nie chcę, żeby włazili mi z butami w duszę

[blue_as_can_be]

niedługo się rozwodzę. nie spodziewam się jakichś kłopotów, bo dzieci nie
mamy, nie mieszkamy ze sobą od dwóch lat, od roku mamy rozdzielność majątkową
i w dodatku jeszcze żadne z nas nie ma o nic pretensji do drugiej strony.
czyli rozwód powinien być formalnością.

niepokoi mnie jednak, że będziemy odpytywani w sądzie z różnych osobistych
rzeczy, którymi żadne z nas nie ma ochoty dzielić się z obcymi ludźmi i co
uważamy za upokarzającą procedurę. chcielibyśmy przed rozprawą uzgodnić jakąś
wspólną wersję na użytek dociekliwego sędziego, mieć z góry przygotowaną
jakąś gładką, niezagrażającą odpowiedź na typowe w takich razach pytania.

i tu moja wielka prośba: czy możecie powiedzieć mi, jakich pytań należy się
spodziewać? jakie Wam zadano w sądzie, albo Waszym znajomym rozwodnikom? z
góry dziękuję

[nangaparbat3]

Nie musi byc tak źle.
Rozwodziłam się po trzech czy czterech latach mieszkania osobno, ale mamy
dziecko. bez orzekania o winie, bez sporów o majątek - więc podobnie do Was.
Nie było prawie żadnych pytań, żadnego "włażenia z butami". Najgorsze - czy
jesteśmy teraz w jakichś nowych związkach (Ex skłamał, że nie, i dobrze).
Nawet byłam zaskoczona, bo naczytałam się (chyba coś wtedy było w "Polityce"
o wyciaganiu na światło dzienne etc. - nic takiego nie miało miejsca.

[blue_as_can_be]

dzięki. oby u nas też tak było - na wszelki wypadek wolę być jednak
przygotowana na wszystko

[nieide]

Witaj.
Z mojego doświadczenia i opowieści znajomych: Jeżeli nie chcecie orzekania o
winie i nie będziecie sami "brudów wywlekali" to sąd nie będzie namolny. Każe
Wam tylko opowiedzieć jak przebiegało pożycie i dlaczego nastąpił jego rozpad.
To co powiecie nie będzie "bardzo drążone". Więc nie ma się co przejmować.

Oczywiście jeżeli będziecie utrzymywali, że "wszystko było cudownie i wspaniale"
i byliście zgodni do końca i nadal w zgodzie chcecie się rozstać bo tak jest
fajnie to sąd zacznie dociekać "gdzie w takim razie jest ten rozpad pożycia" i
drążyć będzie.

Tyle.

dzięki, Nieide. (n.t.)

[blue_as_can_be]

To jest bardzo ciekawe zjawisko...

[tricolour]

... bo z jednej strony "nie spodziewam się jakichś kłopotów" oraz "żadne z nas
nie ma o nic pretensji do drugiej strony", a z drugiej jest potrzeba posiadania
gładkiej i NIEZAGRAŻAJĄCEJ odpowiedzi na pytania dociekliwego sędziego.

Wobec powyższego odpowiadam:

1. "Jakich pytań należy sie spodziewać?" - Różnych w zależności od rozwoju
sytuacji. Sąd nie ma zestawu standardowych pytań.
2. "jakie Wam zadano w sądzie?" - nie powinno Cie to obchodzić, bo rozwód jest
osobistą sprawą i jednemu zadają takie, drugiemu śmakie, a trzeciego w ogóle nie
pytają.
3. "albo Waszym znajomym rozwodnikom?" - poszukaj wśród swoich znajomych
rozwodników.

[to.ja.kas]

Oj Tri wredoto....)))

Moja siostra miała taki układ z eksem ja Ty i Sąd tylko zapytał po co sie
rozwodza jak tak sie swietnie dogaduj i sa tkimi przyjaciolmi....zgodnie z
prawda odpowiedziei ze sa dobrymi przyjciołmi, ale nie małzenstwem i chca by
tak zostało..na stopie przyjacielskiej...dwie sprawy (pierwsza pojednawcza -
kiedys prawie obowiazkowa) i druga konczaca - w sumie moze pol godziny
wszystkiego.

[blue_as_can_be]

tricolour napisał:

> ... bo z jednej strony "nie spodziewam się jakichś kłopotów" oraz "żadne z nas
> nie ma o nic pretensji do drugiej strony", a z drugiej jest potrzeba
posiadania
> gładkiej i NIEZAGRAŻAJĄCEJ odpowiedzi na pytania dociekliwego sędziego.

nie mamy do siebie pretensji, ale sprawy które doprowadziły do rozwodu są
bolesne i bardzo osobiste. rozmawiamy o nich ze sobą płacząc. jesteśmy pełni
współczucia i uważności dla siebie nawzajem. nie chcemy, żeby jakiś bezduszny
urzędas nas z tego odpytywał, nic mu do tego. coś zdecydowaliśmy i nie chcemy,
żeby obcy ludzie wkładali tam swoje kretyńskie, brudne paluchy.


> Wobec powyższego odpowiadam:
>
> 1. "Jakich pytań należy sie spodziewać?" - Różnych w zależności od rozwoju
> sytuacji. Sąd nie ma zestawu standardowych pytań.
> 2. "jakie Wam zadano w sądzie?" - nie powinno Cie to obchodzić, bo rozwód jest
> osobistą sprawą i jednemu zadają takie, drugiemu śmakie, a trzeciego w ogóle
ni
> e
> pytają.
> 3. "albo Waszym znajomym rozwodnikom?" - poszukaj wśród swoich znajomych
> rozwodników.
>
>

dziękuję, to utwierdza mnie w przekonaniu, że warto wymyślić coś dla sądu - coś
mi mówi, że poziom empatii i ogólnej kumacji mają tam zbliżony do Twojego.

nie pozdrawiam.

[nangaparbat3]

Blue,
pięknie piszesz o Waszym rozstaniu, chylę czoła. Chodzi mi po głowie, że takie
rozstanie daje nieskończenie więcej niż upojne randki w fazie ostrego zespołu
zakochania - no przynajmniej w duchowym wymiarze.

Co do empatii Tri - szczęśliwie nie jest chyba wyznacznikiem sredniej krajowej.
To nasze forumowe enfant terrible i admin zarazem - dwa w jednym.

[374.4w]

blue_as_can_be 13.10.06, 22:23 + odpowiedz



nie mamy do siebie pretensji, ale sprawy które doprowadziły do rozwodu są
bolesne i bardzo osobiste. rozmawiamy o nich ze sobą płacząc. jesteśmy pełni
współczucia i uważności dla siebie nawzajem. nie chcemy, żeby jakiś bezduszny
urzędas nas z tego odpytywał, nic mu do tego. coś zdecydowaliśmy i nie chcemy,
żeby obcy ludzie wkładali tam swoje kretyńskie, brudne paluchy.


chyle czoła, że nie macie pretensji do siebie,
do rozwodu najczęściej doprowadzaja sprawy osobiste i bolesne
jesli nie chcecie by bezduszny urzedas was odpytywał i obcy ludzie wkładali
brudne paluchy to nie idzcie do sądu, gdyz ów urzedas czyli Sędzia ma taka
pracę, że musi was odpytać i duzo mu do tego, bo musi wydac wyrok w sprawie, a
przychodzicie do niego z własnej woli

[blue_as_can_be]

kiedy się pobieraliśmy, nikt nas nie pytał, dlaczego. nie zakładaliśmy wtedy,
że się rozstaniemy. ale skoro tak postanowiliśmy, mamy to tego takie samo prawo
jak do ślubu i na zdrowy rozum nikomu nic do tego. wypytywanie o powody, gdy
obie strony są zgodne co do decyzji jest w moim odczuciu totalnym nadużyciem.
wiem, że takie jest prawo, ale to chore. staram się jakoś z tego wybrnąć i stąd
był mój post.

[nangaparbat3]

374.4w napisała:

>
> chyle czoła, że nie macie pretensji do siebie,
> do rozwodu najczęściej doprowadzaja sprawy osobiste i bolesne
> jesli nie chcecie by bezduszny urzedas was odpytywał i obcy ludzie wkładali
> brudne paluchy to nie idzcie do sądu, gdyz ów urzedas czyli Sędzia ma taka
> pracę, że musi was odpytać i duzo mu do tego, bo musi wydac wyrok w sprawie, a
> przychodzicie do niego z własnej woli



Tak nie musi być. Mimo ze mamy dziecko, sędzia prawie o nic nas nie pytała,
była taktowna i powsciagliwa.

[blue_as_can_be]

Nangaparbat, dziękuję jeszcze raz. w sensie duchowym to jest rzeczywiście
wstrząsające doświadczenie, z niczym nieporównywalne. myślę, że dla mnie
rowzwód jest czymś innym, niż dla większości uczestników tego forum. nie ma w
tym nienawiści, ani żalu do drugiej osoby. jest za to poczucie tragedii,
smutku, rozerwania żywej tkanki, które stały się naszym udziałem i której nie
można było uniknąć w danych okolicznościach. dlatego też myślę, że nie powinno
być dziwne, że szukam wszelkich sposobów, żeby żadne z nas nie rozsypało się
w "godzinie zero".

No tak, bo my wszyscy...

[tricolour]

... to takie byle jakie rozwody mieliśmy. Żony bilismy albo one nas biły i stąd
powszedniość naszych przyziemnych spraw. Nie doskoczymy w żaden sposób do
Twojego jedynego i z niczyim na świecie nie dającego sie porównać rozwodu.

Ale żarty na bok. Zadajesz naiwne pytania, bo próba budowania swojego wizerunku
na potrzeby rozwodu jest naiwnością. Jeżeli juz teraz bardzo martwisz się o to,
co sie bedzie działo na sali sądowej, to będzie działo sie wiele. I żaden
trening nie ustrzeże przed płaczem czy inną rozsypką (kłótnie, oskarżenia).

I na koniec dodam, że napisanie do kogoś "nie pozdrawiam" oznacza tyle, co
"pocałuj mnie w dupę", a takim razię życzę Tobie tego samego, co Ty mnie...

[crazysoma]

Witaj.

myślę, że dla mnie
> rowzwód jest czymś innym, niż dla większości uczestników tego forum.

Oj, obawiam sie, a raczej MAM pewnosc, ze zle myslisz...

jest za to poczucie tragedii,
> smutku, rozerwania żywej tkanki, które stały się naszym udziałem i której nie
> można było uniknąć w danych okolicznościach.

Obawiam sie, a raczej MAM pewnosc, ze dla znaczacej (nie, znacznej) grupy osob
tutaj piszacych rozwod wiazal sie z poczuciem tragedii...

A teraz moje spostrzezenia na temat Waszego postepowania wobec "bezdusznych
kretynow", przed ktorymi bedziecie musieli sie spowiadac. Moze zanim do nich
traficie, i dacie im odczuc, ze jestescie lepsza kategoria ludzi, (ktorych
okrutny los zmusil do wejscia wsrod tych bezdusznych kretynow), idzcie do
DOBREGO adwokata, ktory w pozwie pomoze Wam napisac PRAWDE w taki sposob, zeby
zaden bezduszny kretyn nie zadal kretynskiego i wscibskiego pytania. Unikniecie
w ten sposob klamstw w Sadzie, a przy okazji byc moze okaze sie, ze majac
pelnomocnikow, w ogole NIC nie bedziecie musieli mowic.

pozdrawiam z poczuciem tragedii z powodu bolacej glowy... No bo niby z jakiego
innego?

crazy, dzieki

[anja_pl]

bo juz myslałam, że rozwód powinien być dla mnie jest niczym, a
ja "tragedizuję" zupełnie bez powodu,

mnie nie boli głowa, po jednej lampce nie ma prawa,
mnie boli serce, ale to pewnie z powodu, tego żwiru, com go przerzucała...

[blue_as_can_be]

OK, może nieprecyzyjnie to wyraziłam. wiem, że rozwód to prawie zawsze
tragedia. chodziło mi o to, że na ogół wiąże się on jednak z kłótniami, walką,
etc. poczytałam kilka wątków tutaj i znalazłam wiele narzekań na zachowanie
ekspartnera, oburzenia, poczucia krzywdy. swój rozwód uważam za nietypowy w tym
sensie, że u nas tego nie ma, że nadal jesteśmy bliskimi sobie ludźmi, którzy
jednak z pewnych względów nie mogą być razem.

No i na tym polega problem...

[tricolour]

... że w sądzie nie możesz powiedzieć, że jesteście bliskimi sobie ludźmi,
którzy z pewnych względów nie mogą byc razem. Czasy piaskownicy sie skończyły i
małżeństwo to nie zabawa.
Nie znajdziesz gotowej recepty na wykiwanie sądu, który ma okazać sie dla Was
wyrozumiały i mało czepliwy. Może tak bedzie, a może trafisz na kogos
konsekwentnego, co oddali pozew z braku podstaw...

[markus_wak]

Mamy przed soba jeden wspólny dylemat - też nie chcemy, aby sąd właził nam z
butami w życie. I to co napisała o sobie nangaparbat jak najbardziej potwierdza
sie w ramach sprawdzeń , które prowadzę w realu. Jest kilka warunków/zasad wg
dotychczas zebranych przeze mnie informacji:
1 sąd nie lubi słuchać wzajemnych oskarżeń.
2.sad to człowiek który ma nieprzyjemna pracę.
3.Człowiekowi, który ma nas polubić prace należy uprzyjemnić.
4.Aby wypełnić 3. należy przedstawić sądowi komplet informacji wyczerpujących
kalifikacje prawną wymagana do wydania przez sąd decyzji.
5.Musicie współpracować ze sobą, bo sad musi współpracować z kodeksem - " nie
bądź Pan głąb - praw fizyki Pan nie zmienisz"
6. Kodeks ma zaprowadzić porządek, a nie sprawiedliwość. (To ja Markus , ale
wcale nie musze byc pierwszym, który to powiedział )
6.Sprawiedliwość jest, miejmy nadzieję. Ale jeśli, to po drugiej stronie lustra.
Po naszej stronie czasem trzeba sobie pomóc. Więc nie kombinujcie tylko walcie
do prawnika żeby sprzedał Wam za rozsądne pieniądze (oby) informację o tym jak
wygląda program obowiązkowy par rozwodowych.

Pozdrawiam. I polecam watki Nanagaparbat. Ma empatie i inteligencję. Do enfant
terrible tez mi brakuje cierpliwości i musiałbym złamać zasady forum, aby
wyrazić swój pogląd.

Ależ nie krępuj sie bracie...

[tricolour]

... i pisz, byle z sensem. Bo odgrażać się to każdy potrafi...

[markus_wak]

Z wrażenia zalogowałem sie ponownie. zasad naruszać nie zamierzam. Ale po
cholerę walisz teksty jak kopacz rowów, po wyczerpującej dniówce. Skoro bywasz
tu to nim nie jesteś - przynajmniej intelektualnie. Głupio mi sie robi jak
walisz kogos między oczy dla ... przyjemności? Odreagować musisz? Po co ta
agresja? Jak uważasz że to bzedy do daj sobie chłopie luz i napij sie piwa.
Milej spędzisz czas. Takie forum to dla wielu 1. i główny punkt zaczepienia się
o zdrowy rozsądek. Bez chęci podzielenia się wiedzą przez innych na tym forum
zeżarłyby mnie własne myśli.

Rozumiem, że możesz to tak odebrać.

[tricolour]

Ale jak dłużej pobedziesz na forum, to zauważysz, że nie "walę miedzy oczy" w
tych postach, które są smutne, przygnębiające. Nie czepiam sie ludzi, kiedy z
ich pisania wyziera rozpacz i zagubienie.

Czepiam się nieścisłości.
Czepiam się babki, która założyła sobie konto "na faceta".
Czepiam się postów "okołorozwodowych" pisanych lekko jak powiew wiosny, co stoi
w sprzeczności z klimatem rozwodu.
Czepiam się prób udawania przed sądem, że "w zasadzie nic sie nie stało, ale
dajcie nam szybko i łatwo rozwód".
Czepiam sie postów o alimentach na dziecko, z treści których wynika, że mamuśka
chce sobie na exie dorobić.
Itp.

Tak właśnie pojmuję "punkt zaczepienia o zdrowy rozsądek".

[markus_wak]

Ok. Pojąłem. Ale bardzo popędliwy jesteś, bo żeby tak od razu po zajawce walnąć
pytacza ? Nawet jesli masz to doswiadczenie forumowe, które u mnie jak słusznie
zauważyłeś nie jest duże, to łatwo o błąd, a wtedy ranisz i tak skotłowanego
człowieka. Tak myślę. Trzeba zresztą przyznać, że panie czuwają i spiesza z
odsieczą w potrzebie - takie Forumowe Ratowniczki Skotłowanych . Pozdrawiam i
wyciągam 5 na zgodę.

Jest i piątka z mojej strony.

[tricolour]

Z popędliwością, to... staram sie hamować. Kobiety nie lubią szybkich ))

A i lubie walnąć pytacza po zajawce jak mi coś nie gra - to tak dla znalezienia
wspólnej płaszczyzny i nici porozumienia.

[markus_wak]

Te kobiety dziwne sa - szybkie samochody im nie przeszkadzają. Strasznie to
skomplikowane Swoją drogą śledzić upodobania kobiet może tylko człowiek guma.

Walnięcie na starcie uprawia także mój bliski kolega, niewatpliwie wpływa to
ożywczo na konwersacje z rozmówcą. O ile nić nie pęknie. Ale wpisał to w ryzyko
obcowania ze światem.

Poczytałem o Krakowie. I troche tez wczesniej o innym spotkaniu. Wy tu nieźle
balujecie! Rozwód..i co dalej? - REAKTYWACJA !

[blue_as_can_be]

markus_wak napisał:

> 4.Aby wypełnić 3. należy przedstawić sądowi komplet informacji wyczerpujących
> kalifikacje prawną wymagana do wydania przez sąd decyzji.

właśnie dlatego otworzyłam ten wątek: żeby się dowiedzieć, jak wygląda komplet
takich informacji

> 5.Musicie współpracować ze sobą

współpracujemy. trzymamy absolutnie wspólny front.

> nie kombinujcie tylko walcie
> do prawnika żeby sprzedał Wam za rozsądne pieniądze (oby) informację o tym jak
> wygląda program obowiązkowy par rozwodowych.

czyli wynająć prawnika w naszej wspólnej sprawie przeciwko wyskokiemu sądowi -
dobre ))

Wynająć prawnika po to, by umieć poruszać...

[tricolour]

... się podczas rozprawy. Nie zauważasz jak niewiele wiesz na temat rozwodu?
Wydaje Ci się, że wszystkie rozwody polegaja na obrzucaniu sie błotem?

Jeżeli nawet tak jest, to nie dlatego, że rozwodzą sie jakieś potwory, ale
dlatego, że z braku wiedzy i umiejętności zaczynają się emocje i niepotrzebne
oskarżenia, których mozna uniknąć. Do adwokata idziesz nie po to, by walczyc w
sądzie, ale po to, by sobie pomóc. Z takich samych powodów do lekarza idziesz po
to, by by sobie pomóc, a nie walczyc ze szpitalem...

Nie ma czegoś takiego jak "komplet informacji". A na pewno nie w sytuacji gdy
nic nie wiadomo o Twojej historii...

[nangaparbat3]

tricolour napisał:

> Nie ma czegoś takiego jak "komplet informacji". A na pewno nie w sytuacji gdy
> nic nie wiadomo o Twojej historii...


Zaraz zaraz. Blue i jej mąż nie mają dzieci i od dwoch lat są osobno. Czy w tej
sytuacji jakiekolwiek dodatkowe informacje mogą być sądowi potrzebne? Jako
przyczyne mozna podać "niezgodność charakterow", rozwod bez orzekania o winie -
chyba tylko sędzia z lekka sadystyczny moglby żądać więcej informacji. Bo niby
po co?

[misbaskerwill]

> Zaraz zaraz. Blue i jej mąż nie mają dzieci i od dwoch lat są osobno. Czy wtej
> sytuacji jakiekolwiek dodatkowe informacje mogą być sądowi potrzebne? Jako
> przyczyne mozna podać "niezgodność charakterow", rozwod bez orzekania o winie
> chyba tylko sędzia z lekka sadystyczny moglby żądać więcej informacji. Bo niby
> po co?

Sadyści zdarzają się w każdym zawodzie.
Najważniejsze, żeby blue uzgodniła z mężem, że nie chcą wywlekać brudów i mają
pełną zgodność co do rozpadu ich pożycia i tego, że nie chcą nawet pamiętać,
dlaczego tak było.
Niby śmieszne, ale w takiej sytuacji tylko niezgodność zeznań może pobudzić sąd
do "drążenia tematu", więc lepiej jasno to omówić (o ile to możliwe).

Jeśli będą twardzi i zgodni nawet "sadysta" będzie musiał dać za wygraną

No to nie ma czego sie bać....

[tricolour]

... zwyczajne podanko, pardon, pozew i rozwód w trzy minuty. Formalność.

Tylko skąd pomysł, by ktos mógł nagle wkładać w całą sprawę swoje "kretyńskie,
brudne paluchy". Skąd taka emocjonalna myśl, skoro jest aż tak dobrze?

Wiesz, Nanga, że lubię czepiac sie takich szczegółów... dlaczego syf wyskakuje z
piękna?

[nangaparbat3]

tricolour napisał:

> ... zwyczajne podanko, pardon, pozew i rozwód w trzy minuty. Formalność.
>
> Tylko skąd pomysł, by ktos mógł nagle wkładać w całą sprawę swoje "kretyńskie,
> brudne paluchy". Skąd taka emocjonalna myśl, skoro jest aż tak dobrze?
>
> Wiesz, Nanga, że lubię czepiac sie takich szczegółów... dlaczego syf
wyskakuje
> z
> piękna?

Moge mowić tylko za siebie.
a ja myslę tak:
ze ludzie mają wielka sklonność do osądzania, a niewielką do podjecia wysilku
zrozumienia czy chocby poznania (to chyba na jedno wychodzi).
Mnóstwo ludzi ma w sobie wielka potrzebę wykazania, ze inni blądzą, grzeszą, są
gorsi - wydaje im się, ze dzięki temu oni sami podnoszą swą wartość.
Można trafic na takiego sędziego (terapeutę, lekarza, spowiednika, nauczyciela -
kogo zechcesz).
Ktoś taki jest w stanie każdą sprawę - nawet najczystszą - przedstawić w sposob
odrażajacy i poniżający.
Jest sie czego bać.

[majkel01]

Sad zeby mogl wydac wyrok musi miec pewnosc ze strony nie lacza juz wiezi
(fizyczna, gospodarcza i emocjonalna). Dopiero wtedy moze wyrokowac. Poki co w
polskim prawie nie ma czegos takiego jak rozwod poprzez zlozenie zgodnych
oswiadczen np. pisemnie. Wszystko musi sie odbyc na rozprawie i jet to normalny
proces. Jesli nie ma problemow (czytaj: bez winy) sad nie zadaje zbyt
dociekliwych pytan i ogranicza sie do zapytania o to kiedy ustaly wiezi, czy
byly awantury, co w ogole doprowadzilo do rozpadu itd. Pewne ustalenia sa
potrzebne bowiem zeby wydac wyrok musi byc zebrany material dowodowy... zawsze
moze byc bowiem przypadek ze ktos sie rozmysli i mimo to zlozy apelacje. No i co
wowczas by sad mial napisac w uzasadnieniu jesli nie potrafilby wskazac kiedy
nastapil rozpad z jakich przyczyn itd... a przeciez sa to podstawy do wydania
orzeczenia.
NIestety, jesli ktos sie chce rozwiesc musi opowiedziec kawalek swojego zycia..
z tym ze nie sa to pytania az tak bardzo dociekliwe. Na pytania Sadu trzeba
odpowiadac i to bez zadnego kombinowania bo mozna zostac ukaranym w razie
uchylania sie od odpowiedzi. Na pocieszenie dodam ze jeszcze sie nie spotkalem z
takim przypadkiem.
Jesli rozwod jest bez winy ... i strony sa w dobrych kontaktach to rozwod bedzie
formalnoscia... a wiele par podczas rozprawy potrafi sobie zazartowac tak ze
czasem atmosfera jest naprawde mila... az czasem sie mozna zadziwic ze akurat ta
para sie chce rozwiesc, skoro maja tak dobre uklady miedzy soba.

[majkel01]

aaaa..... a wynajecie prawnika mija sie z celem bowiem wezmie tylko kase za nic.
Ogolnie w sprawach o rozwod udzial prawnika nie jest az tak bardzo konieczny...a
w sprawie bez winy jest wrecz zbedny.

[libra22]

Nanga - bardzo fajnie napisałaś
Może być tak, że rozpad nastapił z powodu śmierci dziecka i nie ma się ochoty o
tym mówić (pisać).
Mam nadzieję, że to nie u blue.
Przepraszam za taki drastyczny przykład, ale chciałam pokazać, że łatwość
osądów może naprawdę czasem zranić.

[nangaparbat3]

libra22 napisała:

ale chciałam pokazać, że łatwość
> osądów może naprawdę czasem zranić.

)
Ostatnio mam takie mysli, że jesli by sie wiedziało wszystko o jakims
człowieku, wszystko by mu się wybaczyło.

[libra22]

Miałabym klauzulę do tego Nango:

"nie dotyczy mojej byłej teściowej"

[nangaparbat3]

libra22 napisała:

> Miałabym klauzulę do tego Nango:
>
> "nie dotyczy mojej byłej teściowej"
>


Na mysl o tesciowej (na wrocławskim spotkaniu Der nas uswiadomil, ze bedzie
moją tesciową do konca zycia - ratunku!!!!) chwytam za noż.
Ale widziałam kiedyś, co potrafila jej zrobić jej matka - kiedy dzisiaj, po
dziesieciu latach, opowiadam o tym, chce mi się płakać.

empatia a teściowa

[libra22]

Moja też nie miała lekkiego życia. Jednak moją życzliwość, próby zrozumienia,
okazywany jej szacunek potrafiła zawsze w końcu obrócić przeciwko mnie. Taki
typ. Trzeba dużej mądrości i dojrzałości, żeby przy zrozumieniu drugiego
człowieka nie dawać jednocześnie się mu krzywdzić. Ja nie umiałam.
I choć to zawsze będzie babcia mojego syna, i o ile nie będzie go krzywdziła (
a zdarzało jej się) to nie będę ograniczała mu kontaktów z nią, osobiście
cieszę się, że teraz mogę być od niej z daleka.
Może jak minie 10 lat....

[nangaparbat3]

Moja tesciowa nigdy nie powiedziala mi złego slowa. Nie wtracała się. Ona tylko
patrzyła. Albo wypytywala naszą corkę, czy mamusia też robi takie mleczko z
miodkiem. Albo cos innego. A co swięta skladala swemu synowi takie zyczenia:
żeby zona byla z ciebie zadowolona.
Mistrzyni manipulacji.
Kiedy córka miała 8 lat sniło jej się, że babcia nas goni i chce nas obie
zamordować.

Jakoś nie dopatrzyłem się manipulacji...

[tricolour]

... w tej opowieści.

Co jest złego w życzeniach, by syn postepował tak, bys Ty była zadowolona?

[nangaparbat3]

tricolour napisał:

> ... w tej opowieści.
>
> Co jest złego w życzeniach, by syn postepował tak, bys Ty była zadowolona?


To złego, że 1) sugeruje hierarchię - ja nad, mąż pod
2)sugeruje, ze nie jestem zadowolona (moze nie kazdy takiej sugestii by sie
doszukal, ale Ex na 100%).

A ponoć ja taki czepliwy jestem!

[tricolour]

1) "Sugeruje hierarchię" - no pewnie, że sugeruje. Każde zdanie, mając podmiot
cos sugeruje. Gdy sie zacznie zdanie od "ja" - to pewnie narcyzm, a jak od "ona"
- to pewnie manipulację. Moim zdaniem w tym przypadku przesadzasz.

2) sugeruje, że niezadowolna - a może zwyczajnie teściowa nie miała złych
intencji, a brakowało jej umiejętności wyrażenia sie wprost?

Wiesz - ostatnio gadałem z ex i powiedziałem jej, że teściowe przez 10 lat
"poznawania" mnie zamienili ze mną nie więcej niż 500 słów (tak było w istocie).
I wiesz, co usłyszałem? Że nie chcieli byc WŚCIBSCY!

To jest dopiero rewelacja, że dali córke w ręce nieznanego faceta, bo nie chceli
byc wścibscy. Moim zdaniem nie zapewnili córce elementarnego bezpieczeństwa.

[nangaparbat3]

No widzisz, mozna przecież powiedzieć, ze powstrzymywanie sie od wścibstwa jest
wielką zaletą, i to Ty sie czepiasz.
Pamietaj, ze słowa to tylko jakies 30% tego, co przekazujemy mowiąc do kogoś -
znacznie wiecej wypowiadamy tonem głosu, mimiką, gestem. One nie klamią.
A tu sa tylko literki.
Gwoli sprawiedliwości musze powiedzieć, że moj tato też nie był lepszy, za to
bardziej wprost atakował Exa, w sposob naprawdę okropny.

Nango:-)

[libra22]

Ja Cię w pełni rozumiem, bo moja to też manipulatorka. Też nigdy nie mówiła
wprost. Jedyny wyjątek to przy rozpadzie małżeństwa wywaliła mi wszystkie moje
winy z powodu których oczywiście jej syn mnie porzucił.
Moją winą w stosunkach z nią jednak było to, że i ja nie potrafiłam ( z tego
szacunku, ale i braku asertwyności i dojrzałości) doprowadzić do konfrontacji i
wyjaśnić nieporozumienia. Pewnie nic by to nie dało, ale chociaż może
oczyszczało by atmosferę?
I rozumiem jak trudno Tri zrozumieć po kilku słowach pisanych o co chodzi
(pomijając jego oceniająco-choleryczne usposobienie, jeśli tego nie przeżył.
Nie wiem czy taka sytuacja pokazuje charakter mojej teściowej: już po naszym
rozstaniu i pół roku wyprowadzeniu się eksa przy okazji pobytu mojego syna (lat
8) u nich na działce, kazała mu często prosić tatusia, żeby wrócił do nas.
Możecie sobie wyobrazić, jaki zamęt uczyniła w jego głowie? A oboje z eksem tak
bardzo staraliśmy się, że mały jak najmniej ucierpiał i on już okrzepł w tej
nowej sytuacji i był całkiem szczęśliwy (zdaję sobie sprawę, ze jak na taką
sytuację, ale już nie budził się po nocach, z radością jechał na weekend do
ojca, nie był drażliwy, dobrze radził sobie w szkole itp).
Na dodatek - co nie było dla mnie miłe - to ja musiałam małemu powiedzieć,
kiedy kilka razy po tym snuł wizje, że tata wróci do nas, że to nieprawda. A
będąc w sumie porzuconą żoną, nie jest fajnie burzyć nadzieje dziecka i brać na
siebie uświadamianie mu rzeczywistości, tak jakbym to podjęła decyzję o
rozstaniu. Choc tu może okazuję się tchórzem, nie wiem.

Rany boskie!

[nangaparbat3]

Ona przecież chciala jak najlepiej, a Ty wredota jedna, wszystko popsulaś i
nadzieje w dziecku pogrzebalaś!
krew mnie zalewa i cholera bierze jak sie z czyms takim stykam.

Ale z drugiej strony, to ja myslę tak: gdyby świekra była inna, on byłby inny,
a innego pewnie bym nie pokochała, ani on mnie, i naszego dziecka nie byłoby na
świecie.
Więc?
Może powinnam jej być wdzięczna? (piszę bez sarkazmu, naprawdę). No i w koncu
to ona go urodziła.
Życie mnie przerasta, nic a nic z tego wszystkiego nie rozumiem.
A co do charakteru Tri, pewnie jeszcze niejeden watek bedzie tylko o tym.

[libra22]

To już jesteś na wyższym poziomie świadomości, ja jeszcze do niego chyba się
czołgam.
Bardziej myślałam ( a nawet cieszyłam się) w czasie małżeństwa, że jak na
takich rodziców (nie będe tu pisac wszystkiego) to on calkiem fajny był, ten
mój mąż. Ale w pewnym momencie okazalo się, że rodziny nie przeskoczysz. Chyba
że na terapii. Tylko, że tego trzeba chcieć.
Co do teściowej: wiem, że chciała dobrze - tak mi tłumaczyła, jak do niej
zadzwoniłam powiedzieć, że nigdy więcej ma nie rozmawiać z małym o nas. Byłam
miła i okazałam zrozumienie

[nangaparbat3]

libra22 napisała:

> To już jesteś na wyższym poziomie świadomości, ja jeszcze do niego chyba się
> czołgam.
Bo ja juz jestem 7 (SIEDEM) lat po rozstaniu.

> Bardziej myślałam ( a nawet cieszyłam się) w czasie małżeństwa, że jak na
> takich rodziców (nie będe tu pisac wszystkiego) to on calkiem fajny był, ten
> mój mąż.
Dokładnie to samo sobie myslalam (i myslę).
Ale w pewnym momencie okazalo się, że rodziny nie przeskoczysz. Chyba
> że na terapii. Tylko, że tego trzeba chcieć.


> Co do teściowej: wiem, że chciała dobrze - tak mi tłumaczyła, jak do niej
> zadzwoniłam powiedzieć, że nigdy więcej ma nie rozmawiać z małym o nas. Byłam
> miła i okazałam zrozumienie

Podziwiam Cię. Naprawdę.

[markus_wak]

Ostatnio mam takie mysli, że jesli by sie wiedziało wszystko o jakims
> człowieku, wszystko by mu się wybaczyło.

Dobre. Ja się zatrzymałem na wszystko/wiele.
Ale w tym miejscu pytanie: Czy wybaczyć jest tożsame z odtworzeniem zaufania. Bo
tak w podtekście zrozumiałem Twoja tezę. I nie chciałbym ograniczać tej kwestii
do dominanty forum.

To moje powyżej to do Nanga

[markus_wak]

?

[misbaskerwill]

>Czy wybaczyć jest tożsame z odtworzeniem zaufania?

Dla mnie nie jest. Zaufać komuś, kto właśnie udowodnił ponad wszelką wątpliwość,
że nie można mu ufać - jest wg mnie głupotą, którą można usprawiedliwiać jedynie
zakochaniem

Podobnie, co innego znaczy wybaczyć, a co innego zapomnieć. Choć niektórzy
bardzo chcieliby utoższamiać te pojęcia. A z tym - komentarz jak wyżej

Wiem, że to było do Nangi i domyślam się, że nie wyszedłem poza "dominantę
forum" (ale może zmieściłem się w septymie? :p )

[markus_wak]

W septymie - ))

Dla mnie to tez nie jest to samo. I można wybaczyć, zrozumiec , pochylyć sie
etc, ale nie musze znowu lubić, szanować, współpracować - czyli dawać nowego
kredytu zaufania.

I też się zastanawiałem jak to wygląda w duchu myśli chrześcijańskiej, ale
brakuje mi wiedzy i czaasu na jej zdobycie. Może Wy coś pomorzecie?

[nangaparbat3]

markus_wak napisał:

> W septymie - ))
>
> Dla mnie to tez nie jest to samo. I można wybaczyć, zrozumiec , pochylyć sie
> etc, ale nie musze znowu lubić, szanować, współpracować - czyli dawać nowego
> kredytu zaufania.
>
> I też się zastanawiałem jak to wygląda w duchu myśli chrześcijańskiej, ale
> brakuje mi wiedzy i czaasu na jej zdobycie. Może Wy coś pomorzecie?
Jest cos o tym w ewangeliach. Wydaje mi się, ze jakoś tak, ze trzeba iles tam
razy napomnieć, ale nie bez końca.
W wolnej chwili poszukam, to chyba lepsze, niz tkwic przy komp.

[nangaparbat3]

misbaskerwill napisał:

> >Czy wybaczyć jest tożsame z odtworzeniem zaufania?
>
> Dla mnie nie jest. Zaufać komuś, kto właśnie udowodnił ponad wszelką
wątpliwość
> ,
> że nie można mu ufać - jest wg mnie głupotą, którą można usprawiedliwiać
jedyni
> e
> zakochaniem

No własnie. Mozna dać kolejna szansę, nawet siedem szans - szans tyle, na ile
czujemy się na siłach. Ale tez na zasadzie - co bedzie, to bedzie. Wtedy
zobaczymy. Nie produkowac samosprawdzajacych sie przepowiedni a ni sytuacji -
zaufałem ci, a ty znowu... etc.
>
> Podobnie, co innego znaczy wybaczyć, a co innego zapomnieć. Choć niektórzy
> bardzo chcieliby utoższamiać te pojęcia. A z tym - komentarz jak wyżej
>
domyślam się, że nie wyszedłem poza "dominantę
> forum" (ale może zmieściłem się w septymie? :p )

To dla mnie za mądre. Jakas niedokształcona jestem

[phokara]

> Ale w tym miejscu pytanie: Czy wybaczyć jest tożsame z odtworzeniem zaufania.

Nie. To sa zupelnie inne sprawy i inne drogi, ktore sie tylko zbiegaja na
skrzyzowaniu. Ale mierzy sie je roznymi kryteriami, podobnie jak roznej sily
potrzeba do jednego i drugiego.

Wiem, ze to bylo do Nangi, ale sie wcielam. Duzo czasu sie nad tym
zastanawialam, stad potrzeba podzielenia sie wnioskiem (oczywiscie, nie jedynie
slusznym)

[libra22]

Skoro się wcinacie to ja też: to co napisała Nanga mi sie skojarzyło z taką
ogólną postawą wobec człowieka, takim miłosiernym pochyleniem się nad jego
ułomnościami i bardzo z postawą chrześcijańską.
Ale też odniosłam je do osób, które są już za nami, które były dla nas jakoś
tam ważne i dlatego coś z uczuciami do nich musimy zrobić: możemy mieć
pretensje, czuć żal, nienawisć nawet, a możemy jakoś zrozumiec i wybaczyć, co
nie jest jednoznaczne z tym, że popieramy to co robią/robiły, ze zaufalibyśmy,
że pozwolilibyśmy się nadal krzywdzić.

hmmm - mam wrażenie, że może niedokładnie oddałam co mam na myśli, ale nie
jestem dobra w pisaniu

[nangaparbat3]

markus_wak napisał:

>> Ale w tym miejscu pytanie: Czy wybaczyć jest tożsame z odtworzeniem
zaufania. B
> o
> tak w podtekście zrozumiałem Twoja tezę. I
Nie. Zaufać - nie. To znaczy znajac kogos bardzo dobrze mozna sie spodziewać,
ze wciąż bedzie robił cos złego. Bo nie jest w stanie nie robić - nie potrafi
inaczej, dlatego wybaczam (czyli nie oczekuję, ze zostanie ukarany). Dlatego
mogę wybaczyć, ale zerwać kontakt - zeby nie wystawiać się na razy, ktorych
moge sie spodziewać.

Powyzej do Markusa n/t

[nangaparbat3]

[libra22]

My też do markusa
My, czyli Pho, Miś i ja

[nangaparbat3]

libra22 napisała:

> My też do markusa
> My, czyli Pho, Miś i ja

Tak. Żartowalam, zeby wyszlo symetrycznie.
I własciwie gdybym najpierw przeczytała wszystko, coscie napisali - Ty, Pho i
Miś - juz nic nie musialabym dodawać.

[markus_wak]

Sie narobiło. Trzeba było nowy wątek zacząć, albo stolik gdzieś zamówić . To
wszystko przez filozofowanie w niedzielę w nocy zamiast potulnie kalendarz na
tydzień układać. Swoją drogą Nanga nie musisz zapuszczać takich dryfów
gogicznych

[nangaparbat3]

Nie dokuczaj mi. Ja jestem jak dziecko, co pomyslę, to napiszę. No chyba ze mi
sie uda ugryźć na czas (wątek o dzieciach).

[markus_wak]

Nie dokuczam. I nie gryź sie, ani w jezyk ani w ogóle. Patrz jak pieknie
dygresja rozkwitła

Kurde,

[crazysoma]

chyba musze zalozyc nowe, konkurencyjne forum - "dla Matek - wstep,tylko po
23.00". Znowu mnie cos ominelo, no...

Wybaczyc to pogodzic sie, z krzywdzacym i krzywdami... Ale to nie jest, tak jak
napisala Pho, to samo co zapomniec, aby znow zaufac. Nie ufa sie komus ktos
nas, w naszym odczuciu, krzywdzil... Bo jesli nas krzywdzil a my znow zaufamy
po raz enty, zamiatajac nasza krzywde pod dywan, to znaczy ni mniej ni wiecej,
ze strasznymi frajerami jestesmy...

[nangaparbat3]

Ja myslę że moze tez byc tak, ze robimy sie coraz silniejsi i coraz trudniej
nas skrzywdzić. Tylko ze ta sila to tez ociupinke obojetność - ale taka
obojetność "do" - nie "od".
Najwazniejsze, zeby samemu wiedzieć, co się czuje, nie oszukiwać siebie - wtedy
mozna pdslonić sie na tyle, na ile naprawdę nas stać, w miarę sensownie
wytyczyć granice.

[crazysoma]

Ja myslę że moze tez byc tak, ze robimy sie coraz silniejsi i coraz trudniej
> nas skrzywdzić.

To pewnie tez, ale ja sobie z kolei mysle, ze za ta "sila" stoi tez nasza
madrosc, i zaczynamy kombinowac, troche juz na zimno, ze nawet jesli niektore
rzeczy i sprawy bedziemy pamietac na zawsze, to postaramy sie uciec od nich jak
najdalej, na inna droge, bo co jest (i co by bylo) na tej, to juz wiemy...

OK, dzięki wszyskim, którzy odpowiedzieli

[blue_as_can_be]

dziwi mnie jednak niesamowicie jedna rzecz. większość z Was wydaje się zupełnie
nie podzielać i nie rozumieć mojego problemu, zawartego w tytule wątku. chyba
tylko Nanga i Libra chwyciły (dzięki - ratujecie resztki mojej wiary w ROZUM).

wiem, że już raczej niczego więcej się nie dowiem, ale mam potrzebę podzielenia
się z Wami pewna refleksją. pod pewnymi względami ślub i rozwód są podobne. w
dzisiejszych czasach ani jedno ani drugie raczej niczego nie zmienia: ludzie
zyją ze sobą juz przed ślubem i zazwyczaj rozstają się na długo przed
oficjalnym rozwodem. mimo to oba wydarzenia mają gromny emocjonalny wpływ na
nasze życie, choć oczywiście są to biegunowo różne emocje.

gdyby ktoś kazał mi się przed ślubem tłumaczyć z tych emocji, opowiadać w
szczegółach, dlaczego chcę związać się z tym mężczyzną, czy i za co go kocham,
jak doszło do tego związku, kiedy i w jakich okolicznościach pierwszy raz
doszło między nami do intymnego zbliżenia, etc - to nigdy nie wzięłabym ślubu.
i już. nie dlatego, że się tego wstydzę, tylko dlatego, że rzecz dotyczy bardzo
prywatnej, intymnej właśnie przestrzeni, która należy WYŁĄCZNIE do nas dwojga.

tak samo trudno jest mi zaakceptować sytuację rozstania, w której przed jakąś
instytucją mam się tłumaczyć, jak to właściwie było. nie mogę zrozumieć,
dlaczego ludzie uważają to za oczywiste. dlaczego nie rozumiają, że może to być
upokarzające i odbierające godność. ZWŁASZCZA, jeśli rzecz dotyczy ludzi,
którzy w znacznej części już przez to przeszli.

dziwny jest ten świat... albo może to ja do niego nie pasuję.

pozdrawiam Wszystkich i jeszcze raz dziękuję, zwłaszcza za konstruktywne porady.

Niech nic tak bardzo Cie nie dziwi...

[tricolour]

... bo Twój punkt widzenia sprawy nie jest jedynym słusznym. W ostateczności
jeśli nie chcesz nic mówić w sądzie, to nie idź do sądu - to chyba dośc
zrozumiałe rozwiązanie. A jeśli idziesz do sądu w jakiejś sprawie, to
podporządkowujesz sie obowiązującym tam procedurom.

Podobnie u np. lekarza... ale ilustracja jest zbędna.

PS. Mam wrażenie, że większość "zrozumiała" o co Ci chodzi, ale to nie ma nic do
rzeczy. W sądzie liczą sie fakty, a nie forumowa empatia.

[blue_as_can_be]

nie roszczę sobie pretensji do żadnego patentu na rację. niektóre rzeczy wydają
mi się jednak tak oczywiste, że to aż boli (ok, ok, MNIE się takie wydają - to
inny problem)

wiem, że w sądzie liczą się fakty. wiem, że jeśli chcę dostać papier, to muszę
zgodzić się na procedurę warunkującą jego wydanie, bez względu na to, jak
bardzo nielogiczna lub nieuprawniona mi się ona wydaje. czy jednak rozumiesz,
że staram się do niej przygotować najlepiej jak umiem??? skoro ta procedura w
moim odczuciu jest podszyta nadużyciem i gwałtem, chcę po prostu wyjść z tego
cało. równie mocno chcę, aby wyszedł z tego cało mój - póki co - Mąż.

BTW ja mam w dupie ten papier, mój mąż go potrzebuje, żeby ułożyć swoje życie
na nowo.

Jesteś buntownikiem...

[tricolour]

... każdy z nas był, a potem przeszło, bo nie da sie tkwić w permanentnym buncie.

Zresztą piszesz niespójnie. Jeśli masz w dupie papier rozwodowy, to jak mogłaś
serio traktować ślub (rozumiany jako papier)? Przecież mogłaś żyć w "wolnym
związku".

[blue_as_can_be]

tricolour napisał:

> Jeśli masz w dupie papier rozwodowy, to jak mogłaś
> serio traktować ślub (rozumiany jako papier)? Przecież mogłaś żyć w "wolnym
> związku".

wiele się zmieniło we mnie i w moim stosunku do tych spraw od czasu mojego
ślubu. nie będę się wdawać w szczegóły, ale dziś zupełnie inaczej o tym myślę.
raczej nie poślubię nikogo więcej - jeśli Cię to satysfakcjonuje.

tak, w pewnym sensie jestem buntownikiem - przez całe zycie. nie zliczę, ile
razy to mnie ocaliło. jak dotąd więcej mam z tego korzyści niż trosk.

a Ty, Tricolour, zyskałbyś na pewno podążając bardziej za samym sobą niż za
łatwym schematem - i, belive me or not, nie jest to złośliowść, tylko mój
intuicyny prezent dla Ciebie.

Dziękuję Ci za prezent...

[tricolour]

... i, belive me or not, cały czas (od pewnego momentu życia) podążam za sobą.
Moje wypowiedzi na forum, to też nie jest wpadanie w łatwe schematy, ale właśnie
efekt podążania za tym, co daje mi chwila lektury wątku.
Przyznam, że już nie raz żałowałem niektórych swoich wypowiedzi, zwłaszcza kiedy
ulotna, emocjonalna chwila minęła, a pozostał racjonalizm...

Życzę Ci wytrwałości i pogody ducha.

[blue_as_can_be]

...więc i Tobie również. konsekwentne i uczciwe podążanie za sobą samym, nawet,
jeśli rodzi potknięcia, w końcu opłaca sie zawsze - przynajmniej ja tak wierzę.

tym razem - pozdrawiam szczerze

Czasem są takie posty...

[tricolour]

... po których trudno juz coś nowego napisać. Mam wrażenie, że właśnie tak teraz
się stało, kiedy po chwili niezrozumienia, przerysowania, wyszydzenia (z mojej
strony) doszliśmy do miejsca... miłego i spokojnego.

i warto...

[blue_as_can_be]

dochodzenie do tych miejsc jest wazne. spotkanie jest czasem trudne - ale
ważne. i, ostatecznie, satysfakcjonujące. kim bylibyśmy, gdyby nie zolność
spotkania się jednak. zobaczenia i zrozumienia innego.

dziękuję Ci za tę rozmowę. śpij dobrze.

Dobranoc.

[tricolour]

[nangaparbat3]

tricolour napisał:
>
> PS. Mam wrażenie, że większość "zrozumiała" o co Ci chodzi, ale to nie ma nic
d
> o
> rzeczy. W sądzie liczą sie fakty, a nie forumowa empatia.
>
Fakty są takie, że oni od dwoch lat są osobno - jesli to moez byc za mało (plus
jakas deklaracja, ze nie widzi sie szans na sklejenie) - to pani sędzia, która
mi udzielala rozwodu, widac z jakiejś innej planety była.

Moja dygresja

[crazysoma]

> nie chcemy, żeby jakiś bezduszny urzędas nas z tego odpytywał, nic mu do
> tego. coś zdecydowaliśmy i nie chcemy,
> żeby obcy ludzie wkładali tam swoje kretyńskie, brudne paluchy.

A ja wciaz, mimo, ze od twojego pojawienia sie tutaj mija tydzien, nie moge
zapomniec tego zdania... Nie moge zrozumiec, dlaczego, osoba, ktora sprawia
wrazenie, ze ma o sobie wyobrazenie "bardziej niz przecietnej", w taki oto
sposob, wypowiada sie o ludziach, ktorych, jak mniemam nie widziala w zyciu i
przed ktorymi jeszcze nie miala szansy sie znalezc. Dlaczego, nie bedac jeszcze
w ogole w sadzie, wrzucilas wrzystkich urzednikow do jednago wora - bezduszny,
z kretynskimi, brudnymi palcuchami. Przeciez to ty do niego idziesz, a nie on
do ciebie. Gdybys ty do niego nie przyszla, nie sadze zeby nagle zaczal sie
interesowac twoim zyciem i cie np sledzic.
Tak mi sie nasunelo pytanie, czy po reklamie, w ktorej lekarze "biora" - o
wszystkich lekarzach mowisz, ze to bandyci i lapowkarze?
I jeszcze jedno, uwazasz siebie za buntowniczke. Wiesz, mysle, ze zeby
zasluszyc na miano buntownika, bo to jest jednak zaszczyt, trzeba sie wykazac
innymi osiagnieciami niz powiedzenie, ze ty ten rozwod masz w dupie, bo do
niczego ci ten papier nie jest potrzebny...

Życie zweryfikuje poglądy naszej nowej...

[tricolour]

... koleżanki.

Może rzeczywiście konieczność powiedzenia kilku zdań przed sądem budzi aż takie
emocje, że dziewczyna nie trzyma afektu? Może jest się czego wstydzić i stąd
taka nadmiarowa obrona, a z niej złość na sąd i agresja? Może świadomość, że
małżeństwo się kończy i dalej trzeba iść samemu?

Moim zdaniem istotnie Blue stawia siebie ponad innymi ludżmi, a tu taka niemiła
wpadka, że trzeba się rozwodzić i zniżyc do poziomu zwyczajne przeciętnego. I na
dodatek opowiedzieć kumuś obcemu o powodach rozstania. Chyba stąd ta agresja, że
wyobrażenie o sobie mija się z rzeczywistością. Bo miało być tak pięknie...

Przegiąleś, Tri

[nangaparbat3]

Taki post po tym, co dzień wcześniej pisaleś do Blue, nie mieści sie w
najbardziej liberalnie zakreślonych granicach przyzwoitości.

Twojej przyzwoitości - dla ścisłośści.

[tricolour]

Pisz, proszę, precyzyjniej: "Taki post po tym, co dzień wcześniej pisaleś do
Blue, nie mieści sie w najbardziej liberalnie zakreślonych granicach MOJEJ
przyzwoitości".

Nie obchodzi mnie Twoja przyzwoitość kiedy rozmawiam z Blue. Poczekam na opinię
zainteresownej i przeproszę, gdy zajdzie taka potrzeba.

[nangaparbat3]

Crazy, weź poprawkę na to, że "brudne paluchy" pojawiają się w drugim poście
Blue, ktory jest odpowiedzią na to, co napisał Tri. A napisał - nie wprost,
wiec w sposob jeszcze bardziej raniacy - że Blue i jej maz maja do ukrycia
jakies paskudztwa. Miała prawo sie wściec, padło na prawników, ale to juz
naprawdę efekt uboczny.
Z drugiej strony pamietam telefon mojej mamy, ktora bała sie, ze sprawa
rozwodowa bedzie dla mnie koszmarem, ze trzeba bedzie sie spowiadać, wywlekać
wzajemne pretensje etc. Była naprawde przerażona - a jest wyjatkowo spokojną,
zrownowazona osobą i wiedziała, ze nic takiego, o czym nie daloby sie
powiedzieć miedy nami sie nie zdarzyło.
Być moze w dawnych czasachg (jak dawnych?) rozwody rzeczywiście tak wygladały i
luidzie teraz się boją - zreszta już samo suche, sądowo urzednicze rozmawianie
o najbardziej osobistych i ważnych sprawach jest bardzo raniące.
Sama mialam lata temu takie doswiadczenie: zeznawalam jako swiadek w sprawie
zupelnie obcej osoby, pani sędzia mowiła do mnie w taki sposob, jakbym była
oskarzona o wielokrotne morderstwo - chodzi przede wszystkim o ton. Wtedy
odebralam to jako zachowanie smieszne i dziwaczne, ale zapewne inaczej bym to
odczuła, gdyby chodzilo nie o sprawy obcego człowieka, ale mojej rodziny i mnie
samej.

[crazysoma]

Nango. Ja mysle, ze Tri pisze bardzo wprost. I co najciekawsze, cytujac
wypowiedzi osoby, na ktorej post odpowiada. Bardziej wprost juz nie mozna
chyba... Czesto piszacy tutaj, a szczegolnie na poczatku nie biora poprawki,
ze czytaja ich rozni ludzie, majacy prawo do roznych wypowiedzi, albowiem
rozne rzeczy wylapuja z ich postow. Czasem wypaluja np. brak logiki
wypowiedzi, tak jak Tri (ja akurat jestem Mu za to wdzieczna, bo naprawde wiele
razy zmusil mnie do zastanowienia SIE)
Nie przekonalas mnie. Dla mnie, akurat w TYM przypadku, nie ma zadnego
znaczenia, czy "brudne paluchy" pojawiaja sie w drugim, czwartym czy dziesiatym
poscie, poniewaz, przed nimi, nie pojawilo sie zdanie, tlumaczace uzycie tego
jakby nie bylo niefajnego okreslenia.
A gdyby np. Blue napisala tak: Rozwodzimy sie. Chcemy to zrobic szybko,
bezbolesnie i po przyjacielsku, mamy swoje powody, ale... TRAFILISMY W SADZIE
na wyjatkowo wscibskiego, bezdusznego urzednika, ktory...
Rozumiesz o co mi chodzi? Ze "brudne paluchy", nawet jesli sa odpowiedzia na
post Tri, tym bardziej, nie maja zadnego uzasadnienia. Ja w kazdym badz razie
go tutaj nie wyczytalam. Jesli jednak ono jest, a ja jestem slepa i porywcza,
to odszczekam moje zdziwienie.

[nangaparbat3]

Wiesz, ja z postu Blue nie wyczytalam, że każdego prawnika uważa za bezdusznego
prymitywa. Wyczytalam, ze boi się, ze moze na takiego trafić. Dlaczego ludzie
boja sie czegoś takiego - nad tym juz powinni deliberować sami prawnicy.
Oczywiscie nie chcę powiedzieć, że wszyscy, czy nawet duza grupa, to nieczuli,
zurzędniczali ponuracy (moj Boże, znam nawet urzędniczki, ktore ze stereotypem -
tym negatywnym - nie mają nic, ale to nic wspólnego). Sama obie sprawy
rozwodowe wspominam z przyjemnością, wiele razy o tym pisałam, pani sędzia była
niezwykle taktowna, zdążyłam ją autentycznie polubić, takie cuda też się
zdarzają. Jestem jednak przekonana, ze jesli zdarza się, ze sędzia postąpi bez
umiaru i powsciągliwości, jego ofiary bedą potem o tym opowiadać, zeby odgadać
sie po prostu, ludzie usłyszą - to wlaśnie te opowieści "pojdą w lud". Tak jest
ze wszystkim, ludzie mojej profesji są powszechnie uważani za szkodnikow i
nieudacznikow, gdybym miala sie czyms takim przejmować, powinnam natychmiast
zmienic zawod. zamiast tego probuje tego typu oczekiwań nie spelniać, a przede
wszyskim nie zajmować się nimi, bo jesli ja jestem w porządku, problem ma ten,
kto gada.
A Blue ma problem , napisala o tym wprost, boi się, strach naprawdę ma wielkie
oczy i bojac się czegoś z reguly to wyolbrzymiamy. Że nie wszystko, co pisze,
jest logiczne? Oczywiście. Życie nie jest logiczne, emocje nie sa logiczne,
ludzie nie postępują, nie czują i - na swoj temat i o wszystkim, co łączy sie z
emocjami - nie myslą logicznie. A jesli - to jest to logika calkowicie
powierzchowna i swiadczy głownie o tym, ze klamiemy samym sobie. O tym
najpiekniej pisał Dostojewski.
A jeśli juz cytujemy - zachodze w głowę, czy to świadomy neologizm, czy
niechcący napisalaś, że

Czesto piszacy tutaj, a szczegolnie na poczatku nie biora poprawki,
> ze czytaja ich rozni ludzie, majacy prawo do roznych wypowiedzi, albowiem
> rozne rzeczy wylapuja z ich postow. Czasem wypaluja np. brak logiki
> wypowiedzi, tak jak Tri

Bo to dla mnie cudowne freudowskie potkniecie, zamiast "wyłapują" - "wypałują" -
zwlaszcza w kontekscie mego krajana Tri po prostu strzał w dziesiatkę.

W związku z tym, że więcej czasu

[tricolour]

... ostatnio mi poświęcasz, to chciałbym wiedzieć czego ode mnie chcesz? Czego
TY oczekujesz ode mnie kiedy rozmawiam nie z Tobą.

Proszę o rzeczową odpowiedź.

[nangaparbat3]

tricolour napisał:

> ... ostatnio mi poświęcasz, to chciałbym wiedzieć czego ode mnie chcesz? Czego
> TY oczekujesz ode mnie kiedy rozmawiam nie z Tobą.
>
> Proszę o rzeczową odpowiedź.
Przyganiał kociol garnkowi.
Teraz sie wtracasz do mojej rozmowy z Crazy.
Tak juz jest na forum, ze mozna sie wtrącać i nie wymaga to zadnych
szczegolnych uzasadnień.

A czas poświęcam nie Tobie, tylko osobom przez Ciebie obrazanym - tak jak
ostatnio usilowałeś obrazić Blue, w sposob wyjatkowo wredny - napadać na nia po
takiej rozmowie jak wasza można tylko... Nie skończę, bo ręka się wzdraga.
Zachowaleś się tak jak ktoś, kto podaje rękę na zgodę, odchodzi, a potem
odwraca się i rzuca w kamieniem w plecy osoby, z ktorą przed chwila sie
pogodzil.
Nie wiem, czy Blue zechce sie jeszcze kiedykolwiek do Ciebie odezwać - nie
zasługujesz na to.

Tak się zastanawiam, czy spotkanie w realu...

[tricolour]

... nie przeniosło sie na relacje forumowe. Że niby razem siedzieliśmy, to już
daje Ci to prawo do ferowania wyroków (że na coś nie zasługuję) na mój temat i
sugestii, że ktoś nie powinien ze mną rozmawiać. Bardzo zaktywizowałaś się
właśnie po tamtym wieczorze...

Wyjaśnie Ci tylko, że to "podanie ręki na zgodę" ani na jotę nie zmienia mojego
zdania na temat Blue ani kogokolwiek. Zdanie zmieniam nie poprzez podawanie ręki
tylko na podstawie wspólnych relacji, które ewoluują.

[blue_as_can_be]

Nanga, po raz kolejny dziękuję za zrozumienie i wsparcie.

fakt, nie mam juz ochoty gadać dalej - napisałam już chyba wszystko na temat
tego, jak sie czuję, dlaczego tak jest i, w gruncie rzeczy odkryłam przed Wami
większy kawałek duszy, niż mam zamiar zrobić to w sądzie.

to doświadczenie pokazuje, na jak bardzo różnych ludzi można trafić - bo i na
takich, którzy mają w sobie uważność i empatię i na takich, którzy z
niezrozumiałych przyczyn i w najmniej oczekiwanej sytuacji próbuja po Tobie
pojechać. niby oczywiste, a jednak...

ktoś podał dobry przykład: śmierć dziecka. w naszym przypadku aż takiego
dramatu nie było, ale były inne, może równie trudne, bolesne zdarzenia.
kwitowanie sprawy prostym osądem, że widocznie słusznie "wstyd się przyznać do
czegoś" jest dla mnie przerażające, jednak uświadamia mi, że ludzie chętnie
dokonują podobnych uproszczeń.

pozdrawiam ciepło i mam wielką nadzieję, że skład orzekający w mojej sprawie
będzie podobny do tego, który Tobie się trafił i do którego wręcz można było
poczuć sympatię ))

[blue_as_can_be]

crazysoma napisała:

> Nie moge zrozumiec, dlaczego, osoba, ktora sprawia
> wrazenie, ze ma o sobie wyobrazenie "bardziej niz przecietnej", w taki oto
> sposob, wypowiada sie o ludziach, ktorych, jak mniemam nie widziala w zyciu i
> przed ktorymi jeszcze nie miala szansy sie znalezc.

nie wiem, co skłania Cię do wniosku, że uważam się za osobę "bardziej niż
przeciętną". i nie zupełnie rozumiem, co masz na myśli formułując taką opinię.

oczywiście, że nie widziałam jeszcze ludzi, którzy będą przeprowadzać mój
rozwód. na podstawie zasłyszanych historii zakładam jednak możliwość, że mogą
być nieprzyjemni.


>Dlaczego, nie bedac jeszcze w ogole w sadzie, wrzucilas wrzystkich urzednikow
>do jednago wora - bezduszny, z kretynskimi, brudnymi palcuchami.

nie wrzuciłam. wiem jednak, że są ludzie i ludzie. nigdy się nie wie, na jakich
się trafi.


>> I jeszcze jedno, uwazasz siebie za buntowniczke. Wiesz, mysle, ze zeby
> zasluszyc na miano buntownika, bo to jest jednak zaszczyt, trzeba sie wykazac
> innymi osiagnieciami niz powiedzenie, ze ty ten rozwod masz w dupie, bo do
> niczego ci ten papier nie jest potrzebny...

nie zależy mi na Twoim zdaniu w tej kwestii. potrzebuję tego jeszcze mniej, niż
w.w. papieru...

ja natomiast nie rozumiem ani u Ciebie, ani u niektórych innych osób
dopisujących się do tego wątku, dlaczego nie mając nic do powiedzenia w
kwestii, o którą zapytałam, ani nie będąc w żadnym razie obiektem mojego ataku,
czują potrzebę równie przykrych co nieuprawnionych komentarzy.

[phokara]

> czują potrzebę równie przykrych co nieuprawnionych komentarzy.

Tu akurat wszelkie komentarze sa uprawnione. Choc papier nie jest do nich
potrzebny.

[13monique_n]

phokara napisała:

> > czują potrzebę równie przykrych co nieuprawnionych komentarzy.
>
> Tu akurat wszelkie komentarze sa uprawnione. Choc papier nie jest do nich
> potrzebny.
Podpisuje sie. Wpis na forum publicznym i dostepnym oznacza domyslnie udzielna
zgode na WSZELKIE komentarze, nie tylko glaszczace po glowce. Czasem z tych
malo slodziutkich tutaj najwiecej sie czlowiek nauczy. Ja jestem w tej liczbie
tez.
I kiedy chce sie wyplakac, bo sie boje i nie chce liczyc na przypadkowosc
pocieszycieli, to ich po prostu starannie i z cala pewnoscia nie publicznie,
dobieram.

[blue_as_can_be]

czy ja się wypłakuję??? czy ja piszę po chińsku??? ZADAŁAM KONKRETNE PYTANIE,
nie zauważyłaś? może trzy osoby mi na nie odpowiedziały.

[crazysoma]

"Tacy sami, a sciana miedzy nami"...
Czekalam na Twoja odpowiedz. Dziekuje, ze mi Jej udzielilas.
Mowiac "oczywiscie, ze nie widzialam jeszcze ludzi, ktorzy beda przeprowadzac
moj rozwod" powiedzialas mi wszystko...
p.s. A wlosy jakiego masz koloru?

[blue_as_can_be]

crazysoma napisała:

>A wlosy jakiego masz koloru?

ciemnobrązowe. a Ty?

[crazysoma]

Ciemne. Raz brazowe, raz bardzo brazowe a czasem nawet sliwkowo-brazowe. Zalezy
w jakim swietle.

[blue_as_can_be]

pewnie w dziennym świetle widać tę śliwkę... rozprawa jest wyznaczona na
godzinę przedpołudniową, więc w razie czego się zorientuję DD

[crazysoma]

Chcesz sie ze mna umowic na spacer w godzinach przedpoludniowych?

:-))) (n.t.)

[blue_as_can_be]