gubię się tu trochę...

[nicol.lublin]

hm... pierwsze wrażenie było bardzo...hm...ciepłe, przyjacielskie...
ale im więcej czytam tym bardziej się dziwię. zastanawiam? i nie wiem już co
mysleć???

mam problem z odkryciem tu siebie bez reszty. mam cykora, że ktoś znajomy
przeczyta (nick jest używany od lat na różnych forach). głównie w szachu
trzyma mnie uczucie, ze w każdej chwili może zawitać tu mój mąż i pokrzyżuje
mi plany... w sensie, że pozna moje myśli, a tego wolałabym uniknąć. czy wy
tego nie macie???
z drugiej strony odczytałam was jako pogodzonych ze sobą, swiadomych swoich
błędów w małżeństwie. chętnych do zwierzeń. a po zadaniu pytania o męskie
błędy w małżeństwie okazało się, że pytanie było w złym stylu? że przykrość
komuś chcę zrobić??? a ja tylko chciałam zrozumieć jak znajdują się w takiej
sytuacji faceci? czy dochodzą kiedyś do tego, że głupio zrobili? że nie było
warto? czy idą w zaparte, żeby czuć się nadal fajowo w życiu i zrzucić
wszystko na drugą połówkę????
przecież nie mogę was zapytać czy mój mąż pójdzie po rozum do głowy? czy
przestanie idiotycznie wypierać się zdrady? czy zechce coś naprawić? przecież
tego nikt z was mi nie powie! bo to wróżby by były li tylko.
chyba muszę na jakiś czas zamilknąć i poczytać wicej wątków wtecz i złapać
klimat, co wypada a co nie...

Bo nie ma tu winnych facetów

[aron95]

Tak się chyba złożyło

Niezły tekst...

[tricolour]

... a kogo miałeś na myśli?

Gubisz się bo...

[tricolour]

... chcesz na podstawie zwierzeń jednego wywnioskować cos o zachowniach
drugiego. Tak sie nie da więc stąd pogubienie.

Poza tym poprosiłaś o zwierzenia, a inni Ci odmówili. Ty masz prawo prosić, a
inni mają prawo odmówić.

"przecież nie mogę was zapytać czy mój mąż pójdzie po rozum do głowy? czy
przestanie idiotycznie wypierać się zdrady? czy zechce coś naprawić? przecież
tego nikt z was mi nie powie! bo to wróżby by były li tylko" - właśnie o to cały
czas pytasz, a nikt Ci nie udziela odpowiedzi i stąd dodatkowa frustracja. Sama
musisz sobie odpowiedzieć na pytania dotyczące Twego zycia, a może stać się i
tak, że nigdy nie znajdziesz odpowiedzi i przyjdzie żyć bez zrozumienia zachowań
męża...

[cosmopszczolka]

maiłas prawo zadać takie pytanie. Mysle, ze kazdemu jest trudno przyznac sie do
błedu, tym bardziej publicznie. Mnie tez nurtuje ten problem czy mój mąż czuje
jak wielki mi ból zadał?. Jego obecne zachowanie pełne cynizmu wskazuje, że
jednak chyba nie.I tak naprawde tym kim jestesmy okazuje sie dopiero w
sytuacjach trudnych, krytycznych....Poczatkowo tez miałam obawy czy mój mąż nie
czyta tego tu na forum. Jak chce niech czyta,może kiedyś coś zrozumie. Ja tez
czytam i wyciągam wnioski.

[anula36]

jesli masz obawy ze zostaniesz rozpoznana- zmien nicka, nie podawaj szczegolow.Nie ma sie co samoudreczac dodatkowo.

[libra22]

Ja tylko zwróciłam Ci uwagę, że nie ma sensu rozpatrywać, co on czuje. To
oznacza, że ciągle za bardzo krążysz wokół niego psychicznie. Nie tędy droga do
wolności i spokoju. Nie od razu się uwolnisz, ale warto wiedzieć co nas
zatrzymuje. To co on czuje nie jest już Twoją sprawą. Nie masz wpływu na to i
kiedy przestaniesz się nad tym zastanawiać, odzyskasz spokój.

[der1974]

Pewnie, że się nie odkrywaj jak nie masz takiej potrzeby. Na początku to pomaga
potem człowiek zaczyna się zamykać, wtedy kiedy jako tako się poukłada. Myślę,
że tak do końca nikt po rozstaniu nie jest świadomy swoich błędów albo przyczyn
zachowania drugiej strony i faktycznie z czasem motywacje drugiej strony, chęć
poznania prawdy zanikają, bo chce się żyć jakoś a nie wiercić sobie dziurę w
brzuchu nieustająco.
Pytałaś o facetów - czują się tak jak facetki.
Trochę winni, ale nie do końca bo taka jest natura ludzka, że następuje
wypieranie swoich występków i bardzo dobrze zresztą.
Pytania odnośnie męża to zadaj jemu, a nie nam. Pewnie i tak nie odpowie. To
naprawde nie jest takie ważne, bo istotne są nie tyle motywacje co skutki
działań. Zdradza to zdradza, odszedł to odszedł. I już. Poboli a potem się
pogodzisz. Tylko nikt nie wie kiedy to nastąpi.
Mi po 10 miesiącach wszystko jedno czemu tak się stało. Rozstrząsałem to milion
razy, najpierw dlaczego ona tak, potem co ja nie tak - mizerne są doprawdy
efekty tych poszukiwań, a teraz wolę na małysza popatrzeć, albo w domu
posprzątać i zastanowić się czy poczytać gazetę czy książkę.

[marek_gazeta]

> a po zadaniu pytania o męskie
> błędy w małżeństwie okazało się, że pytanie było w złym stylu?

Niekoniecznie. Jeśli już pisaliśmy o tym wiele razy, to się nie za bardzo chce znowu klepać. Przyjdź na spotkanie, to pogadamy.

Ja jestem świadom swoich błędów i próbuję pracować nad tym, aby poprawić to, co - jak myślę - poprawić się da. Ale nie zmienię się o 180 stopni, nie stanę się nagle kimś, kim nie jestem. Poza tym, to tylko połowa klęski - drugą połową są błędy (eks)żony.

Ale nie wiem, czy o to pytasz, bo ja żony nie zdradziłem.

[13monique_n]

Nicol, nie zniechęcaj się czasem nieco burkliwymi odpowiedziami. Faktycznie,
nawet jeśli popytasz panów o ich część - to byłaby to "ich część z ich
małżeństwa". I być może niekoniecznie nawet zbliżona do tego, co działo się u Was.
Posłuchaj tych odpowiedzi, nawet burkliwych, tych uprzejmych zresztą też,
wywnioskuj. I pozastanawiaj się, ale nie spędź nad tym reszty życia, bo trochę
byłoby szkoda.
Skorzystaj, że wiosna, że słońce, że nadzieja może się pojawiać z zewnątrz i
odżyj. Trzymam kciuki. (A archiwum ja poczytasz, to też zobaczysz, jak ludzie
się zmieniają ).

[nicol.lublin]

wiece co... to trochę jest tak, że jestem na początku drogi. sypnęło mi sie
małżeństwo. nie umiem się w tym odnaleść. jeszcze nie podjęłam decyzji o
rozwodzie, ale wiem, że nie umiem zyć jak teraz, więc to pewnie tylko kwetsia
czasu abym dojrzała do decyzji o nieodwracalnym...
jestem trochę zafiksowana w swoim swiecie i dlatego pytam jak u innych ludzi to
było. wcale nie dlatego, że u mnie bedzie tak samo, ale by poznać jakie są
ewentualności. niby nie wierzę już, że do mojego męża coś dotrze, widzę jak
coraz bardziej mu odwala, zamiast coś zrozumieć brnie dalej. nie chce się
wyprowadzić z mieszkania. mam podejrzenia, ze oszukuje mnie finansowo (inna
sprawa, że od dawna skąpi mi kasy).
po prostu brak mi przyjaciół, nie mam z kim tego wałkować. jednocześnie boję
się na forum zbyt wielu szczegółów podawać. na szczęście idę d psychola na
pierwszą wizytę - już w środę ale tu też boję się rozczarowania, że za dużo
oczekuję.

[13monique_n]

Jak jestes na poczatku drogi i sama to widzisz, to potrwa jeszcze. I huśtawek
sporo Cie może czekać.
Faktycznie, psycholog może pomóc. A co do osób, z realu, które Cię po nicku
moga rozpoznać - z czasem ta schiza, jak i inne mija. NIc mądrego nie dopiszę
niż to, że czas działa zbawiennie dla tych, którzy mu na to pozwolą.
Moim zdaniem powinnaś pisać, nie zniechęcać się. Najwyżej ludzie nie odpowiedzą
na twego posta, albo naskoczą. Ale to nic takiego. Naprawdę.
Trzymaj się.

Nicol

[nangaparbat3]

>>>chyba muszę na jakiś czas zamilknąć i poczytać wicej wątków wtecz i złapać
klimat, co wypada a co nie...


Skoro juz tu piszesz, to stalas sie częścia forum, i Ty mozesz decydować, co
wypada, a co nie, podobnie jak kazdy z nas. Jesli bedziemy sie nad tym za
bardzo zastanawiać, ugrzeźniemy w zaklamaniu, a na co nam to? Czasu szkoda.

[_lafirynda]

Tak sie wlasnie zastanawialam czy Ty to Ty czy ktos inny. Kibicowalam kiedys
strasznie margolce i Tobie wlasnie ...Szkoda ze sie wam nie udaje byc razem

[jarkoni]

nicol pisz..najwyżej zmień nick, juz o tym mówiłaś, to obronne a nie trollowe
zmienianie nicka, myślę, że do zaakceptowania, szczególnie jeśli ma Cię pozbawić
stresów...
(najwyżej Tri się powkurza, ale załóż kask, może przeżyjesz)