straty straty straty

[kobieta306]

Mieszkam wśród samych pełnych rodzin z małymi dziećmi i tak sobie patrzę i patrzę
kilka dni temu, widząc sąsiadów z dziećmi uświadomiłam sobie w końcu co mnie gryzie od jakiegoś czasu. Były mąż zabrał mi kilka bezcennych elementów życia. Wiecie o co mi chodzi? Zabrał mi na przykład radość bycia matką niemowlaków. Praktycznie z tamtego okresu pamiętam zmęczenie i samotność. Nie zdążyłam się nacieszyć tamtym etapem życia, bo miałam ciągły zapieprz. Ten czas nie wróci.
Kiedyś liczyłam straty materialne. Teraz widzę pozostałe straty poniesione na skutek wspólnego życia. Mój były mąż nie potrafił wbić w ścianę przysłowiowego gwoździa. Zabrał mi możliwość bycia tylko kobietą, bo musiałam być dziadem i babą w jednym. Stwardniałam przez to i nabrałam męskich nawyków
Tyle innych przykładów mi się ciśnie na klawiaturę

[mola1971]

Kobieto, a nie lepiej skupić się na tym co masz, niż na tym czego nie masz? Czasu nie cofniesz
Nie ma co obwiniać exów o to co było a nie jest, jak mogło być a nie było, bo jest jak jest

[nowel1]

Też tak uważam. Coś Ci zabrał, coś Ci dał. Uczestniczyłaś w tym. A teraz jest ten moment, kiedy możesz: a) cieszyć się dniem dzisiejszym i brać z niego co się da; b) rozpamiętywać to co było i szukać winnych tego, co było nie tak.

A i B trudno pogodzić.

[smarhta]

A ja mysle, ze bez zakonczenia etapu B nie da sie w pelni przejsc do etapu A.

Mnie rozmyslanie nad tym, ile mnie malzenstwo kosztowalo pozwala sie latwiej pogodzic z jego utrata i daje nadzieje na rozsadniejsze spojrzenie, co warto a co nie warto w przyszlosci.

Oby tylko nie wpasc w te rozwazania za bardzo i na zbyt dlugo, to w ostatecznym rozrachunku beda raczej pozyteczne

[yoma]

"I will survive", tak? And I spent so many nights thinking how you did me wrong czy jak tam to szło

A ja myślę, że na etap B można spokojnie położyć lachę albo grubą krechę, nie rozpamiętując go w nieskończoność w nadziei, że się kiedyś przejdzie do etapu A. Szkoda życia.

[smarhta]

> "I will survive", tak? And I spent so many nights thinking

Nie
Chyba Ci sie jakos nie przeczytalo mojego ostatniego zdania w tamtej wypowiedzi:
"Oby tylko nie wpasc w te rozwazania za bardzo i na zbyt dlugo, to w ostatecznym rozrachunku beda raczej pozyteczne"

W tym kontekscie Twoje slowa:

> A ja myślę, że na etap B można spokojnie położyć lachę albo grubą krechę,
> nie rozpamiętując go w nieskończoność w nadziei, że się kiedyś przejdzie
> do etapu A.
> Szkoda życia.

sa jakby troche bez sensu

[yoma]

OK, przepraszam. Położyć lachę albo grubą krechę, nie rozpamiętując za bardzo albo nazbyt długo. Może być?

Choć i tak IMHO na grzyb rozpamiętywać w ogóle - choć przyznaję, że siedzi w człeku biedny mały miś, który by się chętnie nad sobą poużalał. Dać odpór misiowi, zamknąć etap, co było to se ne vrati, alleluja i do przodu. O.

[smarhta]

No to widzi mi sie, ze widzimy sprawe podobnie (:
Nie przesadzac z rozpamietywaniem.
Gruba krecha wczesniej czy pozniej potrzebna, zadreczanie sie do konca zycia jest bez sensu.

Ale wydaje mi sie, ze rozpamietuje, choc przez chwile, kazdy normalny czlowiek, czy tego chce, czy nie chce. Widac taka nasza natura. W rozsadnej dawce, choc moze byc gorzkie, to jednak lekarstwo, ktore przyspieszy przejscie do etapu cieszenia sie zyciem. I oczywiscie zgadzam sie, ze jak wiekszosc lekarstw, moze byc przedawkowane

To co nas rozni, to moje przeswiadczenie, ze te gruba kreche kazdy stawia w innym momencie. Nie kazdy potrafi zrobic to od razu, niektorzy potrzebuja troche wiecej czasu niz inni. Wiec ja bym tym innym nie mowila, ze glupio robia, bo mnie to nie bylo potrzebne, wiec im na pewno tez nie

[wolny_czytelnik]

I myślisz, że te wszystkie rodziny dookoła są takie szczęśliwie?

[triss_merigold6]

Rozumiem i współczuję. Nic Ci nie poradzę, ale rozumiem to o radości z bycia matką niemowlaków, bo przeżywam to (radość) teraz i codziennie wstaję z poczuciem, że jest tak jak powinno być.

[baabcia]

masz dzieci i umiesz wbijać gwoździe

nawet nie wiesz jak to dużo

[mola1971]

Otóż to!
Znaczy się spełniona i niezależna kobita jest, a dostrzeże i doceni to, jak tylko nauczy się widzieć szklankę do połowy pełną, a nie pustą.

[zmeczona100]

Hihi, Kobieto- miałyśmy jednego męża

[mola1971]

Nie! To mój ex był! Ojej, nie doceniałam go jednak. Trzy kobity w jednym czasie??? Może kolejne się znajdą

[zmeczona100]

Ożesz, kurdę, klony! Jak słowo daję! Oby tylko już więcej nie zdążyło się rozmnożyć

[mola1971]

No co Ty? Niech się mnożą, jak chcą. Dzieci fajne robią

[zmeczona100]

Tajoj! Przecie chodzi o poziome mnożenie, a nie pionowe
No ale sama popatrz w dół- klon na klonie i klonem pogania! No namnożyło ich się od groma i trochę, a to przecież dopiero początek nocy

[mola1971]

Ale to już jakby, nie nasz problem jest

[kobieta-000]

Mój ci on... Mój Niewierny był przekonania że sprzątanie go upokarza. Więc jak się łatwo domyślić by nie zaległy się robale dbałam.
I jeszcze taka ciekawostka: uważam że kuchnia to serce domu, uwielbiam w niej przebywać ( jeść, pić kawę, posiedzieć z gazetą ) ale Niewierny był innego zdania. Mówił: w kuchni to je ( tu czytaj: zjada posiłki ) służba. Cóż.. dał mi tym do zrozumienia gdzie moje miejsce.

[mola1971]

Dobra, to tera będzie anegdota (inaczej już na swoje byłe małżeństwo patrzeć nie umiem)
Byłam se Matką Polką, kurą (bynajmniej nie domową, bo od zawsze pracowałam), żoną, kochanką i bógwikim jeszcze w jednym. Dom zawsze był wychuchany i wydmuchany. W jakiś taki magiczny sposób Gdy Pan i Władca (w jednej osobie) wracał z pracy (czytaj: długich godzin spędzonych na randkowaniu realnym i wirtulanym, przerywanych pracą), dom lśnił i błyszczał, a dzieci były już wykąpane, najedzone, po bajce na dobranoc (przeczytanej oczywiście, a nie obejrzanej w tv, wszak Matka Polka byłam!). I tak se to trwało. Nadszedł dzień, w którym mieliśmy się wyprowadzić (dom w budowie, mieszkanie sprzedane, tego na czyjej głowie była budowa domu chyba tłumaczyć nie muszę ), Pan i Władca wrócił z roboty, zobaczył panoszące się wszędzie kartony i wywrzeszczał - a co tu taki burdel???
Ręce i piersi mi opadły Piersi się podniosły, ręce z czasem też. I to był taki moment, który wiele dał mi do myślenia. Od tej chwili wiedziałam, że z tym Panem to ja Domu nie zbuduję. A było to 12 lat temu. Rozwiodłam się z nim, niech policzę..., chyba 3 lata temu. I nawet przez sekundę nigdy tej decyzji nie żałowałam Choć łez po drodze wypłakałam morze. Ale to nie były łzy tęsknoty za nim, ino nad swym zmarnowanym życiem. Przeszło mi. Kocham życie jak chyba nigdy wcześniej. I na swój własny porąbany sposób jestem szczęśliwa.

O! Jak na umysł ścisły rozpisałam się aż nadto Ale może komuś to pomoże

P.S.
I tak przestałam być ideałem I nigdy więcej nie zamierzam nim być.

[smutek39]

Zmartwię Was to był mój mąż

[cold.wind.blows]

kobieta306 napisała:
Zabrał mi możliwość bycia tylko kobietą, bo musiałam być dziadem i bab
> ą w jednym. Stwardniałam przez to i nabrałam męskich nawyków
> Tyle innych przykładów mi się ciśnie na klawiaturę

No to już wiemy dlaczego tu na forum, jak Ci ktoś podskoczy, to od razu po męsku w ryja walisz

[maciekqbn]

To samo pomyślałem

[kobieta306]

wiecie, że i ja tak pomyślałam

[kobieta306]

tak tak zgadzam się z Wami, że coś mi dał, coś mi zabrał, nie warto żałować. Jasne. Ale to nie tak do końca jest. Myśli wracają i będą wracać. To nie jest tak, że siedzę i rozmyślam. To są raczej takie przebłyski. Są i mijają.
Zakładam sobie teraz ogródek. Podświadomie chyba sadzę rośliny, których nigdy nie kupiłby mój były mąż a one tak mi pieknie wszystkie kwitną i pokazują, że nowe, inne jest jeszcze ładniejsze od starego
Jejku - ja cos za bardzo melancholiczką się stałam. Wolę swój normalny styl "po żołniersku"

[mola1971]

A se bądź melancholiczką, czasem żołnierką. Kobieta zmienną jest ))
Po prostu sobie pozwól czasem na bycie słabą. Nie zawsze musisz być silna.

[kobieta306]

wiecie co jeszcze - no nie znoszę facetów, co to nie potrafią wziąć w te swoje damskie rączki młotka i tego gwoździa wbić. Facet to musi mieć łapy, a nie rączki . Mój miał dłonie jak laseczka. Nawet mnie wnerwiał, że delikatniejsze od moich. Niestrudzone takie.

[kobieta-000]

On pewnie był stworzony do wyższych celów..

[argentusa]

A może nawet niespełniony artysta....
Ar.
ps. jak ja nie cierpię facetów co to wiertarka i młotek obce im są. Za to teraz.... hm z przyjemnością za asystentkę z dużyyyym dekoltem robię i uśmiecham się. To jest dla mnie nowe i bezcenne doświadczenie...

[kobieta306]

otóż to. Też uważam takich panów za mega aseksualnych. Wole juz upoconego hydraulika niż pizdeczkowatego niespełnionego artyste
Jak juz tak o sasiadach plotkuje to jeszcze Wam napisze, że mam niedaleko takiego własnie pana, który do wszystkiego (nawet pomalowania farbą kawałka drewna) bierze fachowców. Dla mnie to - sory za okreslenie - ale jakas ciota! Wiem, że może to być całkiem fajny i super gość ale moje doświadczenia sa zbyt silne i nic na to nie moge poradzić

[yoma]

> Za to teraz
> .... hm z przyjemnością za asystentkę z dużyyyym dekoltem robię i uśmiecham się
> . To jest dla mnie nowe i bezcenne doświadczenie...

Oj tak [z entuzjazmem] !

[lampka_witoszowska]

radośc z bycia mamą niemowlaka zabrał mi paniczny strach o życie Młodej - złość, że jestem w tym sama zafundowałam sobie sama, z jakiegoś pwoodu niemój nei dał rady, jak i ja, być razem

dałam sobie za to prawie 4 lata bycia z córką w domu i to byl przepiękny czas (przeplatany kazdego dnia panicznym strachem, a jakże) - pokazałam jej las, czaplę, powolne oranki, wspólne śniadania, czytałam wierszyki, bajeczki i wymyślałam całą serie bajek o Młodej i zwierzątkach
pokazałam jej co tylko stanęło nam na drodze, a stawało całymi dniami
gadałam i gadałam, równiez gdy przemierzałyśmy nasze ścieżki, gdy Młoda jeszcze w chuście siedziała przy moim sercu -a tak, własnie
potem dojrzała do opieki niani, przeszła sobie swobodnie i bez stresu tę zmianę
to samo było z przedszkolem, poszła dopiero, gdy zamarzyła - tego nie mógł mi ani dać, ani zabrać nikt

męskie roboty zawsze uwielbiałam, więc im więcej umiem, tym bardziej się cieszę
umiem wyjąć z auta tylną kanapę i wożyć z powrotem - i to mi się podoba
umiem zmienić kontkat i gdy w nowym mieszkaniu zmieniałam taki przypodłogowy, moje dzieciątko w pampersie i smokiem w buzi obudziło się, rpzydreptało, padło jak ja na czworaka i patrzyło ciągle ciumciając tego smoka... popłakałam się ze śmiechu, gdy ogarnęłam nasza sytuację wtedy

niemój dał mi bardzo dużo dobrych chwil
miłośc, słowa, ktorych chciałam, taniec jakbyśmy byli jednym, podobnie z seksem
cóż

dziś najwazniejsze - żeby tylko Młodej katar się nie rozwijał, żeby przeszedł, bo pierwsze - drżę, a drugie - jutro pierwszy występ w przedszkolu dla mam

[lampka_witoszowska]

[yoma]

Ty się raczej tlumacz z tego, że ci stawało całymi dniami

[lampka_witoszowska]

poleciałam sprawdzić i napisałam tak naprawdę i stawało na drodze na dodatek!

co to człowiekowi w głowie siedzi...

[kobieta306]

stawało całymi dniami, oj dziewczyny dziewczyny, pomarzyć piękna rzecz