Rozmowy...

[ak70]

...z moim jeszcze-nie-ex zostały podjęte. Inicjatywa była moja (jak zwykle),
on łaskawie (no dobra, jestem złośliwa) wyraził zgodę. Pierwsza rozmowa
odbyła sie w jego mieszkaniu, gdzie - załamana na maxa, uryczana, z
zapuchniętymi oczami - pojechałam i czekałam pod drzwiami pół godziny, bo
jeszcze go nie było. Potem rozmawialiśmy na neutralnym gruncie - wtedy
dowiedziałam się, że on nie wie czy mnie jeszcze kocha, nie wie co do mnie
czuje, ale dla niego bliskość to sex i jak chcę go do siebie przywiązać i
przekonać to mam się z nim kochać (?!!). Po lekturze książek z
serii "Marsjanie i Wenusjanki..." chyba wiedziałam, że tak może być, ale
problem polega na tym, że ja się zwyczajnie boję. Dla faceta sex to tylko
sex, a kobieta, kiedy kocha (a niestety tak jest w moim przypadku-nie
potrafie przestac go kochac) oddaje sie nie tylko ciałem, ale i dusza.
Jeszcze nie wylizalam i nie wygoilam ran po poprzednim rozstaniu, dlatego
panicznie boje sie, ze kiedy dam mu to czego chce (wymaga?) bede cierpiec
jeszcze bardziej (zwłaszcza, że nie wiadomo, co z tych rozmów wyjdzie). Kiedy
kilka dni potem poszliśmy na zakupy świąteczne dla dzieci, a ja kupiłam dla
siebie do domu parę rzeczy - celowo zabrał je do domu, abym musiała po nie
przyjechać. Kiedy to zrobiłam - w jego domku nastrój, kadzidełko, Karmi dla
mnie, piwko dla niego "usiądź, pogadamy jeszcze", itp. Nie zwietrzyłam
podstępu, pełna dobrych chęci zostałam, a potem okazało się, że on chciał
najzwyczajniej w świecie zaciągnąć mnie do łóżka. Pewnie nasi forumowicze
płci męskiej teraz stwierdzą, że to normalne, ale dla mnie to nie było
normalne - rozstaliśmy się, przez prawie pół roku nie wykazywał chęci
porozumienia, a teraz po dwóch spotkaniach uważa, że mam z nim iść do łóżka
jakby nigdy nic. "Bo to mu ułatwi podjęcie decyzji, bo wtedy być może znowu
odczuje moją bliskość i będzie chciał być z nami".
Nie rozumiem tego i nie wiem co robić... Kiedy mnie czasem pocałuje na do
widzenia (tak, tak, to sie mu zdarza), czuję, że mam ochotę na więcej. Ale
ten paniczny strach przed konsekwencjami, których bym nie chciała po prostu
mnie paraliżuje... co robić????!!!

[zwierciadlo0]

Hm, moj tez mowil, ze bliskosc to sex, ze UWAGA - on ma potrzeby a ja jako zona
powinnam je zaspakajac, spelniac - w sensie kiedy i gdzie on chce. Troche jak
maszynka. Kiedy tlumaczylam, ze dla mnie sex to co wazniejszego jak
tylko "ruchy frykcyjne" to sie oburzal ze ksiezniczka jestem.

ak70, nie znam Waszej sytuacji dokladnie, ale zdazylam sie zorientowc ze macie
dzieci, wiec sie nie wypowiem, bo sama tego nie przeszlam. Ale szacunek sie
Tobie nalezy zdecydowanie!! jako kobiecie, zonie, matce! Poza tym znam paraliz
asexualny pochodzacy z obawy przed partnerem i braku zaufania Zbulwersowalo
mnie stwierdzenie Twojego Meza: ze masz z nim isc do lozka to mu ulatwi
podjecie decyzji. On szuka najprawdopodobniej w Tobie tej kobiety ktora nie
jestes.
Co nie zmienia chyba ogolnie przyjetego faktu ze mezczyzna szuka ostrej babki w
lozku i lagodnej matki dla swouch dzieci, a to jest trudne do pogodzenia
najczesciej...
Trzymaj sie dzielnie!

A czy Wy wiecie...

[tricolour]

... za kogo wyszłyście za mąż?

Bo tak to się jawi, że zupełna niewiadoma nagle! Albo "spostrzeżenie", że faceci
różnią się od kobiet...

Odezwał się przedstawiciel płci.

[maheda]

która WCALE po jakimś czasie po ślubie nie mówi "moja żona myśli i ocenia świat
w tak porąbany sposób, ma taki system wartości, że mi się w pale nie mieści!"

ROTFL )))))))))))))))))))))))))))

Już po raz kolejny...

[tricolour]

... czepiasz się mojej byłej żony. Czy mógłbym Cie prosić, abyś się od niej
odpimpała?

Nie mówię o Twojej Eks-Żonie

[maheda]

Mówię, że jesteś przedstawicielem płci, której inni przedstawiciele właśnie w
ten sposób mówią o swoich żonach.
Oczywiście, wiem, że zdarzają się wyjątki.
Ale jest znaczna ilość mężczyzn, którzy po ślubie też się "nagle orientują", że
kobiety się różnią od mężczyzn (mowa o różnicy psychicznej).

Kończąc temat mojej byłej żony...

[tricolour]

... dodam tylko, że nie obchodzi mnie, co robi, jak żyje, jaki mam system
wartości, a jakie zachowania. Kiedyś napisałem nawet, że nie obchodzi mnie czy
ma co jeść i to też jest prawda. Prawda w takim sensie, że jak nie rozmawia się
o niczym, to o jedzeniu w szczególności.

Są w niej rzecy, które mi sie nie podobają, a są i takie, które podziwiam. Ale
nie przywiązuję do tego większego znaczenia, bo takie różne odczucia żywię też
do innych osób i moja była żona nie jest nikim wyjątkowym poza jednym: jest
matką mojego jedynego dziecka. Ale to też się pewnie zmieni...

[maheda]

O tyle, że zacznie być matką pierwszego dziecka

U Ciebie też tak na dworze wieje? U nas bardzo...

Wieje jak cholera...

[tricolour]

... a do tego pełnia.

Nie dziwota żem wredny ponad ludzką miarę...

[akacjax]

ak70 napisała:
> Nie rozumiem tego i nie wiem co robić... Kiedy mnie czasem pocałuje na do
> widzenia (tak, tak, to sie mu zdarza), czuję, że mam ochotę na więcej. Ale
> ten paniczny strach przed konsekwencjami, których bym nie chciała po prostu
> mnie paraliżuje... co robić????!!!


Zastanowiło mnie to...czy tu potrafisz stwierdzic, czy tęskno Ci za bliskością i seksem z m., czy po prostu czujesz się samotna i byłoby fajnie mieć męskie wsparcie?
Bo to odpowiedź, czy jeszcze kochasz na tyle, że mogłabyś powalczyć?
Ale on na razie jakoś wypada blado...sam nie wie, czego chce(oprócz seksu, nawet nie wie, czy mógłby się postarać, przyłożyć do naprawy Waszego małżeństwa. A naprawa akurat dokładnie odwrotnie, nie powinna zacząć się od seksu, ale raczej seks powinien pojawić się jako efekt naprawy...

[zwierciadlo0]

Dokladnie tak, poza tym ulegajac jego "zachciankom" nie najwyzszych lotow
pokazujesz mu, ze zawsze i wszystko jestes w stanie mu dac, czyli znow on gora.
Nie zapominaj o sobie!

[ak70]

Dziewczyny... obie macie racje, bo tak naprawdę ja nigdy nie mialam innego
faceta i zresztą nie chciałam go mieć. Ale - jak powiedziała zwierciadlo -
znowu zapominam o sobie. Zapomnialam na tyle, aby wczoraj dac mu to czego
chcial... potem zapytał: żałujesz? powiedziałam mu, że i tak i nie, ale on po
chwili - kiedy się rozbeczałam jak dziecko pod wpływem nagromadzonych emocji,
które w końcu musiały znaleźć ujście - powiedział: wiem, że żałujesz. Leżeliśmy
przytuleni i kiedy zamknęłam oczy poczułam się jak dawniej, ale kiedy otwarłam
i zobaczyłam, że to nie jest nasz dom - tylko jego wynajęte mieszkanie - eech!
Chciałam tak leżeć i zatrzymać czas... choć w sobie czułam wielki ból...
Potem odwiózł mnie do domu... do tej pory zero kontaktu... żadnych smsów...
Powiedzcie, że to nie był błąd!!! Czy muszę dać mu czas na przemyślenia??? Nie
wiem... ten natłok myśli, pragnień, tęsknot, strachu, bólu, rozczarowania - nie
potrafię sobie z tym poradzić... powiedzcie coś, proszę...

[dobrydzien]

dziewczyno

zacznij nowe życie

to był błąd i nawet On to zrozumiał

[porucznikk]

Dowala Ci w absurdalny, ordynarny sposób, na wszelkie sposoby chce Cię poniżyć.
Pracowałem wśrod facetów, wśrod mundurowych jest wielu rozwodnikow.On liże swoje
rany, nie umie inaczej, bo nikt go nie nauczył, ale to już nie Twój Problem.
por.

[shimmya]

ak70 nie czuj się winna, proszę...
To naturalne, że czujesz się strasznie, że potrzebujesz ciepła. Zobacz, czy
dostałaś naprawdę ciepło... Nie powinnaś czuć się winna, powtórzę to jeszcze.
To nie Ty potraktowałaś bliską Ci osobę przedmiotowo a ona Ciebie. To, co
piszesz, na to wskazuje. Choć nigdy nie można być pewnym najgłębszych intencji
w sercu drugiego człowieka...
Ważne jest to, że Ty sama czujesz, że nie tędy droga. Nie chcę Ci dawać żadnych
rad. Sama widzisz wszystko dobrze. Jeśli nie chcesz naprawdę takich sytuacji,
staraj się unikać okoliczności, w których o nie łatwiej. Radzenie sobie w
pojedynkę to też dla Ciebie ból, ale chyba inny ból, prawda?

Aha, jaki ma sens takie dziwne uogólnienie, że "dla faceta sex to tylko sex".
Chcesz eksa usprawiedliwić, że jest jednym z wielu a nie taki najgorszy?

Pozdrawiam i życzę sił!!!

[nangaparbat3]

KOchanie, wydaje mi sie, ze robisz z seksu cos w rodzaju karty przetargowej.
piszesz, ze kiedy calował Cię na pozegnanie chciałaś czegoś wiecej, a zaraz w
następnym poście, że DAŁAŚ MU CZEGO ON CHCIAŁ - a przecież Ty tez tego
chciałaś. I nie powiedziałaś mu , co czujesz, że chciałabys zatrzymać czas i
tak leżeć przytulona do niego, za to powiedziałaś, że żałujesz, że mieliście
seks. Wydaje mi się, że on może myśleć, że sypiasz z nim z łaski albo z
obowiązku. Za to Ty chyba traktujesz seks smiertelnie poważnie i łączysz z nim
poczucie winy, ewidentnie tak jest, boisz się, że jesli pójdziesz z własnym
mężem do łóżka zapłacisz za to jakimś wielkim cierpieniem. I to działa jak
samospełniająca sie przepowiednia.
ja wiem tylko tyle, co w tym wątku, moze gdzieś było więcej, ale on wcale takim
potworem mi sie nie wydaje. Natomiast wydaje mi się, że on może sądzić
(absolutnie przy tym nie twierdzę, ze słusznie), że to Ty traktujesz jego
przedmiotowo. Albo traktowałaś.
W ogóle wydaje mi się, że część Twoich problemów bierze się stąd, że myslisz o
seksie, że "mężczyzna bierze, a kobieta daje, i najczęściej musi za to bolesnie
zapłacic".

[zwierciadlo0]

ak70,
potwornie mi Ciebie zal, czuje ze jestes pogubiona, ale kochajaca. Znam to
uczucie sprzed lat. Nie boj sie zawalczyc o siebie!! O wlasna godnosc,
szacunek. Nie moze byc tak ze robisz cos na sile, dla niego, sama cierpiac
potwornie. On Ciebie poniza... Dowartosciowuje sie Twoim kosztem. Zwiazek to
kompromis przyjety przez 2 ludzi, nie tylko przez Ciebie, a za przeproszeniem
jasnie Pan sie zgodzi lub nie byc z Toba. Zdenerwowalam sie.
Przytulam Ciebie! Pamietaj, ze jestes tak samo wazna! Nic na sile.

[porucznikk]

zwierciadlo0 napisała:

> Zwiazek to
> kompromis przyjety przez 2 ludzi, nie tylko przez Ciebie, a za przeproszeniem
> jasnie Pan sie zgodzi lub nie byc z Toba.
Zastanawiałem się niedawno, z kim stworzyłbym ewentualnie nowy związek.
Musiałaby to być taka kobieta, która sama umiałaby dostrzegać moje granice.
Wiem, że nie zawsze jest to możliwe. Jestem za stary i chyba zbyt zniechęcony,
żeby mi się jeszcze chciało budować barykady i ich bronić. Oczywiście
dopuszczam wszelki rozsądny kompromis, inaczej - zrozumienie potrzeb,
uwarunkowań, ale na drodze wzajemnego przepływu informacji, a nie wymuszonych
ustępstw i wywalczonego pola.
por.

[zwierciadlo0]

Tam gdzie sie zaczyna walka konczy sie zwiazek.

[ak70]

Zwierciadlo - jedno zdanie, ale w samo sedno. Przeczytałam co napisaliście -
wielkie dzięki za wszystkie słowa otuchy! Nie znam Was, ale czuję jakbym nie
była sama z problemem, a to dla mnie bardzo dużo znaczy.
On nie jest zły - wiem, powiecie, że go bronię - myślę, że też się pogubił, bo
sytuacja dla nas obojga była bardzo złożona. Kłopoty z pracą, biznes, który nie
wypalił, a pozostawił po sobie tylko furę długów, decyzja o stołowaniu sie u
rodziców, bo nie było nas stać na obiady, pojawienie się drugiego dziecka...
Bardzo dużo sie na nas zwaliło w krótkim czasie i oboje nie potrafiliśmy sobie
z tym poradzić, jedno wyładowywało frustracje i bezsilność na drugim. To trwało
przez prawie 3 lata, aż do mnie dotarło, że nie tędy droga. Przez ostatni rok
kiedy mieszkaliśmy jeszcze razem starałam się scalić to małżeństwo, ale byliśmy
juz za daleko od siebie, a jednocześnie za blisko (wspólne mieszkanie). On
warczał na mnie bez przerwy, nie pomagał przy dzieciach, w zasadzie w ogóle nie
pomagał, celowo robił mi na złość (przyznał się teraz do tego). Znosiłam to
przez ponad pół roku, ale drogo mnie to kosztowało, w końcu sie wypaliłam,
postanowiliśmy sprzedać mieszkanie, spłacić wszystkie długi i rozstać się. A co
dalej to już wiecie...
Jak będzie teraz? Nie wiem... bardzo się boję, bo jeszcze moje rany po jego
zachowaniu są bardzo świeże. Ale mamy dwóch wspaniałych synów, którzy bardzo
ojca potrzebują (zwłaszcza starszy-9 lat-który jest okropnie zagubiony i nie
bardzo potrafię sobie z nim teraz poradzić i dotrzeć do niego) i tęsknią za
nim... ja też tęsknię za tym co było przed, choć wiem, że tak już nigdy nie
będzie. Jednak uważam, że zasługujemy na drugą szansę.
Narazie rozmowy są prowadzone, a co z tego wyjdzie nie wiem... bardzo sie boję,
bo jeśli zdecydujemy sie zejść i nam nie wyjdzie najbardziej ucierpią dzieci, a
starszy już stwarza problemy. Mały ma dopiero 2 lata i narazie niewiele
rozumie, choc tęskni za tatą.
Ale macie rację, że seks nie załatwi sprawy...

[maheda]

No to pozostaje trzymać kciuki za Twojego (byłego) męża - żeby przestał myśleć
tylko o tym, że JEMU jest źle i zaczął być odpowiedzialny również za Twoje
uczucia, no i oczywiście uczucia Waszych dzieci.
Czego Ci życzę od zaraz. Pstryk! i jest... *wzdychuś*

[berek_76]

ak - nie daj sobą manipulować. Ja jestem teraz w podobnej sytuacji i walczę z
zaciśniętymi zębami. Jest trudno. Ale chyba się da.

Spokoju na Święta.

-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[ak70]

Jest bardzo trudno. Dzięki za życzenia - Tobie też spokoju, miłości,
wdzięczności, ciepła rodzinnego.

[kuragan]

Nie wiem dlaczego tak jest, ale z tego czego doswiadczylam wynika, ze jesli w
ogole chce sie ratowac zwiazek, jesli to mezczyzna mowi ze "nie wie czy kocha"
to lepiej zeby seksu na jakis czas nie bylo.
Nie potrafie w tej chwili zadnej sensowenej teorii na ten temat wyprodukowac,
ale tak wynika z moich doswiadczen.
Ja wiem, ja cie rozumiem, tez potrzebowalam bliskosci i ciepla, ale...

pozdrawiam cieplo

[ak70]

Masz rację... ale... zastosował wobec mnie szantaż, bo powiedział (oczywiście
nie wprost, ale taki był sens jego słów), że jeśli nie pójdę z nim do łózka to
w ogóle nie będzie się na nasz temat zastanawiał, że narazie jest na rozdrożu i
jak chcę go do siebie przekonać to musze zrobić to co on chce, itp. Wiem, to
był błąd, że uległam... teraz ciągle pyta kiedy znowu do niego przyjdę - choć
wiem, że nie po to aby rozmawiać
Ale ogólnie nasze relacje sie poprawiły, więc jest też jakis niewielki
pozytywny skutek moich "działań".
Nie wiem juz co o tym myśleć...

[dobrydzien]

Jeśli myslisz że Twoje "działania" naprawią związek to jesteś ogromnie uboga
emocjonalnie. Traktujesz sex jako kartę przetargową nie jesteś wcale lepsza od
swego męża. Mam wrażenie że do siebie wrócicie bo Tobie odpowiada związek bez
miłości z jego strony, wystarczą "dzialania", szafujesz uczuciami dzieci a on
jeszcze nie znalazł jeszcze innej kobiety.

[ak70]

Nie masz zielonego pojęcia o czym mówisz, więc nie skomentuję Twojej
wypowiedzi...

[nangaparbat3]

Ak, Dobrydzień bardzo ostro to powiedział, niepotrzebnie to o dzieciach, nie
widzę, skąd takie wnioski, ale co do seksu - Ty naprawdę robisz z niego karte
przetargową, już to napisałam parę dni temu, bo widać to jak na dłoni. Sądzę,
że czynisz to podświadomie , absolutnie bez złej woli.
Pytasz, czy dla Ciebie już za późno na szczęście? Myslę, że nie, w końcu nie
tak trudno znaleźć kobietę, z którą by mozna sypiać - widać zależy mu, by robić
to z Tobą, Ty chcesz to robić z nim, i fajnie. Ale mowisz o seksie jak
szesnastolatka, która naczytała się romansów z XIX wieku. Popełniłam błąd, bo
mu uległam.. Kobieto, o czym Ty mówisz? jestes jego żoną, masz z nim dzieci,
kochasz go, a przynajmniej zalezy Ci na nim, i chcesz z nim sypiać - a potem
wypisujesz takie rzeczy????

[zwierciadlo0]

Wyluzujcie przed Swietami. Kazdy ma prawo do wypowiedzi. Wszystko mozna
powiedziec tylko moze nie w taki drastyczny sposob...
Ak70! Nie zapominaj o swoich potrzebach i szacunku do samej siebie, ale to juz
pisalam...
Pozdrawiam.

[ak70]

Robię z tego karte przetargową... może macie i rację, ale czy miałam jakieś
wyjście? Jeśli wyraźnie powiedział mi, że jak nie będzie seksu to nie będzie i
rozmów... ale teraz juz wiem, że to był błąd. Teraz oczekuje, że będę do niego
przychodzić, robic mu niespodzianki, kusić, starać się przekonać go do siebie.
Ostatnio podczas rozmowy zarzucił mi, że nigdy nie starałam się być dla niego
atrakcyjna - pewnie miał rację, ale on też się nie starał, a pomimo to był
jedynym facetem na którego patrzyłam i z którym chciałam być... Mamy inne
poglądy na pewne sprawy - czy mamy drugą szansę, czy ja sie tylko łudzę? Dla
mnie rodzina jest święta, kiedy wyszłam za jednego faceta inni dla mnie nie
istnieją. On bez krępacji na ulicy ogląda się (w mojej obecności) za
dziewczynami w mini i z dużym dekoltem - tłumaczy, że jest wzrokowcem i
normalnym facetem, ale, że mnie nie zdradził. Czy ja jestem nienormalna? Jeśli
się pobraliśmy i mamy dzieci, to czy to oznacza, że nadal musze o niego
zabiegać, uwodzić go i przekonywać do siebie? Czy ja tego od niego wymagam?
Nie! On jest moim mężczyzną i to jest w nim najbardziej atrakcyjne! Dlaczego to
musi być takie trudne? Ja nie potrafię uwodzić, dzięki jego zachowaniom
(oglądanie zdjęć panienek, gapienie się na inne kobiety, uwagi co do mojego
ubioru czy zachowania) czuję się brzydka, nieatrakcyjna i w ogóle do niczego...
a on chce, abym go uwodziła??! To jest niewykonalne... Nie wiem czy to jeszcze
ma sens, bo mam wrażenie, że nasze oczekiwania są bardzo daleko od siebie...
nadajemy na różnych falach... Nie ma w nim takiej opiekuńczości, np. wczoraj
poprosiłam go czy nie pohjechałby do Tesco kupić pampersy dla małego,
powiedział, że nie ma kiedy, bo pracuje na drugą zmianę (od 10), więc ja na to,
że przecież może pojechać rano, a on, że sie musi wyspać. I tak było zawsze,
jego potrzeby najważniejsze. To ja się teraz będę tłuc z zakupami autobusem, po
pracy, bez obiadu (on zabrał samochód, kiedy się rozstawaliśmy)- czy to jest
wyraz miłości?? Chyba tak... ale wyłącznie do siebie...
Już nie wiem co o tym myśleć i co robić...

[wena10]

Pytasz, co o tym myśleć... Myśl jak najgorzej. To będzie wyraz trzeźwej oceny
sytuacji. Według mnie Twojemu panu (tak! tak! jest Twoim właścicielem) wcale na
Tobie nie zależy. Żaden facet, który kocha swoją kobietę, który ją szanuje,
nie postępowałby tak, nie wyobrażam tego sobie. I nie wyobraża tego sobie mój
mężczyzna. A Wy, Panowie?

[porucznikk]

Wolałbym zapłacić panience, która żyje z sexu. Byłoby uczciwie: usługa - kasa.Aż
tak bym się nie poniżył, żebym zmuszać szantażem.
por.