problem moralno-etyczny

[cien_wiatru]

Opowiem wam taka sytuacje. Napiszcie mi co o tym myslicie ?

Facet 43 lata, przystojny, bardzo dobra praca, fajny, inteligentny, od 10 lat
zyje z chora zona. Zona ma stwardnienie rozsiane. Ciezko jej chodzic.
Poza tym ma jakas fobie - kompletnie nie chce wychodzic z domu. Mieszkaja w
domu pod miastem i ona go doslownie nie opuszcza.
Odmawia odwiedzania znajomych. Do restauracji, kawiarni, kina maz moglby ja
zawiesc samochodem, ale ona nie chce i juz. Zero wakacji. I ten facet tak
zyje ponad 10 lat.
Jak myslicie - ma prawo od niej odejsc ( oczywiscie zabezpieczyc ja
finansowo, zapewnic opieke ) i zaczac normalne zycie z inna kobieta ?

[z_mazur]

Hmmm, dla mnie to w zasadzie nie jest problem.

Jeśli ją kocha, to nawet by się nad tym nie zastanawiał.

Jeśli nie kocha i miałbym być z nią tylko z litości, to IMHO powinien odejść.

[vertigo5]

To jest jego żona ! Obiecywał jej miłość w dobrej i złej doli !
Zobowiązał sie do czegoś - do wspierania, miłości, bycia razem aż do smierci
a nie do momentu aż przestanie kochać !

[verita75]

Po pierwsze, to chyba nie o wyjścia z domu czy o zdrowie w byciu razem chodzi
(choć nie mówię, że nie wpływa to na jakość życia). Najważniejsza jest miłość,
a o niej nie piszesz.
A po drugie, małżeństwo zawiera się nie tylko na dobre. Na złe również.

A jeszcze po trzecie to druga kobieta też może zachorować, i co? Znajdzie
trzecią?

[z_mazur]

Skoro przestał kochać, to już i tak złamał zobowiązanie.

[vertigo5]

Ślubuje się też "wierność i uczciwość małżeńską"...

Przy tej okazji wkleję jeszcze raz tekst który parę miesięcy na tym forum
umieściłem. To jeden z najlepszych tekstów na tematy zdrad, miłości,
rozwodów...
Autorem był Tomasz Terlikowski z "Rzeczpospolitej".
Myślę, że trochę pasuje ten tekst do charakteru tego wątku...


"Nie interesuje mnie życie małżeńskie córki prezydenta Kaczyńskiego, o którym
szeroko informował piątkowy "Super Express".
Jedynej córce prezydenta mogę współczuć życiowej tragedii. Tak jak współczuję
jej ojcu czy matce. Ale to nie byłoby warte pisania. Bo w sumie dość już
plotkowania o innych: aktorach, piosenkarzach czy dzieciach polityków. Ich
życie jest ich własną sprawą, a wtykanie w nie nosa nie najlepszym zwyczajem
tabloidów. Jeśli więc zasiadłem za klawiaturą, to z innego powodu. Oto w
tekście w "Super Expressie" znalazłem wszystkie możliwe językowe stereotypy
na temat miłości, które niszczą przestrzeń życia małżeńskiego. Porzucenie
męża dla innego mężczyzny, czyli ujmując rzecz po prostu ordynarna zdrada i
złamanie przysięgi małżeńskiej, jest "znalezieniem nowej miłości". Rozwód nie
jest już tragedią rodziny, ale kulturalnym i całkowicie oczywistym
rozstaniem. Nikną gdzieś uczucia i sytuacja dziecka, które musi nauczyć się
żyć z nowym "tatusiem", a starego widuje tylko podczas weekendowych spotkań.
Tego wszystkiego nie ma. Jest cudowna love story, w której nikt nikogo nie
krzywdzi, nic się nie stało, a pani i pan "kochają się i jest im ze sobą
dobrze" (jak barwnie ujął to Marek Dubieniecki, ojciec nowego kochanka córki
prezydenta).

Pewnie się czepiam, ale męczy mnie, co to wszystko ma wspólnego z miłością?
Miłość nie oznacza przecież nieustannego emocjonalnego haju. Budowana jest
zazwyczaj wtedy, gdy zaczyna być trudno, nudno i kłótliwie. Tyle że
dostrzeżenie tego uniemożliwia nam otaczająca nas kultura, w której wierność,
trud budowania miłości czy wychodzenia z kryzysu stają się już tylko
zacofaniem. Kobiecość w takim świecie zostanie sprowadzona do poziomu Dody
Elektrody, męskość do postawy Michała Wiśniewskiego, a miłość do treści
tekstów "Ich troje".

[z_mazur]

Człowiek w pogoni za szczęściem czasem się gubi.
Może ludzkość potrzebuje czasu żeby to zrozumieć.
Możemy jedynie spojrzeć na to z refleksją.

Kiedyś w imię "dochowania wierności" mordowano kobiety i chowano wraz z ich
zmarłymi mężami.
Wszystko można wynaturzyć.

[vertigo5]

Zaraz, zaraz, z kontekstu dyskusji, z tego co napisałeś wynikałoby, że
dochowanie wierności chorej zonie jest wynaturzeniem.... Mam nadzieje, że nie
to chciałes napisać...

Ten przykład z mordowaniem kobiet w imię - jak piszesz - "dochowania wierności"
czemu ma niby służyć ?? Tak przy okazji - napisz to się podciągnę: kiedy
mordowano kobiety, jakie ludy tak robiły, w jakich czasach no i jak ten
pzrykład z zamierzchłych (jak sądzę ) czasów ma się do kwestii dochowania
wierności chorej żonie, bo nie kumam...

[z_mazur]

> Zaraz, zaraz, z kontekstu dyskusji, z tego co napisałeś wynikałoby, że
> dochowanie wierności chorej zonie jest wynaturzeniem.... Mam nadzieje, że nie
> to chciałes napisać...

Chodziło mi o pogoń za indywidualnym szczęściem bez względu na wszystko, jako
swego rodzaju wynaturzenie.

Z drugiej strony, może to zabrzmi bulwersująco, ale z punktu widzenia biologii
poświęcanie swojego czasu choremu nieuleczalnie partnerowi jest kompletnie
bezzasadne.

> Tak przy okazji - napisz to się podciągnę: kiedy
> mordowano kobiety, jakie ludy tak robiły, w jakich czasach no i jak ten
> pzrykład z zamierzchłych (jak sądzę ) czasów ma się do kwestii dochowania
> wierności chorej żonie, bo nie kumam...

Ceremonia Sati w Indiach, jej przypadki odnotowuje się jeszcze współcześnie.
Podobne praktyki stosowano również w innych kulturach.


A intencją moją było wykazanie, że pogoń za szczęściem sama w sobie nie jest
niczym nagannym, podobnie jak dochowanie wierności do końca.

W biologii jak w Biblii

[nangaparbat3]

z_mazur napisał:

> Z drugiej strony, może to zabrzmi bulwersująco, ale z punktu widzenia
biologii
> poświęcanie swojego czasu choremu nieuleczalnie partnerowi jest kompletnie
> bezzasadne.
Droescher opisuje stado słoni, w ktorym jeden zyl bez traby, i to długo (była
calkowicie zabliźniona, słoń był stary). Gdyby było jak mówisz, słoń powinien
umrzeć z glodu. Jednak okazało sie, ze kiedy stado znajduje drzewa, ktorych
gałezie nadaja sie do jedzenia, najpierw karmia słońa bez traby - dopiero kiedy
ten (a raczej "ta") zaczyna wypluwać jedzenie, zaczynaja same sie pozywiać.
Przypomniał mi sie tez przejechany przez ciezarowke tygrys, którego partner
ciagnął przez wiele kilometrów w głab tajgi licząc, ze tam sie uratuje.

W biologii jak w Biblii - znajdziesz przyklad na wszystko.




__________Świat jest pełen ogromnych świateł i tajemnic, a człowiek zaslania
się przed nimi swoją małą dlonią. Nachman z Bracławia

[ivone7]

zgadzam sie z mazur..
dla mnie zaden problem, jesli ja kocha to dlaczego ma od niej odejsc..nawet
fobie zony, spowodowane tym ze jezdzi na wozku i nie chce widziec tych pelnych
litosci spojrzen..ze maz taaaki przystojny z nia na wozku...mozna przezyc,
milosc potrafi gory przenosic a co dopiero to ze z domu wyjsc wspolnie nie
mozna..przeciez kazdy cos takiego ma..ja nie lubie jezdzic na rowerze, to
znaczy ze ma sie ze mna rozwiesc milosnik rowerowych wycieczek..???
kazdy na swoj sposob jest inny, normalny czy nienormalny kwestia zasad,
tolerancji..i uczuc laczacych dwoje ludzi..
ale mysle, ze problem bylby wtedy, gdyby ten mily pan sie zakochal w innej
kobiecie..i mialby taki dylemat...albo kobieta w ktorej sie zakochal mialaby
takie dylematy...
na swoim miejscu, jak i kobiety chorej nie chcialabym aby ktos byl ze mna z
litosci..
nie chcialabym byc w skorze tej drugiej..nie dosc ze zadala sie z zonatym to
jeszcze zona wymaga opieki..podwojne wyrzuty sumienia...
powiem tak, cokolwiek zrobi..wszystkiego bedzie zalowal...
jesli zostawi zone dla ukochanej, do konca zycia bedzie mial wyrzuty
sumienia..zostanie z zona, zawsze bedzie zalowal, ze nie sprobowal z tamta...

[vertigo5]

Koniec czy brak miłości usprawiedliwia odejście od żony/męża ???
Czyli w każdym małżeństwie, jeżeli ona lub on zakocha się w kimś trzecim to ma
moralne prawo do odejścia w imię nowej miłości ???

[ivone7]

moralnego prawa, zeby odejsc nie ma...
ale ja bym nie chciala zyc z czlowiekiem, ktory mnie juz nie kocha..nie
szanuje, bo zdrada oznacza brak szacunku dla wspolmalzonka..

[joy44]

Zasłyszałem.
Jeśli nie wiesz co zrobić, DOBRE
zwykle jest trudniejsze.
Zastanów się.
j.
Trzeba przeżyć żeby zrozumieć.

[a.b1]

a) prawnie, nie dostanie rozwodu (dobro dziecka, choroba współmałżonka)
b) jako kobieta nie chciałabym się związać z mężczyzną, który w ten sposób
postąpił ze swoją żoną, na cudzym nieszczęściu nie buduje się swojego szczęścia
c) czy ten mężczyzna zrobił wszystko, zeby ta żona wyszła z depresji?

[akalsa]

cien_wiatru napisała:


> Facet 43 lata, przystojny, bardzo dobra praca, fajny, inteligentny,


czy te informacje są konieczne dla wagi problemu?
czy brzydki zarabiajacy poniżej średniej krajowej i nie zawsze fajny- podlega
innym kryteriom ??



> zyje z chora zona. Zona ma stwardnienie rozsiane. Ciezko jej chodzic.
> Poza tym ma jakas fobie - kompletnie nie chce wychodzic z domu. Mieszkaja w
> domu pod miastem i ona go doslownie nie opuszcza.
> Odmawia odwiedzania znajomych. Do restauracji, kawiarni, kina maz moglby ja
> zawiesc samochodem, ale ona nie chce i juz.


ilu psychologow juz do niej przyprowadzil zeby wyciagnac ja z dolka?


>Zero wakacji.


u mnie tez zero wakacji, a jestem mloda, zdrowa i... zapracowana. chyba wynajme
sprzataczke bo nie mam czasu sprzatac w domu.


> I ten facet tak > zyje ponad 10 lat.
> Jak myslicie - ma prawo od niej odejsc ( oczywiscie zabezpieczyc ja
> finansowo, zapewnic opieke ) i zaczac normalne zycie z inna kobieta ?


a jakie to jest "normalne zycie"? takie w ktorym pozbywamy sie problemu, chorych
odstawiamy do szpitala, dziadkow do domu starcow, niepelnosprawnych wyrzucamy
poza nawias spoleczenstwa ? wysylamy im raz w miesiacu przelew a sami chodzimy
do kina i wyjezdzamy na urlopy "wreszcie" normalnie zyjac? co jest normalnym
zyciem?

kazdy ma prawa i obowiazki.
tylko on sam wie jak naprawde jest w jego zwiazku. jaki on ma w nim udzial i
jaki zona. czy kocha zone? czy jest miedzy nimi wiez. czy "odkochal się" bo
zona jest chora i problemy go przerosly? tak czy siak- to sprawa miedzy nim i
zona. nie chcialabym byc z kims kto zostawia chora zone dlatego ze znalazl nowa
zdrowa.

[anja_pl]

1. facet może iść SAM do kina, do restauracji,
2. ślubuje się na dobre i na złe, a nie tylko do momentu, dopóki będziesz
zdrowa/zdrów,
3. kim ty dla nich jesteś? tą trzecią?

odejście od żony w takim przypadku jest zwłaszcza nieetyczne i moralnie naganne

to pisałam ja i jest to moja prywatna opinia

[bylominelo]

Nie powinien odejść - miłość jest na dobre i złe

[z_mazur]

Ogólnie z tego co podają statystyki to mężczyźni w takich sytuacjach przeważnie
wcześniej czy później odchodzą.
Kobiety mają większą zdolność do poświęceń.

[libra22]

A dla mnie to nie jest jakiś abstrakcyjny problem moralno-etyczny, tylko
kwestia wyboru tego mężczyzny.
I złe postawienie sprawy:
"Jak myslicie - ma prawo od niej odejsc ( oczywiscie zabezpieczyc ja
finansowo, zapewnic opieke ) i zacząć normalne zycie z inna kobieta ?"
Nikt i nic mu nie da takiego prawa i takie postawienie sprawy to szukanie
usprawiedliwienia poza sobą, niechęć do brania odpowiedzialności za swoje życie
i swoje decyzji.
Równie dpobrze mozna by spytać: czy mezczyzna, który nie kocha już zony ma
prawo odejsc i zostawic ją z dzieckiem?
Odpowiedz zawsze będzie "NIE". A życie toczy się swoimi torami i każdy sam
podejmuje decyzję, ponosząc ich konsekwencje.

Lubię pracę, praca mnie fascynuje. Mogę siedzieć i patrzeć na nią godzinami.

[akalsa]

bo co jest bardziej moralne i bardzelj wlasciwe? zostawienie chorej zony, czy
bycie z nia a rownoczesnie zdradzanie jej z inna i oklamywania?
obie rzeczy moralne nie sa. i szukanie pozwolenia na to w otoczeniu to - jak
dobrze napisalas - szukanie usprawiedliwienia poza soba.

[ivone7]

bo niektorzy dla swoich decyzji potrzebuja poklasku i przyzwolenia
spolecznego...
i pewnie wsrod niektorych ludzi znajda..
a ten kto ma w miare rozwiniety kregoslup moralny, takiego przyzwolenia nie da..

[fankaaa]

Pytasz teoretycznie, czy potrzebujesz usprawiedliwienia dla własnych planów
odnośnie tego przystojnego i fajnego ogólnie pana ?
Jeśli to pierwsze, to chyba już dostatecznie dużo tu o tym napisano.
Jeśli natomiast jesteś tą, która tak bardzo współczuje rzeczonemu panu w jego
trudnej sytuacji, to może spróbuj tymczasem potrenować empatię wobec jego
żony... .Wyobraź sobie, jak to jest zostać nagle przygniecionym informacją o
nieuleczalnej chorobie w wieku koło trzydziestki. Wyobraź sobie,że Twój
atrakcyjny mąż odchodzi do pocieszycieli, która rozumie jego straszną sytuację.
Wyobraź sobie, że to Ty jesteś w oczach tej innej kobiety kulą u nogi.
I co, jakieś wnioski ?

dziewczyny ja troche z innej beczki

[pszczolkalodz]

zgodze sie z wasza opinia na temat braku empatii tej dziewczyny, ale czy to nie
maz powinien wiernosci dotrzymac , nie ogladac sie innymi laskami!!! dlaczego
dzielimy ta wine na 2 ludzi, jesli to wolna dziewczyn i np. na poczatku nie
wiedziala ze jest zonaty abo cos tam innego to jest to jej wina? czy ona ma
myslec o utrzymaniu na wodzy "mozgu" tego pana, myslec o zonie, jej chorobie?
Jakos za duzo od niej wymagamy JA TAM UWAZAM ZE FACET JEST WINNY I BEZNADZIEJNY
a dziewczynie trzeba wspolczuc bo jak ona zachoruje to on ja kopnie, ale jak on
zachoruje to bedzie WYMAGAL zeby byla przy nim i zeby BYLA MU WIERNA!!!!

[natasza39]

cien_wiatru napisała:

> Opowiem wam taka sytuacje. Napiszcie mi co o tym myslicie ?
>
> Facet 43 lata, przystojny, bardzo dobra praca, fajny, inteligentny, od 10 lat
> zyje z chora zona. Zona ma stwardnienie rozsiane. Ciezko jej chodzic.
> Poza tym ma jakas fobie - kompletnie nie chce wychodzic z domu. Mieszkaja w
> domu pod miastem i ona go doslownie nie opuszcza.
> Odmawia odwiedzania znajomych. Do restauracji, kawiarni, kina maz moglby ja
> zawiesc samochodem, ale ona nie chce i juz. Zero wakacji. I ten facet tak
> zyje ponad 10 lat.
> Jak myslicie - ma prawo od niej odejsc ( oczywiscie zabezpieczyc ja
> finansowo, zapewnic opieke ) i zaczac normalne zycie z inna kobieta ?

Znam faceta, który zakochał się w kobiecie, która w momencie poznania
chorowała na sm.
Był z nią, kiedy ona z dnia na dzień słabła, kiedy łamała się jej psychika. Ona
nawet prosiła go aby odszedł, aby tego nie widział i się "nie męczył".
Nawet część pseudożyczliwców mu współczuło.
On taki atrakcyjny, nie stary, bogaty, mógł być z każdą a był ze starszą
schorowaną kobietą, która na dodatek wraz z postępującą chorobą robiła się
coraz bardziej złośliwa i nieznośna.
Mało tego on zamiast na "normalne życie" wydawał pieniądze na drogie, w tej
chorobie lekarstwa, lekarzy, cudotwórców.
Był z nią do końca.

Nie ma się co zastanawiać czy facet powinien odejść czy nie, aby "normalnie
żyć".
Dla tego faceta, którego opisałam "normalnym" było włąśnie to że zamiast
włóczyć się po knajpach i podróżować dotapił prawa czuwania przy łóżku chorek
ukochanej kobiety.


Szukanie w takiej sytuacji usprawiedliwienia dla odejścia od żony, czy
ewentualnego pozostania przy niej absolutnie nie trzeba mieszać z chorobą.
Choroba to tylko jeden z aspektów.
Jesli ja kocha, jeśli sa dla siebie przyjaciółmi, to choroba go tak samo boli
jak ją, ale napewno nigdy nie bedzie powodem odejścia.
Jeśli jej nie kocha, to usprawiedliwianie odejścia chorobą jest
obrzydliwością.

[fankaaa]

Ale my tak naprawdę nie wiemy, jak widzi swoją sytaucję sam zainteresowany. Nie
wiadomo, czy kocha swoją żonę i czy chce być z nią nadal. Oczywiście, że to ON
jest odpowiedzialny za własne decyzje, ale my ich (ani nawet zamiarów) nie
znamy....

Zbrzydzilo mnie

[nangaparbat3]

to:
Facet 43 lata, przystojny, bardzo dobra praca, fajny, inteligentny

A do diaska, co to ma do rzeczy? Czy bedąc łysym grubaskiem z IQ 70 miałby
mniejsze czy wieksze "prawo" do odejscia? No co ma piernik do wiatraka???


I masa pytan:
Czy normalne zycie polega na odwiedzaniu znajomych, restauracji i kin?
I jeszcze:
dlaczego ta pani ma w sobie az taki lęk? Sama choroba tego nie powoduje, znam
dwie panie z tymze samym, pracuja, bywaja.

I jak juz ktos pytał: a co Tobie do tego?

[anula36]

A moze tak sprzatnac zone? Wtedy bedzie juz tylko fajnym, 43 letnim, dzianym wdowcem?

[marieta_makieta]

Cieniu Wiatru! Zakładając, że masz wobec tego pana jakieś plany, to wyobraź
sobie taką sytuację: Rzeczony pan, lat 43, przystojny inteligentny, fajna
praca, odchodzi od żony ze stwardnieniem rozsianym, zabezpieczając jej
przyszłość oczywiście. Bierze slub z Tobą. Niestety, po 5 latach szczęśliwego
pożycia pan jest 48-letnim przystojnym facetem, inteligentnym itp., natomiast
Ty miałaś ciężki wypadek, jesteś sparaliżowana, robisz pod siebie itp. A Twój
pan ma dylemat etyczno-moralny-czy może od Ciebie odejść, zabezpieczając Ci
przyszłość oczywiście, aby zacząć normalne życie z inną kobietą. No, i jak to
teraz wygląda? Inaczej, prawda? Prawo do normalnego życia przestaje się wydawać
takie oczywiste, co? Bo jak to-on mnie zostawi? Przecież nie tylko na dobre mi
przysięgał, ale i na złe.

[biedroneczka33]

Jak dla mnie to gdyby facet byl nawet ksieciem z bajki i obiecywal zlote gory to fakt ze odszedl od chorej zony przekresliby caly jego caloksztal ..stracilby resztki człowieczenstwa .Bo nigdy nie wiadomo jak kiedys potraktowalby Ciebie ....moze tez wymienilby na mlodsza ladniejsza a przedewszystkim zdrowa .Jak takiemu zaufac a juz tym bardziej planowac z nim przyszlosc ...bleeee....

Bedac tutaj na forum nieraz czytalam rozne historie gdzie malzenstwa rozpadaly sie z najrozniejszych powodow ale to co napisalas jest poprostu nieetyczne i calkowicie niemoralne :o(((

[bylominelo]

Choremu najbardziej potrzebna jest obecność drugiego człowieka - a jej mąż jest dla niej najbliższą osobą. Qrcze znam takie małżeństwo - zmroziło mnie bo pomyślałam , że może to o nich chodzi a jeśli tak to musisz wiedzieć , że on jest dla niej jedyną podporą
Ja nigdy nie zostawiłabym chorego męża - jak żyć po czymś takim

Nie ma prawa odchodzić od żony...

[tricolour]

... do tzw. "normalnego" życia, bo normalne zycie, to także choroba. Fajny,
inteligentny, przystojny facet ma obowiązek opieki nad chorą.

Jeśli ten pan jest juz umęczony dbaniem o chorą, to może skoczyć na łeb i zabić
się na śmieć. Ale nawet i do tego nie ma prawa, bo ma obowiązek dbania o chorą
żonę...

miedzy milościa a litością

[nangaparbat3]

przejrzałam watek, i chcialabym zauwazyc, ze miedzy miloscia a litością jest
jeszcze całe spectrum postaw, które uzasadniaja nieporzucanie chorej zony (czy
chorego meza). Jest poczucie odpowiedzialnosci, a nawet obowiazku, jest
najlepiej pojete wspolczucie (przeciwieństwo litości), jest przyjaźń,
przywiazanie, zwykła ludzka zyczliwość - i mozna by tak wymieniac do rana.

[libra22]

Nie bijcie, ale ja tu widzę miejsce dla mądrej kochanki...

[nangaparbat3]

libra22 napisała:

> Nie bijcie, ale ja tu widzę miejsce dla mądrej kochanki...
>

z ust mi to wyjełaś, ani mi w glowie bicie.
Bo własnie wrociłam do tego watku, zeby jeszcze cos dopisac po przemysleniach.
"Mądra kochanka" to zresztą wyjscie optymalne, zwłaszcza wtedy, kiedy w nim
jeszcze sa dobre uczucia do zony.
ale moze byc i tak, ze on juz nic nie czuje poza zmeczeniem, zloscią,
zniewoleniem. I tkwi, bo przysiegał. I wtedy - mysle - powinien odejść, DLA JEJ
DOBRA. ale zapewnic jej obecnośc kogoś, kto sie nia zaopiekuje, komu bedzie na
niej zalezało. To moze byc opiekunka po prostu, zdarza sie, ze opiekujacy sie
kims chorym czy starym naprawdę sie do niego przywiazuja i o niego troszcza,
zdarzaja się jeszcze dobrzy ludzie na swiecie.
Żeby było jasne, jeszcze raz - niech odejdzie, by jej nie ranic swoja zlością,
zniecierpliwieniem, obojetnością, odrazą - jeśli są.
Ale jesli ja lubi, jeśli wciaż jest mu bliska, jeśli nie rani jej kazdym swoim
slowem i spojrzeniem - to madra kochanka, brutalnie powiem - kochanka, ktora
zna swoje miejsce - jest wg mnie OK.

[ivone7]

dziewczyny..dziekuje
z ust mi to wyjelyscie we dwie
swieta racja...

[libra22]

Dzięki Nangoulżyło mi.

[anula36]

kochanka ktora zna swoje miejsce- coz za zaszczytne stanowisko.
Ciekawe dla jakiej kobiety chcialbyscie takiego losu. Bo chyba nie dla siebie czy swojej siostry czy corki.

[nangaparbat3]

anula36 napisała:

> kochanka ktora zna swoje miejsce- coz za zaszczytne stanowisko.
> Ciekawe dla jakiej kobiety chcialbyscie takiego losu. Bo chyba nie dla siebie
c
> zy swojej siostry czy corki.

No mnie sie wydaje, ze kobieta wiażaca się z kimś, kto ma zobowiązania - wobec
zony, rodziców, dzieci - musi te zobowiazania uznac. (i oczywiscie mezczyzna
biorący sobie kobite ze zobowiazaniami). I sie samoograniczać w zwiazku z nim.
ale wszak przecież na Boga - nikt jej nie zmusza do wiązanie sie własnie z kims
takim.

[anula36]

rozumiem ze jedyna wina kochanek ( eks) mezow wielu obecnych tu dziewczyn znaly swoje miejsdce i respektowaly zobowiazania wobec rodziny to wszystko byloby OK. ciekawe...

[anula36]

jedyna wina jest to ze nie znaly swojego miejsca, oczywiscie.

[libra22]

Uogólniasz Anula i być może przemawia przez Ciebie własne zranienie, do którego
masz prawo. Tu mowa jest o dość specyficznej sytuacji.

[anula36]

akurat nie mialam takich dowiadczen.

w kazdym razie ciekawe ze na takim forum popularyzuje sie postawe - obciagaj zonatemu tylko po cichu i znaj swoje miejsce.

masz rację anula,

[anja_pl]

to jest po prostu hipokryzja,

a kochanka, która zna swoje miejce, to po prostu materac...

jestem przeciwna takim układom

[anula36]

dlatego pytam czy jakiejs bliskiej kobicie zyczycie takiego losu?
Ktora z was dziewczyny chcialaby widziec jak ktos bliski i kochany wikla sie w taka akcje cichej pocieszycielki meza chorej kobiety?
Moze jeszcze dziscko mu powinna urodzic, jesli zona nie zdazyla?

anju, anulo

[nangaparbat3]

ani hipokryzja, ani materac.
Mogę wyobrazic sobie sytuacje, ze ktos, kto latami musi pielegnować partnera
chorego, zniedołęzniałego, najwyraźniej skupionego całkowicie na sobie,
potrzebuje innej bliskości, potrzebuje tez seksu. I mogę sobie wyobrazic, że
jednoczesnie nie chce wcale tego chorego, niedołężnego porzucać - chce, aby
było mu najlepiej jak moze byc. ale skad ma brac siły? Czasem starcza - ale
najczęściej nie, bo człowiek nie jest rodzajem perpetuum mobile, potrzebuje
zasilania.
Popatrz, jak często rodzice nie wytrzymuja ciężaru opieki nad niepełnosprawnym
dzieckiem. A dzieci kocha sie najbardziej, ma sie najwiecej siły.
Wiec moge sobie wyobrazic, ze ktoś, czyja żona/mąż jest nieuleczalnie chory od
lat, spotyka kogoś i rodzi sie uczucie. Ale teraz - ten, kto by go/ja pokochał -
jesli kocha, to z całym dobrodziejstwem inwentarza. czy zakochani muszą
skladac w ofierze chorego?
I czemuż to anula tak sie obraża na to "musi znac swoje miejsce"? W końcu wiele
kochanek nie dązy do rozwalenia istniejacej rodziny, nie kazda od razu poluje
na męza. Że juz nie powiem o polowaniu na zonę
Jest tak, ze trwanie przez lata u boku osoby nieuleczalnie chorej jest
nieprawdopodobnie trudne. Jesli piszę "kochanka" - to mysle przede
wszystkim "wspierajaca przyjaciolka" . "Materac" - no nie, to by mi nie
przyszlo do głowy.
I - to jeszcze raz - nikt nikogo nie zmusza do zwiazku z osoba obarczona takim
ciezarem. ale bede sie upierać, że jesli juz ktos sie na taki zwiazek
zdecyduje, to musi brac pod uwage takze potrzeby chorego.
To nie jest proste i nie miesci sie w kategoriach moralno-etycznych
popularnych, jasnych i przejrzystych. Nie miesci sie w schematach. ale zycie
nie jest schematyczne.

[anula36]

a wspierajaca przyjaciolke wspiera jej kochajacy maz i wszystkio sie kreci
w sumie masz racje, grunt to sie wspierac.
ja mam takie glupie zboczenie ze nie chcialabym sie wiazac zkims do kogo nic nie czuje, a nie chcialabym w zyciu czlowieka do ktorego cos czuje grac ostanie skrzypce i robic tylko za podpore.
Domagalik napisala kiedys taki fajny feliton, on owdowial on go rwie rok caly i w koncu on przygiega rozpromieniony zeby jej przedstawuic swoja nowa wybranke, najlepszej przyjaciolce.
nie powiem na co mi taka przyjazn, bo nie chce ranic oczu co wrazliwszysch forumowiczow

[nangaparbat3]

anula36 napisała:

>> ja mam takie glupie zboczenie ze nie chcialabym sie wiazac zkims do kogo nic
ni
> e czuje, a nie chcialabym w zyciu czlowieka do ktorego cos czuje grac ostanie
s
> krzypce i robic tylko za podpore.


alez ja nic od Ciebie nie chcę, do nieczego nie namawiam, do niczego nie
zachecam.
graj sobie pierwsze skrzypce, a nawet partie solisy, gdzie kiedy i z kim chcesz.

[sonrisa3]

A ja się tak po cichu zastanawiam ile z tych osób które tak kategorycznie
krzyczą "POD ŻADNYM POZOREM NIE MA PRAWA!" będąc w jego sytuacji trwałoby
niezłomnie w tym przekonaniu...
Ja nie umiem jednoznacznie odpowiedzieć na zadane przez autorkę wątku pytanie.
Nie byłam w takiej sytuacji więc mogę sobie tylko teoretyzować i pisać szczytne
deklaracje, że JA NIGDY BYM TAK NIE POSTĄPIŁA...Ale - jak mówi znany cytat -
tyle wiemy o sobie ile nas sprawdzono.
Pierwsza myśl jaka przychodzi do głowy to oczywiście ta, że to świnia, jeśli
zostawia chorą żonę. Ale... no właśnie...ale.
Nie cierpię generalizowania, podstawiania wszystkiego i wszystkich pod jeden
wzór - w życiu naprawdę są różne sytuacje. Dlatego powstrzymuję się z reguły od
pochopnego odsądzania od czci i wiary.
Nie wiadomo jakie są relacje między tymi ludźmi i jakie były przed chorobą.
Nie wiadomo jak się w tym wszystkim czuje ta żona.
Ja za nic nie chciałabym, żeby opiekował się mną ktoś, kto robi to tylko z
poczucia obowiązku i zeby ludzie go nie potępili, a tak naprawde patrzy na mnie
z odrazą albo wręcz z nienawiścią.
Nie wiadomo ile on już zrobił dla żony, czy próbował ją jakoś wyciągnąć z
dołka, czy ona pozwala sobie pomóc...Poczytajcie wątek alexolo o jej cioci i
wujku.
Ogólnie mówiąc - idealna byłaby taka sytuacja jaką opisał ktoś powyżej- para
trwa przy sobie z miłością mimo choroby. Niestety ideałów jest mało.

nango

[anja_pl]

dla mnie przyjaciółka/przyjaciel ma inne znaczenie niż kochanka/kochanek,

postawmy sprawę uczciwie:
przyjaciele jak najbardziej sa potrzebni, choćby po to by zdrowy mógł pójść do
kina, jeśli chory nie ma na to ochoty,

kochankowie, znający swoje miejce to "materace", czekające na przyzwalający
gest,
ale na pierwszym miejscu jest żona, więc "materac" czeka potulnie i cierpliwie,
wierzysz, że możliwy jest taki układ?
że kochanka/kochanek nie zaczna uzurpować praw małżonka?

[nangaparbat3]

Wierzę. To sie czasem zdarza. ale oczywiscie nie każdemu.

[anja_pl]

Ty ciągle jesteś idealistką,
za to Cię bardzo lubię

[crazyrabbit]

> Ty ciągle jesteś idealistką,
> za to Cię bardzo lubię
>
Ni tylko Ty Anju ))

:)))

[nangaparbat3]

Ja tez Cie lubię, anjy. I tez Cię mnam za idealistkę

materac?

[bylominelo]

i mąż , często też ojciec porzuca swoją rodzinę, zostawia dorobek życia dla
tego jak to nazywasz materaca?
To nie tak, facet jest zmęczony codziennością a z nią przeżywa wyjątkowe
chwile - pełne zrozumienia, czułości poczucia pełnej akceptacji, wyjątkowości,
on czuje że żyje - dzięki niej i często nie wyobraża sobie bez niej swojego
życia.

[angoisse]

Ale, w tym przypadku, nie jest chyba rozważane porzucenie chorej żony, a tylko
tzw. wspieranie męża przez MąDRą..hmm.. kochankę(nie przyjaciółkę ale kochankę).
Nie wiem ktora kobieta chciałaby tej roli dla siebie, chyba że równocześnie
miałaby na codzień męża w domu i dzielenie się ukochanym z jego żoną nie byłoby
wielkim problemem(w tym przypadku nawet technicznie łatwiejsze bo łatwiej
uwierzyć że łóżko z żoną nie łączy). Tylko nie wiem, czy mąż kochanki też by dał
im moralne przyzwolenie na ten układ.

[bylominelo]

gdyby nie było dylematów moralno etycznych , gdyby nasze wybory były zawsze
etyczne - świat byłby piękny, bez domów dziecka, domów opieki nad osobami
starszymi, bez aborcji, bez porzuconych żon i mężów itd itp
jest inaczej - potępiam porzucamie chorych czy to wspólmałzonków czy dzieci czy
rodziców i innych krewnych
ale rozumiem sytuację - układ chora żona opiekujący się nią mąż i wspierająca
go kochanka
a tak czepając się tego materaca który zna swoje miejsce to mam rozmieć, że
żona która zna swoje miejsce to spędza czas w kuchni ewentualnie w pralni a jak
bywa w pokojach to znaczy, że je sprząta a w sypialni też jest materacem? czy
związki kobieta mężczyzna to związki osobiste czy ról społecznych - wg mnie
OSOBISTE

[angoisse]

Owszem, to osobiste sprawy. Choc są tendencje do przypisania osobom ról "zawód-
mąż" "zawód-żona" "zawód -kochanka" oderwanych od osobistych uczuć jednostki.
Nie wiem, czemu wspierać rzeczonego męża musi kochanka a nie mogłaby
niezaangażowana seksualnie przyjaciółka. W końcu seks może mieć za gotówkę a nie
koniecznie za uczucie.
"Kochanka która zna swoje miejsce" - jakaś abstrakcja, w dzisiejszych czasach
zmienia się pracę dość często i wyrasta się poza swój "zawód".

[bylominelo]

pomyśl jak to jest, żyjesz z chorym człowiekiem - dzień za dniem bez wsparcia z
jego strony, bez czułości - chory jest egoistą zamkniętym na innych - cierpi i
to cierpienie często go odczłowiecza - pewnie, że nic nie zawinił też to
rozmumiem
i rozumiem męża , żonę - bycie z chorym latami jest bardzo bardzo trudne i
pewnie trochę łatwiejsze jak ktoś Cię wspiera - kochanka to nie znaczy materac
kochanka oznacza kochającą - cień nie pisała nic o bliskości cielesnej tylko o
dylemacie i nie wiadomo czy swoim .

[angoisse]

Tak, wyobrażam sobie. I teoretycznie można też założyć, że jeśli na świecie
zdarzyła się prawdziwa Matka Teresa poświęcająca życie chorym i ubogim, to
znajdzie się może tez "matka teresa w roli kochanki" , sama wolna (nie wypada
żeby zdradzała własnego męża), sama bez oczekiwań by mąż tej chorej kobiety z
nią żył na codzień, nie chce mu rodzić dzieci, nie chce go mieć tylko dla
siebie...itd. Taka esencja miłości. Czy aby. Jakim kosztem. Dla tej trójki?
Oczywiscie jest to możliwe. Znam przykład gdzie tak przez lata funkcjonowało on
jeden, one dwie, każda z jego dzieckiem. Ale żadna chora nie była. Więc kicha.

ale Was ruszyło

[nangaparbat3]

Pisząc "zna swoje miejsce" mialam na mysli: akceptacje uczuć (tych pozytywnych)
do żony, akceptacje tego, że potrzeby chorej żony mają pierwszeństwo,
niedziałanie przeciwo niej w zaden sposob.
I podkreślam - nikt nikomu nie kaze wchodzic w tak trudny układ.
I tak na marginesie - skad prewność, że kazda kobieta marzy o tym, by jej
meżczyzna mieszkał z nia na co dzień?

[angoisse]

nie musi marzyć o mieszkaniu na co dzień z ukochanym nie zawsze skóra warta
wyprawki, ale raczej nie marzy tez po nocach i dniach zeby on miał żonę, do
tego chorą.

[libra22]

Trywializujesz bardzo (a nawet piszesz jak troll)

korekta

[libra22]

To było do anuli, nie do Ciebie Anju.

[anula36]

wyrazam swoja opinie na temat watku czy to jakis problem?
nie masz ochoty czytac- jest opcja wygaszania postow "nieprzyjaciol" w opcjach ustawien forum.Polecam.

:-)

[libra22]

Nie skorzystam. Nigdy czegoś takiego nie robiłam.
Wolę opinie wyrażone innym językiem i inną argumentacją. To wszystko.

[anula36]

niestety, jako rasowy troll nie czuje potrzeby podlizywania sie komukolwiek.

[akalsa]

nangaparbat3 napisała:

> anula36 napisała:
>
> > kochanka ktora zna swoje miejsce- coz za zaszczytne stanowisko.
> > Ciekawe dla jakiej kobiety chcialbyscie takiego losu. Bo chyba nie dla si
> ebie
> c
> > zy swojej siostry czy corki.
>
> No mnie sie wydaje, ze kobieta wiażaca się z kimś, kto ma zobowiązania -
wobec
> zony, rodziców, dzieci - musi te zobowiazania uznac. (i oczywiscie mezczyzna
> biorący sobie kobite ze zobowiazaniami). I sie samoograniczać w zwiazku z nim.
> ale wszak przecież na Boga - nikt jej nie zmusza do wiązanie sie własnie z
kims takim.



czyli nie macie zadnego problemu, zeby zaakceptowac kochanke WASZEGO meza byle
nie wymagala rozwodu? NIE MACIE problemu??
bo jesli macie(mialyscie) jednak pretensje do męża z tego powodu, to jakim
prawem odbieracie tamtej chorej kobiecie prawo do tych ewentualnych pretensji??
dlatego, ze jest chora, ze jest zoną ale chora, to jej mezowi dajecie "pod
stolem" prawo do kochanki??
zastanowcie sie kobiety.
zaakceptujecie kochanke meza na stale obok was? nie? tylko dlatego ze wam
zdrowie nie nawalilo to macie prawo nie akceptowac?

[nangaparbat3]

A na jakiej podstawie twierdzisz, ze uwazam, ze nie ma problemu?
Pomijasz pytanie, jakie stawia autorka watku: czy on ma prawo opuscic zone?
Od tego wychodzimy.

a co do akceptowania kochamki - wiele kobiet tak postepuje. Nie bede sie
ogólnie wypowiadac, bo kazdy przypadek jest inny.

Dla mnie to nie jest problem teoretyczny.

[z_mazur]

Była żona faceta, z którym jest aktualnie moja żona. Miała wylew i jest częściowo sparaliżowana. Na dodatek trochę zmieniła jej się psychika i zrobiła się autentyczną jędzą. On przez jakiś czas próbował się nią zajmować, ale to go przerosło. Zresztą nie znam szczegółów, wiem że odszedł od niej i rozwiódł się. W międzyczasie zaczął się jego romans z moją żoną, która nota bene była dobrą koleżanką tamtej kobiety.
Nie wiem czy romans był bezpośrednią przyczyną jego odejścia od żony, wiem że już wtedy ona była nie do zniesienia.
Nie wiem jak moja żona jest mu w stanie ufać, że w trudnych chwilach jej nie zostawi, to ona musiałaby odpowiedzieć na to pytanie.

W każdym razie nie potrafię jednoznacznie opowiedzieć się w tej sytuacji.

[libra22]

Bo chyba nie ma czegoś takiego jak jednoznaczne opowiedzenie się w tej
sytuacji. To moga zrobić tylko osoby zainteresowane. My tylko "gdybamy".

[z_mazur]

Tak i dlatego nie przepadam za takimi radykalnymi stwierdzeniami, że ktoś coś musi..., że nie ma prawa..., gdyby tak było, to określałyby to przepisy prawne.
A tak, to po prostu kwestia wyboru pewnej postawy w konkretnej sytuacji.
Łatwo mówić komuś innemu, jak ma postąpić w określonej sytuacji skoro samemu się w określonej sytuacji nigdy nie było.

[akalsa]

kobiety tak miewaja, chiec czuc sie potrzebne w nieszczesciu, uwielbiaja
pocieszac biednych panow ktorym ciezko sie zyje z innymi kobietopodobnymi
jedzami. nie zawsze zauwazaja ze rowoczesnie same bywaja jedzami dla kogos
innego.

Panie Z.

[nangaparbat3]

Dobrze, zes Pan to napisał, teraz rozumiem wcześniejsze Twoje wypowiedzi w tym
wątku.
Ja tez sie otarłam o problem choroby niekończącej się i uciazliwej dla
bliskich. Na tyle sie otarlam, by wiedziec, jak zlozona jest taka sytuacja.

[cien_wiatru]

To dotyczy przyjaciela mojego meza, ktory mieszka za granica, wiec rzadko sie
widzimy. Wlasnie w ubiegly weekend odwiedzilismy ich po raz pierwszy od wielu
lat.
Przy okazji spotkalismy sie z innymi znajomymi mieszkajacymi w tym samym
miescie, bardzo porzadnymi ludzmi. Wg nich ta chora zona go niemilosiernie
wykorzystuje, wszyscy sie dziwia, ze on to znosi, ze latami robi za matke
Terese z Kalkuty.
Ona jest naprawde chora, spacery nie wchodza w gre, ale inne rzeczy tak. Poza
tym nie jezdzi na wozku, tylko przemieszcza sie o wlasnych silach.

Tak, zrobil co mogl, stawal na glowie, zeby jakos zyla, ale ona konsekwentnie
odmawia. Setki razy proponowal, ze ja zawiezie samochodem do kina, teatru,
restauracji, 2 razy wzial ja na wczasy nad morze ( plywac moze i lubi ), to po
2 dniach wrocila. Ci moi znajomi mowili, ze ona sie po prostu plawi w tej
chorobie, chce zeby jej wspolczuc, zeby sie nad nia roztkliwiac, zeby wszystko
sie wokol niej krecilo.

Mnie sie facet ,nie ukrywam , bardzo podoba. Ale z racji duzej odleglosci
( zagranica )w moim przypadku ani rola nastepnej zony ani madrej kochanki ani
materaca nie wchodzi w gre.
Napisalam o tym, bo mnie interesowalo Wasze zdanie na ten temat.

[anula36]

miedzy plotkami znajomych a rzeczywistoscia czasem istnieje bardzo duza rozbieznosc.Zasadniczo nie warto wierzyc we wszystko co wyploca blizni.
a moze faktycznie ona sie plawi w chorobie a on wspouzalezniony jak zona alkoholika?
Albo go liczne panny pocieszaja ( skoro tobie sie podoba to pewnie innym zonom rowniez)i wszyscy sa zadowoleni?

[menab]

A może on źle sie zabiera za tą pomoc.Może ona potrzebuje pomocy jakiegoś
psychologa.Czasami choroba wywołuje wielkie spustoszenie w psychice, załamuje
wszelkie priorytety.Ludzie się poddają i na to potrzeba specjalisty.Czasami
miłość męża nie wystarczy.Zna,m to z autopsji.Moja mama 10 lat temu zachorowała
na raka piersi.Dla kobiety to jest jak....to jest straszne.Leczenie, walka o
życie i mój tata był przy niej.W tym czasie dostał propozycję zostania
dyrektorem w swojej firmie i odmówił ze względu na mamę, żyby w tym ciężkim
okresie nie została sama - bo ten awans wiązałby się z częstą nieobecnośćią.Nie
pozwolił by się załamała i by została sama. Aa i mój tata jest równie
przystojny i niejedna kobieta by go chętnie pocieszyła.Oboje to przetrwali,
wiem jak im było ciężko, a dziś ciągle podróżują, właśnie polecieli na
wycieczkę i są razem szczęśliwi.

bywa

[libra22]

Słusznie zostało tu zauważone, że bywaja przypadki, gdy osoba chora poprzez
swoją chorobę wymusza zachowania innych. Jakby bała się, że inaczej nie
dostanie tego, co porzebuje (miłości, troski). Do tego zaczyna występować
zespół współuzaleznienia całej rodziny.

Anulo - nie jestem osobą tak wyważoną i mądrą jak Nanga, dlatego czasem ponosi
mnie wobec osób stosujących tego rodzaju słownictwo i argumentację, jaką Ty
stosujesz. Stąd posądzenie o trollowanie - niesłuszne chyba. Za to prepraszam.

[anula36]

a to juz twoj problem kolezanko, co cie ponosi, a co nie.

[angoisse]

To jego prywatna sprawa czy zostanie, czy odejdzie, jego wybór i jego sumienie.
Czy on taki Przystojny na pewno jest żonie wierny? Nie wiesz. Czy sam nie szuka
takiej do której się może przenieść? Nie wiesz. Znajomym bym tak bezkrytycznie
nie wierzyła , najczęściej figę wiedzą jak tam jest naprawdę za drzwiami
mieszkania, w dużej części to ploty i nadinterpretacje. Jeśli chcesz mu pomóc to
szukaj dla żony i niego dobrego psychologa a nie usprawiedliwionej drogi
ucieczki z małżeństwa.

[13monique_n]

Nikt nie powie mu tak naprawdę, czy on ma zostać, czy odejść. Jeśli kocha swoją
żonę, a ich związek jest oparty na wzajemnej (sic! to słowo kluczowe) miłości i
zrozumieniu, na prawdziwej więzi, to nie odejdzie. Wynika z definicji miłości
nie pojmowanej jako wieczny "haj". Ale jeśli trzyma ich ze sobą jedynie
OBOWIĄZEK, to ja na miejscu też żony już bym faceta spakowała, gdybym tylko
wyczuła, że robi mi łaskę.
Polecam doskonały wywiad w dodatku do Polityki z zeszłego tygodnia "Poradnik
psychologiczny". Zasadniczo zgadzam się z panią psycholog, która m.in.
wspomina, że jesli związek jest prawdziwy, jest w nim porozumienie (nie
czułostkowość i jakaś różowa mgła, czy tym podobne bajki), to ludzie w chwili
próby stoją przy sobie. Ale to przecież i tak wiemy, n'est pas?

clou problemu...

[misbaskerwill]

> Jak myslicie - ma prawo od niej odejsc ( oczywiscie zabezpieczyc ja
> finansowo, zapewnic opieke ) i zaczac normalne zycie z inna kobieta ?

Sedno tkwi w tym, kim jest ta "inna kobieta"?
I skąd wiesz, że ona jest lub nagle wyskoczy jak diabeł z pudełka, jak tylko on
odejdzie?
Bo jak jest inna, to ten gość jest świnią, co zdradza chorą żonę.
A jeśli tej trzeciej nie ma, też "musi odejść"?

Cieniu: rozumiem, że będąc na miejscu żony, wspaniałomyślnie kazałabyś mężowi
odejść, bo taki towar nie może się przecież "marnować".

Jasne w tym jest tylko jedno: punkt widzenia zależy od punktu siedzenia...

[julka1800]

zgadzam sie z kazdym zdaniem Misia, bingo))))

uczucia

[ladyhawke12]

Czytałam wszystkie wypowiedzi, i włąsciwie wszystko zostało już napisane. Zastanawiam się tylko po co cień to nipisała/napisał, jak później nie ustosunkowuje sie do żadnej z wypowiedzi.

Tak naprawde problem jest w otaczajacym nas zgiełku, raklamach które promuja zdrowych bogatych i pieknych. Ze liczy sie tylko to co na zewnątrz, a nie to co powiniśmy pielęgnowac w swoim wnetrzu i sercu. Dziewczyny zachowuja się wyzywajaco i wulgarnie, pójdą z kazdym z drinka. I facet zyje w takim a nie innym środowisku, wpaja sie przekonanieże ma byc wygodnie miło i bez zobowiazań, a jak pojawią się problemy to przeciez stado lasek czeka na takiego i przebierac wybierać. Nie promuje się miłości, wierności tylko piekny bajkowy ślub, nie pisze sie o zwykłym szarym życiu, o tym że żyli długo i zwyczajnie. Łatwizna wkradła się w nasze zycie, brak trudu budowania uczucia, bo trzeba poświecic czas, i to długotrwały proces, a przeciez teraz masz wszystko na wyciagniecie reki. Jeśli kogoś darzy sie tym wyjatkowym uczuciem zwanym miłością, to nie ma sie dylematów czy zostac z chorym kochanym człowiekiem, czy odejść. Dla ukochanej osoby można naprawde wiele poświęcić, nawte wtedy gdy ona juz nie poznaję ze ty, to ty. Miłość jest bezgraniczna i bezwarunkowa, i dla niej naprawde można zrezugnowac z seksu np. Znam taka osobe, i o dziwo jest to facet, przez 20 lat opiekowal sie swoja zona chora na raka, nawet wtedy byl przy niej gdy juz go nie poznawala. To jest miłośc, wielka wszechogarniajaca, pozwalajaca zapanowac nad popedem. Jesli jej nie kocha, niech jej nie rani, prosciej jest zrezygnowac z walki, i odejsc, taki czlowiek nie jest wart nazwy jak nosi.Kazdy z nas chcialby miec w swoim zyciu, kogos na kim bedzie mogl sie wesprzec w trudnych chwilach, do kogo bedzie sie mialo zaufanie, jestesmy wszak wszycy bardzo krusi, i kazdego z nas moze to spotkac, choroby wypadki chodza po ludziach, czy wtedy mielibysmy podobne dylematy, czy wolelibysmy miec cieplo i milosc drugiej osoby.

[ivone7]

lady..napisalas to tak pieknie, ze az sie wzruszylam...
masz racje..zgadzam sie z toba w zupelnosci..czasami zapominamy o tym co wazne
i idziemy na latwizne...dziekuje

Ivon

[ladyhawke12]

Nie ma za co, tak mi sie nasuneło, byłam dwa dni temu na koneferncji,i napatrzyłam sie na to jak zachowuja sie panie a jak panowie, nikgdy bym nie uwierzyła gdybym nie widziała, żaden z panów nie sciagna obrączki ( widac na palcu ślad jak ktos zdejmie), i skutecznie dawali w wiekszości odpór zaczepkom panienek. Tyle facetów w jednym miejscu, niezły wybór, kurcze było to dla mnie dziwne zachowanie, przeciez facet na delegacji wyrwał sie z domku. Zapytałam jednego z panów który skutecznie sie oganiał, dlaczego, a on mi odpowiedział ,że ma przesyt tej łatwizny że trudno kogoś darzyć uczuciem, że woli powalczyc w małżeństwie o nie gdy są problemy, bo w ten sposób sie bardziej sprawdza jako facet, niz jak zaliczy iles tam panienek.

[nangaparbat3]

>>>Znam taka osobe, i o dziwo jest to
facet, przez 20 lat opiekowal sie swoja zona chora na raka, nawet wtedy byl
przy niej gdy juz go nie poznawala. To jest miłośc,
wielka wszechogarniajaca, pozwalajaca zapanowac nad popedem. Jesli jej nie
kocha, niech jej nie rani, prosciej jest zrezygnowac z
walki, i odejsc, taki czlowiek nie jest wart nazwy jak nosi.<<<<

bardzo łatwo jest stawiac wymagania i rzucac oskarżenia. Ja sama od roku mam w
najblizszej rodzinie dokładnie taki obraz, jak opisany przez Ciebie - miłosci
wszechogarniajacej i bezwarunkowej. Taka miłoscia kocha moja mama mego ojca,
zawsze tak go kochała, a teraz jeszcze musi go kochac jak maleńskie dziecko.
ale taka miłośc jest darem. Do takiej milosci nie mozna sie zmusić,
zmobilizować, przekonać. Z miłoscia jak z wiarą - dostalo sie ja albo nie.
ani moja mama nie zasługuje na jakaś specjalną nagrode, ani ktoś, kto nie byłby
takim jak ona - na karę. Dla niej nagrodą jest juz sama milość, zgoda z sobą,
ze swiatem, spokoj sumienia. Dla niego - jesli komus brak miłosci, zasługuje na
wspolczucie raczej. Odbierac mu za to miano czlowieka - za co wlasciwe? Że
kiedys nie dość go kochano, i on teraz nie umie? a skad ma umiec?

[phokara]

Nanga, jak Ty coś napiszesz, to mi mowę odbiera. I zostaje samo złoto - w
sensie zauroczonego milczenia.

[nangaparbat3]

Wolej tez bym sie przymkneła.
wlasnie sie okazalo, ze zapodziałam coś cholernie waznego.
Jadę szukać ((((((((

[374.4w]

nangaparbat3 napisała:


Odbierac mu za to miano czlowieka - za co wlasciwe? Że
> kiedys nie dość go kochano, i on teraz nie umie? a skad ma umiec?


Nango dziekuję, ujęłąś celnie w kilku słowach coś co usiłuję zrozumieć i
zdefiniować od wielu lat.
>

uczucia

[ladyhawke12]

Prosze przeczytać z uwaga cały tekst, bo w kontekście całej wypowiedzi to co napisałam ma sens, a nie tylko z wyrywka wypowiedzi. Jeśli np dziecko nie opiekuje sie swoimi straszymi schorowanymi rodzicami, wiekszość potepia, wtedy nie ma dylematu, a przecież rodziców sie nie wybiera, ta drugą ososbe tak. W sumie chodziło mi tak na prawdę o to ze zbyt wcześnie się poddajemy, że idziemy nałatwiznę w wiekszości spraw, przedkłada sie to na uczucia równierz. Jak widać z powyrzszych przykładów można, być przy kimś na dobre i na złe.

[anula36]

dzis sie zderzylam z podobna tez autentyczna historia - mlodzi, piekni, bogaci, zakochani, miedzy slubem cywilnym a koscielnym, on po wypadku samochodowym za moment wyjedzie na wozku ze szpitala.Z okrucienstwem widza ciekawa jestem dalszego ciagu.

cien_wiatru?

[ladyhawke12]

Poprostu chciałam wam wszystkim otworzyc oczy, cien_wiatru najpier pisze ze mierzi ja maż, ale jego portfel nie, i teraz nagle znalazla pieknego bogatego, ma jeden feler jest zonaty i ma chora żonę, czy uwazacie ze to jest ok.

[fankaaa]

Też myślałam,że o to chodzi, ale podobno nic z tych rzeczy...

[nangaparbat3]

ladyhawke12 napisała:

> Poprostu chciałam wam wszystkim otworzyc oczy, cien_wiatru najpier pisze ze
mie
> rzi ja maż, ale jego portfel nie, i teraz nagle znalazla pieknego bogatego,
ma
> jeden feler jest zonaty i ma chora żonę, czy uwazacie ze to jest ok.

To jest Twoja interpretacja - oczywiscie masz do niej prawo, ale dobrze
pamietać, ze kazda interpretacja jest tylko jedna z wielu mozliwych.

[kasiar74]

czy ma moralane prawo odejść od chorej żony? Moralnie nie ma takiego prawa, a
że ludzie są tylko ludźmi to zostawiąją swoje chore żony, zostawiają swoje
maleńkie dzieci, unikają odpowiedzialności za drugiego człowieka