Czas na orzeczenie nieważności

[anjar_84]

Witajcie,
czy jest określony czas jaki Sąd Metropolitalny I Instancji ma czas
na orzeczenie ważności/nieważności małżeństwa?
moja sprawa zaczęła się w styczniu 2007 roku. Za niedługo minie trzy
lata jak się ciągnie a tu echo.
W czerwcu otrzymałam pismo od Obrońc Wezła Małżeńskiego.
I do teraz echo co się z tym dzieje.
Wiem, że tych spraw teraz na pęczki ale przecież muszą być jakieś
przepisy ile taka sprawa może trwać.
Dodam, że sprawę mam w sądzie katowickim
dziękuję

[anjar_84]

przepraszam za błędy ale pisałam w pośpiechu
anjar_84 napisała:

> Witajcie,
> czy jest określony czas jaki Sąd Metropolitalny I Instancji ma
czas
> na orzeczenie ważności/nieważności małżeństwa?
> moja sprawa zaczęła się w styczniu 2007 roku. Za niedługo minie
trzy
> lata jak się ciągnie a tu echo.
> W czerwcu otrzymałam pismo od Obrońc Wezła Małżeńskiego.
> I do teraz echo co się z tym dzieje.
> Wiem, że tych spraw teraz na pęczki ale przecież muszą być jakieś
> przepisy ile taka sprawa może trwać.
> Dodam, że sprawę mam w sądzie katowickim
> dziękuję

Potrzebna jest cierpliwość...

[tricolour]

... sprawę zakładałem w 2005 roku, a niedawno dostałem dekret z wyrokiem - cztery lata.

Od czasu otrzymania pisma Obrońcy do dekretu z wyrokiem minęło półtora roku.

[mona.blue]

Tricolour , czy dostałeś wynik pozytywny?

[delfinka80]

Bardzo interesuje mnie procedura uniewaznienia małżeństwa kościelnego, w
szczegółach jak to wygląda. Jestem po rozwodzie cywilnym. Zastanawiam sie nad
założeniem sprawy w Sadzie kościelnym. U nas sprawa wygląda tak, że zawieralismy
malzenstwo, bo sie kochalismy, nikt nas do niczego nie zmuszal, no moze
delikatne sugestie rodziców, ze moze bysmy juz ten zwiazek zalegalizowali,
odkladalismy to 3 lata. Potem oddalilismy sie od siebie, cpraz wiecej klotni,
roznica pogladow na zycie, charakterów,kazde z nas zylo swoim zyciem. Dzieci nie
mamy. Doszło do zdrady jednej ze stron w zwiazku z brakiem zainteresowania
drugiej strony i brakiem checi pracowaniana nad zwiazkiem. Potem gdy ta druga
strona sie dowiedziala automatycznie natychmiast rozwód. Wiec nie wiem czy w
nasyzm przypadku mozliwe byloby uzyskanie takiego uniewaznienia.

Nie ma unieważnienia ślubu kościelnego...

[tricolour]

... więc historie małżeńskie mają znikomy wpływ.

Jest stwierdzenie nieważności czyli stwierdzenie faktu, że małżeństwa - w sensie sakramentalnym - nigdy nie było.

Tricolour...

[pisklatko12]

dlaczego napisałeś, że nie ma unieważnienia?? Co przez to rozumiesz??

Dlatego, że...

[tricolour]

... unieważnienie oznacza, że coś było ważne, ale zostało unieważnione. Jak stary dowód osobisty czy legitymacja: kiedyś były ważne, ale straciły swoją ważność.

Sakrament jest (z definicji) na całe życie więc nie można go unieważnić. Można za to próbować udowodnić, że nigdy (w sensie wymogów formalnych) nie zaistniał.

Przykład: małżonek nie chce dziecka. Warunkiem małżeństwa jest zgoda na przyjęcie potomstwa. Brak tejże zgody czyni sakrament nieważnym: nie było małżeństwa sakramentalnego.

[stazyla50]

To nie jest unieważnienie,tylko uznanie małżeństwa jako nieważnie zawarte. Czekałam w sumie ok 4 lata,z tym,że mam teraz z dwóch instancji. Z drugiej instancji czekałam ok 3-4 miesięcy, z pierwszej pewnie ponad 3 lata

[lampka_witoszowska]

u mnie sprawa od pisma obrońcy do wyroku pierwszej instancji trwała
jeszcze rok i 3 mies, potem jakieś 6 mies na wyrok II instancji
całość w sumie 2 lata
sąd wrocławski

[useless00]

Nie wiem, czy kto mój wątek czyta więc zapytam tu. Czy do procedury jest
potrzebna obecność fizyczna drugiej strony? Ex za chiny nie chce "się płaszczyć
przed klechami, ani rodziny (ewentualni świadkowie)po kuriach ciągać", więc
niczego nie ułatwi, ale... stosowne oświadczenia czy co tam chce podpisze.

[scindapsus]

Obecność drugiej strony nie jest potrzebna.

Obecność ex nie jest konieczna...

[tricolour]

... ale musisz mieć mocne dowody, tak by sąd móg wydać wyrok bez
udziału i zeznań strony. Pamiętać nalezy, że KAŻDA wątpliwość jest
za ważnością sakramentu więc brak męża stwarza wielką niewygodę w
procesie.

[mola1971]

Tri, z tym to chyba tak różnie bywa.
Wczoraj rozmawiałam z koleżanką z pracy, która w sobotę brała ślub
kościelny (po 5 latach od cywilnego) i jej ex nie zeznawał bo nie
chciał, ale ona twierdzi, że to było interpretowana na jej korzyść.
Cała sprawa trwała 3 lata.

Czas na orzeczenie nieważności - kilka pytań !!!

[afp31]

1. Czy aby złożyć wniosek o stwierdzenie nieważności małżeństwa trzeba być już
po rozwodzie cywilnym czy można te sprawy rozpocząć jednocześnie?
2. Czy przy postępowaniu o stwierdzenie nieważności radzicie sobie sami czy
wynajmujecie adwokatów ponoć w Polsce jest ich ok 20 od tych spraw?
3. Czy posiadanie dziecka (poczęte przed ślubem kościelnym) uniemożliwia
stwierdzenie nieważności małżeństwa biorąc pod uwagę np. kanon 1095?
4. Ile tak naprawdę to wszystko kosztuje i czy zwykłego katolika o przeciętnych
zarobkach na to stać???
5. Jeśli ktoś życzliwy chciałby mi udzielić info - z góry dziękuję i będę
wdzięczna - mój adres: [e-mail]
Pozdrawiam

Odpowiedzi:.

[tricolour]

1. Nie jest konieczny rozwód cywilny, ale pamiętać należy, że dlaej
prawnie bedziecie małżeństwem - to utrudnia wyrok kościelny.

2. Można wynająć, można samemu.

3. Nie.

4. Co łaska.

5. Forum jest publiczne więc odpowiadam publicznie.

[afp31]

Dzięki!
Mam jeszcze jedno pytanie a mianowicie gdzie mogę i z kim o tym porozmawiać? nie
mam zaufanego księdza ani księdza w rodzinie a w mieście gdzie obecnie mieszkam
nie mam znajomych z podobnymi "przygodami"?

Tu, na forum, możesz porozmawiać.

[tricolour]

[stazyla50]

U mnie nie było co łaska. Podano konkretną kwotę,ale przyznam,że byłam zaskoczona,że jest tak niska

[mona.blue]

anjar_84 napisała:

> Witajcie,
> czy jest określony czas jaki Sąd Metropolitalny I Instancji ma czas
> na orzeczenie ważności/nieważności małżeństwa?

Teoretycznie na pierwszą instancję jest 2 lata, na drugą 6 m-cy do roku.
W praktyce pozytywny wyrok pierwszej instancji dostałam po 2 latach i 4
miesiącach (Warszawa).
Druga instancja się przeciągnie bo kuria w Poznaniu (druga instancja jest
rozpatrywana w innym mieście) zażądała dodatkowych dowodów lub świadków.
Strasznie mnie to przygnębiło.

[kasper254]

Oświećcie mnie - prostego, naiwnego i głupiutkiego człowieka. Jak to
jest, że można stwierdzić, że małżeństwa nie było, gdy wszyscy wkoło
widzieli i wiedzieli, że było?
Jakie tu mogą być dowody, zasady, wartości, reguły procesu? No,
np. fakt, że jedno za małżonków nie chciało dziecka; od początku
małżeństwa, gdzieś tam w środeczku, przy końcu; czy też wychowywanie
dzieci w innej religii, czy nawet niedomagania seksualne, choroba
psychiczna...
I ta kwestia - że chodzi o małżeństwo "sakramentalne". Rodzi się
problem: jak może rozłączyć je człowiek, a nie Bóg, skoro
przyjmujemy,że kapłan jest człowiekiem.
Czy taki proces nie jest więc farsą, kupczeniem wartościami?
Pomijam stronę handlową: koszta sprawy, powtórne, czy jeszcze
następne małżeństwa kościelne? Księża zawsze trzymali z silnymi,
zawsze poszukiwali zarobku, zawsze - poczynając od III w. n.e - byli
zachłanni - to ja wiem. Nie rozumiem tylko, jak człowiek może się na
to nabrać, jak może wyprzeć się swojej części życia, zanegować to,
co było. I tu mój problem - wracam do preambuły.

Gdybyś się zastanowił...

[tricolour]

... co napisałeś, to byś zobaczył, że jako jedyny dowód na zawarcie
sakramentu wymieniłeś "wszyscy wkoło widzieli". Tyle, że nie chodzi
o to co widzieli (bo widzieli TYLKO ceremonię) a chodzi o sprawy
formalne. Poczytaj o wymogach formalnych udzielenia sakramentu, a
sprawa staje się prościutka.

NIkt także nie wypiara się swojej części życia tylko twierdzi o
nieważności sakramentu. Kierowca bez prawa jazdy także nie wyprze
się przejechanych kilomeetrów i obejrzanych widoków.

[kasper254]

Zastanawiam się i zastanawiam i dalej nie kumam. Czyli, jak dobrze
rozumiem,jeśli sąd niewłaściwy np. rzeczowo, wyda wyrok, to kasuje
sprawę, a więc nie ma i nigdy np. gwałtu czy kradzieży, czy też
czyny te były nieważne? Ten Twój przykładowy kierowca też jakiś
szemrany. Odwołajmy się do niego: czy na podstawie liczby np.kar,
czy kradzieży kur można stwierdzić, że nigdy nie był kierowcą?
Jednak niech to oświecanie mnie trwa dalej.

[mola1971]

Kasper, wytłumaczę Ci to na przykładzie z własnego życia.
Wychodząc za mąż miałam 20 lat a wyszłam za mąż tylko i wyłącznie
dlatego, że to była jedyna wtedy metoda na to by wyprowadzić się z
domu. Sama jakoś wcale nie miałam ochoty na ślub kościelny (bo jakoś
nie czułam takiej potrzeby wtedy), ale wzięłam ten ślub bo nalegali
na to moi rodzice. Oprócz tego mój mąż był osobą niewierząca i
specjalnie na tą okoliczność przystąpił do komunii i bierzmowania
(ochrzczony był po urodzeniu), ale dla niego to co się działo w
Kościele to był tylko cyrk a nie sakrament.
Zresztą to w ogóle był cyrk a nie sakrament bo ani ja ani on nie
przystąpiliśmy do niego ani ŚWIADOMIE ani z WŁASNEJ woli.
W żaden sposób nie przekreśla to oczywiście tego co było później.
W sądzie cywilnym by orzec rozwód "bada się" historię małżeństwa i
stwierdza lub nie jego rozpad. W sądzie kościelnym jest odwrotnie -
bada się "poprawność" jego zawarcia. I stwierdza się, że dane
małżeństwo w momencie zawarcia zostało zawarte ważnie lub nie.

[scarlet.secret.sky]

Mola rozumiem, ze pobraliscie sie bedac mlodzi, nie myslac o konsekwencjach i
powadze ceremonii, ale czy taka niedojrzalosc psychiczna jest brana pod uwage
uznajac niewaznosc sakramentu? To moze byc jeden z argumentow za niewaznoscia?
Przeciez wiele osob podchodzi do malzenstwa jak do czegos co trzeba przejsc, dla
nich ceremonia to taki przykry obowiazek. Nawet wsrod znajomych mam kilka
podobnych par, ktore do dnia slubu i wesela szykowaly sie jak do wojny. Czy oni
wszyscy kiedys moga sie starac o uniewaznienie malzenstwa?

[mola1971]

Scarlet, nie wiem. Ja jeszcze nawet nie wzięłam się za to, dopiero
powoli się przymierzam.
Dla mnie (tak wewnętrznie) nie jest ważny młody wiek tylko to, że do
tego ślubu zostałam niemal zmuszona przez rodziców. Sama go nie
chciałam. Ważne również jest dla mnie to, że dla mojego ex małżonka
to nie był sakrament bo był i jest niewierzący.
A jak podejdzie do tego sąd kościelny to ja nie wiem. Dowiem się gdy
już się za to wezmę.

[scarlet.secret.sky]

Zastanawiałam się po prostu, bo jestem na takim etapie, że wszyscy w okół mnie
się pobierają, sama też myślę o małżeństwie coraz częściej, więc temat mnie
zaciekawił
A że lubię pogdybać co będzie w przyszłości, to zaczęłam sobie wyobrażać jak
znajomi w kolejce stawiają się po unieważnienie argumentując męczarnią podczas
ślubu i wesela Ale, żeby nie było życzę im happy endu.
Powodzenia w realizacji planów.

[lampka_witoszowska]

dobra rada: gdybaj, ale jeszcze nie myśl o ślubie

bo to, wiesz - jak z wychowywaniem dzieci: ekspertem się jest, póki
się własnych nei ma :o)

[scarlet.secret.sky]

Lamko jednak kiedyś, w końcu będę musiała z tego drzewa spaść i otrzeć się o
rzeczywistość

Kasper...

[tricolour]

... komplikujesz prostą dodając gwałty i kury - niepotrzebna
ilustracja tylko zaciemnia istotę rzeczy.

A jeśli już bardzo chcesz o tym gwałcie, to sądownictwo na pewno zna
przypadki, że kobieta zgłosiła gwałt, a w procesie okazało się, że
sama chciała i gwałt... nieważny. Żarty na bok.

Rzecz jest prosta: sakrament jest ważny jeśli przy jego zawieraniu
zostały spełnione wszystkie wymogi formalne. Zazwyczaj jesteś
dokładny i analityczny więc nie rozumiem jak możesz nie pojmować tak
prostej rzeczy. Te wymogi formalne są przecież jasno wymienione.

Jeśli bardzo chcesz przykładu, to zgoda na potomka jest jak
najbardziej na miejscu, bo kapłan PYTA o to podczas ślubu. Jeśli
ktoś odpowie twierdząco (a w rzeczywistości nie chce dzieci), by się
kapłan odczepił i dał ten slub, to co to za sakrament jeśli został
zdobyty przez kłamstwo.

[kasper254]

Tri, mola - Wy naprawdę wierzycie w to, co piszecie?

[mola1971]

Kasper, gdybym nie wierzyła to bym tego nie napisała.
Napisałam tylko i wyłącznie ze względu na Ciebie bo Cię cenię, ale nie chcę dłużej o tym rozmawiać. Wiara to jest bardzo intymna sprawa każdego człowieka. Chyba najintymniejsza z możliwych. Nie jestem osobą duchowną i nie mam odpowiednich kompetencji by kogokolwiek do mojej wiary przekonywać. Zresztą nawet własnego syna, który kryzys wiary przechodzi i deklaruje, że jest ateistą nie próbuję przekonywać (tylko pozwalam mu do tego dorosnąć) a co dopiero kogoś anonimowego na forum.

[useless00]

Kasper przyjmujesz błędne założenia. I chyba nie rozumiesz pewnych spraw. Temat ten był już przerabiany na tym forum. Kościół bardzo niechętnie uznaje za zawarte nieważnie małżenstwa. Szczególnie po tym co powiedział Benedykt XVI. I choć jest więcej takich spraw niż kiedyś to i tak w większości przypadku kanony sa bardzo surowo oceniane. Są zasady, są prawa. Kupczenie nie ma nic do rzeczy. Jeśli Ty uważasz sakrament za coś nienaruszalnego bez względu na wszystko nawet jeśli ktoś naruszył Twoją wolną wolę, wprowadził ją w błąd, albo też takowej woli nie posiadasz, to wybacz, ale jesteś świętszy od papieża.

Mam wrażenie, że nie znasz podstawowych dogmatów, zasad itd. Ale nie wydaje mi się by to był miejsce i czas by o tym mówić. Nie mieszaj instytucji Kościoła z instytucjami świeckimi - inne prawa, inne obowiązki. Porównanie aktu sakramentu z czynem w postaci gwałtu jest kompletnie chybione. W Polsce niestety większość osób nie rozumie sensu przysięgi małżeńskiej wobec Boga, złożonej w obecności księdza jako świadka (!). "Płodność jest darem, celem małżeństwa, ponieważ miłość małżeńska ze swojej natury zmierza do tego, by być płodną. Dziecko nie przychodzi z zewnątrz jako dodane do wzajemnej miłości małżonków; wyłania się w samym centrum tego wzajemnego daru, którego jest owocem i wypełnieniem." - cytat z KKK - to dlatego tak ważne dla sakramentu (czy wiesz co to aby jest?) jest świadoma, dobrowolna zgoda. Zatajenie niechęci do posiadania dzieci jest poważną przeszkodą, oszustwem i to w stosunku do osoby, którą podobno się kocha. W prawie cywilnym jest coś takiego jak uchylenie się od zobowiązania o ile powtalo ono w wyniku wprowadzenia w błąd. NIE wykorzystuje się czyjeś nieświadomości! Rozumiesz?

Polecam lekturę Katechizmu Kościoła Katolickiego.

Tu nie ma nic do wierzenia...

[tricolour]

... zasada jest prosta i daje się wypowiedzieć czterema słowami: sakrament
ma wymogi formalne.

[kasper254]

1. Moja żartobliwie - kpiąca inwokacja była raczej zaprawiona
goryczą, aniżeli próbą naruszania uczuć relgijnych.
2. Cały omawiany proces kościelny opiera się na podstawach
dyskrecjonalnej władzy, braku stałych, uniwersalnych norm, zasad i
wartości. Wynika to z tego, że próbuje się sztukować to, co jest
sprzeczne w samym założeniu: połączenie tomaszowskich norm boskich z
ludzkimi. Idą za tymn następujące konsekwencje: pseudodowody osobowe
i rzecowe, w tym o charakterze wybitnie poszlakowym i uznaniowym,
nie mające w zasadzie przełożenia na świat prawa natury. Niektórzy
myśliciele o rodowodzie judeo-chrześcijańskim zdają sobie sprawę z
tego, jak fałszzywą instytuacją, niemoralną hybrydą, jest "rozwód"
kościelny, bo jest on przecież, biorąc pod uwagę w skutkaxch,
rozwodem,a nie uznaniem czegoś,co było, za niebyłe.
3. Poprzez instytucję braku rozwodu małżeństwa kościelnego kościół
legitymizuje nierówności, czyniąc człowieka swoim bytem, a nie bytem
świata boskiego. Człowiek pozostaje pod władzą hierarchów, idzie im
na rękę. Powinien raczej działać na rzecz i kwidacji nierówności.
Przynosi cierpienia wielu ludziom: tym, którzy nie mogą powtórnie
wyjść za mąż/ ożenić się, przystępować do sakramentu, bliskim,
którzy przeżywają za córkę/syna itd., dzieciom rozwodników,
wyruconyc poza nawias kościoła.
4. Powiedzcie mi, czy wyrok, w świetle powyższego, może przynosić
różne sprawiedliwości, wzbudzać cierpienia? Jeśli tak, tak nie jest
sprawiedliwy, nie jest wyrokiem, ale swobodnym uznaniem arbitralnie
działającej, poza wszeką kontrolą, władzy, uzurpującej sobie rząd
dusz. Godząc się na mnejsze zło, godzimy się na większe
nieprawiedlwości.

[mola1971]

Kasper, uznanie sakramentu małżeństwa za nieważny w żaden sposób nie przekreśla małżeństwa jako związku. To nie chodzi o żadne wyparcie się tego co było. Chodzi (przynajmniej u mnie) o to by żyć w zgodzie z samą sobą.
I to też nie jest tak, że z kolei bez tego czuję się gorszym człowiekiem. Nie czuję się również wykluczona poza nawias Kościoła.
To już nie te czasy. Obecnie Kościół ma inne (bardziej ludzkie) podejście do ludzi rozwiedzionych i ich rodzin.
Nawet jeśli moje małżeństwo nie zostanie uznane za zawarte nieważnie nie będę z tego powodu cierpiała bo w ostatecznym rozrachunku i tak to nie ludzie będą mnie rozliczać z tego jakim człowiekiem byłam. A rozliczana będę z całego swojego życia a małżeństwo to tylko jeden z elementów tego życia.
Co do duchowieństwa... Cóż, to też są tylko ludzie i jak to ludzie są różni. Dobrzy i źli, mądrzy i głupi.

Kasper, odpowiedz szczerze...

[tricolour]

... jakie masz merytoryczne podstawy wydawania swoich sądów o Kościele?

Konkretnie: kierunkowe wykształcenie, doświadczenie, osiągnięcia.

[kasper254]

1.Wszystko, co tutaj piszę, jest szczere. Mam wystarczającą wiedzę,
aby pisać o tym, czy innym kościele.
2. Nie bierz do siebie osobiście to, co napisałem. Wyraziłem raczej
swój ból i - jak wspomniałem - gorycz. Otóż napatrzyłem się dość na
cierpienie moich bliskich, płynące tylko z tej prostej przyczyny, iż
ich krewni nie mogą powtórnie zawrzeć związku sakramentalnego,
przyjąć komunii itd. Byli ofiarami w nieudanym małżeństwie, ale
zostali zrównani z katami. Rządzący Kościołem zstygmatyzowali ich
jako ludzi II kategorii, bez żadnych racji i uzasadnień religijnych,
moralnych czy obyczajowych. Zwykłe barbarzyństwo motywowane
względami "doktrynalnymi".
I ostatnia rzecz: moja żona, jako osoba wierząca, chciałaby mieć
ślub kościelny. Nie umiałbym jednak unieważniać częci mojego życie,
mojego pierwszego małżeństwa i to w "procesie" opartym na z góry
fałszywie przyjętych założeniach i podstawach formalno- i
materialnoprawnych.
Szanuję Cię, Tri - i także tej ostatniej kwestii nie bierz do
siebie. Robimy to, co sami uważamy za słuszne.

Nie biorę Twoich słów osobiście...

[tricolour]

... bo sam miałem poglądy podobne do Twoich. Wynikały one ze skąpej
wiedzy na poziomie katechizmu szkoły podstawowej. Jakośc takiej
wiedzy jest mizerna i opiera sie na stereotypach, że sakramet to
formułka przy ołtarzu w obecności świadków. Tak jednak nie jest, bo
sakrament to także wymogi formalne.

Popełniasz także powszechny błąd językowy i mówisz o unieważnianiu
sakramentu (zamiast stwierdzeniu niewazności) oraz o przekreślaniu
zycia. Dlaczego nie uzywasz precyzyjnego słownictwa?

Pamiętam jka się kiedyś zżywałm i irytowałem, że inni mogą
sobie "unieważnić" a jak nie mogę. Zazdrosciłem im i uważałem to za
niesprawiedliwe. Sytuacja się zmieniła gdy zdobyłem troszke wiedzy...

[lampka_witoszowska]

przecież Ty wcale nie zyczysz sobie być oświeconym ))
masz na beton ugruntowane swoje nieprzemyślane poglądy na ten
temat

za dużo wolnego czasu? ))

[takajuzpo]

Podczepiam sie do tematu bo mnie zaciekawil.
Chce ( teoretyzuje ta chęcią orzeczenia niewaznosci choc dalsza czesc tekstu
poza nawiasem to prawda) "rozwodu" kościelnego - powod jestem nie wierzaca i nie
bylam w trakcie slubu. Jest to powod wystarczający do przedsięwzięcia takich
kroków? Czysto teoretyzuje. Drugi powod - slub po to by dziecko mialo chrzciny,
slub byl mocno sugerowany przez księdza.

Jeżeli byłaś niewierząca...

[tricolour]

... to nie mogłaś w ogóle przystepowac do ołtarza.

[takajuzpo]

Tri, prosze o informacje. Skoro mam slub koscielny tzn ze tam bylam i
powiedzialam co mialam powiedziec. Mam chrzest bo rodzice mnie ochrzcili,
bierzmowanie bo tak mial ogol spoleczenstwa i nic poza tym. Wiary, nadziei i
przezywania w tym nie ma nic. Stąd moje pytanie. Plus dla takiego rozwodu bylby
najwiekszy dla ex, moglby wziac ponownie slub koscielny z kimkolwiek innym jesli
to dla niego byloby wazne. Czy ktos moglby mi odpowiedziec na zadane wczesniej
pytanie?

[mola1971]

Tak naprawdę to dowiesz się jeśli się za to weźmiesz.
Tu raczej na podstawie tak skąpych informacji nikt Ci jednoznacznej odpowiedzi nie udzieli bo ważne są niuanse. Oczywiście z perspektywy osoby niewierzącej są to niuanse bo dla katolika są to sprawy zasadnicze.
IMO to Twój ex jeśli chce powinien się tym tematem zainteresować a nie Ty.

[takajuzpo]

Dziękuje za odpowiedź
Nie chcialam nigdy się za to brac bo nie jest to mi do niczego potrzebne, tak
tylko się teraz nad tym zastanawialam czytając ten watek

Sama sobie przeczysz...

[tricolour]

... pisząc "Mam chrzest bo rodzice mnie ochrzcili, bierzmowanie bo tak
mial ogol spoleczenstwa i nic poza tym". Owszem - jest coś "poza tym".
Podczas ceremonii slubu kapłan zadał szerego pytań odnośnie wiary i
sakramentu. Był czas zaprzeczyć. Zdecydowałaś inaczej i nie zaprzeczyłaś?
To ponoś konsekwencje.

Zresztą możesz próbować jakoś udowodnić, że osoba mająca chrzest,
bierzmowanie i ślub kościelny (brany świadomie, co sama mówiłaś pod
przysięgą) jest niewierząca. W takich razach nie dziwię się Kacprowi, że
jest skołowany. Sąd Duchowny trudniej skołować, bo w momencie wątpliwości
przestanie zajmować się sprawą i oddali pozew.

...

[leptis]

mateusz.pl/ksiazki/js-sd/Js-sd_31.htm
Odpowiedz udzielil o.Jacek Salij, dominikanin.

Dzięki za link...

[tricolour]

... na pewno nie raz się przyda.

[arlettabolesta]

Z uwagi na zamknięcie platformy blogów na blox.pl zmienił się również link do mojego bloga nt. kościelnego procesu o nieważność małżeństwa, służę podaniem jego elektronicznie
dr Arletta Bolesta
adwokat kościelny