cisza

[altu]

uwielbiam ciszę..
teraz jestem sama na posterunku
więc wyłączyłam radio, powyłączałam lampy (z typu świetlówki, więc delikatnie
buczą). lodówki nie mogę wyłączyć, i co 10 minut się załącza..
co do radia - dwie osoby mają manię włączania radia, jak tylko wejdą na
posterunek po czym - wychodzą na plac, idą do innego pomieszczenia, więc tak
naprawdę nie słuchają go.
a mnie radio denerwuje. no, może nie do końca.. jak jest cichutko to może być.
za to jeden współpracownik - jak leci jakiś przebój - to sobie podśpiewuje,
albo intonuje, albo nuci.. [podobno był w "jaka to melodia"] ale fatalny głos
ma.. i ten sam pan - marudzi coś pod nosem, prawie nieustannie - szuka oferty
to marudzi, co jest w segregatorze, szuka kontaktu na www to komentuje, co tam
jeszcze na tej www mają.. koszmar.. mam na niego alergię..
więc teraz, jak jest wyjechany, to upajam się tą ciszą..

przyzwyczajenia współpracowników

[dwajezyki]

szeroki temat. koleżanka rozwiązuje jolkę, gdy rozmawia z klientem.
kolega rozpędza się na długość kabla, gdy prowadzi rozmowę. mnie
tylko wstyd nie pozwala założyć nóg na biurko

a ciszę też lubię. i lubię sobie znaleźć w pracy cichy kącik, trochę
z dala od ludzi. pod biurkiem nie siedzę

a alergia dotyczy ludzi bardzo głośno mówiących, Boże chroń od nich
sposób organizowanie własnej przestrzeni też dużo mówi o ludziach
i wiem, że nie po drodze mi z tymi, którzy na biurku mają kompletny
śmietnik. podkładka z klipsem i tu potrzebne dokumenty, dwa pisaki,
dwa kubki z wodą. jestem biurowy typ poukładany

[cafe_girl]

A byłaś kiedyś w takim miejscu gdzie jest tak cicho że nie możesz
zasnąć bo własny oddech wydaje Ci się hałasem? Ja byłam
Wszyscy czuli się dziwnie w tym miejscu (pomijając fakt że to był
środek lasu), nikt nie mógł zasnąć... przesiedzieliśmy całą noc
gadając szeptem bo głośniej było jakoś tak nieswojo.
W życiu nie "słyszałam" (słyszałam.. dziwnie to brzmi, ale jak
inaczej to określić?) tak idealnej ciszy.

[kalina_k]

cisza jak ta...
najpiękniejsza jest dla mnie cisza we mnie. Gdy nic mnie nie goni,
myśli i serce wolne są od jakichkolwiek emocji i zobowiązań. Nawet
jeśli wokół biegnie codzienne życie.
Ostatnio tak miałam na spacerze - mimo mijanych wokół ludzi,
widziałam tylko ten bezmiar zieleni wokół. Mój skołatany i
wykorzystany mózg sobie odpoczywał, a pracę wykonywały oczy -
chłonące wszystko wokół i nogi - niosące mnie bezpiecznie po znanej
trasie.

[stasi1]

A u mnie w pracy wentylacja hałasuje i chyba tylko mi to przeszkadza