzy
oferowali mi pracę jakiś czas temu.
Zobaczymy co to będzie. W końcu marzenia są po to by je spełniać, no nie?

[samotne_miau_miau]

Pomysł został wcielony w życie. I tym samym to nie prawda, że jeżeli powiesz
komuś o swoich planach to one nie wypalą.
Nie będę mnóstwa czasu traciła w korkach, do pracy chodziła na piechotę,
podziwiając ładne widoczki, zima będzie biała a nie piaskowo-chlapowa...Dużo by
wymieniać.
I wiecie co? Będzie mi tylko brakowało przyjaźni jakie tu zbudowałam, i nic
więcej. Ani ciut ciut.
Pozdro. Marzenia się spełniają

[artur128]

Życzę powodzenia na nowej drodze zycia i szybkiego znalezienia
nowych przyjaźni a nawet czegoś więcej. I w sumie troche Cię
podziwiam za tę decyzję.
A ja urodziłem się na wsi ale od dawna mieszkam w mieście ale
tęsknię za wiejskimi klimatami .Szczególnie za przyrodą. Gdzieś tam
w podświadomości to u mnie jest ..

[samotne_miau_miau]

Hej Arturo! Dzięki Tak sobie myślę, że chyba za mało tęsknisz za tą przyrodą
skoro siedzisz w mieście. Wiem, wiem, praca, praca...
Wczoraj stojąc w korku żal mi się zrobiło tych ludzi, którzy będą w tych korkach
tracić drogocenny czas.
No a jak sobie pomyślę o tym co mnie czeka, tam, w Beskidzie to...
Jest mi tak dobrze jak po seksie))

[pstosia]

a ja chcialabym przejechac autostopem caly swiat. jakis pomysl na zycie to jest
moze kiedys...

[samotne_miau_miau]

Za 17 dni będę mieszkała w cudnym miejscu. I stwierdziłam, że ponad połowa
mojej garderoby do wymiany, na cóż mi kozaki na obcasach? Hehe zamiast wozić
buciki na obcasie na zmianę będę woziła łańcuchy To dopiero będą
wyzwania.Ktoś ma jakieś porady?
Tra la la, jak mi dobrze...

[dobrotka06]

Hej, wiesz trochę Ci zazdroszczę - tego Beskidu
Ja właśnie też dojrzałam powoli do pewnych decyzji - rozsyłam wici.
Też szukam pracy w jakimś fajniejszym miejscu. Zobaczymy co będzie.
Na razie cisza, ale liczę na to, że w końcu coś znajdę...
I też zacznę wreszcie mieszkać na jakimś pofałdowanym terenie a nie
na płaskim stole....

[samotne_miau_miau]

Dobrotko, zaglądałam na Twoją stronkę i podobało mi się tam u Ciebie a Ty chcesz
zmykać? Co zrobisz z konikami?

Ucieczka z miasta.....

[koto.podobna]

Czesc, witajcie.... wlasnie znalazlam ten watek, poniewaz sama mysle
o ucieczce z miasta na wies, w cisze, spokoj i ustronie.

jak sie Wam powiodlo? realizujecie swoj plan? probujecie chociaz?...
A moze znacie kogos, komu sie - w pojedynke - takie
odwazne przedsiewziecie udalo? Byloby milo uslyszec pozytywna
historie czyjejs odwagi. Dla otuchy i w ogole....

[chinski.smok]

wow...
Jestem pod wrażeniem decyzji.
Ja pół roku temu powaznie rozwazałam rzucenie dotychczasowego żtcia
i przeniesienie się na drugą półkulę.
Pochopnych decyzji nie podejmuję, więc jeszcze z Wami jestem, dałam
sobie czas jeszcze, ale....
Bardzo dużo dała mi sama świadomość, że przecież mogę piepr.nąć to
wszystko i wyjechać, gdzie pieprz rośnie.

Trzymam kciuki za nowe drogi! Oby łańcuchy wytrzymały!

[puzzle33]

Jestem przekonana, że samotność nosi się w sobie, a więc nie ma
możliwości ucieczki poprzez zmianę adresu. Zdarzyło mi się
potwierdzić swój pogląd w przepięknej śródziemnomorskiej scenerii u
boku jeszcze męża.

[chinski.smok]

puzzle33 napisała:

> Jestem przekonana, że samotność nosi się w sobie, a więc nie ma
> możliwości ucieczki poprzez zmianę adresu

A ja myślę, że czasami zapętlamy się w życiu. Robimy, czego się od
nas oczekuje - a potem budzimy się z ręką w nocniku i z poczuciem,
że weszliśmy w nie swoje koleiny. A struktury dookoła są już
zastane. I nasz obraz w oczach innych też.
Można oczywiście rozwalić wszystko wokół, zdjąc maskę i powiedzieć -
jestem kims innym. Ale trzeba mieć dużo szczęścia, żeby w tym samym
świecie i w tych samych struktorach zbudować siebie od nowa. Świat
wokół i inni też są w swoich koleinach.
A można - wiedząc już - czego się chce (albo przynajmniej: czego się
nie chce) odważyć się i zbudować wszystko od nowa. Siebie też
Zmiana adresu jest w tym przypadku bardzo pomocna.

Tak se dumam z rana, bo po godzinach długich spędzonych wczoraj za
kółkiem mam nadprodukcję refleksji, więc się dzielę

[puzzle33]

chinski.smok napisała:

> A można - wiedząc już - czego się chce (albo przynajmniej: czego
się
> nie chce) odważyć się i zbudować wszystko od nowa. Siebie też
> Zmiana adresu jest w tym przypadku bardzo pomocna.
Wyobrażasz sobie skalę trudności? Jeśli nie, to masz rację.

[chinski.smok]

puzzle33 napisała:
> Wyobrażasz sobie skalę trudności? Jeśli nie, to masz rację.

To fajnie, że jesteśmy różni i różne mamy wyobrażenia.
Bo ja na przykład wyobrażam sobie, że skala trudności w preferowanym
przeze mnie rozwiązaniu jest mniej rozpięta, niż trudności
wynikające z wpasowywania swoich nowych kształtów w utarte schematy.

[pink.freud]

A Kraków to nie wieś, cisza, spokój i ustronie?
Macie jeszcze drewniane tramwaje i zapyziały dworzec?

Takie plany to albo chęć ucieczki od życia albo pitolenie pretensjonalnych lasek

[krynia26]

no a ja od czasu kiedy postanowiłam zasmakować bycia singlem ( jak ja nie
cierpię tego słowa) a może nawet wcześniej ....ubzdurałam sobie że musze zmienić
otoczenie i wybrałam sobie Wrocław choć nie wiem dlaczego po prostu to miasto i
już...nie nie nie była to jakaś kampania telewizyjna...czuje że muszę tam
spróbować- nie mówię że tam jest moje miejsce ale spróbować muszę....przyszedł
czas że mogę już wyjechać i szukam pracy ....strasznie się boje ale ...do
odważnych świat należy...

no włąsnie a jak poszło tym którzy w tym watku deklarowali chęć zmiany?

[feliciae]

samotne_miau_miau napisała:

>Życie jest krótkie, świat piękny, tyle marzeń do zrealizowania.
> No a Wy jaki macie pomysł, plany na własne życie? Czekacie na
połówki czy sami bierzecie życie za bary i hajda do przodu?

Piękny i mądry temat. Więc może moja opinia... samemu trudniej. To
pewne. Ale jeśli znajdzie się w sobie na tyle determinacji (siła
została wykreślona ze zdania, jako że ona powstaje właśnie dzięki
determinacji), to trzeba to robić.

I zgadzam się z przedmówczynią we wszystkim, co napisala. Ładne
kilka miesięcy temu ja też miałam podobne myśli - przy czym ja
zostałam "natchniona"... I cokolwiek potem się działo i dzieje,
nie zawdzięczam tego sobie. Z drugą osobą łatwiej... To pewne.
Ale jeśli już masz dziewczyno takie myśli, to śmiało, realizuj je.
Spróbuj.
Też w którymś momencie zobaczyłam tę pustkę... Zmiana jakoś tak mnie
wyzwoliła...

Powodzenia Tobie i tym wszystkim, którzy zaczynają patrzeć
inaczej...

I jeszcze jedno

[feliciae]

Jeżeli trafi się ktoś, kto będzie chciał pomóc - przyjąć tę
pomoc... -powiedziała ta, która niegdyś wszystko sama chciała robić -
wcześniej czy później rozumie się ten błąd. Lepiej zrozumieć jak
najszybciej. Ja się uczę. Wcale tak łatwo nie przychodzi)))

Ucieczki przed sobą..

[czarnyaniolek]

Dwa razy w życiu podjąłem radykalne zmiany..
Zmieniłem miasto, znajomych, pracę... dosłownie wszystko...

nie udało mi się jedynie zmienić siebie..
wniosek: gdziekolwiek się znajdziesz.. cokolwiek będziesz robić.. zawsze jesteś
sobą: ze swoimi zaletami i wadami, pragnieniami, poglądami, fascynacjami i
nienawiściami.. tego nie zmienia się z dnia na dzień czy tygodnia na tydzień..

Wierzę, że udają się takie zmiany.. że daje to rezultat.. gdybym nie wierzył -
nie próbowałbym..
a jednak zaczynając od nowa.. nie zaczynasz jako biała karta..

i warto o tym pamiętać..

w.