poddałam się

[anja_pl]

wynajmuje adwokata i walczę o rozwód z jego winy, przeczytałam dzisiaj w
sądzie zarzuty jakie ma do mnie, na podstawie których sąd miałby orzec moja
winę, stek kłamstw typu niezamieciona podłoga,

nie mogę juz więcej czekać na człowieka, który kłamie, strasznie się
zeszmacił, nie wierzyłam,ze tak nisko mozna upaść,

tri zadowolony?

W sadzie przyda Ci się spokój...

[tricolour]

... i rzeczowość. Trenuj to na forum, bo to dobre miejsce. Jeżeli chcesz zrobić
ze mnie worek treningowy, to nie zgadzam się.

Życzę powodzenia w walce o swoje miejsce.

[anja_pl]

nie chcę z Ciebie zrobić worka treningowego

mam gdzie zawiesić prawdziwy

a o to zadowolenie pytałam, bo kilka dni temu post do mnie pisałeś, jakbys
oczekiwał, ba nawet "naciskał" bym to zrobiła,

na razie nie mogę się uspokoić, spać tez nie moge

Przykro mi, że tak to się kończy...

[tricolour]

... Przykro, że miałaś nadzieję, a ta pryska w taki sposób. Z drugiej strony
jakos tak czułem, że Twoja nadzieja jest bez podstaw i stąd moje "popychanie".
Bardzo broniłaś instytucji małżeństwa jakbyś chciała w ten sposób wzmocnić swój
związek - tak to odczuwałem i stąd moje komentarze.

Masz w nas swoich sprzymierzeńców w walce z facetem, który okazuje się godny
pogardy.

)

[anja_pl]

dzięki tri,

bo dziś zrozumiałam, że facet, którego pokochałam nie żyje ,
tamten był człowiekiem honoru, odpowiedzialnym, uczciwym, dlatego mogłabym mu
bez obaw zaufac ponownie

ten obrzuca mnie błote, bo chce osiągnąć swój cel, choćby po trupach,

dobrze,że nie zgodziłam sie na rozwód bez orzekania o winie, byłabym juz po
rozwodzie, a ciągle bym nie poznała tego faceta,

ta nauka boli okropnie, ale może teraz mi bedzie łatwiej, nie wiem...

a małżeństwa bronię, nadal,
wg prawa koscielnego będę mężatką i nie mam szans tego zmienić....

może na podatkach zaoszczędzę, rozliczać się będę z dziećmi

Powiem Ci, Aniu tyle:

[tricolour]

Dwa lata temu jedna z moich znajomych zapytała mnie nieśmiało czy nie chciałbym
cos zadziałać "w temacie" nieważności małżeństwa. Pokłóciliśmy się (troszke mnie
znasz ), bo tak broniłem małżeństwa.
Potem były inne pytania od innych osób - ja broniłem.

Potem poznałem Przyjaciółkę i zacząłem miec problem z tą znajomością w
kontekście sakramentu.

Potem zainteresowałem sie różnymi filozofiami (by jakoś Boga przegonić), które
doprowadziły mnie do wniosku, że to krętactwo. Że szóste przykazanie jednak jest
na liście dziesięciu.

Potem nie miałem nadziei i nie wiedziałem, co robić.

Potem na spowiedzi ksiądz "zaproponował" proces o nieważność w oparciu o prawo
kanoniczne...

Piszę tylko po to by Ci powiedzieć, że WSZSTKO może jeszcze przed Tobą ))))))))

[scriptus]

Anju, może jestem źle poinformowanym pesymistą, ale wierzę, że jeszcze będziesz
szczęśliwa, przejdziesz przez to wszystko, co Cię czeka i jakoś Ci się wszystko
ułoży i odnajdziesz znowu swoje szczęście. Nie wiem, jak to będzie wyglądało,
ale jesteś tak miłą i pogodną osobą, jestem przekonany, że na pewno Ci się uda.

jestem

[brzoza75]

trzymam kciuki anju, walczę cały czas, przygotuj się proszę na walke
rozciągniętą w czasie, ja mam wrażenie, że sądy jeśli chodzi o orzekanie o winie
świadomie przeciągają,sen wróci z czasem i spokój.

[anja_pl]

byłam u specjalisty z prawa kanonicznego, jeszcze walczyłam o małżeńswto, ale
tak "przy okazji" zahaczyłam, wiem, nic z tego...
a kłamać nie mam zamiaru,

...

[brzoza75]

ja też nie miałam zamiaru i nie skłamałam w sądzie a stek bzdur i kłamstw też
usłyszałam i pewnie jeszcze usłyszę bo następna w lipcu, trzymaj się!

do Tri

[brzoza75]

oj tak Tri ja też myślę o tym kurcze...

[scriptus]

Anju, smutno mi się zrobiło. Smutno mi się zrobiło, że jednak Cię złamał. Bardzo
mi imponowałaś Twoją postawą i oczywiście bardzo Cię szanuję nadal. Życzyłem Ci,
żeby jednak się spełniło Twoje marzenie.

Przyznaję, rozwodzenie się z powodu niezamiecionej podłogi jest zbyt żałosne
nawet na dowcip. Uważaj na siebie. Szykuje się bijatyka, uważaj, na siebie i
dzieci, żeby Was to jak najmniej pokaleczyło.
Przepraszam, że się tu mądrzę. Jednak tak, jak życzyłem Ci, żeby Twoja miłość
zwyciężyła, wierzę w Twoją siłę i rozwagę w tej trudnej walce, która Was teraz
czeka. Nie znam się na sprawach związanych z rozwodem. Nie jestem w stanie
pomóc, tu chyba Tri jest ekspertem, jednak, gdyby Ci było źle i smutno, mogę
próbować dodawać otuchy ...

[anja_pl]

ponad trzy lata walczyłam, zapraszałąm na święta (nidgy nie przychodził, ale
zawsze dawał dzieciom złudną nadzieję, że tym razem może będzie),

zniosę wiele, ale nie obrzucanie błotem, kłamstwami,

zdrada? no cóz, każdy ma prawo popełniać błędy, a my kochając mamy obowiązek je
wybaczać, byle się to nie powtórzyło, - druga szansa...

zawsze byłąm wobec niego uczciwa, a on mi z kłamstwami wyjeżdża, a swojej
kochance słowa nie powiedział

[daleko_do_siebie]

Teraz już tylko zadbaj o siebie jaknajlepiej. Tak to jest - zna się kogoś wieki
całe, a jak przychodzi taki czas to dopiero poznajesz go prawdziwego.

[scriptus]

Nie znoszę ludzi, którzy krzywdzą swoje dzieci.
Narobić dziecku nadziei i zawieść ją, to duża krzywda.

[gossamer2]

Anja (czytam to forum od ponad roku, przedstawiałam się tu w styczniu, ale
wciąż trudno mi pisać) - nie mów, że Ty się poddałaś - chyba raczej zabrakło
osoby, o którą można walczyć. A to zupełnie co innego niż poddac się i
zrezygnować.

[anja_pl]

dzięki, może rzeczywiście masz rację,
faktem jest, że stwierdziłam, iż człowieka, o którego walczyłam, już nie ma ...
a o kłamcę trudno walczyć, nie chcę budować przyszłości na kłamstwach

[kasiar74]

anja zrobiłas wszystko co w swojej mocy, cały czas byłas w zgodzie ze sobą i
swoimi uczuciami i zasadami, możesz wstać rano i bez obaw spojrzeć w lustro.
Przykro że to się jednak skończyło, ale teraz masz przynajmniej pewność że już
nie ma o kogo walczyć

[zwierciadlo0]

Najbardziej boli rozczarowanie, ze On to nie On w gruncie rzeczy. Kiedy zdamy
sobie juz sprawe z tego ze TAMTEGO juz nie ma i nie bedzie, budzimy sie w
wielkiej pustce. Anju, jestem z Toba.
Walka z uczuciami skonczona, teraz powalcz o siebie, zycze Ci duzo , duzo sily.
Przytulam.

[kruszynka301]

Owszem, budzimy się w wielkiej pustce, ale jest to pierwszy krok do normalności. Anja przez lata żyła złudzeniami, dla mnie to o wiele gorsze, niż uczucie pustki czy rozczarowania.
Teraz będzie już powoli coraz lepiej, naprawdę.

[zwierciadlo0]

Oj tak, pomalutku, ale do przodu Tez przez to przechodzilam. Najsmutniejsze
jeszcze beda kolejne odkrycia zawodu i pytania - moje o poranku - jak moglam
tego nie widziec wczesniej? Szok, ale tak bywa.

poddałam się

[kurka_wodna2]

Kiedyś-niedawno,gdzieś czytałam,że młode sędziny są bardzo zasadnicze w sprawach
zdrady.
Załatw jakoś z dziewczynami w kancelarii sądu,aby taka wzięła twoją sprawę.
Wtedy pan karbowy otrzyma pytanie:jak wygląda mop i zmiotka w domu powoda? 8))

[scriptus]

Eeee, mop i zmiotka na pewno wyglądają porządnie, bo dochodząca pani od
sprzątania nie będzie sprzątać byle czym i każe kupić, co trzeba

Mopy

[kurka_wodna2]

Niektorzy panowie domagając się opieki nad dziećmi nie znają ich daty
urodzin,klasy,nazwiska wychowawczyni...

A co ma powiedzieć karbowy o mopie?

Mało mnie przekonuje taki argument...

[tricolour]

... że znajomośc nazwiska nauczycielki jest konieczna do opieki nad dzieckiem.
Może dlatego nie zna tego nazwiska, że nie mógł jeszcze poznać.

To tak samo jakby odrzucić kandydata na studia, bo nie zna nazwisk profesorów.

Mało mnie przekonuje taki argument.,

[kurka_wodna2]

sądu też nie przekonuje.
Jeśli opiekuje się ktos dzieckiem,to jak moze nie znać wychowawczyni?
Przecież chodzi na wywiadówki,uczestniczy w zyciu przedszkolaka,jego
problemach,załatwia zrzutki za języki i zajęcia dodatkowe.
Albo ktoś się faktycznie opiekuje dzieckiem i pragnie to tylko sądownie
uprawomocnić albo takim powództwem ma zamiar dokopać partnerowi.

[scriptus]

Ja nie pamiętam nazwiska wychowawczyni!!! Ale imię znam ))))))
Znam jednak numer sali, gdzie urzęduje, numer jej komórki na pamięć, mówię jej
dzień dobry zawsze, jak spotkam, a oficjalnie spotykamy się kilka razy w
miesiącu w szkole.
Za to ona doskonale zna mnie, łącznie z numerem mojej komórki )))

Nie pamiętam nazwiska... czy to znaczy, że nie opiekuję się moim dzieckiem
należycie?

Faceci nie pamiętają nieraz takich rzeczy, jak nazwiska, zresztą niektóre
kobiety zbyt często je zmieniają

przekonuje taki argument.,

[kurka_wodna2]

Wychowawcą mego dziecka też był osobnik płci przeciwnej,apetyczny bardzo 8).

Informacji jednak miałam dużo więcej od Ciebie,ale nie z powodów sądowych-hihi.

[scriptus]

Pragnę podkreślić, że jestem człowiekiem żonatym, zatem wychowawczyni mojego
potomka interesuje mnie wyłącznie jako wychowawczyni mojego potomka, chociaż
jest starą panną, i to jeszcze nawet w wieku zbliżonym do mojego. W moim wieku
panny juz sa dawno starymi pannami, czego się nie da powiedzieć o kawalerach.
))))))

[scriptus]

scriptus napisał:

> Pragnę podkreślić, że jestem człowiekiem żonatym, zatem wychowawczyni mojego
> potomka interesuje mnie wyłącznie jako wychowawczyni mojego potomka, chociaż
> jest starą panną, i to jeszcze nawet w wieku zbliżonym do mojego. W moim wieku
> panny juz sa dawno starymi pannami, czego się nie da powiedzieć o kawalerach.
> ))))))

Dodam jeszcze, że wdowa w moim wieku zostanie jednak nazwana młodą wdową, to
tytułem rekompensaty, chociaż nie wiem, czy to sprawiedliwe

[mindsailor]

oj, ten Twój relatywizm)

[scriptus]

Owszem, nie przeczę, chociaż jest równouprawnienie, pod niektórymi względami
faceci mają lepiej, ale owszem, pod innymi również gorzej )

[mindsailor]

Aniu,

przykro mi mimo, że mam zdecydowanie inne zdanie od Twojego na temat
małzeństwa, miąłam nadzieje, że u Ciebie skończy sie to inaczej.
będę za Ciebie trzymac kciuki, aby sprawa kosztowal Cię jak najmniej nerwów.

trzymaj się)

[to.ja.kas]

Przeczytałam ten watek wczoraj i powiem Wam szczerze, że mną wstrząsnął.
To straszne!
Dlaczego?
W 99 roku mój mąż nie chciał mi dać rozwodu.By go uzyskać złożyłam wniosek o
rozwód z orzeczeniem o jego winie i załozyłam sprawe karną która wygrałam (w
pozwach nie posunęłam się do kłamstw, nie musiałam. Ale gdybym musiała? Nie
wiem!Nie chciałam być żoną swojego mężą!!!Nie mogłam!). Rozwód uzyskałam.
Każdy z nas stworzony jest do wolności psychicznej. Ania robiła to co uważała
za najlepsze dla siebie, jej mąż to co uważał za dobre dla siebie.
Nie zatrzymamy nikogo zamykając oczy i wołając "nie chcę, nie zgadzam się z
rzeczywistością !!!".
Odszedł, bo nie kochał. Chciał załatwić sprawe polubownie. Nie mógł. Co mu
pozostało? Ania chciała by był jej meżem, on nie chciał mieć jej za żonę.
Teraz będzie wojna na której ucierpi każdy, z dziecmi włącznie.
Kiedys moja koleżanka zaprosiła swojego męża który odszedł na niedzielne obiady
ze wzgledu na dzieci. Przyszedł pare razy. Potem w sądzie utrzymywała, że wiele
ich ciągle łączy, np. niedzielne obiady i chłop długo udowadniał, że kocha
dzieci i dlatego przychodzi a nie dla związku z nia. Przestał przychodzić. Kto
na tym ucierpiał???? Nie znam sytuacji Ani, wiec nie twierdze, ze jest tak
samo. Ale moze tego sie bał? Nie wiem.Może Ania i jej mąż mogli zostac dobrymi
rodzicami swoich dzieci??? Teraz juz zafunduja sobie i im szermierkę, walki i
obrzucanie błotem.
Mógł zostać szacunek i wspomienia. Mogła zostać bliskość osób które maja
wspólne dzieci. Teraz będa myśleć o sobie z niesmakiem i żalem i zastanawiać
się "jak mogłem pokochac taką osobę?". Nawet ja czasem żałuję, że mój rozwód
wyglądał tak a nie inaczej. Ale to było fatalne małżeństwo. Ale mimo wszystko,
mogło stać sie inaczej.
Szkoda, że tak sie stało

[mindsailor]

> Mógł zostać szacunek i wspomienia. Mogła zostać bliskość osób które maja
> wspólne dzieci.

własnie, dlatego przykro, że tak się stało(
a co do postepowania Ani męża, skoro tak bardzo chciał rozwodu, mógł złozyc
wniosek, nie uciekając sie do kłamstw. moim zdaniem w żaden sposób nie tłymaczy
go postępoiwanie Ani.

[to.ja.kas]

Z tego co zrozumiałam (może źle, ja czasem nieuważnie czytam), proponował
rozwód bez orzekania o winie. By otrzymac w ten sposób rozwód Ania musiałaby
się na niego zgadzac, a wydaje mi sie, ze nie chciała. Może to desperacja???
Nie wiem.
Nasze działania zawsze mają jakies konsekwencje. Akcja wywołuje reakcję.
Alez ja go nie pochwalam!!!! Ja zastanawiam sie dlaczego ktoś kogo uważała, za
dobrego męża i przyjeciela posunał się do takiego czynu???

[mindsailor]

tego tez nie doczytałam o propozycji orzekania bez winy.

a może Ania uważała go za takiego dobrego, bo chciała go takim widzieć? a może
to zwykła swinia i tyle?

[to.ja.kas]

może tak? Może nie? Znali sie iles tam lat. Nie wiem, nie znam faceta. Dla mnie
moze to byc swinia dla kogos innego ideał
Ja mam przeczucie (ale to tylko moje zdanie), że to desperacja.

[mindsailor]

nie wierzę, że facet tak na siłe, za wszelką cenę chciałby rozwodu! (ale to tez
tylko moje zdanie). zazwyczaj mężczyznom na tym nie zależy.
a może robi na złośc?

[to.ja.kas]

moze nawzajem sobie robią. Jesli ma kochanke, moze chce oficjalnie byc wolny?

[mindsailor]

ale na co mu to? znasz faceta, który chciałby rozwodu za wszelką cene? bo ja
nie.

[to.ja.kas]

Tak. Mój facet. Narazie próbuje polubownie. Od dłuzszego czasu. Prosi, błaga,
zostawił dom, mieszkanie, samochód, lokaty. Prosi o dwie rzeczy: widzenia z
dziecmi i rozwód.

[mindsailor]

a Ty nie chcesz się zgodzic?

[to.ja.kas]

Nie, ja nie chce sie zgodzic na zamieszkanie z nim. Nie chce sie zgodzic na
zadne wiazace ruchy bo: po pierwsze moje małżeństwo pokazało mi, że może to byc
straszna rzecz i sie boje, po drugie on ma oficjalnie rodzine, po trzecie ja
lubie swoja prywatnosc.

[mindsailor]

aha, przepraszam. myślałam, że piszesz o swoim mężu
może jak będzie po rozwodzie, to się zgodzisz?
a ja chciałabym aby ojciec mojego dziecka był oficjalnie po rozwodzie, mimo, że
nie zamierzam za niego wychodzic za mąz. po prostu chciałabym, aby nie miał
zony

[to.ja.kas]

A ja nie wiem, czy mi zależy? Chyba bardziej jemu? Ja mam argument, żeby
powiedzieć "nie możemy razem mieszkać". Ja po moim mężu panicznie sie tego
boję. Pomimo tego, że obecny to ideał. O niezależność długo walczyłam i chyba
się od niej uzależniłam. Pewnie konsekwencje mojego małżeństwa i koszmaru
siedmiu lat.

[mindsailor]

pewnie Ci zależy, ale wolisz sie asekurować.
nie dziwie się.

[to.ja.kas]

Widzisz Mind, wcale nie jestem taka pewna, czy mi zależy. Bo ja nie wiem, czy
jak on wolny bedzie to czy ja wtedy zmienie zdanie. Narazie twierdze , że nie i
obawiam sie ze tak zostanie. A on bedzie wtedy nalegał. Zagubiłam sie w tym
wszystkim.
Patrze na te jego rozpaczliwe próby uzyskania rozwodu i jedyne co mnie wkurza
to ból dzieci.
Ale to ich sprawa. Dwoje rodzicow w koncu wie, co robi. Ja sie nie wtracam.
Ja mam to za soba.

[mindsailor]

moim zdaniem, jak coś masz, to nie doceniasz i sie nawet nie zastanawiasz, co
by było, jakbys to straciła. dopiero jak tego nie ma, albo może nie byc, to
wiesz, jak Ci zależało. ja tak mam na przykład.
a jego zona nie zgadza sie na rozwód?

[to.ja.kas]

Nie, nie zgadza sie

[chalsia]

to.ja.kas napisała:

> Z tego co zrozumiałam (może źle, ja czasem nieuważnie czytam), proponował
> rozwód bez orzekania o winie. By otrzymac w ten sposób rozwód Ania musiałaby
> się na niego zgadzac, a wydaje mi sie, ze nie chciała. Może to desperacja???
> Nie wiem.


Niekoniecznie. To po prostu dbanie też w własne interesy (słuszne) np. nie
bycie obciążoną 50% kosztów rozwodu. Nie znam sytuacji zyciowej autorki, ale
być może alimenty na nią też są ważne.
A po za wszystkim uważam za normalne i emocjonalnie usprawiedliwione, że
zdradzona/porzucona kobieta chce by oficjalne rozstanie odbyło się ze
wskazaniem winnego tegoż. Być może to dal niej jedyna forma zadośćuczynienia.
Chalsia

[kruszynka301]

chalsiu, nie koniecznie trzeba być obciążoną 50% kosztów sądowych. Można się wcześniej umówić, kto je pokrywa, i na początku rozprawy powiedzieć o tym Sądowi.
Rozwód bez orzekania winy to dla mnie przede wszystkim mniejszy stres i oszczędność czasu, a to są dla mnie priorytetowe.
Poczytaj relację z rozwodu mgrani. Moim zdaniem, właśnie tak powinien wyglądać rozwód (mój miał zresztą bardzo podobny przebieg, miałam jeszcze rozprawę wstępną):
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=24087&w=40192863

[chalsia]

ale my tu nie dyskutujemy nad tym, czy rozwód bez orzekania o winie jest lepszy
czy gorszy, ale o tym, że autorka wątku nie chciała się zgodzić na rozwód bez
winy, teraz ma z orzekaniem winy i jest wstrząśnięta tym co mąż w pozwie
napisał. I o tym, że zdecydowała się na rozwód z orzekaniem winy bo widać miała
ku temu jakieś powody - natomiast nie wszyscy widać rozumieją jakie.
Ludzie mają różne priorytety, jak również te priorytety zmieniają się z upływem
czasu.
Chalsia

PS. nie muszę czytać jak powinien wyglądać rozwód (zwłaszcza ten bez orzekania
o winie), bo sama taki też miałam.