Bardzo trudno ni uwierzyć,

[hela74]

że ktoś może mnie jeszcze naprawdę pokochać, niezależnie od zachowania i
słów drugiej osoby. Nawet jeżeli wszystko wskazuje na to, że uczucia wydają
się szczere, w mojej głowie od razu zaczynają kołatać myśli, że to na pewno
nieprawda, że nie należy wierzyć itd. Z jednej strony chciałabym być
jeszcze kiedyś kochana i szczęśliwa, z drugiej zaś wiem, że z takim
podejściem to nigdzie nie zajdę. Jejku, żeby tak umieć sobie z tym wszystkim
poradzić, z samym sobą isamej nie odmawiać sobie prawa do bycia jeszcze
kiedys szczęśliwą...

[gad_forumowy]

Znam to... Ciężko jest, ale po prostu potrzeba czasu. On najlepiej leczy rany.

[bezecnymen]

Z jednej strony chciałabym być
> jeszcze kiedyś kochana i szczęśliwa, z drugiej zaś wiem, że z takim
> podejściem to nigdzie nie zajdę.
i w tym właśnie tkwi sęk dokąd chcesz zajść? bo jeśli Twoim celem nie jest
bycie kochaną i szczęśliwą to wobec tego co nim jest? święty spokój?
ja sobie osobiście zafundowałem nieco fatalizmu jeśli mnie trafi strzała
Amora to suuuuuuper, a jeśli przy tym trafi mnie szlag to trudno
i z tym optymistycznym poniekąd nastawieniem udaję się na radę
pedagogiczną

Prawie desperat?

[akacjax]

No cóż bezecnie upragniony koniec wakacji nadszedł...

Na pewno nie można zbyt szybko, pomijając opisane przez uczynych etapy żalu po
stracie, wejść w kolejny związek. Zwłaszcza, gdy ma być on z założenia bardziej
niż chwilowy.
Osoby porzucone(a potęguje się to u osób z omawianych już przez nas rodzin
jakkolwiek dysfunkcyjnych, również w poprzednich pokoleniach) mają z tym
wieksze problemy.
Na szczęście jako ludzie jesteśmy nieprzewidywalni i to daje nadzieję, że gdy
trafimy na tego(tą) onego(oną), jedynego(ą) właściwego(ą), to mimo pewnej dozy
niepewności podejmiemy kolejne ryzyko bycia z kimś na codzień.
Bo to właśnie codzienność prześwietla związek, a związana z nią monotonia
pokazuje nas samych w tym świetle.

[bezecnymen]

tylko co to znaczy: szybko? dla jednych to około miesiąca, dla innych lat 10 za
mało... sporo zależy od psychicznych właściwości osoby podejmującej (lub też
nie) kolejne życiowe ryzyko, mam koleżankę, która po rozwodzie tak skutecznie
sobie wmówiła, że ''nigdy więcej'', iż faktycznie jest sama od ładnych kilku
lat (chyba 8), tyle, że zaczyna chyba lekko odchodzić od normalności
pomijając fanatyczny feminizm, czasem jej po prostu ''odbija''

Nigdy nie mów nigdy!

[akacjax]

Oczywiście, że czas nie jest nam znany.
A za szybko, to chyba jasne, zanim nie ukoi się bólu i żalu po stracie. Nowy
związek nie może być zamiast (tej żałoby).
Oczywiście mówię o osobach, które nie były z kimś innym niż wspólmałżonek
związane w czasie rozwodu.

Z drugiej strony są osoby, które postanawiają z różnych względów dochować
wierności exowi i choć pozornie jest ok, nawet gdy nie są zgorzkniałe, pojawia
się u nich nieświadome, odchodzące od pionu zachowanie.
Ale cóż to ich wybór i decyzja. Na siłę nie ma leczenia....

[bezecnymen]

ano
i tu znowu potwierdza się pewna prawda
lepiej jest zdradzać niż być zdradzanym, w nowym związku jest booooooosko, a
bonusem dodatkowym jest świadomość dokopania exowi/exi

OOOOOO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[akacjax]

bezecnymen napisał:

> ano
> i tu znowu potwierdza się pewna prawda
> lepiej jest zdradzać niż być zdradzanym, w nowym związku jest booooooosko, a
> bonusem dodatkowym jest świadomość dokopania exowi/exi

Chyba nie do końca lepiej....
A dokopanie exowi/exi? Myślałam, że to: zarezerwowane dla zdradzonych żon,
czyli już się było zdradzonym, czyli jest sprzeczne z tezą..albo sie zapętla w
masło maślane

A co do boskości nowego związku...coś chyba wiesz na ten temat...
A Hela nie czuje tego? Dlaczego? Przez przeszłość i zaprzeszłość?

[bezecnymen]

mówiąc o dokopaniu exowi/exi przez zdradzającą osobę miałem na myśli liczne
niestety przypadki psychicznego znęcania się nad zdradzonym/zdradzoną poprzez
rozmaite działania nie pozwalające po tym fakcie wrócić do normy: posiadanie
kluczy od dawnego mieszkania i odwiedziny w najmniej stosownych momentach,
telefony z bzdurnymi treściami, zaleganie z alimentami, demonstrreowanie wobec
dawniej wspólnych znajomych swego nowego szczęścia itp..... a dlaczego lepiej
byc zdradzającym? nie znam tego z autopsji, ale nie wydaje mi się, by
zdradzający miał jakoś szczególnie wyraźne i dołujące wyrzuty sumienia, w
odróznieniu od zdradzonego, który spędza czas na rozmyślaniach, co ja takiego
źle zrobiłam/łem, że mnie porzucono....

a może wystarczy

[akacjax]

porzucić, po co od razu zdradzać, to trzeba i wspólnika do tego aktu i
zamieszania sercowo-lokalowego...


Szybka ta Rada była, a może Ty przy szkole mieszkasz? Ja do pracy muszę wyjść
za chwilę a zacznę ok. 14 pracować

[bezecnymen]

o wspólnika do tego aktu chyba nie jest trudno:p jak się chce to się zrobi,
czyż nie?rada była owszem czasowo skromniejsza, od 9 do 12 i tylko dlatego że w
czwartek dyrekcji zdechł twardy dysk z przygotowanymi na dzisiejszą okazję
dokumentami
a do pracy mam rzut beretem bez antenki, acz przez górkę

[julka1800]

Święte słowa

i wydaje mi sie ze dokopywanie Ex/Exowi nie dokonuje sie tylko w przypadku
zdrady jako takiej, rowniez w przypadku chci pozostawienia rodziny bo...
przerosła mnie, tak mi sie chce lub cos w tym rodzaju

nie byłam zdradzona /a przynajmniej tak mi sie zdaje/ lecz caly czas czulam i
czuje dokopywanie, klucze przerabialam dwukrotnie, alimenty przerabiam nadal...

[mindsailor]

akacjax napisała:

> Oczywiście, że czas nie jest nam znany.
> A za szybko, to chyba jasne, zanim nie ukoi się bólu i żalu po stracie. Nowy
> związek nie może być zamiast (tej żałoby).
> Oczywiście mówię o osobach, które nie były z kimś innym niż wspólmałżonek
> związane w czasie rozwodu.
>
ale osób, które były z kims związane przed i w trakcie rozwodu też to dotyczy!
po każdym związku trzeba przejść żałobę i odczekać. bo jak nowy związek
jest "zamiast" można go łatwo spieprzyć(

co do odczuć Heli, chyba niestety tylko czas będzie tu dobrym lekarstwem. ale
nie zamykaj się na świat - nie wolno)

[hela74]

"bo jeśli Twoim celem nie jest
> bycie kochaną i szczęśliwą to wobec tego co nim jest? święty spokój?"

Bezecny, ja chciałabym właśnie być kochaną i szczęśliwą, choć w zdaniu:
"Z jednej strony chciałabym być
jeszcze kiedyś kochana i szczęśliwa, z drugiej zaś wiem, że z takim
podejściem to nigdzie nie zajdę." trochę zamieszałam znaczeniowo.
Chciałabym być kochaną i szczęsliwą, ale wiem, że z takim podejściem-
niedowierzaniem w czyjeś uczucia, nigdzie nie zajdę. Mam nadzieję, że teraz
wyraziłam się jaśniej.
A propo rady pedagogicznej, ja dzisiaj egzaminowałam poprawkowiczów i mam dość.

[bezecnymen]

teraz już rozumiem
a egz. u nas były w zeszłym tygodniu, wystarczy że powiem że wszystkie moje
aniołki zdały i komentarz myslę jest zbędny

[scriptus]

Czytalem o tym kiedys artykul.
To jest cos w rodzaju psychicznej kastracji. Nie ma to nic wspolnego z
faktyczna kastracja i jest podobno odwracalne poprzez odpowiednia terapie.
Osobie, ktora na to "cierpi" trudno jest zalozyc nowy zwiazek.

Doskonale Cie rozumiem, przypuszczam, ze sam prawdopodobnie mam tez cos
takiego. Mam tez wynikajace z tego trudnosci, ktore daja znac o sobie nawet w
odbudowie starego zwiazku, nie mowiac juz o budowie czegokolwiek nowego.

[julka1800]

Helu musisz uwierzyc!

bo inaczej zestarzejesz sie jako zgrzybiala staruszka, zrzedliwa i /sorry/
upierdliwa..
tego chcesz?

NIE?

wiec, kobieto, daj sobie szanse...

[phokara]

Dokladnie tak, kochana...

Daj sobie szanse - kup los. I nie analizuj tego do bolu, staraj sie tego nie robic. To bez sensu. i
nie mysl, czy to juz jest czas czy jeszcze nie... Nie mamy daru wladania czasoprzestrzenia.
kazdy czas jest dobry, a jesli nie jest MOZE BYC.
Pozwoj tej rzece plynac... nie badz tama.
pozdrawiam