Gość: Stachu
IP: *.uznam.net.pl
15.03.14, 16:38
Jest rok 1938 – marzec. Stanisław Kowalczuk, mieszkający na wichurze pod Tarnopolem, jadąc swą furmanką do magazynu, wiąże na jej rufie sznurek, a na jego końcu mocuje kundla, który niesamowicie ujada. Jest rok 2014 – marzec. Prawnuczka Stanisława (już nie Kowalczuk, bo wymieniła się płynami organicznymi), idzie do Centrum Uznam, po zakupy. W garści trzyma smycz (już nie sznurek – postęp), a na jej końcu ujadający kundel. Przed wejściem do sklepu, prawnuczka wiąże smycz z kundlem, do stałego elementu konstrukcji. Kundel ciągle ujada (podobnie jak ten z ulicy Staffa). K… mam wrażenie, że niektóre cechy (nawet, te wydające się mało znaczące), przenosi się w genach. Absolutnie, nie mam nic przeciwko pieskom – kocham zwierzęta. Jednak myślę, że prawnuczka Stanisława, powinna wiedzieć, że uwiązany pies – po prostu, boi się. Szczekając, daje znać, że jest mu źle. Powiedzcie – ile potrzeba lat, aby zmienić mentalność? Prawnuczka Stanisława, jest czwartym pokoleniem – i nic!
