Czy rozwod moze byc korzystny dla dzieci?

[agus123]

Wg. Anny Samusionek rozwod moze byc korzystny dla dzieci...
familie.pl/profil/marcin1984/436,Ocalilam-siebie.html

[chalsia]

"dla dziecka lepsze jest życie w rozbitej rodzinie, niż pełnej, ale toksycznej"

przecież to prawda znana od dawna

[zrozpaczona900]

wypowiem sie na moim przypadku. u mnie rozwod byl jak najbardziej korzystny dla
dziecka. przed rowodem dziecko bylo znerwicowane, siusialo po nocach, mialo
problemy emocjonalne. a teraz to calkiem inne dziecko-zadowolone, nie ma lekow i
ogolnie (samo to powtarza)lepiej nam sie zyje bez tatusia-chociaz tatus z daleka
tez nam daje popalic

[maheda]

Zgadzam się.

i tak oto anna samusionek stala sie ekspertem

[rarely]

wystarczy pokazac sie w jakims serialu lub teleturnieju a juzs mozna
zostac fachowcem od wszystkiego taka jest sila mediow ze nawet
samusonek staje sie wyrocznia dla dla duzej rzeszy madro-glupich

przypomnial mi sie jakis wywiad ze "znana" aktorka z jakiegos madrego
serialu która powiedziała ze jej malzenstwo nie przetrwalo próby
czasu i wzieli rozwod po 6 miesiacach

wiecej madrosci na pomponku pudelu itp

[lampka_witoszowska]

a ja powiem jako córka rozwiedzionych rodziców - pomimo całkowicie
neiszczególnych układów z moją matką jestem jej wdzięczna za jej
rozwód z moim ojcem

miałam dziwne dzieciństwo z matką nei dającą żyć i ojczymem do rany
przyłóż
ojciec to drugi typ niedający żyć

więc z egoistycznego punktu widzenia... piszę powyższe

ukończyłam renomowana uczelnie wyższą, jeden z trudniejszych
kierunków (nie wiem, dlaczego tak mówią, ale mówią), podejmuję
samodzielne decyzje - zwykle odbiegające od standardów, myślę
spójnie, umiem odwrócić się od ludzi, choćby najbliższych, którzy
niszczą, nie uzależniam się od innych i mam przyjaciół...
prawdziwych i na stałe
chciałabym, by moje dziecko umiało tak samo

[plujeczka]

na swim przykładxie powiem ,ze rozwód był bardzo korzystny dla
mojego dziecka co prawda świństwa jakie rzobił ojciec w stosunku do
dziecka pewnie nie da sie zapomnieć ale dziecko spokojnie przeszło
przez maure, zdało na studia a aktualnie robi studia magisterskie.
Jest spokojniejsze, w domu cisza, ład porzadek nie jest wiadkiem
awntur i nie boi sie ,ze ojciec wróci wypity i znowu zrobi karczemna
aanture.Wiele razy bywało tak ,ze bił córke kiedy ja byłam na
uczelni pod byle preteksetem, córka bardzo dobrze wychowana i mimo
wszystko w szacunku do ojca nie umiała sie przed nim obronić a bić
potfaił a do tego ranic słowem bo jakkolwiek rany sie zagoja to
psychika niesttety nie chce tego wyrzucic z pamięci.Słowem rozód dał
córce poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji i pewnie gdy6by nie
dalszy ciąg morderczej walki w sadzie o majatek ( choc niewielki) to
mozna byłoby powiedziec ,ze rozwód stał sie wybawieniem i dla
dziecka i dla mnie.

[nangaparbat3]

MOje dziecko tez tak twierdzi.
Ale oczywiscie jest to korzysc w zestawieniu ze złym zwiazkiem rodziców - a
przecież podobno zdarzaja się dobr?

[kacprus]

ze szczerego serca podpisuje sie pod tym
to, kim sa teraz moje dzieci jest nie doopisania!

Wiedza co to jest milosc, potrafia szanowac i odwzajemnic kazda emocje
wypuszczona w ich strone!
Nie tylko ode mnie
Ahhh jakie to miłe...

[scriptus]

Pytanie, czy rozwód może być korzystny dla dzieci jest przewrotne, odpowiedź
brzmi - tak, bowiem wszystko zdarzyć się może. Z takiego zadania pytania jednak
nic nie wynika. Z przeczytanej teraz przeze mnie książki "Druga szansa ..."
napisanej przez psychologów badających rozwodzące się rodziny wynika, że dla
większości dzieci rozwód wiąże się z pogorszeniem ich statusu, sytuacji
materialnej i rokowań na przyszłość, zatem jest dla nich niekorzystny. To
pytanie powinno być zadane inaczej, czy rozwody są korzystne dla dzieci, a
odpowiedź - PRZEWAŻNIE nie. Co nie znaczy, że w pojedynczych wypadkach nie ma
innego wyjścia.

[a.niech.to]

scriptus napisał:

> dla
> większości dzieci rozwód wiąże się z pogorszeniem ich statusu,
sytuacji
> materialnej i rokowań na przyszłość, zatem jest dla nich
niekorzystny.
Znacznie większe znaczenie niż sytuacja materialna ma atmosfera
emocjonalna w domu. Ona także warunkuje ukształtowanie się u dzieci
tych cech, które decydują o odnoszenie przez nie życiowych sukcesów.

[scriptus]

Badacze w książce "Druga szansa ..." stwierdzili znacznie niższy poziom
aspiracji życiowych, poziom sukcesu i poziom osiągnięć życiowych jest wśród
"dzieci rozwodu" niż wśród dzieci z pełnych rodzin. Zatem z tymi rokowaniami na
przyszłość wcale nie jest tak jak piszesz. Dzieci rozwiedzionych rodziców mają
według tych badań gorsze rokowania na przyszłość niż dzieci z pełnych rodzin. To
oczywiście statystyka, ale jeśli mówimy o rokowaniach, to mówimy własnie o
statystyce, co nie znaczy, że rozwód to wyrok, z całą pewnością i wśród "dzieci
rozwodu" znajdą się osobniki wybitne, osiągające więcej niż ogół dzieci z
pełnych rodzin. Jednaksam rozwód jest czynnikiem raczej obniżającym rokowania na
przyszłość.

[a.niech.to]

W wielu pozycjach wykładają, że odniesienie sukcesu życiowego
warunkuje tzw. inteligencja emocjonalna. Mnie akurat to stanowisko
bardziej przekonuje.

[mola1971]

a.niech.to napisała:
> W wielu pozycjach wykładają, że odniesienie sukcesu życiowego
> warunkuje tzw. inteligencja emocjonalna. Mnie akurat to stanowisko
> bardziej przekonuje.

Mnie też.
A co do tematu wątku to dla moich dzieci rozwód również był
korzystny.
Mają spokój w domu i zadowoloną z życia matkę.
Same też dzięki temu również są spokojne i pogodne. Nie mam z nimi
absolutnie żadnych problemów wychowawczych choć są w tym
najtrudniejszym, nastoletnim wieku.
A co do sukcesu życiowego to myślę, że dużo ważniejsze od tego czy
dziecko żyje w pełnej rodzinie czy też w rozbitej jest podejście
rodziców. Co dla nich oznacza sukces? Na kogo chcą wychować dziecko?
Na człowieka sukcesu, czy też na człowieka szczęśliwego?
Ja swoje dzieci staram się wychować na szczęśliwych ludzi. I jeśli
mi się to uda to będzie sukces. A one będąc szczęśliwe może sukces
osiągną a może nie. To jest mało ważne.

[a.niech.to]

mola1971 napisała:

> Ja swoje dzieci staram się wychować na szczęśliwych ludzi. I jeśli
> mi się to uda to będzie sukces. A one będąc szczęśliwe może sukces
> osiągną a może nie.
Jeśli będą szczęśliwe, to osiągną największy sukces, jaki można
odnieść w życiu.

[mola1971]

a.niech.to napisała:
> Jeśli będą szczęśliwe, to osiągną największy sukces, jaki można
> odnieść w życiu.

Ja też tak uważam.
Niestety dla wielu rodziców sukces ma wymiar wyłącznie materialny,
czy też związany jest np z prestiżem wykonywanego zawodu.
Oczywiście staram się dać dzieciom wykształcenie i chciałabym by w
przyszłości sobie poradziły, ale więcej satysfakcji z ich wychowania
będę miała, gdy np córka zostanie szczęśliwą fryzjerką bo to będzie
jej pasja, niż miałaby zostać nieszczęśliwym lekarzem bo nie
znosiłaby tego co robi.

[ulkar]

Otóż to molu, trafiłaś w sedno I w dodatku uzyłaś przykładu z
fryzjerką, który sama zazwyczaj przytaczam kiedy objasniam komus
swoje podejście w temacie zawodu, wykształcenia i szczęścia. Też
zdecydowanie wolałabym, żeby moje dziecko było szczęśliwe niż
odnosiło jakieś tam sukcesy ... chociaż jak sądzę jedno nie musi
wykluczać drugiego

[mola1971]

Oczywiście, że jedno nie musi wykluczać drugiego
Wiesz, ja oprócz tego co tam będzie w przyszłości to już teraz nie
przywiązuję żadnej wagi do ich ocen. Nie przywiązuję w tym sensie,
że nie wymagam by byli najlepsi. Owszem, doceniam wysiłek jaki
włożyli, ale nie ma dla mnie znaczenia czy to jest 3 czy 6. Czasem
to 3 ma większą wartość bo więcej pracy dziecko kosztowało niż 6. I
nawet gdy czasem denerwują się z powodu ich zdaniem
niesprawiedliwych ocen w szkole, powtarzam im, że ja wolę gdy
dostają 4 a ja wiem, że umieją na 5 niż odwrotnie.

[ulkar]

U nas było ciekawie kiedyś starszy syn, bardzo zdolne i ambinte
chłopię z niego było, uważał, że wszystko musi miec na 6 ... co było
niepotrzebne i nerożercze dla niego... więc kiedy uczył sie
biologii, której nie znosił, ale przecież jego zdaniem musiał, to
mówiłam, że dostanie ode mnie, no już nie pamietam ile, 50 zł? czy
może na tamnte czasy to było 20 zł ... byle tylko rzucił tę biologie
w kąt ... bo wcale nie musi wiedzieć wszystkiego o tych gadach na
ten przykład ))) ot wychowanie )) a mała jaka bedzie w szkole
to jeszcze nie wiem ... ale wiem, że nie będę od niej oczekiwała
najlepszych ocen jeśli jej możliwości będą mniejsze ....

Ot tak odeszłam jakoś ot tych rozwodów, ale trafiłaś molu w moje
myśli o dzieciach i kształceniu

A rozwód może kiedyś w końcu to zrobię ... a może nie ... trudne to
jakieś

[bogusiamaria]

Moje dzieci odniosły sukces,że tak powiem pomimo ojca.
Ostatnie jest na drugim roku studiów zagranicznych-wspierają się we wszystkim.
Pogorszenie warunków materialnych nie było aż takim problemem,bowiem ex nigdy
nie chciał i nie wspierał ich w dążeniach do osiągnięcia czy nawet określenia
celów życiowych,a wręcz przeciwnie.
W/G niego nic im się nie należało!
One chciały rozwodu!

[bogusiamaria]

Co do kwestii ocen w szkole: każde na jakimś etapie musiałam przekonywać ,że nie jest najważniejsze, aby były najlepsze we wszystkim, a nawet w wybranych przez siebie dziedzinach mogą mieć dni lepsze i gorsze i dla mnie nie muszą być ulubienicami(ńcami)nauczycieli.
Dodawałam im otuchy mówiąc ,że ich dzień jeszcze nadejdzie i najważniejsze aby miały dobrze umeblowaną głowę,reszta przyjdzie sama jeśli będą pracować.
I przyszła.

[mola1971]

Dokładnie takie samo podejście mam.

[nowel1]

Porównywano w tych badaniach dzieci z rodzin po rozwodzie i rodzin
pełnych, tak?
No to teraz pytanie, czy w efekcie nie porównano po prostu dzieci z
rodzin dysfunkcyjnych, w których w końcu doszło do rozwodu, i tych,
które funkcjonuję poprawnie.
Bo żeby to badanie statystycznie miało sens (w mojej opinii),
należałoby porównać identyczne rodziny (czytaj:tak samo dysfunkcyjne),
w połowie których doszlo do rozwodu, a w połowie nie.

[scriptus]

Masz rację, byłby to powazny błąd metodyczny w badaniach.
Myślę, że autorki są na tyle wysokiej klasy naukowcami, e sie nie dopuściły
takiego błędu, w większości ichhistoryjek nie ma mowy o dysfunkcyjności rodzin.

[lampka_witoszowska]

czy jesteś jedynym znanym mi cżłowiekiem wyznającym pogląd, że im
więcej kasy w rodzinie, tym szczęśliwsze dzieci???

[scriptus]

Nie, to nie jest kwestia kasy.
Owszem, pieniąde szczęścia nie dają, ale gwałtowny i niczym obiektywnym
nieuzasadniony spadek poziomu życia na pewno szczęściu przeszkadza.
Kiedy mamusia oświadczyła mojemu dziecku, że się chce rozwieść i że tatuś się
wyprowadzi, dziecko reagowało nerwowo na każdy mój późniejszy powrót z pracy,
nie wystarczyło nawet moje zapewnienie, że nigdzie sie nie wyprowadzam z NASZEGO
domu. Widzę, że na pewno znacznie spadło by szczęście naszego dziecka, gdyby
miało ograniczony kontakt z którymkolwiek z rodziców.
Ktoś tu napisał, że dzieci są nieszczęśliwe, jesli widzą walczących, czy
wku...ionych rodziców. Zapewniam, że u mnie nie ma żadnej walki, a mnie nikt nie
widział wku...ionego od dziesiątków lat. Na pewno nie poprawia szczęśliwości
dziecka demonstrująca swoje niezadowolenie mamusia, ale myślę, że to znacznie
mniej powodów do nieszczęścia, niż całkowita zmiana wszystkiego w życiu dziecka,
jaką niesie rozwód.

[lampka_witoszowska]

eeeetam, myślałam, że mówimy o rozwodzie, czyli skutku sytuacji, w
której psychicznie się nie daje rady - przynajmniej część towarzystwa

a jak tylko takie nieszczęście macie, że małżonka okazuje
niezadowolenie, to masz fajnie, wystarczy sie dowiedzieć, o co
niezadowolenie i poprawiacie sytuację - i jest pięknie