końca nie widać....

[ef.endir]

Jak zapewne niektórzy pamiętają, od roku mam dziecko przy sobie.
Kosztowało to mnóstwo walki, czasu ale opłacało się jak żadna
inwestycja na świecie. Dwa razy badania w RODK, kilka rozpraw i ....
dziecko ma być znowu badane. Tym razem przez Instytut Ekspertyz
Sądowych w Krakowie!! To w tej chwili propozycja i żądanie mojej
prawie eks. I zamiast skończyć sprawę, zacząć normalnie żyć - jeśli
sąd się zgodzi - następne kilka lat (ok 5 lat czeka się na termin w
IES wg mojego znajomego prawnika) bedę czekał na badanie w IES - a
potem ...? Dzieciak będzie prawie pełnoletni!!
Co Wy na to?
Miał ktoś do czynienia z IES w Krakowie?

[errormix]

Na początek... serdeczne wyrazy współczucia )

Muszę uczciwie przyznać, że wszystko to co piszesz, ja przeczuwałem u siebie.
Wiele moich "przeczuć" się spełniło (może zapeszyłem?), ale wiele na szczęście nie.

Bo faceci, którzy są zdeterminowani to tego, by dziecko było z nimi, muszą się
po prostu ubrać w gacie, które na niewymownej części ciała mają blachę grubości
3 cali.

U mnie było więc:
- przesłuchanie na policji
- zaskarżenie policji (bo uznali że niewinny jestem)
- później policja zaskarżona do sądu
- później znowu przesłuchanie na policji (bo sąd zwrócił sprawę do ponownego
rozpatrzenia)
- później kolejne odwołanie
- kolejne przesłuchanie
- kolejne zaskarżenie do sądu (że niby całą policję mam w kieszeni i się mnie boją)
- Terenowy Komitet Ochrony Praw Dziecka
- psycholog
- pedagog
- drugi psycholog
- kurator sądowy (że niby pedofilem jestem)
- zarzut na sali sądowej podczas rozwodu, że pedofilem nadal jestem i ex odstąpi
od zarzutów, jeśli tylko odstąpię od żądania opieki...

A ja wtedy wstałem, podszedłem do wokandy i powiedziałem:

"Myślę, że to kim jestem i jak się zachowuję w stosunku do dziecka oraz jak
zachowuje się moja żona najlepiej ocenią psychologowie z RODK".

Na następnej rozprawie dostałem rozwód, opiekę, alimenty, a ex jeszcze przed
rozpoczęciem posiedzenia sądu poprosiła, by nie wysyłać dziecka do RODK.

A po co ja ci to wszystko napisałem. Ano po to byś robił swoje i się nie
przejmował, bo jak masz czyste sumienie, a dzieciak cię kocha i jest z tobą
bardziej związany niż z ex, to możesz spać spokojnie.

Czego ci serdecznie życzę. Dobranoc

[ef.endir]

Dzięki za wsparcie. Tego trzeba mi było!
Świadomości, że jednak się udaje i nie ja jeden mam pod górę, gdy okoliczności
są jasne, proste i przejrzyste...
Kuratora sądowego poznałem,
policję i prokuratora też.
Czasem po prostu bezsilność mnie dopada - co nie ma absolutnie związku z tym, że
nie wyobrażam sobie życie bez mojego syna tak jak on mieszkania z matką. W tym
jesteśmy zgodni i zdeterminowani. Ale, qu...a, ile można męczyć swoje dziecko
tego typu sprawami!!! Przecież można zapytać dwunastolatka a potem powiedzieć,
np. "dobrze, zawsze będę Cię kochała. Chce żebyś był szczęśliwy". A tak, on się
boi, przeżywa, że własna matka traktuje go jak głupka itd. Dzieciaka mi żal!
Jak cholera.....
Bo ja stary jestem i dam sobie radę.

[errormix]

Doskonale cię rozumiem. Moja ex, choć już po rozwodzie, zwraca się do dziecka w
stylu: "Jak w ciągu godziny nie posprzątasz pokoju, to zadzwonię do pani
kurator, a ona przyjdzie zobaczy jaki masz syf i zabierze opiekę ojcu i da ją mnie".

I może tak mówić. Dorosła jest. Kagańca nie nosi. Tylko... no właśnie. Dziecko
niecałe 11 lat ma. I ja doskonale wiem, że tu nie o dziecko chodzi tylko o mnie.
Tylko dlaczego ona do tego wykorzystuje swoją córkę? Dziecko, które urodziła,
przewijała, przytulała?

Na tym forum wielokrotnie naczytałem się jaki to ja jestem wyrodny i niedojrzały
ojciec, bo pozwalam na takie zachowania, bo prawdziwy ojciec to by chronił
dziecko, bo prawdziwy facet to by porozmawiał z żoną, wytłumaczył...

Ale ty wiesz, że tacy ojcowie jak ty i ja nic nie możemy zrobić. Bo rad udziela
się bardzo łatwo siedząc sobie w domu, przy komputerze i popijając kawę, albo
drinka. Bo jak matka się wyprowadza z domu z dzieckiem to znaczy, że ona przed
tyranem ucieka, a jak facet zabiera dziecko to od razu podpada pod paragraf
"uprowadzenie", bo zabiera dziecko matce.

Ja poza tym, że usłyszałem, że jestem pedofilem, złodziejem, przemocowcem,
usłyszałem też "kwiatek", że jestem psychopatą. Gdy mediatorka zapytała moją
ówczesną żonę, dlaczego, ona odpowiedziała: "Mąż jest psychopatą, bo chce mi
zabrać dziecko".

Więc najwyraźniej ty też jesteś psychopatą. Ale świat na głowie stanął, bo jak
widać na moim i twoim przykładzie, psychopatom sądy dają jednak opiekę.

[ef.endir]

nieźle! Widzę, że to ta sama linia postępowania mamusi co u mnie: RODK,
policja, prokurator, kurator, znowu RODK, odwołania od umorzenia itd.
Ale jak widać po Twoim przykładzie, da się przeżyć. NIe jak pierwszy i chyba nie
ostatni.... niestety...

[errormix]

Od jakiegoś roku mam powiedzenie, które stało się już prawie moim życiowym
motto: "Tydzień bez listu poleconego w skrzynce, to tydzień stracony".

Są więc pozwy, wezwania, żądania, skargi, odwołania. Kiedyś tydzień minął bez
listu w skrzynce. Jezu, jak ja się dziwnie czułem. Zamiast się cieszyć i upajać,
ja w głowę zachodziłem o co chodzi, dlaczego ta skrzynka pusta i skoro w tym
tygodniu nic nie ma, to co to będzie za tydzień?

Ale argumenty i przykłady jaki to ja zły człowiek jestem w końcu zaczęły się
wyczerpywać. Oczywiście te listy polecone nadal do różnych instytucji wpływały i
pewnie wpływają, ale instytucje już do mnie coraz rzadziej piszą.

Bo każdy kij ma dwa końce. Nasłana na mnie pani kurator, po obejrzeniu domu,
rozmowie z córką, z sąsiadami i po zapoznaniu szczegółowo z sytuacją, wprost
doradziła mi jak mam się dzieckiem zajmować, co przed sądem powiedzieć i czym
się przejmować, a co zwyczajnie olać.

Pani policjanta, która mnie dwa razy przesłuchiwała kiedyś na ulicy mnie
spotkała. Ona była z dziećmi, ja z córką. Sama mnie poznała i zagadnęła.
Zapytała jak tam w domu, jak żona, jak zdrowie. Pogadaliśmy, ponarzekaliśmy na
świat okrutny, a na końcu dostałem od niej radę: "Ja, na pana miejscu, bym się
jednak rozwiodła".

Pani mediator kwiatka już po rozwodzie zaniosłem. Za to, że do serca sobie słowa
mojej ex wzięła, że ja pedofilem rzekomo jestem i w efekcie trzy dni później w
moim domu nieoczekiwanie kurator sądowy się pojawił, żeby tego pedofila, czyli
mnie, bez matek, przyłapać. A ja akurat pomidorówkę robiłem i to na dodatek
majtkach.

I teraz coraz częściej tygodnie bez listu poleconego upływają, ale tak się jakoś
złożyło, że coraz więcej do mojej ex ich przychodzi - z banków, od komorników, z
ZUSu, Urzędu Skarbowego.

Ale takie jest życie.

[ef.endir]

Cholera....
to jakby ktoś jeden (podobny) scenariusz dla nas obu napisał!!
i z tymi komornikami, listami poleconymi również
Mnie jeszcze czeka podział majątku, bo chociaż rozwodu nie mam, to rozdzielność
majątkową udało się przeprowadzić szybko.
I może to, tak sobie czasem myślę, będzie jakąś kartą przetargową w sprawie o
opiekę nad dzieckiem. Ale z drugiej strony..... parę groszy by się przydało
Zobaczymy co będzie po wyznaczeniu terminu.

[errormix]

ef.endir napisał:

> Mnie jeszcze czeka podział majątku, bo chociaż rozwodu nie mam, to
rozdzielność majątkową udało się przeprowadzić szybko.

Ja już po rozwodzie i rozdzielność dawno mam, ale... cholera... też przed
podziałem majątku

Ale jak to już gdzieś wcześniej napisałem, żadnego majątku nie chcę, bo jak tak
dalej pójdzie i ex nadal alimentów płacić nie będzie, to wcześniej czy później i
tak cały ten majątek dostanę. Bez kłótni, bez rzeczoznawców, bez spraw w sądach.

Ot tak. Od komornika.

[ef.endir]

Kilka miesięcy temu, mój syn, po powrocie od matki oznajmił: z ironią na jaką
stać dwunastolatka: "Dowiedziałem się, że podobno chcesz, żebym z tobą mieszkał
dla pieniędzy. Ale dla jakich pieniędzy to się nie dowiedziałem!"
Więc może te pieniądze są w tej mojej sprawie ważne? O alimenty nie
występowałem. Zobaczymy co będzie dalej. Chociaż już parę groszy moja ex powinna
mi oddać za niesłusznie pobrane alimenty ode mnie I to mam w postanowieniu.
Tylko podobno ona oddała a poza to komornik źle swoją pracę wykonał. Czekam na
papier, który komornik przyśle do sądu na jego żądanie.
Im dłużej piszę o tych pieniądzach, tym bardziej wydają mi się one ważne w tej
całej sprawie... Ciekawe dlaczego

[errormix]

ef.endir napisał:

> Im dłużej piszę o tych pieniądzach, tym bardziej wydają mi się one ważne w tej
całej sprawie... Ciekawe dlaczego

Tu chyba najprostsze wyjaśnienie jest najlepsze. Bo powoli mijają emocje, a do
głosu zaczyna dochodzić zdrowy rozsądek.

A, jak powiedziała moja znajoma pani psycholog: "Pieniądze dobrze mieć. One w
niczym nie przeszkadzają. Przeszkadza za to ich brak".

Bo w końcu skończą się spory, rozprawy, przesłuchania, a zacznie normalne życie.
Z wydatkami na ubrania, na tornister, na książki do szkoły, na prezenty
urodzinowe dla kolegów i koleżanek, na nową pralkę, na biurko dla dziecka.

A jeśli nawet takie uzasadnienie kogoś nie przekonuje to ja mam jeszcze jedno.
Takie dla facetów jak ty i ja. W specyficznym położeniu. A brzmi ono mniej
więcej tak:

"Bo ona na twoim miejscu nie miałyby litości. Nie zawahałaby się nawet przed
tym, żebyś bezdomnym został, żebyś pod mostem musiał spać. Bo gdybyś się jeden
miesiąc z alimentami spóźnił, następnego dnia obudziłbyś się nawet bez tego
mostu. Bo jego też by ci komornik zabrał.

[adaria38]

> "Bo ona na twoim miejscu nie miałyby litości. Nie zawahałaby się nawet przed
> tym, żebyś bezdomnym został, żebyś pod mostem musiał spać. Bo gdybyś się jeden
> miesiąc z alimentami spóźnił, następnego dnia obudziłbyś się nawet bez tego
> mostu. Bo jego też by ci komornik zabrał.


To kwestia wyjścia z przemocowego związku w którym się było w roli uległej
ofiary. Dokładnie ten sam schemat zachowań, te same słowa klarowalam znajomej
która uciekała od męza dręczyciela a on ją gnębił na wiele sposobów.
Trzeba sobie uzmysłowić, że ta druga strona, mimo ze był/a małżonkiem wiele lat,
nie jest człowiekiem zdrowym ale zaburzonym. I nie ma co liczyć na zdrowe
odruchy, zdrowe relacje, poczucie przyzwoitości. Tylko odciąć się i patrzeć jak
na wariata, nie angażując w to emocji a co najwyżej zabezpieczające,
konsekwentne środki prawne.

[ef.endir]

> To kwestia wyjścia z przemocowego związku w którym się było w roli uległej
> ofiary.

Racja. Ale skoro się pewnych rzeczy nie dostrzegało przez kilkanaście lat
wspólnego życia - nie było takich wydarzeń, żeby żonę/męża zobaczyć w podobnej
sytuacji - to trudno teraz zrozumieć skąd u tej drugiej strony takie zachowania.
A najlepsze, że już nie trzeba rozumieć. I zgadzam się, że popatrzenie jak na
wariata daje dużo radości i zadanie kilku prostych pytań: Dlaczego? Po co?
Ale to chyba o mnie dobrze nie świadczy

[adaria38]

Przypuszczam, że był milion takich sytuacji podczas małżeństwa, gdy druga osoba
pokazywała się własnie taką jaką ją widzisz teraz:idącą po trupach, bezwzględną,
bez szacunku do ciebie, nie liczącą się z dzieckiem,
tylko wtedy miałeś inne-współuzaleznione okulary na oczach.
Dzieci są często mniej zmanipulowane, dlatego syn poszedł za Tobą, bo więcej i
prawdziwiej Widział.

[errormix]

Słuchaj tego co mówi przedmówczyni. Bo prawdę mówi.

Bo i w twoim małżeństwie były takie momenty, kiedy zachowanie tej drugiej strony
na pewno cię zastanawiało. Ale starałeś się nie zauważać, nie przejmować. Bo
może ciebie akurat to nie dotyczyło, może tłumaczyłeś to sobie jej humorami,
albo zwykłym stwierdzeniem w stylu: "Co zrobić. Ona już po prostu taka czasami
jest".

Bo te klapki miałeś. I one ci te trupy przysłaniały.

[ef.endir]

> "Bo ona na twoim miejscu nie miałyby litości. Nie zawahałaby się nawet przed
> tym, żebyś bezdomnym został, żebyś pod mostem musiał spać. Bo gdybyś się jeden
> miesiąc z alimentami spóźnił, następnego dnia obudziłbyś się nawet bez tego
> mostu. Bo jego też by ci komornik zabrał.
>


Znam to z doświadczenia. Alimenty płatne do 10, 14 komornik siedzi mi na koncie,
a dziecko już u mnie.... I tak przez 5 miesięcy. (Ciekawe tylko na kogo te
alimenty były? Nie dowiedziałem się do dzisiaj. Wytłumaczeniem było, że "... sąd
zasądził, to muszę płacić!" Śmieszne?
Teraz tak...

[tautschinsky]

To co errormix wyliczasz to niestety proza niemal każdego ojca, który postanowił zawalczyć o swoje prawo - bycia z dzieckiem na co dzień. To, co matki mają na dzień dobry ojcowie muszą wydzierać i udowadniać choćby to, że nie chcą dzieci wychowywać tylko po to, by niecnie wykorzystywać. Co z tego, że - jak w twoim przypadku - policja sprawę zamyka, sąd też, kuratorzy nawet jeśli są to kobiety nie znajdują żadnych podstaw itd. Na koniec w sądzie możesz usłyszeć od sędziny, że jesteś wspaniałym ojcem itd. Ale co z tym, co się stało? Czy twoja była poniosła karę za te wszystkie pomówienia? Dopóki będą bezkarne, dopóty będą oskarżać. A już można przeczytać na tym forum, że facetom nie chce się starać o opiekę, bo to takie wygodne. Mając takie "przygody" w perspektywie, które negatywnie odbijają się również NA DZIECIACH zwyczajnie ci ojcowie nie podejmują się tej wali - dla wyższego dobra. To błąd. Ale ja to rozumiem - naprawdę dużo się płaci i trzeba liczyć się z latami łajna wylewanego na ciebie i dziecko (bo w końcu taka kochająca matka widząc, że dziecko woli być z ojcem uznaje, że dziecko jest zdrajcą i niegodne jej starań, bo przecież te wszystkie podłości, których się dopuszcza wobec ojca dziecka a w końcu samego dziecka - bo dziecko też zaczyna być na lewo i prawo przesłuchiwane i musi się tłumaczyć z sytuacji rodem z kosmosu albo mrocznej baśni). A wszystko: "bo ja je urodziłam i jest moje", "sam sobie urodzisz to będziesz miał", "prędzej gn..u zdechnę niż zapłacę na to gó.." złotówkę!" - to g. to dziecko o które tak zażarcie walczy "z miłości".

[errormix]

Hahaha. Ubawiłem się. Przyznaję. Nie żeby z całości, z ogółu tego co napisałeś,
ale z tego ostatniego akapitu.

Bo przypomniałem sobie, co bodajże Sauber tutaj na forum kiedyś o alimentach
napisał: "Zobaczysz alimenty, jak świnia niebo".

[errormix]

>bo w końcu taka kochająca matka widząc, że dziecko woli być z ojcem uznaje, że
dziecko jest zdrajcą i niegodne jej starań.

I jeszcze z tym się w pełni zgadzam. Chociaż tutaj już mi nie do śmiechu. Bo to
prawda.

[ef.endir]

errormix napisał:

> >bo w końcu taka kochająca matka widząc, że dziecko woli być z ojcem uznaj
> e, że
> dziecko jest zdrajcą i niegodne jej starań.
>
> I jeszcze z tym się w pełni zgadzam. Chociaż tutaj już mi nie do śmiechu. Bo to
> prawda.
>

Albo dziecko zapyta któregoś dnia: "dlaczego traktuje mnie jak głupka? Dlaczego
jestem głupi?" tego doświadczyłem. Boli gdy, wtedy jedenastolatek, zadaje takie
pytanie...

[errormix]

ef.endir napisał:

> Albo dziecko zapyta któregoś dnia: "dlaczego traktuje mnie jak głupka?
Dlaczego jestem głupi?" tego doświadczyłem.

Nie wiem, w jakim kontekście padło u ciebie pytanie "czy jestem głupi", ale ja
miałem podobne pytania, gdy ex zaczęła ciągać córkę po psychologach i pedagogach.

"Tato, dlaczego mam tam iść? Przecież dobrze się uczę, jestem grzeczna, nie
mówię brzydkich słów. A u nas w klasie pani każe do psychologa chodzić tym, co
są najgorsi i źle się zachowują".

No więc wytłumaczyłem dlaczego, towarzyszyłem córce przy pierwszej wizycie u
psychologa, i przy drugiej, ale przy żądaniu trzeciej powiedziałem krótko, ale
zdecydowanie "Dość!".

Zaparłem się. Jak osioł zwyczajnie. Bo miałem tego naprawdę dość. A jak ja,
stary chłop już nie mogłem tego ścierpieć to co tu mówić o dziecku?

No więc zaczęły groźby, straszenie, mediacje, prośby. A ja słuchałem, kiwałem
głową i na końcu znowu mówiłem "Dość!". Nawet gdy tak naprawdę nie miałem
podstaw, by się sprzeciwić, bo mediatorki jasno mi wytłumaczyły, że ówczesna
żona moja ma pełne prawa rodzicielskie i może bez mojej zgody brać dziecko do
psychologa. Ja się wtedy uśmiechałem i znowu - jak mantrę - mówiłem "Dość".

Nawet gdy mnie wysłano do psychologa. Tam też to powiedziałem.

Bo dziecko to nie zabawka. Nie można z nim biegać po psychologach, sądach,
policjach tylko po to, by dorośli mogli sobie coś udowodnić.

Ale ja miałem jeszcze jedną kartę przetargową, dzięki której to moje "Dość!"
było skuteczne.

Mówiłem "Dość", ale zaraz dodawałem: Zgodzę się na rozmowę dziecka z
psychologiem, ale tylko w RODK.

[ef.endir]

Matka: To gdzie w końcu chcesz mieszkać?
Dzieciak: z tatą
Matka: Rozumiem, że chcesz z nim często przebywać?
Dziecko: Tak.
Matka: Więc poproś tatę żeby przyjechał.
Więc przyjeżdżałem. W tym czasie matka wywoziła dziecko np. do kolegi bo mówiła
mu, że coś mnie zatrzymało, zmieniłem termin wizyty lub inne kłamstwo.
Potem, przy nim, albo w sądzie przytaczała tylko wyrwane z kontekstu zdanie i
cyrk się zaczynał. A że dzieciak nie przywykł do manipulacji...
Potem to już się zmieniło. Odpowiadał całymi zdaniami, żeby wątpliwości nie było.

[errormix]

Widzisz..., bo mi się wydaje, że te nasze ex, to co robią, robią z bezsilności.
I to już jest chyba ostatnie stadium tej bezsilności. Bo przecież one też
dorosłe są, doświadczone, swoje wiedzą i rozumieją. Bo aż nie chce mi się
wierzyć, że kobieta, matka może nie wiedzieć kiedy przekracza tę magiczną
barierę i zaczyna ranić własne dziecko.

Ale im już chyba brakuje zwyczajnie argumentów przeciwko nam - dorosłym. Do tego
dochodzi też to co napisała daria, czyli to nienormalne, wręcz chorobliwe
zachowanie trwające już od długiego czasu, ale jakoś niezauważane i to co dodał
Tauczyński, że one widząc jak dzieci związane są z ojcami zaczynają je
postrzegać jako drugiego wroga. Bo nie bardzo wiedzą już czego się złapać, by to
zmienić.

No więc możemy sobie tu dywagować i analizować poszczególne zachowania, ale
prawda jest taka, że trzeba być cierpliwym. Inne określenie i rada nie
przychodzą mi do głowy.

[ef.endir]

Masz rację. Szczególnie, że takie zastanawianie się na dłuższą metę męczy. Nie
warto tracić czasu na te rozważania, tym bardziej, że jak sami piszecie są to
ostatnie próby (czegoś)
Tak też czuję.
Dzięki

[errormix]

Ktoś mi tu kiedyś napisał: "Jeśli chcesz wiedzieć do czego może być zdolna kobieta, pozwij ją o alimenty".

I przynajmniej u mnie to się sprawdziło w 100%. Bo mojej ex nie chodziło o opiekę, o dziecko, o psychologów. Chodziło o... łatkę. Łatkę, którą będzie nosić do końca życia. Łatkę tzw. wyrodnej matki. Bo co ma powiedzieć kobieta z normalnego środowiska (nie mówię o patologiach), wykształcona, zadbana, z własną firmą, ugruntowaną pozycją zawodową na pytanie: "A były mąż to płaci alimenty?".

[ef.endir]

> Ktoś mi tu kiedyś napisał: "Jeśli chcesz wiedzieć do czego może być zdolna
kobieta, pozwij ją o alimenty".


mocne!
o alimenty nie wystąpiłem bo.... bo po wszystkich tekstach typu ojciec chce
żebyś z nim mieszkał ze względu na kasę, jakoś trudno, dziwnie, nieswojo
powiedzieć małemu - to pieniądze od mamy.
Ale ostatnio zapytał mnie - przecież wiedział, że ojciec konto ma zablokowane(!)
czy mama oddała mi już pieniądze
A z tymi alimentami... ja to dopiero zobaczę do czego jest zdolna. Właśnie
podliczyłem wartość wspólnego majątku, którego się dorobiliśmy. Propozycja, z
którą wyszła moja prawie ex spłaty to ok 0,75% wartości wg moich szacunków. Więc
będzie przyczyna do wojny....

[ef.endir]

walczy "z miłości"

smutne ale prawdziwe. Bo niby jak mam ją rozliczyć z tego co się do tej pory
stało naszym udziałem - moim i mojego dziecka? Tylko on ja rozliczy, gdy już
będzie mógł powiedzieć bez strachu co czuł i czuje.
A może lepiej niech nie rozlicza...

[virtual_moth]

Nie mam pojęcia gdzie ci faceci żyją. Zbiorowa paranoja?

- sądy obecnie są "proojcowskie", chętniej orzekają na korzysc ojców (o ile są chętni, o co trudno)
- jesli masz dziecko przy sobie i w najgorszym razie 5 lat do następnej sprawy to nie wiem jaki masz problem (o ile masz jakikolwiek problem)
- jesli nie masz problemu to daj spokój, prowokujesz tylko goscia, który miał nieszczęscie spotkac debilkę do kolejnego wyliczania jak bardzo się starał, by przyznanu mu dziecko, mimo że kobieta nie miała najmniejszych szans, byc dziecko zatrzymac.
Wszelkie procedury sądowe, rodki i inne wynalazki przechodzą obie strony, takze dzieci oczywiście, nawet gdy tatus nie jest tak naprawdę zainteresowany, czyli w zdecydowanej większosci przypadków. To są tylko sprawy techniczne, dotyczace wszystkich rodziców, którzy nie sa w stanie dojść do porozumienia. Faceci narzekają,że byłe posądzają ich o molestowanie dziecka, babki, że były posądza je o utrudnianie kontaktów, mimo że same o to proszą. Mam jednak wrażenie, ze babki jakoś mniej płaczą, mimo przewagi liczebnej na forum.

[errormix]

No proszę. Jeden mail i już wszystko wiadomo. Że nasze ex to debilki, że my to
mazgaje, że ja to perfidny typ, bo od początku wiedziałem, że dziecko ze mną
zostanie, a ty to paranoik, bo miejsce na forum zajmujesz, a 5 spokojnych lat
masz przed sobą.

Ahahaa. Jakże mi tej atmosfery tutaj brakowało

[ef.endir]

To nie chodzi o płakanie. Tu chodzi o to, co matka, jak matka może "zatruć" (nie
wiem czy to dobre słowo), życie dziecku, swojemu dziecku! A w imię czego? Chorej
ambicji dowalenia swojemu ex??? Pokazania koleżankom, że to ona jest ta
pokrzywdzona, a on to po układach wszystko załatwia? Już usłyszałem, że dyrekcja
szkoły, szefostwo RODK, policjanci, protokolantka w sądzie, komornik to wszystko
moi znajomi, którzy nie robią nic innego tylko mi pomagają.
A skutki są dwa: dzieciak, który nie chce jechać na weekend do matki i jego
niepewność czy wróci i jakiej nowej prawdy dowie się nt. ojca.
5 lat czekania na kolejną sprawę to 5 następnych lat nieuregulowanej sytuacji
pod względem prawnym (nie mam rozwodu, syna przyznano mi do czasu zakończenia
sprawy) A jak ktoś nie chce, to i tak prosta sprawa jak meldunek!! jest nie do
przeskoczenia! O innych poważniejszych nawet nie warto myśleć.

[plujeczka]

jestem kobietę więc----moje gratulacje i pełen podziw dla ojca,
który z taka determinacja walczy o prawo do sowjego dziecka bo
przeciez tak naprawde takich własnie ojców jest naprawdę
niewielu.Zycze Ci wtrwałości, duzo uporu i determinacji bo zapewne
tego bedzie Ci potrzeba.Coz prZeszłam przez ex meża przez policje,
prokurature i killa lat jestem w sadach ale wciąz wierze naiwnie ,ze
to wszystko ma jakiś głęboki zyciowy sens.Jeszcze raz gratulacje za
odwazna postawę i godne naśladowania zachowanie. Ojcowie tez maja
prawo do wychowywania dzieci i nie mozna z góry powiedzieć ,że tylko
matka zrobi to najlepiej ty i kilku ojców na tym forum w tym Sauber
pokazujecie ,ze jest własnie inaczej.

[ef.endir]

Dzięki za dobre słowo, ale gratulacje z powodu postawy?
Normalnym facetem jestem, z którym chce mieszkać jego syn. Reszta to tylko
udowadnianie, że nie jestem wielbłądem. A że niektórym potrzeba dowodów w
niespotykanej ilości, to i ciągnie się to tyle.
A najbardziej denerwuje podejście drugiej strony. Nie mam pomysłu jak je nazwać
i jak uzasadnić. I stąd czasem ręce opadają i pojawia się pytanie jak długo
jeszcze i po co to wszystko? Determinacji nam nie zabraknie

[adaria38]

Cóż, mąż znajomej usiłował w sądzie udowadniać np, ze syn jest narkomanem "przez
matkę". Gdy brał dzieci na spacer to odstawiał je po 10 minutach z awanturą, że
dzieci go nie słuchają i to "wina matki". Gdy ją pobił to złożył zawiadomienie
na policji że ona go pobiła. Dziećmi nie chciał i nie chce się zajmować, ale
próbuje nimi udowodnić, ze żona jest "zła", to mu poprawia chore samopoczucie,
bo dzieci są ostatnią łączącą ich sprawą więc tego się trzyma pazurami, ze
szkodą dla dzieci.
Nie trać energii na denerwowanie się tym co wyrabia druga strona, po prostu
konsekwentnie rób swoje, bo jak ktoś jest zaburzony to nie myśli zdrowymi
regułami i nie przekonasz go do zmiany postępowania. Pozostaje się zabezpieczyć
przed skutkami, spokój, konsekwencja, zapewnienie dziecku normalnych warunków na
swoim terenie. Jak pokazesz, że nie spalasz się na tym, jesteś stabilny, to
dziecko będzie mniej skołowane między wami dwojgiem i emocjonalnie sobie da
rady, a sądy...mają swoje tryby które trzeba przeżyć.

[plujeczka]

to ze jsteś normalnym facetem to widać le jednak tacy normalni sa w
mniejszości chocby mój ex maz jest tego przykładem, dziecka nie
widział od ponad 5 lat wiec przyznasz sam ze to "dziwna" postawa
wobec dziecka.A jesli Ci nie zabraknie determinacji to uwierz ,ze
masz sznasę sprawę wygrac i choć wiem jakie to szarpanie w sądzie to
jednak zawsze trzeba mieć nadzieję ,ze żelazne argumnety zwycięzą
noi ciesz się ,ze nie jesteś z mojego miasta u nas sprawy o
przyznanie opiki ojcu nie sa takie różowe ".....walcz o swoje prawo
skoro syn chce być z Toba to znaczy ze jest mu lepiej u Ciebie niż u
matki a na to musiałeś solidnie i zepewne całe lata ciezko
pracowac.Będe trzymała kciuku za Ciebie ...pozdrawiam

[ef.endir]

taaa.... nie widzieć dziecka przez 5 lat, dziwne to mało powiedziane. Ciężko
pracowałem żeby chciał ze mną być? Raczej to normalne życie było. Tak sobie
wyobrażałem obowiązki ojca wobec swojego dziecka. Widać to wystarczyło.
Dzięki za trzymanie kciuków

[to.ja.kas]

Efendir, kiedyś nazwałam Errora "świętym człowiekiem" i Ty też na to miano
zasługujesz. I nie, nie dlatego, że zajmujesz się synem. W końcu normalny rodzic
jesteś. Ale dlatego, że jeszcze obecnej żony gołymi ręcyma nie udusiłeś Mój
eks małzonek, ojciec mojej córki lat 18, którego ona nazywa "dawcą spermy" nie
widziałyśmy od roku 2000, poza dwiema chwilami w sądzie w tym na odebraniu praw
rodzicielskich dwa lata temu (bo ile fikcje można utrzymywać? A chciałam czekac
aż Młoda sama zrozumie dlaczego to robię i jej będzie na tym zależeć). BYł
przemocowcem, ale jakby robił takie jazdy mojej córce jak Twoja i Errora żona to
bym go utłukła albo ruska mafię wynajęła, bo ja mam ograniczoną cierpliwość i o
ile mi można zaleźć za skórę dość bezkarnie, to od Młodej wara bo mogę kopac.
No, ulało mi się. Także podziwiam Was obu i kilku innych facetów oraz całkiem
spore grono pań na tym forum za opanowanie w stosunku do eksów. Ja mam
nadzieję, że bycie "świętym człowiekiem" popłaca i w końcu osiągniesz cel.
Zastanawiam się czy jak dziecko skończy magiczne 13 lat nie bedzie mogło samo
zeznawać w sądzie z kim chce zostać i dlaczego.

I narzekajcie chłopaki do bólu. Po to jest to forum. Możemy narzekac my kobiety,
możecie i Wy. Gdxieś ulać się musi. Lepiej na forum niż eksiową w przypływie
szału udusić

[errormix]

to.ja.kas napisała:


> Zastanawiam się czy jak dziecko skończy magiczne 13 lat bedzie mogło samo
zeznawać w sądzie z kim chce zostać i dlaczego.

No tu mnie odrobinę zaskoczyłaś. Adwokat mi mówił, że dziecko musi mieć 12 a nie
13 lat żeby samo mogło powiedzieć z kim chce być.

[to.ja.kas]

Error, jeśli masz do wyboru wierzyć w to co mówię ja a w to co mówi adwokat - to
wierzyłabym adwokatowi
Moje dziecie nie miało dylematu, a ja w związku z tym nie do końca interesowałam
się tym co by było gdyby.
Więc może to jest "magiczne 12 lat"

Tak czy owak, wcześniej niż przed pełnoletnością Twoja córka i syn Efendira mogą
chyba zeznawać i deklarować swoje chciejstwo w zakresie tego kto ma nad nimi
sprawować pieczę ? Jeśli tak, może (i życzę Wam obu z całego serca) konflikty z
eksiami się zakończą....chociaz znająć upierdliwośc niektórych ludzi różnie z
tym może być...ot, tak optymistycznie kończę

[ef.endir]

po pierwsze - jeszcze raz mi młody przyprowadzi bandę brudasów i zeżrą
truskawki, czereśnie i 3 pudełka paluszków rybnych święty być przestanę!
a po drugie - już raz prosiłem sąd o przesłuchanie młodego. Sam chciał wystąpić
bo opowieści matki, których się nasłuchał delikatnie mówiąc mijały się z prawdą.
Ale.... żeby, tak przypuszczam, nie stresować dziecka, naraża się go na stres
inny. Dziwne.
A poza tym RDOK! Skoro raz uznał, że się nad dzieckiem nie znęcałem psychicznie,
drugi raz powiedział, że dzieciak u mnie ma mieszkać, to po co jeszcze IES??
Zobaczymy co sąd orzeknie...

[to.ja.kas]

Na Twoje problemy z obżarstwem Młodego i jego ferajny znam tylko jeden,
wypróbowany przeze mnie sposób wielce skuteczny...musisz sam PRZED Młodym pożreć
swoją część(większą , boś większy). W nosie miej wszelkie humanitarne rady, że
to tylko dziecie, że rośnie i mu się należy...urośnie i bez Twojej części
czereśni i truskawek a w końcu Duży też ma prawo do przyjemności i dostarczania
swoim kubkom smakowym doznań erotycznych ))) Tyczy się to także (i głównie)
słodyczy. W końcu słodycze są niezdrowe w związku z tym pożeranie tego
cholerstwa samemu jest oznaką bycia odpowiedzialnym i dobrym rodzicem ))

Że Sąd nie postępuje zgodnie ze zdrowym rozsądkiem, to przestało mnie dziwić już
dawno. Sąd to tylko Sąd. Jedno jest pewne...Ty wychowujesz syna. Za pięć lat on
będzie praktycznie pełnoletni, więc będzie mógł w owej szacownej instytucji
powiedziec "gońcie się, ja wiem z kim chcę być". Póki brak rozwodu nie bedzie Ci
przeszkadzał z powodów osobistych, bo może poznasz jakąś fajną Panią Efendir nr
2 i zechcesz zalegalizować ją w swoim życiu, to...olej to. Żyj jak żyjesz, rób
swoje, staraj się nie myślec o babie bo po co masz sobie psuć humor i wpadac w
desperację? (wiem, niełatwe to). Pociesz się, że kobita dopiero musi cierpieć
skoro chwyta sie każdego sposobu by nie zniknąć z Waszego życia.

I jak tak czytam Ciebie i Errora to myślę, że mój eks nie jest taki do końca
zły. On chociaż nie zatruwał nam życia a po prostu zniknął. Bo czasem to lepsze
niż uparte niszczenie kogoś w imię własnego prawa rodzica.

Trzymam za Was kciuki.

[ef.endir]

Na panią nr 2 się nie zanosi więc do tego mi rozwód nie jest potrzebny.
Ale... do dzisiaj nie mam jak zameldować dzieciak bo nie jest wymeldowany a
tylko mamusia to może, a w związku z tym .... szkoła, kasa chorych itp. Ale mimo
to i dzięki przychylności paru osób radę dajemy.
A Twój sposób na słodycze jest super!
Rano nic nie znajdzie! Cała noc przede mną!
Oczywiście dla jego dobra

[to.ja.kas]

No tak, nie pomyślałam, że to może być problem. Takie kwestie formalne. Nie ma
innego sposobu? Nie wiem, uregulować te kwestie przez sąd? (zameldowanie, kasa
chorych itp).
Kiedyś meldowałam Młodą w nowym mieszkaniu. ja jestem właścicielką ale nie
zamierzałam się tam meldować, natomiast postanowiłam, że zamelduję tam 16 letnia
Młodą, czyli ja na tymczas we własnym mieszkaniu, Młoda na stałe. No i Pani się
mnie pyta o wyrok i postanowienie rozwodowe, czy mam pełnie praw, bo jak nie moj
eks musi zgode wyrazic. Eks miał wtedy ograniczone tylko prawa, a ja nie miałam
wyroku, bo w ferworze przeprowadzek gdzieś go zgubiłam. Spojrzałam, na panią ze
zdziwieniem i powiedziałam, że ja ojca dziecka nie znam, w związku z czym
niestety nie dostarczę zgody ojca na dopełnienie formalności. Pani okazała
głośno zdziwienie, ja wzruszyłam ramionami i powiedziałam "wie pani, mam prawo
do tego by nie być pewną i nie posiadać wiedzy co do tego" kto jest ojcem mego
dziecka". Pani nie chciała wnikac czy ta niewiedza wynika z mojego hulaszczego
trybu życia czy też może np. z zapłodnienia in vitro niechcący przy badaniu
cytologicznym )))). Tym sposobem udało mi się Młodą zameldować w moim
mieszkaniu jako jedyną na stałe.
No tak, ale Ciebie zapłodnić niechcący byłoby trudno, wiec mój sposób na panią w
urzędzie nie jest dla Ciebie przydatny. Musisz wymyslec jakiś mądry swój własny
i jakby co wrzuć na forum ))))

Mam wiele fajnych sposobów na życie. Serio ! Wszystkie niezawodne i
przetestowane. Z Moją Młodą meczymy się w związku już 18 lat więc by nie zginąć
trzeba było wymyslać jakieś sposoby na przetrwanie )))

Pani Efendir nr 2 życzę Ci z całego serca. Może niekoniecznie oficjalną i
zarejestrowaną w USC. Ale mimo wszytsko Ci życzę (Errorowi , panią Error nr 2
też zycze i oby nie okazała się błędem ) bo w wieku 37 lat doszłam do tego,
że faceci bez kobiet DZIWACZEJĄ ! Teraz, po tych doświadczeniach będziecie
wybierać rozsądniej ... miejmy nadzieję )))

[ef.endir]

no tak ja mam trudniej z udowodnieniem, że matki dziecka nie znam.
Ale jakoś dajemy radę. Póki co, jest jakaś część spotkanych ludzi, którzy dość
przychylnie patrzą na faceta z dzieckiem. Szkoda, że nie normalnie bo wtedy może
mniej byłoby ludzi, którzy patrzą na mnie jak na zbrodniarza, któremu sąd oddał
dziecko dzięki jego kłamstwom i oszustwom
A co do sposobów na życie, to chętnie o nich poczytam Przypuszczam, że w ciągu
naszego życia też będziemy musieli jakichś sposobów dopracować się razem
Masz jakiś sposób na ubrania, na które nie możesz patrzeć a Twoja latorośl z
upodobaniem wyciąga z szafy?
To, że brudne nie przeszkadza! Sprawdziłem
Chyba gdzieś zgubię jak pojedziemy na jakiś wyjazd

[to.ja.kas]

To nie jest proste. Na sporo ciuchów mojej Młodej patrzeć nie mogę np. swojego
czasu nosiła dżinsy rurki i tylko takie. Ja nie lubię dżinsów a już takich w
szczególności, Miałam wrażenie, że ona nie może się w nich normalnie ruszać,
albo przy schylaniu pękną jej na tyłku. Tu pomogły mi trendy w modzie. Od roku
modne sa spodnie takie a'la sindbadki. I Młoda z rurek wyskoczyła sama.

Miała też kiedyś taki sweter w paski, który uparcie nosiła mimo iż był
zmechacony i jak szła gdzieś ze mną w tym swetrzysku dostawałam z nerwów gęsiej
skórki. Jako, że Młoda ma po mnie oblewanie się wszystkim co jej sie da do picia
czy jedzenia kiedyś dałam jej pierogi z jagodami jak była w owym swetrze w domu.
Resztę sobie dopowiedz )))))).

Młoda jest płci pieknej więc brudnego nie założy. Sposobu na to jak dziecie
nauczyc ze z plamą na tyłku nie wypada iśc do szkoły czy do miasta nie znam. Za
to fakt iz ona musi miec wszystko czyste wykorzystałam do tego by Młoda zaczęła
sama prać...ja po prostu nie prałam.

A i mam jeszcze sposób na "mamoooo, głodna jestem". Ja zawsze mówie "ja też,
zrób mi kanapke z pasztetem"
Teraz Młoda jak głodna to rzadko się tym chwali by więcej roboty nie mieć, po
prostu korzysta z lodówki. W przypływie dobrych uczuć sama, bez pytania, od razu
robi dwie kanapki więcej...dla mnie

[vero_nique]

masz postanowienie o kazdorazowym pobycie dziecka w Twoim miejscu zamieszkania?

[ef.endir]

To do mnie pytanie?
Nie. Sąd, do zakończenia sprawy, wyznaczył miejsce pobytu dziecka ze
mną

[vero_nique]

to mozesz na tej podstawie /okazujac papier z zabezpieczeniem/ na czas procesu
/termin zakonczenia blizej nieokreslony/ zameldowac na okres tymczasowy dziecię
u siebie.

[ef.endir]

Mogę. Ale w inny sposób daję sobie radę. Szkoła? Za każdego dziciaka
szkoła dostaje kasę więc w ich interesie jest, żeby było ich jak
najwięcej. Lekarz - podobnie. Ale np. już paszportu nie zrobię, żeby
pojechac na wakacje...
Zresztą, problem jest ale znowu nie taki, żeby się nad nim
rozczulać Ot, mała niedogodność

[vero_nique]

paszport/dowod tymczasowy - obawiam sie ze przez sad - dziecko ma konstytucyjne
prawo do posiadania owego dokumentu i rodzic nie moze zabronic - wiec skladaj
wniosek. Tylko najpierw meldunek tymczasowy.

[plujeczka]

widzisz osobiście przestałam się już dziwić temu ,że mozna własnego
dziecka przez tyle lat nie widzieć.Dzisiaj to już dorosła osoba ,ZA
CHWILĘ ku radości exa rozpocznie karierę zawodową i ...wyjedzie z
naszego miasta wiec i mój kontakt bedzie pewnie tylko telefoniczny i
spotkania na święta więć tatuś nawet nie bedzie wiedział ,że mu
dziecko tak "wydoroslało" ej. byłabym niesprawiedliwa dla ex w koncu
jednak się z "zatroszczył" miesiac temu komornika przysłał dziecku
wezwanie aby w ciagu 7 dni dostarczyła zaświadczenie czy się uczy bo
tatuś jakoś tak to sformułował ,że cyt."...proszę ustalić czy
dziecko się uczy i w jakiej szkole ..."hi,hi szkołę ukończyło
ładnych parę lat temu .
A ty masz sznasę być ojcem nie tylko w metryce urodzenia ale
również na codzień i piękny to będzie dzień w którym syn podziękuje
Ci za to ,że stworzyłeś mu warunki do godnego i spokojnego zycia.

[ef.endir]

Zdaję sobie sprawę, że i mnie to nie minie - i że kiedyś mały nie będzie już
taki mały i pójdzie gdzieś w świat. Ale samo to, że mogę uczestniczyć w jego
stawaniu się "dużym" to dla mnie radość niesamowita.
A potem, mam nadzieję, że starego ojca czasem odwiedzi!

[tautschinsky]

plujeczka napisała:

> byłabym niesprawiedliwa dla ex w koncu
> jednak się z "zatroszczył" miesiac temu komornika przysłał dziecku
> wezwanie aby w ciagu 7 dni dostarczyła zaświadczenie czy się uczy bo
> tatuś jakoś tak to sformułował ,że cyt."...proszę ustalić czy
> dziecko się uczy i w jakiej szkole ..."hi,hi szkołę ukończyło
> ładnych parę lat temu .



Hi, hi Hi, hi czyli przez parę lat pobierałaś czy dziecko pobierało bezprawnie alimenty od ojca? Czy czepiasz się sformułowania "szkoła" w kontekście studiów. Donoszę, że wielu tak zwanych studentów ma świadomość, że "robi szkołę" i nie nazywa swojego uczenia się przycinania skórek i piłowania paznokci w wyższej szkole kosmetologii stosowanej praktycznie studiami Hi, hi Hi, hi

[plujeczka]

wiesz ty jakiś dziwny jesteś i zionies nienawiścią do dzieci i
kobiet , jesteś gejem???? -wyobraż sobie ,że studia dzienne trwają
5 lat i nie jest to wydział kosmetologii ale ciezki kierunek
ekonomiczny .A "amenzja" tatusia wynika z tego ,że jeszcze znikł z
zycia ziecka w szkole średniej ot wszystko ale dlaa Ciebie to bedzie
za trudne do zrozumienia wiec daruj sobie dalsze uszczypliwości.
Dziecko nie pobierało alimentów niesłusznie chcąć wyzyłowac tatusia
tylko podjelo edukację i konczy ją z bardzo dobrym wynikiem. Więc
nie wiem kto jest żałowsny ojciec czy też dziecko, kto
beszczelniejszty tatuś czy dziecko , które smie się bardzo dobrze
uczyć i tak długo bo aż przepisowych 5 lat nigdy nie oblewajac
żadnego egzaminu i niejednokrotnie zaliczając przedmioty w podejściu
zerowym.Tatusiowi to my zyczy wszystkiego dobrego, znakomitego snu w
oparach alkoholowych ,ponoc zdrowy i nieżle regeneruje zwłaszcza
watrobę tylko na Boga nie kaz mi pisac i tłumaczyc co to jest
watroba.

[a1ma]

tautschinsky napisał:

> plujeczka napisała:
>
> > byłabym niesprawiedliwa dla ex w koncu
> > jednak się z "zatroszczył" miesiac temu komornika przysłał dziecku
> > wezwanie aby w ciagu 7 dni dostarczyła zaświadczenie czy się uczy bo
> > tatuś jakoś tak to sformułował ,że cyt."...proszę ustalić czy
> > dziecko się uczy i w jakiej szkole ..."hi,hi szkołę ukończyło
> > ładnych parę lat temu .
>
>
>
> Hi, hi Hi, hi czyli przez parę lat pobierałaś czy dziecko pobierało bez
> prawnie alimenty od ojca? Czy czepiasz się sformułowania "szkoła" w kontekście
> studiów. Donoszę, że wielu tak zwanych studentów ma świadomość, że "robi szkołę
> " i nie nazywa swojego uczenia się przycinania skórek i piłowania paznokci w wy
> ższej szkole kosmetologii stosowanej praktycznie studiami Hi, hi Hi, hi
>
>


A może (hi, hi) czepia się faktu, że ojciec NIE WIE, w jakiej szkole uczy się
jego dziecko?
Nie sądzisz, że to patologiczna sytuacja?

[tautschinsky]

a1ma napisała:

> A może (hi, hi) czepia się faktu, że ojciec NIE WIE, w jakiej szkole uczy się
> jego dziecko?
> Nie sądzisz, że to patologiczna sytuacja?



Bo może dziecko "uczy się" czyli widnieje na liście
uczniów raz tu, raz tam, raz siam Byle alymenta brać - ilu to takich? Pochwal się więc, jeśli to nie tajemnica, jaką to elitarną szkołę dziecię skończyło to wtedy będzie można zastanawiać się nad "haniebną" niewiedzą ojca.

I jak w końcu - pobierałaś przez te lata nieprawnie
alimenty?

[a1ma]

Napisała przecież, że dziecko 5 lat na jednym kierunku, wszystkie egzaminy w
terminie, właśnie kończy.
5 lat to mało, żeby zorientować się, w jakiej szkole uczy się / studiuje dziecko?

A skoro studiuje - to o jakim nieprawnym pobieraniu alimentów mowa?

[tautschinsky]

a1ma napisała:

> Napisała przecież, że dziecko 5 lat na jednym kierunku, wszystkie egzaminy w
> terminie, właśnie kończy.


To napisała ciut później.



> A skoro studiuje - to o jakim nieprawnym pobieraniu alimentów mowa?


Niewolnictwo również było prawnie zalegalizowane.

Poza tym zwróciłem uwagę, że jednocześnie gardzi
ona i to dziecko ojcem-alkoholikiem, ale pieniądze
od niego, za które te studia skończył, bynajmniej
już nie śmierdziały

[a1ma]

> > A skoro studiuje - to o jakim nieprawnym pobieraniu alimentów mowa?
>
>
> Niewolnictwo również było prawnie zalegalizowane.

Ale Ty zdaje się pytałeś o BEZPRAWNE pobieranie alimentów, nie o niuanse moralne.
Rodzice alkoholicy Twoim zdaniem nie mają obowiązku utrzymania swoich dzieci?

[tautschinsky]

a1ma napisała:

> Ale Ty zdaje się pytałeś o BEZPRAWNE pobieranie alimentów, nie o niuanse moraln
> e.


O to też pytałem i otrzymałem odpowiedź.
Jedno nie wyklucza drugiego.



> Rodzice alkoholicy Twoim zdaniem nie mają obowiązku utrzymania swoich dzieci?


Mówimy o dorosłym człowieku, który skończył studia,
więc o JAKIM dziecku mowa? Takim, co broda mu
rośnie lub już dawno mógł mogła być ojcem, matką
i UCZCIWIE pracować, by siebie utrzymać miast żerować
na chorym (alkoholizm to choroba, naprawdę) ojcu, którym jednocześnie się pogardza.

[a1ma]

> > Rodzice alkoholicy Twoim zdaniem nie mają obowiązku utrzymania swoich dzieci?
>
>
> Mówimy o dorosłym człowieku, który skończył studia,
> więc o JAKIM dziecku mowa? Takim, co broda mu
> rośnie lub już dawno mógł mogła być ojcem, matką
> i UCZCIWIE pracować, by siebie utrzymać miast żerować
> na chorym (alkoholizm to choroba, naprawdę) ojcu, którym jednocześnie się
pogardza.

No tak, ale to Twoja opinia i pewnie temat na odrębny, obszerny wątek. Tylko nie
naciągaj swoim zwyczajem faktów - studiów nie SKOŃCZYŁA, tylko KOŃCZY. Jak
SKOŃCZY, to skończą się alimenty.

Nie tylko dzieciom przysługują alimenty - przysługują też rodzicom od tychże
dzieci, jeśli znajdą się w niedostatku - więc kryterium wieku jest tutaj
bezzasadne. Tak skonstruowane jest polskie prawo, moim zdaniem w całkiem
cywilizowany sposób. Są kraje, gdzie rodzice nie mają żadnych obowiązków wobec
dzieci, ani odwrotnie - i ośmiolatki pracują tam w fabrykach, a starzy ludzie
żebrzą na ulicach o chleb, ale wydaje mi się, że nie chciałbyś mieszkać w tak
"liberalnym" społeczeństwie.

[tautschinsky]

a1ma napisała:

Tylko ni
> e
> naciągaj swoim zwyczajem faktów - studiów nie SKOŃCZYŁA, tylko KOŃCZY. Jak
> SKOŃCZY, to skończą się alimenty.




plujeczka napisała:

"hi,hi szkołę ukończyło
> ładnych parę lat temu .



Czyli jednak CHYBA skończyła. I to parę
lat temu.

[tautschinsky]

O, plujeczka odpowiedziała, że co dziecię skończyło za szkołę ZA PIENIĄDZE pogardzanego ojca, bo to jest chyba pogardliwe, kiedy pisze o alkoholiku tonącym w oparach alkoholu? Widać pieniądze nie śmierdzą - nawet od takiego alkoholika

[plujeczka]

i jeszcze jedno przepraszam wszystkich gejów , znam to srodowisko i
mam kilku znajomych w własnie tejze orientacji to ludzie wspaniali
i naprawdę zdecydowanie mają łagodniejsze i liberalne poglady na
kobiety i dzieci niz ty.Z ciebie jak ze smoka zionie nienawiśc i
polemizowanie z Toba staję się męką a nie przyjemnościątak jak ma to
miejsce w przypafku setek ludzi na tym forum, którzy czynnie
udzielają się tutaj od lat. Coz zal starej ekipy gdzie mądrość, chec
pomocy przede wszystki dominowała nad tym by komuś dokopac.Ze
smutkiem czytam twoje wypowiedzi.

[plujeczka]

wiesz co to nie jest pogarda ojca bo na pogardę trzeba sobie
solennie zasłuzyć a nie przy pominam sobie aby moje dziecko pojawiło
się na świecie tylko i wyłącznie z mojego udziału .Skoro ktoś się
decyduje na dzieci to nieststey bierz również na woje barki ciezar
zwiazany z ich utrzymaniem ...a limenty nie są fanaberią tylko
przewidzianą prawem kwotą od ojców lub matek ,które z róznych
powodów "zwijają żagle i znikaja"Załosny jestes mój drogi i naprawde
nie dziwię się ,że twoja ex miała Cię dosyć ale też wyobrażam sobie
jakie piekło jej stworzyłeś i pewnie płaciłeś setki tysięcy na
utrzymanie dziecka, o ty biedaku jak mi Cię szkoda.