Bitwa

[100tka]

Od kilku miesięcy walczę z myslami. Czy pomyliłam sie 12 lat temu? Jak to
mozliwe, że nie mogę z nim czasami wytrzymać. Przeciez nie pije, nie bije,
zarabia etc. Czuję się okropnie skołowana. Czy powinnam się rozwieść, tak bez
istotnego powodu... Moze to tylko jakas moja fanaberia... Czuję, że powoli
wariuję

[bezecnymen]

Czuję, że powoli
> wariuję
nooo setka..objawy nie powiem wskazują... ale konkretnie możesz nas oświecić,
co Ci się tak nagle w nim nie podoba? czy może raczej duzo traci w porównaniu z
kim innym???

[scrivo]

i co, chcesz przechodzić przez całe to piekło często wieloletnie, rozwodzić się w imię...czego, lub kogo? jesli nic mu nie brakuje to moze po prostu wam obojgu brakuje czasu dla siebie i tylko dla siebie, by pobyć razem blisko jak dawniej, porozmawiać o sprawach dawno zapomnianych, które sprawiały że kiedyś śmialiscie się szczęśliwie?
warto o tym pomyslec zanim bedzie za późno.

[figur_ka]

też mnie od czasu do czasu taka bitwa z myślami nachodzi. Wtedy bym
najchętniej odeszła , spakowała się i poszła daleko przed siebie. Czasami
marzy mi się samotne zycie, na własny rachunek.
To jest syndrom "zaniedbywanej żony"- niby wszystko w związku jest o'key, ale
tak naprawdę wiele brakuje...

[scrivo]

czy twój partner nie ma aby syndromu "zaniedbywanego męża"?
zapytaj go.

[latoja]

I taki bywa właśnie początek końca zwiazku. Bywa nie zanaczy musi być. W moim
wypadku mój ex postanowił uatrakcyjnić swoje życie nową partnerką.

[bezecnymen]

syndrom zaniedbanego partnera powiadacie...bardzo byc może ale ja bym poczekał
na konkrety od setki

[jarkoni]

setka może trochę konkretów? Ja jako facet bym chciał taką co nie pije i nie
bije i zarabia...No może jeszcze trochę seksu ) To co szwankuje u Ciebie?
Nuda?

[bursztynowe]

Wydaje mi się, że Cie rozumiem. Moja znajoma była w takiej własnie sytuacji. Z
mężem, który generalnie jest dobrym człowiekiem, nie pije, nie bije, nie ubliża.
Tylko, że oboje żyli obok siebie. Poziom zaangażowania w związek (z jego strony)
- niemal zerowy. Co się z nimi stało? Nieważne, nie chcę Ci sugerować rozwiązania...

Jeśli mogę Ci coś doradzić - próbuj rozmawiać, rozmawiać o swoich oczekiwaniach,
o jego oczekiwaniach, gdzie się rozmijacie, tak byście mogli siebie odnaleźć.
Może potrzeba zaangażowac w tym celu kogoś z zewnątrz, grunt by to był fachowiec
i nie zaangażowany emocjonalnie w wasz związek (zatem rodzina odpada). Jeśli
jest o co walczyć - walczcie! Musicie jednak oboje tego chciec.
Bo jeśli nie chcecie...

[100tka]

Czy on moze czuc się zaniedbany - watpię. Podobno jestem wzorem gospodyni
domowej. Ale ja sama już nie wyrabiam - 2 dzieci w bardzo róznym wieku, praca (
to jedno mnie jeszcze czasami cieszy), dom... On jest ok i pewnie inna kobieta
chetnie by się zamieniła, ale mało kto jest w stanie uwierzyć, że potrafi
dokopać jak nikt - tak w białych rekawiczkach. Ponadto czuję się ciągle gdzieś
w tle, niby nie jest egoistą a jednak zupełnie nie zauważa moich potrzeb...
Niby pomaga w domu , ale kreuje się na niezaradnego i jestem skazana przy
grubszych sprawach na bylejakość bądź brac sprawy w swoje ręce...( choćby
remonty). Potrafi nawalić z bardzo waznymi sprawami - zapomniałem. Sorki nie
potrafię tago nazawć - ale przy nim czyję się okropnie jak bym była srodkiem
nie celem jego życia. Może gdyby to było małzeństwo z rozsądku a nie z miłości,
łatwiej byłoby mi znosić codzienna samotność
A rozmowy - juz mi się nie chce efekty były krótkotrwałe...
I znów czuję, że nienadążam za swoimi myślami, płakać mi się chce..

[madii77]

To ja Wam powiem...
wczoraj spotkało mnie cos strasznego ze strony mojego przyszłego ex...tak jak
patrzę na nasze życie jest to człowiek, który nie wie co to zdenerwowanie,
opanowany..jak kamień, nic go nie ruszy...
Ale wczoraj zrobił coś co wogóle nie powinno się wydarzyć.. (wyszło szydło z
worka)
nie jestem teraz w stanie o tym mówić...
uświadomiło mnie ,że to jednak koniec... a powrotu to nawet nie chcę i nie
oczekuję.
choć rozmowa się odbyła..ale to i tak nic nie zmieniło, on ma swoje racje...nie
uznaje żadnych kompromisów..
czuje się dzisiaj fatalnie....

[julka1800]

wiesz co 100tka, mam ochote /przepraszam/ potrząsnąć i to mocno Toba i nim zeby
zabolało i powiedzieć:
Czego wy ludzie szukacie? Bo chyba sami nie wiecie czego chcecie!?!?

Macie zdrowie, zdrowe dzieci, prace czyli pieniadze, dach nad glowa, i sorry,
ale wydaje mi sie ze szukacie dziury w calym.
Brakuje wam po prostu czasu dla siebie i trzeba go na miare mozliwości
zorganizować, wtedy porozmawiacie szczerze.
Szlag mnie trafia jak czytam cos takiego, ludzie przechodza w zyciu rozne
proby, rak, smierc dziecka, czy wiecie jak wtedy moze chwiac sie malzenstwo, a
jednak sa i to razem, bo dbają o siebie i swoje potrzeby, nawzajem.

[100tka]

Tak Ci się tylko wydaje, że nie mamy za sobą ciężkich przeżyć. Akurat tych też
mi nie brakuje. Różnie bywało - tylko widzisz własnie w takich chwilach wyłazi
nasze zupełnie inne podejscie do troski odrugą osobę. Po jego wypadku i
operacji starałam się go wspierać. Gdy straciłam dziecko w dosc dramatycznych
okolicznościach - zostałam z tym sama...
Jedyny moment kiedy wykazał omnie troskę to było podejrzenie u mnie guza mózgu
( na szczęście to mnie ominęło), a tak to zawsze mam być twarda i harda. Czy
nie mamy dla siebie czasu, nie wiem czasami siedzę sama w jednym pokoju a ona
podłącza się do komputera lub tonie w gazecie w drugim. Czuję się jak logistyk
mam o wszystko zadbać i ze wszystkim sobie poradzić.
Ktoś kiedyś mi powiedział: nie możesz zmienić innych, to zmień siebie. Ale ja
lubię siebie taką jaką jestem i niby w imię czega zawsze to je mam ustępować?
sorki ale moj problem nie jest wbrew pozorom wydumany. Naprawdę długo
dojrzewałam do decyzji aby tu napisac...

[clio11]

"Ktoś kiedyś mi powiedział: nie możesz zmienić innych, to zmień siebie..."

Dość trafnie ujęte. Tylko, po takiej praktyce przez kilkanaście lat, niezły
mętlik w głowie mam. Czasem sama nie wiem, czy nie zmieniłam siebie zbyt
skutecznie...W najmniej oczekiwanych momentach powielam od lat utarte schematy
zachowań ("bo tak trzeba","bo tak jest prawidłowo, szlachetnie,pozytywnie, bo
ludzie widzą i ocenią"), by ocknąć się, że nareszcie nie muszę.

[bezecnymen]

cóz pozostaje ci wobec tego podjąc kroki stanowcze..zamiast potrząsać sobą,
potrząśnij nim
powiedz jasno co ci sie nie podoba w tym ukladzie, jaki jest, co chcesz zmienic
i co oferujesz w zamian..bo raczej wątpię byś to dostała ot tak..jakby on nie
zdawał sobie zupełnie sprawy z tego że dzieje sie między wami nie najlepiej....

[clio11]

Bezecny, w końcu potrząsnęłam;zostało to odebrane niemalże jak zamach na
nieskalanego żadnym grzechem (a swoje dane mi było wiedzieć, niestety).
Dziś jestem po rozwodzie i wiem, że nie warto podporządkowywać swojego widzenia
i pojmowania świata nikomu.Kochać to nie znaczy być czyimś niewolnikiem. Za to
staram się ze wszystkich sił, by mój obecny partner wiedział, że jest dla mnie
ważny, lecz nie na zasadzie wyłączności i ślepego posłuszeństwa,i wiary w
nieomylność jego sądów.

[bezecnymen]

i baaardzo słusznie

potrząsnięty partner ma dwa wyjścia...albo przyjmie pozycje marii antoniny
postawionej za cudze grzechy na szafocie albo zrobi cos co polepszy
dotychczasowy układ...fakt najczęściej robi to..o ile w ogóle, z cięęęzkim
sercem, przykro jest rezygnować ze splendorów, nawet jesli korzystało sie z
nich nielegalnie

[rozowykot]

gdy dwoje ludzi składa przysięgę małżeńską/bo wkościele/ to po wyjściu
stamtąd szybko zapominaja , po co brali ten słub, PODOBNO się kochali, ale
miłość wymaga pielęgnacji ,szacunku a nie walki. Zapominamy ze sobą rozmawiać ,
kupować sobie kwiatki, robić miłe niespodzianki, troszczymy się o siebie a nie
o partnera i w tym egoizmie gubimy milość i słowo HONORU dane z własnej woli
przed ołtarzem.

[julka1800]

100tka nie chciałam nikogo urazić ani nie oceniam nikogo.
Napisałm bo uwazam ze tu potrzeba jakiegoś /przepraszam/ porzadnego ...wstrząsu.

Czy rozmawiacie jeszcze? Czy mowiłaś mu jak to wygląda z twojej strony? Jasno i
dokładnie?

Czy widzisz proby z jego strony chocby najmniejsze?

[latoja]

Powraca więc pytanie, co wybrać samotność w związku , czy samotność bez
partnera?

[clio11]

Każde z tych rozwiązań ma swoje negatywy i pozytywy. Jednakże każde jest
swoistym dramatem dla obojga (jesli, oczywiście wiedza na czym stoją).