Rozszarpana.....

[jagoda4444]

Jak to jest? to mnie dzisiaj zastanawia i bardzo boli. Wczorajszy dzień
sprzyjał spotkaniom rodzinnym, mogę powiedzieć niestety. Mąż odszedł po 20
latach małżeństwa właściwie w czerwcu. W międzyczasie zabierał tylko z domu
swoje rzeczy. Jesteśmy przed rozwodem, czyli wiele jeszcze przed nami. A
rodzina już mi ułożyła plan na dalsze życie: co powinnam a czego nie
powinnam. Wyjechałam potłuczona wewnętrznie jeszcze bardziej niż byłam. Plan
mają taki: słuchaj teraz Tylko zajmuj się dziećmi, aby były zawsze oprane,
oprasowane, zadbane, najedzone, teraz tylko one są ważne (jakbym tego nie
wiedziała i jakby dotychczas tego nie było!!!!) ZAPOMNIJ O SOBIE. Wiedzą że
od niedawna spotykam się z kimś (nie był przyczyną rozpadu mojego małżeństwa
i nie robię planów na dalszą wspólną przyszłość - swoją bajkę już przeżyłam),
ale jak to mama powiedziała - mając 41 lat już możesz zostać do końca życia
sama, TYLKO dzieci są ważne. Cholera nie wiem jak to ująć, ale od wczoraj
czuję się tak jakbym rozsypała się na kawałki. Nic tylko już dać dzieciom
michę jedzenia i w trumnie czekać na śmierć, poraziło mnie ich myślenie i te
cholerne dobre rady. Gdzie w tym wszystkim jestem Ja? Jak było u was? nie
oczekiwałam słów pociechy typu - jeszcze zdążysz sobie ułożyć życie, ale to
co usłyszałam przygnębiło mnie.

[brzoza75]

Jagoda ja tez to słyszałam, to sa te cholerne stereotypy dobrych cioteczek babć
etc., a w głębi duszy to chyba by je zatkalo ze złości gdybys nie daj boże
ułożyła sobie życie po raz drugi...., uwierz mi naprawdę da się zyc dalej i
ułożyć sobie życie, tylko czasu trzeba aby wyleczył rany...

[to.ja.kas]

Rza moja matka gdy dowiedziała sie, ze mam poczatkującego narzeczonego (a
pojawił sie krótko przed ogłoszeniem wyroku o rozwodzie)powiedziała "masz
mężą". Powiedziałam, ze jesli jeszcze raz tak do mnie powie, to NIGDY wiecej
sie do niej nie odezwe, ze jesli widziała mnie pobita tyle razy i ona uwaza ze
mam JAKIEKOLWIEK zobowiazania wobec tego człowieka, to niech samam zostanie
jego zona (zwłaszcza ze jej tez groził)....chyba przemyslała sprawe bo NIGDY
nie odwazono sie za mnie układac i komentopwac mojego zycia, w kazdym badz
razie przy mnie - co o mnie myslano czy mowiono jak mnie nie było to mnie nie
obchodzi, kazdy ma prawo do swojej oceny i tego zabronic nie mozemy....a mnie
to akurat mało interesuje....

[ladyhawke12]

Nie przejmuj sie takimi gatkami, bo to jest Twoje zycie i wyłącznie Twoje. Ja
też takie teksty słyszałam, i wiem ze rodzinka wstydzi sie mnie, no i cóż ich
osobista tragedia. A dzieci sie chowa nie dla siebie, nie moga przysłonic życia,
bo jak odejda z domku , do swoich rodzin, spraw to nie zostanie nic, a przeciez
zycie masz tylko jedno i jest Twoje i dzieciaki też ucza sie wiele jak widza że
masz zainteresowania, że nie kacaniejesz, tylko zyjesz, napewno taka lekcja jest
dla nich zdrowsza i lepsza, niz matak lub ojciec umartwiajacy sie i poswiecajacy.

[13monique_n]

Jagoda, aż mna zatrzęsło!!! Nie wierz im. Ty nie masz JUŻ 41 LAT!!

[13monique_n]

Ja bardzo przepraszam, lae "enter" mi sie znowu wcisnął nim skończyłam.
Pozdrawiam, M.

[kasiar74]

nie ma to jak rodzinka
wiesz oni sobie tez nie radza z takimi sytacjami, moja rodzinka jak mam
problemy to tylko potrafią dolać oliwy do ognia, jeszcze bardziej mnie
zdenerwowac, więc nie mówie im o zadnych swoich kłopotach przynajmniej mnie nie
dobijają, a ty rób swoje, dbaj tez o SIEBIE, ty dalej zyjesz i masz prawo do
wszystkiego, a dzieci jak będą mieć zdowoloną z życia mamę i nie sfrustrowanego
robota kuchennego tez będą inaczej funkcjonować

[13monique_n]

Jagoda, aż mna zatrzęsło!!! Nie wierz im. Ty nie masz JUŻ 41 LAT!! Ty masz
DOPIERO. I masz własnie myslec teraz o sobie! Bo jakoś dziwnie spokojna jestem,
ze o dzieciach to na pewno nie zapomnisz. Więc bądź dla siebie dobra. A dzieciom
przy w miare zadowolonej mamie tez bedzie dobrze. I spotykaj sie z kimś, jesli
to daje Ci radośc. Nie wiesz, co z tego bedzie, bo cięzko jest wiedzieć, ale
wiesz co jest - a pewnie jest tak, że dobrze Ci. Trzymam za Ciebie kciuki.
Wyszstko jeszcze znowu przed Tobą.

[joasia69]

no właśnie tak jest niestety!
mój tata chyba by zawału dostał gdyby dowiedział sie, że mam faceta!!
faceta oczywiście brak, więc i powodu do zawału nie ma, ale niestety myślenie
jego jest dokładnie takie samo jak myślenie "ciotek".
zastanawiałam się ostatnio co by było, gdybym na najbliższą imprezkę zaprosiła
jakiegoś znajomego mężczyznę jako osobę towarzyszącą?? Nie pamiętam kiedy
ostatnio tańczyłam, nie pamiętam kiedy byłam na imprezie z kimś a nie sama

[ladyhawke12]

Joasia na imprezie mozna byc samemy i swietnie sie bawic, ostanio bylam na dwuch
takich imprezach, jedna to spotkanie krakowskie, wytanczylam sie, a druga to
ostanio, i nawet na stole tanczylam bylo super, i nie potrzebowalam osoby
towarzyszacej, do dzis nie pamietam kto mnie na ten stol wsadzil ale nic to, jak
pozbieramy wszyscy fakty to moze ktos sie przyzna.

[jagoda4444]

Dzięki wam dziewczyny za te słowa otuchy. Wierzcie mi odkąd odszedł mąż ani łzy
po nim nie uroniłam. Jak mam kryzys łzowy to wyciągam obdukcje (tak naprawdę
nie chcę ich wykorzystać - nie chcę przepychanek), zresztą nie da się zapomnieć
o dużej szramie na ręku od noża, codziennie muszę oglądać szew nad brwią i te
lata upokorzeń brrrr i poświęceń "dla dzieci" Ale od wczoraj po wizycie u
rodziny po prostu ryczę i nie mogę tego opanować. Przywracacie mi wiarę w
człowieka

[to.ja.kas]

Jagoda !!!!!!!!!!!! Przeszłas piekło i martwisz sie starymi, głupimi
zazdrosnymi ciotkami ktore ZAZDROSZCZA CI własnie tego, ze miałas siłe sie
uwolnic od PADALCA !!!!!!!!!!!!!!!
Boże, trzymaj sie i ciepło tulę.....Kobieto ZYJ !!!!! W końcu mozesz i nie
zapłacisz za to kolejna blizną na reku !!!!!!!!!

[13monique_n]

Joasiu,
niczego mądrego na odległość Ci nie powiem. Nic oprócz powtarzania z uporem
maniaka - żyj dla siebie i bądź dla SIEBIE dobra. W ten sposób Ty bedziesz
szczęsliwa i dzieci zyskaja - szczęśliwą zadowolona matkę, zamiast $@#@!!!!@!@$%
męczennicy. Świat sie zmienił. Trzeba rozróżniać pomiędzy heroizmem i głupotą. I
nikt (!!!) z Twojej rodziny (Jesooooo, słowo "najbliżsi" jest tutaj dyskusyjne)
nie ma prawa Ci mówić, że jest inaczej. Głowa do góry!

[joasia69]

od kilku ładnych lat sama maszeruję na imprezy, bawię się na nich, tańcze i
piję wódkę, ale chiałabym iść na imprezę z facetem. Czy to takie dziwne? Jakoś
nie bardzo mogę przyzwyczaić się do "pojedynczości", zwłaszcza w święta i
sylwetra.

[to.ja.kas]

Joaska najwieksza krzywde jaka mozemy sobie zrobic to zyc tak by zadowolic
siebie nie innych....wiec pokochaj siebie i krzywdy sobie nie rob...to
zbrodnia !!!!!!

[joasia69]

to.ja.kas napisała:

> Joaska najwieksza krzywde jaka mozemy sobie zrobic to zyc tak by zadowolic
> siebie nie innych....wiec pokochaj siebie i krzywdy sobie nie rob...to
> zbrodnia !!!!!!


albo nie zrozumiałam, albo coś Ci sie źle napisało

zawsze starałam się postępować tak, aby zadowolić mojego tatę. Cholernie duży
wpływ miał na moje życie, na moje decyzje. Rok temu zrobiłam coś, czego on do
dzisiaj nie może mi darować....wzięłam rozwód. Dalej żyję normalnie, tylko w
pojedynkę. Myślałam, że potrafiłam "odciąć" się od wpływu mojego ojca. tak
jednak chyba nie jest. Mam 37 lat i ciągle zastanawiam się "co powie na to mój
tata??". Chore to, ale tak właśnie jest. Nie umiem sobie z tym poradzić,
chociaż bardzo chcę.
Może dlatego właśnie myśl o facecie, który by mógł pojawić się w moim życiu
(ba, nawet myśl o tym, że ze zwykłym znajomym mogę iść na imprezę) paraliżuje
mnie po prostu! Bo jak on (tata) na to zareaguje??? A jak cholera zareaguja na
to dzieci???

Coś mi się wydaje, że jesienna chandra mnie naszła

[to.ja.kas]

o tym własnie pisałam o Twoim uzaleznieniu od taty ))))))))))

[phokara]

To niby banal, ze nie mozna zyc zyciem innych ... ale jakos wszyscy maja do tego sklonnosci.
Zapewne to rekompensata za kompletny brak talentu do zycia wlasnym zyciem. Jedna mysl mi
przyszla do glowy. Warto zapamietac ten nasz terazniejszy bunt, zeby potem nie powtarzac
zachowan naszych rodzicow i "nie wieszac" sie na dzieciach w przyszlosci.
W zyciu wystepujemy w wielu roznych rolach - dziecka, rodzica, zony, przyjaciolki, pracownika,
doradcy, "matki teresy' (haha) itd... Sa role glowne i drugoplanowe ale wszystkie skladaja sie na
PELNIE bycia. Podporzadkowanie wszystkiego tylko jednej to najlepsza metoda na nudny i
schematyczny do bolu scenariusz, ktorym nikt nie chce sie pasjonowac.
Mysle, ze przychodzi w zyciu taki moment, kiedy to dzieci musza zaczac wychowywac
rodzicow, by zaznaczyc swiety obszar wlasnej autonomii. Bo najpierw jest sie czlowiekiem
(jednostka) a potem czyims dzieckiem, zona czy sasiadka. Starajac sie spelnic czyjes
wyobrazenie o naszym zyciu - sami stajemy sie nieszczesliwi, a ten ktos i tak nie jest z nas w
pelni zadowolony. I dobrze, nie musi. Niech bedzie zadowolony ze swojego zycia. Rozne zycia
moga sie co najwyzej tylko wzajemnie uzupelniac, ale nie mozna ich wymienic. Zreszta wlasnie
o to chodzi zeby zyc tak, zeby sie nie chcialo z nikim zamieniac.

Pamietam taka sytuacje z rok temu, jak jedna z moich starych i wybitnie namolnych ciotek, pol
wieczoru walkowala histerycznie temat rozpadu mojego zwiazku. Ja generalnie mam w sobie
wiele tolerancji i cierpliwosci ale tez sa tego granice bo ile mozna sluchac, jak to spieprzylam
sobie zycie i 'takiego fajnego chlopca' wystrzelilam w kosmos, nie myslac o tym, ze juz nie
jestem taka mloda i w ogole. I w ktoryms momencie nie wytrzymalam i sie wypowiedzialam.
"Ciociu mila, z mojej rodzinnej orientacji wynika, iz maz ciocie lomotal az szyby lecialy ale to
bylo 50 lat temu bo potem uciekl wraz z kochanka, zas syn sie zapil na smierc. Jesli bede
potrzebowala porad jak sobie skopac zycie to z pewnoscia do cioci zadzwonie i sie zapytam".

Potem reanimowalismy ciocie ale nikt wiecej nie wpadl na pomysl, zeby sie mnie czepiac.
Natomiast rodzice stali murem po mojej stronie (to byl mur milosci a nie nienawisci wobec exa) i
starali sie zachowac do wszystkiego zdrowy dystans. I na tym to wlasnie moim zdaniem polega.

[to.ja.kas]

phokara napisała:

> To niby banal, ze nie mozna zyc zyciem innych ... ale jakos wszyscy maja do
teg
> o sklonnosci.
> "Ciociu mila, z mojej rodzinnej orientacji wynika, iz maz ciocie lomotal az
szy
> by lecialy ale to
> bylo 50 lat temu bo potem uciekl wraz z kochanka, zas syn sie zapil na
smierc.
> Jesli bede
> potrzebowala porad jak sobie skopac zycie to z pewnoscia do cioci zadzwonie i
s
> ie zapytam".

Pozwól Pho ze sobie zapamietam i wykorzystam w sytuacji podobnej, aczkolwiek ja
jestem ta wredna której sie "dobrych" rad nie daje, bo mogą zaszkodzic....ale
texcior rewelacja !!!!!!!!!!
Pozdziw dla rodzicow, moja mama raz wycieła mi taki nr i mnie zaskoczyła
niemiło potwornie....potem nigdy jej sie to nie zdarzylo i kiedys jak jej to
zlosliwie przypomniałam to sie wyparła....chyba sie wstydzi ze tak sie
zachowała....i bezlitosnie powiem, ze ma czego....ale i tak ja kocham )))

Pho!

[nangaparbat3]

Będe sie codziennie modlic, żebysmy byli takimi rodzicami dla naszej malej jak
Twoi Rodzice dla Ciebie. Tak całkiem nam się nie uda - jako rozwodnikom - ale
choc w cześci, mam nadzieje.
A ze trzeba sobie wychować rodzicow, to swieta prawda.
Mniej radośnie - łatwiej mi słuchac o meżu-damskim bokserze niz o matce, ktora
nie chce pomoc corce, co na takiego trafila. O matce, ktora odsyła corke z
powrotem do takiego macho, kiedy ta probuje sie u matki schronić. Zawsze mi sie
zdaje, ze to jedna z najgorszych zdrad jakie mozna popelnić. I zdaje się, ze
wcale nie tak rzadko sie zdarza.

[phokara]

> Be˛de sie codziennie modlic, z˙ebysmy byli takimi rodzicami dla naszej malej jak
> Twoi Rodzice dla Ciebie.

Moj kochany dady powiedzialby teraz: "O Chryste, nie! Niech Pani zobaczy, co z niej wyroslo!!!
haha...
A tak serio.

>Tak ca?kiem nam sie˛ nie uda - jako rozwodnikom - ale choc w czes´ci, mam nadzieje.
Zastanowilo mnie to zdanie.
Wiesz, ja wyszlam z fajnego domu i nie udalo mi sie powtorzyc tak spektakularnego sukcesu w
moim zyciu. Nie ma regul. Natomiast to wlasnie moi rodzice nauczyli mnie, ze w zyciu wazne sa
prawdziwe emocje i nic ich nie jest w stanie podrobic. Ze szczery placz jest wazniejszy od
pozorow szczescia i ze trzeba w zyciu samodzielnie podejmowac decyzje bo tylko takie nas
buduja. Znam zdrowych ludzi wychodzacych z rozbitych malzenstw i frustratow z tzw. 'pelnych
domow'. I im dluzej zyje tym mam coraz wieksze przekonanie, ze najgorzej maja ci, ktorych
latami oszukuja rodzice wystawiajac im na pokaz kompletnie abstrakcyjny, rodzinny teatrzyk. To
tez jest rodzaj zdrady, tym perfidniejszej, ze bardzo trudnej do zdiagnozowania w doroslym
zyciu. W dodatku popelnianej w dobrej wierze.

[nangaparbat3]

phokara napisała:

> > Be˛de sie codziennie modlic, z˙ebysmy byli takimi rodzicami dla naszej ma
> lej jak
> > Twoi Rodzice dla Ciebie.
>
> Moj kochany dady powiedzialby teraz: "O Chryste, nie! Niech Pani zobaczy, co
z
> niej wyroslo!!!
> haha...
> A tak serio.


Tak serio to nie miałabym nic przeciwko takiej corce. Haha.
>
> >Tak ca?kiem nam sie˛ nie uda - jako rozwodnikom - ale choc w czes´ci, mam
> nadzieje.
> Zastanowilo mnie to zdanie.
> Wiesz, ja wyszlam z fajnego domu i nie udalo mi sie powtorzyc tak
spektakularne
> go sukcesu w
> moim zyciu. Nie ma regul. Natomiast to wlasnie moi rodzice nauczyli mnie, ze
w
> zyciu wazne sa
> prawdziwe emocje i nic ich nie jest w stanie podrobic. Ze szczery placz jest
wa
> zniejszy od
> pozorow szczescia i ze trzeba w zyciu samodzielnie podejmowac decyzje bo
tylko
> takie nas
> buduja. Znam zdrowych ludzi wychodzacych z rozbitych malzenstw i frustratow z
t
> zw. 'pelnych
> domow'. I im dluzej zyje tym mam coraz wieksze przekonanie, ze najgorzej maja
c
> i, ktorych
> latami oszukuja rodzice wystawiajac im na pokaz kompletnie abstrakcyjny,
rodzin
> ny teatrzyk. To
> tez jest rodzaj zdrady, tym perfidniejszej, ze bardzo trudnej do
zdiagnozowania
> w doroslym
> zyciu. W dodatku popelnianej w dobrej wierze.
>
Masz racje. Zgadzam sie z kazdym slowem.
A mnie poszlo o to, ze przypomnialam sobie jak mowilaś, że Twoja Mama do dzis
siada Ojcu na kolanach, przy gosciach - i zrobiło mi sie troszke smutno, ze
tego już moja mala nie zobaczy.

[phokara]

> A mnie poszlo o to, ze przypomnialam sobie jak mowilas´, z˙e Twoja Mama do dzis
> siada Ojcu na kolanach, przy gosciach - i zrobi?o mi sie troszke smutno, ze
> tego juz˙ moja mala nie zobaczy.

Wiesz, moj Ex tez tego nigdy nie widzial choc pochodzil z pelnej rodziny... Rozumiesz?

> Tak serio to nie mia?abym nic przeciwko takiej corce. Haha.
haha.
Z opowiastek rodzinnych. Pare lat temu bylam u znajomych moich rodzicow na dzialce. No i w
pewnym momencie kumpel mojego ojca powiedzial patrzac na mnie:
- Wiesz, zazdroszcze ci, chcialbym miec taka corke...
- A ja nie! Ale co mam zrobic... - wzruszyl ramionami moj dady i zmienil temat.

Nooo... Poczucie humoru zawsze stalo u nas na czele wartosci rodzinnych!

[nangaparbat3]

phokara napisała:
>
> Wiesz, moj Ex tez tego nigdy nie widzial choc pochodzil z pelnej rodziny...
Rozumiesz?
Jasne, ze rozumiem. Ale trudno zebym siadała EXOWI na kolanach, zwłaszcza kiedy
istnieje Next i ich mala coreczka.

> > Tak serio to nie mia?abym nic przeciwko takiej corce. Haha.
> haha.
> Z opowiastek rodzinnych. Pare lat temu bylam u znajomych moich rodzicow na
dzia
> lce. No i w
> pewnym momencie kumpel mojego ojca powiedzial patrzac na mnie:
> - Wiesz, zazdroszcze ci, chcialbym miec taka corke...
> - A ja nie! Ale co mam zrobic... - wzruszyl ramionami moj dady i zmienil
temat
> .
>
> Nooo... Poczucie humoru zawsze stalo u nas na czele wartosci rodzinnych!

Nooo... Posmiałam sie zdrowo, a teraz znowu musze gnac z kundlem do
weterynarza - i znowu zacznie sie od tego, ze kundel zajmie w aucie moje
miejsce.

[mmegi.7]

Witam czytam Twojego posta i tak sobie wyobrażam siebie ...moja mam dosłownie
wczoraj to samo z całą szczerzącą zęby rodzinkom mówiła... kochaj dzieci teraz
tylko dla nich żyjesz pamietaj nie zaniedbuj ich o matko podobnie jak Ty robię
to od 16 lat opieram, wycieram pupcie, karmie pomagam na każdym kroku. Kocham
całą sobą.Nigdy ich nie zraniłam. Nie wyobrażam sobie życia bez nich ale
pocichu myslę sobie że dla mnie też kiedyś zaświeci słoneczko.Tego również
zyczę i Tobie i myślę że zawsze można mysleć o sobie także i w takiej trudnej
chwili, uważam że w tym momencie jest to nawet ważniejsze niż kiedykolwiek, a
życzliwość przemawiającą często przez rodziców musimy poczytywać jako dobro, bo
myczy my zachowałybyśmy się inaczej?.... pozdrawiam

[nangaparbat3]

Jagoda, dobrze, ze sie rozstaliscie. A dzieci masz juz odchowane - nie
potrzebuja slużącej, tez niech sprzątają, piorą, gotują i prasują. I niech
dbaja o siebie nawzajem i o matkę.
Sprzedam Ci patent: moja corka zaczęla sama brac na siebie domowe obowiazki,
kiedy ja zaczęlam ja traktowac jak partnerke w decyzjach dotyczacych naszego
domu. Przełomowym momentem było kupno szafki na buty, zaraz po rozstaniu z
Exem. Ja chcialam inną, corka inną, zgodziłam sie na jej opcję, ale zeby szafka
pasowala, trzeba ja bylo przemalować - zrobiłysmy tak. I jakby magiczna
sztuczka - corka sama zaczęla pomagac mi w domu. Miala wtedy 8 lat.


I jeszcze jedno - matka, ktora się "poświęca", szkodzi dzieciom. Dziecko ktore
czasem jest głodne, nie bedzie chorowac na anoreksję. Pani domu, ktora nie za
bardzo interesuje się podlogami, nie bedzie dręczyć rodziny, ze nanosi blota. A
najwazniejsze jest poczucie humoru. Matka, z ktora mozna pożartować, lepsza od
takiej, co stoi i prasuje.
Zreszta Ty sama na pewno to wszystko wiesz, bardziej teraz gadam do Twojej
rodziny niz do Ciebie.

[phokara]

>A najwazniejsze jest poczucie humoru. Matka, z ktora mozna poz˙artowac´, lepsza od
> takiej, co stoi i prasuje.
Tak, tak, tak!
W ogole wydaje mi sie, ze zdrowy i szczery smiech jest charakterystyczny dla fajnych i
cieplych domow, takich, do ktorych chce sie wracac. Z tym blotem na butach nawet. Czlowiek
jest wazniejszy niz podloga a smiech od kurzu na parapecie. Zreszta nadmierny perfekcjonizm
bywa przyczyna wielu groznych chorob i frustracji.

[libra22]

Czytałam w momencie rozpadu małżeństwa książkę Kryztyny Kofty (niestety mam
bardzo kiepską pamięć i nie pamiętam tytułu). Utkwiło mi taka obserwacja (jakże
słuszna niestety), że kobiety pokoleniowo na ogół są przeciwko sobie. Choć same
mają/miały często bardzo cieżkie życie (często z powodu mężczyzn), uczą swoje
córki, że tak ma być, że nie można sie przeciwko temu buntowac, że to norma, a
jak któras córka próbuje coś zmienić i walczyć o swoje to robią wszystko, żeby
ściągnąć w doł, do swojego losu. Zamiast wesprzeć i pomóc przełamać.
To zachowanie rodziny Jagody właśnie z tego gatunku.
Nie daj się. Możesz mieć w życiu lepiej od nich. To Twoje zycie i Twoje prawo
do szczęścia. Którego bardzo Ci życzę

Druga refleksja: moja mama po decyzjach mojego eksa z kolei odcięłaby go ode
mnie i od naszego syna całkiem (z czym się nie zgodziłam, bo zalezy mi na
dobrych stosunkach syna z ojcem). Zastanawiałam się, czy nie wynika to z tego,
ze sama nie zdecydowala sie odejść od swego męża, mojego taty, choć miała
powody. I teraz to wszystko podświadomie przenosi na mnie.
Tez niedobrze, bo nie słuchała co ja mówię, na czym mi zależy.

[samosia75]

U mnie jest na odwrót. Na zjazdach rodzinnych moi rodzice są delikatnie
podpytywani czy już kogoś mam ( mnie nie smią pytać). Ja jestem subtelnie
zachęcana do ponownego rozpatrzenia możliwosci układania sobie życia bo
przecież minely juz 4 lata...
Myślałam, że takie zachowanie rodzinki to standart- jestem zdziwiona.