jarkoni!!

[kasiar74]

prosze szybciutko zameldować jak samopoczucie w pierwszych dniach odzyskanej
wolności

[beata407]

Uprzedziłaś mnie, Kochana, właśnie włączyłam komputer żeby sprawdzić co u
Jarkoniego, albo zapytać czy ktoś czegoś nie słyszał, nie widział, nie wie...
Jarkoni - odezwij się! My tu wszyscy się denerwujemy, a niektórzy jeszcze
trzymają kciuki... W razie czego wiśniówka w odwodzie...

[akacjax]

a czy uzyskał wolność? Ktoś wie?
Tak sobie myślę, że jeżeli jego exia bardzo zła na niego, a on niezbyt chce wziąć na siebie wszystko, to może jeszce nie koniec?

[kasiar74]

jarkoni tylko nie mów że nie odespałes jeszcze?

[czekolada72]

Jezeli tak milczy i milczy, to albo poszło nie po jego mysli i zapil, albo
zapil, bo..... poszlo po jego mysli
Oj Jarkoni, nie trzymaj nas w niepewnosci! To nie uchodzi!

[thomaspawel]

a jak miało chłopu nie pójść..? Dostał rozwiązanie węzła i to chyba żadna
satysfakcja z takiego zakończenia niegdysiejszej miłości...
Ale żeby od razu wolność...?
Wolność od czego?
Od wspomnień?
Pamięci?

[scriptus]

I tu się zgadzam, cały czas nie rozumiem, dlaczego tak uporczywie niektórzy na
tym forum mówią o odzyskaniu wolności w związku z rozwodem. Przeciez żeniąc nie
stajemy się niewolnikami, więźniami, ludźmi zniewolonymi w jakikolwiek sposób...
gdzie zatem to odzyskanie wolności, jeśli nie było zniewolenia ?? Jeżeli się
żenimy, to małżeństwo było naszym wyborem, czymś, do czego dążyliśmy, czego
musieliśmy pragnąć, i w wyniku określonych działań je osiągnęliśmy. Dlaczego
zatem utrata czegoś takiego ma być powodem do radości, gratulacji, jako kolejne
osiągnięcie? Czy to nie próba samousprawiedliwienia się tych, którzy
doprowadzili do rozpadu swojego związku? Tak, doprowadzili, jedni bardziej,
drudzy mniej, ale doprowadzili, bowiem winne chyba zawsze są dwie strony. Na tym
forum niemal nikt nie przyznał się do rozpadu związku z własnej ewidentnej winy,
każdy wskazuje na winę, lub współwinę małżonka. Niech tu ktoś napisze "nie
jestem winny rozpadu mojego związku!!". Czy ktoś z nas tak może napisać, nie
świadcząc przy tym nieprawdy??

To jest uwolnienie się...

[tricolour]

... od nieprzyjemnych wspomnień, a właściwe od niebezpieczeństwa, że nagle
małżonek znów coś wykręci.
Uwolnienie od niepokoju, zależności, stanu skrępowania, wspólnoty majątkowej,
podatkowej, konieczności dzielenia mieszkania.
Uwolnienie od nastepstw prawnych bycia "małżeństwem", od negatywnej opinii
środowiska (że mężatka, a chodzi z innym faciem).

Rozwód daje możliwośc oodechu pełną piersią, że smutny etap się SKOŃCZYŁ.

[czekolada72]

Tri - wlasciwie zgadzam sie z Toba, z 2 ale:
- rozwod wca;e nie uwalnia od złych wspomnien!!
- smutny etap sie skonczyl? dla wielu trwal, trwa i trwac bedzie, moze nawet
jeszcze bardziej smutny
rozwod, to nie czarodziejska rozdzka, to prawny/formalny akt czy jak to nazwac,
ktory zmienia nasz status, ewentualnie tej drugiej stronie daje mozliwosc
zawarcia ponownego malzenstwa.
A wolnosc? jezeli bylo sie zwiazanym z psycholem/psycholka i on dostal zakaz
zblizania sie do nas i natychmiastowa eksmisje - to faktycznie wolnosc


tricolour napisał:

> ... od nieprzyjemnych wspomnień, a właściwe od niebezpieczeństwa, że nagle
> małżonek znów coś wykręci.
> Uwolnienie od niepokoju, zależności, stanu skrępowania, wspólnoty majątkowej,
> podatkowej, konieczności dzielenia mieszkania.
> Uwolnienie od nastepstw prawnych bycia "małżeństwem", od negatywnej opinii
> środowiska (że mężatka, a chodzi z innym faciem).
>
> Rozwód daje możliwośc oodechu pełną piersią, że smutny etap się SKOŃCZYŁ.

Z tymi złymi wspomnieniami...

[tricolour]

... to niezrecznie napisałem. Chodziło o to, że jak tkwimy w chorym związku, to
takie wspomnienia sa wręcz namacalne. Po rozstaniu tracą na sile, ale nie
znikają - oczywiście.

Rozwód kończy smutny etap nieudanego związku. Inna sprawa jak "zagospodarujemy"
odzyskaną wolność...

[scriptus]

Tri, widzisz, nie cuje się ani troche zniewolony. Praktycznie nikt mi nic nie
każe, wszystko, co robię, jest kwestią osobistego wyboru. Czuję związek z moją
żoną, obowiązek i potrzebę opieki, dbania o nią, troszczenia się....
Z naszego małżeństwa mam smutną codzienność, ale wspaniałe wspomnienia. Nie chcę
się od nich uwalniać, jeżeli w moim życiu coś wartościowego się wydarzyło, to w
znakomitej części przypadków jest to związane z moją żoną.

[ptasiara]

Tri jak Cię czytam... to mi ręce opadają.. jadem plujesz...wszędzie węszysz
negatywne emocje... na estrogen reagujesz alergicznie wprost(tekst o
inteligencji kobiet żałosny... szukasz dzieciątego dna gdzie się da...
Więcej miłości... do świata.....jak to czytam co Ty piszesz to rozwód to jedyna
rzecz pozytywna, która Cię w życiu spotkała..oj długo zabawawisz Ty na tym
forum.
Jarkoni- Wielki Nieobecny- a Ty tu pieśni pochwalne piszesz na temat uwolnienia-
póki co nie swojego- wątek dotyczył nie Ciebie- gdzie się ta swoja złośc
wylewasz-wszędzie węszysz wroga i podstęp...
Moim zdaniem póki co- 0 szans na jakikolwiek związek a kobietą.Pielęgnuj w
sobie ten jad.. pielęgnuj

Hehehe....

[tricolour]

... zabawię na forum może długo, a może niedługo.

Jesteś jedna z nielicznych osób, które moje posty kwitują określeniem "plucie
jadem". Takie odosobnione zdanie jest mało warte...
A dodatkowo traci na wartości, kiedy zabierasz sie hurtowo i za innych kolegów.

Ale nic to, Ptasiaro. Poczekamy, co masz do napisania o sobie...

Wyszukiwarka pomogła jak zwykle. Cytuję:

[tricolour]

"czytam co napisałaś.. i niestety widze swoje zycie.. skamłanie o sex,
zainteresowanie, czułość.. (kolejność bez znaczenia).. wtedy pojawia sę
przestrzeń.. przestrzeń w którą ktoś wchodzi.. gdzie wszystko to nagle mamy na
pstryk..a tak naprawde chciałabym od męża.. nie chce rozgrzeszenia.. tylko
widze jak to postępuje.. rozmowy były.. skutek żaden- wręcz pogorszyły.
Paradoks- mam to wszystko od innej osoby, a kocham tak bardzo męża- żyje iluzją-
kiedys całe życie z nim to "Himalaje"- nie tylko sex"

Mam wrażenie, że w jakiś sposób przypominam Ci smutne chwile z Twojego życia...
ale to Twoje zycie, z którym nie mam nic wspólnego.

Pozdrawiam.

[nangaparbat3]

a tak. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że NIE CZUJE SIE WINNA ROZPADU
MOJEGO MAŁŻEŃSTWA. ale też nie powiem, ze maż jest winny, chociaż to byl jego
pomysl, jego inicjatywa, on pierwszy "wymiękł". On chciał sie wyprowadzic, on
złożył pozew czy wniosek czy jak sie to nazywa. ale nie powiem, ze jest winny,
bo wiem, że bardzo chciał, żeby nam sie udało, nigdy nie zrobił
niczego "przeciwko" naszemu małzeństwu. Nie wiem, moze on nie nadaje sie do
zycia w związku. Ma wielką trudność w kontaktowaniu sie z ludźmi - to pewnie
przyczyna. Ale z drugiej strony gdyby był inny nie pokochałabym go, nie
wyszłabym za niego - więc nie ma co gadać. Bardzo się starał, ale nie dał rady.
Ja tez bardzo sie starałam, ile mogłam, i tez w końcu nie dałam rady. Czy musi
byc winny?

[scriptus]

Chciałem coś napisać, ale szczęka mi opadła....
Oboje chcieliście, żeby było dobrze, nikt nie jest winien, ale się rozwiedliście...
Może być i tak, ale zapewne się mieścisz w tak zwanym błędzie statystycznym

[nangaparbat3]

scriptus napisał:

> Chciałem coś napisać, ale szczęka mi opadła....
Alez pisz sobie co chcesz.
> Oboje chcieliście, żeby było dobrze, nikt nie jest winien, ale się
rozwiedliści
> e...
Naprawdę chcielismy i naprawdę sie staraliśmy. Nie poradzilismy sobie - na
pewno jestesmy - byliśmy - parą wrazliwców i okropnych dziwaków, ale czy to coś
złego? Mąż jeszcze na jakies pół roku przed wyprowadzeniem sie powiedzial do
mnie, ze nawet jeśli sie rozwiedziemy, będziemy przyjaciółmi. I jakos tak jest.

Słuchaj, są miliony sytuacji, kiedy naprawde nie ma winnego, a cos mimo to
złego sie dzieje. To tylko nasze myslenie chce koniecznie mieć kogoś, kogo by
sie dało ukarać. Kiedy mąż sie ode mnie wyprowadził, broniłam go przed moimi
rodzicami, obarczajacymi go winą za to, co sie stało. On bronił mnie przed
swoimi rodzicami.

> Może być i tak, ale zapewne się mieścisz w tak zwanym błędzie statystycznym

Zapewne się mieszczę. ))

[scriptus]

Ależ, ja nie zaprzeczam temu, co mówisz, jednak jest to sytuacja szczególna,
raczej rzadko spotykana....

[kasiar74]

thomas czepiasz się zwyczajnie
jarkoni w koncu załozył to forum, przeżywał bardzo mocno druga rozprawę i chyba
jasne jest że teraz nie baluje po nacach upajając się z radości
miałam według ciebie zagadać, i co jarkoni jak się czujesz po takiej traumie
zamykającej długi etap twojego życia w którym sa dzieci?
chore klimaciki

[scriptus]

ja i tak nie wiem, czy to, jak dla jednych, wreszcie odzyskana wolność, czy dla
innych, tragedia porównywana do śmierci najbliższej osoby...
Co do Jarkoniego, sądzę, że wcale nie świętuje "odzyskanej wolności". Chyba nie
należał do "zniewolonych przez małżonkę"... Z tego co pamiętam, to raczej
wyrażał żal, że sie rozleciało jego małżeństwo.

[anja_pl]

ale jarkoni nawarzył sobie piwa na własne życzenie, teraz je musiał wypić,
może za duzo chmielu w nim było i dlatego takie gorzkie...
o nadmiar słodu nie podejrzewam...

[scriptus]

Cóż, wielu z nas sobie ściąga różne kłopoty na głowę, jak dziecko zastawę
stołową, ciągnąc za obrus... gorzej, kiedy partner, zachowa się nie jak osoba,
która sie o nas troszczy, tylko jak braciszek, czy siostrzyczka, który pomoże
ściągnąć zastawę, albo, co gorsze, jak taki starszy złośliwy braciszek, który ze
złym błyskiem w oku podpuści malucha, by oprócz zastawy ze stołu pościągać
jeszcze kwiatki z parapetu, albo czajnik z wrzątkiem z kuchenki

[czekolada72]

No wies, zmozna ten obrus łapac x-razy, przybijac pinezkami, usuwac z zasiegu
rak wszelkie niebezpieczne przedmioty, blokowc szuflady, zakladac blokady
drzwi, tylko..... dziecko to ja mam z mezem, albo adoptuje, nie biore z
dzieciatkiem slubu...

[scriptus]

Święta racja, miałem na myśli jednak co innego, że często oboje małżonkowie
zachowują w opisany przeze mnie sposób, dziecinnie i nieodpowiedzialnie.
Podpuszczają sie wzajemnie, albo dąsają się jak dzieci w przedszkolu, często
nawet motywacja nieodpowiedzialnych zachowań małżonków zbliżona jest do
motywacji przedszkolaków - zwrócic na siebie uwagę tego drugiego
Nie piszę, że tak było u kogoś konkretnego, bo nie znam konkretnej sytuacji na
tyle dobrze, ale zaobserwowałem to już wielokrotnie w "realu", więc bez
wielkiego ryzyka mogę to uznać za częste zjawisko.

[nangaparbat3]

A jeszcze regułą (w realu) jest interpretowanie wszelkich zachowań tego
drugiego jako skierowanych przeciwko sobie. "Na złość mi to robisz" - wbrew
logice i rzeczywistosci, nawet kiedy ten drugi chciał dobrze i dla wszystkich
obserwatorow "na zewnatrz związku" bylo to oczywiste.

[bezecnymen]

nie mam się czym chwalić ale moja Ex twierdziła, że ożeniłem się z nią, by ją
wykończyć....aż zacząłem się nad tym zastanawiać...

No skoro tak sie prosi...

[tricolour]

... to okaż dobre serce i nie pozwól jej męczyć sie dłużej.

[jarkoni]

....za długą ciszę...Uciekłem po raz kolejny, chyba jednak zbyt wielka
trauma..Nie byłem na drugiej rozprawie, stchórzyłem, nie byłem w stanie, mam
zwolnienie, był mój prawnik tylko...Zostali przesłuchani
świadkowie "oskarżenia", czyli żony, a rozprawa kolejna 10 stycznia...
Czy ja jestem normalny z takim chowaniem głowy w piasek i ucieczkami? Ale suma
sumarum cieszę się jednak, że nie musiałem słuchać jak teść, szwagier i bliska
przyjaciółka domu (byłego domu) oskarżają mnie i hmmm opluwają...Teraz mam 3
miesiące w miarę spokoju, dziecinne co? Pozdrawiam wszystkich...

[kasiar74]

wiesz co.. wydaje mi sie że jest możliwość rozwodu bez twojego bezpośredniego
udzialu, jesli to dla ciebie nie do przejscia zapłać adwokatowi i załatwi sprawe
a może ty nie chcesz jednak sie rozwodzic???
co cie tak przeraziło że przeciągasz sprawe?

[czekolada72]

a kto skladal sprawe o rozwod? Ty czy zona? jezeli ona - to czy to nie jest
niejaka zlosliwosc, aby przeciagac io zeby tak szybko nie uzyskala?

[anja_pl]

z tego co jarkoni kiedyś pisał, to żona złożyła pozew o rozwód,
a że przeciąga, moze nie ma siły stawić się na sali sądowej, bo to jednak duża
trauma, bez względu na to, po której stronie sie jest...

[czekolada72]

nie - ja jak najbardziej rozumiem, ze mozna nie miec sily stawic czola i mozna
wyslac adwokata (facet tez moze byc slaby, czemu nie?). Tylko motywacja jaka?
Nie mam sily, ale chce zakonczyc jak najszybciej, czy tez nie zjawiam sie i
niech nie ma tego upragnionego rozwodu . Moj adwokat opowiadal, ze w ten sposob
kiedys sie malzenstwo przeszlo 5 lat rozwodzilo.

[scriptus]

A może Jarkoniemu nie zależy.... w końcu to nie on złożył pozew

[czekolada72]

tyz i tak moze byc

[akacjax]

No ale sądząc z jego zdecydowanej względem działań postawy...takiego niezdecydowanego to lepiej nie mieć w domu? Skoro go nie chce takiego zbłądzonego..to czyja wina?

Jarkoni

[nangaparbat3]

nie przepraszaj, czlowiek ma prawo milczeć, ma prawo wyjść. Dobrze, ze juz
jesteś.

[hasanet]

thomaspawel napisał:

> Wolność od czego?
Od więziennej celi i od nadzorcy.
> Od wspomnień?
> Pamięci?
A to niby po co? Nie trzeba takiej wolności. Był taki czas. To już przeszłość.

Nie przesadzajcie...

[tricolour]

Rozumiem, że rozwód to duże przezycie - sam przeżywałem - ale tam nie gryzą i
nie zabijają.

Dorosły człowiek chyba stawi czoła takiemu wyzwaniu - tylko musi chcieć. Zresztą
taka ucieczka źle wróży na przyszłość, bo oznacza, że delikwent czmycha gdy
pojawia się poważna sprawa...

Jak to tak delikatnie powiedzieć... no... troszki stchórzyłeś, bracie...

[scriptus]

tricolour napisał:

> Rozumiem, że rozwód to duże przezycie - sam przeżywałem - ale tam nie gryzą i
> nie zabijają.
>

Tak, ale ile to czasu sie traci na taki rozwód, a jeśli Jarkoniemu nie zależy,
to wtedy sprawa rozwodu jest na jednym z dalszych miejsc w jego hierarchii
ważności...
A zresztą, czy takie sądy traktuja ludzi poważnie?? Nie umawiają się na
rozprawę, tylko przysyłają wezwania na bezwarunkowo ustalony termin, nie
interesują się, czy ktoś w tym czasie nie zaplanował czegoś innego. Jeżeli
sądowi zależy na jakims terminie rozprawy, to powinien zadzwonić, uzgodnić,
umówic się... Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie... skoro sąd nie traktuje ludzi
poważnie, sam tez nie zasługuje na poważne traktowanie.


> Dorosły człowiek chyba stawi czoła takiemu wyzwaniu - tylko musi chcieć.

Właśnie, musi chcieć. A jak nie chce ??

[joasia69]

nie stawienie się na rozprawę jest...zwykłą ucieczką niestety.
Myślę, że nie należy od tego uciekać, bo to po prostu nic nie da.
Można sprawę blokować, można nie chcieć ale po co?
przecież to i tak niczego nie zmieni
prawda??

[czekolada72]

joasia69 napisała:

> nie stawienie się na rozprawę jest...zwykłą ucieczką niestety.
> Myślę, że nie należy od tego uciekać, bo to po prostu nic nie da.
> Można sprawę blokować, można nie chcieć ale po co?

Blokuje sie z reguły przez zlosliwosc lub chec osiagniecia wlasnego celu

> przecież to i tak niczego nie zmieni
> prawda??

Nie za bardzo rozumiem...

[tricolour]

... co chcesz powiedzieć. Czy rozwód to strata czasu?

Od kiedy najważniejsze sprawy ludzkie są stratą czasu? Ktoś wytacza mi sprawę w
sądzie, a ja uważam, że to nie jest ważne? To co jest ważniejsze od sądu nad
moją głową?

I jeszcze sąd ma UMAWIAĆ się na spotkanie? Sąd WZYWA (bo działa na zlecenie
powoda), a jak się nie stawiam, to tracę głos - na własne życzenie. Wtedy druga
strona, która jest obecna - robi co uważa za WYGODNE dla niej i ma do tego PRAWO.

I na sam koniec: jak się komuś nie chce, to inni zrobią co chcą. Proste.

[scriptus]

Tri, ależ Ty jesteś tak zasadniczy, że nie dostrzegasz odrobiny ironii,
odnośnie zasady funkcjonowania sądów.

Jeśli chodzi o mnie, to sprawa rozwodowa na pewno jest dla mnie stratą czasu i
niepotrzebnym stresem. W sytuacji rozpadu mojego małżeństwa, nie istnieje ono,
niezależnie od tego, czy rozpad ten został formalnie potwierdzony, czy nie, co
zatem dla mnie zmieni sprawa rozwodowa? Co najwyżej będę miał prawo ponownie
się ożenić, a na tym mi specjalnie nie zależy... co jeszcze mogę zyskać, dla
czego warto by tracić czas, pieniądze i nerwy?

Dlatego, kiedy moja małżonka jakiś czas temu oświadczyła, że się chce ze mną
rozejść i zażądała, żebym to załatwił, odpowiedziałem po prostu, że nie mam
czasu na jej fanaberie. Jak chce rozwodu, niech to sama załatwia. I co? Zdaje
się, że ona również nie ma czasu na te swoje fanaberie. Widocznie jej na tym aż
tak nie zależy, jak by zależało, to pewnie już by to dawno załatwiła. Czy przez
to jesteśmy bliżej, albo dalej od siebie?? Raczej nie, nie widać różnicy, więc,
jak w tej reklamie, po co przepłacać... Zgodnie z zasadą minimalizacji traconej
energii należy robić tylko to, co jest niezbędne do dalszego funkcjonowania.

Jasne, że sąd wzywa, jedyne, co można zrobić, to nie odebrać wezwania, jak już
się odebrało, to umarł w butach, trzeba iść... chyba, że się ma naprawdę dobre
usprawiedliwienie.

A odnośnie sprawy rozwodowej, wynikiem sprawy może być orzeczenie rozwodu, bądź
nieorzeczenie. Jeżeli orzeczenie jest w jakimś sensie przesądzone, to ma
niezbyt wielkie znaczenie, czy się to stanie w obecności powoda, czy w
nieobecności, czy stanie się to teraz, czy za 3 miesiące, czy za 3 lata, skoro
jest to nieuniknione... no chyba, że komuś sie bardzo spieszy do tego "miodu".

A Jarkoniemu, zdaje się, również wcale się nie spieszy. Być może nie jest dla
niego istotne, czy sprawa jest formalnie zamknięta, czy nie, i tak źle i tak
niedobrze. W kosztach nie ma różnicy, przecież i tak prawdopodobnie alimenty na
utrzymanie dzieci płaci... Wnioskuję o tym na podstawie faktu, że nie poszedł
na rozprawę. Gdyby było dla niego istotne szybkie zakończenie sprawy, na pewno
by poszedł.

Odrobinę ironii wyczułem...

[tricolour]

... ale nie o tą ironię mi chodziło. Szczególnie teraz, kiedy piszesz, że nie
warto iść na sprawę, kiedy wyrok przesądzony i nieunikniony.

Ja mam inne podejście - chcę wiedzieć co sie dzieje wokół mnie, bo nie ma spraw
przesądzonych i nieuniknionych.

Stara rzymska zasada mówi: "Chcącemu nie dzieje się krzywda".

)

[scriptus]

Pewnie masz rację, ja na pewno na taką sprawę bym poszedł, choć nie wiem, czy
efekt mojego pójścia na sprawę różniłby sie od niepójścia. Napisałem tylko, że
wydaje mi się, że rozumiem, dlaczego Jarkoni tam nie poszedł. Sądzę, że to nie
jest z jego strony złośliwość wobec żony, tylko zobojętnienie na bieg wydarzeń
wskutek depresji. Jasne jest, że na tym, że nie poszedł na rozprawę, nikt na tym
nic nie stracił, co najwyżej on sam, ale to była jego decyzja.

Piszesz, że chcesz wiedzieć, co się wokół Ciebie dzieje, niestety dzieje się tak
wiele, że na większość nie mamy wpływu, ba, nie jesteśmy nawet w stanie
wszystkiego zarejestrować, dlatego, trzeba wartośćiować i wybierać, czemu warto,
a czemu nie warto poświęcać uwagi.

Strach przed odcięciem pępowiny ?

[psychoanalityk]

Co nie pozwala zakończyć ostatecznie podobno złego małżeństwa ? Konieczność
dalszego życia tylko na własny emocjonalny rachunek ? Konieczność rozliczenia
się ze swoimi ciemnymi stronami o których nie chcesz pamiętać a które
współmałżonek przywoła na sali sądowej ? Kurczowe trzymanie się starego póki nie
ma się nowego związku ? Z kochanką by było łatwiej ? Bo to na nią by częściowo
została przerzucona rozwodowa trauma ? Strach przed podejmowaniem jakiejkolwiek
decyzji ? Strach przed ponoszeniem konsekwencji swoich wczesniejszych działań ?
Bo chyba nie miłość do zony w małżeństwie cię ciągle trzyma ??

Właśnie!

[tricolour]

[scriptus]

Czy to było pytanie do mnie, czy do Jarkoniego ??

Co do Jarkoniego, to wiadomo, że mieszka osobno.

Co do mnie, kocham jeszcze ciągle moją żonę, choć zdaję sobie sprawę, że chyba
nie ma już szans na normalne małżeńskie i rodzinne życie.

Nie szukam nowego związku, nie obawiam się "przywołania ciemnych spraw" na sali
sądowej, bo zawsze żyłem uczciwie.

Zdaję sobie sprawę, że nasze rozstanie jest prawdopodobnie nieuniknione. Jednak
nie mam powodu, by to przyspieszać. Śmierć też jest nieunikniona, a mimo to
nikt z nas z tego powodu jej nie przyspiesza.

Już słyszę głosy: Scriptus, nawet, jak tobie nie zależy, daj babie spokój, nie
sobie przynajmniej ona ułoży życie.... Odpowiadam, nie jest przykuta łańcuchem
do kaloryfera, ma wolność działania, jeśli jej zależy na odejściu i nowym
związku, niech więc to uczyni.

poczekałem

[bezecnymen]

na głosy naszych feministek ale się nie doczekałem więc je wyręczę
Scriptusie! dlaczego, skoro kochasz swoją żonę, nie pomożesz jej odejść? tyle
dla niej zrobiłeś, zrób jeszcze to, będzie Cię wdzięcznie wspominać

[bellima]

feministek? złosliwiec...

o wilku mowa

[bezecnymen]

a nożyce się odezwały

ciach!

[bellima]

temu panu juz dziękujemy

[bezecnymen]

a tej pani już nie obsługujemyDDDDDDDD

[bellima]

a to przepraszam,
nie wiedziałam, że tu full obsługa była)
nie zauwazyłam)

[bezecnymen]

a bo ja taki ścichapęk cichociemny

[nangaparbat3]

bellima napisała:

> feministek? złosliwiec...

E tam złosliwiec - ciołeczek.
Feministki (prawdziwe) radzą sobie same.

[bezecnymen]

ciołeczek to też stworzenie boże, nawet pożytecznie więc moge nim być... a
jakieś argumenty przeczytam na temat tego co napisałem, czy może niegodnym
rzeczowej odpowiedzi??

[nangaparbat3]

no argument prościutki - feministka - w teorii przynajmniej - stoi na własnych
nogach na tyle mocno, ze nie potrzebuje pomocy, by odejść od męża. Tak mi się
wydaje przynajmniej.

[bezecnymen]

nie oprotestuję tego zdania... ale ja nie twierdzę, że żona Scriptusa jest
feministką, pisałem zaś w imieniu tutejszych pań, które nie kwapiły się z
opinią nt postawy Scriptusa, nazwanie ich feministkami było zamierzoną
prowokacją, z której jak widać, niewiele wyszło

[nangaparbat3]

Nie martw się, nastepna prowokacja Ci wyjdzie )))

[bellima]

> Co do mnie, kocham jeszcze ciągle moją żonę, choć zdaję sobie sprawę, że chyba
> nie ma już szans na normalne małżeńskie i rodzinne życie.
>> Nie szukam nowego związku, nie obawiam się "przywołania ciemnych spraw" na
sali> sądowej, bo zawsze żyłem uczciwie.
>> Zdaję sobie sprawę, że nasze rozstanie jest prawdopodobnie nieuniknione.
Jednak> nie mam powodu, by to przyspieszać. Śmierć też jest nieunikniona, a mimo
to> nikt z nas z tego powodu jej nie przyspiesza.
>> Już słyszę głosy: Scriptus, nawet, jak tobie nie zależy, daj babie spokój,
nie> sobie przynajmniej ona ułoży życie.... Odpowiadam, nie jest przykuta
łańcucem> do kaloryfera, ma wolność działania, jeśli jej zależy na odejściu i
nowym> związk, niech więc to uczyni.
>



nie wydaje ci się, że to może przypominac sytuacje Jarkoniego, sprzed....iluś
tam lat? wtedy olał sprawę, odpuscił sobie. teraz ma to, co ma...
uwazaj, bo życie się mści za takie wygodne "przeczekiwania"...

[nangaparbat3]

U mnie było identycznie jak u Scriptusa, tylko ze to mąż chciał odejść, a ja
nie chciałam ułatwiać. No ale jak wyjechał nie mówiąc na kiedy wraca (to było
jedyne o co prosiłam, żeby wiedzieć, co odpowiadać klientom) wymiekłam i
ułatwiłam.
Jego rodzice byli przekonani w związku z tym, ze to ja byłam inicjatorką.
No ale zawsze (niektórym) wygodniej stawiać się w roli ofiary.

[scriptus]

Bezecny, nie wiem, czego ona naprawdę chce, bo nie rozmawiamy. To, co
powiedziała na temat rozwodu, mogło byc tylko prowokacją. Cały czas jestem
zdania, że moja reakcja była wówczas optymalna.
Ponadto, ułatwić jej odejść ode mnie, to ułatwić jej odejść od syna. Nie
jesteśmy sami. Jeżeli chce odejść, niech ma świadomość, jak skrzywdzone będzie
dziecko, które potrzebuje nas obojga na codzień, oboje nas kocha.

Ja jej w żaden sposób nie przeszkadzam, ani nie pomagam. Jedyne, to staram się
być mimo wszystko dla niej uprzejmy i miły, choć czasem wolałbym być gdzie
indziej, bowiem dostaję oczopląsu patrząc na nią, kompletnej frustracji, czując
jej zapach... to zapewne nie jest zdrowe dla mnie, ale zapewne palenie bardziej
niezdrowe, a ja przecież nie palę

W związku z tym, jestem jej gotów pomóc we wszystkim, co sprawi, że będzie
szczęśliwsza, ale inicjatywę musi podjąć ona. Inaczej mogłoby sie zdarzyć, że
zrobię nam niedźwiedzią przysługę, że uszczęśliwię ją na siłę.

[bezecnymen]

z mojej strony masz w tej kwestii pełne poparcie, u mnie zreszta wyglądało to
podobnie, na szczęście exia okazała sie wystarczająco zdecydowana, by jednak
pozew złożyć, ja natomiast opór okazałem tylko w kwestii obarczenia mnie
wyłączną winą za rozpad małżeństwa, do czego sąd się przychylił.... cóż, sąd
sądem ale niektóre kobiety mają do mnie słabość

[scriptus]

bezecnymen napisał:

> z mojej strony masz w tej kwestii pełne poparcie, u mnie zreszta wyglądało to
> podobnie, na szczęście exia okazała sie wystarczająco zdecydowana, by jednak
> pozew złożyć, ja natomiast opór okazałem tylko w kwestii obarczenia mnie
> wyłączną winą za rozpad małżeństwa, do czego sąd się przychylił.... cóż, sąd
> sądem ale niektóre kobiety mają do mnie słabość

Psiakostka, ciągle tu jestem czarna owcą na tym forum, co zamiast się rozwieść
jak inni upiera się pozostać z żoną, a tu naraz sie okazuje, że u innych było
tak samo

[nangaparbat3]

Może jej przejdzie?
Mam przyjaciółkę, która co jakiś czas funduje sobie romans i żąda rozwodu - ale
bez pełnego przekonania. Mąż to przeczekuje i znow jest dobrze, prowadzą
zupełnie normalne zycie rodzinne, mogloby sie wydawać - idylla, aż do kolejnego
romansu.

[joasia69]

czy nie prowadzą normalnego rodzinnego życia
romansiki tu i tam....gdzie tu normalność?
po prostu sa ze soba i tyle.
widocznie im taki układzik odpowiada.

[nangaparbat3]

joasia69 napisała:

> czy nie prowadzą normalnego rodzinnego życia
> romansiki tu i tam....gdzie tu normalność?
> po prostu sa ze soba i tyle.
> widocznie im taki układzik odpowiada.
>
To by było dość proste i niewarte opowiadania o. W przerwach między jej
romansami (o ile wiem on nie romansuje w ogóle) są naprawdę dobrym małżeństwem,
kochającą sie parą.

[joasia69]

Zawsze myślałam, że jeśli sie kocha naprawdę, to nie szuka sie dodatkowych
przeżyć u boku kochanka.
Ale być może moje podejście do "kochania" jest mylne? staroświeckie?

ja gdybym kochała to całą sobą i nie wyobrażam sobie wówczas uatrakcyjniania
związku romasikami...ale to tylko moje skromne zdanie )

Dla mnie to też dziwne...

[tricolour]

... ale może facet pokochał rogi bardziej niż żonę....

[joasia69]

a może jest np. uzależniony od żony finansowo, albo może seks z niąjest tak
oszałamiający, że przelotne romase żonki nie maja absolutnie żadnego znaczenia.

Jestem jednak staroświecka....jeśli kocham, to kocham i już!

[scriptus]

Tfu , co za pomysły, jeszcze mi chyba tylko jakichś romansów brak ...
Nie jesteśmy uzależnieni finansowo, a seksu, niestety nie ma wcale

[joasia69]

jejku!
przecież to była odpowiedż na to co napisała nanga.
i po co się denerwować jeśli Ciebie Scriptusie to nie dotyczy??

)

[scriptus]

Nie przejmuj się, chyba nie umiem czytać ...

[joasia69]

ee tam...umiesz , tylko nie rozumiesz tekstu pisanego (jak czasami mówi do
mnie moja koleżanka)
pozdrawiam )

[scriptus]

Czytanie tekstu ze zrozumieniem, to, o ile się nie mylę, wymaganie dla
absolwentów drugiej klasy szkoły powszechnej? ... Qurczaki pieczone, jak ja te
szkoły pokończyłem ??

[joasia69]

oj Scriptusie!
a czy absolwent klasy II szkoły społecznej jest już zwolniony z obowiązku
czytania ze zrozumieniem??
niestety przerażające jest to, że wielu absolwentów szkół średnich nie posiada
umiejętności czytania ze zrozumieniem )

ale tak na serio....czasami czytamy wyrywkowo i stąd nasze "wpadki"
Mi osobiście to nie przeszkadza. Obyśmy umieli się z tego pośmiać

[scriptus]

joasia69 napisała:

> oj Scriptusie!
> a czy absolwent klasy II szkoły społecznej jest już zwolniony z obowiązku
> czytania ze zrozumieniem??

Wygląda na to, że tak. W tych niezmiernie dawnych czasach, kiedy ja chodziłem
do rzeczonej klasy, za brak podstawowych wymaganych umiejętności powtarzało się
klasę. Dziś dyskutuje się nad tym, co zrobić, kiedy studenci pierwszego roku
studiów z matematyki mają problemy z ułamkami... Są w obecnych klasach szóstych
uczniowie, którzy maja poważny problem z czytaniem (powiedziała o tym szkolna
pani psycholog), dobrze zatem, że wprowadzono egzamin do gimnazjum. jeszcze
kilka lat temu nie było sita nawet na poziomie liceum i zadarzyć się mogło, że
taki cwaniaczek prześlizgnął się jakoś aż do matury ))))

> niestety przerażające jest to, że wielu absolwentów szkół średnich nie
posiada
> umiejętności czytania ze zrozumieniem )
>
> ale tak na serio....czasami czytamy wyrywkowo i stąd nasze "wpadki"
> Mi osobiście to nie przeszkadza. Obyśmy umieli się z tego pośmiać


Nie da się przeczytać wszystkiego, zatem umiejętność selekcji tego, co trzeba
przeczytać jest umiejętnością niemal równie ważną, jak sama umiejętność
czytania. Ciekawe, czy będzie kiedyś taki przedmiot w nauczaniu początkowym...

drobna poprawka:)

[bezecnymen]

w klasie 6 uczniowie piszą test sprawdzający umiejetności, który jednak nie ma
żadnego znaczenia dla promocji, podobnie w 3 klasie gimnazjum....a skutki
opisane przez was widać wszędzie... to skutki zmiany nastawienia organów
nadzoru szkolnego...jesli w szkole jest dużo drugorocznych to nie dlatego, że
dzieci się nie ucza tylko, dlatego, że nauczyciele źle uczą...i nacisk na
maksymalną skutecznośc promowania....ja to mam na codzień