szara masa

[kobieta306]

Dlaczego tak trudno zaakceptować, że niemal kazdy z nas jest po prostu przeciętny, a życie, związek, rozwód są takie jak miliona innych szarych ludzi? Dlaczego w czymś prostym doszukujemy się piękna, którego tam zwyczajnie nie ma? Czytam historie ludzi i wielu jest przekonanych o swojej niezwykłości. Nawet tak podła historia jak rozwód z dziećmi w tle obraca się w piekną bajkę, on przytula ją, ona szlocha. Kurde - gdyby było tak miodzio, to nie byłoby rozwodu. Rozwód jest bagnem i złem i dopisywanie ckliwych historii w moim pojęciu jest dziwne
Gorąco mi więc piszę

[garibaldia]

Oj tam oj tam. Ja uwielbiam literaturę. Wolę co prawda Annę Kareninę niż coś a'la Isaura i Leoncio, ale rozumiem, że nie każdy jest Tołstojem.

[jakkamien]

Ja się z gorąca podpiszę pod oj tam, oj tam Uwazam jak najbardziej ze jestem przecieta i szara masa, ale wlasnie wiekszosc szarej masy sie nie rozwodzi

[zabelina]

Ja jestem nieprzeciętna

[mola1971]

zabelina napisała:
> Ja jestem nieprzeciętna

Potwierdzam
Całkowicie obiektywnie oczywiście

[zabelina]

Dzięki Molka Myślałam, że tylko ja tak myślęDD

[mola1971]

Oj, myślę, że znalazłoby się sporo osób, które tak myślą

[nowel1]

Ja jestem pokręconym dziwacznym odstającym dziwadłem; dołączam do klubu )))

[cold.wind.blows]

nowel1 napisała:

> Ja jestem pokręconym dziwacznym odstającym dziwadłem; dołączam do klubu )))

A ja jestem Kaczor Donald

[maciekqbn]

To się zdecyduj: Kaczor czy Donald ?

[cold.wind.blows]

maciekqbn napisał:

> To się zdecyduj: Kaczor czy Donald ?
>
>

A Benito Mussolini może być ?

[maciekqbn]

Pewnie. Byleś nie skończył tak jak on

[cold.wind.blows]

maciekqbn napisał:

> Pewnie. Byleś nie skończył tak jak on
>

Nie skończył najgorzej. W sensie, że nie cierpiał długo.
Jestem straceńcem, więc i tak wali mnie jak skończę

[cold.wind.blows]

zabelina napisała:

> Ja jestem nieprzeciętna

Powiedziałbym, że nawet PONADprzeciętna

[troms46]

czyliż niewinna miłość wiecznej godna męki?
Ten sam Bóg stworzył miłość, który stworzył wdzięki.
On dusze obie łańcuchem uroku
Powiązał ze sobą!
Wprzód, nim je wyjął ze światłości stoku,
Nim je stworzył i okrył cielesną żałobą,
Wprzódy je powiązał ze sobą!

[tautschinsky]

Dystansu się nabiera do ponadprzeciętności i ważności choćby tego, by bachor miał co zeżreć przebywając na cmentarzu i jeszcze bardziej podczas sekcji kolejnego (następnego dawaj!) nieprzeciętnego, niepowtarzalnego człowieka Wszystko to jedno mięso niczym nie różniące się od wieprzowego, może tylko bardziej cuchnie wybebeszone.

[zmeczona100]

Zmień dilera.
Albo świrologa.

[cold.wind.blows]

zmeczona100 napisała:

> Zmień dilera.

Ale po co ? Przeca towar pierwsza klasa

[maciekqbn]

kobieta306 napisała:

>Czytam historie ludzi i wielu jest przekonanych o swojej niezwykłości.

Nawet tutaj na forum jedna z pań stwierdziła, że to zaszczyt ją znać. Zapewne w swoim mniemaniu jest osobą niezwykłą.

Moim zdaniem każdy jest na swój sposób niezwykły ale w kontraście do tego przekonanie o własnej niezwykłości i skupianie się na tym źle świadczy o człowieku, gdyż oznacza to, iż nie zdaje sobie sprawy jakim jest marnym pyłem we wszechświecie. Ergo jest zwykłym, ograniczonym umysłem.

[kobieta306]

mój szef w jednej z moich prac jest takim człowiekiem właśnie, który uważa, że jest niezwykłym kimś, a cała reszta to ciecie. Obserwuję go, jego śmieszność i sama nieraz, dla poprawy humoru, wkręcam go w jakąś sytuację. On uważa, że reszta narodu nie jest godna oddychać tym samym powietrzem, którym oddycha on. Bawię się oglądając jego reakcje w różnych sytuacjach. On nie widzi swojej śmieszności. Ale to akurat jest bardzo skrajny przypadek

[zmeczona100]

Kobieto, to może za szefa masz mego omc exa?

[kobieta306]

najbardziej żałosne jest to, że on nie widzi, że jest karykaturalnie wręcz głupi
Do tego ma zdolność wykańczania ludzi. Schemat prosty - szuka kogoś słabego psychicznie i tak długo dręczy, aż ten ktoś sam się zwalnia, bo z głupkiem nie daje rady. Ze mną też próbował ale pysk mam niewyparzony i mu stosownie odpowiedziałam. Odpukać pracuję tam nadal A on mnie coś nawet jak by szanuje. W myśl - głupek boi się tylko głupka większego od siebie

[zmeczona100]

hłehłehłe No to opis pasuje idealnie czasami miałam wrażenie, że nie wie, iż inni myślą samodzielnie (a nie tak, jak im "prześle").

[maciekqbn]

Ostatnimi dwoma zdaniami zbudowałaś ciekawą figurę retoryczną hehe

[bez_przekazu]

skoro jest glupi,jak zostal szefem?
kobieta306 napisała:

> najbardziej żałosne jest to, że on nie widzi, że jest karykaturalnie wręcz głup
> i
> Do tego ma zdolność wykańczania ludzi. Schemat prosty - szuka kogoś słabego psy
> chicznie i tak długo dręczy, aż ten ktoś sam się zwalnia, bo z głupkiem nie daj
> e rady. Ze mną też próbował ale pysk mam niewyparzony i mu stosownie odpowiedzi
> ałam. Odpukać pracuję tam nadal A on mnie coś nawet jak by szanuje. W myśl -
> głupek boi się tylko głupka większego od siebie

[maciekqbn]

Wiesz ilu idiotów jest umieszczanych na stanowiskach kierowniczych?
Wystarczy, że pełnią rolę pożytecznych idiotów i działają w interesie tego, kto ich umieścił na danym stanowisku.

[maciekqbn]

Właśnie, postawa takich ludzi może co najwyżej wywołać uśmiech politowania. Osoby rzeczywiście ponadprzeciętne często wręcz podkreślają swoja marność (np. Einstein).

[zmeczona100]

Niekoniecznie. Fałszywa skromność akurat zaletą nie jest.

Człowiek powinien siebie znać, swoje możliwości, uzdolnienia itp. i wiedzieć, jaką to ma wartość. Ja wiem, w czym jestem dobra, w czym zupełnie kiepska, a w czym najlepsza- i nie wstydzę się absolutnie tego. Przy czym lubię być doceniana za coś, co robię naprawdę dobrze, ale bez pochlebstw, bo to mnie akurat razi. Wytykanie mi, jaka jestem w czymś beznadziejna też nie jest dobrym pomysłem- wszak jestem tego świadoma.

Np. wiem, że jestem w czymś najlepsza w Polsce, razem z kilkoma innymi osobami Jestem tego świadoma i daje mi to satysfakcję (świadomość, a nie fakt, że ktoś to rozgłasza w nadziei, że zostanie moim znajomym/ przyjacielem z tego powodu ).

[maciekqbn]

Fałszywa skromność jest zła ale skromność sama w sobie jest cnotą.
Oczywiście, że nie chodzi o to, by mówić o sobie, że się jest beznadziejnym lecz o to, by znać swoje miejsce na ziemi. Zawsze znajdzie się ktoś, komu do pięt nie dorastamy. I chodzi tylko o świadomość tego faktu, co naturalnie nie oznacza, że z tego powodu jesteśmy beznadziejni

[heksa_2]

Jednakowoż poczucie własnej wartości jest ważniejsze niż skromność. To znaczy skromność powinna być wtórna wobec poczucia własnej wartości. Inaczej inni wejdą ci na głowę.

[zmeczona100]

maciekqbn napisał:

Zawsze znajdzie się ktoś, komu do pięt
> nie dorastamy. I chodzi tylko o świadomość tego faktu, co naturalnie nie oznacz
> a, że z tego powodu jesteśmy beznadziejni
>

Pełna zgoda

[lampka_witoszowska]

gorąco prostestuję

nikt z nas nie jest przeciętny
nie istnieje szara masa, o ile nie widzi się w ten lekceważący sposób ludzi
- a przeciętność i szaromasowość to własnie tylko kwestia interpretacji i sposobu widzenia

no, może jeszcze starań rodziny pt. "co ludzie powiedzą" albo: "nie należy się wychylać"
- wtedy przy odrobinie wysiłku uda się rodzinie stworzyć człowieka, który będzie nie tyle nijaki, co kompletnie nie będzie sam wiedział ani zwracał uwagi na to, co lubi, czego chce i co mu się podoba, tylko postara się wtopić w tło

a tło i tak jest wielobarwne i każdy z nas nosi jakąś historię, ckliwą, przerażąjącą, tchnącą spokojem... różnie

[bez_przekazu]

a dlaczego mam sie czuc ,jak szara masa? tylko dlatego,ze nie jestem gwiazda albo celebryta?
ja jestem JA i czuje sie tak,jak na to zasluguje,czyli wspaniale. i chcialabym,aby druga osoba tez tak mnie odbierala. ze jestem kims najwazniejszym na swiecie. to wcale nie tak wiele.

[kobieta306]

wszystko ok, zgadzam się. Tylko niech ta nasza ponadprzeciętność i niezwykłość nie narusza sfery drugiego człowieka, bo on też jest niezwykły i ponadprzeciętny. Najczęściej niestety jest tak, że "ja jestem niezwykły, a on to szara masa" co szczególnie dobrze można zaobserwować w sytuacjach rozwodowych pt. "Mi od życia należy się wszystko".

[lampka_witoszowska]

o, tak właśnie bywa
i to nie tylko w sytuacjach okołorozwodowych - weź tu się zachwyć czymkolwiek, zwykłym ludzkim zachwytem - i jeszcze o tym powiedz

gdzieś wyczytałam, że strach teraz powiedzieć, że się widziało w zoo fajnego wielbłąda - od razu wyjdzie, że kolega zza sąsiedniego biurka widział takiego nad rzeką, a następny to w ogóle na wielbłądzie do pracy przyjechał

mało jest ludzi, którzy słyszą, dodają swoje zachwyty i kazdy rozmowę kończy zadowolony
a szkoda
odechce nam się w ogóle odzywać do siebie nawzajem i w końcu zwyczajne "dzień dobry" zaniknie

[maciekqbn]

lampka_witoszowska napisała:

> odechce nam się w ogóle odzywać do siebie nawzajem i w końcu zwyczajne "dzień d
> obry" zaniknie

Zawsze będzie można sobie maila powitalnego z rana podesłać

Raz tak miałem, przyszedłem do pracy wcoorwiony, z bolącą głową i gardłem, bez sił i chęci by się odzywać. Na firmowym mailu intranetowym rzuciłem wszystkim okólnikiem 'Cześć!' - w sumie wywołało to ogólna wesołość.

[green_time]

a właśnie, że życie po rozwodzie się nie kończy!!! i te panie są tego najlepszym dowodem:
kobieta.wp.pl/gid,14469785,img,14469811,kat,26405,title,Rozwod-im-sluzy,galeriazdjecie.html?ticaid=1e712