o rodzinach patchworkowych

[nangaparbat3]

Wywiad z Eichelbergerem skłonił mnie by zajrzeć na forum, gdzie nie pojawialam sie od dobrych paru lat.
Dawno juz nie czytałam tak mądrego tekstu. Bardzo jestem ciekawa Waszego zdania.

[leda16]

Trzy kolejne żony (byłe pacjentki) jednak nie świadczą o mądrości życiowej, zaś rozwódkom nic z gazetowych mądrości. Jego szczęście, że chociaż wierszówki jest zdolny płodzić. Istnieje też takie przysłowie: "Mężczyzna cudzego plemnika nigdy nie pokocha". Ale nie jestem pewna, czy ono rzeczywiście mądre jest. Natomiast Eichelberger to rzeczywiście mądry mężczyzna - na jednym zdaniu nic by nie zarobił, natomiast rozwinięcie go w setkę wierszówek da już dużą kasę

[mozambique]

akurat sie zgadzam
pan E. swoim zyciem sprawił ze raczej nie może być autorytetem w sprawach rodzinnych

[nangaparbat3]

Naprawdę? kto ma wieksze osobiste doświadczenie w kwestii rodziny pachworkowej - wierny mąż jednej jedyne żony, czy ten, co miał 3?
warto przeczytac, co mówi - ja, której córka ma troje rodzeństwa od dwoch różnych matek, mogę tylko zapewniać, że zgadzam się z kazdym jego słowem.
Ale jestem ciekawa Waszego zdania.

[rybak]

Nieszczęścia chodzą po ludziach.
A żyć, Pani, jakoś dalej trzeba!

[mozambique]

wspolczuje ci ze rozmnożyłaś sie z nieodpowiedzialnym facetem

[nangaparbat3]

Jakoś nigdy tego nie żalowałam. Mialabym zalować, że moje dziecko jest na świecie - takie jakie jest?
Nabierz powietrza i przemysl.

[miniulowa]

"kto ma wieksze osobiste doświadczenie w kwestii rodziny pachworkowej - wierny mąż jednej jedyne żony, czy ten, co miał 3?"

A innej opcji nie ma?
Może taki, który po rozwodzie stworzył trwały związek i ułożył życie rodzinne swoim dzieciom?
Nie-rozwodnik ma zerowe doświadczenie, więc jego wypowiedzi są czystą teorią.
Potrójny rozwodnik oznacza, że jego teorie są niewiarygodne, bo jakoś jemu powodzenia nie zapewniły, więc jak mogą zapewnić komuś innemu?

[nangaparbat3]

Wszystko zależy od człowieka - lepszą książke napisze niekoniecznie ten, kto jest lepszym praktykiem, ale kto ma wiekszą zdolność autorefleksji, umiejętność obserwacji.

[rikol]

Rodzina patchworkowa nie sprawdza się. Ludzie są tylko ludźmi, a nie cyborgami. Każdy ma negatywne uczucia.

[rybak]

Inwestowanie w cudze dzieci mija się z celem. Lepiej we własne. Tym bardziej że dla większości kobiet z potomstwem z pierwszego (nieudanego) związku kolejny pan będzie wyłącznie sposobem na utrzymanie owego potomstwa. A owoż po osiągnięciu dojrzałości nie powie nawet takiemu naiwniakowi "pocałuj mnie w d.".
Lwy wiedzą co robią. My nie musimy ich naślafować, ale pchać się w takie układy nie ma najmniejszego sensu.

[nangaparbat3]

>>Tym bardziej że dla większości kobiet z potomstwem z pierwszego (nieudanego) związku kolejny pan będzie wyłącznie >>sposobem na utrzymanie owego potomstwa. A owoż po osiągnięciu dojrzałości nie powie nawet takiemu naiwniakowi >>"pocałuj mnie w d.".
Tak oczywiście się zdarza, ale może też być calkiem inaczej.
wiele zależy od naszego myślenia.
Kiedy jeszcze nie mialam pojecia, ze się rozstaniemy z męzem i bedzie mial więcej dzieci, pewna pani powiedziala mi, że mieszka u niej syn exa i next, bo oni sami są chorzy. Zareagowałam (teraz wiem - niedorzecznym) zdumieniem: - Jak to, wychowujesz syna bylego meza i jego drugiej żony?!! Popatrzyla na mnie trochę zdziwiona: - Przecież to brat mojego syna.
Proste, prawda?
Dzięki niej moja corka ma rodzeństwo i uważam, że to nie do przecenienia.

tradycyjna rodzina też się nie sprawdza,

[vermieter]

inaczej to forum nie miałoby racji bytu

[wawrzanka]

Ja też tu dawno nie zaglądałam (a powinnam jako administrator.
Moje zdanie w tym temacie jest poparte doświadczeniem. Tworzymy od 3 lat rodzinę patchworkową - ja, mój mąż, moja córka i córka męża. Dzieci już duże - 18 i 14 lat. Na początku było trudno. Borykaliśmy się z trudnościami - problemy finansowe, przeprowadzki, zmiany szkoły, pracy, urządzanie, a wręcz w dużej mierze budowa domu itp. itd. Docieraliśmy się w mało sprzyjających okolicznościach. Teraz - po 3 latach - mogę powiedzieć, że wszystko zaczyna się układać tak, jak miało być. Zaczynamy tworzyć własne rytuały: od dwóch lat zawieszam dwa kalendarze adwentowe na kominku. W grudniowe poranki słychać szybszy niż zwykle tupot dużych stóp - ciekawe co jest w kieszonce. Mniej przyjemnym rytuałem są dyżury wieczornego sprzątania kuchni. Podzieliłam niesprawiedliwie - wypada po 2 dni w tygodniu na dziewczynę i 1 dzień na faceta, ale trudno - jakoś musiałam podzielić. Co poza tym? Dzieci są duże, mają swoje życie i swoje sprawy. Nie ma między nimi wielkiej przyjaźni, ale nie ma też większych konfliktów, a czasem jest śmiesznie i wesoło. Usłyszałam wczoraj od pasierbicy, że jestem dla niej jak mama, której nigdy nie miała. Czy można się nie poryczeć ze wzruszenia? Mąż się po ślubie nie zmienił i choć różnimy się w szczegółach, to ogólnie jest nam razem bardzo dobrze pod każdym względem Muszę przyznać, że jestem szczęściarą.

[miniulowa]

Wawrzanka, gratuluję z całego serca I oby tak na zawsze

[konstancja16]

czy ktos moglby wkleic tekst? nie jestem zwolenniczka rodzin patchworkowych, ale wskutek nieprzewidzianego zbiegu okolicznosci taka wlasnie mam. nie jest idealna, ale w sumie fajna. lepsza serdeczna patchworkowa rodzina niz kipiaca zloscia tradycyjna. chociaz oczywiscie najlepiej to byc zdrowym, mlodym i bogatym. i miec kochajaca sie tradycyjna rodzine i wspierajacego partnera. do tego domek z ogrodkiem, fortapianem i gitara i kominkiem. do tego samochod terenowy (albo dwa) i wiecznie zadowolony labrador. cieply obiad, pachnace ciasto w piecu. dochodowa acz niestresujaca praca i dlugie wakacje. rozmarzylam sie

[nangaparbat3]

Niestety ja nie mogę, nie mam abonamentu i czytam papierową.

[der1974]

Hej hej witaj stara gwardio. Pewnie, że rodziny patchworkowe mają sens. Wymagają tylko wiele dojrzałości. My w takiej żyjemy od wielu lat i myślę, że jesteśmy szczęśliwi. Pozdrawiam.